Κορυφή σελίδας
2012 - Η χρονιά που οι γυναίκες θα σώσουν τον κόσμο - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

2012 - Η χρονιά που οι γυναίκες θα σώσουν τον κόσμο - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

2012 - Η χρονιά που οι γυναίκες θα σώσουν τον κόσμο

25 Νοεμβρίου 2009

Έκαναν πληθωριστικό το "κεφάλαιο" πάνω στο οποίο επένδυαν τα παλαιότερα και άρα ανεπιθύμητα γι' αυτούς πρότυπα. Πούστηδες ήταν αυτοί, οι οποίοι "σκέφτηκαν" να γεμίσουν τις πλαγιές και τις ραχούλες αυτής της χώρας με "Πανεπιστήμια". Πούστηδες ήταν αυτοί, οι οποίοι επέμειναν να μπαίνουν οι μαθητές χωρίς εξετάσεις στα Πανεπιστήμια. Γιατί; Για να μην υπάρχουν καθόλου πετυχημένα πρότυπα του μόχθου, τα οποία δεν ελέγχουν οι ίδιοι. Όλα τα "ισοπέδωσαν", γιατί τους συνέφερε η ισοπέδωση. Έχουν κέρδος από την ισοπέδωση, γιατί μπορούν μέσα από μια "σούπα" ομοίων και αδύναμων ανθρώπων να "ψαρεύουν" ό,τι θέλουν. Με τα μέσα που διαθέτουν μπορούν να αναδεικνύουν και ως εκ τούτου να ανταμείβουν όποιον θέλουν για όποιον λόγο θέλουν, χωρίς κανένας από τους θιγόμενους να έχει αντικειμενικούς λόγους να προβάλει αντίσταση.

Πώς θα γίνει πλούσιος ο σημερινός νέος; Πώς θα γίνει διάσημος; Πώς θα βγει στον δρόμο ν' αναζητήσει τη σύντροφό του; Πώς θα κάνει περήφανη τη μητέρα του και με την επιτυχία του θα τη "δικαιώσει" για τον άπειρο κόπο της; Δεν χωράει ο μέσος γιος της μέσης μάνας στο σημερινό σταρ-σύστεμ των "επιτυχημένων". Έχουν υποχρεώσεις οι πούστηδες. Πρέπει ο όμορφος
και σύμφωνα με το ελληνικό λεξικό κολομπαράς, που τους εξυπηρετεί, να "ανταμειφθεί". Τόσο κόπο έκανε το παιδί. Ανέλαβε τη βρόμικη δουλειά. Ούτε το φυσικό ταλέντο δεν ανταμείβεται πλέον. Ακόμα και το πιο προικισμένο παιδί δεν μπορεί σήμερα να ξεχωρίσει. Γι' αυτό βλέπουμε "φάλτσους" τραγουδιστές. Για αυτό βλέπουμε "τραυλούς" ηθοποιούς. Γι' αυτό βλέπουμε "αγράμματους" δημοσιογράφους. Γι' αυτό βλέπουμε "βουβούς" συγγραφείς. Ό,τι αποδίδει τζάμπα διασημότητα και πλούτο, είναι "καπαρωμένο". Όσοι ψευδοπετυχημένοι δεν είναι πούστηδες, είναι οι κωλομπαράδες των πούστηδων.

Το περίφημο 2012

Πολλές φορές το μέλλον αποκαλύπτεται, χωρίς να απαιτούνται μαντικές ικανότητες. Τα σημαντικά και απόκρυφα των αιώνων λίγο πριν την εκδήλωσή τους "προδίδονται" από τα πολλά ασήμαντα, τα οποία συμβαίνουν στην καθημερινότητά μας. Τα μεγάλα "τσουνάμια", που οι ελάχιστοι γνωρίζουν λίγο πριν αυτά εκδηλωθούν, αποκαλύπτονται από τους προειδοποιητικούς μικροκυματισμούς, που φτάνουν στα πόδια των πολλών. Παρατηρητικότητα απαιτείται και τίποτε άλλο. Τι μπορεί να παρατηρήσει κάποιος σήμερα; Την "κόπωση" της ανθρωπότητας. Η ανθρωπότητα έχει κάνει μια τεράστια "πορεία" και σήμερα αρνείται να συνεχίσει. Έχει αρχίσει να δείχνει σημάδια παραίτησης. Αρνείται να ακολουθήσει νέα "οράματα". Αρνείται να "χτίσει" νέα όνειρα. Αρνείται να πάρει το πρόβλημά της στα χέρια της.

Πώς μπορεί να καταλάβει κάποιος ότι συμβαίνει αυτή η πολύ σημαντική εξέλιξη; Από τα ασήμαντα. Τα γραφεία των πολιτικών, των ιδεολόγων και των διανοουμένων αδειάζουν με ταχύτατους ρυθμούς και την ίδια ώρα γεμίζουν τα γραφεία των αστρολόγων και των πάσης φύσεως μελλοντολόγων. Αδειάζουν τα γραφεία αυτών, που επί αιώνες θέτουν σε "κίνηση" την ανθρωπότητα ως νέοι και φερέλπιδες πιονέροι νέων "προορισμών" και γεμίζουν αυτά, εκείνων που υπόσχονται να τους αποκαλύψουν τι θα "συμβεί" ερήμην τους και την ώρα που "κάθονται". Αυτό ακριβώς "αποκαλύπτει" ότι κάτι σημαντικό περιμένει η ανθρωπότητα να συμβεί. Η σημερινή μοιρολατρία της αποκαλύπτει τα μελλούμενα.

Μια μοιρολατρία, η οποία πλέον τείνει να γίνει μια γενική κατάσταση. Μια μοιρολατρία, η οποία εκτείνεται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ανθρώπινης κοινωνίας. Η μοιρολατρία, που έχει καταλάβει από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους μέχρι τους πιο αδύναμους. Από τον Πάπα της Ρώμης μέχρι τον τελευταίο "μάγο" της τελευταίας φυλής του Αμαζονίου. Όλοι "περιμένουν" κάτι και δεν κάνουν τίποτε απολύτως, για ν' αντιμετωπίσουν τα πραγματικά κολοσσιαία προβλήματα της ανθρωπότητας. Οι άλλοτε πανίσχυροι θρόνοι, που καθόριζαν τη μοίρα της ανθρωπότητα, σήμερα μοιάζουν με τουριστικές ατραξιόν. Τα διαδήματα και οι τιάρες, που κάποτε αναγνωρίζονταν από τους ανθρώπους και τους "προσανατόλιζαν" στην "πορεία" τους, σήμερα μοιάζουν με στιλιστικές επιλογές μιας ομήγυρης χορευτών, που μετά από έναν ξέφρενο χορό έχουν πέσει κάτω στο έδαφος. Κανένας δεν ακολουθεί κανέναν. Κανένας δεν είναι διατεθειμένος να θυσιάσει το παραμικρό για κανενός όραμα.

Αυτή η νοοτροπία αποδεικνύει ότι ανθρωπότητα περιμένει κάτι, έστω κι αν δεν γνωρίζει τι ακριβώς μπορεί να είναι αυτό. Περιμένει ...και στο διάστημα αυτό αναλίσκεται σε εικασίες, προσπαθώντας να αντλήσει γνώσεις από το παρελθόν. Ο αποκρυφισμός και η μελέτη των αρχαίων προφητειών είναι το τελευταίο πάθος των ανθρώπων. Χάρη σ' αυτό το πάθος "ανέσυραν" την ξεχασμένη "προφητεία" των Μάγια, η οποία προβλέπει ότι το τέλος του κόσμου θα έρθει το 2012. Αυτήν την ανάγκη των σύγχρονων καλύπτουν όλες οι "δημοφιλείς" προτάσεις. Ο άνθρωπος θέλει να ακούει ό,τι τον βολεύει και αυτό το έχει αντιληφθεί ακόμα και το Χόλυγουντ. Γι' αυτόν τον λόγο είχαν τόση μεγάλη επιτυχία ταινίες όπως ο Κώδικας Νταβίντσι ή το 2012.

Όμως, η απόδειξη ότι φτάσαμε στο τέλος μιας τεράστιας πορείας δεν έρχεται μόνον με την "ανίχνευση" των φαινομένων που συμβαίνουν γύρω μας. Ακόμα και η λογική μας το αποκαλύπτει. Η απλή λογική. Η πατριαρχική εποχή έφτασε στο απόλυτο αδιέξοδο. Δεν έχει να προσφέρει τίποτε παραπάνω από αυτό, που έχει προσφέρει μέχρι τώρα. Δοκίμασαν καί τα δύο φύλα στη διαχείρισή της και την έφτασαν στο τέρμα. Έφτασαν στο αδιέξοδο και δεν κατόρθωσαν να τη βγάλουν από αυτό. Τώρα οι άνθρωποι όχι μόνον δεν μπορούν να συνεχίσουν, αλλά αρνούνται ακόμα και ν' αναζητήσουν λύση. Γι' αυτόν τον λόγο είπαμε στην αρχή του κειμένου ότι το σίγουρο "σημάδι" για την έξοδό μας από την αθλιότητα της πατριαρχίας είναι η ολοκλήρωση της πορείας την οποία αυτή προϋπέθετε.

Εδώ και χιλιάδες χρόνια ήταν βέβαιο ότι δεν επρόκειτο να βγει ο άνθρωπος από την πατριαρχική κοινωνία, μέχρι να διανύσει το σύνολο της "πορείας" της. Αν αυτή η πορεία δεν ολοκληρωθεί μέχρι τέλους, δεν υπάρχει σωτηρία. Μας το διαβεβαίωσε αρχικά ο Θεός και στη συνέχεια το καταλάβαμε και μόνοι μας. Μας το διαβεβαίωσε Αυτός, που είχε γνώσεις και το καταλάβαμε και μόνοι μας, όταν αποκτήσαμε κι εμείς τις δικές μας γνώσεις. Αν η πορεία την ανθρώπινης ανάπτυξης δεν ολοκληρωθεί μέχρι του σημείου να οδηγεί στην καταστροφή, δεν υπάρχει πιθανότητα να γλιτώσει ο άνθρωπος από τις "κατάρες" του Θεού. Αν αυτή η έξοδος δεν συμφέρει καί τα δύο φύλα ταυτόχρονα, δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί.

Σήμερα είμαστε σ' αυτό ακριβώς το σημείο. Οι άνθρωποι κουράστηκαν στο σύνολό τους. Αν μέχρι τώρα οι άνδρες ήταν αυτοί, οι οποίοι είχαν συμφέρον να συνεχίσουμε την πορεία, σήμερα δεν είναι αυτοί που αποφασίζουν ή τουλάχιστον δεν αποφασίζουν μόνοι τους. Δεν έχουν πλέον συμφέρον οι άνδρες να συνεχιστεί μια ξέφρενη πορεία, της οποίας έχασαν τον έλεγχο και δεν μοιράζονται μεταξύ τους τα κέρδη της. Δεν έχουν επίσης συμφέρον και οι γυναίκες να συνεχιστεί αυτή η πορεία, παρ' όλη τη συμμετοχή τους τόσο στα κέρδη της όσο και στον έλεγχό της.

Ακόμα και το "θηρίο", που λέγεται γυναίκα, κουράστηκε. Έχασε τις δυνάμεις της και το κουράγιο της για θυσία. Δεν αντέχει άλλη θυσία. Αφού δοκίμασε την τύχη της στις ανδρικές "καριέρες", τώρα θέλει να ησυχάσει. Θέλει να επιστρέψει στην "εστία" της και πλέον δεν μπορεί. Δεν την αφήνουν οι υποχρεώσεις μιας άθλιας κοινωνίας, στην αθλιότητα της οποίας και η ίδια συνέβαλε. Θέλει να ξαναμπεί στο σπίτι της, να κάνει οικογένεια και να ησυχάσει. Θέλει να ρυθμιστεί εκ νέου η οικονομία, ώστε να μπορεί να φτάνει ένας ανθρώπινος μισθός, προκειμένου να συντηρείται μια οικογένεια. Θέλει να ξαναγίνει καταμερισμός ρόλων και υποχρεώσεων μέσα στην οικογένεια και να πάψει η οικογένεια να λειτουργεί σαν ανώνυμη "εταιρεία" ισοδύναμων μετόχων. Να βάζει ο καθένας το διαφορετικό που αντιστοιχεί στον διαφορετικό του ρόλο και όχι όλοι τα ίδια και τους ρόλους να τους παίζουν με τη σειρά.

Δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις, για να τα καταλάβεις όλα αυτά. Απλή παρατηρητικότητα χρειάζεται. Απλά να βλέπεις τι συμβαίνει στον κόσμο. Σήμερα εκδηλώνονται σε ολόκληρο τον κόσμο μαζικές και φαινομενικά ανεξήγητες συμπεριφορές από την πλευρά των γυναικών. Κατά χιλιάδες οι γυναίκες εγκαταλείπουν λαμπρές καριέρες, για να γυρίσουν στα σπίτια τους και να απολαύσουν τη μητρότητα. Κατά χιλιάδες οι γυναίκες αρνούνται προαγωγές και άρα επιπλέον επαγγελματικές υποχρεώσεις, προκειμένου να εξασφαλίσουν περισσότερο χρόνο με τα παιδιά τους. "Τέρατα" της επιτυχίας χαίρονται μ' αυτά που επί αιώνες θεωρούνταν φυσιολογικά για τις γυναίκες. Χαίρονται, όταν ανακαλύπτουν ότι ένα μωρό ευωδιάζει πιο πολύ από το καλύτερο άρωμα της Channel. Έκαναν τον γύρο του κόσμου, για να χαίρονται με τα όνειρα των δεκατριάχρονων κοριτσιών. Αυτά όλα έχουν την εξήγησή τους. Από ενθουσιασμό ξεπέρασαν τα "όρια" και τώρα θέλουν να επανέλθουν στην αρχική τους κατάσταση. Ο κόσμος των ανδρών την ταλαιπώρησε τη γυναίκα. Ως άνθρωπος απέδειξε ό,τι είχε συμφέρον ν' αποδείξει και δεν έχει πλέον λόγο να ταλαιπωρείται με ανούσιες θυσίες ανούσιων ανδρικών φιλοδοξιών. Φιλοδοξιών, οι οποίες είναι πέρα από τη φύση της και στην πραγματικότητα την αφήνουν αδιάφορη.

Δεν θέλει πλέον να γερνάει, μαζεύοντας διακρίσεις και παράσημα. Δεν θέλει να γεράσει σε ένα άδειο σπίτι με τοίχους γεμάτους πτυχία και διακρίσεις. Θέλει να ευτυχίσει και γνωρίζει ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνον αν διεκδικήσει εκ νέου τον ρόλο της ως γυναίκα και μητέρα. Να διεκδικήσει την ελευθερία της και όχι τη χειραφέτησή της. Να διεκδικήσει την ευτυχία και όχι τα αξιώματα. Ό,τι την ενδιέφερε ν' αποδείξει το απέδειξε. Απέδειξε ότι μπορεί και η ίδια να βγει στον κοινωνικό στίβο και να κάνει με επιτυχία ότι μπορεί να κάνει κι ένας άνδρας. Απέδειξε ότι μπορεί να τον ανταγωνιστεί στα ίσα. Απέδειξε ότι και η ίδια μπορεί να προάγει την επιστήμη. Απέδειξε ότι μπορεί και η ίδια να γίνει αδίστακτη κυνηγός της εξουσίας. Απέδειξε ότι μπορεί να μπαινοβγαίνει στην κόλαση, προκειμένου να πετύχει τους στόχους της. Δεν έχει τίποτε άλλο, που να την προκαλεί, ώστε να θελήσει να το αποδείξει. Μπήκε στον κόσμο των ανδρών και "πέτυχε". Τι άλλο να κάνει;

Θεωρούμε βέβαιο λοιπόν ότι η ανθρωπότητα θα δεχθεί ένα "τσουνάμι" τόσο ισχυρό και τόσο καθοριστικό, που θ' αλλάξει την πορεία της. Είναι έτοιμη η ανθρωπότητα ν' αλλάξει και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Άσχετα με το πώς η κάθε θρησκεία προσδιορίζει την τελική κατάσταση, όλοι οι άνθρωποι πλέον είναι "ευθυγραμμισμένοι" στην αναμονή αυτής της τελικής κατάστασης. Για εμάς τους χριστιανούς αυτή η κατάσταση προσδιορίζεται ως Δευτέρα Παρουσία. Τι όμως μπορεί να σημαίνει Δευτέρα Παρουσία; Τι περιμένουμε να δούμε και άρα να πάρουμε από αυτήν;

Είμαστε πολύ ρεαλιστές, για να φανταζόμαστε τη Γη να σκίζεται στα δύο και οι τάφοι ν' ανοίγουν, για να βγαίνουν οι νεκροί, προκειμένου να κριθούν εν μέσω ιπτάμενων αγγέλων. Είμαστε πολύ ρεαλιστές, για να φανταζόμαστε έναν τρομερό Κύριο πάνω σε έναν παγκοσμίως ορατό και άρα διαστημικό "θρόνο", που θα κρίνει και θα τιμωρεί, έχοντας στο πλάι του μια γεμάτη κεραυνούς "φαρέτρα". Αυτά τα φαντάζονται οι παπάδες και καλά κάνουν, γιατί από αυτά βγάζουν το χρυσοφόρο μεροκάματό τους. Για όσο διάστημα θα βρίσκουν τρελούς, αφελείς και δεισιδαίμονες, για να υιοθετούν τις χολιγουντιανών εμπνεύσεων απόψεις τους, αυτό το μεροκάματο δεν θα το στερηθούν. Όσο πιο ισχυρά και αποτρόπαια τα "τέρατα", που απειλούν την ανθρωπότητα, τόσο μεγαλύτερα τα κέρδη των "ειδικών", που αναλαμβάνουν την άμυνά της. Οι μεγαλύτεροι Ghostbusters στην ιστορία της ανθρωπότητας με επικεφαλής τον "ένοικο" της Ρώμης.

Τι πιστεύουμε εμείς ότι θα συμβεί; Πιστεύουμε ότι θα επιβεβαιωθούν όλα όσα μας περιέγραψε ο Παναληθής Θεός. Θα συμβούν εντυπωσιακά πράγματα, αλλά όχι θεαματικά. Θα συμβούν ριζικές αλλαγές στον προσανατολισμό της "πορείας" του ανθρώπου και όχι διορθωτικοί "ελιγμοί" της ίδιας "πορείας". Τι περιμένουμε; Ένα νέο "συμβόλαιο". Ένα νέο "συμβόλαιο" της ανθρωπότητας με τον Θεό. Ένα νέο "συμβόλαιο" κάτω από νέους όρους. Όροι, οι οποίοι έχουν αλλάξει μέσα στους αιώνες. Κάποτε η άγνοιά μας μάς εξασφάλισε ένα "συμβόλαιο" θανάτου και σήμερα η γνώση μάς υπόσχεται ένα "συμβόλαιο" ζωής. Η Δύναμη, που είχε την εξουσία και τη γνώση, για να μας θέσει σε μια πορεία αιώνων και να κλείσει την "πόρτα" πίσω μας, θα ξαναεμφανιστεί. Μετά από "πορεία" αιώνων και συλλογή άπειρης γνώσης φτάσαμε ξανά εκεί απ' όπου ξεκινήσαμε. Στην πόρτα του Θεού.

Αυτή η "πόρτα" πιστεύουμε ότι ήρθε η ώρα ν' ανοίξει. Στο τέλος της "πορείας" μας θα πάρουμε γνώση, για να εκμεταλλευτούμε με τον καλύτερο τρόπο τα κέρδη αυτής της "πορείας". Τα κέρδη των δικών μας κόπων, έστω και πάνω σε σχεδιασμό Άλλου. Κάποτε μας έκλεισαν μια "πόρτα" και τώρα θα μας την ανοίξουν. Κάποτε μας έστειλαν να μαζέψουμε γνώση και σήμερα την έχουμε στα χέρια μας. Κάποτε το "μήλο" μάς αποκάλυψε την άγνοιά μας και μας κατέστρεψε και σήμερα το ίδιο "μήλο" μπορεί να μας σώσει από την ίδια μας τη γνώση. Η ίδια γνώση του Ίδιου Θεού θα έχει διαφορετικά αποτελέσματα, γιατί απλούστατα εμείς αλλάξαμε.

Από εκεί και πέρα πιστεύουμε ότι η επαφή θα είναι όμοια με την προηγούμενη. Δεν υπάρχει λόγος να είναι διαφορετική. Αυτός, που θα μας δώσει τη γνώση
όποιος κι αν είναι, θα προσπαθήσει να "πείσει" τη γυναίκα για την ορθότητά της. Θα πρέπει να την "πείσει", γιατί αυτή στην πραγματικότητα αποφασίζει τι φτάνει στον "Αδάμ" και άρα στον άνδρα που γεννάει. Όπως και την πρώτη φορά έτσι κι αυτήν τη φορά, που θα ληφθούν μεγάλες αποφάσεις για το ανθρώπινο είδος, τις αποφάσεις θα τις πάρει η γυναίκα. Η γυναίκα μάς "έβαλε" με απόφασή της μέσα στην πατριαρχία και η γυναίκα θα μας βγάλει. Δεν έχει σημασία αν ο άνδρας ήταν αυτός ο οποίος την "έπεισε". Σημασία έχει το ποιος έχει τη δύναμη να θέτει σε ισχύ τις όποιες αποφάσεις. Η γυναίκα αποφάσισε κάποτε να μπούμε στην πατριαρχία για το "καλό" της προόδου των παιδιών της και η ίδια μπορεί ν' ανακαλέσει την προηγούμενη απόφασή της, αν διαπιστώσει ότι πλέον δεν υπάρχει "καλό" και βαδίζουμε ολοταχώς για την καταστροφή.

Άρα, τι περιμένουμε; Η Δύναμη, που έδωσε το "μήλο" της γνώσης στη γυναίκα, να ξαναεμφανιστεί. Να της το πάρει από το χέρι, ώστε να πάψει να το δίνει "δηλητηριασμένο" στον Αδάμ.

Περί Υιού

Εδώ βέβαια μάς δίνεται η ευκαιρία να επιχειρήσουμε να λύσουμε και μια αιώνια θεολογικής φύσεως απορία των ανθρώπων και κυρίως των γυναικών. Πολλοί σκεπτικιστές και πολλές φεμινίστριες εδώ και αιώνες "αναρωτιούνται" ...γιατί ο Θεός εμφανίζεται να έχει Υιό και όχι Θυγατέρα. Μήπως ο Υιός είναι ένα "εφεύρημα" της πατριαρχίας, που θέλει τα "ανώτερα" να τα μοιράζει στους άνδρες; Μήπως ο Θεός, ως Άνδρας, αδικεί τις γυναίκες; Όχι βέβαια. Ο Υιός είναι αποτέλεσμα της Θείας Οικονομίας. Ο Θεός, μέσα από τα Ιερά Κείμενα, έχει εκφράσει την επιθυμία Του να εμφανίσει το Παιδί Του στους ανθρώπους, αλλά αυτό δεν θέλει να γίνει αίτιο πανανθρώπινης δυστυχίας. Η εμφάνισή Του θέλει να συγκεντρώσει τους ανθρώπους μπροστά Του και όχι να τους διασκορπίσει.

Θα το εξετάσουμε ως υπόθεση εργασίας, σε περίπτωση που εμείς θα είχαμε ν' αντιμετωπίσουμε ένα ανάλογο πρόβλημα. Μας αρέσει να κάνουμε υποθέσεις εργασίας και τι καλύτερο από το να προσπαθήσουμε
έστω και υποθετικά να μπούμε στη "θέση" του Θεού. Να δούμε τι Τον συμφέρει περισσότερο. Τον συμφέρει τον Θεό να εμφανίσει ως τέκνο Του Υιό ή Θυγατέρα; Εκ των δεδομένων πρέπει να εμφανίσει κάποιον, γιατί πρέπει ένα ανθρώπινο ον να κάνει τη Δωρεά στην ανθρωπότητα. Πρέπει να δώσει εκ νέου γνώση στην ανθρωπότητα και αυτό μπορεί να γίνει με τη δική Του αυτοπρόσωπη παρουσία. Δεν μπορεί να εμφανιστεί ως μια απρόσωπη, άμορφη και ως εκ τούτου τρομακτική μορφή, γιατί πρέπει να συνυπάρξει μαζί με τους ανθρώπους μέχρι την ολοκλήρωση της "μετάγγισης" της δωρεάς, όπως δεν μπορεί να εμφανιστεί και με άλλη μορφή, προσβάλλοντας το είδος το οποίο ευεργετεί. Άρα, εκ των δεδομένων θα πρέπει να έχουμε ενανθρώπισή Του και ως εκ τούτου θα πρέπει ο Ίδιος ν' αντιμετωπίσει το δίλημμα της επιλογής του φύλου με το οποίο Τον συμφέρει να εμφανιστεί.

Γιατί Τον συμφέρει να εμφανιστεί με αρσενική μορφή; Γιατί μόνον ως Υιός διασφαλίζει την πανανθρώπινη ηρεμία. Μια τέτοια σημαντική εμφάνιση απειλεί με κοινωνική "αναταραχή", εφόσον προκαλεί αντιδράσεις. Αντιδράσεις, οι οποίες αφορούν καί τα δύο φύλα. Αντιδράσεις, οι οποίες μπορεί να ξεκινούν για διαφορετικούς λόγους και να κινούνται από διαφορετικά "ελατήρια", αλλά που απειλούν εξίσου την ανθρώπινη ηρεμία και ευτυχία. Γιατί; Γιατί ο απόλυτα "χτισμένος" άνθρωπος μόνο αν είναι άνδρας δεν προκαλεί τη γενική δυστυχία και ως εκ τούτου την κοινωνική δυσλειτουργία. Με την εμφάνισή Του δεν επηρεάζει την ισορροπία στο βασικό κεφάλαιο των ανθρώπων. Δεν προκαλεί πρόβλημα ούτε στον κόσμο των ανδρών ούτε σ' αυτόν των γυναικών. Δεν προσβάλει και δεν φέρνει σε μειονεκτική θέση κανέναν.

Οι άνδρες, για παράδειγμα, έχουν συνηθίσει τον ανταγωνισμό μεταξύ τους και δεν έχουν πρόβλημα με την ισχύ των υπολοίπων ανδρών. Είναι μέρος της λογικής τους η ανισότητα στο επίπεδο του κεφαλαίου. Αγωνίζονται οι ίδιοι, για να διατηρούν μόνιμα αυτές τις συνθήκες ανισότητας. Ο καθένας από αυτούς είναι πιο ισχυρός από κάποιον άλλον άνδρα και πιο αδύναμος από κάποιον άλλον επίσης. Όταν στην καθημερινότητά σου έχεις μάθει να συνυπάρχεις με πολύ πιο ισχυρούς άνδρες, τους οποίους δεν μπορείς να τους ανταγωνιστείς με κανέναν τρόπο, δεν έχεις πρόβλημα να συνυπάρξεις με έναν ακόμα τέτοιον. Όταν δεν έχεις πρόβλημα με έναν πολύ ισχυρό, δεν υπάρχει πρόβλημα να συνυπάρξεις και με έναν πάρα πάρα πάρα πολύ ισχυρό. Δεν έχεις πρόβλημα να συνυπάρξεις και με ένα "Πρίγκιπα".

Με την εμφάνιση του Υιού δεν αλλάζει τίποτε ουσιαστικό στη ζωή των ανδρών. Δεν αλλάζει τίποτε στον τρόπο που "βλέπουν" τα πράγματα. Ο Υιός στην ανθρώπινή Του μορφή δεν θα πάρει για λογαριασμό Του όλες τις γυναίκες, ώστε να σε καταστρέψει και ταυτόχρονα, ως δίκαιος, μπορεί να γίνει ο ισχυρός φίλος που δεν είχες ποτέ. Κέρδος έχεις και καθόλου ζημιά. Ένας ακόμα ισχυρός άνδρας δεν σου κάνει κακό, ενώ ένας καλός ισχυρός άνδρας μπορεί να σου κάνει καλό. Ως εκ τούτου ο ανδρικός πληθυσμός θα αντιμετωπίσει με την απόλυτη φυσικότητα μια τέτοια ξεχωριστή εμφάνιση. Μάλιστα την εύχεται, εφόσον, αν εμφανιστεί ο Υιός, θα αποκτήσει έναν φίλο, ο οποίος θα μπορεί να ελέγχει και να περιορίζει αυτούς, οι οποίοι σήμερα τον ταλαιπωρούν με τις εξουσίες και τις αυθαιρεσίες τους. Είναι βέβαιο δηλαδή ότι ο ανδρικός πληθυσμός θα συγκεντρωθεί να δει τον "Πρίγκιπα", γιατί
εκτός των άλλων όπου εμφανίζονται "Πρίγκιπες", μαζεύονται γυναίκες και άρα έχει για όλους τους παρευρισκόμενους "κέρδος".

Η ίδια ευτυχία όμως αφορά και τη γυναίκα. Η σημαντικότητά Του δεν αλλάζει την πάγια "γωνία" από την οποία βλέπουν οι γυναίκες τους άνδρες. Σε όλη τους τη ζωή αγωνίζονται να γίνουν πολύφερνες "νύφες", που ονειρεύονται τους "πρίγκιπες" και μια τέτοια εμφάνιση δεν καταστρέφει τα όνειρά τους. Μια τέτοια εμφάνιση επιβεβαιώνει τα όνειρά τους και όλες θα σπεύσουν να δοκιμάσουν την τύχη τους. Ο Υιός με την ύπαρξή Του δεν αποκλείει καμία γυναίκα από το να φιλοδοξεί να γίνει γυναίκα Του.

Όλες είναι όμορφες και όλες έχουν τα προσόντα να τον διεκδικήσουν. ΟΛΕΣ, γιατί απλούστατα η ομορφιά είναι παντελώς υποκειμενική. Όποια από αυτές τις ΟΛΕΣ κι αν επέλεγε για σύντροφό Του, δεν θα έθιγε τις υπόλοιπες, γιατί αυτό είναι κάτι, το οποίο συμβαίνει και σήμερα με τους κοινούς ανθρώπους. Κάποιες αποκλείονται με φυσικό και ανώδυνο τρόπο από τους λίγους πολύ ισχυρούς ανθρώπους και δεν θα δυστυχήσουν αν αποκλειστούν από έναν ακόμα πάρα πάρα πάρα πολύ ισχυρό. Δεν φτάνει ένας άνδρας για όλες τις γυναίκες, ώστε κάποιες να δυστυχήσουν ως αποκλεισμένες. ΟΛΕΣ θα μπορούσαν να είναι μητέρες Του και ΟΛΕΣ θα μπορούσαν να γίνουν σύντροφοί Του. Αν Αυτός ο άνδρας μπορεί να βοηθήσει και τα παιδιά τους, θα είναι στην κυριολεξία Θείο Δώρο.

Τι θα γινόταν όμως, αν ο Θεός εμφάνιζε Θυγατέρα; Τι θα γινόταν, αν ένα θηλυκό όν είχε τα απόλυτα ανθρώπινα προσόντα; Αν δηλαδή εμφανιζόταν ένα θηλυκό ον με την απόλυτη ομορφιά και το απόλυτο "χτίσιμο"; Ένα πανέμορφο, πανέξυπνο, πάμπλουτο και πανίσχυρο θηλυκό όν; Ο "πήχης" για τους άνδρες θα πήγαινε στον "ουρανό". Θα σκοτώνονταν μεταξύ τους, γιατί η γυναίκα από τη φύση της είναι "κλειστή". Δεν είναι "ανοικτή" για όλους. Η γυναίκα δεν κινείται στον χώρο του υποκειμενικού. Αντικειμενικά προσόντα αναζητά και άρα τέτοια θα αναζητούσε και η Θυγατέρα. Είναι "ανοικτή" για τον έναν και εκεί θα γινόταν η σφαγή των ανδρών. Όλοι οι άνδρες ερωτευμένοι με την ίδια γυναίκα και οι πιο ισχυροί από αυτούς έτοιμοι να σφαχτούν μεταξύ τους. Οι απλές γυναίκες θα έμπαιναν για πρώτη φορά σε ανταγωνισμό αυτού του είδους και φυσικά θα έχαναν.

Ξαφνικά θα ένιωθαν τιποτένιες. Όσο όμορφες κι αν ήταν, δεν θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν το απόλυτα "χτισμένο". Να ανταγωνιστούν το ασυναγώνιστο ακόμα και για τους άνδρες "χτίσιμό" της. Πόσο έξυπνες ή μορφωμένες ή ισχυρές ή πλούσιες θα μπορούσαν να είναι και μάλιστα σε μια ηλικία που η απόλυτη ανταγωνιστικότητα για την απλή γυναίκα απαγορεύει τη μακρόχρονη προσπάθεια, που απαιτεί το "χτίσιμο"; Πώς θα μπορούσαν οι γυναίκες ν' ανταγωνιστούν αυτό το ον, ώστε να διεκδικήσουν τον έρωτα του άνδρα που τους ενδιαφέρει και ο οποίος δεν θα είχε "μάτια" για καμία άλλη πέρα από την υπέρλαμπρη Θυγατέρα; Ποια γυναίκα μπορεί να ανεχθεί ότι αποτελεί τη σύντροφο κάποιου, που από "ανάγκη" την έχει κοντά του, ενώ το μυαλό του
και βέβαια η καρδιά του είναι "αλλού". Που θα αρκεί αυτό το "αλλού" να κουνήσει το δακτυλάκι του, για να εγκαταλειφθεί;

Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για Θεία Οικονομία. Ο άνθρωπος είναι παιδί του Θεού, αλλά ταυτόχρονα ο Θεός έχει και ξεχωριστό Παιδί, το οποίο στην πραγματικότητα είναι ο Ίδιος. Άρα πρέπει να επιλέξει τι συμφέρει τους πάντες και άρα και Τον Ίδιο κάθε φορά που πρέπει ν' αποφασίσει. Ως πατέρας αναγκαστικά θα κάνει ό,τι καλύτερο γι' αυτό το παιδί και ως τέλειος Πατέρας θα το κάνει τέλειο. Θα κάνει το καλύτερο δυνατό με βάση την ιδιότητα του γονέα και από εκεί και πέρα απλά ως Θεός θα πρέπει να επιλέξει την ορθή διαχείριση αυτής της κατάστασης. Δεν πρέπει να αδικήσει το παιδί Του και ταυτόχρονα δεν πρέπει να αδικήσει και τους υπόλοιπους ανθρώπους, οι οποίοι είναι επίσης παιδιά Του. Δεν πρέπει τέλος να αδικήσει και τον εαυτό Του, χάνοντας την αγάπη αυτών των ανθρώπων.

Αντιλαμβανόμαστε πως όλα αυτά τα "πρέπει" στην πραγματικότητα είναι όροι και προδιαγραφές για τη λήψη αποφάσεων. Αποφάσεων, οι οποίες έχουν ως στόχο να συγκεντρώσουν τους ανθρώπους κοντά Του και όχι να τους απομακρύνουν τη στιγμή της εμφάνισης. Αν επιλέξει να εμφανίσει τον Υιό Του ως άνδρα, θα πετύχει όλους τους στόχους Του. Θα σπεύσουν όλες οι γυναίκες να δουν τον πολυαναμενόμενο "Νυμφίο". Θα σπεύσουν όλοι οι άνδρες να θαυμάσουν τον νέο πανίσχυρο φίλο τους. Θα σπεύσουν οι "χτίστες" να δούνε έναν "μηχανικό", ο οποίος στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε παραπάνω από έναν "μεγαλοχτίστη". Σύσσωμη η ανθρωπότητα αγαπημένη και χαρούμενη θα σπεύσει στη μεγάλη γιορτή.

Αν ο Θεός επιλέξει να εμφανίσει τη Θυγατέρα Του, θα Τον μισήσουν οι πάντες. Θα Τον μισήσουν καί Αυτόν καί τη Θυγατέρα Του, εφόσον οι επιλογές Της εκ των δεδομένων δεν θα μπορούν να ικανοποιήσουν σχεδόν κανέναν. Θα Τον μισήσουν καί οι γυναίκες καί οι άνδρες. Οι γυναίκες ούτε που θα πατήσουν το πόδι τους, για να δουν την προσβλητική γι' αυτές Υπεργυναίκα και οι άνδρες θα πάνε εκεί διατεθειμένοι να σκοτώσουν και να σκοτωθούν, προκειμένου να την "κατακτήσουν". Δεν πάνε οι γυναίκες εκεί όπου δεν τις προσέχουν οι άντρες, απλά για να κάνουν το "φόντο" μιας άλλης γυναίκας. Όποια κι αν είναι αυτή. Οι γυναίκες μισούν τις "Πριγκίπισσες". Αυτά, δηλαδή, που είπαμε σε άλλο σημείο για τις σημερινές "πετυχημένες" καριερίστριες. Οι λίγες γυναίκες, που θα πάνε στη μεγάλη γιορτή, θα πάνε για να σχολιάσουν για λογαριασμό όλου του γυναικείου κόσμου. Να σχολιάσουν το μαλλί, τα νύχια και την επιτυχία της χαλάουα της Θυγατέρας. Τα γνωστά γυναικεία. Οι άπειροι άνδρες, που θα πάνε εκεί, θα πάνε ως γαμπροί, που θα τη φαντασιώνονται σε όλες τις πιθανές και απίθανες σεξουαλικές στάσεις. Ούτε ένας δεν θα ακούει τι λέει. Τα γνωστά αντρικά.

Αυτά σ' ότι αφορά τη διαχείριση μιας κατάστασης, η οποία απαιτεί την επιλογή του φύλου Αυτού, που θα πραγματοποιήσει τη δωρεά και ο οποίος δεν θα πρέπει να δημιουργήσει κοινωνικό πρόβλημα με την παρουσία Του. Εδώ όμως υπάρχει πρόβλημα και επί της ουσίας. Ο άνθρωπος είναι κατ
εικόνα και καθ ομοίωσιν του Θεού. Ο άνθρωπος όμως έχει δύο φύλα και άρα το ίδιο ισχύει και για τον Θεό. Ο Θεός έχει Θυγατέρα γιατί και η γυναίκα είναι κατ εικόνα και καθ ομοίωσίν Του. Πώς όμως θα ήταν η Θυγατέρα του Θεού; Πώς θα ήταν η Κόρη του Τέλειου Θεού Πατέρα; Αναμφισβήτητα θα ήταν μια πανέμορφη γυναίκα. Μια γυναίκα όμως χωρίς "φορτίο" και χωρίς "κεφάλαιο", γιατί απλούστατα δεν θα είχε "αποστολή" να εκτελέσει.

Η Κόρη του Θεού θα ήταν μια πανέμορφη γυναίκα, έξυπνη κοντά στον μέσο ανθρώπινο όρο, προικισμένη επίσης κοντά σ' αυτόν τον μέσο όρο. Άρα; Άρα μια κοινή γυναίκα. Πανέμορφη σε ένα υποκειμενικό επίπεδο και μέτρια προικισμένη στο αντικειμενικό επίπεδο. Δηλαδή η Θυγατέρα του Θεού θα ήταν μια κοινή γυναίκα. Μια γυναίκα όπως οι μανάδες μας, οι αδερφές μας ή οι φίλες μας.

Αυτό ακριβώς είναι το λεπτό σημείο. Η γυναίκα, όσο και να την έχει "κατηγορήσει" το ιερατείο της πατριαρχίας, δεν έχασε ποτέ τη θεϊκή της υπόσταση. Η γυναίκα υποτάχτηκε στον άνδρα, αλλά δεν έχασε ποτέ τη θεϊκή "ουσία" της.

Η γυναίκα δεν "άλλαξε", ώστε να πρέπει να "συμμορφωθεί", για να εισαχθεί στη Θεία Κοινωνία. Όπως είναι θα μπει σ' αυτήν, γιατί απλούστατα δεν έχασε ποτέ τη θεϊκή της υπόσταση. Στα μάτια μιας μητέρας ή στα μάτια του έρωτά σου έβλεπες πάντα τα μάτια του Θεού. Τα θηλυκά μάτια του Θεού. Το "βλέμμα", το οποίο ποτέ δεν στερήθηκε η ανθρωπότητα. Δεν χρειαζόταν να περιμένεις τον Υιό, για να δεις τα αντίστοιχα ανδρικά μάτια του Θεού. Οι γυναίκες ήταν πάντα στον Πλανήτη, για να μας γεννήσουν σαν Θεοί και να μας αγαπήσουν σαν Θεοί. Οι άνδρες ήταν οι μονίμως απόντες. Αυτοί ήταν σε "ταξίδι" για δουλειά. Αυτές ήταν η "εγγύηση" ότι δεν θα μας κατάστρεφε η "απουσία" του "ταξιδευτή" Θεού. Του Θεού, που μαζί με τους αρσενικούς υιούς Του επέκτειναν και "ανακαίνιζαν" τις κολάσεις.

Back to content | Back to main menu