Κορυφή σελίδας
Απλές λύσεις για άμεση έξοδο από την κρίση - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Απλές λύσεις για άμεση έξοδο από την κρίση - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Απλές λύσεις για άμεση έξοδο από την κρίση

23 Οκτωβρίου 2010

Με ποιον σκοπό θα μπορούσε να διεκδικήσει την απόκτησή τους το κράτος; Με τον σκοπό να ανακουφίσει την κοινωνία από το βάρος της τοκογλυφίας. Να απαλλάξει την κοινωνία από τους συνεργάτες της διεθνούς τοκογλυφίας. Να απαλλάξει το έθνος από τους δωσίλογους και τους συνεργάτες των ξένων κατακτητών. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτή η κρατικοποίηση των τραπεζών είναι αναπόφευκτη εξέλιξη. Ακόμα δηλαδή κι αν το κράτος δεν την επεδίωκε, ελάχιστες πιθανότητες θα υπήρχαν για να την αποφύγει. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί, αν το κράτος αποφασίσει το "κούρεμα" των ομολόγων του σε ποσοστό 80%, καμία ιδιωτική τράπεζα δεν θα επιβιώσει στην Ελλάδα. Άρα; Άρα αν αποφασίσει το κράτος να "κουρέψει" τα ομόλογά του, στην πραγματικότητα διεκδικεί την ιδιοκτησία των  τραπεζών. Κάνει εμμέσως αυτό, το οποίο θεωρούμε ότι είναι και το σωστό για να κάνει.

Σε αυτό το σημείο ακόμα και ο πιο καλοπροαίρετος αναγνώστης πιθανότατα θα μας κατηγορήσει για αντίφαση. Όταν αναφερόμασταν στα ασφαλιστικά ταμεία για τις ΔΕΚΟ, θεωρήσαμε ως κατάρα για την ελεύθερη οικονομία και την κοινωνία να υπάρχει το κράτος-επιχειρηματίας. Σε αυτό το σημείο εμφανιζόμαστε σχεδόν σαν "παλαιοκομμουνιστές", που θεωρούμε ως ιδανική επιλογή την κρατικοποίηση  των τραπεζών ...Κι όμως δεν υπάρχει αντίφαση. Είναι άλλο πράγμα η επιχειρηματικότητα και άλλο πράγμα η τραπεζική λειτουργία. Είναι τελείως διαφορετικό πράγμα το κράτος να είναι επιχειρηματίας της αγοράς και τελείως διαφορετικό πράγμα να ελέγχει τον χρηματοπιστωτικό τομέα.

Πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό το εκ πρώτης όψεως αντιφατικό; Απλά πράγματα. Ένας επαγγελματίας δολοφόνος "εργάζεται", αλλά δεν τον αποκαλείς αυτοαπασχολούμενο εργαζόμενο. Δεν σε στεναχωρεί αν τον πλήττει η "αναδουλειά". Δεν σε στεναχωρεί αν καταλήξει στο ταμείο ανεργίας. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την κοινή επιχειρηματικότητα σε σχέση με την τραπεζική "επιχειρηματικότητα". Μοιάζουν ως δραστηριότητες, αλλά δεν είναι ίδιες. Η μία μπορεί να σε ταΐσει από την εργασία σου, ενώ η άλλη μπορεί να "σκοτώσει" όποιον  "στοχεύσεις". Η μία μοιάζει με ακίνδυνο "μίξερ", το οποίο σου επιτρέπει να μαγειρεύεις και η άλλη μοιάζει με επικίνδυνο "Καλάσνικοφ", που σου επιτρέπει να μακελεύεις. Μηχανήματα είναι καί τα δύο, αλλά δεν έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά. Είναι δυνατόν να αφήνονται  σε μια οικονομία ν' ανταγωνίζονται μεταξύ  τους για την επιτυχία και το κέρδος άνθρωποι, οι οποίοι κρατάνε "μίξερ" στα χέρια με ανθρώπους "οπλοφόρους";

Ως εκ τούτου μια "θανατηφόρα" δραστηριότητα δεν ιδιωτικοποιείται για κανέναν λόγο. Οποιαδήποτε δραστηριότητα δίνει τη δυνατότητα σε κάποιον ιδιώτη να καταστρέφει ομοίους του, απαγορεύεται να υπάρχει ως επιλογή. Πόσο μάλλον στην οικονομία, όπου όλοι αναζητούν το ίδιο κέρδος από την ίδια "πηγή". Αυτό δεν πρέπει να μας φαίνεται παράξενο. Όπως για λόγους ασφαλείας απαγορεύεται η οπλοφορία σε όλους τους ιδιώτες, αλλά στο κράτος όχι μόνον είναι υποχρεωτική, αλλά επιβάλλεται να ενισχύεται διαρκώς, έτσι συμβαίνει και με την τραπεζική δραστηριότητα. Όπλα, χωρίς να απειλείται η κοινωνική λειτουργία, μπορεί να έχει στην κατοχή του μόνον το κράτος. Αν αρχίσουν να μοιράζονται όπλα στους ιδιώτες, θα έχουμε προβλήματα και αυτό είναι κατανοητό από όλους. Η τραπεζική λειτουργία είναι ένα "οπλικό σύστημα" μέσα στην οικονομία.

Το κράτος μπορεί να είναι άχρηστος και κακός επιχειρηματίας, αλλά μπορεί και υποχρεούται να είναι καλός τραπεζίτης. Η τραπεζική δραστηριότητα δεν είναι κακό να ελέγχεται από το κράτος ...το αντίθετο είναι κακό. Ψεύτες και υποκριτές είναι αυτοί, οι οποίοι τοποθετούν τις τράπεζες ανάμεσα στις κοινές επιχειρήσεις. Ψεύτες και υποκριτές είναι αυτοί, οι οποίοι υπερασπίζονται την ελεύθερη οικονομία και την ταυτίζουν με την ιδιωτική τραπεζική λειτουργία. Πραγματικά  ελεύθερη και δίκαιη για όλους τους ιδιώτες οικονομία είναι μόνον αυτήν, που την τραπεζική λειτουργία την ελέγχει το κράτος.

Η ορθή τραπεζική λειτουργία προστατεύει τα γενικά συμφέροντα όλων αυτών, που ως ιδιώτες θα αγωνιστούν στην ελεύθερη οικονομία. Είναι αυτός, ο οποίος "επιβάλει" τους νόμους και τους κανόνες του παιχνιδιού, που έχει επιλέξει η κοινωνία της ελεύθερης οικονομίας. Είναι αυτός, ο οποίος επηρεάζει την πορεία των "παιχτών" και ως εκ τούτου δεν μπορεί να είναι "παίχτης" και ο ίδιος. Μπορεί να γίνει δίκαιος αγώνας, αν ο διαιτητής ενός παιχνιδιού μπαίνει μέσα στο γήπεδο, έχοντας και δικά του συμφέροντα να εξυπηρετήσει; Πόσο δίκαιος μπορεί να είναι ένας διαιτητής, αν υποστηρίζει κάποιον από τους αγωνιζόμενους, επειδή πάνω σ' αυτόν στοιχημάτισε;

Αυτός ακριβώς είναι ο ρόλος του τραπεζικού συστήματος. Είναι ο "διαιτητής" στο "παιχνίδι" της ιδιωτικής οικονομίας και ο "διαιτητής" απαγορεύεται να είναι "παίκτης" και ο ίδιος. "Παίζει" στο "παιχνίδι", αλλά δεν είναι "παίκτης". Εκ των δεδομένων λοιπόν ο ρόλος του "διαιτητή" απαγορεύεται να αφήνεται σε ιδιώτες. Απαγορεύεται, γιατί αποκλείεται να μην μπει στον πειρασμό να "παίξει". Μόνον οι ιδιώτες μπορούν να γίνουν "παίκτες". Γι' αυτόν τον  λόγο θεωρούμε ψεύτες και υποκριτές αυτούς, οι οποίοι, υπερασπιζόμενοι δήθεν την ελεύθερη οικονομία, υπερασπίζονται και το "δικαίωμα" των ιδιωτικών τραπεζών να υπάρχουν.

Είναι ψεύτες όσο ψεύτες θα ήταν και κάποιοι, οι οποίοι θα ισχυρίζονταν ότι αγαπάνε το ποδόσφαιρο και για την "υγεία" του θέλουν να είναι "παίκτες" και οι διαιτητές. Ούτε οι απατεώνες, που "στήνουν" τα παιχνίδια, δεν θα τολμούσαν να το πουν αυτό. Δεν το τολμάνε, γιατί γνωρίζουν ότι θα "χαλάσει" το παιχνίδι. Αυτό θα έδιωχνε τον κόσμο από τα "γήπεδα" και άρα  θα κατέστρεφε και τους ίδιους. Ακριβώς το ίδιο πράγμα είναι να συμμετέχουν οι τράπεζες σαν "παίκτες" στο "γήπεδο" της οικονομίας.  Απαγορεύεται να συμμετέχουν στο παιχνίδι αυτοί, οι οποίοι με τις αποφάσεις τους κρίνουν τα αποτελέσματά του. Όσο "στημένο" είναι το "παιχνίδι" και σίγουρο το κέρδος του διαιτητή, που "διαιτητεύει" ένα παιχνίδι στο οποίο έχει στοιχηματίσει και ο ίδιος, άλλο τόσο είναι "στημένη" η οικονομία όπου "παίζουν" οι τράπεζες. Αγοράζει η τράπεζα ως επενδυτής-στοιχηματάκιας μετοχές μιας εταιρείας,  που ως τράπεζα-παίκτης μπορεί να την ευνοήσει απέναντι στον ανταγωνισμό της.

Η απόδειξη αυτών που λέμε είναι η σημερινή κατάσταση, που μας βασανίζει παγκοσμίως ως ανθρώπινο είδος. Επειδή το τραπεζικό σύστημα ελεγχόταν από ιδιώτες, φτάσαμε στη σημερινή παγκόσμια αθλιότητα. Επειδή το τραπεζικό σύστημα ελεγχόταν από ιδιώτες, διέλυσαν όλες οι ιδιωτικές επιχειρήσεις και  "κατασπαράχθηκαν" οι περιουσίες των ιδιοκτητών τους. Επειδή το τραπεζικό σύστημα υπηρετούσε τα ιδιωτικά συμφέροντα των ιδιοκτητών του, καταστράφηκαν οι οικονομίες των ελεύθερων κρατών και σήμερα λεηλατούνται τα ίδια τα κράτη. Επειδή το τραπεζικό σύστημα, υπηρετώντας τα συμφέροντα των ιδιοκτητών, "πόνταρε" στο εμπόριο, καταδικάστηκαν οι λαοί στην ανεργία. Η εξουσία και άρα οι επιλογές του λαού πρέπει να βρίσκονται πάνω από την οικονομική απληστία και αυτό γίνεται μόνον αν ελέγχεται από το κράτος το τραπεζικό δεδομένο.

Η ιδιωτική FED είναι αυτή που κατέστρεψε τα εργοστάσια και την οικονομία των ΗΠΑ και όχι τα πυρηνικά της Σοβιετικής Ένωσης. Σήμερα η ιδιωτική ΕΚΤ έχει "βομβαρδίσει" όλους τους λαούς της Ευρώπης χειρότερα από τους βομβαρδισμούς του Χίτλερ. Οι ιδιωτικές ελληνικές τράπεζες είναι αυτές που έκλεισαν όλα τα εργοστάσια στην Ελλάδα και όχι ο ανταγωνισμός. Οι ιδιωτικές τράπεζες ευνοούσαν  τους παρασιτικούς εμπόρους και έπνιγαν τους παραγωγούς, για να βγάζουν μεγαλύτερα κέρδη. Οι ιδιωτικές τράπεζες παραπλανούσαν τους εργαζομένους με "αυξήσεις", όταν αυτοί έχαναν τις δουλειές τους. Οι ιδιωτικές τράπεζες οδήγησαν τους νοικοκύρηδες αυτής της χώρας στο σφαγείο του χρηματιστηρίου. Οι ιδιωτικές τράπεζες μάς οδήγησαν στο χάος και στο έλεος των ξένων τοκογλύφων, γιατί αυτός ήταν ο σκοπός τους.

...Ο σκοπός του πατριάρχη όλων των τραπεζιτών και τοκογλύφων αυτού του κόσμου, Ρότσιλντ. Ο σιωνιστής Ρότσιλντ, ο οποίος, επικεφαλής των ομοίων του, ήθελε να κατακτήσει τον κόσμο και γνώριζε ότι μπορεί να το κάνει μόνον με τον έλεγχο του νομίσματος και άρα του χρήματος. Είχε δηλαδή τον σκοπό και όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε είχε και τον τρόπο ...Έναν τρόπο, τον οποίο ο ίδιος έχει αποκαλύψει δημοσίως και δεν τον ανακαλύψαμε εμείς κάπου καλά κρυμμένο. Ο Ρότσιλντ έχει πει δημοσίως ..."Δως μου τον έλεγχο του νομίσματος μιας χώρας και μου είναι αδιάφορο ποιος νομοθετεί...". Μέσα σ' αυτόν τον σχεδιασμό τού Ρότσιλντ εντάσσονται -και αυτόν υπηρετούν- τα "ελληνικά" τραπεζικά ιδρύματα ...Ιδρύματα μόνον κατ
όνομα ελληνικά, εφόσον  στην πραγματικότητα είναι υποκαταστήματα των τραπεζών του Ρότσιλντ. Αυτός, ο οποίος σου δανείζει είναι το αφεντικό σου και όλοι γνωρίζουμε από πού δανείζονταν πάντα οι "ελληνικές" τράπεζες.

Εδώ μπορεί να καταλάβει ο αναγνώστης και την αξία του αρχικού παραδείγματός μας σ' ό,τι αφορά την αντίληψη της κατάστασης. Ο Ρότσιλντ είναι ο κορυφαίος παράγοντας του εβραϊκού γυφταριού. Αυτός ο "γύφτος" είναι, που,  υπό τον αλαλαγμό και βέβαια τη "μαρτυρία" της γερμανικής πλέμπας, έχει "πιάσει" τους Έλληνες από το "μανίκι". Αυτός είναι που τους κατηγορεί παγκοσμίως και τους έχει βυθίσει στη ντροπή και τον τρόμο. Για να φτάσει όμως στη θέση να απειλεί με τόσο θράσος και σε τέτοιον βαθμό, συνεργάστηκε με προδότες. Αυτός πλήρωσε όλους τους Έλληνες προδότες, για να μας εγκλωβίσει στο αδιέξοδο.

Απλά πράγματα. Αυτός πλήρωσε τους προδότες πολιτικούς, ώστε αυτοί, ως διεφθαρμένοι "ιπποκόμοι", να μας οδηγήσουν στα "μέρη" όπου αυτός είχε στήσει την "ενέδρα" του ...Στα δικά του "μέρη", όπου κανονικά δεν θα έπρεπε να πλησιάζουν όχι μόνον οι Έλληνες, αλλά κανένας λαός ...Στα βρόμικα "καλντερίμια" όπου συχνάζουν τοκογλύφοι, μαστροποί, πόρνες και παπατζήδες ...Στα μέρη των Εβραίων. Αυτός πλήρωσε τους Έλληνες τραπεζίτες αρχικά να μας "κεράσουν" και στη συνέχεια να μας "μεθύσουν" με τα δικά του "πέτσινα" χρήματα. Στην ίδια Λέσχη Μπίλντερμπεργκ γίνονταν όλες αυτές οι συνεννοήσεις των πολιτικών και οικονομικών παραγόντων που μας πρόδωσαν.

Ας ψάξει να βρει κάποιος σε ποιους χρωστάνε τα υπερχρεωμένα ελληνικά κόμματα και οι υπερχρεωμένες ελληνικές τράπεζες και θα  καταλάβει ποιανού τα συμφέροντα υπηρετούν. Με "σαβούρα" της FED μάς φόρτωνε η Goldman Sachs, επειδή οι προδότες μάς είχαν "δέσει" σαν πρόθυμο "γαϊδούρι". Αυτός ο απατεώνας είναι, που τώρα μας κατηγορεί και "κλαίει" σαν δήθεν θύμα μας. Το πρόσωπο αυτού του "γύφτου" βλέπουμε, όταν ο Τρισέ μάς κατηγορεί ευθέως σαν απατεώνες. Αυτός ο "γύφτος" προσπαθεί να μας λεηλατήσει μέσω της Deutsche Bank και των "εργαλείων" τύπου Siemens.

Με την κρατικοποίηση των τραπεζών στην ουσία απαλλασσόμαστε από το σφικτό "κράτημά" του γύφτου. Με το "κούρεμα" τού "κονταίνουμε" τα χέρια και με την κρατικοποίηση των τραπεζών δεν του αφήνουμε "πέτο" ή "μανίκι", για να μπορεί να μας "πιάνει". Δεν μπορεί να μας "πιάνει", αν δεν ελέγχει τις τράπεζές μας. Τι πρέπει  να κάνει το κράτος, σε περίπτωση που αποκτήσει τον απόλυτο έλεγχο του τραπεζικού συστήματος; Να αναζωογονήσει την οικονομία, ώστε να δώσει δύναμη στον "οργανισμό" της χώρας, για να μην μπορέσουν οι "πτωματοφάγοι" Εβραίοι να τον διαμελίσουν. Αν αρχίσει μια στοιχειώδης ανάπτυξη, θα ανέβουν οι αξίες και δεν θα είναι εύκολο να διεκδικούν οι γύφτοι "κοψοχρονιά" τα "ασημικά" μας.

Πώς μπορεί να γίνει "επανεκκίνηση" της ελληνικής οικονομίας μετά από την κρατικοποίηση των τραπεζών; Στο ποσοστό που το κράτος θα κουρέψει τα δικά του "ομόλογα", να κουρέψει και τα ομόλογα των τραπεζών. Αυτό το ίδιο ποσοστό να το μεταφέρει και στα χρέη των πολιτών απέναντι σ' αυτές. Δεν θα αποδώσει το "άρτιο" στους δανειστές των τραπεζών, αλλά δεν θα απαιτεί το άρτιο από τους δανειολήπτες. Θα μειωθούν τα χρέη των Ελλήνων πολιτών στο ποσοστό του 80%. Σε αυτό το ποσοστό θα προσδιοριστούν και οι δόσεις των δανείων.

Αυτό θα ανακουφίσει την ελληνική οικονομία, που σήμερα έχει φτάσει σε αδιέξοδα ...Μια οικονομία, η οποία θα οδηγηθεί στη σίγουρη ανάπτυξη, αν ο επανασχεδιασμός του τραπεζικού συστήματος συνδυαστεί με την αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος. Γιατί; Γιατί η λειτουργία του ασφαλιστικού συστήματος θα μας απαλλάξει από τα δύο μεγαλύτερα "καρκινώματα" της μεταπολίτευσης ...Τη σπατάλη και τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος από τα πάμπολλα και σπάταλα ασφαλιστικά ταμεία και τις ΔΕΚΟ. Με ένα ενιαίο ασφαλιστικό ταμείο θα μειωθούν τα λειτουργικά του έξοδα. Θα μειωθούν και οι σπατάλες του, εφόσον μία διοίκηση, η οποία θα ελέγχεται ποινικά για τη διαχείρισή της, δεν θα επιτρέψει το όργιο σπατάλης στα νοσοκομεία και στις συνταγογραφήσεις, όπως συμβαίνει σήμερα.

Μια τέτοια διοίκηση δεν θα επιτρέπει στους "αναπήρους" να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα ...Δεν θα επιτρέπει στους νεκρούς να εισπράττουν συντάξεις ...Δεν θα επιτρέπει στους φαρμακοποιούς να "μπαζώνουν" πηγάδια με πανάκριβα φάρμακα ...Δεν θα επιτρέπει σε γιατρούς να χρεώνουν εξετάσεις, που δεν χρειάζονται ποτέ ...Δεν θα φτιάχνει βίλες και πισίνες σε γιατρούς και φαρμακοποιούς. Όλα αυτά είναι δισεκατομμύρια, τα οποία θα επιτρέψουν στα ταμεία να μειώσουν τα ασφάλιστρά τους και να τα καρπωθούν οι εργαζόμενοι ...και άρα να μπουν στην αγορά. Δεκάδες δισεκατομμύρια κάθε χρόνο, αν σκεφτεί κάποιος ότι η Ελλάδα των φτωχών εργαζομένων έχει τα πιο υψηλά ασφάλιστρα στην Ευρώπη των πλουσίων.

Επιπλέον μια τέτοια διοίκηση θα αναμορφώσει πλήρως και τις ΔΕΚΟ. Θα αλλάξει τον τρόπο λειτουργίας τους και άρα και τα έξοδά τους. Θα μειώσει τα κόστη της λειτουργίας τους και τις σπατάλες τους. Μια τέτοια διοίκηση δεν θα ανεχθεί τους Φωτόπουλους και τους λοιπούς φεουδάρχες του κομματικού συνδικαλισμού. Μια τέτοια διοίκηση δεν θα έχει διαφορά από τη σημερινή γερμανική διοίκηση του ΟΤΕ ...Τη διοίκηση αυτή, η οποία έκανε τους πρώην κορυφαίους της κρατικοδίαιτης αντίδρασης απλά "στρατιωτάκια". Όχι αυξήσεις, αλλά μειώσεις τούς έκανε ...και "μούγκα" οι πρώην  κρατικοδίαιτοι τσαμπουκάδες. Έτσι θα λειτουργούν όλες οι ΔΕΚΟ, αν υπαχθούν σε μια διοίκηση, η οποία λειτουργεί με καθαρά ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.

Αν μπει τέλος σ' αυτήν την "αιμορραγία", θα αλλάξει το σύνολο της εικόνας της ελληνικής οικονομίας. Θα αλλάξει η ίδια η λειτουργία του δημοσίου τομέα. Θα αναγκαστεί το δημόσιο να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα χωρίς τα συνδικαλιστικά "δεκανίκια" των ΔΕΚΟ και των κομματικών χρηματοδοτήσεων από τα αποθεματικά των ταμείων. Εύκολα πειθαρχούν οι εργαζόμενοι του στενού δημοσίου τομέα χωρίς τις "αλητοσυμμορίες" των κομματικών συνδικαλιστών των ΔΕΚΟ. Αυτό θα δώσει και ελπίδες για καλή εφαρμογή του σωστού -από όλες τις πλευρές- μέτρου του ενιαίου μισθολογίου στο δημόσιο.

Οι μισθοί των υπαλλήλων θα μειωθούν και θα ευθυγραμμιστούν μεταξύ τους, αλλά αυτό δεν θα γίνει αίτιο να βυθιστούν αυτοί στη φτώχεια. Θα αλλάξουν απλά οι μισθοί σε απόλυτες τιμές, αλλά το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων θα ανέβει. Θα ανέβει ακόμα πιο ψηλά και από την εποχή της υποτιθέμενης "σπατάλης". Γιατί υποτιθέμενης; Γιατί οι τοκογλύφοι εκείνη την εποχή έβαζαν τον υπάλληλο Σημίτη να δίνει αυξήσεις και από την άλλη τις εξανέμιζαν οι ίδιοι με την καλπάζουσα ακρίβεια και τη "φούσκα" των ακινήτων.

Αυτό γινόταν στην Ελλάδα της απάτης. Όλη η μεθοδολογία των τοκογλύφων στηριζόταν στους δημοσίους υπαλλήλους και τα στεγαστικά τους δάνεια ...Σε αυτούς που "μεθούσαν" από ανούσιες αυξήσεις και έπαιρναν τα "πέτσινα" χρήματα, νομίζοντας ότι έχουν κέρδος, ενώ είχαν ζημιά. Δεν καταλάβαιναν οι δημόσιοι υπάλληλοι το παιχνίδι των τοκογλύφων και των υπαλλήλων τους, είτε αυτοί ονομάζονταν Σημίτηδες είτε Καραμανλήδες είτε Παπανδρέου. Δεν καταλάβαιναν ότι τους έβαζαν τα "πέτσινα" χρήματα στο ένα χέρι και τους τα έπαιρναν από το άλλο, εφόσον οι ίδιοι "φούσκωναν" τις τιμές των ακινήτων.

Οι ίδιοι, οι οποίοι δάνειζαν στο κράτος, για να αυξάνει -"αυτοκτονικά" για τη λειτουργία του- τους μισθούς των υπαλλήλων, ήταν οι ίδιοι που δάνειζαν στις τράπεζες, για να δανείζουν σε αυτούς τους υπαλλήλους, προκειμένου ν' αγοράζουν υπερτιμημένες "φούσκες". Αυτοί είναι που σήμερα, ως Τρόικα, ζητούν γη και ύδωρ από τους Έλληνες. Αυτοί είναι που συνεργάστηκαν με τους τοκογλύφους τραπεζίτες, τους προδότες πολιτικούς και τους αφελείς δημόσιους υπάλληλους.

Τους αποκαλούμε αφελείς, γιατί τέτοιοι ήταν. Ήταν οι αφελείς, που νόμισαν ότι, επειδή μπήκαν στο δημόσιο, έπαψαν να είναι εργαζόμενοι και προφανώς έπιασαν ιερωμένους από τα αχαμνά. Αν αυτών των αφελών τα χρέη "κουρευτούν" κατά 80%, θα ανακουφιστεί όλη η κοινωνία.  Εννοείται βέβαια πως όποιος πολίτης μπει  σε ρύθμιση των χρεών του, θα υποστεί και ανάλογη ρύθμιση των καταθέσεών του. Δεν θα δημιουργήσουμε ακόμα μία γενιά επωφελημένων και κάποιων νέων κορόιδων.

Μόνον με έναν τέτοιο τρόπο θα "ξεφουσκώσει" η "φούσκα" των ακινήτων, χωρίς να μας καταστρέψει. Αν "πέσουν" οι δόσεις των στεγαστικών δανείων, θα "πέσουν" και τα ενοίκια σε ένα αντίστοιχο ποσοστό και θα ανακουφιστεί τόσο η αγορά όσο και η νεολαία. Θα επιβιώσουν επιχειρήσεις, οι οποίες σήμερα αδυνατούν να επιβιώσουν. Θα αυξηθεί η κατανάλωση και άρα τα φορολογικά έσοδα του κράτους, εφόσον θα "πέσουν" σε αντίστοιχο ποσοστό τόσο οι τιμές των προϊόντων όσο και των υπηρεσιών, που εξαρτώνται από ενοίκια ή δάνεια. Θα "πέσουν" τα ενοίκια και χιλιάδες νέων θα μπορέσουν να ξεκινήσουν τη ζωή τους μακριά από τα παιδικά τους δωμάτια.

Μόνον με αυτό το "κούρεμα" των ιδιωτικών χρεών θα βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, που υποτίθεται είναι το ζητούμενο και για την Τρόικα. Μόνον με αυτό το "κούρεμα" θα ενεργοποιηθεί η ανάπτυξη στην πατρίδα μας. Τα πάντα είναι συνδεδεμένα με τα τεχνητά διογκωμένα δάνεια των τοκογλύφων και αυτά μας καταστρέφουν, εφόσον μας τραβάνε στον "πάτο" σαν "βαρίδια". Αν δεν απαλλαγούμε από το 80% τουλάχιστον αυτού του "πέτσινου" βάρους δεν υπάρχει πιθανότητα να κατορθώσουμε να το "σηκώσουμε".

Από εκεί και πέρα πρέπει να διευθετηθεί το θέμα του εθνικού τραπεζικού σχεδιασμού της επόμενης ημέρες ...Έναν σχεδιασμό, ο οποίος θα ακολουθεί τις απαιτήσεις μιας νέας εποχής ...Έναν τραπεζικό σχεδιασμό υπό τον κρατικό έλεγχο και απόλυτα εξειδικευμένο, ανάλογα με το αντικείμενο στο οποίο η Πολιτεία θέλει να προσανατολίζει την ανάπτυξή της. Για παράδειγμα, θα μπορέσει να υπάρχει μια τράπεζα εξειδικευμένη στα αγροτικά θέματα, όπως είναι η σημερινή Αγροτική Τράπεζα. Μια τράπεζα εξειδικευμένη στην αποταμίευση, όπως είναι το σημερινό Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Μια τράπεζα γενικής τραπεζικής υπηρεσίας, όπως είναι η Εθνική Τράπεζα.

Από εκεί και πέρα να ιδρυθούν εξειδικευμένες τράπεζες στελεχωμένες με ειδικούς στους τομείς τους ...Στελεχωμένες με μια αναδιανομή του υπάρχοντος εξειδικευμένου τραπεζικού προσωπικού. Μια Στεγαστική Τράπεζα, η οποία θα εξειδικεύεται στα στεγαστικά δάνεια, ώστε να μην δημιουργείται το φαινόμενο της "φούσκας". Μια Βιομηχανική και Βιοτεχνική Τράπεζα με στελέχη εξειδικευμένα στην παραγωγική δραστηριότητα. Μια Τουριστική Τράπεζα εξειδικευμένη στις τουριστικές επιχειρήσεις, ώστε να υπάρχει οργανωμένος εθνικός "προσανατολισμός" στην τουριστική δραστηριότητα. Οι εξειδικευμένες τραπεζικές υπηρεσίες θα είναι αυτές, οι οποίες θα εξασφαλίσουν γρήγορη, ασφαλή και προπάντων συμπαγή οικονομική ανάπτυξη. ΄

Όμως, ακόμα κι αυτά να γίνουν και πάλι θα πρέπει να κλείσουν δεκάδες -αν όχι εκατοντάδες- τραπεζικά υποκαταστήματα, εφόσον θα είναι άχρηστα. Οι τοκογλύφοι στα χρόνια του αίσχους γέμισαν την επικράτεια με υποκαταστήματα. Δεν άφησαν ούτε χωριά χωρίς υποκαταστήματα. Δεν άφησαν λαμόγιο για λαμόγιο που να μην το προσέλαβαν. Ως εκ τούτου και πάλι θα πρέπει ν' απολυθούν μερικές χιλιάδες τραπεζικών υπαλλήλων. Όλα αυτά πρέπει να τύχουν συγκεκριμένης αντιμετώπισης. Πρέπει  ο καθένας από αυτούς να πληρώσει αυτά, τα οποία του αντιστοιχούν στο εθνικό έγκλημα όπου συμμετείχαν όλοι τους. Πρέπει να πληρώσουν όλοι και κυρίως οι διοικήσεις των τραπεζών ...Οι διοικήσεις, οι οποίες όλα αυτά τα  χρόνια της οικονομικής απάτης και της εθνικής υποτέλειας απολάμβαναν της δικαστικής ασυλίας.

Από αυτούς θα ξεκινήσουμε. Αυτών το "μέλλον" θα πρέπει να μας απασχολήσει πρώτα. Χιλιάδες συμπολίτες μας κατήγγειλαν τράπεζες και διοικήσεις για τοκογλυφία, αισχροκέρδεια, απάτη, κλπ.. Ό,τι ποινικό αδίκημα και να σκεφτεί κάποιος, το έχουν διαπράξει οι τραπεζίτες και δεν έχουν τιμωρηθεί. Γιατί; Γιατί οι τράπεζες είχαν "επενδύσει" σε ειδικές σχέσεις με τη δικαστική εξουσία. Διόριζαν τα παιδιά των δικαστικών στις τράπεζες χωρίς  κανέναν διαγωνισμό και με μόνο προσόν το επάγγελμα του πατέρα τους. Με αυτόν τον απεχθή και ανήθικο τρόπο εξασφάλιζαν δικαστική ασυλία και παρανομούσαν, χωρίς να φοβούνται.

Παρανομούσαν σε όλα τα επίπεδα. Δεν είναι μόνον η τοκογλυφία που ασκούσαν σε εκείνους, οι οποίοι πήγαιναν αυτοβούλως στα "γκισέ" τους. Χρησιμοποίησαν όλα τα μέσα, για να οδηγήσουν σε αυτά τα "γκισέ" κι εκείνους που σε διαφορετική περίπτωση δεν θα πήγαιναν ποτέ από μόνοι τους. Χιλιάδες συμπολίτες μας έπεσαν θύματα της εμετικής, ψευδούς κι ανήθικης νεοταξίτικης προπαγάνδας, που, μέσω των ΜΜΕ έμπαινε στα σπίτια μας και οδηγούσε τους απροστάτευτους και αφελείς συμπολίτες μας στα "νύχια" των τραπεζιτών. Σε αυτά τα χρόνια της σκληρής τραπεζικής "κατοχής" κανένας δεν τιμωρήθηκε, γιατί τα παιδιά των δικαστικών έκαναν τραπεζικές "καριέρες".

Όλες αυτές οι κατηγορίες μπορούν να γίνουν ένα "πακέτο" και να καθίσουν οι διοικήσεις των τραπεζών επιτέλους στο δικαστικό "σκαμνί". Να δικαστούν για τοκογλυφία, απάτη, ψευδή διαφήμιση, συκοφάντηση, αλλά και συνεργασία με ξένους τοκογλύφους εις βάρους του λαού, του κράτους και του έθνους. Να τιμωρηθούν όπως τους αξίζει. Να πάνε φυλακή και να χάσουν τις περιουσίες τους. Οι άνθρωποι, οι οποίοι έπαιρναν τα σπίτια των φτωχών, όταν αυτοί "αποτύγχαναν" στη δουλειά τους, θα πρέπει να χάσουν τα σπίτια τους ως "αποτυχημένοι". Οι υπό κρατική διαχείριση τράπεζες να απαιτήσουν από τις προηγούμενες διοικήσεις  τις περιουσίες τους ...Περιουσίες, οι οποίες έγιναν εις βάρος των τραπεζών.

Αν τιμωρηθούν οι διοικήσεις των τραπεζών,  μπορούμε να συνεχίσουμε και προς τα "κάτω". Ο σχεδιασμός αυτού του υπό κρατική διαχείριση τραπεζικού συστήματος να γίνει με πλήρη ισχύ εις βάρος των σκουπιδιών της τοκογλυφίας. Να απολυθούν με ατιμωτικό τρόπο όλα τα ανώτατα και πολλά από τα ανώτερα στελέχη των σημερινών τραπεζών. Αυτό σημαίνει άμεσες απολύσεις χωρίς κανένα δικαίωμα αποζημιώσεως και με τα ελάχιστα συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Όλοι αυτοί οι τραπεζικοί υπάλληλοι με την παροχή της ατιμωρησίας να δώσουν ως "αντιπαροχή" όλα όσα μέχρι τώρα θεωρούσαν επαγγελματικά και συντεχνιακά κεκτημένα τους.

Τέτοια πρέπει να είναι η τιμωρία των χαφιέδων των τοκογλύφων ...Αυτών, οι οποίοι παρανόμως "έβλεπαν" τις καταθέσεις των πολιτών και τους έπαιρναν τηλέφωνα τα μεσάνυκτα, για να τους πουν τις "έξυπνες" ιδέες τους. Εκατομμύρια Ελλήνων μπήκαν στο "σφαγείο" του χρηματιστηρίου, επειδή κάποιοι τέτοιοι εγκληματίες τραπεζικοί υπάλληλοι -εντελώς παράνομα και αντιδεοντολογικά- τους "πλεύρισαν" και τους κατέστρεψαν ...Οι μόνοι εργαζόμενοι στην Ελλάδα, των οποίων την ανεργία θα την απολαμβάναμε ...Οι μόνοι εργαζόμενοι, που θα θέλαμε να τους δούμε ν' απολαμβάνουν τις κρατικές "υπηρεσίες" των ΜΑΤ.

Έναρξη δικαστικής έρευνας για την αποκάλυψη των ενόχων της σημερινής αθλιότητας. Την αποκάλυψη των διαφθορέων και των διεφθαρμένων.

Στις ΗΠΑ υπάρχουν κάτι ωραιότατες νομικές εταιρείες με πολύ περίεργα χαρακτηριστικά και ένα πολύ περίεργο αντικείμενο. Ενώ είναι δικηγορικές εταιρείες, δεν διαπρέπουν στα δικαστήρια. Ενώ είναι στελεχωμένες με άριστους νομικούς, ασχολούνται κατ
αποκλειστικότητα με οικονομικά θέματα. Ενώ οι υπηρεσίες τους μπορούν εύκολα να αξιολογηθούν ως πανάκριβες, τις προσφέρουν σχεδόν αμισθί. Είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό, θα αναρωτηθεί ο αναγνώστης; Στις ΗΠΑ έναν καλό νομικό δεν τολμάς να τον χαιρετήσεις στο δρόμο, γιατί θα σου "χρεώσει" με συγκεκριμένη "ταρίφα" ακόμα και τα λίγα δευτερόλεπτα που τον απασχόλησες. Είναι δυνατόν τέτοιες εταιρείες να είναι "φτηνές";

Είναι δυνατόν. Γιατί; Γιατί πληρώνονται σε είδος. Δεν τις πληρώνεις εσύ ο ίδιος ...Τις πληρώνει η υπόθεσή σου και άρα η επιτυχία τους στη δουλειά τους. Εσύ τους προσφέρεις την "ιστορία" σου και αυτές την παίρνουν για να την "τρέξουν". Με αυτόν τον τρόπο γίνεσαι συνεργάτης τους και όχι πελάτης τους. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Σημαίνει ότι, αν πειστούν ότι υπάρχει "ψαχνό" και άρα οικονομικό κέρδος από την υπόθεσή σου, οι ίδιες αναλαμβάνουν όλα τα έξοδά της. Η υπόθεσή σου γίνεται και δική τους υπόθεση, εφόσον έχει συμφωνηθεί εξ
αρχής το μερίδιο των συνεταίρων. Το μόνο που πρέπει να κάνεις, δηλαδή, είναι να τους "πείσεις" ότι τους συμφέρει ν' αναλάβουν την υπόθεσή σου και από εκεί και πέρα οι ίδιοι αναλαμβάνουν όλα τα έξοδα της υπόθεσης.

Ποιο ακριβώς είναι το αντικείμενο τέτοιων νομικών "φιρμών"; Το "κυνήγι" της απάτης. Μοιάζουν με τους κυνηγούς "κεφαλών", εφόσον η εξειδίκευσή τους είναι να ξεσκεπάζουν οικονομικές απάτες και να βρίσκουν τους απατεώνες. Η εξειδίκευσή τους βρίσκεται στο να αναλύουν τα "ψιλά γράμματα" των παράνομων συμβολαίων και να βρίσκουν τις απάτες. Η εξειδίκευσή τους βρίσκεται στο να έχουν γνώση της αγοράς και να ξεσκεπάζουν τις "στημένες" δουλειές. Τέλος, εξειδίκευσή τους είναι η πλήρης και αξιόπιστη αποτίμηση των ζημιών, εξαιτίας τέτοιων απατών.

Τέτοιες ιδιωτικές εταιρείες, που χαίρουν  μεγάλης εκτίμησης, χρησιμοποιεί η αμερικανική δικαιοσύνη, το Κογκρέσο, οι αμερικανικές οικονομικές υπηρεσίες, οι μηχανισμοί  ασφαλείας του αμερικανικού χρηματιστηρίου κλπ.. Τις χρησιμοποιούν όταν θέλουν να διαπιστώσουν ότι υπάρχει απάτη ακόμα και στα πιο εξειδικευμένα αντικείμενα. Τέτοιες  εταιρείες και μόνον να ξεκινήσουν έρευνα,  "χτυπάνε" συναγερμοί και καρδιές απατεώνων με την ίδια ταχύτητα. Τις τρέμουν οι πάντες. Τέτοια εταιρεία ήταν για παράδειγμα αυτή, η οποία πριν από λίγα χρόνια πανικόβαλε τη Siemens και μάθαμε τα εγκλήματά της σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη.

Γιατί θα μας ήταν χρήσιμη η δουλειά μιας τέτοιας τόσο εξειδικευμένης νομικής εταιρείας; Θα μας ήταν χρήσιμη για την εμπειρία της και βέβαια για την αξιοπιστία της. Αν θέλει κάποιος να δικάσει και να κλείσει στην κυριολεξία τη μεταπολίτευση πίσω από τα κάγκελα, είναι υποχρεωμένος να παρακάμψει τις "άμυνές" της ...Τις έξυπνες και πολύπλοκες νομικές της άμυνες. Για να το επιτύχει αυτό, θα του αρκούσε να χρησιμοποιήσει μια τέτοια εταιρεία. Όταν λοιπόν εμείς θεωρούμε ότι πέσαμε θύματα προδοσίας, ευνόητο είναι ότι πρέπει ν' αναζητήσουμε αυτό, το οποίο πάντα αναζητάς όταν ψάχνεις τους προδότες ...και είναι τα "τριάντα αργύρια". Τζάμπα προδότες ποτέ δεν υπήρξαν στην ιστορία. Αυτοί, που μας πρόδωσαν, είναι βέβαιο ότι δεν το έκαναν τζάμπα ...Είναι βέβαιο ότι πληρώθηκαν και μάλιστα αδρά.

Όταν λοιπόν έχεις στόχο ν' ανακαλύψεις προδότες, δεν χρειάζεται να τους "ακολουθείς" στην περίπλοκη "διαδρομή" τους. Κάνεις αυτό, το οποίο πολύ έξυπνα περιγράφουν οι Αμερικανοί ως "Follow the money". Ακολουθείς τα χρήματα και όχι τους ίδιους. Δεν τους παρακολουθείς στη "διαδρομή" που γνωρίζουν καλά και έχουν γεμίσει με "εμπόδια", τα οποία δεν σου επιτρέπουν να τους "καταδιώξεις" ..."Εμπόδια" του τύπου "πολιτικές επιλογές", "ιστορικές συγκυρίες", "ευθύνες υπουργών", "παραγραφές" κλπ.. Από τη στιγμή που γνωρίζεις τι θέλεις να κάνεις, ψάχνεις να βρεις τη "φωλιά" τους. Ψάχνεις να βρεις το  "μέρος" όπου θα πρέπει να γυρίσουν υποχρεωτικά, ακόμα κι αν κάνουν το γύρο του κόσμου για να σε μπερδέψουν.

"Φωλιά" σε μια τέτοια περίπτωση είναι αυτό, το οποίο θεωρούμε δεδομένο για τους προδότες και είναι οι αμοιβή της προδοσίας ...Αυτό,  το οποίο είπαμε πιο πάνω. Ψάχνεις να βρεις όλες τις ύποπτες καταστάσεις, στις οποίες θα μπορούσαν να υπάρξουν ύποπτες συναλλαγές μεταξύ διαφθορέων και διεφθαρμένων ...Καταστάσεις, οι οποίες θα επέτρεπαν συναλλαγές μεταξύ "γύφτων" και προδοτών ...Όλες εκείνες τις καταστάσεις, που οι διεφθαρμένοι θα μπορούσαν με τις πράξεις τους ή τις παραλήψεις τους να εκμεταλλευτούν οικονομικά, για να εξυπηρετήσουν τους διαφθορείς τους ...Όλες εκείνες τις καταστάσεις, οι οποίες θα επέτρεπαν στους ξένους τοκογλύφους ν' ανοίξουν με το προδοτικό πολιτικό προσωπικό οικονομικές δοσοληψίες και άρα να το πληρώσουν. Λειτουργείς με τη λογική του υδραυλικού, που αναζητά τις "παροχές" απ' όπου μπορεί να υπάρξει μια "διαρροή".

Η ηγεσία της μεταπολίτευσης, δηλαδή, είχε πολύ συγκεκριμένες "ευκαιρίες" να τα' "αρπάξει". Αυτές οι ευκαιρίες είναι στην ουσία οι "ντουλάπες" με τους "σκελετούς", που έχει προσπαθήσει να κλειδώσει και να εξαφανίσει τα "κλειδιά". Αυτές οι "ευκαιρίες" λοιπόν είναι πολύ συγκεκριμένες. Αφορούν καί τα δύο κυρίαρχα κόμματα εξουσίας και η ασφάλεια των διεφθαρμένων είναι αυτό ακριβώς το πράγμα. Έχοντας το μαχαίρι και το καρπούζι, νόμιζαν ότι θα είναι ασφαλείς. Έχοντας εντελώς παράνομα και αντισυνταγματικά παραχωρήσει στα κόμματα -και άρα στους εαυτούς τους- εξουσίες δικαστικής φύσεως, άρχισαν να "καλύπτουν" τα ίχνη τους.

Με δήθεν "εξεταστικές" ή "προανακριτικές" επιτροπές, οι οποίες δεν οδηγούσαν πουθενά, αλλά εξέδιδαν αθωωτικά πορίσματα, "μπάζωναν" ολόκληρες "τρύπες" εγκλημάτων. Με παράνομες νομοθετικές ρυθμίσεις μοίραζαν παραγραφές και αμνηστίες και απέκλειαν τις έρευνες. Με αλληλοεκβιασμούς και συμψηφισμούς απέκλειαν το παραμικρό ενδεχόμενο να υπάρξουν ανεπιθύμητες αποκαλύψεις. Τα πάντα  ήταν σχεδιασμένα τέλεια, όπως σχεδιάζονται πάντα από τις συμμορίες όπου τα μέλη τους έχουν κοινά συμφέροντα. Τέτοια συμμορία ήταν και η δικομματική συμμορία, που κυβέρνησε τον τόπο στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Αυτή η συμμορία "έδεσε" τα μέλη της τόσο "σφικτά", που θεωρούσε τον εαυτό της απόλυτα ασφαλή.

Ο δικομματισμός ακόμα και τώρα νιώθει ασφαλής. Το βλέπουμε στη φάτσα του Τσοχατζόπουλου, ο οποίος μας κοροϊδεύει πίσω από τις κουρτίνες του μεγάρου της Διονυσίου του Αρεοπαγίτου. Το είδαμε στο ειρωνικό χαμόγελο του Μαντέλη, όταν μας "έφτυνε" κατάμουτρα. Το είδαμε στη σιγουριά του Τσουκάτου, όταν σχεδόν μάς "μάλωνε", που είχαμε το "θράσος" να τον κρίνουμε. Η συμμορία της μεταπολίτευσης αισθανόταν κι εξακολουθούσε να αισθάνεται δυνατή, γιατί απλούστατα τα είχε "στήσει" όλα τέλεια. Είχε βγάλει από το "παιχνίδι" τη Δικαιοσύνη και ήταν σίγουρο ότι τα δύο συνένοχα κόμματα δεν θα έσπαζαν την "ομερτά".

Αυτή η "ομερτά" τα κάνει να ψηφίζουν "αμνηστεύσεις", "παραγραφές", "ανεύθυνα", κλπ.. Αυτή η "ομερτά" φαίνεται ότι δεν πρόκειται να σπάσει με τίποτε. Αυτό λέει και η λογική. Ποιος θα σπάσει την "ομερτά"; Η ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ; Σε ποιο θέμα θα τη σπάσει; Στους Ολυμπιακούς Αγώνες η Γιάννα της ΝΔ "άπλωνε" και ο Βενιζέλος του ΠΑΣΟΚ "μάζευε". Στην υπόθεση Siemens ο Μαντέλης του ΠΑΣΟΚ "άπλωνε" και ο Λιάπης της ΝΔ "μάζευε". Στην υπόθεση του ΟΤΕ ο Σκαρπέλης του ΠΑΣΟΚ "άπλωνε" και ο Βουρλούμης της ΝΔ "μάζευε".
Παντού και πάντα τα δύο κόμματα εμφανίζονται πρωταγωνιστές και με την ίδια ευθύνη. Ακόμα κι εκεί όπου δεν φαινόταν να ισχύει αυτό το "ισόποσο", φαινόταν ότι μπορούσε να γίνει εύκολα μια "τράμπα" ...Μια "τράμπα", που, μέσω αλληλοεκβιασμών, εύκολα ερχόταν στα "ίσα" της. Αν κάποιος πίεζε περισσότερο στην "πράσινη" Siemens, κάποιος άλλος θα πίεζε περισσότερο στο "μπλε" Βατοπέδιο. Ακόμα δηλαδή κι όταν οι συνένοχοι μάλωναν για τα μερίδια, υπήρχε τρόπος να διατηρείται η "ομερτά" μεταξύ των κομμάτων.

...Τα κόμματα των ιδιοκτητών, οι οποίοι συμμετείχαν στις συνελεύσεις της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ ...Τα υπερχρεωμένα κόμματα στις τράπεζες του Ρότσιλντ ...Τα κόμματα εξουσίας, που χρηματοδοτούν με χρήματα του κόσμου τις τράπεζες του Ρότσιλντ. Αυτοί οι άνθρωποι αισθάνονται ασφαλείς και  μας το δείχνουν. Μας προκαλούν με τη συμπεριφορά τους, γιατί θεωρούν τους εαυτούς τους απόλυτα "θωρακισμένους" πίσω από αυθαίρετες "ασυλίες".

Back to content | Back to main menu