Κορυφή σελίδας
Global Government και βενιζελική συμμορία - Η απόλυτη Χούντα - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Global Government και βενιζελική συμμορία - Η απόλυτη Χούντα - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Global Government και βενιζελική συμμορία - Η απόλυτη Χούντα

…Αυτοί οι "συνέταιροι" σκότωσαν τον Βελουχιώτη …αλλά και τον Μπελογιάννη …και τον Παναγούλη …Αυτοί στήριξαν τη Χούντα, πρόδωσαν την Κύπρο και αυτοί "κατασκεύασαν" το Πολυτεχνείο, για να βάλουν την Ελλάδα στην καθαρά αμερικανική "εποχή". Γνωρίζοντας το μίσος του κόσμου απέναντί τους και υπό τον φόβο πράξεων εκδίκησης, "θωράκισαν" και το Κολέγιο Αθηνών, προκειμένου να είναι ασφαλή τα παιδιά τους …Προκειμένου να κοινωνικοποιηθούν μέσα στα πλαίσια των συμφερόντων της φατριάς τους.

Η "σημερινή" Κολεγιοποίηση της πολιτικής σκηνής δεν έγινε τυχαία. Δεν είναι τυχαίο που όλοι οι πρωταγωνιστές τής σημερινής προδοσίας του ΔΝΤ είναι Κολεγιόπαιδες …Κωστάκηδες, Γιωργάκηδες, Ντορούλες, Αντωνάκηδες, αλλά και Παπαδήμοι και Πικραμένοι, οι πάντες αποτελούν παραγωγή των ίδιων "εκκολαπτηρίων". Όσοι δεν είναι από το Αμερικανικό Κολέγιο, είναι από το λίγο "αποκαλυπτικό" για τους δωσίλογους Γερμανικό Κολέγιο. Αυτός είναι κι ο λόγος που στο ίδιο Κολέγιο Αθηνών πηγαίνουν τόσο οι φυσικοί απόγονοι του διαπλεκόμενου Μπενάκη όσο και η κόρη της "συντρόφισσας" Παπαρήγα.
Το μόνο τους πρόβλημα ήταν πως ο λαός τούς γνώριζε και δεν τους περιέβαλε με την απόλυτη εμπιστοσύνη που θα τους βόλευε για την "κυριαρχία" τους. Μπορεί να τον παραπλανούσαν με την προπαγάνδα τους ή να τον τρομοκρατούσαν με τις απειλές τους, αλλά αυτός συνέχιζε να "βλέπει" μερικά πράγματα. Δεν ξεχνούσε τον καραγκιόζη τον Παπανδρέου. Από ένστικτο καταλάβαινε ότι κάπου υπήρχε "πρόβλημα" με τους Αμερικανούς.

Δεν είναι τυχαίος ο αντιαμερικανισμός των Ελλήνων τη στιγμή που η επίσημη μεταπολεμική προπαγάνδα των "προοδευτικών" ήθελε τους Άγγλους υπεύθυνους για όλα τα δεινά και τους Αμερικανούς τους παρουσίαζε σαν τους αγαθούς σωτήρες με τη μεγάλη "τσέπη". Αυτή η διαφορά μεταξύ της επίσημης φιλοαμερικανικής προπαγάνδας και της λαϊκής αντιαμερικανικής άποψης ήταν που έπρεπε να "γεφυρωθεί" και αυτό δεν ήταν εύκολο. Το πρόβλημά τους ήταν το πώς αυτήν την τεράστια πολιτική στήριξη των ιμπεριαλιστών θα μπορούσαν να την "ντύσουν" με μια μόνιμη μαζική λαϊκή υποστήριξη.

Το πρόβλημά τους αυτό το έλυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου …Ο γιος του παπατζή …Άλλος μεγάλος κληρονόμος τού τρομερού DNA του γέρου …Ένα πρόσωπο καθαρά "χτισμένο" από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ για την κατάλληλη ώρα. Τον Ανδρέα οι Αμερικανοί τον προστάτευαν από τότε που παρίστανε τον τροτσκιστή στην "αγγλοκρατούμενη" Ελλάδα …Από τότε που "κάρφωνε" τους συντρόφους του και εξασφάλιζε "πράσινη" κάρτα για τις καπιταλιστικές ΗΠΑ. Ο Ανδρέας ήταν η μεγάλη τους "επένδυση". Γι' αυτόν τον λόγο τον άφηναν να παριστάνει τον αντιαμερικανό και τον επαναστάτη …Εκ του ασφαλούς όλα …Δειλός και άχρηστος ήταν πάντα …Τρόμαζε ακόμα κι όταν γνώριζε πως όλα ήταν "στημένα", όπως με τη σύλληψή του από την αμερικανόφιλη Χούντα.

Αυτόν προετοίμαζαν να "βασιλέψει" στην περίοδο που η Ελλάδα θα έμπαινε στην αμερικανική "εποχή". Ακόμα και η "μεγαλειώδης" κηδεία του Γέρου επί Χούντας ήταν "κατάθεση" στο "βιβλιάριο" του Ανδρέα. Διοργανώθηκε από το βενιζελικό παρακράτος, την CIA και το ΚΚΕ υπό την ευγενική "επίβλεψη" της αμερικανικής πρεσβείας και την άψογη "διοργάνωση" της αμερικανόδουλης Χούντας. Όλοι έδωσαν το παρών σε εκείνη την κωμική κηδεία, για να φαίνονται πολλοί …και ο νεκρός "δημοφιλής". Μιλάμε για κωμωδία αντάξια της ποιότητας του νεκρού …Του ογδοντάχρονου κατάκοιτου "αντιστασιακού", που η Χούντα τον είχε σε "κατ' οίκον περιορισμό".

Προφανώς η Χούντα φοβόταν μήπως ο κατάκοιτος σηκωθεί και παίξει καμία "ανένδοτη" παρτίδα τένις. Δεν εξηγείται διαφορετικά ο περιορισμός του άχρηστου υπέργηρου. Μιλάμε για εκκωφαντικές "λεπτομέρειες", τις οποίες η εξοργιστική προπαγάνδα απλά "αγνοεί", εφόσον ακόμα και σήμερα κάποιοι επιμένουν να λένε το πόσο "σκληρά" τον φρουρούσε η Χούντα τον "δημοκράτη". Κατά τα άλλα η Χούντα οργάνωσε τη "μεγαλειώδη" κηδεία και αυτοί, οι οποίοι πήγαν εκεί, ένιωθαν "αντιστασιακοί", που έστελναν "μήνυμα" στη Χούντα. Η Χούντα με απειλές τους μάζευε για να φαίνονται πολλοί και αυτοί κατόπιν διαλαλούσαν τη "γενναιότητά" τους, που "τόλμησαν" να πάνε στην κηδεία.

Τόσοι μαζεμένοι χαφιέδες και πράκτορες δεν πρέπει να έχουν συνυπάρξει σε άλλη εκδήλωση. Τόσοι μαζεμένοι δωσίλογοι στο κέντρο της Αθήνας είχαν να βρεθούν από την ημέρα που έφευγαν οι Γερμανοί και μαζεύονταν για να σωθούν. Τέτοια μάζωξη μελλοντικών μεγιστάνων δεν έχει γίνει ούτε στην Silikon Valley τη δεκαετία του '80. Τόσοι φτωχοί αφελείς, που να είχαν "φιλική" συμμετοχή βαδίζοντος "προβάτου", δεν πρέπει να μαζεύτηκαν άλλη φορά, για να πλαισιώσουν τους μεγιστάνες της Μεταπολίτευσης …Η μοναδική εκδήλωση όπου οι σημερινοί μεγιστάνες Λαμπράκηδες, Λάτσηδες, Μπόμπολες, Βαρδινογιάννηδες, Αγγελοπουλαίοι ήταν φτωχοί και δίπλα-δίπλα μ' αυτούς που σήμερα κλαίνε για τις συντάξεις τους στο Σύνταγμα …Πρέπει να έβλεπαν το φέρετρο και να είχαν βγάλει τα κομπιουτεράκια, για να μετράνε τις μελλοντικές εισπράξεις. Μιλάμε για το υπέρτατο "δούλεμα" της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Εκείνη η κηδεία ήταν μια πραγματική "επένδυση", η οποία θα "έθαβε" την Ελλάδα του μέλλοντος. Την καταδίκαζε στην "αμερικανοδουλεία", που, μέσω των χρεών, οδηγούσε στο ΔΝΤ. Ήταν η κηδεία-"υποθήκη", που έβαλαν οι Αμερικανοί για την επόμενη "ημέρα" μετά τη Χούντα. Οι νεκροί στην Ελλάδα δεν "αγγίζονται" και με τον θάνατό του ο "γέρος" σφράγισε τον φάκελό του. Κανένας πια δεν θα ασχολούνταν με την αθλιότητά του. Κανένας δεν θα έψαχνε να βρει την αλήθεια των φημών για τη ζωή του στην Λέσβο. Κανένας δεν θα έψαχνε να βρει τη σχέση του με τον Εμφύλιο. Πέθανε σαν "γέρος της Δημοκρατίας" και τέτοιος θα έμενε. Γιατί; Για να "βασιλεύσει" ο "γιος της Δημοκρατίας".

Από εκεί και πέρα άνοιγε ο δρόμος του Ανδρέα. Ο Ανδρέας ήταν ο μεγαλύτερος ψεύτης της νεότερης ελληνικής ιστορίας …Μιλάμε για την απόλυτη εξειδίκευση. Ο γιος τού μεγαλύτερου καραγκιόζη της ελληνικής ιστορίας ήταν ο μεγαλύτερος ψεύτης αυτής της ιστορίας …Το "κολλητήρι"-ψεύτης. Αυτός, ο οποίος έλεγε ό,τι ήθελε ν' ακούσει ο ελληνικός λαός και έκανε ό,τι ήθελαν να κάνει τα αφεντικά του …Ο απόλυτος ηγέτης της συμμορίας. Μιλάμε για μοναδικό φαινόμενο "δουλέματος" στο σύνολο της υπερχιλιετούς ελληνικής ιστορίας. Ο άνθρωπος, ο οποίος έκανε τη συμμορία του "παράταξή" και καθεστώς με το σύνθημα …"ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά", αναφερόταν καθαρά σε ό,τι η δική του παράταξη έκανε στην Ελλάδα. Μεγαλύτερη ανακρίβεια σε βαθμό ειρωνείας από αυτό το σύνθημα δεν πρέπει να έχει υπάρξει πουθενά αλλού στον κόσμο. Για ό,τι κατηγορούσε τη Δεξιά, στην πραγματικότητα ευθυνόταν η δική του βενιζελική συμμορία.

Αυτός ο άνθρωπος ίδρυσε το "σοσιαλιστικό" ΠΑΣΟΚ και με την άδεια της αμερικανικής πρεσβείας το ισχυροποίησε. Πώς; Με τον τρόπο αυτόν, που πάντα το έκαναν τα εθνικοσοσιαλιστικά κόμματα …Με τον άκρατο λαϊκισμό …Με τη χρήση του κράτους και των δημοσίων πόρων …Με τη χειραγώγηση του "προλεταριάτου", το οποίο αστυνόμευε το "μαντρόσκυλο" του ΚΚΕ …Με τη "γοητεία" της πλέμπας …Ό,τι έκανε κι ο Χίτλερ, ο οποίος σε μια θεόφτωχη και άνεργη Γερμανία έκανε κρατικές "επενδύσεις", για να λύσει το πρόβλημα της ανεργίας. Το ίδιο έκανε και ο Ανδρέας. "Ψάρευε" οπαδούς στα θολά "νερά" του κοινωνικού "πάτου". Εκεί όπου υπάρχουν οι αφελείς και οι καιροσκόποι. Αυτή έγινε η "πελατεία" του και με αυτούς απέκτησε μονοπωλιακή σχέση με την εξουσία.

Για να τους διατηρεί μόνιμους αυτούς τους οπαδούς, "άνοιξε" το κράτος στα "βολέματα". Κρατικοποίησε ιδιωτικές εταιρείες και γιγάντωσε τις κρατικές, προκειμένου —μέσω του βολέματος— να αποκτήσει μόνιμους και φανατικούς "οπαδούς". Με όρους αθέμιτου συναγωνισμού έγινε "ακαταμάχητος". Γιατί αθέμιτου; Γιατί οποιοσδήποτε άλλος πολιτικός να έλεγε αυτά, τα οποία έλεγε ο Παπανδρέου, θα τον σκότωναν οι Αμερικανοί. Γιατί οποιοσδήποτε άλλος πολιτικός να έκανε στην οικονομία τις "σοβιετικού" τύπου παρεμβάσεις, που έκανε ο Παπανδρέου, θα τον ανέτρεπαν.

Μόνον ο Ανδρέας είχε αυτήν την "προίκα" και αυτήν τη διασφάλιζε η αμερικανική πρεσβεία. Αυτή η "προίκα" τον έκανε κυρίαρχο. Σ' αυτήν την "προίκα" βρίσκονται τα "θεμέλια" της σημερινής εξαθλίωσης. Ο Ανδρέας, με τον γνωστό τρόπο των εθνικοσοσιαλιστών, μετέτρεψε την ελληνική κοινωνία σε μια εύκολα χειραγωγήσημη μάζα. Με μια ακατάσχετη εθνικού τύπου παπαρολογία και ψίχουλα σοβιετικού τύπου "βολέματος" μετέτρεψε τη συνήθως ανυπάκουη ελληνική κοινωνία σε μια εύκολα ελεγχόμενη μάζα …Μια μάζα, όπου "βασίλευαν" οι καιροσκόποι, οι τεμπέληδες και κυρίαρχη ιδεολογία έγινε ο εγωιστικός "ωχαδερφισμός" …"Ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν".

Τότε άρχισε το χρέος να παίρνει την ανοδική "δυναμική". Όσο αυξανόταν το χρέος μας, τόσο πιο ισχυρός γινόταν ο Ανδρέας. Την ίδια ώρα εκπαιδεύονταν οι κοινωνικές τάξεις όπως βόλευε τον Ανδρέα και τα αφεντικά του. Οι επιχειρηματίες μάθαιναν να "επενδύουν" τα δημόσια χρήματα, για να πολλαπλασιάζουν τα ιδιωτικά τους κέρδη. Οι μέχρι τότε σκληρά εργαζόμενοι Έλληνες εργάτες "μυούνταν" στο "δικαίωμα" της τεμπελιάς. Οι μέχρι τότε σκληρά εργαζόμενοι Έλληνες αγρότες μάθαιναν την εύκολη ζωή των επιδοτήσεων και του παρασιτισμού …Συνταξιούχοι ετών σαράντα …"Θεός" ο Ανδρέας με το δημόσιο χρήμα.

Αυτός ήταν ο τρόπος με τον οποίο κυριάρχησε η βενιζελική συμμορία στη Μεταπολίτευση. Πήρε τα "παιδιά" της και αφού —μέσω της δικής της Χούντας— μπορούσε να τα "ηρωοποιήσει", τα έκανε κυρίαρχους της περιόδου αυτής …Απόλυτους κυρίαρχους της περιόδου της απόλυτης αμερικανικής κυριαρχίας …Απόλυτους κυρίαρχους στη Μεταπολίτευση του ψεύτη. Οι βενιζελικοί ήταν ευτυχείς. Ό,τι επιθυμούσαν και δεν κατάφεραν επί ναζιστικής κατοχής, το κατάφεραν στη Μεταπολίτευση. Είχαν κυριαρχήσει σε σημείο να μονοπωλούν την εξουσία στον βαθμό που μέχρι τότε το έκανε το Παλάτι …"Βασιλείς" χωρίς "στέμμα" είχαν γίνει οι κυρίαρχες βενιζελικές οικογένειες.

Ο Λαμπράκης έγινε στην κυριολεξία ένας "βασιλιάς" χωρίς στέμμα. Δεν καταδεχόταν καν να τον προτείνουν για Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Προτιμούσε να διασκεδάζει με τα "ανδρείκελα" που ο ίδιος τοποθετούσε ως Προέδρους της Δημοκρατίας. Του άρεζε να "κυβερνάει" την Ελλάδα από το Μέγαρο, ανεβάζοντας και κατεβάζοντας τους Πρωθυπουργούς της. Του άρεσε να "φτιάχνει" πολιτικούς "άνδρες" και να τους απειλεί μέρα και νύχτα με καταστροφή. Όποιος διαφωνούσε με τον γιο του αρχιδωσίλογου, τον έτρωγε το μαύρο το σκοτάδι. Δεν μπορούσες να κάνεις τίποτε και σε κανέναν "χώρο", αν δεν σε συμπαθούσε ο Λαμπράκης.

Όποιος ξεπερνούσε τα όρια, απλά "πέθαινε", είτε μεταφορικά είτε κυριολεκτικά. Όπως για παράδειγμα ο μοναδικός άνθρωπος, ο οποίος πραγματικά αντιστάθηκε σε μια πραγματική Χούντα. Ο Παναγούλης, ο οποίος "γλίτωσε" από τη Χούντα, δεν γλίτωσε από τη Μεταπολίτευση. Είχε την ατυχή έμπνευση να καταγγείλει τον "πατέρα" των συνταγματολόγων της Μεταπολίτευσης για συνεργασία με τη Χούντα και όχι μόνον …και την "πάτησε". Ο Τσάτσος ήταν "κεφάλαιο" των βενιζελικών και δεν θα τον άφηναν απροστάτευτο. Χάθηκε ο Παναγούλης και μαζί του χάθηκαν και τα στοιχεία που είχε, για να τον καταγγείλει.  

…Γνωστές βενιζελικές πρακτικές …Εξοικειωμένοι με τη βία από τότε που σκότωσαν εν ψυχρώ και στη μέση του δρόμου τον Ίωνα Δραγούμη. Τα ίδια έκαναν και καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης. Κανένας ακόμα δεν γνωρίζει ποιος βρισκόταν πίσω από τη "17 Νοέμβρη". Μια οργάνωση, η οποία κατά "τύχη" έκανε πάντα ό,τι συνέφερε τους βενιζελικούς …Η οργάνωση αυτή, που έκανε τον Μητσοτάκη Πρωθυπουργό …Η οργάνωση του απόλυτου σχεδιασμού και της απόλυτης "επιτυχίας", η οποία αποτύγχανε μόνον όταν στόχευε βενιζελικούς στόχους …Με τους δεξιούς ποτέ δεν αποτύγχανε, ενώ με τους βενιζελικούς ποτέ δεν πέτυχε. …Προφανώς δεν γνώριζε την "τύχη" τους. Όλα τα είχαν σχεδιάσει τέλεια. Οι πρώην "αμαρτωλοί" της Κατοχής είχαν κατασκευάσει τη χουντική "κολυμπήθρα" του Σιλωάμ …Εκεί μπήκαν όλοι τους και βγήκαν "καθαροί".

Μιλάμε για "πλύσιμο", όχι αστεία. Τέτοιο "πλύσιμο", που έκανε "πεντακάθαρη" ακόμα και τη Μελίνα …Άλλη μεγάλη μορφή της "Μεταπολίτευσης". Η Μεσσαλίνα της Κατοχής. Την έχουν κάνει και άγαλμα στην Πρωτεύουσα της Ελλάδας, όπου απουσιάζει για παράδειγμα το άγαλμα του Μεγάλου Αλέξανδρου. Έκαναν άγαλμα την πιο γνωστή "νυμφομανή" της κατοχικής Αθήνας …Έναν αστοιχείωτο τενεκέ ξεγάνωτο, η οποία έγινε διάσημη στον κόσμο με τον ρόλο που της ταίριαζε …Τον ρόλο της αρχαιότερης "εργαζόμενης" άνευ άλλων προσόντων …Η αγράμματη υπουργός, η οποία με μέσον τελείωσε το γυμνάσιο. Πάλι καλά που οι βενιζελικοί βρήκαν λίγο άδειο χώρο για την προτομή της, γιατί, αν ήταν μεγαλύτερος, θα "φύτευαν" ακόμα ένα άγαλμα του Βενιζέλου.

…Η Μελίνα, που, όταν επί Κατοχής ο λαός πέθαινε από την πείνα, αυτήν διασκέδαζε, "κερατώνοντας" τον γηραιό και βεβαίως βενιζελικό μεγιστάνα σύζυγό της …Η Μελίνα, που, όταν ο λαός πεινούσε και πήγαινε τοίχο-τοίχο, για να μην τον σκοτώσουν, αυτή έκανε μεθυσμένη βόλτες με τα γερμανικά καμπριολέ …Η Μελίνα, η οποία ήταν ανιψιά και προστατευόμενη του ιδρυτή του χιτλερικού εθνοσοσιαλιστικού κόμματος της Ελλάδας …Ανιψιά του τοποθετημένου από τους Ναζί διοικητή της Εθνικής Τράπεζας …Ανιψιά του δωσίλογου θείου, τον οποίο όταν πέθανε τον έθαψε μέσα σε θρήνο με λιγοστούς συγγενείς και πάμπολλους Ναζί αξιωματικούς.

…Η Μελίνα, που, όταν η Ελλάδα υπέφερε, ζούσε το "όνειρό" της …Το "όνειρο" της κινηματογραφικής "Μαλένας". Ένα "όνειρο", το οποίο περιελάμβανε πολλούς "θαυμαστές" …Έλληνες και Ναζί. Πού το "ζούσε"; …Στην Ακαδημίας 4 …λίγα μέτρα απέναντι από το κολαστήριο της Γκεστάπο στην Μέρλιν …Στην κυριολεξία ένας τοίχος τούς χώριζε. Από τη μια μεριά του τοίχου ούρλιαζαν όσοι πατριώτες συλλαμβάνονταν από την Γκεστάπο για να βασανιστούν και από την άλλη μεριά "ούρλιαζε" η Μελίνα από όσους "συλλάμβανε" στα μπαρ για να την "βασανίσουν" …Δωσίλογους κυρίως, γιατί σ' εκείνες τις γειτονιές δεν πλησίαζε κανένας άλλος. Όσες φορές πλησίαζαν, τους κατέδιδαν —για να κάνουν την "πλάκα" τους— κάτι τύποι σαν τη Μελίνα …Τη Μελίνα, η οποία πηδιόταν στο μπαλκόνι της, βλέποντας τις προσαγωγές της Γκεστάπο …"Μαλένα" και όχι Μελίνα θα έπρεπε να την λένε.

Αυτή η Μελίνα, αφού "διέπρεψε" επί Κατοχής, κάνοντας παρέα με Ναζί και μαυραγορίτες, μετά την απελευθέρωση έφυγε από την Αθήνα και πήγε στο Παρίσι. Η Αθήνα ήταν πολύ μικρή και πολύ "ηλεκτρισμένη" από τις προκλήσεις της "Μαλένας" της Κατοχής. Η μεταπολεμική αστική τάξη της Αθήνας μπορεί να φοβόταν τους δωσίλογους ή να έκανε δουλειές μαζί τους, αλλά τις πουτάνες των δωσίλογων ούτε τις φοβόταν ούτε τις ήθελε γύρω της. Θέμα χρόνου ήταν ένας προπηλακισμός του άθλιου γύναιου, ο οποίος μπορεί να οδηγούσε σε λιντσάρισμα …Πραγματικό λιντσάρισμα.

Η εγγονή του πρώην δήμαρχου ήταν πολύ γνωστή, για να "ξεχαστεί" ή να περάσει "απαρατήρητη". Σε μια εποχή πολύ πιο συντηρητική από τη σημερινή, για τη Μελίνα δεν υπήρχε "θέμα" μόνον με την προδοσία, αλλά και με την ηθική της, εφόσον είχε ξεπεράσει όλα τα όρια μαζί. Η υπόθεσή της ήταν πολύ χειρότερη από την κινηματογραφική "Μαλένα", η οποία έπεσε θύμα της ανάγκης. Η Μελίνα ήταν πραγματικά διεστραμμένη και ακόλαστη. Η Αθήνα δεν την "σήκωνε" και προφανώς υπό τις προτροπές της οικογένειάς της "μετανάστευσε" στο Παρίσι. Εκεί δεν είχε πρόβλημα να εγκλιματισθεί. Μπήκε κατ’ ευθείαν στο "κύκλωμα" των ομοίων της, εφόσον όλοι οι "κολλητοί" της στο Παρίσι είχαν κατηγορηθεί για συνεργασία με τους Ναζί …Άνθρωποι σαν τον Ζαν Κοκτώ, τον Σερζ Λιφάρ και τον Σασά Γκιτρύ.

…"Ναι, αλλά όλα αυτά μέχρι Χούντας"… όπως θα έλεγε ο ανυποψίαστος αναγνώστης. Τότε αντιστάθηκε. Ως εκ θαύματος "αφυπνίστηκε" και "αντιστάθηκε" μπροστά στο δράμα του ελληνικού λαού. Γιατί "αντιστάθηκε"; Γιατί οι εποχές έκαναν την "αντίσταση" πιασάρικη. Το έκανε εκ του ασφαλούς στο εξωτερικό και για να κλέψει λίγο κι απ' τον "Τσε" …Γιατί εκείνη την εποχή η "αντίσταση" στην ελληνική Χούντα έφερνε παγκόσμια δημοσιότητα και η ατάλαντη Μελίνα ήθελε να γίνει διάσημη ηθοποιός, χωρίς να κρίνεται από το ελεεινό "ταλέντο" της …Η πανάσχετη με κάθε μορφή τέχνης Μελίνα. Με σύγχρονους όρους η Χούντα ήταν μια καλή ευκαιρία για ~promotion~. Όσο η Αντζελίνα Τζολί ενδιαφέρεται για την πείνα στην Αφρική, άλλο τόσο ενδιαφερόταν και η Μελίνα για τη Δημοκρατία στην Ελλάδα …Ενδιαφερόταν όσο ήταν μαζεμένες οι κάμερες.

Όπως και όλοι οι "συνοδοιπόροι" της εκμεταλλεύτηκε κι αυτή τη Χούντα. Με τον γνωστό δικό της τρόπο —τον "οριζόντιο"— διακρίθηκε και σαν "αντιστασιακή" και σαν "ηθοποιός" …Καί τα δύο σε εισαγωγικά. Μόλις τελείωσε η "αντίσταση" και "δικαιώθηκε" ως "σοσιαλίστρια" υπουργός, "διεκδίκησε" και τα "μάρμαρα" του Παρθενώνα. Βρήκε άλλη "ευαισθησία" των Ελλήνων, για να τους "δουλεύει" …Η αδίστακτη Μελίνα, που, για να επιτύχει τον στόχο της, μπορούσε να κάνει τα πάντα εις βάρος των πάντων …Η καιροσκόπος Μελίνα, που, μόλις είδε το "κλίμα" ν' αλλάζει, έγινε "κολλητή" των Εβραίων …Η Μελίνα, που μας φόρτωσε ως πρώτο διευθυντή του μεγαλύτερου μουσείου των Ελλήνων τον Εβραίο "τίποτα" που παντρεύτηκε, για να κάνει καριέρα.

…Η γυναίκα. που, κάθε φορά που παντρευόταν, έδινε στον όρο "Ιψενικό Τρίγωνο" τουλάχιστον δεκαπέντε νέες πλευρές και τριάντα τόσες νέες γωνίες …Η γυναίκα, που, όποιον νέο εραστή ερωτευόταν, ήθελε να τον απολαμβάνει με την ασφάλεια και υπό τη "χορηγία" του πλούσιου συζύγου. Πολλές φορές μάλιστα αναρωτιόταν τον λόγο για τον οποίο θα έπρεπε να χωρίσει τον πλούσιο πρώην σύζυγο, προκειμένου ν' απολαύσει τον φτωχό νέο εραστή …Παράξενο της φαινόταν …Τι "άδικος" κόσμος για ένα τόσο "άβγαλτο" κορίτσι; …Ένας ανθρώπινος "βόθρος" στην κυριολεξία. Ακόμα και για τον ακόλαστο Ανδρέα ήταν "too match". Ούτε ο ηδυπαθής και γνωστός "μύλος"-Ανδρέας μπορούσε να "σηκώσει" τη διαστροφή της. Στην κυριολεξία την σιχαινόταν και το είχε δηλώσει δημοσίως.

…Και όμως, αυτό το προδοτικό πουταναριό χάρη στα ΔΟΛια ΜΜΕ των βενιζελικών γύρισε στην Ελλάδα σαν "ηρωίδα" …και μάλιστα "σοσιαλίστρια". Υπήρξαν άνθρωποι φτωχοί και βασανισμένοι, οι οποίοι ταυτίστηκαν μ' αυτήν και την "λάτρεψαν", αποδεικνύοντας ότι ήταν πιο φτωχοί στο πνεύμα απ' ό,τι στην τσέπη και λιγότερο βασανισμένοι απ' όσο αποδείχθηκε ότι "άντεχαν". Το "πορνείο" της Μεταπολίτευσης βρήκε στο πρόσωπό της την "ηρωίδα" που του άρμοζε. Το "κολαστήριο", στο οποίο διακρίθηκε στην Κατοχή, έπρεπε να αξιοποιηθεί από τη "σοσιαλιστική" Μεταπολίτευση και έτσι κι έγινε. Τι βρίσκεται στα δωμάτια, όπου "βασανίστηκε" τότε η Μελίνα; …στα δωμάτια εκείνα, όπου "κυνηγιόταν" με τους εραστές της υπό το βλέμμα του άντρα της; …Τα γραφεία του ΙΣΤΑΜΕ του Ανδρέα Παπανδρέου …Ο "τέντζερης" της Μελίνας βρήκε το "καπάκι" του Ανδρέα.

Αυτό το "κύκλωμα" των δωσίλογων, το οποίο "ξεπλύθηκε" από τις "αμαρτίες" της Κατοχής, ήταν αυτό το οποίο ανέλαβε να "κατασκευάσει" το σύνολο της ηγεσίας τής Μεταπολίτευσης. Αυτή η "κατασκευή" έγινε δυνατή με την ομαδική "βάπτιση" του Πολυτεχνείου …Το Πολυτεχνείο, το οποίο αποτέλεσε τη "μήτρα" όλων των εξουσιών της Μεταπολίτευσης. Κάστιγκ και σ' αυτήν τη μεγαλειώδη "παράσταση" έκαναν οι γνωστοί "παραγωγοί". Οι ίδιοι άνθρωποι, οι οποίοι "σκηνοθέτησαν" τον Εμφύλιο, ήταν αυτοί, οι οποίοι "σκηνοθέτησαν" και το Πολυτεχνείο …Οι Αμερικανοί και το βενιζελικό κύκλωμα των παλιών δωσίλογων, που ήθελε να "σπρώξει" και τα παιδιά του στην "επιτυχία" …Το "έργο" ήταν το ίδιο, απλά σε μικρότερη κλίμακα. Θα θυσίαζαν άσχετους και αφελείς, για να "παράγουν" τους "ήρωες" της αρεσκείας τους …"Τυχεροί", και πάλι οι ίδιοι.

Άτυχοι και πάλι οι απλοί Έλληνες πολίτες και "τυχεροί" οι  βενιζελικοί. Σκοτώθηκε ένα σωρό κόσμος "γύρω" από το Πολυτεχνείο —οι οποίοι ήταν οι άσχετοι με το συμβάν— και σχεδόν κανένας μέσα στο "δικό" τους Πολυτεχνείο. Λέμε "σχεδόν κανένας", γιατί σε τέτοια "μάζωξη" ακόμα κι απλή συναυλία να γινόταν, ένας νεκρός είναι κανένας. Όσο περισσότεροι σκοτώνονταν "εκτός" Πολυτεχνείου, τόσο πιο "ήρωες" γίνονταν οι "εντός" του Πολυτεχνείου. Όσο μεγαλύτερη ανάγκη για αίμα είχε η παράσταση, τόσο πιο αυστηρές ήταν οι εντολές για τους ελεύθερους σκοπευτές των ταρατσών. Θα πυροβολούσαν τον κόσμο μέχρι αυτός να "πειστεί" για την "αξία" του Πολυτεχνείου …Του Πολυτεχνείου των "λίγων" κι "εκλεκτών".

Μιλάμε για πολύ αυστηρό casting …Το είχε αναλάβει ο ίδιος ο Λαμπράκης. Όσοι φοιτητές ήταν περίεργοι κι απαιτητικοί και ήθελαν να μπουν στο "πάρτι", αλλά δεν περιλαμβάνονταν στους "εκλεκτούς", έφαγαν ξύλο στη Λαδά …Στην ίδια Λαδά όπου κάποτε μπαινόβγαιναν οι Ναζί …Από τους ίδιους Λαμπράκηδες, οι οποίοι κάποτε ήταν συνέταιροι των Ναζί …Μιλάμε για το "έπος" του Πολυτεχνείου …Μιλάμε για λιμουζίνες της αμερικανικής πρεσβείας, οι οποίες πηγαινοέφερναν τους "ήρωες" στο "μέτωπο" …Μιλάμε για ελεύθερους σκοπευτές, οι οποίοι χώριζαν τους "εκλεκτούς" από τους "μη-εκλεκτούς" …Μιλάμε για "πόρτα" πιο σκληρή από το Μέγαρο του Λαμπράκη …Μιλάμε για τηλεοπτικά συνεργεία, τα οποία είχαν "στηθεί" έξω από το Πολυτεχνείο πολύ πριν ξεκινήσει το "γύρισμα" … Μιλάμε για "υπερπαραγωγή".

Γι' αυτόν τον λόγο ακόμα και σήμερα οι Έλληνες δεν μπορούν να καταλάβουν τι συμβαίνει. Απορούν κάποιοι για το πώς το ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε από το "μηδέν" και έγινε σε χρόνο ρεκόρ κυβέρνηση. Απορούν κάποιοι για το πώς αυτό το "νεογέννητο" κόμμα έγινε τόσο γρήγορα "καθεστώς" στη Μεταπολίτευση. Απορούν κάποιοι άλλοι για το πώς το "χαλαρό" αυτό ΠΑΣΟΚ μπορεί και συσπειρώνεται τόσο γρήγορα και τόσο έντονα, όταν απειλούνται τα συμφέροντά του. Για όσο διάστημα δεν ανοίγουν τα "μάτια" τους, θα συνεχίσουν να απορούν …Απλά να τα ανοίξουν …Δεν χρειάζεται καν γνώση ιστορίας. Απλός φυσιογνωμιστής να είναι κάποιος, του αρκεί να καταλάβει ότι υπάρχει πρόβλημα. Είναι δυνατόν "μούρες" σαν του Βενιζέλου, του Πάγκαλου ή του Σηφουνάκη να τις "φόρεσε" ο Θεός σε δημοκράτες; Παρακάτω βλέπουμε το Face Book της "δημοκρατίας" της Μεταπολίτευσης …Η χαρά του Χούλιγουντ για κάστιγκ προδοτών.

Το ΠΑΣΟΚ ήταν η τελευταία "μετάλλαξη" αυτού του ίδιου παρακράτους, το οποίο, με το "άλλοθι" του ανταγωνισμού με την πάλαι ποτέ αγγλόφιλη Δεξιά, προσπαθούσε να πλουτίσει …Του παρακράτους, που, προκειμένου ν' αγγίξει την εξουσία και βέβαια τον δημόσιο πλούτο, πρόδιδε την πατρίδα, σηκώνοντας πάντα "σημαία" ευκαιρίας …Το παρακράτος, το οποίο το είδαμε στην Κατοχή γερμανόφιλο και μεταπολεμικά μετεξελίχθηκε σε ακραιφνώς αμερικανόφιλο …Το παρακράτος του Εμφυλίου, το οποίο πήγαινε "πακέτο" με το ΚΚΕ …Το ΚΚΕ, που, εξαιτίας της συμμετοχής του σε όλα τα εθνικά εγκλήματα του τελευταίου αιώνα, απολάμβανε στα χρόνια της αμερικανόφιλης Μεταπολίτευσης δικαιώματα "ιερής αγελάδας" …Το ΚΚΕ, που, εξαιτίας αυτών των δικαιωμάτων, ακόμα και σήμερα δεν ελέγχεται από τις κρατικές οικονομικές υπηρεσίες …Το κρατικοδίαιτο ΚΚΕ, που λαθροβιεί πολυτελώς στον γυάλινο πύργο του Περισσού.

Αυτό το ΚΚΕ είναι το "μυστικό" της επιτυχίας των βενιζελικών. Ένα ΚΚΕ, το οποίο ελέγχεται από αυτούς από την εποχή εκείνη, που ο Βενιζέλος —για να το ελέγξει— νομοθέτησε περί "ιδιώνυμου". Από εκείνη την εποχή κι έπειτα οι βενιζελικοί τού έβαλαν "χέρι" και δεν το τράβηξαν ποτέ. Ενθαρρύνοντας και προστατεύοντας το χαφιεδαριό, "έβλεπαν" μέσα στο ΚΚΕ και το έλεγχαν απόλυτα. Μόνοι τους καταδίκαζαν όποιους δεν τους βόλευε και "ηρωοποιούσαν" όποιους τους εξυπηρετούσαν. Χωρίς το ΚΚΕ δεν θα έκαναν τίποτε. Το ΚΚΕ τούς πρόσφερε τον Εμφύλιο, που τους έσωσε …Το ΚΚΕ τούς πρόσφερε τη "δαιμονοποίηση" της Χούντας, που τους ανέδειξε …Το ΚΚΕ τους πρόσφερε την περιφρούρηση του Πολυτεχνείου, προκειμένου να τους διαδεχθούν τα δικά τους παιδιά.

Αυτό το ΚΚΕ τούς επέτρεψε να στήσουν το μονοπώλιο της εξουσίας στη Μεταπολίτευση. Με της "πλάτες" των Αμερικανών οι βενιζελικοί —κι αφού η Χούντα είχε εξουδετερώσει την αγγλόφιλη Δεξιά— έπιασαν ολόκληρο το πολιτικό "φάσμα". Έβαλαν την "ευνουχισμένη" Δεξιά να παριστάνει τον "σάκο" του μποξ, που δεν διαμαρτύρεται όταν τον χτυπάνε, για ν' αποδείξουν τη "δημοκρατικότητά" τους και έκαναν ό,τι ήθελαν. Έτσι ο Καραμανλής "έκαψε" όλους τους φακέλους των δωσίλογων, που τους ενοχοποιούσαν. Στη συνέχεια οι "καθαροί" πλέον βενιζελικοί "καθάρισαν" και για τους ΚΚΕδες. Χάρη στους βενιζελικούς του Παπανδρέου, κανένας δεν έμαθε ποιοι ήταν οι χαφιέδες του ΚΚΕ και ποιους χαφιέδιζαν.

Από εκεί και πέρα τα πράγματα ήταν απόλυτα εύκολα γι' αυτούς. Στην εποχή της "δημοκρατίας" αυτοί ήταν οι μόνοι "δημοκράτες" …Οι μόνοι "νόμιμοι" δημοκράτες. Οι υπόλοιποι ήταν είτε "ύποπτοι" είτε "παρακατιανοί" χωρίς "περγαμηνές". "Ακροβολίστηκαν" στον "αριστερό" χώρο και μόνοι τους "βαπτίζονταν" αριστεροί και προοδευτικοί "ηγέτες". Όλα τα στελέχη της υποτιθέμενης Αριστεράς είναι είτε βενιζελικοί είτε ΚΚΕδες. Όσοι δεν ήταν του "σιναφιού" τους —του αμερικανικού Κολεγίου ή της KGB—, απλά αποκλείονταν με συνοπτικές διαδικασίες …Μιλάμε για απίστευτα πράγματα.

…Πιο απίστευτα, όταν συνδυάζονται με τον πιο παράδοξο τρόπο …"Ογκόλιθος" της Αριστεράς είναι ο Θεοδωράκης. Ο πατέρας του ήταν ανώτατος κρατικός υπάλληλος επί γερμανικής Κατοχής και ο "Μίκης" το έπαιζε "αντιστασιακός" …Μονίμως και μυστηριωδώς "αντιστασιακός" …"Αντιστασιακός", που επί Κατοχής ήταν χορτάτος από τα "καλά" της Βέρμαχτ …"Αντιστασιακός", που επί Χούντας πλούτιζε και μεγαλουργούσε χάρη στα κρατικά μέσα …"Αντιστασιακός", που μαζί με τους Αμερικανούς στην Ουάσιγκτον είχε "εμπνευστεί" τη "λύση"-Καραμανλή …"Αντιστασιακός", που επί Μεταπολίτευσης έγινε Υπουργός του Μητσοτάκη και βασικός πρωταγωνιστής του "βρόμικου" '89 …"Αντιστασιακός" και σήμερα επί Μνημονίου …"Αντιστασιακός" απέναντι σε ένα σύστημα, το οποίο τις περισσότερες ημέρες του χρόνου τον "τιμά" …για τελευταία φορά.

Από το παράδειγμα του "Μίκη" και μόνον μπορεί να καταλάβει κάποιος τι σημαίνει μονοπώλιο, όχι μόνον της εξουσίας, αλλά και της "διαμαρτυρίας". Ακόμα και τον χώρο της "αναρχίας" και της "αντίδρασης" οι ίδιοι τον έλεγχαν. Από την εποχή των Εξαρχείων του Αρκουδέα μέχρι τις σημερινές "γιάφκες" με τις "κατσαρόλες" και τα καλάσνικοφ, τα ίδια γίνονται. Τα παιδιά των εξουσιαστών παριστάνουν τους αντιεξουσιαστές. Γι' αυτόν τον λόγο τις περισσότερες φορές, που γίνονται συλλήψεις, όλοι "εκπλήσσονται" με τα παιδιά των "καλών"  οικογενειών και των βορείων προαστίων …Το "αγροτικό" τους κάνουν τα Κολεγιόπαιδα στα Εξάρχεια.

…Όλα "στημένα" και εκ του ασφαλούς. Κάτι σαν το "αγγούρι", που όλοι οι Έλληνες το "τρώνε" και ζορίζονται και οι βενιζελικοί απλά "δροσίζονται". Γι' αυτούς η ΓΑΔΑ είναι ένα "διαμπερές" κτίριο, όπου από τη μία μπαίνουν κι από την άλλη βγαίνουν. Μπαίνουν από μπροστά και τις "λαϊκές" γειτονιές των Αμπελοκήπων και βγαίνουν από πίσω στις γειτονιές τους στο Παλαιό Ψυχικό. Οι υπόλοιποι "φτωχοί" και "ταπεινοί" μπλέκουν μέχρι να γίνουν κι αυτοί χαφιέδες και "στοιχηθούν" πίσω από τους εκλεκτούς. Όλοι οι βενιζελικοί έχουν "ένσημα" αγωνιστικότητας κι αντίδρασης …Όλοι "τυχεροί" …"Τυχερά" παιδιά …Φεύγουν από τις γιάφκες λίγο πριν φτάσει η αστυνομία. Αυτοί, οι οποίοι πιάνονται, είναι εκείνοι που μόλις μπήκαν.

…"Τύχη" …Το βασικό "συστατικό" της βενιζελικής "επιτυχίας". Πάντα οι βενιζελικοί είναι "τυχεροί". Όταν ακούς ότι κάποιος επί Κατοχής ή επί Χούντας γλίτωσε την τελευταία "στιγμή" τον "θάνατο", είναι σίγουρο ότι πρόκειται για βενιζελικό. Μόνον αυτοί "γλιτώνουν" τελευταία στιγμή. Χιλιάδες Έλληνες πήγαν "αδιάβαστοι" επί Κατοχής, όχι επειδή αντιστάθηκαν, αλλά επειδή απλά βρέθηκαν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή …Επειδή "στραβοκοίταξαν" έναν Ναζί δεκανέα …Επειδή έκρυβαν στο ρούχο τους ένα κομμάτι ψωμί …Εκτελέστηκαν, επειδή ήταν "άτυχοι". Δεν ήταν "τυχεροί", όπως ο Μητσοτάκης, για παράδειγμα, ο οποίος έκανε "αντίσταση". Καταδικάστηκε εκατόν είκοσι πέντε φορές σε θάνατο, πεντακόσιες τριάντα φορές σε ισόβια …και όμως "γλίτωσε" …"Τυχερός" …Κάθε φορά που τον στήνανε στον τοίχο, τους τελείωναν οι σφαίρες …Κάθε φορά που ήταν φορτωμένοι με σφαίρες, δεν βρίσκανε τοίχο να τον "στήσουν" …"Τυχερός", αλλά τη φωτογραφία της Αυριανής, ενώ ήταν "κατασκευασμένη", γιατί την "εξαφάνισε" από το ίντερνετ;

Αυτοί οι "αντιστασιακοί", γνωρίζοντας τη φάμπρικα, τη μετέφεραν και σε καιρό ειρήνης. Αυτά, τα οποία έκαναν επί Χούντας, τα έκαναν και επί Μεταπολίτευσης. Επί Χούντας οι μισοί από αυτούς γίνονταν στελέχη της και οι άλλοι μισοί γίνονταν "αντιστασιακοί". Επί Μεταπολίτευσης οι μισοί από αυτούς γίνονταν κομματικοί πραιτοριανοί του ΠΑΣΟΚ και οι άλλοι μισοί "αναρχικοί" των Εξαρχείων. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον "ήρωα" Παπουτσή, ο οποίος, όταν ήταν Υπουργός Δημόσιας Τάξης, ρήμαξε τον κόσμο στο ξύλο και μόλις έχασε τη θέση ξανάγινε "αντιστασιακός" και κριτής της αστυνομικής βίας; Όλα αυτά τα "σκουπίδια" τη Μεταπολίτευση έτσι την "έβγαλαν".

…Διάσημοι αντιστασιακοί, οι οποίοι ήταν και πάλι "τυχεροί", ενώ όλοι οι ανταγωνιστές τους "άτυχοι" …Διάσημοι "αριστεροί", οι οποίοι φόρτωναν με τα "άπλυτά" τους τη Δεξιά. Αν σκεφτεί κάποιος ότι ολόκληρη η "Αριστερά" ελεγχόταν από αυτούς και ότι η "Δεξιά" βρισκόταν στα χέρια των Μητσοτάκηδων, των Έβερτ, των Σαμαράδων και των Ράλληδων, καταλαβαίνει την ποιότητα της "δημοκρατίας" που απολαύσαμε. Μιλάμε για μονοπώλιο εξουσίας, το οποίο δεν υπάρχει ούτε στα βάθη της Αφρικής. Ακόμα και στις "Μπανανίες" της Αφρικής κάποιος, που φώναζε εναντίον του Αμίν Νταντά, ήταν πραγματικός εχθρός του και όχι πρώην συμμαθητής, συγκάτοικος και αιώνιος φίλος του. Αυτό γινόταν στην Ελλάδα. "Βρίζονταν" οι φίλοι και συμμαθητές μεταξύ τους με τα "ραβασάκια" που έδινε σε όλους η αμερικανική πρεσβεία. Ο λαός απλά παρακολουθούσε …και "κυριαρχούσε".

Η "μηχανή" έβγαζε συνέχεια "δημοκράτες" …Μεγάλη γκάμα …Από τον Κύρκο και τον Κουβέλη μέχρι τη Δαμανάκη και τον Κωνσταντόπουλο. Από τον Θεοδωράκη και τον Δραγασάκη μέχρι τον Μπίστη και τον Μηλιό. Απ' όπου κι αν τους "έπιανες", στο ίδιο παρακράτος κατέληγες. Στο παρακράτος του Κολεγίου, του ΔΟΛ και του ...Περισσού …Από τη Δαμανάκη του Πολυτεχνείου, η οποία έγινε επίτροπος του ΠΑΣΟΚ στην "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο", μέχρι τον Κωνσταντόπουλο, ο οποίος ονειρευόταν να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας και κατέληξε πρόεδρος του Παναθηναϊκού του Βαρδινογιάννη.

…Μιλάμε για το "δούλεμα" του αιώνα. Μια ολιγομελής συμμορία "δουλεύει" για πάνω από πενήντα χρόνια έναν ολόκληρο λαό …Μια σπείρα, η οποία δρα ατιμώρητη και προδίδει όποτε θέλει τον λαό σε όποιον ξένο την συμφέρει ...Μια σπείρα, η οποία γελάει κάτω από τα "μουστάκια" της κάθε φορά που ο "κυρίαρχος" λαός "αποφασίζει" …Μια σπείρα, η οποία δεν πρέπει να ξεπερνά τα κάποια χίλια με δύο χιλιάδες άτομα. Αυτοί μόνοι τους αποφασίζουν ποιος είναι δεξιός, ποιος είναι αριστερός και ποιος κεντρώος. Μόνοι τους αποφασίζουν ποιο κόμμα θα επιβιώσει και ποιο όχι …Ποιος θα έχει "ρεύμα" και ποιος όχι.

Μόνοι τους χωρίζουν τις κομματικές "στάνες" και τις χρηματοδοτούν με τα κρατικά χρήματα, για ν' αντιμετωπίζουν τον ανταγωνισμό. Στην πραγματικότητα μόνοι τους "διορίζουν" τις "δημοκρατικά" εκλεγμένες ηγεσίες, οι οποίες είναι υποχρεωμένες να τους κάνουν ακόμα πλουσιότερους, προκειμένου να τις "ξαναδιορίσουν". Όταν μιλάμε για πλούτο, μιλάμε για πλούτο σε απόλυτα μεγέθη. Μιλάμε για πλούτο εφάμιλλο των δικτατόρων της Αφρικής.

Κάνουν λάθος όποιοι στέλνουν τα παιδιά τους στο πανάκριβο Χάρβαρντ να μάθουν "οικονομικά". Με βάση τη στατιστική το καλύτερο "πανεπιστήμιο" οικονομικών στον κόσμο ήταν και θα είναι για πάντα το Κόμμα των Φιλελευθέρων. Όποιος κατόρθωσε και έγινε βουλευτής σ' αυτό, έγινε σίγουρα μεγιστάνας. Αρκούσε να γίνει βουλευτής κάποιος έστω και για λίγους μήνες και η "επιτυχία" του ήταν σίγουρη …Μπενάκης, Μητσοτάκης, Χαροκόπος, Λαμπράκης, Βαρδινογιάννης, Κωστόπουλος, Μαρινάκης, ήταν οι πολιτικοί που μαζί με τη "δημοκρατία" ανακάλυψαν και τα μυστικά του "Ωνάση". Μαζί μ' αυτούς και οι φανατικοί οπαδοί των Φιλελευθέρων …Λάτσης, Βασιλάκης, Λασκαρίδης, Σάλλας, Βελλίδης, Μπακατσέλος κλπ.. Κάτι "απόκρυφο" τους "δίδασκαν" και "πέτυχαν" τόσο πολύ, σε τόσο σύντομο διάστημα και χωρίς να ξενιτευτούν, όπως ο "κουτός" Ωνάσης ή ο Νιάρχος.

Δεν εξηγείται διαφορετικά η τεράστια επιτυχία τους. Δεν υπάρχει άλλο κόμμα στον κόσμο, που, όταν κάνει reunion των βουλευτών και των βασικών οπαδών του, να μην γεμίζει ένα δωμάτιο, αλλά παρ' όλ' αυτά να συγκεντρώσει περισσότερο κεφάλαιο από απαρτία των μετόχων της Ντόιτσε Μπανκ. Κόμμα "προοδευτικών" κι "αγωνιστών" της Δημοκρατίας, που να μιλάνε για δισεκατομμύρια όπως κάποιοι άλλοι συμμαθητές και φίλοι μιλάνε για "μπουγέλα", δεν πρέπει να υπάρχει άλλο στον κόσμο. Τόσοι δισεκατομμυριούχοι, που να έχουν "καταγγείλει" τόσες φορές τη "Δεξιά" και το "Κεφάλαιο", δεν θα υπάρξουν ποτέ ξανά μαζεμένοι …Φιλική συμμετοχή και ο Γιώργος Νταλάρας.

Αυτοί, οι ελέω ΗΠΑ επαγγελματίες "αντιαμερικανοί" δισεκατομμυριούχοι —σε συνεργασία με το ΚΚΕ— είναι εκείνοι, οι οποίοι μας κατέστρεψαν στον Εμφύλιο και σε ό,τι κακό ακολούθησε μετά από αυτόν. Είναι αυτοί, που, αφού μας βίασαν και μας λεηλάτησαν στην επταετία της Χούντας και στις δεκαετίες της Μεταπολίτευσης, μας "παρέδωσαν" στο ΔΝΤ. Πάντα, όταν υπήρχε ανωμαλία, αυτοί πλούτιζαν. Πλούτισαν στην Κατοχή, παρ' ότι "αγωνιστές" της Δημοκρατίας. Αύξησαν τα πλούτη τους όλοι ανεξαιρέτως επί Χούντας, παρ' ότι "αντιχουντικοί". Ξαναύξησαν τα πλούτη τους στη Μεταπολίτευση, παρ' ότι "ρομαντικοί" χορηγοί Μεγάρων. Τώρα μπαίνουμε στην τελική φάση του απόλυτου ξεπουλήματος όπου ξεπουλιέται η πατρίδα από τα θεμέλια και κατά "σύμπτωση" πάλι οι ίδιοι θα πλουτίσουν. Όπου "μοιράζεται" δημόσια περιουσία εκτός των ξένων "δανειστών" μας, βενιζελικοί την παίρνουν …Την "δικαιούνται" σαν πραγματικοί ιδιοκτήτες του κράτους.

Όμως, σε αυτό το σημείο δεν φτάσαμε απότομα. Η όλη "δρομολόγηση" του γενικού ξεπουλήματος δεν έγινε μόνον σε μία φάση. Η Ελλάδα "παρακολουθούσε" τις αλλαγές στον παγκόσμιο σχεδιασμό και ευθυγραμμιζόταν. Με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου ανέτειλε η Νέα Τάξη …Η υπερεθνική Νέα Τάξη των τραπεζιτών, η οποία απεχθανόταν τα έθνη και τα εθνικά κράτη. Αναγκαστικά η Ελλάδα έπρεπε να προσαρμοστεί και να καταστρέψει τις όποιες εθνικές "ασπίδες" διέθετε μέχρι τότε. Έτσι πήγαμε από τον Ανδρέα στον Σημίτη. Έτσι κάπως ακούσαμε για πρώτη φορά και για την περίφημη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ.

Η προετοιμασία της Ελλάδας για την ήττα
και την παράδοσή της στα αφεντικά του νέου σχεδιασμού.

Για λόγους τους οποίους δεν θα περιγράψουμε αναλυτικά ―εφόσον δεν αποτελούν αντικείμενο του παρόντος κειμένου―, θα πούμε εν συντομία ότι μετά το '89 ο κόσμος άρχισε ν' αλλάζει. Ο παγκόσμιος ιμπεριαλιστικός σχεδιασμός άλλαξε. Ανέτειλε η Νέα Τάξη και οι δικοί της "εκλεκτοί". Κυρίαρχοι στον Δυτικό Kόσμο έπαψαν να είναι οι πολιτικοί και οι στρατιωτικοί "κύκλοι" και άρχισαν να "αναδύονται" οι τραπεζικοί "κύκλοι". Κυρίαρχα έπαψαν να είναι τα ιδεολογικά "κέρδη" και έγιναν τα οικονομικά κέρδη.

Κυρίαρχοι αυτού του κόσμου ήταν οι "στρατηγοί" των νέων στόχων και άρα οι κερδοσκόποι. Αυτοί, οι οποίοι μερικές δεκαετίες αργότερα θα "επιτίθονταν" στα κράτη. Αυτοί, οι οποίοι κυκλοφορούν με το ψευδώνυμο "Αγορές" και είναι οι σημερινοί μας δανειστές …Οι νέοι κυρίαρχοι, στους οποίους παραδόθηκε η πατρίδα μας, επειδή κάποιοι μας πρόδωσαν. Είναι δεδομένο ότι μας πρόδωσαν. γιατί δεν μπορεί ένα κράτος κι ένας λαός να βρεθεί υπό ξένη κυριαρχία, χωρίς ν' αντισταθεί. Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να έχει προδοθεί εκ των έσω.  

Μέσα σ' αυτό το περιβάλλον, το οποίο άλλαζε δραματικά, η Ελλάδα —όπως και όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, τα οποία θα αντιδρούσαν στην Νέα Τάξη— έπρεπε να προσαρμοστεί. Ο Πόλεμος εξελισσόταν, χωρίς να το καταλαβαίνει κανένας, αλλά όλοι φορτώνονταν τις συνέπειες της ήττας, άσχετα αν δεν κατανοούσαν το πότε ηττώνταν. Για την Ελλάδα αυτός ήταν ο μόνος Παγκόσμιος Πόλεμος στην ιστορία της στον οποίο δεν συμμετείχε στο "αγωνιστικό" του μέρος, αλλά κλήθηκε να πληρώσει εκ νέου το τίμημα μιας "ρυθμισμένης" ήττας. Δεν υπήρχε ανάγκη να πάρει μέρος στο επίπεδο της σύγκρουσης, εφόσον ούτε τα "αφεντικά" της άλλαξαν ούτε οι διαχειριστές τους. Αμερικανική παρέμενε η νέα Τάξη Πραγμάτων και οι ίδιοι δωσίλογοι θα εξακολουθούσαν να την κυβερνούν …Οι εθνικοσοσιαλιστές δωσίλογοι …Οι "σύντροφοι" του Καντάφι, του Μπεν Άλι, του Μουμπάρακ και του Άσαντ.

Η Ελλάδα όμως, ως "πολιτισμένο" χριστιανικό κράτος, δεν θα αντιμετωπιζόταν με τον ίδιο τρόπο. Η αλλαγή της Νέας Τάξης θα γινόταν με απόλυτα ήπιο τρόπο. Δεν υπήρχε λόγος οι Αμερικανοί ν' "ανατρέψουν" τους εθνικοσοσιαλιστές, όπως έκαναν στον χώρο του Ισλάμ, εφόσον στον χριστιανικό κόσμο οι ανάγκες τους ήταν διαφορετικές και απολύτως βέβαιο ότι αυτοί οι δωσίλογοι ήταν διατεθειμένοι να προδώσουν εκ νέου τον λαό. Στον χριστιανικό κόσμο αυτό, το οποίο θα καλούνταν να κάνουν οι προδότες, ήταν να "ευθυγραμμίσουν" τη λειτουργία των κρατών με βάση τις ανάγκες της Νέας Τάξης. Αυτό έγινε και στην περίπτωση της Ελλάδας …Την περίπτωση του πιο επιφανούς "πειραματόζωου" της Νέας Τάξης …Του "πειραματόζωου", το οποίο μπήκε αμέσως στον "πόλεμο" και ήταν το πρώτο κράτος στον κόσμο που "παραδόθηκε" στον νέο σχεδιασμό του ΔΝΤ.

Back to content | Back to main menu