Κορυφή σελίδας
'Ηταν οι αρχαίοι Κρήτες Εβραίοι; - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

'Ηταν οι αρχαίοι Κρήτες Εβραίοι; - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

'Ηταν οι αρχαίοι Κρήτες Εβραίοι;

3 Φεβρουαρίου 2010

Ανοίγεις την Παλαιά Διαθήκη και καταλαβαίνεις τι είναι στις δυνατότητές τους να κάνουν και άρα εμμέσως μπορείς να καταλάβεις τι μπορεί να έχουν κάνει στο παρελθόν. Δυστυχώς για τους Εβραίους η Παλαιά Διαθήκη αποκαλύπτει αυτά τα οποία δεν θέλουν αυτοί να γίνουν γνωστά. Αυτά τα οποία τους κάνουν να ντρέπονται. Στην κυριολεξία η Παλαιά Διαθήκη είναι το εγχειρίδιο του καλού "χέστη". Ένα βιβλίο, που, λόγω των πορνογραφικών γλαφυρών περιγραφών του, διαβάζεται ευχάριστα από τους αυνανιστές. Ένα βιβλίο, που δίνει "άλλοθι" στα πάντα και διαβάζεται με πάθος από τους δειλούς. Αυτό το βιβλίο μεταφέρει τη μισαλλοδοξία, προκαλεί τον πανικό και σε στρέφει στη μοναδική ελπίδα επιβίωσης, που είναι η "τρεχάλα".

Η ατομική και συλλογική στρατηγική, που "μεταφέρεται" μέσω της Παλαιάς Διαθήκης, είναι μία και μοναδική. Εκμεταλλεύσου του σύνολο των μέσων για να επιβιώσεις. Σύρσου στο έδαφος σαν σκουλήκι, αλλά επιβίωσε. Τρέξε όσο μπορείς, για να μην σε προλάβουν. Αν είσαι ο μεγαλύτερος, χρησιμοποίησε τα μικρότερα αδέρφια σου για να σωθείς. Αν είσαι ο πλουσιότερος, χρησιμοποίησε τα φτωχότερα αδέρφια σου για να σωθείς. Αν είσαι άνδρας, χρησιμοποίησε τη γυναίκα σου για να σωθείς. Θυσίασε ό,τι έχεις υπό την εξουσία σου, προκειμένου να σου χαριστεί η ζωή. Εν ανάγκη "κάθισε" σ' αυτόν που σε καταδιώκει, μέχρι να εκτονωθεί το πάθος του. Αν επιβιώσεις, έχεις όλο τον χρόνο να κλάψεις γι' αυτά που έχασες και αυτά που αναγκάσθηκες να υποστείς. Αν επιβιώσεις, έχεις όλο τον χρόνο μπροστά σου να "ξαναφτιαχτείς". Αν επιβιώσεις, έχεις όλο τον χρόνο μπροστά σου για να εκδικηθείς. Αν δεν επιβιώσεις, έτσι κι αλλιώς δεν έχει νόημα τίποτε άλλο.


Αυτό είναι που κάνει τους Εβραίους μοναδικούς στη δυνατότητα να επιβιώνουν. Αυτό είναι που τους κάνει άπληστους. Για το κέρδος δοκιμάζουν τα πάντα εις βάρος των πάντων, γιατί γνωρίζουν πως, όταν κινδυνεύσουν, τους επιτρέπονται τα πάντα . Αυτή ακριβώς η ιδιομορφία του "στείρου"
που διεκδικεί κέρδος "αρσενικού" είναι που εξηγεί τα μυστήρια στη συμπεριφορά τους. Τα παράδοξα του εβραϊσμού. Ο κόσμος τους λειτουργεί "ανάποδα" από τον φυσιολογικό, γιατί είναι "στείροι", που ζουν σαν "ευνούχοι". Γι' αυτόν τον λόγο είναι οι πλέον φανατικοί ρατσιστές την ίδια ώρα που εμφανίζονται σαν οι κορυφαίοι αντιρατσιστές. Είναι οι πιο φανατικοί εθνικιστές του κόσμου, την ίδια ώρα που είναι οι βασικοί καταγγέλλοντες του εθνικισμού. Είναι οι πλέον προκλητικοί άνθρωποι στον κόσμο, ενώ είναι οι πιο δειλοί ανάμεσα στους λαούς. Είναι οι πλέον άπληστοι άνθρωποι στον κόσμο, ενώ δεν έχουν καμιά ελπίδα νίκης στην παραμικρή σύγκρουση με τα θύματά τους. Είναι "θορυβώδεις", ενώ προσπαθούν να περάσουν "απαρατήρητοι". Όταν ως λαός φτάσουν στα όριά τους, όλα αυτά τα παράδοξα λειτουργούν επίσης οριακά. Όσο πιο τρομοκρατημένοι είναι, τόσο πιο πολύ απειλούν. Όσο πιο φοβισμένοι είναι, τόσο πιο βίαιοι γίνονται.

Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά τους καλλιεργούνται μέσω της παράδοσής τους. Μπορούν να κάνουν τα πάντα εις βάρος των άλλων, γιατί τους επιτρέπεται από την παράδοσή τους να κάνουν τα πάντα εις βάρος του εαυτού τους. Αρκεί να μην πεθάνουν. Αρκεί να επιβιώσουν. Αυτός ο λαός στον απόλυτο κίνδυνο δεν στήνει "Θερμοπύλες", τοποθετώντας τα μέλη του σε θέσεις μάχης. Στήνει "παζάρι", όπου διαπραγματεύεται τα μέλη του. Ένα "παζάρι", το οποίο, όπως και οι "Θερμοπύλες", είναι μέχρι θανάτου. Στις "Θερμοπύλες" σκορπίζεται ο θάνατος υπό τη λογική τού ..."ή ταν ή επί τας" και στο "παζάρι" σκορπίζεται ο θάνατος υπό τη λογική τού ..."πάρε ό,τι θέλεις τζάμπα". Η διαφορά μεταξύ αυτών των εξίσου θανατηφόρων καταστάσεων έγκειται στο γεγονός ότι ο πρώτος θέλει πάση θυσία να νικήσει για να επιβιώσει και ο δεύτερος θέλει μόνον να επιβιώσει, έστω και "ξεπουλώντας" τα πάντα.


Αυτά είναι που μεταφέρονται από την παράδοση και σ' αυτό το σημείο αποκαλύπτεται το φύλο αυτού που υπομένει τη θυσία. Αυτό, δηλαδή, που καθορίζει το "φύλο" του ίδιου του λαού. Στις "Θερμοπύλες" ο λαός με το στόμα της γυναίκας απαιτεί από τον άνδρα να θυσιαστεί για τους υπολοίπους και άρα να πολεμήσει για τα ηθικά. Στο "παζάρι" ο λαός με το στόμα τού άνδρα απαιτεί από τη γυναίκα να θυσιαστεί για τους υπολοίπους και άρα να υποστεί τα ανήθικα. ..."Γυναίκα μας επιτίθονται. Πήγαινε στην πόρτα και "στήσου" να τους καθυστερήσεις, μπας και οι υπόλοιποι προλάβουμε και φύγουμε από τα παράθυρα". Γι' αυτόν τον λόγο είπαμε πιο πάνω ότι πρέπει να γνωρίζεις, για έναν λαό που έχεις απέναντί σου ως αντίπαλο, αν στα όριά του σε απειλεί με θάνατο ή με "γλέντι".


Εδώ πρέπει να προσέξει ο αναγνώστης, γιατί απαιτούνται γνώσεις, ώστε να ερμηνευτούν συμπεριφορές. Συμπεριφορές, είτε ατομικές είτε συλλογικές. Ο κόσμος των "αρσενικών" είναι ένας κόσμος σκληρός κι ανταγωνιστικός
και πολλές φορές θανατηφόρος, αλλά δεν είναι ανηλεής. Τα "αρσενικά" αγωνίζονται μέχρι θανάτου για τη νίκη και την επικράτηση έναντι του αντιπάλου, αλλά όχι για την καταστροφή του. Αν αποδεχθεί ο νικημένος την ήττα του, μπορεί να επιβιώσει, εφόσον δεν αμφισβητεί το αποτέλεσμα της ήττας του. Στα όρια δηλαδή υπάρχει έλεος. Ο νικητής δεν είναι απαραίτητα δήμιος. Δήμιο μπορεί να τον κάνει μόνον ένας αντίπαλος, που θέλει ν' "αυτοκτονήσει". Ένας αντίπαλος, ο οποίος αγωνίζεται μέχρι τέλους και δεν αποδέχεται την ήττα του.

Αυτό το έλεος το δίνουν εύκολα τα "αρσενικά" για έναν απλό λόγο. Το δίνουν από ένστικτο ...για λόγους επιβίωσης τόσο των ιδίων όσο και του "είδους" τους. Ένας άνθρωπος, ο οποίος πολεμάει με στόχο τη νίκη, γνωρίζει τους όρους του παιχνιδιού. Εκ των δεδομένων πολεμάει για τη νίκη σε μια μάχη με αβέβαιο αποτέλεσμα. Σε μια μάχη, η οποία, ανεξάρτητα με τους συμμετέχοντες, ξεκινάει πάντα από μηδενική βάση. Όσο ισχυρός κι αν είναι, γνωρίζει ότι, κάθε φορά που αναγκάζεται να πολεμήσει, υπάρχει το ενδεχόμενο της ήττας. Γνωρίζει ότι στη θέση στην οποία βρίσκεται ο ηττημένος μπορεί να βρεθεί και ο ίδιος. Στο πρόσωπο του ηττημένου βλέπει τον δικό του εφιάλτη. Τον εφιάλτη των γηρατειών και της αδυναμίας. Γι' αυτόν τον λόγο δίνει εύκολα έλεος. Στην πραγματικότητα, με το έλεος που δείχνει στην απόλυτη ακμή του, "προαγοράζει" έλεος, το οποίο αναγκαστικά θα ζητήσει και ο ίδιος στην παρακμή του.


Αυτό το έλεος δίνεται υποχρεωτικά και για την επιβίωση του ιδίου του "είδους". Δεν σκοτώνεις όποιον βρίσκεις μπροστά σου, επειδή απλά μπορείς να το κάνεις. Στόχος σου είναι να γίνεις κυρίαρχος του "είδους" και όχι ο μοναδικός του "είδους". Όποιος δεν σε αμφισβητεί τον αφήνεις να υπάρχει, αποδεχόμενος το ρίσκο ότι κάποια μέρα μπορεί και να σε αμφισβητήσει. Όποιος υπάρχει είναι χρήσιμος για το "είδος" και τα συμφέροντα του κυρίαρχου του "είδους" είναι ταυτισμένα με τα συμφέροντα αυτά. Αυτό βλέπουμε να συμβαίνει στη φύση και από αυτήν πρέπει να διδασκόμαστε. Τα πιο ισχυρά αρσενικά του κάθε είδους συγκρούονται μεταξύ τους, αλλά δεν αλληλοκαταστρέφονται. Αν υπάρξει νικητής, παύει η σύγκρουση.


Τα αρσενικά ζώα δεν κυνηγιούνται με στόχο την ολοκληρωτική εξαφάνιση των αντιπάλων τους. Αρκεί ο ηττημένος ν' αποδεχθεί τα "δικαιώματα" του νικητή και θα συνεχίσει να υπάρχει. Επειδή το σύνολο των σχέσεων των "αρσενικών" προκύπτει από τη δυναμική της σύγκρουσης, ένα άλλο χαρακτηριστικό του κόσμου τους είναι και η έννοια της φιλίας. Η φιλία "γεννιέται" κι αυτή από το ένστικτο της επιβίωσης. Όταν τα πάντα εξαρτώνται από την έννοια της σύγκρουσης, ευνόητο είναι ότι οι φιλίες καθορίζουν και τις επιμέρους συμμαχίες. Τα κατώτερα "αρσενικά" έχουν λόγους να συνθέτουν συμμαχίες μεταξύ τους. Με αυτόν τον τρόπο αυξάνουν τις πιθανότητές τους να διεκδικήσουν κάποτε τη νίκη και άρα το δικαίωμα της αναπαραγωγής. Φιλίες έχουν και τα ανώτερα "αρσενικά", εφόσον κι αυτά για τους ίδιους λόγους έχουν συμφέρον να τις καλλιεργούν. Μόνος, όσο ισχυρός κι αν είσαι, δεν θ' αντέξεις για πολύ καιρό.


Τα πάντα ρυθμίζονται από την ισχύ. Οι συμμαχίες δεν αλλάζουν τη γενική ιεραρχία, εφόσον πάντα επικεφαλής της αγέλης βρίσκεται η συμμαχία του κυρίαρχου "αρσενικού". Μέσα στις συμμαχίες υπάρχει επίσης ιεραρχία, εφόσον επικεφαλής της κάθε μίας είναι κάποιος που διεκδικεί την κυριαρχία. Η ισχύς δηλαδή καθορίζει τα πάντα και αυτή είναι που δίνει δυναμική ισορροπία στην κατάσταση. Με την ισχύ δηλαδή ένα αρσενικό νικάει τους αντιπάλους του και με την ίδια ισχύ ελέγχει τους φίλους και συμμάχους του. Τίποτε δεν αλλάζει για όσο διάστημα δεν υπάρχει ανατροπή δυνάμεων, γιατί δεν συμφέρει σ' αυτούς που έχουν την ισχύ ν' αλλάξει κάτι.


Αυτός είναι σε γενικές γραμμές ο κόσμος των "αρσενικών". Ο κόσμος αυτών, που με τη δύναμή τους διεκδικούν την εξουσία πάνω στον χώρο ή το "κοπάδι". Αυτών, που τη δύναμή τους θέλουν να την κάνουν δικαίωμα "αναπαραγωγής". Όμως, μέσα σ' αυτόν τον κόσμο των "αρσενικών" δεν υπάρχουν μόνον αυτοί. Υπάρχουν και άλλες "διαβαθμίσεις" με τις ανάλογες δικές τους συμπεριφορές. Υπάρχουν οι "ευνούχοι", οι οποίοι για τον οποιονδήποτε λόγο είναι ανίκανοι να φερθούν ως γνήσιοι "αρσενικοί", όπως υπάρχουν και οι "κίναιδοι".


Στη φύση δεν υπάρχει ομοφυλοφιλία. Στη φύση υπάρχει ο "κιναιδισμός". Τι είναι αυτός; Είναι η συμπεριφορά των αρσενικών, που λειτουργούν ως τέτοιοι στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους, αλλά, όταν έρχεται η ώρα να πληρώσουν το κόστος της συμπεριφοράς του αρσενικού
και το οποίο είναι η σύγκρουση αυτοί αλλάζουν συμπεριφορά και παριστάνουν τους "θηλυκούς". Όταν δηλαδή κρίνουν πως κινδυνεύουν με θάνατο, αποκτούν θηλυκή συμπεριφορά. Δεν συγκρούονται με το αντίπαλο αρσενικό, παρά "στήνονται" σ' αυτό. Από αυτήν την ντροπιαστική για ένα αρσενικό συμπεριφορά προκύπτει και ο όρος κιναιδισμός, που είναι σύνθεση του "κινώ" και "ντροπή". Είναι αυτοί οι οποίοι "κινούν" την "ντροπή". Αυτοί είναι η ντροπή του αρσενικού είδους.

Οι δύο αυτές "διαβαθμίσεις" της αρσενικής φύσης έχουν πολύ συγκεκριμένες συμπεριφορές. Οι "ευνούχοι" είναι οι πιο εύκολοι στην ανάλυσή τους. Οι "ευνούχοι" είναι τα αρσενικά της "προσκολήσεως". Προσκολλώνται στο κυρίαρχο αρσενικό και εκτελούν τα θελήματά του. Δεν έχουν αρσενική σκέψη, ώστε να σχεδιάζουν και να εκτελούν μεγαλόπνοα "αρσενικά" σχέδια, αλλά υιοθετούν τέτοια και τα υπηρετούν με την απόλυτη πιστότητα και βέβαια σκληρότητα. Ποτέ δεν νικούν οι ίδιοι, αλλά μπορεί να βρεθούν να χειρίζονται εξουσίες νικητών. Στην πραγματικότητα λειτουργούν "άντ
αυτού".

Λειτουργούν με την εξουσία του νικητή και τη δική του δύναμη εκμεταλλεύονται. Όλοι οι φίλοι των κυρίαρχων αρσενικών είναι αυτοί οι οποίοι κινδυνεύουν περισσότερο από "ευνουχισμό". Σταδιακά αποκτούν νοοτροπία "ευνούχων", εφόσον αποδέχονται το γεγονός ότι ποτέ δεν θα δοκιμάσουν ν' αμφισβητήσουν την κυριαρχία τους. Επωφελούνται από την κυριαρχία τους και μένουν σ' αυτό. Ξεκινούν από φίλοι και αν δεν εγκαταλείψουν εγκαίρως το βόλεμα, στο τέλος καταλήγουν ευνουχισμένοι υπηρέτες. Ακριβώς, επειδή δεν είναι αυθεντικοί φορείς της δύναμης την οποία διαχειρίζονται, λειτουργούν διαφορετικά από τα αυθεντικά "αρσενικά". Αυτό το οποίο τους χαρακτηρίζει είναι η μικροψυχία και η παντελής έλλειψη ελέους. Είναι μικρόψυχοι, γιατί "υποφέρουν" για να πάρουν εξουσία και δεν την αποκτούν στη μάχη με το φυσικό τους ταλέντο. Υποτάσσονται και προσκυνάνε στα αφεντικά και αυτό διαμορφώνει την προσωπικότητά τους.


Αυτοί οι άνθρωποι είναι ανηλεείς. Αυτό το κάνουν για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι το κόμπλεξ. Ως ισχυροί, αλλά "μη νικητές", δεν μπορούν να απαιτήσουν τον σεβασμό των υπολοίπων. Μέσω της εξουσίας τους όμως μπορούν να εισπράξουν τον φόβο των υπολοίπων. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά, εφόσον θέλουν να επιβιώσουν ως "είδος". Δεν αντέχουν την αμφισβήτηση, γιατί δεν έχουν τη δύναμη να την πατάξουν με απειλή μάχης. Δεν έχουν την πολυτέλεια του "αρσενικού", που μπορεί να νικήσει έναν αντίπαλό του πολύ πριν αναγκαστεί να τον πολεμήσει. Αυτόν που τους αμφισβητεί δεν μπορούν να τον νικήσουν. Το μόνο που μπορούν να κάνουν
για να τον ξεφορτωθούν είναι να τον εξαφανίσουν. Γι' αυτόν τον λόγο εμφανίζονται ανηλεείς. Δεν έχουν την πολυτέλεια να συνυπάρχουν με τους αντιπάλους τους. Όποιος τολμήσει και τους αμφισβητήσει, δεν θα πάψει να το κάνει, γιατί δεν μπορούν να τον νικήσουν.

Για τον ίδιο λόγο που δεν μπορούν να συνυπάρξουν με τους αντιπάλους τους δεν μπορούν να συνυπάρξουν και με φίλους. Οι "ευνούχοι" είναι άφιλοι. Αναγκαστικά, εφόσον δεν μπορούν να πειθαρχήσουν τους φίλους τους. Φέρουν μεγάλες εξουσίες και εκτός από τους αντιπάλους είναι δυνατόν να αμφισβητηθούν και από τους φίλους και άρα είναι δυνατόν να έρθουν και πάλι αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο της σύγκρουσης. Της σύγκρουσης, την οποία αποφεύγουν, γιατί απλούστατα δεν μπορούν να την κερδίσουν επί ίσοις όροις. Η φιλία γι' αυτούς τους λόγους τούς απειλεί. Ως εκ τούτου δεν έχουν φιλίες, αλλά συναναστροφές. Συναναστρέφονται μόνον με ομοίους τους και με ωφελιμιστικά κριτήρια. Τη μεταξύ τους ιεραρχία δεν την καθορίζει η δυναμική των δικών τους συγκρούσεων, αλλά η ιεραρχία των αφεντικών τους. Στην "ομήγυρή" τους δηλαδή μεταφέρεται ατόφια η ιεραρχία των αφεντικών τους. Οι "ευνούχοι" των ισχυρών είναι οι ισχυροί ανάμεσα στους "ευνούχους".


Όλα τα ισχυρά συστήματα, που κατά καιρούς ταλαιπώρησαν την ανθρωπότητα, υποστήριξαν την εξουσία τους, εκμεταλλευόμενα τα χαρακτηριστικά των ευνούχων. Ευνούχους αξιωματούχους είχαν οι Βαβυλώνιοι, οι Αιγύπτιοι, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί, οι Κινέζοι κλπ.. Σκληρούς ευνούχους, για να κάνουν τη "βρόμικη" δουλειά της εξουσίας. Ακόμα και σήμερα ευνούχοι διαχειρίζονται τον σκληρό πυρήνα της παγκόσμιας εξουσίας. Απλά δεν τους ευνουχίζουν με το λεπίδι, αλλά με όρκους. Οι άγαμοι κληρικοί τέτοιοι ανηλεείς "ευνούχοι" είναι. Από τον "αυτοκράτορα" Πάπα μέχρι τον τελευταίο πένητα μοναχό όλοι τους είναι οι "ευνούχοι" υπηρέτες του Μεγάλου Αφεντικού. Αυτοί εφεύραν την Ιερά Εξέταση και αυτήν προσπαθούν να επιβάλουν ακόμα και σήμερα.


Ο ισχυρότερος "ευνούχος" στην ιστορία της ανθρωπότητας ήταν κι εξακολουθούν να είναι οι Αγγλοσάξονες. Είναι ο βασικός "ευνούχος" της Ρώμης. Είναι ο πιο ισχυρός παράγοντας διαχείρισης της αυτοκρατορίας της Ρώμης. Έχει την ισχύ και το μέγεθος ενός πανίσχυρου "αρσενικού", αλλά είναι "ευνούχος". Ακολουθεί ρητά τις εντολές της Ρώμης, χωρίς ποτέ να αμφισβητεί το "φύλο" της. Η Ρώμη φέρεται με τον "αρσενικό" τρόπο, εφόσον αυτή σχεδιάζει και δρομολογεί τις συγκρούσεις. Για λόγους οι οποίοι δεν είναι του παρόντος ν' αναλύσουμε, η Ρώμη επέλεξε να ελέγχει τα πράγματα από το "παρασκήνιο" και τη "βρόμικη" δουλειά του "αρσενικού" την έδωσε "εργολαβία" στους Αγγλοσάξονες.


Τελευταίους αφήσαμε τους "κίναιδους". Οι "κίναιδοι" στην κανονική τους ζωή είναι "αρσενικοί". Φανατικά "αρσενικοί"... θα μπορούσε να πει κανείς. Αναπτύσσουν δηλαδή τα δικά τους ιδιοτελή συμφέροντα και τα υπηρετούν με τον αρσενικό τρόπο της σύγκρουσης. Η ιδιομορφία τους είναι ότι τη σύγκρουση την επιδιώκουν μόνον όταν ο αντίπαλος είναι κατώτερος και η νίκη τους βέβαιη. Συνήθως δηλαδή κινούνται στην "περιφέρεια" των κοπαδιών, γιατί εκεί υπάρχουν τα αδύναμα "αρσενικά". Όσο ανεβαίνουν στην κοινωνική ιεραρχία, τόσο χειρότεροι γίνονται. Γιατί; Γιατί τους ακολουθεί η "ντροπή". Ακόμα κι όταν νικούν καθαρά, δεν τους αναγνωρίζει κανένας τον "ανδρισμό" τους, γιατί γνωρίζουν οι πάντες ότι, αν οι ίδιοι βρίσκονταν στη θέση του ηττημένου, δεν θα φέρονταν ως "άνδρες".


Οι "κίναιδοι" γι' αυτόν τον λόγο είναι
εκτός όλων των άλλων και άφιλοι. Είναι άφιλοι, όχι επειδή δεν επιδιώκουν τις φιλίες, όπως οι "ευνούχοι", αλλά επειδή κανένας δεν θέλει να τους συναναστρέφεται. Κανένας δεν θέλει να είναι φίλος τους. Εκτός από τα αποβράσματα της κοινωνίας, που τους συναναστρέφονται για κάποιο κέρδος, όλοι οι άλλοι τους αποστρέφονται. Είναι ντροπή για ένα "αρσενικό" να είναι φίλος με έναν "κίναιδο". Εκτός αυτού είναι και ανώφελο να είναι φίλος του. Δεν υπάρχει δηλαδή το "κέρδος" της φιλίας, στο οποίο αναφερθήκαμε πιο πάνω. Δεν υπάρχει το θεμέλιο της φιλίας, που είναι η εμπιστοσύνη και η δυνατότητα να βασίζεται ο ένας πάνω στον άλλο. Δεν μπορείς να είσαι φίλος με κάποιον, ο οποίος, την ώρα κάποιας μεγάλης σύγκρουσης, αντί να ορμήξει με αυτοθυσία στο κοινό μέτωπο, είτε θα την "κοπανήσει" είτε θα παριστάνει τον "θηλυκό".

Γι' αυτόν τον λόγο οι "κίναιδοι" αποκτούν μόνιμες ψυχικές "αναπηρίες". Ποιες είναι αυτές; Κάνουν σκοπό της ζωής τους να γίνουν ισχυροί, ώστε να τιμωρήσουν εκείνους που τους χλευάζουν. Κάνουν σκοπό της ζωής τους να εκδικηθούν εκείνους που δεν τους σέβονται. Κάνουν σκοπό της ζωής τους να "εξαφανίσουν" όποιον τολμά να θυμίζει στους υπόλοιπους το παρελθόν τους. Οι Εβραίοι είναι κλασσικοί "κίναιδοι". Είναι ο λαός "κίναιδος" μέσα στο ανθρώπινο "κοπάδι". Επειδή είναι και "στείροι", παραμένουν αιωνίως οι ίδιοι με τα ίδια αναλλοίωτα χαρακτηριστικά. Δεν βελτιώνονται με το πέρασμα των γενεών.


Είναι οι "αρσενικοί", οι οποίοι σε έναν κύκλο τριάντα ή σαράντα χρόνων αναγκάζονται να "στηθούν" στα μεγάλα "αρσενικά". Αναγκάζονται να εξευτελιστούν μπροστά σε ένα παγκόσμιο κοινό, όσο κι αν έχουν προοδεύσει προηγουμένως. "Στήνονται" αυτοβούλως, για να γλιτώσουν τη ζωή τους. Γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε οι διωγμοί κατά των Εβραίων ποτέ δεν συγκινούν σε μεγάλο βαθμό την ανθρωπότητα. Την ανθρωπότητα, που ως "είδος" συγκλονίζεται, όταν βλέπει λαούς να προσπαθούν να εξολοθρεύσουν λαούς. Όταν βλέπει "αρσενικά" να προσπαθούν να βιάσουν "αρσενικά". Μόνον με τους Εβραίους δεν δείχνει τον ανάλογο συγκλονισμό, γιατί ο "βιασμός" τους είναι ένα "έργο", το οποίο το έχουν ξαναδεί και μάλιστα πολλές φορές. Οι εξοργισμένοι "βιαστές" οι "στάσεις" είναι αυτοί που αλλάζουν και όχι τα "θύματα".


Όταν λοιπόν οι Εβραίοι είναι ισχυροί, είναι πάντα σκληροί κι ανηλεείς με τους κατωτέρους τους. Από τη στιγμή που δεν μπορούν να απαιτήσουν τον σεβασμό των λαών, επιδιώκουν να πάρουν το μόνο που απομένει και αυτό είναι ο φόβος των λαών. Όταν είναι ισχυροί, προσπαθούν να εκδικηθούν όλους εκείνους τους "αρσενικούς", οι οποίοι στο παρελθόν τους ανάγκασαν να εξευτελιστούν, παριστάνοντας τους "θηλυκούς". Όταν είναι ισχυροί, όπως σήμερα, επιβάλλουν νόμους, οι οποίοι ποινικοποιούν οποιαδήποτε έρευνα αφορά το παρελθόν τους. Όταν είναι ισχυροί, χάνουν εύκολα τον έλεγχο και την ψυχραιμία τους, γιατί τα κόμπλεξ, η μνησικακία και η εκδικητικότητα είναι κακοί "σύμβουλοι" για κάποιον που θέλει να κυριαρχήσει. Είναι θέμα χρόνου να μείνει μόνος του και να στρέψει τους πάντες εναντίον του. Μια κατάσταση, την οποία δεν την αντέχει ένα "αρσενικό", όσο ισχυρό κι αν είναι.


Γνωρίζοντας λοιπόν τα χαρακτηριστικά τους, γνωρίζεις και το πώς πρέπει να τους αντιμετωπίζεις, όταν για τον οποιονδήποτε λόγο βρεθείς μπροστά τους. Αν ο Εβραίος είναι ισχυρός, μην τον πλησιάζεις καν. Είναι επικίνδυνος. Ερμηνεύει τα πάντα ανάλογα με τη διάθεσή του και αυτό τον κάνει απρόβλεπτο. Ψάχνει να βρει υπονοούμενα, ειρωνείες και όποιος ψάχνει βρίσκει. Μπορεί να σε καταστρέψει για ένα υποτιμητικό βλέμμα. Μπορεί να σε σκοτώσει για μια απλή έκφραση ειρωνείας. Μπορεί να σε πληγώσει μόνο και μόνο επειδή ζηλεύει τη χαρά σου και θέλει να την εξαφανίσει. Μπορεί να σε εξαφανίσει μόνο και μόνο επειδή ζηλεύει το "λευκό" παρελθόν σου. Μπορεί να σε λιώσει μόνο και μόνο επειδή μπορεί να το κάνει. Είναι κομπλεξικός, άφιλος, ανηλεής και φονικός.


Αν όμως πετύχεις Εβραίο σε πλήρη αδυναμία, μπορείς να τον κάνεις ό,τι θέλεις. Δεν αντιστέκεται σε τίποτε. Δεν πολεμάει για τίποτε. Δεν υπάρχουν όρια ηθικής γι' αυτόν. Είναι ένα απλό κομμάτι κρέας, το οποίο έχει απλά ανθρώπινη μορφή. Κοιτάζει σαν δειλό ποντίκι να βρει μια τρύπα να διαφύγει, όσο κι αν του κοστίσει. Ζήτα του τη γυναίκα του να περάσεις καλά και θα την έχεις. Ζήτα του την κόρη του να διασκεδάσεις και θα την έχεις. Ζήτα του τα χρήματά του και θα στα δώσει. Ζήτα του το σπίτι του και θα στο γράψει. Ό,τι και να του ζητήσεις, θα το πάρεις. Ακόμα κι αυτά που δεν τολμάς να τα ζητήσεις, είναι θέμα χρόνου να στα προσφέρει ο ίδιος ως επιλογές.


Μόνος του θα σκεφτεί να σου δώσει πράγματα, τα οποία ούτε διανοείσαι ότι μπορεί να μπουν σε ένα "τραπέζι" διαπραγμάτευσης. Όσο πιο πολύ στέκεσαι με το ξίφος πάνω από το κεφάλι του, τόσο πιο "δημιουργικά" θα σκέφτεται για λογαριασμό σου. Θα σκέφτεται τι μπορεί να σου δώσει
και το οποίο θα σε ευχαριστούσε και να μην το γνωρίζεις ούτε εσύ ο ίδιος. Μπορεί να σου αρέσει κάτι πάνω του. Να μην ρωτήσει ο "πρόθυμος" Εβραίος; Αυτά, τα οποία θα οδηγούσαν στην απέλπιδη αντίδραση ακόμα και ένα κουνέλι, είναι δυνατόν να τα υπομείνει ένας Εβραίος.

Επειδή η έννοια της επιβίωσης είναι άμεσα και άρρηκτα συνδεμένη με αυτήν της προόδου, ευνόητο είναι ότι αυτά τα οποία επιτρέπονται στους Εβραίους την έσχατη ώρα τους, επιτρέπονται και στην καθημερινότητά τους. Όταν δεν θεωρείς ανήθικο να ζητήσεις από τη γυναίκα σου να στήσει "κώλο" για να σωθείς, γιατί να μην της ζητήσεις το ίδιο για να γεμίσεις με πελάτες το μαγαζί σου; Γιατί να μην το ζητήσεις για να πάρεις μια προαγωγή; Αγώνας επιβίωσης είναι το ένα, αγώνας επιβίωσης είναι και το άλλο. Για την πρόοδο της οικογένειας γίνεται τόσο το ένα όσο και το άλλο. Το έκανες για να σώσεις τη ζωή σου από τους Ναζί και το επαναλαμβάνεις για να σώσεις το μαγαζί σου από τους ανταγωνιστές σου.


Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται πλέον τον λόγο που μιλάμε για "φύλο" λαού και ανηθικότητα. Αυτοί, οι οποίοι "πολεμούν" στην πρώτη γραμμή για την τελική επιδίωξη του λαού, είναι αυτοί οι οποίοι καθορίζουν το "φύλο" του. Αυτοί, οι οποίοι παίρνουν την τελική εντολή για την έσχατη μάχη του λαού. Όταν ως λαός περιμένεις από τις γυναίκες σου να σε σώσουν, αυτό καθορίζει και το πεδίο της μάχης που δίνεις. Αυτό περιγράφει και τα "όπλα" της τελικής μάχης. Στην περίπτωση των Εβραίων τα ξίφη των ανδρών είναι όπλα, τα οποία χρησιμοποιούνται πολύ πριν τα όρια. Όταν ακόμα είναι ισχυροί και δεν διακυβεύεται η τελική επιβίωση. Όταν ακόμα οι πλούσιοι μπορούν να εκμεταλλεύονται τους φτωχούς ομοεθνείς τους. Όταν ακόμα οι μεγαλύτεροι μπορούν να εκμεταλλεύονται τους μικρότερους. Όταν φτάσει το πρόβλημα στην "κορυφή", που λαμβάνει τις αποφάσεις, απλά σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Τότε οι δειλοί άνδρες παίζουν το τελευταίο τους χαρτί και αυτό είναι η εξουσία τους πάνω στις γυναίκες. Τα τελικά "όπλα" τα οποία χρησιμοποιούνται στα όρια, είναι τα "όπλα" των γυναικών και αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει αυτό.


Αυτό είναι το τελικό στάδιο της μάχης του "κίναιδου". Στα όρια γίνεται συνειδητά "θηλυκός", έστω και αν αυτό γίνεται "στιγμιαία". Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για "κίναιδους", που είναι και ανήθικοι. Μιλάμε για πλήρη ατίμωση ως αντίτιμο της επιβίωσης. Τι σημαίνει αυτό στο παράδειγμά μας. Όταν αυτός ο μονίμως φιλοξενούμενος "κίναιδος" προκαλεί τα "αρσενικά" του ξένου "κοπαδιού" στο οποίο περιφέρεται, σε συνθήκες σύγκρουσης
και άρα στα όρια συμπεριφέρεται ως "θηλυκός". Μόλις του επιτεθούν, η πρώτη επιλογή του είναι να τρέξει για να γλιτώσει. Αν δεν μπορεί να γλιτώσει με το τρέξιμο, "στήνεται" να τον κακοποιήσουν "σεξουαλικά". Αυτό τον κάνει ανήθικο. Είναι ο "αρσενικός", που στα όρια παριστάνει τον "θηλυκό", για ν' αποφύγει τη σύγκρουση και άρα τον θάνατο.

Αυτό ακριβώς είναι η "θηλυκή" συμπεριφορά για έναν λαό. Η συμπεριφορά του "κίναιδου". Του "αρσενικού", που θέλει κέρδη "αρσενικού" και είναι προκλητικό στο διάστημα που εξυπηρετεί τα συμφέροντά του και μόλις έρθει αντιμέτωπος μ' αυτούς που θίγονται από τη συμπεριφορά του, αλλάζει "φύλο". "Θηλυκός" είναι ο λαός, που θα καθίσει να υποστεί τα πάντα εις βάρος του, χωρίς ν' αντισταθεί. Είναι ο λαός, που θα επιτρέψει σε έναν άλλον λαό να τον βασανίσει και όχι μόνον δεν θα προβάλει αντίδραση, αλλά θα σπεύσει και να τον υποβοηθήσει στο έργο του, για να μην τον δυσαρεστήσει. Είναι ο λαός, που θα μπει στη σειρά, για να πάρει το τραίνο για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οργανωμένα και με απόλυτη τάξη θα "στηθεί" χωρίς καμία αντίσταση.


Οι ισχυροί του θα αναλάβουν
ακόμα και για λογαριασμό των Ναζί να επιβάλουν μέχρι και την τιμωρία σε όσους ομοεθνείς τους αντιστέκονται. Αν ψάξει κάποιος στα αρχεία των στρατοπέδων των Ναζί, θα δει ότι πολλοί από τους βασανιστές των Εβραίων μέσα σ' αυτά τα στρατόπεδα ήταν Εβραίοι. Γιατί; Για να σωθούν οι ίδιοι εις βάρος των ομοεθνών τους. Βασάνιζαν, φτωχότερους, μικρότερους, ασθενέστερους, θηλυκούς, ανήλικους, άρρωστους ομοεθνείς τους, προκειμένου να σωθούν. Έκαναν εις βάρος των ομοεθνών τους ό,τι θεωρούσαν ότι θα ευχαριστούσε τους Γερμανούς και θα έσωζε τους ίδιους. Αν ανοίξουν ποτέ τα αρχεία του Ολοκαυτώματος, οι ίδιοι οι Εβραίοι θα πάθουν τη μεγαλύτερη ζημιά από οποιονδήποτε άλλο Ναζί.

Με αυτόν τον ελεεινό τρόπο οι Εβραίοι επιβιώνουν ως λαός μέσα στον χρόνο. Συγκατοικώντας μ' αυτούς που μισούν. Υπηρετώντας εκείνους που τους ατιμάζουν. Αυτό το μίσος, εναντίον των λαών με τους οποίους συγκατοικούν, τους διατηρεί μόνιμα και σφικτά δεμένους. Τα "απωθημένα" τούς βαστούν ενωμένους. Αν για τους φυσιολογικούς λαούς μια ένδοξη πράξη του παρελθόντος λειτουργεί ως συνεκτικό στοιχείο μεταξύ τους, για τους Εβραίους λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο μια πράξη συλλογικής ντροπής και ατίμωσης. Ό,τι κι αν τους κάνεις, το αντέχουν. Δεν φεύγουν. Δεν συγκρούονται. Μόνον αν βαρεθείς να τους κυνηγάς ή να τους ατιμάζεις και αποφασίσεις να τους διώξεις, φεύγουν αναγκαστικά. Αυτό το οποίο έκαναν πρώτα οι Βαβυλώνιοι και στη συνέχεια οι Αιγύπτιοι. Τους βαρέθηκαν και τους έδιωξαν. Από τότε μέχρι σήμερα κάνουν τα ίδια στη χριστιανική επικράτεια. Δεν υπάρχει ένα χριστιανικό κράτος, που να μην έκανε διωγμούς εναντίον τους και όμως κατά έναν περίεργο τρόπο δεν μπόρεσε κανένα να τους ξεφορτωθεί.


Διωγμούς εναντίον τους έκαναν οι Ρώσοι, οι Γάλλοι, οι Ισπανοί και η λίστα είναι ατελείωτη. Τελευταίο παράδειγμα οι Γερμανοί. Οι Γερμανοί στην κυριολεξία τους "πήδηξαν". Τους έσυραν στους δρόμους σαν τα σκουλήκια. Βίασαν τις μάνες, τις γυναίκες και τις κόρες τους. Έγινε τίποτε; Τους μίσησαν οι Εβραίοι και εφόσον δεν μπορούσαν να τους νικήσουν, εγκατέλειψαν τη Γερμανία; Αισθάνθηκαν ατιμασμένοι, θεωρώντας αδύνατη την παραμονή στον χώρο της ατίμωσής τους. Όχι βέβαια. Τους μίσησαν, αλλά δεν έφυγαν. Έμειναν στη Γερμανία μ' αυτούς που μισούν. Σήκωσαν τα "βρακιά" τους και ξανακάθισαν στη Γερμανία, σαν να μην είχε γίνει τίποτε. Έκαναν το "πήδημα" κεφάλαιο, για να πλουτίσουν εκ νέου στη Γερμανία. Αλληλοσυγχάρηκαν ο ένας τον άλλο για τη μεγάλη αποζημίωση που δέχτηκαν ως θύματα "βιασμού".


Από τότε μέχρι σήμερα εκδικούνται καθημερινά τους Γερμανούς. Αυτή η εκδίκηση είναι που κατά τη γνώμη τους "παραγράφει" την προηγούμενη ατίμωση. Θεωρούν ότι, από τη στιγμή που μπορούν και εκδικούνται, όλα τα άλλα δεν έχουν σημασία. Αφού ο ναζιστής Γερμανός, που βίασε την κόρη τους, είναι τώρα ο κηπουρός τους και τον διατάζουν, δεν υπάρχει πρόβλημα. Τον εκδικήθηκαν. Αφού ο Γερμανός ανταγωνιστής τους, που κοιμόταν με τη γυναίκα τους, έχασε το μαγαζί του από τη σπατάλη της, δεν υπάρχει πρόβλημα. Τον εκδικήθηκαν. Πώς μπόρεσαν αυτοί οι ατιμασμένοι και δειλοί άνθρωποι και εκδικήθηκαν έναν πανίσχυρο λαό, όπως οι Γερμανοί; Παριστάνοντας τους χρήσιμους υπηρέτες εκείνων που νίκησαν τους Γερμανούς και άρα των Αγγλοσαξόνων. Με τις "πλάτες" των Αγγλοσαξόνων κάνουν ό,τι κάνουν και πίσω από αυτούς "κρύβονται" κάθε φορά που κάποιος τους απειλεί.


Οι Αγγλοσάξονες, ως κυρίαρχος "ευνούχος" του χριστιανικού "κοπαδιού", "στηρίζουν" τις επιλογές του "κίναιδου". Όλοι οι υποχρεωτικοί "φιλοσιωνιστικοί" νόμοι, οι οποίοι έχουν επιβληθεί στα κράτη από τους κυρίαρχους Αγγλοσάξονες, αυτόν τον στόχο εξυπηρετούν. Την προστασία του "κίναιδού" τους από τα ασθενέστερα "αρσενικά", τα οποία θίγονται από την κοινή δραστηριότητά τους. Το πνεύμα και το ζητούμενο αυτών των νόμων είναι ένα και μοναδικό. Μην "πηδάτε" τον "κίναιδο". Ακόμα κι αν μπορείτε να τον στριμώξετε στα "στενά" και στις "γωνίες", μην τον "πηδάτε". Απαγορεύεται. Δικός μας είναι και για δικό μας λογαριασμό δουλεύει. Όποιος τον "πηδήξει", θα πρέπει να ξέρει ότι θα συγκρουστεί μαζί μας.


Αυτός ο λαός των "κίναιδων", επειδή ακριβώς το επέβαλλαν τα συμφέροντα των αφεντικών, απέκτησε το 1948 και κράτος. Τι κράτος όμως να κάνουν οι "κίναιδοι"; Το κράτος-"κίναιδο". Το Ισραήλ λειτουργεί κι αυτό ως "κίναιδος" στην κοινωνία των κρατών. Είναι παντελώς άφιλο, κομπλεξικό, βίαιο και ανηλεές. Αυτοί, οι οποίοι ποτέ δεν είχαν τη γενναιότητα να φυλάξουν πατρίδα και να δημιουργήσουν κράτος, μόλις το απέκτησαν, βάλθηκαν ν' "αποδείξουν" ότι έφτιαξαν το "υπερκράτος" των "υπεργενναίων". Είναι το μόνο κράτος στην ιστορία του κόσμου, το οποίο δεν ανέπτυξε καμία "φιλική" σχέση με κανέναν στο περίγυρό του. Καλές σχέσεις διατηρεί μόνον με τους προστάτες του, που είναι οι ΗΠΑ και η Βρετανία. Με κανέναν άλλο.

Back to content | Back to main menu