Κορυφή σελίδας
'Ηταν οι αρχαίοι Κρήτες Εβραίοι; - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

'Ηταν οι αρχαίοι Κρήτες Εβραίοι; - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

'Ηταν οι αρχαίοι Κρήτες Εβραίοι;

3 Φεβρουαρίου 2010

Μπορεί να κάνει το οποιοδήποτε έγκλημα εις βάρος του οποιουδήποτε γείτονά του, για να εξυπηρετήσει τους "συνεταίρους" του, οι οποίοι βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη Μέση Ανατολή. Δεν υπάρχει έγκλημα, στο οποίο μπορεί να υποπέσει ένα κράτος και να μην το πραγματοποιεί σε καθημερινή βάση το Ισραήλ. Σκοτώνει, βιάζει, δηλητηριάζει, ακρωτηριάζει όποιον θεωρεί εχθρό του. Ως γνήσιος "κίναιδος", δεν τιμωρεί μόνον όσους αποδεδειγμένα δρουν εναντίον του, αλλά και όσους απλά υποπτεύεται ότι θα μπορούσαν να δράσουν. Λειτουργεί "προληπτικά". Χτυπάει ακόμα κι αυτούς που απλά διαδίδουν "υπονοούμενα" για το παρελθόν του. Το κράτος-"χέστης".

Οι Εβραίοι στην κυριολεξία έχουν χάσει τον έλεγχο από τότε που εξασφάλισαν την προστασία των Αγγλοσαξόνων. Με τις "πλάτες" τους θέλουν να εκδικηθούν τους εχθρούς τους και άρα τους πάντες. Ό,τι κάνουν μπορεί να κρύβει οικονομικά συμφέροντα, αλλά ταυτόχρονα κρύβει και κόμπλεξ αιώνων. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Όποιον μισούσαν μέσα στους αιώνες και μπορούν σήμερα να τον εκδικηθούν ανελέητα, δεν τον "ξέχασαν". Οικονομικά συμφέροντα έφεραν τους "συνεταίρους" στο Ιράκ και στο Ιράν αλλά οι Εβραίοι εκεί εκδικούνται τα παιδιά των Βαβυλωνίων, που κάποτε τους ατίμασαν. Οικονομικά συμφέροντα έφεραν τους "συνεταίρους" στην Αίγυπτο, αλλά οι Εβραίοι εκεί εκδικούνται τα παιδιά των Αιγυπτίων, που τους ατίμασαν. Οι Γερμανοί είναι ο λαός που "γεύεται" την εκδίκηση της τελευταίας ατίμωσής τους και το πληρώνει ακριβά.


Ανάμεσα σ' αυτούς που οι Εβραίοι εκδικούνται είναι και οι Έλληνες. Οι Έλληνες, που τους μάτωσαν όσες φορές τους "συνάντησαν" με κορυφαίους τον Αλέξανδρο και τον Αντίοχο τον Επιφανή. Τους Έλληνες σήμερα προσπαθούν να εκδικηθούν, θέλοντας να πάρουν ως λεία τους τα επιτεύγματά τους. Η διεκδίκηση του Μινωικού Πολιτισμού μέσα σ' αυτό το πνεύμα της εκδίκησης εντάσσεται. Απλά, επειδή μιλάμε για άπληστους Εβραίους, πάντα αναζητούμε τον συνδυασμό του "τερπνού" με το "ωφέλιμο" και στην περίπτωση αυτή το "τερπνό" είναι η εκδίκηση και το "ωφέλιμο" είναι η Κρήτη. Είναι τόσο προφανές το άτοπο των ισχυρισμών τους, που είναι θέμα λογικής ν' αποδειχθεί. Γι' αυτόν τον λόγο επιμένουμε να λέμε ότι δεν χρειάζονται επιστημονικές αποδείξεις. Γι' αυτόν τον λόγο επιμένουμε να ισχυριζόμαστε ότι οι απαντήσεις βρίσκονται στις παραδόσεις των λαών και όχι στα αρχαιολογικά "εργοτάξια".


Είναι προφανές ότι οι Εβραίοι δεν μπορούν να έχουν σχέση με τον Μινωϊκό Πολιτισμό. Δεν τους συμφέρει να έχουν και δεν έχουν. Αυτά τα οποία μας λέει η λογική μπορεί να μας τα αποδείξει η παράδοση, η οποία πάντα συνδέεται με την λογική, γιατί δεν μπορεί διαφορετικά να λειτουργήσει. Οι απαντήσεις που ψάχνουμε είναι βέβαιον ότι βρίσκονται στις παραδόσεις των ίδιων των Εβραίων. Όταν, για παράδειγμα, ένα σύνολο ανθρώπων είναι "μη καπνιστές" και έχουν ως στόχο να κάνουν και τα παιδιά τους ομοίους τους, δεν εντάσσουν στην παράδοσή τους "θεριακλήδες". Μια τέτοια επιλογή είναι αυτοκαταστροφική. Τα αποπροσανατολίζουν και τα διχάζουν. Τα αναγκάζουν να κάνουν επιλογές προτύπων και αυτό μπορεί να διαλύσει τον λαό και να τον χωρίσει σε δύο διαφορετικές και απόλυτα εχθρικές μεταξύ τους "γραμμές".


Αυτό συμβαίνει και με τους Εβραίους και την παράδοσή τους. Όταν οι πατέρες τους αποφάσισαν να δώσουν χαρακτηριστικά στον λαό τους, στην πραγματικότητα αποφάσισαν να κάνουν τους εαυτούς τους πρότυπα. Επέλεξαν να "στειρώσουν" τον λαό, για να παραμείνουν οι ίδιοι αθάνατοι. Λειτούργησαν ως πραγματικοί Εβραίοι και άρα εις βάρος των Εβραίων. Επέλεξαν να "επιβιώσουν" εις βάρος των δικών τους απογόνων. Γνώριζαν πως οτιδήποτε νέο "γεννούσε" αυτός ο λαός, θα τους ανέτρεπε και θα τους έστελνε στα αζήτητα της ιστορίας. Κινδύνευαν από την παραμικρή δημιουργία και γι' αυτό την απέτρεπαν με όλα τα μέσα.


Από εκεί και πέρα το μέλλον των Εβραίων ήταν προδιαγεγραμμένο. Από τη στιγμή που δεν αντιστάθηκαν στη "στείρωση", ήταν θέμα χρόνου να γίνουν όμοιοι με τους πατέρες τους και άρα ο εβραϊσμός να παραμένει αθάνατος και "στείρος". Ο Αβραάμ γέννησε τον Ισαάκ, αλλά, επειδή ο Ισαάκ έγινε ίδιος με τον πατέρα του, ο Αβραάμ επιβιώνει και ο Ισαάκ στην πραγματικότητα δεν "γεννήθηκε" ποτέ. Στην πραγματικότητα ο Ισαάκ δεν τη γλίτωσε τη θυσία του από τον πατέρα του. Απλά δεν τον έσφαξε με το μαχαίρι της ύλης και τον "έσφαξε" με το "μαχαίρι" του πνεύματος. Τον "στείρωσε", για να μείνει ο ίδιος αθάνατος. Τον στείρωσε, για να μην γεννάει "παιδιά", τα οποία θα τον ανατρέψουν τον ίδιο. Τα αίτια του εβραϊκού εθίμου της περιτομής στον συμβολισμό εκείνης της πράξης θα πρέπει να τα αναζητήσουμε.


Αυτοί οι αθάνατοι "παιδοκτόνοι" αποφάσισαν για τα αιώνια πρότυπα των Εβραίων και από αυτές τις αποφάσεις βγαίνουν λογικά συμπεράσματα, τα οποία με τη σειρά τους μας οδηγούν σε λογικά αποτελέσματα. Όταν τα πρότυπά σου είναι τεμπέληδες, δειλοί και ατιμασμένοι άνθρωποι, που τρέχουν για να σωθούν και μετά περιμένουν να εκδικηθούν, δεν μπορείς να βάζεις στην παράδοσή σου ανθρώπους με τα ακριβώς αντίθετα χαρακτηριστικά. Όταν "συμβουλεύεις" τον λαό σου να "τρέχει" να σωθεί στις δυσκολίες, ευνόητο είναι ότι τον κάνεις "κινούμενο". Όταν με την πατρική εξουσία επιβάλεις στις κόρες σου να κάνουν οτιδήποτε για να σωθούν, αυτές δεν παραδίδουν ασπίδες στα παιδιά τους. Κανένας δεν μένει πουθενά, για να υπερασπιστεί οτιδήποτε.


Ως εκ τούτου δεν μπορείς να βάζεις στην παράδοσή σου εργατικούς, γενναίους, ανυπότακτους και ανυποχώρητους Κρήτες. Κρήτες, οι οποίοι θυσιάζονται για τον τόπο τους και άρα είναι λαός "στατικός". Κρήτες, οι οποίοι, αν δεν πάρουν την ασπίδα, για να πολεμήσουν με την απόλυτη αυταπάρνηση, θα πρέπει να φύγουν ως ατιμασμένοι από τον τόπο τους. Αυτούς τους εργατικούς, γενναίους και στατικούς ανθρώπους ένας λαός τεμπέληδων, δειλών και κινούμενων ανθρώπων τους έχει εχθρούς. Τους βλέπει ως "στόχους", εφόσον βλέπει τους καρπούς των κόπων τους σαν "λεία". Τα αντίθετα χαρακτηριστικά τους θα τους φέρουν σε τριβή, όταν έρθουν σε επαφή μεταξύ τους και είναι βέβαιη η εχθρότητά τους. Όταν κάποιος τεμπέλης "κινείται" προς πάσα κατεύθυνση, για να εκμεταλλευτεί όποιον βρει μπροστά του και κάποιος άλλος στην ίδια περιοχή δεν κινείται καθόλου και εργάζεται ολημερίς στο χωράφι του, είναι βέβαιη η συνάντηση και άρα και η σύγκρουση.


Αν δηλαδή υπάρχει αναφορά στην παράδοση των Εβραίων για τους Κρητικούς, αυτή θα είναι αναφορά μίσους και προσδοκίας εκδίκησης. Αν σκεφτεί κάποιος ότι οι Εβραίοι και οι Κρήτες δραστηριοποιούνταν επί αιώνες στον ίδιο χώρο της Ανατολικής Μεσογείους, μπορεί να είναι βέβαιος ότι θα έχουν "συναντηθεί". Πώς όμως να "συναντηθούν" τέτοιοι λαοί με τόσο αντίθετα χαρακτηριστικά. Πώς να έχει συναντηθεί ένας άνθρωπος που εργάζεται με έναν τεμπέλη; Ένας άνθρωπος που δημιουργεί με έναν άνθρωπο που κλέβει; Ένας άνθρωπος που καμαρώνει για τα προϊόντα που παρήγαγε με έναν ελεεινό, που τα βλέπει σαν τζάμπα λεία; Ένας άνθρωπος γενναίος με έναν άνθρωπο δειλό;


Μια τέτοια "συνάντηση" είναι σίγουρο ότι θα είχε "παρατράγουδα". Είναι βέβαιον δηλαδή ότι οι Κρήτες θα τους συνάντησαν και όλο και κάποια "καρπαζιά" θα τους έριξαν, εφόσον μόνοv έτσι σταματάς το παράσιτο. Είναι βέβαιοv ότι οι Εβραίοι θα επιχείρησαν να εκμεταλλευτούν τον κόπο τον Κρητών και αυτό θα τους κόστισε ακριβά όταν τους αντιλήφθηκαν. Άρα είναι βέβαιο ότι οι πανίσχυροι Κρήτες θα καταλαμβάνουν περίοπτη θέση στην ατέλειωτη λίστα της εκδίκησης των Εβραίων. Στη λίστα που λίγο-πολύ βρίσκονται όλοι οι λαοί, εφόσον οι Εβραίοι όλους τους λαούς προσπάθησαν να τους εκμεταλλευτούν και από όλους έχουν φάει "καρπαζιές".


Δεν χρειάζεται να ψάξει κάποιος πολύ για να επιβεβαιώσει αυτά τα οποία προκύπτουν από τη λογική. Η ίδια η παράδοση των Εβραίων μπορεί να προσφέρει στοιχεία αξιόπιστα. Στοιχεία, τα οποία βρίσκονται μέσα στα κείμενα που μεταφέρουν αυτήν την παράδοση. Μέσα σ' αυτά τα κείμενα υπάρχουν στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν με τρόπο ρητό και ιστορικά αναμφισβήτητο ότι οι Εβραίοι δεν είχαν σχέση με τους Κρήτες. Πιο συγκεκριμένα, όχι απλά δεν είχαν φυλετική σχέση, αλλά ήταν μισητοί εχθροί μεταξύ τους.


...Δια τούτο τάδε λέγει Κύριος: ιδού εγώ εκτείνω την χείρα μου επί τους αλλοφύλους καί εξολοθρεύσω Κρήτας καί απολώ τους καταλοίπους τους κατοικούντας την παραλίαν. Καί ποιήσω εν αυτοίς εκδικήσεις μεγάλας, καί επιγνώσονται διότι εγώ Κύριος εν τω δούναι την εκδίκησιν μου επ' αυτούς.
(ΙΕΖΕΚΙΗΛ, ΚΕ', 16-17).
Σιγά να μην έλειπαν οι Κρήτες από την λίστα της εκδίκησης των Εβραίων. Από την τεράστια λίστα τους. Μπορεί με αυτά τα εβραϊκά στοιχεία να μην αποδεικνύεται ότι οι Κρήτες ήταν Έλληνες, αλλά αποδεικνύεται ότι σίγουρα δεν ήταν Εβραίοι.


Αφού λοιπόν βρήκαμε τι δεν ήταν οι Κρήτες, το επόμενο που έχουμε να κάνουμε είναι να βρούμε τι ήταν. Πώς το βρίσκουμε; Με τον ίδιο τρόπο. Με τη λογική. Πρώτα προσπαθούμε να βρούμε αν οι σύγχρονοι Κρητικοί θα μπορούσαν να είναι οι γενναίοι απόγονοι των γενναίων Μινωιτών. Οι απόγονοι των δημιουργών και άρα των υπερασπιστών αυτού του προκλητικά λαμπερού πολιτισμού. Του πολιτισμού, που ήταν και ένιωθε πανίσχυρος και αυτό το γνώριζε καλά ο περίγυρος. Αυτό είναι ό,τι πιο εύκολο στον εντοπισμό του. Τον "άθλο" των αρχαίων Κρητών οι σύγχρονοι Κρητικοί θα μπορούσαν να τον επαναλάβουν οποιαδήποτε ώρα και στιγμή θα χρειαζόταν να το κάνουν.


Αυτό δεν το λέμε εμείς ως Έλληνες, που μπορεί ν' αμφισβητηθούμε για μεροληψία. Αυτό μπορούν να μας το "διαβεβαιώσουν" και ξένοι και άρα άνθρωποι υπεράνω πάσης υποψίας για μεροληπτική στάση. Μπορούν να μας το διαβεβαιώσουν οι ίδιοι οι Ναζί. Οι σκληροί Ναζί, που τρομοκράτησαν ολόκληρο τον Πλανήτη με την επιθετικότητά τους. Οι σκληροί Ναζί, που "σκάλωσαν" άγρια στην Κρήτη. Η Κρήτη μόνη της
και χωρίς καθόλου οπλισμό καθυστέρησε τους Ναζί πιο πολύ απ' ό,τι ολόκληρη η Γαλλία. Αν εκείνη την εποχή ήταν πραγματικά οπλισμένοι οι Κρητικοί, ακόμα θα προσπαθούσαν οι Γερμανοί στη μάχη της Κρήτης. Τα "παιδιά" του Μίνωα δεν ήταν ποτέ εύκολος αντίπαλος. Ούτε στο παρελθόν ούτε στο παρόν ούτε στο μέλλον.

Αφού βρήκαμε λοιπόν ότι οι σημερινοί Κρητικοί είναι ποιοτικά όμοιοι και άρα γνήσιοι απόγονοι των Μινωιτών, αυτό το οποίο μας απομένει είναι να βρούμε σε ποια "οικογένεια" ανήκουν. Πώς θα το κάνουμε αυτό; Αναζητώντας τη λύση στην παράδοση εκείνων, που θα μπορούσαν να είναι όμοιοί τους. Αναζητούμε, για έναν γενναίο λαό, ποιας γενναίας "οικογένειας" μέλος ήταν. Ποιο είναι το ιερό κείμενο των Ελλήνων, που λειτουργεί σαν "κιβωτός" της παράδοσής τους; Τα Ομηρικά Έπη. Τα Έπη, τα οποία υπάρχουν αιώνες πριν τον Χρυσό Αιώνα του Περικλέους. Τα Έπη, τα οποία βρίσκονται πολύ "κοντά" στην εποχή του Μινωικού Πολιτισμού. Εκεί μαθαίνουμε με την απόλυτη ακρίβεια ποιοι ήταν Έλληνες και ποιοι όχι. Γιατί; Γιατί εκεί περιγράφεται η κοινή Πανελλήνια εκστρατεία εναντίον των βαρβάρων. Μέσα σ' αυτά τα Έπη περιγράφεται το Πανελλήνιο "προσκλητήριο".


Τι μας λένε αυτά; Ότι οι Κρήτες συμμετείχαν στο μεγάλο εγχείρημα του ελληνικού κόσμου. Συμμετείχαν και μάλιστα πρωταγωνίστησαν στον πόλεμο της Τροίας. Πολέμησαν υπό την ηγεσία του Μέγα Ιδομενέα, ο οποίος ήταν ο βασιλιάς της Κρήτης. Ο επιστήθιος και λατρεμένος φίλος του Οδυσσέα. Ο γιος του Δευκαλίωνα και εγγονός του Μίνωα. Του Μίνωα, που ήταν ο "φωστήρας" του Μινωικού Πολιτισμού. Για χιλιάδες χρόνια αυτά τα στοιχεία είναι αναμφισβήτητα. Δεν τα αμφισβήτησαν ούτε τα εβραϊκά "τρωκτικά". Γιατί; Γιατί φοβούνταν τους Έλληνες. Σήμερα είναι προφανές ότι δεν τους φοβούνται και γι' αυτό τα αμφισβητούν. Σήμερα είναι προφανές ότι με τις "πλάτες" των Αγγλοσαξόνων προσπαθούν να πάρουν την εκδίκησή τους. Προσπαθούν μανιωδώς να πληγώσουν τους σύγχρονους Έλληνες, για να εκδικηθούν τους αρχαίους προγόνους τους.


Εβραίοι κρύβονται πίσω από όλα τα προβλήματα, τα οποία οι σύγχρονοι Έλληνες αντιλαμβάνονται ως εθνικά τους προβλήματα. Εβραίοι κατευθύνουν την πολιτική των Σκοπιανών. Εβραίοι κατευθύνουν την πολιτική των Τούρκων. Εβραίοι μεθόδευσαν και πέτυχαν την καταστροφή της Κύπρου. Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι
και πάντα στηριζόμενοι στις ίδιες αγγλοσαξονικές "πλάτες" έρχονται σήμερα και διεκδικούν τον Κρητικό πολιτισμό από τους Έλληνες. Η απόλυτη ειρωνεία της ιστορίας. Ο πιο συνειδητοποιημένος "κίναιδος" της ανθρώπινης ιστορίας προκαλεί επανειλημμένως έναν από τους πιο "αρσενικούς" και "παραγωγικούς" λαούς στον κόσμο. Έναν αυτοκτονικά γενναίο λαό. Έναν λαό, ο οποίος λαχταρά την θυσία για την δόξα. Έναν λαό, ο οποίος θεωρεί τη θυσία "μονόδρομο" για μια ένδοξη ζωή.

Κακό του κεφαλιού τους που το κάνουν. Γιατί; Γιατί οι Έλληνες είναι θέμα χρόνου ν' ανακάμψουν. Οι Έλληνες δεν εκδικούνται αυτούς στους οποίους πρώτα "κάθισαν" να τους "βιάσουν", γιατί δεν έχουν τέτοια περιστατικά να θυμούνται. Οι Έλληνες προτιμούν να πεθάνουν όρθιοι, παρά να "σκύψουν". Απέναντί τους έχουν μόνον εχθρούς να πολεμήσουν και όχι πρώην "βιαστές" να εκδικηθούν. Νικούν εχθρούς και τους "σκοτώνουν". Οι Έλληνες έχουν το DNA να δημιουργούν πολιτισμό. Οι πιο βλάκες άνθρωποι στον κόσμο να ήταν, θα δημιουργούσαν πολιτισμό. Γιατί; Γιατί είναι γενναίοι μέχρι αυτοκτονίας και αυτό σημαίνει ότι εξασφαλίζουν εύκολα τις βασικές προϋποθέσεις για τη δημιουργία πολιτισμού και αυτά είναι ο τόπος και ο χρόνος. Έχουν όλο τον χρόνο να σκεφτούν και να δημιουργήσουν, χωρίς να στερηθούν ποτέ το "οικόπεδο". Έχουν σίγουρο μέλλον, γιατί πρώτα γεννάνε τους "τρελούς", οι οποίοι θα πάνε στις "Θερμοπύλες" και κατόπιν έχουν περιθώρια να περιμένουν να γεννηθούν οι "ικανοί" που θα χτίσουν τους "Παρθενώνες".


Αυτό το οποίο τους κάνει μοναδικούς είναι η μοναδική παιδεία τους. Στην παιδεία τους βρίσκεται το μυστικό της δύναμής τους. Όταν γίνονται εύκολα "τρελοί" για το άδειο "οικόπεδο", ευνόητο ότι θα γίνουν ακόμα πιο "τρελοί" όταν σ' αυτό το "οικόπεδο" στήσουν τον "Παρθενώνα" τους. Αυτό επιβάλει η παράδοσή τους, γιατί μεγαλώνουν με τη διαπαιδαγώγηση των Επών. Όταν μεγαλώνεις με τα Έπη, δύο είναι οι βασικοί σου ήρωες. Ο Αχιλλέας και ο Οδυσσέας. Σ' αυτούς θέλεις να μοιάσεις. Θέλεις να μοιάσεις σ' αυτόν που πολεμάει σαν "τρελός", θεωρώντας τον θάνατο ένα "δίκαιο" αντίτιμο για τη δόξα και αυτόν που πολεμάει μέχρι θανάτου, γι' αυτά που θεωρεί ότι του ανήκουν, γιατί ήταν "ικανός" και τα δημιούργησε ο ίδιος. Μοιάζεις εύκολα και σίγουρα στον "τρελό" και παρακαλάς τον Θεό να σε κάνει ταλαντούχο, για να μοιάσεις και στον "ικανό".


Οι "ικανοί" χτίζουν πολιτισμούς και ο Οδυσσέας ήταν από τους ικανότερους ανθρώπους στον κόσμο. Όταν αυτοί οι "ικανοί" είναι ταυτόχρονα και "τρελοί", είναι ανίκητοι. Αυτό μεταφέρεται από τα Έπη εδώ και αιώνες στους Έλληνες. Σε όλα τα Έπη ο Οδυσσέας επιμένει να περιγράφει το πόσο πολύ κόπο απαίτησε το σπίτι του για να το χτίσει. Περιγράφει το πάθος του γι' αυτό. Από εκεί και πέρα θεωρεί φυσικό να ρισκάρει τα πάντα, για να το επανακτήσει. Ρισκάρει τον θάνατο, για να πάρει αυτό το οποίο θεωρεί ότι του ανήκει. Ρισκάρει τον θάνατο, για ν' αποκτήσει κάτι, το οποίο είναι ασήμαντο μπροστά στη ζωή. Ρισκάρει τη ζωή του για το βιος του, την περιουσία του, τον κόπο του. Μόνον αυτό τον ενδιαφέρει. Ρισκάρει τη ζωή του, ενώ είχε τις ιδανικές επιλογές μπροστά του. Μπορούσε να γίνει Θεός με την Καλυψώ. Μπορούσε να γίνει καλοπληρωμένος σύμβουλος του Αλκίνοου στο νησί των Φαιάκων.


Είχε δηλαδή επιλογές ο Οδυσσέας. Δεν ήταν απελπισμένος, ώστε η απελπισία να τον ρίξει στη "μάχη". Δεν είναι απελπισμένος, ώστε να τον κινεί το απλό ζωικό ένστικτο. Εν πλήρη συνειδήσει κάνει "τρελά" πράγματα. Απλά δεν τον ενδιέφερε τίποτε πέρα από αυτό το οποίο είχε στο μυαλό του. Τίποτε δεν τον έβαζε στον πειρασμό να "διαπραγματευτεί" αυτά τα οποία θεωρούσε ότι ήταν δικά του και του ανήκαν, όσο ταπεινά κι αν ήταν σε σχέση με τα ξένα που του προσφέρονταν. Τον ενδιέφερε ν' απολαύσει τον καρπό του δικού του κόπου. Αυτού, που για τον οποιονδήποτε λόγο έπεσε στα χέρια ξένων και θεωρούσε ότι του ανήκε.


Αυτή η αίσθηση της αδικίας τον έκανε "τρελό". Ο Οδυσσέας μπαίνει αυτοβούλως εκεί όπου κάποιος άλλος "λογικός"
αν ήταν στη θέση του θα προσπαθούσε να βρει διέξοδο διαφυγής. Βάζει το κεφάλι του εκεί όπου κάποιος άλλος δεν βάζει τίποτε απολύτως. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό και τι μήνυμα περνάει σ' αυτούς που διαπαιδαγωγούνται με τα Έπη; Ότι οι Έλληνες ...θεούς να τους κάνεις, δεν τα παρατάνε. Ό,τι και να τους δώσεις ως αντίτιμο για αυτό το οποίο θέλεις να τους αφαιρέσεις, δεν θα το παραδώσουν. Αν αντιλαμβάνονται κάτι ως δικό τους, θα πεθάνουν και δεν θα το αφήσουν.

Πρέπει να το σκεφτείς πολλές φορές, για να διεκδικήσεις κάτι από τέτοιους ανθρώπους. Εμείς ένα πράγμα έχουμε να πούμε στους Εβραίους. Σε λάθος εποχή επέλεξαν τον πιο ακατάλληλο αντίπαλο. Σε λάθος εποχή παίζουν με την Κρήτη. Μετά τους Βαβυλώνιους και τους Αιγυπτίους είναι πλέον φανερό ότι η παραμονή τους και στον χριστιανικό κόσμο είναι αμφίβολη. Οι Αγγλοσάξονες άρχισαν να δείχνουν σημάδια κόπωσης και δεν θα μπορούν για μεγάλο διάστημα να τους προστατεύουν μέσα στον χριστιανικό κόσμο. Οι υπόλοιποι χριστιανοί δείχνουν ότι τους βαρέθηκαν.


Σε λίγο καιρό θ' αρχίσουν τα εθνικιστικά φαινόμενα ν' αναπτύσσονται σε όλα τα κράτη και ταυτόχρονα οι νόμοι των Αγγλοσαξόνων, που απαγορεύουν το μαζικό "σεξ", θα πάψουν να έχουν ισχύ. Το ακόμα χειρότερο είναι ότι οι χριστιανοί δεν θα τους δώσουν ούτε καν την ευκαιρία να επιβιώσουν ως ατιμασμένοι. Βαρέθηκαν ακόμα και να τους "πηδάνε" και είναι θέμα χρόνου να τους διώξουν από τις επικράτειές τους. Τώρα μάλιστα που υπάρχει και το Ισραήλ για τόπος υποδοχής τους, δεν θα το γλιτώσουν το "κλωτσίδι".


Γιατί ο κόσμος βαδίζει προς την απόλυτη καταστροφή;


Η ανθρωπότητα εδώ και αιώνες ζει μια προβληματική κατάσταση, η οποία συχνά-πυκνά την οδηγεί σε συγκρούσεις με πολύ οδυνηρά αποτελέσματα. Η προβληματικότητα αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι δεν βρίσκεται μια λύση κοινά αποδεκτή από όλα τα μέλη της. Κάποιοι ισχυροί θέλουν παραπάνω απ' όσα δικαιούνται και κάποιοι άλλοι, εξαιτίας αυτής της αδικίας, δεν μπορούν να επιβιώσουν. Οι συγκρούσεις διαδέχονται η μία την άλλη, χωρίς να υπάρχει ένα τέλος. Η ανθρωπότητα βρίσκεται μόνιμα σε κατάσταση σύγκρουσης και διαρκούς "αιμορραγίας", γιατί απλά δεν βρίσκεται η λύση στα προβλήματά της. Δεν θέλει το σύστημα να βρεθεί η λύση, γιατί δεν θέλει να χάσει τα προνόμιά του.


Αυτό το οποίο συμβαίνει συνήθως είναι μια "ισορροπία", της οποίας το κέντρο βάρους μετακινείται κάθε φορά προς το μέρος εκείνου που είναι ισχυρός. Προς το μέρος εκείνου, που κερδίζει μάχες. Όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά για την εξουσία, δεν πηγαίνουν καλά για τους ανθρώπους και το αντίστροφο. Όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά για τους ανθρώπους, δεν πηγαίνουν καλά για το σύστημα εξουσίας. Αυτό είναι αποτέλεσμα της λογικής της σύγκρουσης. Όποιος κερδίζει μάχες, επωφελείται εις βάρος του άλλου και άρα τον εξασθενεί.


Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πρωτοφανές φαινόμενο. Σε ένα φαινόμενο, το οποίο μας οδηγεί σε ένα αδιέξοδο. Τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά ούτε για το σύστημα ούτε για τους ανθρώπους. Η εξουσία βρίσκεται σε τραγική κατάσταση και οι άνθρωποι σε τραγικότερη. Κανένας δεν φαίνεται να επωφελείται εις βάρος του άλλου από τη σύγκρουση. Τι συμβαίνει; Γιατί είμαστε σ' αυτήν την κατάσταση; Τι άλλαξε και βρέθηκαν ταυτόχρονα καί οι δύο "μονομάχοι" ξαπλωμένοι στο έδαφος και αδύναμοι να συνεχίσουν τη μάχη τους; Αν έχουμε συνηθίσει τον έναν να τον βλέπουμε "πεσμένο" στο έδαφος, τι συνέβη στον άλλο; Έκανε απόπειρα "αυτοκτονίας" και βρέθηκε κι αυτός "πεσμένος" δίπλα στον αντίπαλό του;


Εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια υπάρχει απόλυτος έλεγχος του ανθρώπινου "κοπαδιού" από το απόλυτα κυρίαρχο "αρσενικό". Το ισχυρότερο και εξυπνότερο "αρσενικό" όλων των εποχών. Το "αρσενικό" της Ρώμης. Το "αρσενικό", που, σχεδιάζοντας την καλύτερη δυνατή άμυνά του, παρέδωσε την εξουσία του στον "ευνούχο" του, ο οποίος είναι οι Αγγλοσάξονες. Ο σχεδιασμός αυτός άγγιζε την τελειότητα. Με επικεφαλής τους Αγγλοσάξονες, όλοι οι "φίλοι" του κυρίαρχου "αρσενικού" θα παρέσυραν την ανθρωπότητα σε λάθη, τα οποία ποτέ δεν θα ανέτρεπαν την παγκόσμια ιεραρχία. Με ψευδοσυγκρούσεις των "ευνούχων" φίλων του κυρίαρχου "αρσενικού" θα λύνονταν τα προβλήματα του συστήματος, χωρίς ποτέ αυτό να χάνει δυνάμεις. Άγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί και Ρώσοι θα συμμετείχαν στο "παιχνίδι", χωρίς ποτέ ν' αλλάζει το παραμικρό για τα συμφέροντα του χριστιανισμού και άρα για τη Ρώμη.


Το 1945 έγινε ένα τρομακτικό λάθος. Σε μια πρωτοφανούς μεγέθους προδοσία και ηλιθιότητα ο ισχυρότερος "ευνούχος" της Ρώμης πήγε και συνεταιρίστηκε με τον "κίναιδο". Μία φορά πήγε να σκεφτεί και να ενεργήσει αυτόνομα και άρα ως "αρσενικό" και έκανε τη μεγαλύτερη ηλιθιότητα όλων των εποχών. Στην αρχή οι Αγγλοσάξονες μαζί με τους Εβραίους ξεκίνησαν μαζί σαν συνέταιροι "αρσενικοί", για να κυβερνήσουν τον κόσμο. Σε μερικές δεκαετίες
και άρα όταν άρχισαν οι καταστάσεις να απαιτούν γνώσεις και προσόντα "αρσενικού" οι Αγγλοσάξονες περιορίστηκαν εκ νέου στον μόνο ρόλο που γνώριζαν. Στον ρόλο του "ευνούχου". Από εκεί και πέρα το τέλος ήταν πολύ κοντά.

Ο ισχυρότερος "ευνούχος" παρέδωσε τα μέσα και τις δυνατότητες ολόκληρης της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στον "κίναιδο". Ήταν θέμα χρόνου το λάθος. Γιατί; Γιατί, όπως είπαμε σε άλλο σημείο, τα κόμπλεξ, η εκδικητικότητα και η απληστία είναι κακοί σύμβουλοι για κάποιον που θέλει να κυβερνήσει τον κόσμο. Αν σ' αυτό προσθέσει κάποιος και τη μέχρις ηλιθιότητας "αφοβία" των Εβραίων, μπορεί να καταλάβει το επικίνδυνο του "κοκτέιλ". Γιατί υπάρχει "αφοβία" από την πλευρά των κατά κανόνα δειλών Εβραίων; Γιατί γνωρίζουν ότι, ακόμα και στα όρια, δεν θα συγκρουστούν μέχρι θανάτου. Θα προσπαθήσουν να τη γλιτώσουν με τον γνωστό τρόπο και άρα "σκύβοντας". Αυτό τους κάνει άπληστους. Αυτό τους κάνει να δοκιμάζουν πράγματα, τα οποία ένα αυθεντικό "αρσενικό" δεν τα δοκιμάζει, γιατί φοβάται. Φοβάται τις συνέπειές τους. Φοβάται την ανατροπή του.


Όμως, έτσι δεν μπορείς να κυβερνήσεις ένα παγκόσμιο σύστημα, του οποίου η πρώτη προτεραιότητα είναι η διαιώνισή του. Είναι θέμα χρόνου ν' απομονωθείς και να στρέψεις τους πάντες εναντίον σου. Από το 1991 και μετά το ένα λάθος του "κίναιδου" διαδέχεται το άλλο, γιατί δεν διστάζει μπροστά σε τίποτε. Πρακτικές και μεθόδους, τις οποίες το σύστημα τις είχε για να επιβιώνει την ύστατη ώρα, αυτός τις έκανε μεθόδους για ν' αντλεί απλά οικονομικά κέρδη. Με "σημαία" δήθεν την τρομοκρατία έκανε εγκλήματα. Εισέβαλε στο Ιράκ. Απειλεί καθημερινά το Ιράν. Αιματοκυλάει το Αφγανιστάν. Βυθίζει στο χάος την Αφρική. Κλέβει την Κίνα. Οδηγεί σε αδιέξοδο τη Λατινική Αμερική.


Όπου αντιλαμβάνεται κέρδος, το διεκδικεί, ενώ δεν είναι το κέρδος η "πυξίδα" του συστήματος. Το κέρδος απλά προκύπτει για το σύστημα. Η πρώτη προτεραιότητα του συστήματος είναι πάντα η εξουσία. Η διατήρησή της. Η επιβίωσή της. Ο "κίναιδος" είχε χάσει παντελώς τον έλεγχο. Πετρέλαια, διαμάντια, τροφή, φάρμακα, τοξικά ομόλογα και ό,τι μπορούσε να του αποφέρει κέρδος τα "ξεζούμισε". Μέχρι και οι "πέτρες" έχουν καταλάβει τι κάνει. Ακόμα και ο πιο αφελής κι αγράμματος άνθρωπος αυτού του Πλανήτη καταλαβαίνει πλέον το παιχνίδι τους. Καταλαβαίνει ότι η "τρομοκρατία" και η "δημοκρατία" είναι σημαίες, για να "κονομάνε" οι ισχυροί. Καταλαβαίνει ότι πίσω από όλα τα εγκλήματα για το "καλό" βρίσκεται η αγωνία των ισχυρών για κέρδος. Το απλό οικονομικό κέρδος.


Καταλαβαίνει όμως και κάτι άλλο πολύ πιο σημαντικό. Καταλαβαίνει ποιος είναι αυτός ο οποίος επωφελείται μονίμως. Καταλαβαίνει πλέον ότι πίσω από όλα αυτά βρίσκονται οι Εβραίοι. "Βλέπει" δηλαδή τον "κίναιδο" και αυτό είναι ό,τι χειρότερο, όχι μόνον γι' αυτόν, αλλά και για το ίδιο το σύστημα. Γιατί; Γιατί στη μάχη μεταξύ ανθρώπων και συστήματος μειώνονται οι πιθανότητες για το σύστημα να τους παγιδεύσει. Οι Εβραίοι, δηλαδή, με την αθλιότητά τους "ακύρωσαν" την ψευδοπαράσταση, την οποία είχε στήσει το κυρίαρχο "αρσενικό" της Ρώμης με τους "κολλητούς" του τού Λονδίνου, του Παρισιού και του Βερολίνου. Την παράσταση, η οποία είχε πάντα ένα τέλος, το οποίο ευνοούσε τη Ρώμη εις βάρος των ανθρώπων.


Το ίδιο αρνητική είναι αυτή η εξέλιξη και για τον ίδιο τον "κίναιδο". Γιατί; Γιατί τον απομονώνει. Δεν του δίνει δυνατότητα να "κρύβεται" πίσω από "στημένες" συγκρούσεις, ώστε να παραπλανάται ο κόσμος και να διχάζεται, συμμετέχοντας σ' αυτές. Είναι θέμα χρόνου να στραφούν οι πάντες εναντίον του. Είναι θέμα χρόνου η κατάρρευση του συστήματος. Δεν μπορούν να το προστατεύσουν ούτε οι παραδοσιακά δυνατοί. Γιατί; Γιατί στο μεταξύ όλους τους έφθειρε ο "κίναιδος". Για να κυριαρχήσει σαν "αρσενικό", έβαλε τον "ευνούχο" να καταστρέψει όλους τους υπόλοιπους "αρσενικούς".


Οι Αγγλοσάξονες έφεραν στα όρια της επιβίωσης παραδοσιακούς "αρσενικούς" πρωταγωνιστές και κομπάρσους του χριστιανισμού. Εξάντλησαν τη Γαλλία. Υπέταξαν τη Γερμανία. Διέλυσαν τη Ρωσία. Μετέτρεψαν σε προτεκτοράτα τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Όπου είχε συμφέροντα ο "κίναιδος" από την σύγκρουση, έβαζε τον "ευνούχο" και τα εξυπηρετούσε. Παντού τους χρησιμοποίησε και τους εξέθεσε ανεπανόρθωτα. Αφού διέλυσε τον "θίασο" της Ρώμης, έχασε παντελώς το μέτρο. Από εκεί και πέρα χάθηκε παντελώς ο έλεγχος. Χωρίς "αρσενικό" ανταγωνισμό διεκδικούσε τα πάντα και τολμούσε τα πάντα. Όπου πήγαινε, έστελνε τον "ευνούχο" να "καθαρίσει" και αυτό στο τέλος τον διέλυσε και τον εξάντλησε. Ο "κίναιδος" ήταν άπληστος κι εκδικητικός. Αλλού πήγαιναν οι Εβραίοι για "κονόμα" και οι Αγγλοσάξονες "καθάριζαν". Αλλού πήγαιναν για να εκδικηθούν και οι Αγγλοσάξονες "καθάριζαν".


Τώρα πια είναι μόνοι τους και μόνοι τους θα πρέπει να λύσουν τα όποια προβλήματα εμφανιστούν. Τι είδους προβλήματα; Είναι θέμα χρόνου τα κράτη και οι λαοί να έρθουν στα όρια της επιβίωσής τους. Είναι θέμα χρόνου αυτά τα εξαντλημένα "αρσενικά" να ανασυντάξουν τις δυνάμεις τους και να τους επιτεθούν. Τι θα κάνει τότε ο "κίναιδος"; Τι θα κάνει απέναντι σ' ένα τέτοιο μπλοκ συμφερόντων. Είναι μόνος του απέναντι σε όλους τους λαούς. Οι Αγγλοσάξονες είναι πλέον πολύ αδύναμοι για να επιβάλουν την τάξη και να τους παράσχουν προστασία. Είναι πολύ αδύναμοι να προστατεύσουν πλέον τους ίδιους τους εαυτούς τους. Ο μόνος που μπορεί
και είναι πλέον υποχρεωμένος να δώσει τη μάχη του συστήματος για να το σώσει, είναι ο "κίναιδος". Αυτός όμως ήδη κάνει "πρόβες" για το πώς θα πέσει στα "γόνατα".

Από πού το καταλάβαμε αυτό; Οι ίδιοι οι Εβραίοι μας το αποκάλυψαν. Ακριβώς, επειδή οι Εβραίοι έχουν αρχίσει να προαισθάνονται το μέλλον τους, έχουν αρχίσει να "χτίζουν" τις επιλογές τους. Έχουν αρχίσει ν' αποκαλύπτουν δημοσίως τις προθέσεις τους. Γι' αυτόν τον λόγο στην εποχή της απόλυτης παντοδυναμίας τους μιλάνε για πράγματα, τα οποία για κάποιον
που δεν έχει ειδικές γνώσεις φαίνονται παράδοξα. Ο θεωρητικά ο πιο ισχυρός και πλούσιος λαός στον κόσμο σκέφτεται πράγματα, τα οποία φαίνονται παράλογα ακόμα και για τον πιο αδύναμο και φτωχό λαό. Πράγματα, όπως για παράδειγμα η εκούσια εγκατάλειψη της πατρίδας τους. Αυτό το οποίο για τον τελευταίο λαό του κόσμου δεν είναι καν επιλογή, βρίσκεται ως "σίγουρο" στα μελλοντικά σχέδια των Εβραίων.

Πώς αποδεικνύεται αυτό; Στις 25 Ιουνίου 2009 και στη μεγάλης τηλεθέασης εκπομπή της γερμανικής τηλεόρασης με το όνομα "Panorama", οι Εβραίοι ή μάλλον
για να είμαστε ακριβέστεροι οι Εβραίες αποκάλυψαν τα σχέδια τους για την ύστατη ώρα. Την ώρα που οι άνδρες Εβραίοι ακόμα και σήμερα παίζουν το παιχνίδι της επιβίωσης του λαού τους μέσω του "ξίφους", αποκαλύπτεται ότι στα απόλυτα όρια αυτής της μάχης για την επιβίωση και πάλι η κυρίαρχη σκέψη θα είναι η "θηλυκή". Οι γυναίκες των Εβραίων θ' αποφασίσουν τι θα υποστούν ως θυσία και πολλές από αυτές ήδη επέλεξαν. Την ώρα που οι άνδρες υποτίθεται αγωνίζονται σε μια πολύ κρίσιμη μάχη, αυτές δηλώνουν δημοσίως τι προτίθενται να κάνουν την επόμενη "ημέρα".

Επέλεξαν κάτι, το οποίο δεν αποτελεί καν επιλογή για τις γυναίκες κανενός άλλου λαού στον κόσμο. Δεν θέλουν ούτε το "ταν" ούτε το επί "τας". Δεν θα παραμείνουν στο Ισραήλ, για να δώσουν εντολή να θυσιαστούν τα παιδιά τους για την άμυνά του. Δεν θα δώσουν σ' αυτά εντολή να υπερασπιστούν το ηθικό. Θα πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και θα κάνουν το ανήθικο. Θα εγκαταλείψουν το Ισραήλ και θα "θυσιαστούν" οι ίδιες για τα παιδιά τους. Θα θυσιαστούν οι ίδιες, κάνοντας το ανήθικο. Ο εβραϊκός λαός, δηλαδή, θα δώσει την ύστατη μάχη με τα γνωστά γυναικεία "όπλα". Ο "κίναιδος" έχει και πάλι τη γνωστή λύση. Θα "κάτσει" σε όποιον μπορεί να τον σώσει. Στην εκπομπή "Πανόραμα" απλά μάθαμε ότι ένας από τους μελλοντικούς υποψήφιους "εραστές" των Εβραίων θα είναι και πάλι οι Γερμανοί. Τους προτιμούν απ' ό,τι φαίνεται οι Εβραίοι.


Τι μας είπαν; Το εξής πρωτοφανές. Αυτοί, οι οποίοι κατοικούν στην πατρίδα τους, επιθυμούν να "επαναπατριστούν" στην πατρίδα κάποιων άλλων. Αυτοί, οι οποίοι γεννήθηκαν Ισραηλινοί και κατοικούν στο Ισραήλ, θέλουν να "επαναπατριστούν" στη Γερμανία των Γερμανών. Στη Γερμανία, που δεν γνωρίζουν γιατί οι πρόγονοί τους την εγκατέλειψαν μισό αιώνα πριν. Παγκόσμιο ρεκόρ. Ταυτόχρονα, όχι μόνον θέλουν να "επαναπατριστούν" σε μια ξένη χώρα, αλλά απαιτούν αυτή η χώρα να φροντίσει για το μέλλον τους. Να τους φροντίσει καλύτερα απ' ό,τι φροντίζει τα δικά τους παιδιά. Να τους δώσει χρήματα ως κεφάλαιο, για να ξεκινήσουν τη νέα τους ζωή, να τους δώσει στέγη, για να είναι ιδιοκτήτες και να τους κόψει και ένα μηνιαίο επίδομα εφ' όρου ζωής.

Back to content | Back to main menu