Κορυφή σελίδας
Η "Μαύρη Ντάλια" της παγκόσμιας ιστορίας - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Η "Μαύρη Ντάλια" της παγκόσμιας ιστορίας - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Η "Μαύρη Ντάλια" της παγκόσμιας ιστορίας

3 Δεκεμβρίου 2012

Ας ψάξει κάποιος να βρει πότε έγιναν τα φοβερότερα εγκλήματα των δωσίλογων στην Ελλάδα. Τα περισσότερα έγιναν όταν η ήττα των Γερμανών ήταν πλέον βέβαιη. Ποιος ενθάρρυνε τους Ταγματασφαλίτες να σφάζουν, να βιάζουν και να λεηλατούν τη στιγμή που τα εμφανή αφεντικά τους έπνεαν τα λοίσθια; Κάποιος τους ενθάρρυνε και ταυτόχρονα τους έδινε εγγυήσεις για την ασφάλειά τους. Τον Ιούνιο του '44 έσφαζαν όποιον έβρισκαν στον δρόμο τους οι δωσίλογοι Ταγματασφαλίτες ...Λίγες ημέρες πριν την εγκατάλειψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς.

Το ίδιο "παράλογα" φέρθηκαν σ' αυτόν τον πόλεμο και οι Σοβιετικοί. Όταν ο Χίτλερ έπρεπε να βρει το "κουράγιο" να κάνει την πρώτη κίνηση, προκειμένου να αιματοκυλίσει την Ευρώπη, οι Σοβιετικοί ήταν αυτοί οι οποίοι τον διευκόλυναν. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος υποτίθεται ότι άρχισε με την εισβολή της Γερμανίας στην Πολωνία. Δεν άρχισε με την εισβολή στις γερμανόφωνες περιοχές, οι οποίες είχαν αφαιρεθεί από τη Γερμανία εξαιτίας του προηγούμενου πολέμου. Ο Πόλεμος άρχισε όταν η Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία. Ήταν όμως μόνη της; ...Όχι βέβαια ...Από κοινού εισέβαλαν με τους Σοβιετικούς.

Αυτή η κίνηση ήταν ιδιαίτερα τολμηρή για τη Σοβιετική Ένωση ...Μια Σοβιετική Ένωση αδύναμη και εσωστρεφή, εφόσον το καθεστώς της κρατιόταν στην εξουσία με νύχια και με δόντια και ασκώντας καθημερινή πραγματική τρομοκρατία, προκειμένου ν' αντέξει ...Μια Σοβιετική Ένωση, η οποία από τότε εμφανιζόταν ως το σίγουρο επόμενο "θύμα" των ναζιστών, οι οποίοι αρέσκονταν στην αντικομμουνιστική ρητορεία. Αυτή η Σοβιετική Ένωση θα έπρεπε φυσιολογικά να στηρίζει πολιτικά και στρατιωτικά την Πολωνία, ώστε να έχει ένα "ανάχωμα" απέναντι στη βέβαιη εναντίον της επίθεση των αντικομμουνιστών Ναζί. Όμως, αντί να το κάνει αυτό, έκανε τα ακριβώς αντίθετα. Έκανε επίθεση στην Πολωνία και απέκτησε σημείο "επαφής" με τη ναζιστική Γερμανία. Έκανε δηλαδή το απόλυτο στρατηγικό σφάλμα ...Ένας προλεταριακός "κεφτές", γεμάτος πετρελαϊκά "ζουμιά", ακούμπησε στο "διψασμένο" για πετρέλαιο κτήνος του Ρήνου ...Ένα γυμνό "χέρι" πέταξε τη "μόνωση" και άρπαξε το πυρακτωμένο "σίδερο".

Αν αυτό όμως είναι παράλογο, υπάρχουν και άλλα ακόμα πιο περίεργα. Τον Μάρτιο του 1940 —και ενώ η Γερμανία διαρκώς ισχυροποιούνταν και ήταν βέβαιον ότι θα επιτεθεί στη Σοβιετική Ένωση— οι σταλινικοί όχι μόνον δεν προετοιμάζονται σε μια άμυνα απέναντί τους, αλλά έκαναν το απολύτως παράλογο. Πραγματοποιούν ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του πολέμου. Διαπράττουν τη σφαγή στο Κατίν. Σκοτώνουν σαν τα αρνιά τον "αφρό" της πολωνικής κοινωνίας. Σκοτώνουν αξιωματικούς του πολωνικού στρατού και μορφωμένους αστούς της Πολωνίας. Γιατρούς, μηχανικούς, καθηγητές κλπ.. Παράχωσαν μέσα στις λάσπες του Κατίν όλο το "μέλλον" της Πολωνίας.

Αυτοί, δηλαδή, οι οποίοι είχαν ανάγκη τη συμμαχία της αστικής Πολωνίας απέναντι στη ναζιστική "λαίλαπα", κάνουν ένα ανυπόφορο έγκλημα, το οποίο τους κάνει πιο μισητούς στους Πολωνούς ακόμα και από τους ίδιους τους Ναζί. Αυτοί, οι οποίοι είχαν ανάγκη την αντίσταση της Πολωνίας, προκειμένου να "φρενάρουν" το γερμανικό "τέρας", καταστρέφουν την εσωτερική της "δύναμη". Γιατί το έκαναν αυτό; Υπάρχει λογική εξήγηση αυτής της παράλογης συμπεριφοράς; Όσο σκουπίδια, αγράμματοι και ανεγκέφαλοι κι αν ήταν οι σταλινικοί, δεν δικαιολογείται αυτή η πράξη. Άλλωστε, πάντα διέθεταν ισχυρά ένστικτα επιβίωσης και πάντα γνώριζαν με καμαρίλες και συνομωσίες να εξασφαλίζουν συμμαχίες. Δεν ήταν δηλαδή θέμα βλακείας η σφαγή στο Κατίν. Άρα; Άρα, κάτι γνώριζαν, το οποίο όλοι οι σύγχρονοί τους αγνοούσαν.

Τι ήταν αυτό το οποίο μπορεί να γνώριζαν οι Σοβιετικοί, για να κάνουν αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα; Γιατί θα μπορούσαν να έχουν κέρδος από ένα τέτοιο μεγάλο έγκλημα, το οποίο στρατηγικά ήταν όχι απλά περιττό, αλλά εντελώς βλακώδες; Η απάντηση είναι απλή. Οι Σοβιετικοί συμμετείχαν στην αντιβρετανική συνομωσία των Αμερικανών. Γνώριζαν από τους Αμερικανούς ότι οι Ναζί ήταν "στημένοι" για να χάσουν. Να χάσουν τον Πόλεμο μόλις θα ισοπέδωναν ολόκληρη την Ευρώπη και αφού δημιουργούσαν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της το ανθρώπινο δυναμικό των μελλοντικών συνεργατών των Αμερικανών. Γνώριζαν από τους Αμερικανούς τον μεταπολεμικό σχεδιασμό. Κάποιοι δηλαδή στη Ρωσία γνώριζαν —τρία χρόνια πριν την "αμφίρροπη" μάχη του Στάλινγκραντ— πως όχι μόνον θα "νικήσουν" τους Γερμανούς στην εισβολή τους στη Ρωσία, αλλά ότι η Ρωσία θα "αντεπιτεθεί" και στο τέλος θα πάρει τη μισή Γερμανία "προίκα".

Ήταν δηλαδή "κοινωνοί" του μελλοντικού σχεδιασμού, ο οποίος προέβλεπε ότι ο κόσμος θα χωριζόταν σε δύο στρατόπεδα. Ήταν βέβαιοι ότι στους χώρους εκείνους, όπου οι Αμερικανοί δεν θα έβαζαν στη σφαίρα του ελέγχου τους, οι ίδιοι θα ήταν εκείνοι που θα "κληρονομούσαν" τους πρώην συνεργάτες των Ναζί. Έχοντας αυτήν τη γνώση, ευνόητο είναι πως έπρεπε να ενεργήσουν με τρόπο που να τους βολεύει στο μέλλον, άσχετα αν αυτό φαινόταν παράλογο στο παρόν. Για να πάρει η Σοβιετική Ένωση τη μισή Γερμανία, τι θα έπρεπε να εξασφαλίσει; Τη φυσική επαφή με την κατάκτησή της. Άρα θα έπρεπε να εξασφαλίσει ολόκληρη την Πολωνία. Ως σταλινικοί κομμουνιστές και μελλοντικοί κατακτητές της Πολωνίας, τι πρόβλημα θα είχαν οι Σοβιετικοί με την Πολωνία; ...Την αστική της τάξη. Πριν την "συναντήσουν" ως πρόβλημα, την εξάλειψαν και έτσι ελάχιστη αντίσταση βρήκαν, όταν η Πολωνία μπήκε στο ανατολικό Μπλοκ.

Χωρίς τους αντικομμουνιστές αστούς η Πολωνία ήταν στην κυριολεξία "ξεδοντιασμένη" όταν την έβαλαν στο "Μπλοκ" τους οι Σοβιετικοί. Οι Πολωνοί συνεργάτες των Ναζί, μπροστά στον κίνδυνο να κρεμαστούν στις πλατείες, ήταν οι πρώτοι που δήλωσαν υποταγή στους Σοβιετικούς "σωτήρες". Ό,τι ακριβώς έγινε και στη διχοτομημένη Γερμανία, όπου οι Γερμανοί εγκληματίες —ανάλογα με την πλευρά που βρέθηκαν— έτρεξαν να ζητήσουν την προστασία τού αντίστοιχου προστάτη. Με την "απελευθέρωση" της Πολωνίας από τους Ναζί, έτρεξαν οι δωσίλογοι της Πολωνίας να δηλώσουν πίστη και υποταγή στο "προλεταριάτο". Έβγαλαν τις σβάστικες από τα μπράτσα τους και τις αντικατέστησαν με τα σφυροδρέπανα. Μετά έτρεξαν να δηλώσουν προλετάριοι ...Φανατικοί προλετάριοι "επαναστάτες" έτοιμοι να ξεκινήσουν νέους διωγμούς εναντίον των "αντεπαναστατών" ομοεθνών τους.

Από τους φιλοναζί δωσίλογους της γερμανικής Κατοχής στην Πολωνία προέκυψε η μεταπολεμική φιλοσοβιετική πολιτική διοίκηση της Πολωνίας. Ελέγχοντας οι Σοβιετικοί την Πολωνία, ήταν εύκολο να φτάσουν στη Γερμανία, γιατί αυτός ήταν ο στόχος. Ήταν στόχος, ο οποίος τους είχε τεθεί από τους ίδιους τους Αμερικανούς, γιατί η επιτυχία των Αμερικανών ήταν συνδεδεμένη άμεσα με το να καταφέρουν να εμφανιστούν οι Σοβιετικοί στη Γερμανία. Αν δεν εμφανίζονταν οι Σοβιετικοί στη Γερμανία, ολόκληρη η Ευρώπη θα αντιδρούσε στην αμερικανική μεθόδευση. Οι Σοβιετικοί ήταν απαραίτητοι, γιατί αυτοί θα έδιναν το "άλλοθι" στους Αμερικανούς για τη στρατιωτική παρουσία τους στη μεταπολεμική Ευρώπη. Για να παραμείνουν οι Αμερικανοί στη Γερμανία, θα έπρεπε να έχουν και οι Σοβιετικοί μια αντίστοιχη παραμονή ...Όπως και έγινε τελικά. Μοιράστηκαν μεταξύ τους τη Γερμανία και ο καθένας από την πλευρά του έσωσε τους Ναζί "υπαλλήλους" του.

...Απλά πράγματα. Χωρίς τη σφαγή στο Κατίν όλα αυτά θα ήταν δύσκολο να έρθουν σε πέρας. Μια αστική —και άρα εθνικιστική— Πολωνία απλά δεν θα επέτρεπε στους Σοβιετικούς να κάνουν χρήση των εδαφών της. Θα άφηνε η Πολωνία τους Ναζί να υποχωρήσουν ―όπως έκαναν σε όλα τα μέτωπα― και θα αντιστεκόταν στην επέλαση των Σοβιετικών μέσα από την επικράτειά της. Με την εχθρική της στάση θα έθετε υπό απειλή τα σοβιετικά στρατεύματα στο Βερολίνο. Θα τα "απέκοπτε" στο κέντρο τής Ευρώπης χωρίς υποστήριξη και εφοδιασμό. Δεν θα δεχόταν ούτε καν να συζητήσει να μπει στο ανατολικό Μπλοκ ...Ειδικά μετά την πρόσφατη τότε ύπουλη επίθεση των Σοβιετικών στην Πολωνία σε συνεργασία με τους Ναζί.

Όμως, λόγω της σφαγής του Κατίν, την Πολωνία την κυβερνούσε εκείνο το μέρος της αστικής τάξης, το οποίο συνεργάστηκε με τους Ναζί και είχε απόλυτη ανάγκη έναν σωτήρα ...Τον οποιονδήποτε σωτήρα. Τα τομάρια τους ήθελαν να σώσουν οι προδότες των λαών τους και δεν τους ενδιέφερε αν τους έσωζαν οι "καπιταλιστές" ή οι "προλετάριοι". Αυτό τον στόχο εξυπηρετούσε η διπλή εισβολή στην Πολωνία. Με τη διπλή εισβολή προετοιμάστηκε η Πολωνία για την μεταπολεμική της τοποθέτηση. Οι εισβολείς Σοβιετικοί "κούρεψαν" την αντικομμουνιστική αστική τάξη και οι εισβολείς Ναζί δημιούργησαν τους μελλοντικούς συνεργάτες των Σοβιετικών στη μεταπολεμική εποχή ...Ό,τι ακριβώς βόλευε τους Αμερικανούς.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι η σφαγή στο Κατίν δεν μπορεί να έγινε χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των Αμερικανών. Κατά πάσα πιθανότητα οι Αμερικανοί την αποφάσισαν και οι Σοβιετικοί απλά την εκτέλεσαν. Οι Αμερικανοί την αποφάσισαν, γιατί στο αμερικανικό σχέδιο προβλεπόταν να παραδοθεί μια "ξεδοντιασμένη" Πολωνία στα χέρια των σταλινικών. Αυτό το "ξεδόντιασμα" στο επίπεδο των κρατών σημαίνει ανθρωποσφαγή χωρίς έλεος. Χωρίς τις "πλάτες" των Αμερικανών δεν θα τολμούσαν οι Σοβιετικοί να κάνουν ένα τέτοιο πρωτοφανές έγκλημα εις βάρος ενός έθνους ...Ενός γειτονικού έθνους, το οποίο θα διατηρούσε αιώνιο μίσος εναντίον τους και το οποίο θα μπορούσε να τους κάνει ζημιά λόγω της ιδιόμορφης ιδεολογίας τους.

Επιπλέον, ένα τέτοιο έγκλημα δεν ήταν συνηθισμένο από πολλές απόψεις ...Ανήκε στα "ταμπού" των αστικών κρατών να μην σφαγιάζουν τις αστικές τους τάξεις στις μεταξύ τους διενέξεις ...Ένα ταμπού, το οποίο διατηρούσαν και οι σταλινικοί ηγέτες, εφόσον και οι ίδιοι ήταν αστικής καταγωγής ...Ένα ιδιόμορφο "fair play" των αστών στην εποχή των εθνικών πολέμων ...Το "κρέας" έπρεπε να είναι απλό και όχι "πολυτελείας" ...Το "αίμα" να αφορά τους αγράμματους εργάτες και όχι τους μορφωμένους αστούς. Δεν ήθελαν να βγάζουν τα "μάτια" τους μόνοι τους οι αστοί εφευρέτες του σοσιαλισμού και όλων των "-ισμών". Αυτόν τον απαράβατο κανόνα παρέβησαν οι Σοβιετικοί, ρισκάροντας να γίνουν απόλυτα μισητοί από όλα τα αστικά κράτη.

Για να το κάνουν λοιπόν αυτό, θα πρέπει να πήραν εγγυήσεις πως δεν θα είχαν συνέπειες. Ήταν όμως υποχρεωμένοι να το κάνουν, γιατί οι Πολωνοί αστοί θα ήταν ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο για τα μεταπολεμικά τους κέρδη — όπως τους τα είχαν υποσχεθεί οι Αμερικανοί. Με μια Πολωνία αστική και κατά παράδοση απόλυτα εχθρική απέναντι στη Σοβιετική Ένωση, ο "κόκκινος στρατός" δεν θα μπορούσε να σταθεί ούτε μία μέρα στο Βερολίνο αποκομμένος από τη Μόσχα. Αυτή η "αποκοπή" ήταν το αίτιο της σφαγής του Κατίν. Οι Σοβιετικοί την τόλμησαν, γιατί, γνωρίζοντας τον σχεδιασμό, γνώριζαν πως δεν θα ρίσκαραν πολύ. Γιατί; Γιατί, σε συνεργασία με τους μηχανισμούς προπαγάνδας των Αμερικανών, θα "φόρτωναν" το έγκλημα στους Ναζί ...Όπως και έγινε, εφόσον μόνοι τους οι Σοβιετικοί "αποφάνθηκαν" ότι το έγκλημα το διέπραξαν οι Ναζί και αυτό υποστήριζαν μέχρι το 1990 ...Μέχρι τον "θάνατο" της ίδιας της Σοβιετικής Ένωσης. Μόνον μετά το 1990 βγήκαν στη δημοσιότητα τα άκρως απόρρητα έγγραφα της Σοβιετικής Ένωσης, τα οποία αποδείκνυαν ότι τη σφαγή του αστικού "αφρού" της πολωνικής κοινωνίας τη διέπραξαν σταλινικά κτήνη.

Όπως αντιλαμβανόμαστε, δεν ήταν μόνον οι Γερμανοί Ναζί εκείνοι οι οποίοι γνώριζαν τον αμερικανικής εμπνεύσεως μεταπολεμικό σχεδιασμό ...Τον γνώριζαν και οι Σοβιετικοί ...Ήταν όμως οι μόνοι; ...Όχι βέβαια ...Τον γνώριζαν και άλλοι ...Το γνώριζε ακόμα και ένας άχρηστος Έλληνας. Τους ηθικούς αυτουργούς τού εγκλήματος κατά του πολωνικού λαού τούς γνώριζε και ένας Έλληνας, ο οποίος είχε παντρευτεί μια πολωνοεβραία ...Ένας άθλιος Έλληνας, ο οποίος με τις "πλάτες" των Αμερικανών έπαιζε παιχνίδια εις βάρος των Βρετανών ...Το γνώριζε ο Παπανδρέου.

Τον Ιουνίο του '43 έγραφε σε επιστολή του στους Βρετανούς. «Σήμερον όμως σχηματίζεται νέα μορφή του παγκοσμίου ανταγωνισμού. Δύο παγκόσμια μέτωπα διαμορφούνται: Ο Κομμουνιστικός Πανσλαβισμός και ο Φιλελεύθερος Αγγλοσαξoνισμός, και ενώ το περιεχόμενον της αντιθέσεως των κοινωνικών των καθεστώτων οσημέραι θα ελαττούται, επειδή αμφότεραι αι παρατάξεις θα συγκλίνουν προς τον Σοσιαλισμόν, θα παραμένη ως κύριον και, βαθμιαίως, ως αποκλειστικόν περιεχόμενον της αντιθέσεως το μέγα θέμα της Ελευθερίας: ατομικής, πολιτικής, ηθικής. [...] Μόνον μέσα εις την Σοσιαλιστικήν Πανευρώπην, επικουρουμένην από την ηθικήν και υλικήν δύναμιν του Φιλελευθέρου Αγγλοσαξονισμού, ημπορεί και η Ελλάς να εύρη το αίσθημα της ασφαλείας της απέναντι του καταθλιπτικού κινδύνου του Κομμουνιστικού Πανσλαβισμού» .

Από πού μπορεί να τα γνώριζε ο τενεκές της Αθήνας όλα αυτά; Το '43 η "καρδιά" του κομμουνισμού, που ήταν η Σοβιετική Ένωση, όχι απλά δεν φαινόταν ότι θα είναι η μελλοντική κυρίαρχη ενός παγκόσμιου "πόλου", αλλά στην κυριολεξία δεν είχε "μαντήλι" για να κλάψει. Το '43 η Σοβιετική Ένωση "έγλυφε" ακόμα τις "πληγές" της από τη θηριώδη επίθεση που δέχθηκε από τους Ναζί. Το '43 εντός του σλαβικού κόσμου κομμουνιστές ήταν μόνον οι Εβραίοι και το "κατακάθι" της κοινωνίας του ...Ελάχιστοι και κοινωνικά πιο περιθωριοποιημένοι και στιγματισμένοι ακόμα και από τους Εβραίους, τους ομοφυλόφιλους και τους γύφτους. Από πού υπέθετε ο "φωτισμένος" Παπανδρέου ότι "ανέτειλε" κάποιος "Κομμουνιστικός Πανσλαβισμός";

Τα ίδια αναπάντητα ερωτήματα προκύπτουν και από την περιγραφή του άλλου "πόλου". Γιατί περιβάλλει ολόκληρο το "Δυτικό Μέτωπο" όπως το προσδιορίζει υπό τον "Φιλελεύθερο Αγγλοσαξονισμό"; Ποιους εννοεί ως βασικούς εκφραστές και βέβαια καθοδηγητές του; ...Τους Βρετανούς ή τους Αμερικανούς; Μήπως αυτό το διφορούμενο αφήνεται επίτηδες, γιατί δεν έπρεπε οι Βρετανοί να "ψυλλιαστούν" περισσότερα απ' όσα θα έπρεπε να γνωρίζουν; Το '43 δεν υπήρχε περίπτωση να φαντάζεται κάποιος μόνιμη στρατιωτική παρουσία των Αμερικανών στην Ευρώπη. Ακόμα περισσότερο δεν υπήρχε πιθανότητα να φαντάζεται ιδεολογική "κηδεμονία" των Αμερικανών. Οι Αμερικανοί εκείνη την εποχή ήταν οι αφελείς με τα παρδαλά πουκάμισα, που, όταν μιλούσαν, φώναζαν σαν τελάληδες, μασώντας καπνό και φτύνοντας ανεξέλεγκτα.

...Απλά πράγματα. Ο Παπανδρέου με τις "πλάτες" των Αμερικανών έριξε το "δόλωμα" στους Βρετανούς και τους παγίδευσε. Δεν είναι τυχαίο που ο ελληνικός Εμφύλιος τόσο στη σύλληψή του όσο και στην εκτέλεσή του είναι πανομοιότυπος με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτόν τον Εμφύλιο δρομολόγησε ο Παπανδρέου με βάση τις ίδιες σταθερές και σίγουρα υπό την αμερικανική μυστική καθοδήγηση. Ο Παπανδρέου ενθάρρυνε τους δωσίλογους να εντείνουν την εγκληματική τους δράση τις τελευταίες ώρες των Ναζί στην Ελλάδα. Ο ίδιος ο Παπανδρέου "έσωσε" τη "δημοκρατία" στην Ελλάδα, νομιμοποιώντας τούς δωσίλογους για την "αγάπη" τους στη δημοκρατία και πολεμώντας τούς "στημένους" χαφιέδες του Στάλιν.

Γιατί έγιναν όλα αυτά; Γιατί έπρεπε να παγιδευτούν οι Βρετανοί. Από τη στιγμή που δεν προβλεπόταν να εισβάλουν Αμερικανοί ή Σοβιετικοί στην Ελλάδα, για να σώσουν τους πρώην ναζιστές και νυν αμερικανόδουλους δωσίλογους, θα έπρεπε να "σωθούν" μόνοι τους μέσω ενός εμφυλίου. Απλά, την απόφαση έπρεπε να την λάβουν οι Βρετανοί, όπως και έγινε. Τα μεγάλα θύματα των Αμερικανών παγιδεύτηκαν στην Ελλάδα και άνοιξαν τον "τάφο" τους με τον ελληνικό Εμφύλιο. Όπως έχουμε γράψει και σε άλλο κείμενο με τον ελληνικό Εμφύλιο, οι Έλληνες καταστράφηκαν ολοσχερώς, αλλά αυτοί, οι οποίοι "ηττήθηκαν" ολοκληρωτικά, ήταν οι Βρετανοί. Εξαιτίας εκείνου του Εμφυλίου αυτοί έχασαν ένα από τα πολυτιμότερα "πετράδια" στο "στέμμα" της αυτοκρατορίας τους.

Όλα τα παραπάνω στοιχεία τι αποδεικνύουν; Μήπως αποδεικνύουν αυτά τα οποία η ιστορία "ισχυρίζεται"; Μήπως αποδεικνύουν ότι οι Αμερικανοί ήταν πραγματικοί σύμμαχοι με τους Βρετανούς και πολέμησαν από κοινού τους ΝΑΖΙ; Μήπως αποδεικνύουν ότι όλοι από κοινού, αφού νίκησαν τους ναζιστές, στη συνέχεια "έσωσαν" τη δημοκρατία, σταματώντας τους σταλινικούς; ...Όχι βέβαια ...Τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν τα ακριβώς αντίθετα από αυτά τα οποία μαθαίνουμε στην ιστορία ...Αποδεικνύουν ότι τίποτε από όλα αυτά, που νομίζουμε ότι έχουν συμβεί, δεν συνέβη ...Καθαρό έγκλημα ήταν ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και η ιστορία δεν έχει καμία δυνατότητα να το αποκαλύψει με τις μεθόδους της. Όλα αυτά τα "ανεξήγητα" τα οποία περιγράφουμε και αποδεικνύουν την εγκληματική φύση τού κατ’ όνομα μόνον Πολέμου του '40, είναι μόνον κάποια λίγα ενδεικτικά παραδείγματα ...Δεν είναι τα μόνα που υπάρχουν. Αυτά περιγράψαμε, γιατί αυτά επιλέξαμε ως τα πιο "χρήσιμα" στην "πορεία" την οποία επιλέξαμε για την ανάλυσή μας και όχι επειδή ήταν τα μόνα που βρήκαμε. Ο αναγνώστης μπορεί και μόνος του να κάνει μια ανάλογη έρευνα και ν' ανακαλύψει ανάλογα τέτοια παραδείγματα, τα οποία αποδεικνύουν τον ισχυρισμό μας.

...Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα. Παραδείγματα, τα οποία αφορούν τον εφοδιασμό των γερμανικών υποβρυχίων στον Ατλαντικό από αμερικανικές εταιρείες πετρελαίων. Παραδείγματα, τα οποία αφορούν τις ιδιαίτερες σχέσεις των Εβραίων τραπεζιτών της καπιταλιστικής Νέας Υόρκης με τους Εβραίους μπολσεβίκους της κομμουνιστικής Μόσχας. Ύποπτο είναι επίσης το timing, το οποίο επέλεξαν οι Αμερικανοί να "βοηθήσουν" τους Ευρωπαίους στον πόλεμο εναντίον των Ναζί. Ύποπτος είναι ο ρόλος κάποιων Εβραίων Ραβίνων στη "συγκέντρωση" ομοεθνών τους στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Ύποπτη είναι η "κάλυψη" χιλιάδων Γερμανών εγκληματιών από τους Αμερικανούς.

Άπειρα παραδείγματα υπάρχουν, τα οποία αποδεικνύουν ότι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν το μεγαλύτερο και πιο αιματηρό "συμβόλαιο" θανάτου της ανθρώπινης ιστορίας ...Ως συμβάν του αστυνομικού δελτίου της εγκληματολογίας έπρεπε να έχει καταγραφεί και όχι πολιτικό γεγονός της ιστορίας ...Η πρώτη και μοναδική φορά που κοινοί κακοποιοί επιβλήθηκαν των στρατηγών ...Η πρώτη φορά που επιβλήθηκε ιμπεριαλιστικός σχεδιασμός με όρους "πεζοδρομίου".

Πότε ξεκίνησε ο "Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος";

...Τον Σεπτέμβρη του ’39;

...Λάθος ...Ξεκίνησε τον Δεκέμβρη του 1773.


Αν ρωτήσεις κάποιον, ο οποίος υπήρξε μάρτυρας ενός καυγά, για το πώς εξελίχθηκε αυτός ο καυγάς, η απάντησή του το πιθανότερο είναι να είναι πλήρης. Ο καυγάς ξεκίνησε όταν ο άλφα χτύπησε τον βήτα και μετά ο βήτα ανταπέδωσε με αποτέλεσμα μετά από αλλεπάλληλα χτυπήματα εκατέρωθεν να καταλήξουν οι διαπληκτιζόμενοι σε μια οριστική κατάσταση. Ο καυγάς, δηλαδή, έχει μια ολοκληρωμένη λειτουργία. Δεν "σαλαμοποιείται" σε καυγά νούμερο ένα, που αφορά το ένα χτύπημα και σε καυγά νούμερο χ, που αφορά το χιοστό χτύπημα. Ο καυγάς μπορεί να καταλήξει σε θάνατο, στο αστυνομικό τμήμα ή σε συμφιλίωση, αλλά κάπου θα καταλήξει. Αν δεν έχει καταλήξει, σημαίνει ότι δεν έληξε ...και άρα συνεχίζεται.

Κάτι ανάλογο στο επίπεδο των κρατών είναι και οι πόλεμοι. Οι πόλεμοι μεταξύ των κρατών ολοκληρώνονται μέσα στον χρόνο όταν "τελειώσουν" τα μεταξύ τους χτυπήματα ...Όταν επικρατήσει κάποιος οριστικά ή "γεφυρωθούν" οι διαφορές τους ή όταν πάψουν να έχουν ανταγωνιστικές ή εχθρικές θέσεις μεταξύ τους. Το γεγονός ότι στις κλίμακες που αφορούν τα κράτη ο ενδιάμεσος χρόνος μπορεί να είναι δεκαετίες ή ακόμα και αιώνες, δεν σημαίνει ότι ο "καυγάς" ολοκληρώθηκε μέχρι να ξεκινήσει ένας νέος. Κάθε νέο επεισόδιο, εφόσον πρόκειται για τους ίδιους "μονομάχους" και αφορά τα ίδια συμφέροντα, μπαίνει στο ίδιο "λογαριασμό".

Τι θέλουμε να πούμε με όλα αυτά; Ότι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είναι ούτε δεύτερος ούτε παγκόσμιος ...Είναι η συνέχεια ενός πολέμου, ο οποίος ξεκίνησε το 1775 ...Ενός πολέμου, ο οποίος υπήρξε το αίτιο της ίδρυσης του σύγχρονου αμερικανικού κράτους. Ο πόλεμος δηλαδή της Ανεξαρτησίας των αποίκων της Νέας Γης απέναντι στους Άγγλους ήταν το βασικό και ίσως το μόνο παραδοσιακό στοιχείο, το οποίο εμπεριέχει η έννοια του αμερικανικού "έθνους" ...Το μόνο κοινό στοιχείο, το οποίο ενώνει μεταξύ τους τούς πολυεθνικούς και πολυφυλετικούς πληθυσμούς των ΗΠΑ ...Ο πόλεμος μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και των 13ων αποικιών της στην Αμερική.

Αυτές οι 13 αποικίες νίκησαν στρατιωτικά τη Μεγάλη Βρετανία και την "έδιωξαν" από την αμερικανική ήπειρο. Όταν αυτές οι αποικίες έγιναν 50 και ισχυροποιήθηκαν επαρκώς, "κυνήγησαν" τη Μεγάλη Βρετανία σε όλες τις ηπείρους και της πήραν τα πάντα. Νίκησαν "εντός" έδρας και επεδίωξαν να πάρουν νίκη και "εκτός" έδρας. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για έναν ολοκληρωμένο και ενιαίο "καυγά". Όταν η Μεγάλη Βρετανία ήταν μια ισχυρή αυτοκρατορία, "χτυπούσε" τους Αμερικανούς στην ίδια τους την πατρίδα. Με την Επανάσταση οι Αμερικανοί "ισορρόπησαν" το αποτέλεσμα, αναγκάζοντάς την να αποχωρήσει από την αμερικανική ήπειρο και με τον υποτιθέμενο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο πήραν την τελική νίκη, εφόσον αντεπιτέθηκαν και στην κυριολεξία την κατέστρεψαν.

Στην πραγματικότητα, δηλαδή, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν η συνέχεια μιας σύγκρουσης, η οποία ξεκίνησε στα νερά της Βοστόνης ...Ήταν το τελευταίο "επεισόδιο" μιας "παράστασης", η οποία ξεκίνησε το 1773. Οι κύριοι μονομάχοι του "Πολέμου" αυτού ήταν αυτοί οι δύο και όλοι οι υπόλοιποι έπαιζαν συμπληρωματικούς "ρόλους". Αυτό δεν το λέμε εμείς ...Αυτό το δείχνει η "νεκροψία". Οι Βρετανοί ήταν αυτοί, οι οποίοι στον πόλεμο αυτόν έχασαν τα πάντα και οι Αμερικανοί ήταν εκείνοι, οι οποίοι κέρδισαν τα πάντα ...Οι άλλοι απλά συμμετείχαν ...Ο καθένας, παίζοντας τον μικρό ή τον μεγάλο ρόλο του ...Ρόλο όμως απαραίτητο, για να ξεκινήσει και να εξελιχθεί η μεγάλη μάχη μέχρι να κατακτηθεί ο στόχος του σφετεριστή ...Ο στόχος των ΗΠΑ να διαδεχθούν τη Βρετανία στην "κορυφή" του κόσμου.

Αυτούς τους ρόλους εύκολα τους εντοπίζει κάποιος, αν έχει την απαιτούμενη γνώση. Οι Ναζί, για παράδειγμα, είχαν χρηματοδοτηθεί από τους Αμερικανούς, για να κάνουν τον "λαγό", ο οποίος θα παρέσερνε τη Βρετανία στο "σφαγείο". Οι υπόλοιποι λαοί —σαν τους Έλληνες, τους Γάλλους ή τους Ιταλούς— απλά παρασύρθηκαν μέσα στη δύνη της κολοσσιαίας σύγκρουσης, γιατί αυτό συνέφερε τους "σκηνοθέτες" της παράστασης ...Απλοί "κομπάρσοι". Γιατί; Γιατί αυτοί οι λαοί μπορεί να υπέστησαν τρομακτικές ζημιές εξαιτίας εκείνου του πολέμου, αλλά στην πραγματικότητα δεν άλλαξαν εξαιτίας του τις θέσεις τους στην παγκόσμια "ιεραρχία" ...Αυτό, που ήταν προπολεμικά, αυτό παρέμειναν και μεταπολεμικά ...Μερικώς ανεξάρτητα κράτη ήταν και τέτοια παρέμειναν.

Ο πόλεμος αφορούσε τα "αφεντικά" ...Τους "πρωταγωνιστές". Όλοι οι υπόλοιποι "κομπάρσοι" απλά περίμεναν να μάθουν ποιος θα είναι το επόμενο "αφεντικό" τους. Για τα "αφεντικά" τελείωνε μια "εποχή" και άρχιζε μια άλλη, ενώ οι υπόλοιποι απλά "παρίσταντο" ...Ούτε καν η γλώσσα των "αφεντικών" δεν άλλαζε ...Αγγλικά μιλούσαν οι Βρετανοί και αγγλικά μιλούσαν και οι διάδοχοί τους Αμερικανοί. Στα αγγλικά θα απευθύνονταν οι "κομπάρσοι" στα αφεντικά τους και αυτό δεν θα άλλαζε με την αλλαγή "φρουράς". Αν οι Αμερικανοί επικρατούσαν απλά θα "κληρονομούσαν" τους "κομπάρσους" ως "λεία"....Τι ρόλο μπορεί να παίξει μια "λεία";

Αν ο αναγνώστης τα καταλάβει όλα αυτά μπορεί να συμπληρώσει το πάζλ ακόμα και με κομμάτια που λείπουν. Όταν από μια "διαδρομή" γνωρίζεις την "αφετηρία" και τον "τερματισμό" της, μπορείς να καταλάβεις και όλα όσα αφορούν τη "διαδρομή" αυτή. Ανοίγεται μπροστά σου ένα "παράθυρο" και καταλαβαίνεις όλα αυτά, τα οποία σήμερα φαίνονται μυστηριώδη, ανεξήγητα ή τυχαία. Δεν υπάρχει τίποτε μυστηριώδες, τίποτε ανεξήγητο και προπάντων τίποτε δεν έγινε τυχαία. Όλα έχουν την εξήγησή τους λοιπόν.

Γιατί είχαν ανάγκη οι Αμερικανοί τους Ναζί; Ήθελαν μια άψογα οργανωμένη και απόλυτα ελεγχόμενη ομάδα ανθρώπων, για να μπορέσουν να θέσουν σε λειτουργία το σχέδιό τους να κατακτήσουν την Ευρώπη. Οι ίδιοι δεν είχαν "πρόσβαση" στην Ευρώπη και ως εκ τούτου θα αντιμετώπιζαν τεράστιες δυσκολίες, οι οποίες τελικά θα τους απέτρεπαν από τη βασική τους επιδίωξη. Δεν είχαν στην Ευρώπη ελεγχόμενους "αμερικανόφιλους" σε βαθμό τέτοιο, που θα τους επέτρεπαν να στήσουν στα ευρωπαϊκά κράτη τα φανατικά αμερικανόφιλα καθεστώτα. Δεν μπορούσαν να την μετατρέψουν σε "επαρχία" τους, εφόσον δεν μπορούσαν να την κατακτήσουν και να την μοιράσουν σε εποίκους τους. Αυτήν τη δυνατότητα την απέκτησαν εξαιτίας των εγκληματιών Ναζί και των συνενόχων τους δωσίλογων.

Η αποτυχία της Γερμανίας θα γινόταν το θεμέλιο της επιτυχίας των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Οι Αμερικανοί έδωσαν στη Γερμανία τη δυνατότητα να κατακτήσει πρόσκαιρα την Ευρώπη, ώστε να "κληρονομήσουν" οι ίδιοι ατόφιες τις υποδομές ακόμα και ενός πρόσκαιρου κατακτητή. Έδωσαν στη Γερμανία τη δυνατότητα να μετατρέψει με τη βία για λίγα χρόνια την Ευρώπη σε "επαρχία" της, για να βρουν έτοιμη την υποδομή να την κάνουν αμερικανική "επαρχία" ...Να "κληρονομήσουν" ατόφιους όλους τους δωσίλογους συνεργάτες τους. Το κόστος του αίματος του ιμπεριαλισμού θα το χρεώνονταν οι Γερμανοί και οι ίδιοι θα απολάμβαναν τα κέρδη, διατηρώντας επιπλέον και τη "βιτρίνα" του ειρηνιστή.

Εύκολο ήταν να "κληρονομήσουν" όλους τους εγκληματίες, γιατί η ισχύς τους και ο ρόλος τους στο τέλος του πολέμου τούς επέτρεπε να μοιράζουν "συγχωροχάρτια" κατά βούληση. Κρατώντας οι ίδιοι το "ξίφος" της διεθνούς δικαιοσύνης, η οποία θα έκρινε τους εγκληματίες πολέμου, μπορούσαν —μέσω του εκβιασμού— να δημιουργούν δούλους των συμφερόντων τους. Οι αυθεντικοί Ναζί της Γερμανίας, για να γλιτώσουν τα τομάρια τους, τους επέτρεψαν να ελέγξουν απόλυτα τη Γερμανία. Οι δωσίλογοι της Ευρώπης για τον ίδιο ακριβώς λόγο τούς επέτρεψαν να ελέγξουν απόλυτα τις ευρωπαϊκές χώρες ...Όλες τις χώρες, ανεξάρτητα από το πού επιλέχθηκαν να καταλήξουν μετά τη δημιουργία των δύο Μπλοκ.

Χωρίς την "αγγαρεία" των Ναζί οι Αμερικανοί δεν θα μπορούσαν να επιβληθούν στον κόσμο και κυρίως στην Ευρώπη. Οι Ναζί τούς επέτρεψαν να παρασύρουν τη Βρετανία στην "παγίδα" που την κατέστρεψε. Οι Ναζί εξασθένησαν και παγίδευσαν τη Βρετανία, αναγκάζοντάς την να παραδοθεί "φιλικά" και "αδελφικά" στις ΗΠΑ. Οι Ναζί με τα όπλα τους και τη δολιότητά τους προσέφεραν στους Αμερικανούς έτοιμους συνεργάτες μέσα σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη. Σε διαφορετική περίπτωση οι Αμερικανοί δεν θα μπορούσαν ούτε καν να φανταστούν ότι θα έλεγχαν την Ευρώπη ...Την Ευρώπη, η οποία μέχρι τότε τους τρόμαζε και γελούσε με την αφέλειά τους.

Το πρόβλημα, δηλαδή, ήταν μεγάλο. Όπως δεν μπόρεσαν ποτέ οι Βρετανοί να περάσουν τη Μάγχη ως πραγματικοί κατακτητές της Ευρώπης, έτσι δεν θα μπορούσαν και οι Αμερικανοί να περάσουν τον Ατλαντικό. Το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να μιμηθούν τους Βρετανούς. Μέχρι τότε οι Βρετανοί κατάφερναν και έλεγχαν την Ευρώπη εμμέσως, ελέγχοντας σχεδόν τον υπόλοιπο Πλανήτη. Το ίδιο φιλοδοξούσαν να κάνουν και οι Αμερικανοί, ελέγχοντας τη Βρετανία και τη Σοβιετική Ένωση. Από τη στιγμή που αυτό το κατάφεραν με πονηριές και συνομωσίες, τα πράγματα γίνονταν πολύ ευκολότερα.

Η αντίδραση από την Ευρώπη ποτέ δεν εκδηλώθηκε, γιατί απλούστατα οι Αμερικανοί έλεγχαν τους παλιούς συνεργάτες των Ναζί. Έχοντας τη βοήθεια των αυθεντικών Ναζί και των συνεργατών τους, υπέταξαν ολόκληρη την Ευρώπη, χωρίς να ρίξουν ούτε μία σφαίρα εναντίον των πραγματικών τους εχθρών. Οι μόνες σφαίρες, που έριξαν, ήταν εναντίον των "κομπάρσων" του πολέμου ...Εναντίον των Ναζί υπαλλήλων τους.

Από τη στιγμή που τα γνωρίζουμε όλα αυτά, μπορούμε να εξηγήσουμε και όλα τα "σκοτεινά" στοιχεία της υπόθεσης. Εφόσον ήθελαν οι Αμερικανοί να μπλέξουν πάση θυσία τη Βρετανία στον πόλεμο, ευνόητο είναι ότι θα απάλειφαν όλους τους παράγοντες, οι οποίοι θα δρούσαν στην αντίθετη κατεύθυνση. Μήπως γνωρίζει ο αναγνώστης την περίπτωση του Εδουάρδου του Η'; Γιατί αυτή είναι σημαντική; Γιατί ο Εδουάρδος ήταν ο φυσικός ηγέτης της Βρετανίας στην εποχή που είχε αρχίσει να "ανατέλλει" η απειλή του Χίτλερ. Ο Εδουάρδος ήταν ο διάδοχος του βρετανικού θρόνου. Τι έκανε αυτός; Μετά τη στέψη του ως Βασιλιάς της Βρετανίας και πριν καν συμπληρώσει έναν χρόνο στον θρόνο, παραιτήθηκε από αυτόν ...για τον έρωτα ...Ο πρώτος και ο μόνος Βρετανός μονάρχης που το έκανε αυτό.

Η βρετανική κοινή γνώμη έμεινε έκπληκτη. Αντιδράσεις δεν υπήρχαν, γιατί "τάισαν" το πόπολο με την "εύπεπτη" δύναμη του έρωτα. Δάκρυσαν οι κυράτσες και ανέκτησαν τις ελπίδες τους οι ταπεινές ότι κάποια στιγμή θα γίνουν και οι ίδιες πριγκίπισσες. Γέμισαν γλυκανάλατες "αναλύσεις" τα περιοδικά του "αέρα" και του κουτσομπολιού. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί μιλάμε για τον θρόνο της Βρετανίας. Μιλάμε για τη θέση κάποιου, από του οποίου τις πράξεις εξαρτιόταν τότε ολόκληρη η πορεία της ανθρωπότητας. Δεν μιλάμε για τη θέση του προέδρου στον ναυτικό όμιλο Καστοριάς. Όταν κάτι "απειλεί" αυτόν τον θρόνο, απλά εξαλείφεται ...Δεν αυτοεξαλείφεται ο βασιλιάς ...Εξαλείφεται ό,τι ή όποιος δεν τον εξυπηρετεί ...Εξαλείφεται, όπως "εξαλείφθηκε" η Εκκλησία του Πάπα από τον βασιλιά Ερρίκο τον Η' ...Εξαλείφεται, όπως εξαλείφθηκε η Νταϊάνα και ο Ντόντι από τη βασίλισσα Ελισάβετ. Για να αφήνεται ένας παράγοντας να απειλεί τον Μονάρχη της Βρετανίας, σημαίνει ότι κάποιοι πολύ ισχυροί και αφανείς παράγοντες τον προστατεύουν.

Αν ψάξει κάποιος λίγο περισσότερο τα πράγματα, θα επιβεβαιώσει αυτά τα οποία λέμε. Μάχες μυστικών υπηρεσιών και εκβιασμοί κρύβονταν πίσω από τη δήθεν ιστορία του έρωτα. Οι Αμερικανοί προστάτευαν την "πέτρα" του σκανδάλου, που οδήγησε τον Εδουάρδο στην παραίτηση. Οι Αμερικανοί, οι οποίοι ήθελαν πάση θυσία να εμπλέξουν τη Βρετανία στον πόλεμο, επένδυαν σ' αυτήν, γιατί έβλεπαν ότι ο νέος Μονάρχης της όχι απλά δεν ήταν εχθρικός απέναντι στον "κομπάρσο" Χίτλερ, αλλά συμπαθών ...Φίλος και θαυμαστής τού Χίτλερ στις αντικομμουνιστικές του "υστερίες" ...Σχεδόν φίλος του Ρίμπεντροπ, ο οποίος εκείνη την εποχή γλεντοκοπούσε στο Λονδίνο ...Σχεδόν έτοιμος να χρηματοδοτήσει τον Χίτλερ, για ν' αποτελέσει το "φράγμα" της Ευρώπης απέναντι στην κομμουνιστική απειλή.

Αυτή η βασιλική συμπεριφορά ήταν ο απόλυτος εφιάλτης για τους Αμερικανούς. Η Βρετανία είχε έναν ηγέτη, ο οποίος απλά παρακολουθούσε το παιχνίδι των "κομπάρσων" τους και δεν έδειχνε διάθεση συμμετοχής ...Των δικών τους κομπάρσων ...ναζιστών και σταλινικών. Δεν έδειχνε καμία διάθεση να στραφεί εναντίον του "κατασκευασμένου" εχθρού σε συμμαχία με έναν υποτίθεται πιο πραγματικό εχθρό. Ο φιλοναζιστής και αντικομμουνιστής Εδουάρδος δεν ήταν εύκολο να στρέψει την αυτοκρατορία του εναντίον κάποιου που συμπαθούσε με τη συμμαχία κάποιου που αντιπαθούσε. Στην καλύτερη περίπτωση θα τους άφηνε να βγάλουν μόνοι τους τα μάτια τους, έχοντας τη βεβαιότητα ότι αυτό δεν θα πήγαινε πολύ "μακριά".

Back to content | Back to main menu