Κορυφή σελίδας
Η "Μαύρη Ντάλια" της παγκόσμιας ιστορίας - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Η "Μαύρη Ντάλια" της παγκόσμιας ιστορίας - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Η "Μαύρη Ντάλια" της παγκόσμιας ιστορίας

3 Δεκεμβρίου 2012

Οι εικονιζόμενοι στην παρακάτω φωτογραφία είναι οι εγκληματίες, οι οποίοι προκάλεσαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτοί, οι οποίοι πλήρωσαν στον Χίτλερ το "συμβόλαιο θανάτου" τόσο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας όσο και της Ευρώπης ... Οι "υπάλληλοι" του Ρότσιλντ, του Κουν, του Λεμπ και του Ροκφέλερ. Αυτά τα ανθρωποειδή, για να σώσουν τα κέρδη τους, αιματοκύλισαν την ανθρωπότητα. Λίγες δεκάδες ανθρώπων "αποφάσισαν" μεταξύ τους ότι τους συνέφερε να πεθάνουν εκατό εκατομμύρια —και να δυστυχήσουν ακόμα περισσότεροι— άνθρωποι, για να σώσουν οι ίδιοι τις περιουσίες τους ...Οι μεγαλύτεροι εγκληματίες στην ιστορία της ανθρωπότητας ...Οι άνθρωποι που κάνουν τον Ταμερλάνο να φαίνεται άκακος πρόσκοπος.



Investment Bankers Code Committee, 1933-1934


(Όρθιοι) Joseph R. Swan, Guaranty Company of New York; Daniel W. Myers, Hayden, Miller & Co., Cleveland; George Whitney, J.P. Morgan & Co., New York; Henry B. Tompkins, Robinson-Humphrey Co., Atlanta; Frank Weeden, Weeden & Co., San Francisco; Frank McNair, The N.W. Harris Company, Chicago; Lamartine V. Lamar, Lamar, Kingston & Labouisse, New Orleans; Edward H. Hilliard, J.J.B. Hilliard & Son, Louisville; Sidney J. Weinberg, Goldman, Sachs & Co., New York; George W. Bovenizer, Kuhn, Loeb & Co., New York; Arthur H. Bosworth, Bosworth, Chanute, Loughridge & Company, Denver; W. Hubert Kennedy, Wells-Dickey Co., Minneapolis; Charles A. Mead (Secretary); Harry S. Grande, Grande, Stolle & Co., Seattle; Lawrence Marks, Lawrence H. Marks, New York; and Orrin G. Wood, Estabrook & Co., Boston;

(Καθιστοί) Frank L. Scheffey (Deputy Managing Director); Rollin A. Wilbur (Managing Director); Paul V. Keyser (Counsel); Francis A. Bonner, Bonner, Troxell & Co., Chicago (Vice Chairman); B. Howell Griswold, Jr., Alex. Brown & Sons, Baltimore (Chairman); Corcoran Thom, American Security & Trust Co., Washington (non-voting committee member); Myron T. Ratcliffe, Assistant Deputy Administrator for Financial Codes, N.R.A., Washington; Karl J. Ammerman, Deputy Administrator for Financial Codes, N.R.A., Washington; and Sydney P. Clark, E.W. Clark & Co., Philadelphia (Treasurer). Code Committee members not in picture: Edward J. Costigan, Whitaker & Co., St. Louis; Ralph T. Crane, Brown Harriman & Co., Inc., New York; and Robert H. Moulton, R.H. Moulton & Co., Los Angeles.

Αυτοί οι τοκογλύφοι φέρθηκαν στη διεθνή πολιτική σκηνή σαν κοινοί κακοποιοί του υποκόσμου. Ως εκ τούτου μετέφεραν στη στρατηγική τέχνη όλα τα κόλπα του υποκόσμου ...Τα "κόλπα" εκείνα, τα οποία μπέρδεψαν την επιστήμη της ιστορίας. Φυσιολογικά έγινε αυτό, αν σκεφτεί κάποιος ότι αυτό, το οποίο ονομάζουμε Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το προκάλεσε ο υπόκοσμος της Νέας Υόρκης. Οι τοκογλύφοι και οι δικηγόροι της Νέας Υόρκης δολοφόνησαν εκατό εκατομμύρια ανθρώπων, για να μην χάσουν τα χρήματά τους, όπως τα έχασαν στη μεγάλη κρίση οι κοινοί Αμερικανοί.

...Απλά κόλπα της καθημερινότητας του υποκόσμου ...Δάνεισαν σε ένα τελειωμένο ρεμάλι χρήματα, για να πάρει ένα πανάκριβο πιστόλι και αφού περίμεναν να το χρησιμοποιήσει, πήγαν και τον κατήγγειλαν στην αστυνομία και στους συγγενείς του. Δεν είπαν σε κανέναν ότι αυτοί οι ίδιοι τον είχαν χρηματοδοτήσει για τον φονικό εξοπλισμό του και έγιναν εκ του ασφαλούς οι "ήρωες" των συγγενών των θυμάτων. Τα χρήματα από το όπλο γνώριζαν ότι δεν θα τα έπαιρναν ποτέ, αλλά υπήρχαν άπειρα χρήματα από τα φέρετρα των θυμάτων τους ...Δάνεια θέλουν τόσο τα πιστόλια όσο και τα φέρετρα για την αγορά τους.

Το να δημιουργείς με ένα δάνειο μια "αλυσίδα" δανείων είναι το όνειρο τού κάθε τραπεζίτη και αυτό το όνειρο το πέτυχαν οι τραπεζίτες της Νέας Υόρκης ...Από το ένα δάνειο, το οποίο δεν θα πληρωνόταν, δημιούργησαν πολλά, τα οποία θα πληρώνονταν σίγουρα ...Από τη μικρή ζημιά τού ενός δανείου, το οποίο δεν θα πληρωνόταν, θα αποκτούσαν τεράστια κέρδη από τα δάνεια εκείνα, τα οποία θα πληρώνονταν. Όλο το μυστικό τού σχεδιασμού αυτού βρίσκεται στο "βάθος" του χρόνου, το οποίο υπάρχει στον σχεδιασμό του "επενδυτικού" προϊόντος ...Πρέπει τα "προϊόντα" να λήγουν μετά το "φονικό" ...Πρέπει το πρώτο δάνειο να λήγει μετά την έναρξη των υπολοίπων.

Το ρεμάλι τού παραδείγματός μας, που πήρε το πρώτο δάνειο, ήταν ο Χίτλερ. Απόλυτα επισφαλές δάνειο, εφόσον το πήρε ως επικεφαλής ενός "τελειωμένου" από τα χρέη γερμανικού κράτους. Αυτόν χρηματοδότησαν οι τοκογλύφοι της Νέας Υόρκης. Οι τράπεζες των Εβραίων στις ΗΠΑ επιβίωσαν, γιατί τα υπερκέρδη τους τα τακτοποιούσαν λογιστικά με υπερκέρδη επενδύσεων, οι οποίες θεωρητικά θα απέδιδαν καρπούς μετά το 1945 για παράδειγμα. Αν δεν πρόκειται για τη μεγαλύτερη συνομωσία του προηγούμενου αιώνα, θα ήμασταν βέβαιοι ότι επρόκειτο περί "θείας" επιφοίτησης. Κάποιοι Αμερικανοί είχαν "μαντικές" ικανότητες και γνώριζαν ότι ο Χίτλερ όχι μόνον θα ξεκινήσει πόλεμο με τα χρήματά τους, αλλά ότι θα "ηττηθεί" εγκαίρως ...Θα ηττηθεί όταν ακριβώς θα βόλευε τους δανειστές του και όταν οι "νικητές" θα χρειαζόταν χρήματα.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τον λόγο που συνέφερε τους Αμερικανούς να γκρεμίζουν τα πάντα οι Γερμανοί στην υποχώρησή τους; Όσο πιο πολλά γκρέμιζαν οι Γερμανοί, τόσο πιο πολλά θα χρηματοδοτούσαν οι Αμερικανοί, για να ξαναχτιστούν. Ό,τι γκρέμιζαν οι Ναζί με τα εκρηκτικά, τα οποία χρηματοδότησαν οι Αμερικανοί προπολεμικά, θα το έχτιζαν οι λαοί με τα δάνεια εκείνα, τα οποία θα τους έδιναν οι Αμερικανοί μεταπολεμικά.

Πώς όμως θα έσωζαν όλους αυτούς τους Γερμανούς φασίστες από τους λαούς; Πώς θα σταματούσαν την εκδίκηση των ευρωπαίων έξω από τα γερμανικά σύνορα; ...Εύκολο ήταν αυτό. Οι Αμερικανοί θα έκαναν την "καρδιά" τους "πέτρα" και θα αναγκάζονταν —σαν "ειρηνοποιοί"— να παραμείνουν στρατιωτικά στη Γερμανία και μετά το πέρας του πολέμου. Με ποια δικαιολογία; ...Να προστατεύσουν τους Γερμανούς από τη μανία των θυμάτων τους, αλλά και για να "φρενάρουν" την κομμουνιστική "επέλαση". Το παραμύθι, δηλαδή, είχε αλλάξει πλέον "δράκο". Οι ναζιστές, αφού εκτέλεσαν το καθήκον τους, έγιναν και επισήμως "υπάλληλοι" των Αμερικανών ...Οι νέοι εχθροί ήταν οι σταλινικοί.

...Οι επίσης δικοί τους σταλινικοί ...Αυτοί, οι οποίοι ήταν συνένοχοί τους στη σφαγή του Κατίν ...Οι ομοεθνείς των Εβραίων τραπεζιτών σταλινικοί "δεινόσαυροι" τού Πολίτμπιρο. Αυτοί οι αγράμματοι "παλιάτσοι" της παγκόσμιας ιστορίας εμφανίστηκαν σαν "θανάσιμη" "απειλή" για την Ευρώπη ...τόσο "θανάσιμη", που ο κόσμος έπρεπε να "ξεχάσει" τους Ναζί. Οι "αναβαπτισμένοι" πλέον Ναζί, υπό τη "σκέπη" των Αμερικανών, θα αγωνιούσαν μαζί μ' αυτούς για την "επιβίωση" της "δημοκρατίας στην Ευρώπη ...Μιλάμε για το θέατρο του παραλόγου ...Ο υπόκοσμος της Νέας Υόρκης σε "παράσταση" που θα τη ζήλευε και το Broadway.

Το επείγον του κομμουνιστικού κινδύνου θα "ανάγκαζε" τα κράτη ν' αναζητήσουν τα αμερικανικά δάνεια και να μην μπουν στην αργή διαδικασία της παλινόρθωσης με τους δικούς τους πόρους ...Ο "εχθρός" βρισκόταν προ των "πυλών" και οι Αμερικανοί ήταν οι μόνοι "εγγυητές" της δημοκρατίας στην Ευρώπη ...Έπρεπε να τους βοηθήσουν οι Ευρωπαίοι, για να βοηθηθούν και οι ίδιοι από αυτούς ...Έπρεπε να τους ανεχθούν στην Ευρώπη και να πάρουν τα δάνειά τους, για να έχουν στη διάθεσή τους τα "υπερόπλα" των Αμερικανών ...Μαφιόζικος εκφοβιστικός "πυροβολισμός" ήταν η ρίψη της ατομικής βόμβας στην Ιαπωνία ...Να τρομάξουν οι εχθροί, αλλά να προειδοποιηθούν και οι φίλοι. Πυροβολάμε έναν εν ψυχρώ, για να τρομάξουμε όλους τους υπόλοιπους ...Να μην ξέρει κανένας αν είμαστε πολύ αποφασισμένοι ή απλά ...ψυχοπαθείς.

Η παγίδα του Ρούζβελτ είχε αρχίσει να λειτουργεί τέλεια. Γιατί την αποδίδουμε εξ’ ολοκλήρου στον Ρούζβελτ; Για τον εξής απλό λόγο. Ο Ρούζβελτ ήταν αυτός, ο οποίος προπολεμικά άρχισε τις διπλωματικές επαφές με την απολύτως απομονωμένη σταλινική Ρωσία ...Την "αποσυνάγωγο" Ρωσία ...Την "αιρετική" Ρωσία, με την οποία κανένας δεν επιθυμούσε σχέσεις, για να μην "νομιμοποιήσει" το καθεστώς και βέβαια την ιδεολογία της. Με αυτήν τη Ρωσία ήρθε σε διπλωματική επαφή ο Ρούζβελτ ...Με αυτήν την "ιδιόμορφη" Ρωσία έστησε την "παγίδα" στη Βρετανία.

Πώς κατάφερε και ήρθε σε συνεννόηση με τα "κτήνη" του σταλινισμού; Αρκεί να σκεφτεί ο αναγνώστης με ποιους όρους, υπό ποιες συνθήκες και μέσω ποιών ανθρώπων το έκανε και θα καταλάβει αμέσως ότι αυτό ήταν πανεύκολο. Πολύ εύκολα θα μπορούσαν οι Αμερικανοί να συνωμοτήσουν με τους σταλινικούς για να επεκτείνουν από κοινού τα συμφέροντά τους εις βάρος της Βρετανίας και των υπολοίπων Ευρωπαίων. Πώς το εξηγούμε αυτό; Το σταλινικό καθεστώς εκείνη την εποχή αγωνιούσε για την επιβίωσή του και δεν έδειχνε αρκετά σταθερό για να το πετύχει. Η απομόνωση της Ρωσίας, σε συνδυασμό με τη συνεχή αντίδραση του ρωσικού λαού, ήταν θέμα χρόνου να ρίξει το καθεστώς ...Το καθεστώς εκείνο, το οποίο στη συντριπτική του πλειοψηφία ήταν Εβραίοι.

Με αυτούς τους αγωνιούντες για την επιβίωσή τους σταλινικούς Εβραίους ήρθε σε επαφή ο Ρούζβελτ. Ποιος Ρούζβελτ; ...Ο "εκλεκτός" των Εβραίων τραπεζιτών τής Νέας Υόρκης ...Των Εβραίων τραπεζιτών, οι οποίοι επίσης αγωνιούσαν για την επιβίωσή τους μετά το μεγάλο Κραχ. Γι' αυτούς ήταν το στοίχημα της ζωής τους να "πετύχει" το New Deal και αυτό για να πετύχει θα έπρεπε να γίνει εις βάρος της Βρετανίας και της Ευρώπης και άρα μετά από έναν μεγάλο πόλεμο. Είναι δυνατόν να συνάντησαν την παραμικρή δυσκολία να συνεννοηθούν μεταξύ τους εις βάρος όλων των άλλων οι πανικοβλημένοι αυτοί Εβραίοι; Είναι δυνατόν να σκέφτηκαν —έστω και δεύτερη φορά— αν "άξιζε" ή όχι να παραδώσουν κάποιους ομοίους τους στο "Ολοκαύτωμα", απλά για ν' αποκτήσουν συλλογικό εθνικό "άλλοθι";

Η απόφαση δηλαδή για το "Ολοκαύτωμα" ήταν κάτι παραπάνω από εύκολη γι' αυτούς. Με μερικές χιλιάδες θανάτων θα κατακτούσαν ολόκληρο τον κόσμο. Με θανάτους, που άλλα έθνη απλά θα αγωνίζονταν για την επιβίωσή τους, το εβραϊκό έθνος θα κέρδιζε την παγκόσμια επικράτησή του. Τα κέρδη ήταν τρομερά μεγάλα σε έναν κόσμο, ο οποίος έτσι κι αλλιώς θα αιματοκυλιόταν στο σύνολό του με πρωτοφανή τρόπο. Δεν είναι δυνατόν να θέλεις να προκαλέσεις τέτοια τεράστια ανθρωποσφαγή και να θέλεις ν' αποφύγεις ένα στοιχειώδες "μάτωμα". Θα σε καταλάβουν τα θύματά σου και θα σε εξοντώσουν.

Επιπλέον και οι συνθήκες της εποχής ήταν διαφορετικές. Δεν κρίνεις ποτέ τα πράγματα με τα σημερινά δεδομένα. Το "μάντρωμα" στα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν ήταν απαραίτητα κάτι το κακό για εποχές που ο θάνατος "θέριζε" στην Ευρώπη. Για εποχές που τους νεκρούς από την πείνα, τις κακουχίες ή τους βομβαρδισμούς, τους μάζευαν με τα καρότσια. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για "αυτοτραυματισμό" ...Ήταν το "άλλοθι" τους, εφόσον γνώριζαν πως, αν δεν το εξασφάλιζαν, δεν άντεχαν στην παραμικρή έρευνα που θα ακολουθούσε μεταπολεμικά ...Εβραίοι πρωταγωνιστούσαν παντού ...Εβραίοι ήταν οι τραπεζίτες, που χρηματοδοτούσαν τον Χίτλερ ...Εβραίοι ήταν οι σταλινικοί, οι οποίοι διέπρατταν εγκλήματα τύπου Κατίν. Απ' όπου και να ξεκινούσες την έρευνα, σε αυτούς θα κατέληγες. Ήταν θέμα επιβίωσης γι' αυτούς να δημιουργήσουν ένα "άλλοθι".

...Ένα "άλλοθι", το οποίο τους βγήκε σχετικά "φτηνό", αν σκεφτεί κάποιος το αιματοκύλισμα το οποίο προκάλεσαν σε ολόκληρη την ήπειρο. Με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην πραγματικότητα προστάτευσαν ένα μέρος του πληθυσμού τους από πράξεις αυτοδικίας, εφόσον πολλοί ήταν εκείνοι οι οποίοι μέσα στο χάος τού πολέμου θα επιχειρούσαν να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους και να αποδώσουν "δικαιοσύνη" κατά το δοκούν. Οι αριθμοί των θυμάτων είναι σίγουρα ψεύτικοι, εφόσον οι Εβραίοι ως λαός δεν είχαν εκείνα τα πληθυσμιακά δεδομένα, για να έχουν 6.000.000 νεκρούς και να επιβιώσουν μετά τον πόλεμο πολλοί περισσότεροι.

Τα νούμερα είναι σίγουρα "κατασκευασμένα". Μέσα σ' αυτά τα νούμερα έβαλαν ό,τι μπορούσαν και δεν μπορούσαν ...Ό,τι προβλέπεται και ό,τι δεν προβλέπεται. Η "στατιστική" τους δεν σεβάστηκε ούτε καν τις σταθερές λειτουργίας των ανθρώπινων συνόλων. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ένα ανθρώπινο σύνολο έχει τη φυσική του "φθορά" μέσα στον χρόνο. Κάποια από τα μέλη του θα πεθάνουν οπωσδήποτε, γιατί απλούστατα πεθαίνουν οι άνθρωποι. Όταν έχεις υπό περιορισμό ένα ανθρώπινο σύνολο, θα έχεις θανάτους ακόμα κι αν τους έχεις περιορισμένους στο Four Seasons. Όταν αυτοί οι φυσικοί θάνατοι δεν διαχωρίζονται από τους αφύσικους, υπάρχει πρόθεση να "φουσκωθούν" κάποιοι αριθμοί.

Αυτό έκαναν και οι Εβραίοι. Έβαλαν όλους τους θανάτους του συνόλου του ευρωπαϊκού πληθυσμού τους για μια τριετία στον ναζιστικό "λογαριασμό". Γιατί; ...Για λόγους εντυπώσεων ...Για να εμφανίσουν πολλά θύματα και από θύτες να περάσουν στο στρατόπεδο των θυμάτων σαν κλαίοντες ...Ήταν που ήταν νεκροί, γιατί να μην χρησιμεύσουν με τον θάνατό τους στους ζωντανούς; Έκλαιγαν τα δυστυχή θύματα του δολοφονικού πολέμου και "σπάραζαν" από τον "πόνο" οι Εβραίοι τραπεζίτες της Νέας Υόρκης. Οι λαοί έχασαν τα πάντα και βρέθηκαν πεινασμένοι πάνω σε πατρίδες πραγματικά συντρίμμια και οι πολυεκατομμυριούχοι Εβραίοι τούς ζητούσαν "συμπαράσταση" και βέβαια καμιά αποζημιωσούλα.

Ένα λιοντάρι παγιδευμένο σε μια "χάρτινη" παγίδα.

Αυτό, το οποίο συνέβη την επομένη της λήξης του Πολέμου, είναι πρωτοφανές φαινόμενο. Οι ισχυρός παρέμενε αδρανής και τις μοιρασιές τις έκαναν οι "ψόφιοι". Η πραγματικά Μεγάλη Βρετανία του μεθύστακα καθόταν στη "γωνία" και οι ΗΠΑ του ανάπηρου μοίραζαν τον κόσμο με τη Σοβιετική Ένωση του διεστραμμένου ...Το τρίο στούτζες ...Ο μεθύστακας, ο σακάτης και ο διεστραμμένος. Ο Τσόρτσιλ στην καλύτερη περίπτωση αγρόν αγόραζε, αν και είμαστε απολύτως πεπεισμένοι ότι συνειδητά επέλεξε να υπηρετήσει τα αμερικανικά συμφέροντα, προδίδοντας την χώρα που τον εμπιστεύτηκε ...Αισθανόταν "Αμερικανός" και εξυπηρέτησε τους Αμερικανούς.

Γιατί μιλάμε για αδράνεια της Βρετανίας και δεν μιλάμε για ισχύ των ΗΠΑ ή της Σοβιετικής Ένωσης; Γιατί απλούστατα μόνον η Βρετανία ήταν πραγματική δύναμη στον χώρο όπου γινόταν η μοιρασιά και ήταν η Ευρώπη. Οι ΗΠΑ ήταν "φιλοξενούμενες" δυνάμεις σε έναν ξένο χώρο και άρα εξαιρετικά αδύναμες να θέσουν τους όρους τους. Το ίδιο και η σταλινική Σοβιετική Ένωση. "Συναντήθηκαν" αυτοί στη Γερμανία και χωρίς το παραμικρό "έρεισμα" άρχισαν να μοιράζουν τον κόσμο κατά βούληση.

Μία κίνηση της Βρετανίας αρκούσε, για να τους στείλει καί τους δύο στα "σπίτια" τους. Δεν χρειαζόταν καν να έρθει σε σύγκρουση μ' αυτούς. Αρκούσε να προκαλέσει μια γενική ευρωπαϊκή κατακραυγή εναντίον τους και αυτό θα τους έστελνε στα "σπίτια" τους. Αρκούσε να έβγαινε ο ηγέτης της Βρετανίας και να έλεγε ένα "ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ" στους Αμερικανούς και τους Σοβιετικούς και θα "έληγε" η συνεργασία μαζί τους ..."Ευχαριστούμε και αντίο" ...Όπως κάνει ακόμα και ο πιο αδύναμος οικοδεσπότης σε έναν θρασύ φιλοξενούμενο, που τον βλέπει να "κατσικώνεται" και μην δείχνει καμία πρόθεση να φύγει. Η δημοκρατική Ευρώπη έπρεπε να "ευχαριστήσει" τους μη Ευρωπαίους και μη δημοκράτες, που την βοήθησαν και να τους στείλει στο "καλό".

Το σύνολο των ευρωπαϊκών λαών θα αντιλαμβανόταν αμέσως τη βρετανική "γραμμή" και θα ανταποκρινόταν άμεσα. Με τη στάση τους οι λαοί θα έδειχναν ότι, παρ' όλη την "ευγνωμοσύνη" τους προς τους "συμμάχους", δεν επιθυμούσαν την παράταση της παραμονής τους. Κανένας στην Ευρώπη δεν ήθελε "νταβατζήδες" και πολύ περισσότερο τέτοιους άχρηστους. Ούτε μία ώρα δεν θα μπορούσαν να σταθούν στην Ευρώπη οι Αμερικανοί και οι Σοβιετικοί χωρίς τη συγκατάθεση της Βρετανίας ...Ούτε καν τις βαλίτσες τους δεν θα προλάβαιναν ν' ανοίξουν. Από παντού αποκλεισμένοι ήταν σε ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον εχθρικό προς αυτούς ...Εθνικά ξένο και αφιλόξενο για τους Αμερικανούς, ιδεολογικά αντίπαλο και επίσης αφιλόξενο για τους κομμουνιστές. Πόσο μάλλον αν αποκάλυπτε η Βρετανία ότι το έγκλημα του Κατίν ήταν δικό τους έγκλημα.

Η "ισχύς" τους λοιπόν ήταν τεχνητή και οφειλόταν στην ανοχή της Βρετανίας ...Στη μη-αντίδρασή της και στον "κατευνασμό" των αντιδράσεων των υπολοίπων. Η Βρετανία τούς επέτρεψε να παρουσιαστούν σαν ισχυροί, γιατί αυτή δεν αντέδρασε. Αυτή δεν αντέδρασε εντελώς "αυτοκτονικά", όταν αυτή ήταν η πρώτη δύναμη που θιγόταν από τον σχεδιασμό τους ...Η μόνη δύναμη που έχανε τα πάντα εξαιτίας εκείνου του σχεδιασμού. Δεν βρέθηκε ούτε ένας παράγοντας της εξουσίας τής Βρετανίας να τους στείλει στο διάολο. Να τους πει: "Τι κάνετε ρε καραγκιόζηδες; Άι σιχτίρ από εδώ, που παριστάνετε τους αυτοκράτορες και μοιράζεστε τον κόσμο μεταξύ σας". Η Βρετανία όμως δεν αντέδρασε φυσιολογικά. Άφησε τον εβραϊκό υπόκοσμο της Νέας Υόρκης να μοιράζει τον κόσμο με την εβραϊκή χαβούζα των Σοβιέτ. Γιατί; Γιατί ήταν προδομένη από την ηγεσία της. Η μεγαλύτερη αυτοκρατορία τού κόσμου προδόθηκε από τους ηγέτες της.

Ποιος θα τους διαολόστελνε; ...Ο άνθρωπός της στις διαπραγματεύσεις; ...Ο Τσόρτσιλ; Ο Τσόρτσιλ είναι φανερό ότι είχε πάρει τις αποφάσεις του. Ακόμα και στον ελληνικό Εμφύλιο έκανε ό,τι συνέφερε τους Αμερικανούς και όχι τη Βρετανία. Στην τύχη ν' αποφάσιζε, η στατιστική θα τον "βοηθούσε" να πάρει έστω και μία σωστή απόφαση. Δεν συνέβη όμως αυτό ...Όλα "λάθος" τα έκανε. Είναι δηλαδή φανερό πως είχε επιλέξει να λειτουργήσει ως γιος της μητέρας του και άρα ως Αμερικανός. Δεν μας φαίνεται περίεργη αυτή η επιλογή. Δεν είναι αφελείς οι έμπειροι Εβραίοι, οι οποίοι δίνουν την εβραϊκή ιδιότητα από τη "γραμμή" της μητέρας. Τα μέλη τού πιο συμπαγούς εθνικού συνόλου στην ανθρώπινη ιστορία κάτι θα ξέρουν, που αναγνωρίζουν ως γνήσιους Εβραίους μόνον τα παιδιά με Εβραία μητέρα. Προφανώς γνώριζαν αυτό, το οποίο αγνοούσε η Βρετανία, όταν επέλεγε τον "ηγέτη" της. Προφανώς εκείνοι γνώριζαν πώς ν' αποφύγουν προδοσίες, ενώ οι Βρετανοί το αγνοούσαν.

Το ίδιο δεν αντέδρασε και ο "υπερτυχερός" νέος βασιλιάς της Βρετανίας ...Ο αποδέκτης του μεγαλύτερου "τσακ-ποτ" του προηγούμενου αιώνα ...Ο τραυλός σφετεριστής ―με την αλκοολική σύζυγο― ο οποίος εντελώς απροσδόκητα και χάρη στους Αμερικανούς διαδέχθηκε έναν νεότατο και υγιέστατο βασιλιά. Ευγνώμων ήταν προς αυτούς και δεν θα τολμούσε ν' αντιδράσει στις μεθοδεύσεις τους από τη στιγμή που γνώριζε ότι θα υπήρχε πιθανότητα, εξαιτίας της αντίδρασής του, ν' αποκατασταθεί το "δίκιο" και η "τάξη" και άρα και ο αδερφός του στον θρόνο του. Πώς θα μπορούσε άλλωστε ν' αντιδράσει, όταν ήταν βέβαιο ότι εκβιαζόταν τόσο ως πρόσωπο όσο και ως θεσμός; ...Όταν είναι βέβαιο ότι είχε συνδιαλλαγεί με τους Αμερικανούς για την "πραξικοπηματική" διαδοχή του αδερφού του και άρα εκβιαζόταν ως πρόσωπο με κατηγορίες ακόμα και εσχάτης προδοσίας; ...Όταν εκβιαζόταν ο ίδιος ο θρόνος ως θεσμός, εξαιτίας των σκανδάλων του αδερφού του;

...Η Βρετανική Αυτοκρατορία "προδόθηκε" από το "στέμμα" της ...Προδόθηκε από τους Ουίνδσορ ...Καθόλου παράξενο κι αυτό. Δεν ήταν μόνον ο Τσόρτσιλ ένας "ξένος" έτοιμος να "υποθηκεύσει" τα βρετανικά συμφέροντα, για να επεκτείνει τα δικά του προσωπικά συμφέροντα. Κάτι "μεγάλο" έπρεπε να "δώσει" στους Αμερικανούς, για να τον ονομάσουν "πατέρα της νίκης" ...και αυτό έκανε. Το ίδιο όμως έκαναν και οι Ουίνδσορ, εφόσον κι αυτοί ανήκαν σε ομοειδή περίπτωση ...Γερμανοί ήταν οι άνθρωποι. Οι Γερμανοί, ως έθνος, παραδόθηκαν στους Αμερικανούς και οι βασιλείς τής Βρετανίας ήταν Γερμανοί. Δεν υπάρχει δηλαδή κάποια δυσαρμονία στις συμπεριφορές που μελετάμε ...Εγκληματολογικά τουλάχιστον, γιατί η ιστορία —όπως είπαμε— ..."χτενίζεται" ...για πάνω από μισό αιώνα.

Τους Ναζί ομοεθνείς του θαύμαζε ο Εδουάρδος οικογενειακώς. Όλοι τους απόγονοι της βασίλισσας Βικτωρίας του Οίκου του Ανόβερου και του Πρίγκιπα Αλβέρτου του Οίκου Σαξ Κοβούργο Γκόθα ...Γερμανοί όλοι τους από μάνα και πατέρα. Μόλις το 1917 ο πατέρας του Εδουάρδου ο Γεώργιος ο Ε' αποποιήθηκε το γερμανικό όνομα της δυναστείας Σάξ Κοβούργο Γκόθα και παραιτήθηκε από κάθε γερμανικό τίτλο, αλλάζοντας παράλληλα το όνομα της δυναστείας του σε Ουίνδσορ ...Ψευδώνυμο είναι το νέο όνομά τους ...Φτιαγμένο εκ του πονηρού, προφανώς εξαιτίας των αντιγερμανικών αισθημάτων που χαρακτήριζαν τους πολίτες της Βρετανίας, λόγω του αιματηρού Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ..."Προσφάτως"-Βρετανοί ήταν οι Ουίνδσορ όταν οι Αμερικανοί "κατάπιναν" την αυτοκρατορία τους ...Αυτοί να μην χάσουν τις θέσεις τους και τίποτε άλλο δεν τους ενδιέφερε.

Ο αναγνώστης αρχίζει κι καταλαβαίνει τα "μυστήρια" της νομής των "επάθλων" του πολέμου. Οι Αμερικανοί είχαν το "καρπούζι" είχαν και το "μαχαίρι" και έκαναν ό,τι ήθελαν. Εκβίαζαν τους Ναζί, που κυβερνούσαν τη Γερμανία και εκβίαζαν και τους φιλοναζί Γερμανούς, οι οποίοι βασίλευαν στη Βρετανία. Μη έχοντας καμία αντίδραση από εκείνους που κατακτούσαν την πατρίδα τους και από τους άλλους, που τους διέλυαν την αυτοκρατορία τους, έκαναν ό,τι ήθελαν ...Σε λευκό "χαρτί" σχεδίαζαν. Αναγνώρισαν τους "πεθαμένους" Σοβιετικούς σαν μεγάλους "εχθρούς" της Δύσης και τους νομιμοποίησαν σαν "κατόχους" της μισής Γερμανίας και της μισής Ευρώπης. Γιατί; Για ν' αναγνωρίσουν και για τους εαυτούς τους ένα ανάλογο δικαίωμα ...Για τους εαυτούς τους κράτησαν τα υπόλοιπα "μισά".

Η Βρετανική Αυτοκρατορία δεν αντέδρασε και αυτό ήταν η αρχή τους τέλους της. Οι κακοποιοί της Νέας Υόρκης κατασκεύασαν ένα χάρτινο "τσουβάλι" και έβαλαν μέσα τον πραγματικό "λέοντα" της Βρετανίας ...Η απόλυτη συνομωσία. Η πρώτη αυτοκρατορία στην ιστορία, η οποία πέφτει, χωρίς να αντιδράσει καθόλου. Η πρώτη αυτοκρατορία η οποία νικιέται από κοινούς κακοποιούς του δρόμου. Τώρα μπορεί να καταλάβει ο αναγνώστης τι ακριβώς είχαν σκεφτεί οι τοκογλύφοι μετά το Κραχ. Η σκέψη τους ήταν απλή. Αφού τα τεράστια κέρδη τους δεν τα "χωρούσαν" οι ΗΠΑ, θα τα "χωρούσε" ο κόσμος ...Έστω και ο μισός. Ποιος είχε υπό τον έλεγχό του αυτό το οποίο τους έλλειπε; ...Η Βρετανία. Αυτήν την Βρετανία έπρεπε να την "καταπιούν", ώστε να μην μπορεί να αντιδρά στις μεθοδεύσεις τους. Έπρεπε δηλαδή να σχεδιάσουν έναν κόσμο "μεγαλύτερο" από τη Βρετανία, για να "χωρέσει" αυτή μέσα του ...Το 1/3 του κόσμου "χωράει" ολόκληρο στο 1/2 του κόσμου και αυτό επεδίωξαν.

Όμως, για να γίνει αυτό κατορθωτό, θα έπρεπε να προηγηθεί πόλεμος. Να αλλάξουν τα δεδομένα του υφιστάμενου παγκόσμιου σχεδιασμού και η Βρετανία να "εισέλθει" στον δικό τους σχεδιασμό χωρίς αντιδράσεις. Το ζητούμενο ήταν να μην αντιδράσει η Βρετανία ...Το μόνο δύσκολο. Από τη στιγμή που δεν θα αντιδρούσε, όλα τα άλλα ήταν εύκολα. Ήταν εύκολο με "ψευδοφασαρίες" ιδεολογικού τύπου και μερικά δολάρια τύπου Μάρσαλ να δημιουργήσουν τα δύο μεταπολεμικά "Μπλοκ" ...Παπατζηλίκια εκείνων των κακοποιών —οι οποίοι μοίραζαν τις "γειτονιές" στη Νέα Υόρκη— ήταν αυτά τα "μπλοκ".

Μη μπορώντας να κατακτήσουν ολόκληρο τον κόσμο, θα τον "χώριζαν" τεχνητά σε δύο μέρη. Μόνοι τους θα έπαιρναν την εξουσία στο ένα "μέρος" και μόνοι τους θα έδιναν την εξουσία σε δικούς τους ανθρώπους στο άλλο "μέρος". Δεν χρειαζόταν να κατακτήσουν τίποτε και κανέναν ...Μια απλή "απάτη" ήταν. Οικιοθελώς και αυτοβούλως θα έμπαιναν οι πάντες μέσα στον σχεδιασμό τους ...Για την "ασφάλειά" τους ...Για να προστατεύσουν τα "πιστεύω" τους οι "προλετάριοι" ...Για να προστατεύσουν τις περιουσίες τους οι "νοικοκυραίοι". Αυτά, δηλαδή, που έκαναν οι μαφιόζοι στη Νέα Υόρκη ...Τα κόλπα των μαφιόζων, όπου μέλη της ίδιας "φαμίλιας" έμπλεκαν σε "ψευδοσυγκρούσεις", για ν' αποτελούν τους "προστάτες" μιας γειτονιάς, η οποία δεν τους ανήκε.
Ο ένας προκαλούσε τον άλλο σε μια "στημένη" παράσταση, για να τρομοκρατούν τους αφελείς, οι οποίοι πλήρωναν τους κουμπουροφόρους. Για αστείες αφορμές αλληλοπυροβολούνταν, για να "βλέπουν" οι υπόλοιποι και να τρομάζουν. Αυτό έκαναν οι Εβραίοι τραπεζίτες της Νέας Υόρκης με τους Εβραίους σταλινικούς τής Μόσχας. Έπαιζαν μια "παράσταση" σύγκρουσης βίαιων "γιγάντων", προκειμένου να τρομάξουν οι λαοί και να κάνουν μια δήθεν επιλογή "φαμίλιας". Το μόνο πρόβλημα που είχαν ήταν αυτό το οποίο είπαμε ...Να μην αντιδράσει αυτός ο οποίος κυρίως θιγόταν και ήταν η Βρετανία.

Από τη στιγμή που δεν αντιδρούσε η Βρετανία, όλα θα πήγαιναν όπως τα σχεδίαζαν. Ο σχεδιασμός μπορεί να ήταν της πλάκας, αλλά οι βασικοί θιγόμενοι ήταν "προδομένοι". Η "παγίδα" μπορεί να ήταν "χάρτινη", αλλά το "λιοντάρι" κοιμισμένο. Το μόνο που έπρεπε να προσέχουν ήταν να μην το "ξυπνήσουν". Η "παγίδα" απλά θα έπεφτε επάνω του σαν ελαφριά "κουβέρτα". Αν το κατάφερναν αυτό, είχαν χρόνο σταδιακά τις "κλωστές" αυτής της "κουβέρτας" να τις αντικαταστήσουν με χαλύβδινα "σύρματα".

Το μόνο, που έπρεπε να κάνουν, ήταν ν' αρχίσουν να "στήνουν" την αέρινη αυτοκρατορία τους. Να εκμεταλλευτούν την "κληρονομιά" που έλαβαν από τους Ναζί — και ήταν οι ίδιοι οι Ναζί και οι δωσίλογοι συνεργάτες τους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ευρώπης. Αυτούς έπρεπε να προστατεύσουν, ώστε με αυτούς να στελεχώσουν την ευρωπαϊκή "επαρχία" της νέας αμερικανικής αυτοκρατορίας. Αυτοί οι Αμερικανοί —και προκειμένου να κρύψουν τα ίχνη των εγκληματιών συνεργατών τους— ήταν εκείνοι, οι οποίοι εφεύραν τη "θεωρία" της μαζικής διαφυγής των εγκληματιών σε άγνωστη κατεύθυνση σε έναν μικρό Πλανήτη.

Οι υπεύθυνοι της μεγαλύτερης ανθρωποσφαγής στην ιστορία της ανθρωπότητας "εξαφανίστηκαν". "Βρήκαν" πλοία και την "κοπάνησαν" από την Ευρώπη. Χιλιάδες άνθρωποι "ταξίδεψαν" ένα υπερατλαντικό ταξίδι με έναν δήθεν άγνωστο προορισμό, ο οποίος χανόταν κάπου ανάμεσα σε Αργεντινή και Ουρουγουάη ...Τέτοιο "παραμύθι" δεν έχει "ξαναταΐσει" κανένας την ανθρωπότητα. Σαν τοξικό "φορτίο" φορτώθηκαν κι αυτοί σε κάποια μυστηριώδη icloud-"χώρα", που μόνον οι Αμερικανοί γνωρίζουν. Σε αυτό το παιχνίδι της αναζήτησης του "χαμένου" εγκληματία πρωταγωνίστησαν οι "συνέταιροι" των Αμερικανών οι Εβραίοι ...Οι απόλυτα ειδικοί στο "κυνήγι" των εγκληματιών.

Το ίδρυμα Βίζενταλ ήταν αυτό, το οποίο πήρε τόνους χρήματος για ν' αναζητήσει τους ενόχους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη. Αυτό ήταν το ίδρυμα, το οποίο έχασε το "δάσος" των Ναζί εγκληματιών στην Ευρώπη, αλλά βρήκε κάποιες "φλούδες" κάπου στην Αργεντινή ...Το ίδρυμα εκείνο, το οποίο δεν κατάλαβε πως όλη η μεταπολεμική κρατική μηχανή της Γερμανίας ήταν στελεχωμένη από Ναζί εγκληματίες, αλλά βρήκε κάποιους ομοίους τους να ψαρεύουν στο Rio de la Plata ...Οι επαγγελματίες-"θύματα" του "Ολοκαυτώματος" ...Του "Ολοκαυτώματος", το οποίο για μυστηριώδεις λόγους "θωρακίστηκε" και έγινε "απαγορευμένη ζώνη" για όλους τους ερευνητές.

Τι έγιναν στην πραγματικότητα όλοι εκείνοι οι Ναζί εγκληματίες; Όσοι δεν πήγαν κατ’ ευθείαν στις ΗΠΑ ως επιστημονικές "μεταγραφές" υψηλής ποιότητας, παρέμειναν στη Γερμανία, παίρνοντας "πιστοποιητικά" αθωότητας από τους Εβραίους "διώκτες" τους. Αυτοί κατέλαβαν όλα τα σημαντικά πόστα τής μεταπολεμικής Γερμανίας. Αυτοί παρέδωσαν την πατρίδα τους στους ξένους κατακτητές ...Στους "δανειστές" της Γερμανίας ...Στους Εβραίους τραπεζίτες των ΗΠΑ και στους Εβραίους διαχειριστές τους στη Γερμανία ...Αναγκαστικά. Όποιος Γερμανός ήταν πραγματικός πατριώτης, πήγαινε σπίτι του κάτω από απειλές, εφόσον ήταν αδύνατον να μην είχε "θητεύσει" σε κάποιο πόστο της Βέρμαχτ ...Της εγκληματικής Βέρμαχτ, η οποία μετέτρεπε κατά βούληση σε δυνάμει εγκληματία και άρα εκβιαζόμενο όποιο στέλεχός της βόλευε τους νέους κατακτητές.

Με αυτούς τους τρομοκρατημένους ανθρώπους "στήθηκε" η μεταπολεμική Δυτική Γερμανία. Όποιος δεχόταν την "ιερότητα" του "Ολοκαυτώματος" και πολεμούσε όποιους το αμφισβητούσαν, "προόδευε" στη Γερμανία. Όποιος δεχόταν το εβραϊκής προέλευσης "πιστοποιητικό" αθωότητας, υπέτασσε την ισχύ της θέσης του στους ξένους κυρίαρχους της Γερμανίας. Είτε αυτός ήταν δικαστής είτε πολιτικός είτε επιχειρηματίας, ήταν αναγκασμένος να υποτάσσεται στους νέους κυρίαρχους και να "σπρώχνει" τους Εβραίους ...Τους "καημένους" Εβραίους, που βασανίστηκαν ...Τους "καημένους" Εβραίους, οι οποίοι ακόμα και σήμερα δεν έχουν χορτάσει να "ρουφάνε" το "αίμα" της Γερμανίας.

Αυτά, τα οποία συνέβησαν στην "καπιταλιστική" Δύση, έγιναν και στην "κομμουνιστική" Ανατολή. Όπως οι εγκληματίες Γερμανοί της Δύσης έγιναν αμερικανόδουλοι, οι οποίοι παρέδωσαν την πατρίδα τους στους Αμερικανούς για να μείνουν ατιμώρητοι, έτσι έκαναν και οι όμοιοί τους από την "απέναντι" πλευρά. Οι εγκληματίες Γερμανοί της Ανατολής έγιναν ρωσόδουλοι, οι οποίοι παρέδωσαν την πατρίδα τους στους Ρώσους, για να μείνουν επίσης ατιμώρητοι. Οι δυτικοί έγιναν "προδότες" της πατρίδας τους προς χάρη της ιδεολογίας τους —που ήταν η "δημοκρατία" και ο "καπιταλισμός"— και οι Ανατολικοί έγιναν επίσης "προδότες" της πατρίδας τους προς χάρη του κομμουνισμού. Βρήκαν το "άλλοθί" τους και μπορούσαν να ζούνε ανάμεσα στους συμπατριώτες και θύματά τους ...Όλα για την "ιδεολογία". Όλοι οι σημερινοί "διεθνιστές" του σοσιαλισμού κάπου εκεί έχουν τις ρίζες τους ..."Συγγενείς" ήταν η σταλινικιά Μέρκελ με τον ναζιστή Σόιμπλε πολύ πριν ενωθεί η Γερμανία.

Έχοντας οι Αμερικανοί εξασφαλίσει στην Ευρώπη τη μόνιμη παρουσία και τους κατάλληλους συνεργάτες, το μόνο που τους απέμενε ήταν να μάθουν τις ιμπεριαλιστικές πρακτικές. Όπως εύκολα αντιλαμβανόμαστε, τα παπατζηλίκια των δρόμων της Νέας Υόρκης δεν τους έφταναν για να ελέγξουν την πολύπειρη Ευρώπη και έπρεπε να βρουν την τεχνογνωσία που τους έλειπε. Χρειάζονταν ταχύρυθμα μαθήματα και αυτά μόνον η έμπειρη Βρετανία μπορούσε να τους τα δώσει. Οι ΗΠΑ από εκεί και πέρα "φορτώθηκαν" στη Βρετανία σαν "βδέλλα". Στα χρόνια που ακολούθησαν τον Πόλεμο, οι ΗΠΑ, με την ιδιότητα του χρηματοδότη και συμμάχου, "ακολουθούσαν" τους Βρετανούς σε όλα τα μήκη και τα πλάτη αυτοκρατορίας τους.

Back to content | Back to main menu