Κορυφή σελίδας
Η "Μαύρη Ντάλια" της παγκόσμιας ιστορίας - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Η "Μαύρη Ντάλια" της παγκόσμιας ιστορίας - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Η "Μαύρη Ντάλια" της παγκόσμιας ιστορίας

3 Δεκεμβρίου 2012

...Έγιναν η "σκιά" της Βρετανίας παντού στον κόσμο. Την "ακολουθούσαν" σε κράτη όπως η Αυστραλία, η Ινδία ή η Ροδεσία, που αποτελούσαν αποικίες τους. Την "ακολουθούσαν" σε κράτη όπως η Ελλάδα ή η Τουρκία, που έλεγχαν απόλυτα ως προτεκτοράτα τους. Την "ακολουθούσαν" σε ευαίσθητες γεωστρατηγικές περιοχές, όπως η Κύπρος, οι οποίες τελούσαν υπό ειδικό καθεστώς. Μέσα σε λίγα χρόνια έγιναν η "σκιά" τους σ' ολόκληρο τον κόσμο. Έγιναν —εξαιτίας των υποδομών τής Βρετανικής Αυτοκρατορίας— μια "σκιώδης" αυτοκρατορία, η οποία είχε ένα μεγάλο μέγεθος θεωρητικά, αλλά δεν είχε "σάρκα" και "οστά" ...Μια αυτοκρατορία υπό εκπαίδευση.

Με την άνεση του συμμάχου μάθαιναν τα μυστικά της βρετανικής αυτοκρατορίας και εκπαιδεύονταν από την ίδια στον ιμπεριαλισμό. Μάθαιναν, για παράδειγμα, όλες τους τις συμμαχίες μέσα στα προτεκτοράτα τους. Μάθαιναν ποιοι είναι οι φίλοι τους και ποιοι οι εχθροί τους. Μάθαιναν ποιοι είναι αξιόπιστοι από αυτούς και ποιοι όχι. Μάθαιναν ποιους φοβούνταν οι Βρετανοί και ποιους έλεγχαν. Μάθαιναν πού οι ίδιοι οι Βρετανοί ήταν δυνατοί και πού απλά παρίσταναν τους δυνατούς, γιατί αυτό συνέφερε την αυτοκρατορία.

Γιατί ήταν χρήσιμα όλα αυτά; Γιατί στην κατάλληλη στιγμή θα μπορούσαν να τους "αδειάσουν". Χωρίς καν να έρθουν σε πολεμική σύγκρουση, θα μπορέσουν να τους αφαιρέσουν τη μία μετά την άλλη "αποικία" τους. Εφόσον είχαν "εσωτερική" πληροφόρηση, ήταν εύκολο να το κάνουν. Την Ελλάδα θα την έκαναν "δημοκρατική" Ελλάδα και τη Ροδεσία θα την έκαναν "δημοκρατική" Ζιμπάμπουε. Αυτή ήταν η δουλειά και το αντικείμενο της CIA. Θα συνεργαζόταν με τους εχθρούς των βασιλοφρόνων Βρετανών και θα "πουλούσαν" στους λαούς τη γνωστή "δημοκρατία" ...Την ίδια "δημοκρατία" που ήθελε ο Κλίντον να "πουλήσει" με τη βία στους Σέρβους ή ο Μπους στους Ιρακινούς. Από τη στιγμή που οι Αμερικανοί έμαθαν το "μάθημά" τους και απέκτησαν την ιμπεριαλιστική εμπειρία που τους έλλειπε στα πρώτα χρόνια, ήταν έτοιμοι να "αδειάσουν" τους Βρετανούς.

Τα κράτη της βρετανικής κοινοπολιτείας τα προσεταιρίστηκαν ως οι πλούσιοι συγγενείς, οι οποίοι ήταν "γενναιόδωροι" απέναντι στους "δικούς" τους ανθρώπους. Σε άλλα κράτη, τα οποία βρίσκονταν υπό τον έλεγχο της Βρετανίας, ανέτρεψαν τα αγγλόφιλα ―συνήθως βασιλικά― καθεστώτα και στη θέση τους έβαλαν δικούς τους ανθρώπους ...Τους "δημοκράτες". Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, ανέτρεψαν τον Θρόνο με τη δική τους Χούντα. Με αυτήν την αμερικανόδουλη Χούντα έστησαν την απόλυτα αμερικανόδουλη Μεταπολίτευση. Η ίδια αυτή Χούντα τους επέτρεψε να βάλουν "πόδι" στην Κύπρο και να εξουδετερώσουν τη βρετανική εξουσία στο νησί.

Εύκολη υπόθεση ήταν όλα. Γιατί; Γιατί έκαναν τα πάντα με το "λυσάρι". Δεν παρίσταναν τους εχθρούς, ώστε να έχουν τους Βρετανούς απέναντί τους ως εχθρούς και άρα να πρέπει να σκεφτούν πώς θα τους αντιμετωπίσουν ...Σαν φίλοι και σύμμαχοι ενεργούσαν, έχοντας στη διάθεσή τους τις πληροφορίες των θυμάτων τους. Τα ίδια τα θύματά τους τούς έδιναν τις γνώσεις εκείνες, οι οποίες απαιτούνταν για να τους νικήσουν. Όλα αυτά οφείλονται στο "στήσιμο" του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ...Του πιο μυστηριώδους πολέμου στην ανθρώπινη ιστορία ...Του πολέμου εκείνου, στον οποίο παρασύρθηκε στον όλεθρο μια αυτοκρατορία, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι νίκησε.

Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της προδοσίας των Ουίνδσορ ...Η προδοσία τού τραυλού και της αλκοολικής. Γι' αυτόν τον λόγο η θυγατέρα τους Ελισάβετ δεν έβγαλε "κουβέντα" που για πάνω από εξήντα χρόνια οι Αμερικανοί και οι τραπεζίτες της Νέας Υόρκης "σκυλεύουν" την αυτοκρατορία της. Ακόμα και σήμερα "προσκυνάει" ηλίθιους σαν τον Τζόρτζ Μπους τον νεότερο ...Εκεί κατάντησε η "αυτοκρατορία" ...Σε εισαγωγικά πλέον αυτοκρατορία.

...Κατάντησε να περιμένει να πουλήσει κανένα κυπελάκι με τη φωτογραφία των νεόνυμφων πριγκίπων ...Η "αυτοκρατορία" με ιππότες τον Έλτον Τζον, τον Τζάγκερ, τον Μπέκαμ και τον Τζον-Τζον πριν παντρευτεί τη Μπάρμπι ...Η "αυτοκρατορία", η οποία έφτασε στο σημείο να "πουλούν" οι "γαλαζοαίματοί" της "συνοδεία" ή "επαφές" σε πλουσίους ...Από τη Σάρα Φέρκιουσον μέχρι την Πίπα Μίντλεντον ...Το φαινόμενο της παγκόσμιας ιστορίας.

...ΚΑΤΑΝΤΙΑ ...Αυτή είναι η μόνη λέξη, η οποία ταιριάζει πλέον στην κατάσταση που βιώνει σήμερα η Βρετανία ...Η Βρετανία του θεόφτωχου και εξαιρετικά υποβαθμισμένου πληθυσμού της ...Η Βρετανία, που, όταν βρέχει, πνίγεται ...Η Βρετανία, που, όταν αρρωσταίνει, πεθαίνει, γιατί δεν την "χωράνε" τα νοσοκομεία της ...Η Βρετανία, που κάποτε αποφάσιζε για ολόκληρο τον Πλανήτη, σήμερα δεν αποφασίζει ούτε καν για τον εαυτό της. Ο Εβραίος Κάμερον την κυβερνά με εντολές των ομοεθνών του τραπεζιτών και ο Εβραίος Μίλιμπαν περιμένει στη σειρά του να τον διαδεχθεί ...Οι Βρετανοί απόντες ...Έχουν τον γραφικό Μπόρις να παριστάνει τον δήμαρχο του Λονδίνου ...όταν βέβαια δεν κρέμεται σαν "μπουγάδα" από τα σύρματα.

Λέσχη Μπίλντερμπεργκ.

Από τη στιγμή που οι Αμερικανοί εγκαταστάθηκαν στην Ευρώπη, θα έπρεπε να "τρέξουν" την νέα "επαρχία" της αυτοκρατορία τους ...Θα έπρεπε να στελεχώσουν τους μηχανισμούς της με δικούς τους ανθρώπους. Αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε να γνωρίζουν το υπάρχον και το μελλοντικό στελεχιακό δυναμικό τής Ευρώπης ...Να γνωρίζουν ανάμεσα σε ποιους ανθρώπους θα βρουν τους κατάλληλους, τους οποίους θα χρησιμοποιήσουν, προκειμένου να ελέγχουν τα κράτη. Έτσι λειτουργούν οι αυτοκρατορίες και έτσι έπρεπε να λειτουργήσει κι αυτή. Πρώτα έπρεπε να επιλέγουν οι ίδιοι τους "ηγέτες" της Ευρώπης και μετά να τους νομιμοποιούν οι πολίτες με την ψήφο τους, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι ζουν σε δημοκρατίες ...Χρειαζόταν κάτι σαν αυτό που λέμε "γραφείο επιλογής προσωπικού".

Δεν αρκούσε δηλαδή η CIA να γνωρίζει τους υποψήφιους ηγέτες της Ευρώπης. Η CIA ήταν μια οργάνωση υπαλλήλων, η οποία ήταν αξιόπιστη μόνον για να δώσει ένα τελικό OK σε μια επιλογή. Αυτοί οι υπάλληλοι δεν είναι κατάλληλοι ούτε να επιλέγουν ούτε να συναναστρέφονται με τους μελλοντικούς "ηγέτες". Η CIA είναι κατάλληλη για τα "περιφερειακά" της όλης οργάνωσης ...Να μαζέψει ή να διασταυρώσει πληροφορίες για τα πρόσωπα, τα οποία προαλείφονται για ηγέτες ...Να μην επιτρέψει σε ανθρώπους υπόπτους να "τρυπώνουν" στις εκδηλώσεις εκείνες, όπου απαιτείται μια στοιχειώδης εχεμύθεια.

Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο η αμερικανική "αυτοκρατορία" χρειαζόταν ένα Γραφείο Προσωπικού. Ο ρόλος τού γραφείου προσωπικού είναι πολύ συγκεκριμένος. Σε αυτό το γραφείο έρχονται όλοι όσοι θέλουν να καταθέσουν τα "βιογραφικά" τους και να δηλώσουν πρόθυμοι για πρόσληψη ...Δεν είναι δεσμευτική η παρουσία τους, όπως είναι για παράδειγμα μια "επαφή" με τα στελέχη της CIA ...Δεν χρειάζεται να είναι καν μυστική αυτή η επαφή ...Δεν χρειάζεται να καταλήξει κάπου. Είναι ένας χώρος, όπου γνωρίζουν τα αφεντικά τούς υποψήφιους υπαλλήλους και οι υπάλληλοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Κάποιοι θα επιλεγούν και κάποιοι άλλοι όχι. Έτσι κάνουν σε όλες τις αυτοκρατορίες και έτσι έπρεπε να κάνουν και στην αμερικανική.

Λογικό είναι αυτό. Έπρεπε αυτός, ο οποίος θα κυβερνά την "αμερικανική" Γαλλία, να γνωρίζεται με αυτόν που θα κυβερνά την "αμερικανική" Ελλάδα ή το "αμερικανικό" Βέλγιο ...Να γνωρίζονται μεταξύ τους, για να συνεννοούνται εύκολα, αλλά και να τους γνωρίζουν τα αφεντικά, ώστε να μην υπάρχουν "παραφωνίες" στη διάρκεια του χρόνου. Όμως, για να γίνει αυτό, απαιτούνταν μια οργάνωση και αυτή δεν ήταν τόσο εύκολη. Γιατί; Γιατί η αμερικανική αυτοκρατορία ήταν μια "σκιώδης" αυτοκρατορία και δεν λειτουργούσε ελεύθερα. Έπρεπε να διατηρεί τα προσχήματα, γιατί οι λαοί θα αντιδρούσαν.

Για τις ανάγκες αυτές "εφευρέθηκε" η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ. Ο ρόλος της δεν είναι αυτός, που θέλει η ίδια να "δείξει". Δεν είναι μια Λέσχη ανταλλαγής κοινωνικών ή πολιτικών προβληματισμών. Δεν είναι μια Λέσχη, όπου στις συνεδριάσεις της "σχεδιάζεται" το μέλλον τού κόσμου. Το μέλλον τού κόσμου "σχεδιάζεται" στα κλειστά γραφεία των τοκογλύφων της Νέας Υόρκης. Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ είναι καθαρά το Γραφείο Προσωπικού της αμερικανικής αυτοκρατορίας. Είναι η οργάνωση εκείνη, η οποία ιδρύθηκε στο ξενοδοχείο Μπίλντερμπεργκ στο Άρνεμ της Ολλανδίας στις 29 Μαΐου του 1954 ...Δεν είναι μυστικό αυτό ...Ούτε είναι μυστικό ότι ιδρύθηκε εξαιτίας των ανησυχιών κάποιων επιφανών παραγόντων της αμερικανικής αυτοκρατορίας για τον κίνδυνο έξαρσης του αντιαμερικανισμού στην Ευρώπη. Κάποιοι —στην Ευρώπη κυρίως— ανησυχούσαν ...και, όπως είναι φυσικό, αυτοί, οι οποίοι ανησυχούσαν πρώτοι απ’ όλους, ήταν οι πρώην Ναζί και οι Εβραίοι ...Οι "συχωρεμένοι" και οι "αυτοτραυματισμένοι".

Πριν λοιπόν αυτός ο αντιαμερικανισμός οργανωθεί μέσα στα ευρωπαϊκά κράτη και αποκτήσει τις ηγεσίες του, αποφάσισαν οι ισχυροί να τον "καπελώσουν", ελέγχοντας απόλυτα τις ηγεσίες των ευρωπαϊκών κρατών. Ποιοι είναι οι ιδρυτές της; Οι χρηματοδότες τού Χίτλερ και οι αυθεντικοί Ναζί, οι οποίοι υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη και εκτελούν χρέη υπαλλήλων τους ...Τα παιδιά του Ρότσιλντ, του Ροκφέλερ και του Πρέσκοτ Μπους ...Ο "γαλαζοαίματος" ναζιστής πρίγκιπας Βερνάρδος της Ολλανδίας και ο Εβραίος αλητάμπουρας Τζόζεφ Ρέτιγκερ. Αυτοί οργάνωσαν τα πρώτα "κάστινγκ" στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ ..."Κάστινγκ" οργανωμένα, τα οποία δεν αφήνουν περιθώρια για λάθη ..."Κάστινγκ", τα οποία γίνονται με τον τρόπο που περιγράφεται στο καταστατικό της Λέσχης.

Εκ του καταστατικού της είναι υποχρεωμένη η Λέσχη-Γραφείο Προσωπικού να καλεί τους "φιλόδοξους" μνηστήρες καί των δύο πολιτικών "πόλων", που υπάρχουν υποχρεωτικά σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη του μεταπολεμικού "δίπολου" ...Τους δήθεν "αριστερούς" και τους δήθεν "δεξιούς" —όπου χαρακτηρίζονται έτσι— ή τους "συντηρητικούς" και τους "προοδευτικούς" —όπου χαρακτηρίζονται έτσι— ή τους "εργατικούς" και τους "ρεπουμπλικάνους". Όλα αυτά αποτελούν "στάνταρντ" τού Γραφείου Προσωπικού. Ο δικομματισμός, δηλαδή, ο οποίος χαρακτηρίζει τις πολιτικές "σκηνές" όλων των κρατών της Ευρώπης, δεν είναι τυχαίος και ούτε προέκυψε από αδυναμία των κοινωνιών να συνθέσουν πολλαπλό πολιτικό ρόλο.

Ο δικομματισμός, ο οποίος μονοπωλεί την εξουσία στην Ευρώπη, ήταν αμερικανική επιλογή και επιβλήθηκε σε όλα τα κράτη με τον ίδιο τρόπο και για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Ήταν επιλογή τους, γιατί ήταν η πιο συμφέρουσα για τους ίδιους. Ήταν η πιο φτηνή επιλογή, για να δημιουργήσουν τα "καρτέλ" τής μεταπολεμικής εξουσίας μέσα σε κάθε κράτος. Ελέγχοντας και χρηματοδοτώντας δύο κόμματα σε κάθε κράτος, οι Αμερικανοί έλεγχαν τα ίδια τα κράτη. Με δύο μόνον κόμματα μοίραζαν στα δύο ολόκληρο το πολιτικό φάσμα και το μονοπωλούσαν ...Δεν χωρούσε τίποτε άλλο και μπορούσαν να το "καταπιούν". Έλεγχαν όλες τις τάσεις και δεν επέτρεπαν σε καμία περίπτωση τη σύνθεση αντιαμερικανικού πολιτικού κινήματος.

Από τα στελέχη αυτών των κομμάτων διάλεγαν τους καλεσμένους τους και τους έστελναν "προσκλήσεις". Αυτοί οι καλεσμένοι περνούσαν το casting των αφεντικών στις περιοδικές συνελεύσεις των αφεντικών τους ...Αυτά τα αφεντικά εξυπηρετούν όσοι περνούν τις "εξετάσεις" αυτές ...Οι ναζιστές και οι δωσίλογοι, οι οποίοι υπάρχουν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες ...Αυτοί, που, για να επιλεγούν από τα αφεντικά τους υπόσχονται ότι θα κάνουν ό,τι εξυπηρετεί τον αμερικανικό σχεδιασμό ...Ό,τι σκεφτούν οι ίδιοι ότι θα του προσφέρει κέρδος ή ό,τι τους διατάξουν τα αφεντικά, προκειμένου να έρθουν τα κέρδη αυτά.

Όλα όσα αφορούν τη μοίρα των ευρωπαϊκών κρατών —και της Ευρώπης γενικότερα— αποφασίστηκαν από τα γνωστά "αφεντικά" της τραπεζικής και ναζιστικής μαφίας και έγιναν "απαιτήσεις-θέματα" για τις "εξετάσεις" της Λέσχης ...Σε κάποια συνέλευση της Λέσχης κάποιοι "Έλληνες" τούς διαβεβαίωσαν ότι θα πλημμύριζαν την Ελλάδα με Αλβανούς με αντάλλαγμα την πρωθυπουργοποίησή τους ...Σε κάποια άλλη συνέλευση της Λέσχης κάποιοι άλλοι "Έλληνες" τούς διαβεβαίωσαν ότι θα έβαζαν την Ελλάδα στο ΔΝΤ με αντάλλαγμα επίσης την πρωθυπουργοποίησή τους. Ας κάνει κάποιος μια λίστα με τα ονόματα των πολιτικών, οι οποίοι ασχολήθηκαν με το μεταναστευτικό, με το έλλειμμα, με το ΔΝΤ ή με την εκπαίδευση και ας δει στη συνέχεια τη "λίστα" της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Θα διαπιστώσει ότι αυτές οι λίστες είναι απολύτως ίδιες.

Αυτή η Λέσχη, έχοντας επίγνωση του βρόμικου ρόλου της, δεν έχει μόνιμη βάση. Μια τέτοια βάση θα την "πρόδιδε", εφόσον θα αποκάλυπτε κάποιες "σταθερές", οι οποίες δεν έπρεπε να βρίσκονται σε κοινή θέα. Θα αναγκαζόταν, για να εξασφαλίσει ένα μίνιμουμ λειτουργίας, να προσλάβει κοινούς υπάλληλους, οι οποίοι αναγκαστικά θα γίνονταν αυτόπτες μάρτυρες πολλών συμβάντων, τα οποία δεν έπρεπε να είναι γνωστά σε απλούς ανθρώπους. Γι' αυτόν τον λόγο η Λέσχη περιφέρεται, χωρίς να αφήνει "ίχνη" και να εκθέτει πρόσωπα ...Περιφέρεται από ξενοδοχείο σε ξενοδοχείο. Διαφορετικοί άνθρωποι τους σερβίρουν ή τους καθαρίζουν κάθε φορά που αναγκάζονται και συζητούν μπροστά τους. Δεν υπάρχουν κοινοί παρατηρητές, οι οποίοι να έχουν δει περισσότερες από μία φορά κάποια φαινόμενα ...Με μία φορά, όμως, δεν βγάζεις κανένα συμπέρασμα ...και για τίποτε.

...Απλά πράγματα. Όταν οι νταβατζήδες ψάχνουν στις γειτονιές για νέες πόρνες, δεν ανοίγουν γραφεία στις πλατείες ...Δεν αγοράζουν γραφεία σε μέγαρα ή ουρανοξύστες ...Πιάνουν δωμάτια ξενοδοχείων κοντά στον χώρο όπου τους ενδιαφέρει και εκεί κάνουν casting ...Να μην εκτίθενται και να μην τους κοστίσει ακριβά σε περίπτωση που πιαστούν επ’ αυτοφώρω. Τέτοιες "πόρνες" ψάχνουν οι έμπειροι στη μαστροπεία Εβραίοι, μέσω της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ ..."Πόρνες", οι οποίες στη συνέχεια θα γίνουν προδότες. Αυτοί όλοι κινούνται στον φυσικό τους χώρο, όταν βρίσκονται στα ξενοδοχεία ...Στα γραφεία μπερδεύονται ...Αν είναι και Εβραίοι —σαν τον Στρος Καν— όλο και κάτι θα βρουν μέσα στα δωμάτια των ξενοδοχείων ν' ασχολούνται πριν "σώσουν" τον κόσμο.

Προϊόντα επιλογής αυτής της Λέσχης είναι η Μέρκελ, ο Σόιμπλε, ο Γιούγκερ, ο Σουλτς, η Λαγκάρντ, ο Ράιχενμπαχ, ο Παπακωνσταντίνου, ο Παπανδρέου, ο Πάγκαλος ...Μέλη τού ίδιου εβραιοναζιστικού παρακυκλώματος, το οποίο λυμαίνεται την εξουσία στη μεταπολεμική Ευρώπη. Γι' αυτόν τον λόγο φαίνεται σήμερα ότι γνωρίζονται πολύ πριν "συναντηθούν" στις διεθνείς τους εμφανίσεις. Γι' αυτόν τον λόγο "κοπανιούνται" και "φιλιούνται" κάθε φορά που βρίσκονται στις Βρυξέλες ...Σε "γνωρίζω", λέει η Λαγκάρντ στον Παπακωνσταντίνου και τον "φιλάει" ...Σε "γνωρίζω", λέει ο Γιούγκερ στον Βενιζέλο και τον "κοπανάει" στο κεφάλι ...Σε "γνωρίζω" και σένα, "λέει" στον Στουρνάρα και τον ασπάζεται.

Αυτοί είναι οι "φιναλίστ" των ίδιων "καλλιστείων" προδοσίας.

Στο ίδιο έργο θεατές.

Όταν μια εσφαλμένη για την οικονομία τακτική δίνει στους άπληστους τοκογλύφους τη δυνατότητα να αποκομίζουν τεράστια κέρδη, ευνόητο είναι ότι δεν την αλλάζουν όσο προφανές κι αν είναι το "ελάττωμά" της ...Πολύ περισσότερο δε όταν νομίζουν ότι έχουν βρει το "φάρμακό" της ...Όταν νομίζουν ότι την ελέγχουν απόλυτα και είναι βέβαιοι ότι στα όρια έχουν τη δυνατότητα ν' απαλλαγούν από όλες τις αρνητικές συνέπειές της, "φορτώνοντάς" τες σε άλλους. Είναι σαν αυτούς, οι οποίοι πίνουν άφοβα απίστευτες ποσότητες αλκοόλ, γιατί, έχοντας παυσίπονα στην τσέπη, δεν φοβούνται τον πονοκέφαλο.

Εφόσον ο μεταπολεμικός Δυτικός Κόσμος λειτουργούσε υπό την καθοδήγηση των εβραϊκής καταγωγής Αμερικανών τραπεζιτών, ευνόητο είναι ότι θα είχε την "παθογένεια" των προπολεμικών ΗΠΑ ...Ευνόητο είναι ότι όλοι αυτοί δεν θα άλλαζαν την τακτική τους — ειδικά μάλιστα εκείνη την εποχή, που είχε αποδειχθεί με τον πιο απόλυτο τρόπο ότι μπορούσαν με το "σφάλμα" τους να αποκτήσουν μια "αυτοκρατορία" ολόκληρη. Γι' αυτόν τον λόγο δεν σκέφτηκαν ούτε για μία στιγμή ότι θα έπρεπε ν' αποφύγουν τα λάθη εκείνα, τα οποία τους οδήγησαν στο μεγάλο Κραχ του '29 και να κινηθούν με "μέτρο" στην νέα κατάσταση ...Η αμερικανόπνευστη οικονομία τού Δυτικού Μπλοκ πάλι θα "έτρεχε" εκεί όπου έπρεπε να "περπατά" και θα "περπατούσε" εκεί όπου θα έπρεπε να στέκεται "ακίνητη".

Δεν φοβούνταν ν' ακολουθήσουν την αποδεδειγμένα λανθασμένη τακτική, γιατί είχαν το "φάρμακο" ...Θα "φούσκωναν" τη δυτική οικονομία όσο πήγαινε ...Μετά το αμερικανικό "όνειρο" θα έφτιαχναν το "όνειρο" του Δυτικού Κόσμου. Όταν θα άρχιζε η οικονομία να "ασφυκτιά" και να τους απειλεί, θα αντιμετώπιζαν το πρόβλημά της με τον γνωστό "τυφλοσούρτη". Δεν θεωρούσαν καν ότι υπήρχε κίνδυνος ...Στη χειρότερη των περιπτώσεων είχαν έναν άλλο "μισό" κόσμο, ο οποίος τους "περίμενε", για να "ξεφορτωθούν" τη ζημιά πάνω του ...Να "ξεφορτωθούν" τη ζημιά και να τη μετατρέψουν σε νέο "κέρδος" ...Πρόβλημα κανένα. Δικός τους ήταν κι εκείνος ο κόσμος, όπως είδαμε και στην αρχή του κειμένου.

Ό,τι ήταν η Ευρώπη για τις ΗΠΑ του "Κραχ" του '29, θα γινόταν το Ανατολικό Μπλοκ για το Δυτικό Μπλοκ, σε περίπτωση που θα απειλούνταν με ένα ανάλογο "Κραχ" ...Απλά πράγματα. Θέμα χρόνου ήταν να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Η τεράστια "ανάπτυξη", η οποία ξεκίνησε από τις ΗΠΑ με το New Deal και ακολούθησε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο σε ολόκληρη τη Δύση, δεν έκοψε ποτέ "ρυθμό" ...Δεν έκοψε ούτε όταν φαινόταν καθαρά ότι αυτή η τρελή "κούρσα" οδηγούσε σε αδιέξοδο ...Αδιέξοδο όμοιο με του '29. Ό,τι ήταν αυτό το '29 για τις ΗΠΑ, έγινε το '89 για τον Δυτικό κόσμο. Τα τεράστια κέρδη, τα οποία αυτός ο κόσμος με τεχνητό τρόπο —"φουσκώνοντας" τα μεγέθη του— είχε δημιουργήσει, ήταν πλέον απειλητικά ...Απειλητικά για την αντοχή του.

...Κανένα πρόβλημα. Η απόφασή τους ήταν εύκολη. Από τη στιγμή που ο Δυτικός Κόσμος κινδύνευε να διαλύσει, θα διέλυαν τον Ανατολικό, προκειμένου να μην έχουν πρόβλημα. Δικοί τους ήταν καί οι δύο κόσμοι και ό,τι ήθελαν έκαναν. Κάλεσαν τον "πιτσαδόρο" της Μόσχας στη Ρώμη και του είπαν ότι πρέπει να παραδώσει την αυτοκρατορία του στη λεηλασία της Δύσης ...Να την αφήσει "ανοχύρωτη", όπως βρήκαν οι Αμερικανοί την Ευρώπη του πολέμου ...Να παραδώσει την εξουσία στον μεθύστακα Γιέλτσιν και τον διεφθαρμένο Τσουμπάις, για να "ξεπουλήσουν" κατ’ αρχήν τη Ρωσία στο δυτικό κεφάλαιο.

Γιατί είχε ανάγκη το δυτικό κεφάλαιο εκείνο το ξεπούλημα; ...Για ν' αποφορτιστεί ο λιμνάζων πλούτος τής Δύσης ...Για να πάρει μια υλική υπόσταση και άρα μια μίνιμουμ αξία το "πέτσινο" χρήμα, το οποίο "απειλούσε" να "γυρίσει" μέσα στην αγορά ως απλό "χαρτί" και να μετατραπεί σε πληθωριστικό. Έπρεπε λοιπόν να εμφανιστεί σαν "επένδυση", για να πάψει να απειλεί με το "βάρος" του το Δυτικό Μπλοκ ...Να εκτονωθεί λίγο ο "αποστηματικός" πλούτος και ν' απαλλαγεί η οικονομία από την πίεσή του. Με συνοπτικές λοιπόν διαδικασίες "γκρέμισαν" τα "στεγανά" τού Ανατολικού Μπλοκ και άφησαν το δυτικό χρήμα να το "πλημμυρίσει" ...Το άφησαν να εξαγοράσει πλήρως τα πρώην ανατολικά κράτη.

Η κατάσταση είχε "εκτονωθεί" σε πρώτη φάση, αλλά αυτό δεν έφτανε. Έπρεπε να "επενδύσουν" τόνους χρήματος και αυτό δεν γινόταν με τέτοιες εξαγορές. Αυτοί επιθυμούσαν τεράστιες επενδύσεις, όμοιες μ' εκείνες που έγιναν στην Ευρώπη, όταν ξαναχτίζονταν οι υποδομές της μετά τον πόλεμο και όταν στηνόταν από τα θεμέλιά της η κατεστραμμένη από τους βομβαρδισμούς βιομηχανική της παραγωγή. Μόνον έτσι θα υπήρχε υψηλή "απορρόφηση" των τεραστίων όγκων πλούτου, ο οποίοι πλεόναζαν. Όμως, η Ευρώπη, είτε στη δυτική είτε στην ανατολική της μορφή, είχε αποκτήσει ήδη τις υποδομές της και είχε ήδη εκβιομηχανιστεί. Δεν μπορούσε ν' "απορροφήσει" νέο χρήμα, γιατί δρόμους είχε και τα εργοστάσια δεν της έλλειπαν.

Αυτό, όπως αντιλαμβανόμαστε, ήταν ένα πρόβλημα. Η συμμορία της Νέας Υόρκης αυτό το πρόβλημα έπρεπε να το λύσει. Χρήματα είχαν άπειρα και τους έλλειπαν τα επενδυτικά σχέδια, για να τα διοχετεύσουν προς τα εκεί. Τι θα έκαναν, για να "μιμηθούν" την προηγούμενη επιτυχή τακτική τους; ...Θα έκαναν το εξής απλό πράγμα. Εφόσον το '89 δεν υπήρχαν γκρεμισμένα από κάποιον πόλεμο εργοστάσια —για να τα χρηματοδοτήσουν— θα πήγαιναν να επενδύσουν εκεί όπου δεν υπήρχαν καθόλου τέτοια. Τότε μπήκε στην παγκόσμια "εξίσωση" της οικονομίας ο παράγων Κίνα. Τότε κάποιοι τραπεζίτες "θυμήθηκαν" την Κίνα ...Με τα "επικίνδυνα" χρήματα του Δυτικού Μπλοκ χρηματοδοτήθηκε η κινεζική ανάπτυξη. Όπως χρηματοδότησαν με τα "πέτσινα" προπολεμικά χρήματα το γερμανικό "θαύμα", έτσι χρηματοδοτήθηκε και το κινεζικό.

Αυτό θεωρήθηκε η απόλυτη λύση, γιατί δημιουργούσε δύο "σιφόνια", τα οποία τραβούσαν χρήματα ταυτόχρονα. Από τη μία πλευρά επένδυαν στην Κίνα τεράστια ποσά για την εκβιομηχάνισή της και από την άλλη πλευρά δάνειζαν στους λαούς τής Δύσης τεράστια ποσά, για να καλύψουν τις ανάγκες τους, εξαιτίας της αποβιομηχάνισής της. Είχαν βρει την τέλεια λύση, για να "επενδύσουν" το χρήμα τους. Ο κόσμος ερχόταν σε επαφή με αριθμούς, οι οποίοι παλαιότερα αφορούσαν μόνον τους αστρονόμους. Με τα ίδια χρήματα η Κίνα αναπτυσσόταν βιομηχανικά και με τα ίδια χρήματα η άνεργη Δύση βυθιζόταν στα χρέη, τα οποία μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση.

Η απάτη της Γερμανικής Ένωσης.

Όλα αυτά, όμως, τα οποία περιγράφουμε μέσα σε λίγες παραγράφους, για να δρομολογηθούν, απαιτούν μια ολόκληρη μεθόδευση ...Δεν είναι τόσο απλά όσο τα περιγράφουμε ...Υπάρχουν τεχνικές, που εφαρμόζονται. Στην περίπτωση που περιγράφουμε η τεχνική είναι πανομοιότυπη μ' αυτήν που προκάλεσε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Για να ξεκινήσει το "γκρέμισμα" του Ανατολικού Μπλοκ, έπρεπε να μεθοδευτεί πόλεμος ...ή κάτι σαν "πόλεμος". Γιατί; Γιατί δεν σε αφήνουν τα κράτη να εισβάλεις μέσα σ' αυτά και με "χάντρες" και "καθρεπτάκια" και να τα εξαγοράσεις.

Έπρεπε οι ίδιοι οι τοκογλύφοι να δημιουργήσουν με τα χρήματά τους τις συνθήκες εκείνες, οι οποίες θα ανάγκαζαν τα ίδια τα κράτη να τους "καλέσουν" για "βοήθεια" ...Συνθήκες, οι οποίες θα τα ανάγκαζαν να τους παρακαλέσουν να τα δανειοδοτήσουν, γιατί δεν θα μπορούσαν ν' ανταπεξέλθουν στον "νέο" κόσμο στον οποίο έμπαιναν. Η διάλυση δηλαδή του Ανατολικού Μπλοκ έπρεπε να γίνει με έναν συγκεκριμένο τρόπο και όχι τυχαία. Το ότι τα κράτη αυτού του Μπλοκ θα έφευγαν από την επιρροή της Σοβιετικής Ένωσης, δεν σημαίνει πως ήταν σίγουρο ότι θα έμπαιναν στη δική τους σφαίρα επιρροής. Θα μπορούσαν αυτά τα κράτη να "κλείσουν" τις οικονομίες τους και να επιχειρήσουν να ευθυγραμμιστούν με τα υπόλοιπα με συντηρητικούς ρυθμούς ...Να προσπαθούσαν με τα δικά τους μέσα να αναπτυχθούν, χωρίς να απειλούνται από τις εξωτερικές "πλημμύρες" ...Να αναπτύξουν μεταξύ τους ως ομοιοπαθείς μια αλληλεγγύη και να "πολεμήσουν" για την επιβίωσή τους με την αλληλοβοήθεια.

Όμως, αυτό δεν το επιθυμούσε η Δύση των τοκογλύφων της Νέας Υόρκης. Η Δύση επιθυμούσε να μπαίνουν τα κράτη αυτά σαν "αρνιά" μέσα σε "αρένα" ...Να μπαίνουν μέσα στην "αρένα" και να τα "κατασπαράζουν" οι τοκογλύφοι. Αυτό έγινε δυνατό και πάλι με το χρήμα. Η Δύση τούς έδωσε χρήμα, για να τα "βοηθήσει". Γιατί; Για να τους δώσει ένα "τυράκι", προκειμένου να τα παρασύρει στην "παγίδα" της ...Να τα "γλυκάνει" με τον δήθεν καπιταλιστικό τρόπο ζωής και μετά να τα παγιδεύσει.

Με αυτόν τον ύπουλο σκοπό η "γενναιόδωρη" Δύση των τοκογλύφων έσπευσε να δώσει "τζάμπα" χρήμα στα ανατολικά κράτη μετά την πτώση τού τείχους. Τζάμπα ήταν για τους τοκογλύφους αυτά τα χρήματα, τα οποία τα τύπωναν με τον τόνο. Τα έβαζαν στους ίδιους "κωδικούς" που έβαζαν κάποτε τα δάνεια του Χίτλερ. Στα αναγκαστικά "αγύριστα" για στρατηγικούς λόγους ...Σαν τις τζάμπα "μάρκες", τις οποίες μοιράζουν τα καζίνο στους αφελείς, για να τους παρασύρουν στο παιχνίδι ...Σαν τη τζάμπα δόση του εμπόρου ναρκωτικών ...Σαν το τζάμπα "test drive" της πόρνης του νταβατζή ...Τέτοιοι ήταν οι μεγαλοπαράγοντες της Δύσης και τέτοια κόλπα ήξεραν.

Αυτός ήταν κι ο λόγος που η Δύση φάνηκε τόσο "γενναιόδωρη" με τους άλλοτε αντιπάλους της. Δρομολόγησε ένα ψευδοσχέδιο βοήθειας τύπου Μάρσαλ, για να παγιδεύσει τους λαούς και τα κράτη τους ...Για να τους δώσει μια στοιχειώδη αγοραστική δύναμη και να τους "γλυκάνει" με τα "γυαλιστερά" προϊόντα τού καπιταλισμού ...Να τους βάλει σε μια λογική του παιχνιδιού "μονόπολη" ...Να τους δώσει ψεύτικα χρήματα, για να γευτούν αληθινά προϊόντα ...Τα καλύτερα προϊόντα που διέθετε η ίδια. Με ποιον στόχο; ...Να τους κάνει ν' αντιπαθήσουν τα δικά τους προϊόντα ...Να τους απομακρύνει από τις δικές τους παραγωγές και με αυτόν τον τρόπο να σαμποτάρει τις παραγωγικές υποδομές τους.

Με τα δυτικά χρήματα οι ανατολικοί αγόραζαν δυτικά προϊόντα και ξαφνικά τα εργοστάσιά τους γίνονταν παλιοσίδερα. Δεν μπήκε ούτε ένα δολάριο στα κράτη αυτά, προκειμένου να εκσυγχρονιστεί η παραγωγή τους και να διασφαλιστούν θέσεις εργασίας ...Καταναλωτικού τύπου δάνεια δόθηκαν, για να σπάσουν τα προστατευτικά "στεγανά" των κρατών. Όταν τα κράτη, για ν' "ανταποδώσουν" τη "χάρη", άνοιξαν χωρίς προστατευτικούς όρους τις "αγορές" τους, την πάτησαν. Οι αγορές τους πλημμύρισαν με δυτικά προϊόντα και τα εργοστάσιά τους έκλεισαν μέσα σε λίγους μήνες. Μετά ήταν "εξαρτώμενοι" από τη Δύση όπως ο ναρκομανής από το "βαποράκι" του.

Μόλις τα εργοστάσιά τους έγιναν άχρηστοι σωροί ερειπίων, αυτοί οι απατεώνες τούς έκλεισαν και τις "στρόφιγγες" της χρηματοδότησης. Δεν υπήρχε δρόμος "γυρισμού". Τα τζάμπα χρήματα έπαψαν να δίνονται και άρχισαν τα ακριβά δάνεια ...Τα δάνεια, τα οποία είχαν πλέον απόλυτη ανάγκη τα αδύναμα κράτη και οι άνεργοι λαοί, εφόσον έπρεπε να καλύψουν τις ανάγκες τους, καθώς δεν παρήγαγαν πλέον τίποτε απολύτως. Τι θα έμπαινε ως εγγύηση γι' αυτά τα δάνεια; ...Η ίδια τους η πατρίδα ...Τέλος ...Ο dealer την "έφαγε" την περιουσία τού αφελούς "κληρονόμου".

Αυτό έγινε στην Ανατολική Ευρώπη και το ένα μετά το άλλο κράτος "έπεσε" σαν ξεροχώραφο στα χέρια των Εβραίων τοκογλύφων. Η ίδια μέθοδος-"τυφλοσούρτης" ακολουθήθηκε παντού. Έμπαιναν χρήματα μέσα στα κράτη, αλλά δεν γίνονταν επενδύσεις. Τα χρήματα ξοδεύτηκαν ασκόπως και στο τέλος έμειναν χρέη και τα πάντα λεηλατήθηκαν από τους Εβραίους Τοκογλύφους των "Αγορών". Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότεροι "ολιγάρχες" της Ανατολής είναι κατά "σύμπτωση" Εβραίοι ...Front man των Εβραίων τοκογλύφων ήταν όλοι τους. Με αυτόν τον τρόπο ολόκληρες πατρίδες λαών γίνονταν οικόπεδα προς πώληση. Κανένας δεν αντιδρούσε, γιατί οι λαοί είχαν παγιδευτεί από την προπαγάνδα της "ευγενούς" και "γενναιόδωρης" Δύσης, η οποία απλά αναζητούσε το "δίκιο" της και βέβαια την επιστροφή των "δανεικών", που είχε δώσει.

Γι' αυτόν τον λόγο όλοι αισθάνονταν συνένοχοι στο έγκλημα. Νόμιζαν ότι οι ίδιοι έφταιγαν, γιατί δεν γνώριζαν πώς λειτουργεί η οικονομία και όχι οι "άρπαγες". Νόμιζαν ότι η Δύση είχε κάνει το "καθήκον" της, ενώ οι ίδιοι δεν στάθηκαν στο ύψος τους ...Τα "παπατζηλίκια" των Εβραίων τοκογλύφων, που γεννούν ενοχές στα θύματά τους. Την "πάτησαν" οι λαοί και δεν μπορούσαν να διαχειριστούν την κατάσταση. Όμως, αυτή η πρωτοφανής τακτική, επειδή στο αποτέλεσμά της μοιάζει με πολεμική καταστροφή, θα έπρεπε να ξεκινήσει με έναν τρόπο, που να μην την κάνει προκλητική. Οι Αμερικανοί και οι Εβραίοι τραπεζίτες θα έπρεπε να "κατακτούν" τα κράτη εξαγοράζοντάς τα, αλλά δεν έπρεπε να προκαλούν. Έπρεπε αυτό όχι μόνον να μην παρουσιάζεται ως κάτι το κακό ή το προδοτικό για τις ηγεσίες που το επέτρεπαν, αλλά αντίθετα να φαίνεται σαν κάτι το θετικό.

...Δεν εξαγόραζαν οι ισχυροί τους αδύναμους ...Φερόταν "αδερφικά" και μέσα στα πλαίσια τής "αλληλεγγύης" αναλάμβαναν την αξιοποίησή τους. Τότε άρχισαν να παραποιούν —εκτός όλων των άλλων— και τις ίδιες τις έννοιες. Οι αγοραστές "βαπτίστηκαν" επενδυτές. Λέμε "βαπτίστηκαν", γιατί δεν ήταν επενδυτές ...Δεν επένδυαν ...Αγόραζαν ό,τι πολυτιμότερο υπήρχε στις χώρες αυτές και απέδιδε πλούτο με τη δική του αξία. Αγόραζαν επίσης και εργοστάσια, όχι όμως για να επενδύσουν σ' αυτά, εκσυγχρονίζοντάς τα και δημιουργώντας θέσεις εργασίας, αλλά για να τους βάλουν "λουκέτο", εφόσον θεωρούσαν ότι σε κάποια στιγμή θα μπορούσαν να απειλήσουν τον σχεδιασμό τους. Ό,τι έδινε δύναμη σε έναν λαό, έπρεπε να εξαγοραστεί ή απλά να καταστραφεί.

Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται τον λόγο που ήταν υποχρεωμένοι να "πειράξουν" τις έννοιες και στην πραγματικότητα να "βαπτίσουν" το ψάρι κρέας. Οι λαοί σε διαφορετική περίπτωση θα αντιδρούσαν στα εγκλήματα αυτά ...Επί αιώνες οι λαοί δεν δέχονταν να πουλάνε γη —η οποία αποκτήθηκε με αίμα— σε ξένους ...Δεν δέχονταν να πουλάνε πλουτοπαραγωγικές πηγές ή στρατηγικές βιομηχανίες, οι οποίες ήταν οι εγγυητές τής ελευθερίας και της ανεξαρτησίας τους. Όλα αυτά άλλαξαν με μια απλή αλλαγή του "λεξιλογίου" ...Η λεηλασία γι' αυτόν τον λόγο "βαπτίστηκε" ιδιωτικοποίηση ...Η διαφθορά "βαπτίστηκε" μπόνους αποδοτικότητας των κρατικών υπαλλήλων, που "συναντούσαν" τον ιδιωτικό τομέα ...Η προδοσία "βαπτίστηκε" εσωτερική πληροφόρηση ή tip ...Τα δάνεια "βαπτίστηκαν" βοήθεια ...Η διάλυση "βαπτίστηκε" ρεαλιστική αξιοποίηση ...Η καταστροφή "βαπτίστηκε" εκσυγχρονισμός.
Για να τα καταφέρουν όλα αυτά, έπρεπε να τα μεθοδεύσουν προσεκτικά. Στην πραγματικότητα δεν χρειάστηκε να σκεφτούν ούτε καν ένα νέο τρυκ. Ποιον θα χρησιμοποιούσαν, για να προκαλέσουν τον "πόλεμο", που είχαν ανάγκη; Ποιον θα χρησιμοποιούσαν, για να εμφανίσουν μια εξαγορά, η οποία μοιάζει με πολεμική κατάκτηση, σαν μια αδερφική "ένωση"; Ποιον θα χρησιμοποιούσαν, για να παραστήσει τον αδερφό, που, μόλις μπει στο σπίτι τού αδερφού του, θα βγάλει το "μαστίγιο"; Ποιον θα χρησιμοποιούσαν με τη νοοτροπία της αρπαγής, της καταστροφής και με τα χαρακτηριστικά τής απόλυτης υπακοής και αφοσίωσης στα αφεντικά του;

...Και πάλι τον αδύναμο κρίκο ...Το χαϊβάνι που γνώριζαν. Η Γερμανία θα ήταν και πάλι το χαϊβάνι, που θα ξεκινούσε τον "πόλεμο". Οι Γερμανοί, οι οποίοι κανονικά θα έπρεπε σήμερα να βόσκουν αγελάδες —γιατί με τη βιομηχανία "μπερδεύονται" λίγο—, έκαναν και πάλι αυτό που δεν έπρεπε εις βάρος της Ευρώπης και των λαών της. Οι Γερμανοί, οι οποίοι εξασφάλισαν βιομηχανικό μεροκάματο, εξαιτίας της μεγαλοψυχίας των Ευρωπαίων, ανέλαβαν και πάλι να "αποβιομηχανίσουν" την Ευρώπη, για να δώσουν το απόλυτο πλεονέκτημα στη Γερμανία. Οι Γερμανοί, οι οποίοι ποτέ δεν πλήρωσαν τα χρέη τους στους λαούς τής Ευρώπης, συμμετείχαν σε έναν σχεδιασμό, ο οποίος οδήγησε στη σημερινή υπερχρέωση όλων των ευρωπαϊκών λαών.

...Η Γερμανία είναι η αποκλειστικά υπεύθυνη για την πανευρωπαϊκή δυστυχία, η οποία προέκυψε από την κρίση χρέους. Αυτή την προκάλεσε κατ’ εντολή των τοκογλύφων τής Νέας Υόρκης. Πώς έγινε αυτό; Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, που έγινε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος......Με τα δάνεια των φασιστικών της ηγεσιών ...Με τα αμερικανικά δάνεια, που οι ηγέτες της γνώριζαν τις συνέπειες που θα "φόρτωναν" στην Ευρώπη. Με τον υπερδανεισμό της η Γερμανία μετατρεπόταν —εις γνώση της— σε ένα "αιμοσταγές" θηρίο, το οποίο διψούσε για έσοδα.

Back to content | Back to main menu