Κορυφή σελίδας
Ποδόσφαιρο - Η αρρώστια του βασιλιά απειλεί την ίδια την δημοκρατία - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Ποδόσφαιρο - Η αρρώστια του βασιλιά απειλεί την ίδια την δημοκρατία - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Ποδόσφαιρο - Η αρρώστια του βασιλιά απειλεί την ίδια την δημοκρατία

17 Νοεμβρίου 1997

Όταν λοιπόν αυτά τα σύνολα, που αποτελούνται από παίκτες και προπονητές, οι οποίοι δεν συνδέονται μεταξύ τους με κανέναν άλλο τρόπο πέρα από την ποδοσφαιρική λειτουργία, μπουν στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, τότε πολλά θ' αλλάξουν. Η αλλαγή θα αφορά κατ' αρχήν τις αντίπαλες ομάδες, που θα πρέπει ν' αλλάξουν την τακτική του βολέματος φίλων και συγγενών, αν θέλουν να ελπίζουν σε διάκριση. Μια άλλη αλλαγή θα αφορά και τον τομέα της διαιτησίας. Σήμερα οι διαιτητές των ερασιτεχνικών κατηγοριών δεν είναι και ό,τι καλύτερο μπορεί να συναντήσει κάποιος στην κοινωνία. Στην πλειοψηφία τους είναι αγράμματοι, που βρίσκουν έναν τρόπο ν' αυξήσουν το εισόδημά τους με τίμημα τον εβδομαδιαίο εξευτελισμό τους και τους συνήθεις προπηλακισμούς. Αυτά συμβαίνουν σήμερα, γιατί οι αστοιχείωτοι διαιτητές είναι οι μόνοι που δέχονται να μπουν στον αγωνιστικό χώρο-αρένα των αστοιχείωτων παικτών προπονητών. Στη νέα κατάσταση αυτοί δεν έχουν θέση, γιατί ο διαιτητής απαιτείται να έχει γνώσεις και όχι να παριστάνει ότι έχει. Θα έχει ν' αντιμετωπίσει παίκτες και προπονητές που θα γνωρίζουν τους κανονισμούς και θα επιχειρηματολογούν χωρίς να φωνάζουν. Σήμερα υπάρχουν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, που συντηρούν τις οικογένειές τους από το ποδόσφαιρο και δεν γνωρίζουν τους κανονισμούς. Το ίδιο συμβαίνει και με μερικούς "παντογνώστες" προπονητές.

Εξαιτίας των αλλαγών αυτών θα προκύψει και μια νέα κατάσταση σ' ό,τι αφορά το "ιδιοκτησιακό" καθεστώς των ποδοσφαιριστών. Σήμερα η ισχύουσα κατάσταση είναι ένα από τα κύρια αίτια της αθλιότητας που υπάρχει στο ποδόσφαιρο. Η εξουσία, που φροντίζει τα συμφέροντά της, έχει μεριμνήσει να υπάρχει ένας νόμος που την ευνοεί. Ο νόμος αυτός θέλει τον παίκτη να ανήκει στο σωματείο και ν' απαιτείται η σύμφωνη γνώμη τού σωματείου για να μετακινηθεί. Ένας νόμος της λογικής του Μεσαίωνα, όπου ο άνθρωπος δεν είναι κύριος του εαυτού του, παρά δούλος του συστήματος στο οποίο εκείνη τη στιγμή είναι ενταγμένος. Θεωρητικά αυτός ο νόμος έχει τους εξής στόχους: Ο πρώτος είναι να μην μετακινούνται οι ποδοσφαιριστές προς τις ομάδες των προνομιούχων που διαθέτουν την οικονομική ισχύ και άρα να μην υπάρχει το φαινόμενο της αφαίμαξης των φτωχών ομάδων. Ο δεύτερος έχει υποτίθεται σχέση με το κέρδος του σωματείου. Είναι λογικό, σύμφωνα με την πολιτεία, ένα σωματείο που παράγει ταλέντα να λαμβάνει εξαιτίας τους μια οικονομική ενίσχυση, η οποία θα διατηρήσει την υποτιθέμενη θετική κατάσταση.

Αν εξετάσει κάποιος επιφανειακά τους παραπάνω λόγους, θα δει ότι έχουν μια κάποια λογική, που δεν είναι τόσο επικίνδυνη. Αυτό που εμάς ενδιαφέρει είναι οι πρακτικές συνέπειες αυτού του νόμου. Αυτός ο νόμος υποδουλώνει τον παίκτη στους παράγοντες. Αν σκεφτεί κάποιος και την ποιότητα των παραγόντων, τότε θα δει την αλήθεια. Με μέσον αυτόν τον νόμο, οι παράγοντες απειλούν και τρομοκρατούν τους παίκτες. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η ποδοσφαιρική πορεία και άρα η καριέρα των παικτών είναι άμεσα εξαρτώμενη από την βούληση των παραγόντων. Εξαιτίας αυτού του νόμου ακούγεται μέσα στα αποδυτήρια των ομάδων η συνηθέστερη των απειλών: "Θα σου κόψω τη μπάλα"... λέει ο παράγοντας στον παίκτη, "κόβοντάς" του προκαταβολικά τα πόδια. Αυτό το κάνουν, επειδή συνήθως στοχεύουν στο οικονομικό κέρδος. Στην περίπτωση ενός ταλαντούχου βρίσκουν την ευκαιρία να κερδίσουν οικονομικώς οι ίδιοι εις βάρος του σωματείου. Το τραγικό όμως είναι ότι, εξαιτίας αυτής της προσδοκίας, συνήθως καθυστερούν τους παίκτες με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να χάνουν τις ευκαιρίες τους. Οι ευκαιρίες που έχουν οι παίκτες να προωθηθούν δεν είναι άπειρες. Όταν ο παράγοντας αναλίσκεται στα παζάρια, ο χρόνος τρέχει και τα δεδομένα αλλάζουν. Σήμερα μπορεί να ενδιαφέρει μια ομάδα ένας παίκτης ενώ αύριο όχι. Ο παράγοντας δεν χάνει καθυστερώντας. Το προσδοκώμενο κέρδος, όταν δεν επιτυγχάνεται, δεν είναι ζημιά. Για τον παίκτη όμως αυτή η καθυστέρηση ίσως να είναι η αιτία να χάσει την ευκαιρία της ζωής του. Είναι παράλογο να παραδίδουμε τα όνειρα των νέων στη διαχείριση των παραγόντων, επειδή αυτοί αγόρασαν κάποιες φανέλες και φόρμες.

Οι προδιαγραφές που θέτουμε σ' ό,τι αφορά τους ποδοσφαιριστές είναι αδύνατο να επιτρέψουν στον συγκεκριμένο νόμο να υφίσταται. Όταν εξαιτίας αυτών των προδιαγραφών αναγκάζονται οι ομάδες ν' αναζητούν παίκτες, είναι παράλογο να μην τους προσφέρουν τη δυνατότητα να φύγουν όταν το επιθυμούν. Το ποδόσφαιρο δεν θα είναι στατικό, όπου το κάθε σωματείο λειτουργεί με δικούς του παίκτες και περιοδικά δημιουργεί κάποιο ταλέντο. Θα παίρνει απ' όπου βρίσκει ελεύθερους τους παίκτες που του χρειάζονται και άρα θα δίνει με την ίδια ευκολία. Απλά για λόγους τάξης και καλής λειτουργίας στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, οι συμφωνίες παικτών και σωματείων θα έχουν διάρκεια μιας αγωνιστικής περιόδου. Δεν θα μπορεί δηλαδή ο παίκτης να μετακινείται πριν από το τέλος της περιόδου. Σ' αυτό το χρονικό διάστημα θ' ανήκει αποκλειστικά στο σωματείο που θα κατέχει το δελτίο του. Ο παίκτης κατ' αυτόν τον τρόπο θα είναι κύριος του εαυτού του και όχι δούλος του παράγοντα. Κανένας δεν θα ξανααπειλήσει παίκτη, επειδή έχει στην κατοχή του το δελτίο του.

Σ' ό,τι αφορά τους επαγγελματίες οι συμφωνίες και τα συμβόλαια θα γίνουν άκρως επαγγελματικά και όχι με τον τρόπο που γίνονται σήμερα. Ο παίκτης θα υπογράφει συμβόλαια συνεργασίας με τη λογική που υπογράφει συμβόλαιο κάποιος εργαζόμενος. Τέρμα οι πενταετίες και τα πονηρά που σκέφτονται οι παράγοντες, που όταν θέλουν είναι επαγγελματίες και όταν δεν τους βολεύει κρύβονται πίσω από το δάκτυλο του ερασιτεχνικού αθλητισμού. Οι επαγγελματικές ομάδες θα πρέπει επιπλέον να στερηθούν και της δυνατότητας να δανείζουν παίκτες σ' άλλες ομάδες. Αυτό είναι καταστροφικό για το ποδόσφαιρο, γιατί δίνει τη δυνατότητα στις μεγάλες ομάδες να επενδύουν σε πολλά μέτωπα ταυτόχρονα. Κάνουν απαγορευτικές τις μεταγραφές στις άλλες ομάδες και περιμένουν ν' αρπάξουν με ασφάλεια τον καλύτερο, έχοντας κάνει τη μεταγραφή του σε παλαιότερο χρόνο και με ελάχιστα χρήματα. Η απαγόρευση του δανεισμού μπορεί να επιτευχθεί ως εξής: ο παίκτης από τη στιγμή που θα παίζει σε μια ομάδα, αυτόματα θα μεταβιβάζονται τα δικαιώματά του σ' αυτήν για το σύνολο του χρόνου που αυτός είναι δεσμευμένος από το συμβόλαιό του. Κάθε ομάδα θα είναι υποχρεωμένη, πριν από την έναρξη του επαγγελματικού πρωταθλήματος, να δίνει στη δημοσιότητα τα συμβόλαια συνεργασίας των παικτών της με την ίδια για τη συγκεκριμένη περίοδο. Δεν θα υπάρχουν τα γνωστά δελτία, παρά συμβόλαια. Οι ομάδες θα χρησιμοποιούν στο πρωτάθλημα μόνο τους παίκτες που θα τους ανήκουν. Αν για παράδειγμα ο Παναθηναϊκός αγοράσει έναν παίκτη και δεν τον χρησιμοποιεί, δεν θα μπορεί να τον παραχωρήσει για παράδειγμα στον ΟΦΗ. Αν έχει συμβόλαιο μαζί του για τρία χρόνια, σε περίπτωση δανεισμού ωφελημένος είναι ο ΟΦΗ, εφόσον αυτόματα ο Παναθηναϊκός χάνει τα δικαιώματα πάνω στον παίκτη, τα οποία αποκτά για τρία χρόνια ο ΟΦΗ, εφόσον σέβεται τους όρους του συμβολαίου. Πώς μπορεί να ζητήσει πίσω τον παίκτη όταν δεν έχει κανένα νομικό δικαίωμα πάνω του; Θα πρέπει να περιμένει να λήξει το συμβόλαιό του ή να πετύχει οικονομική συμφωνία με την ομάδα, πράγμα ασύμφορο. Ευκαιρία είναι ένας παίκτης όταν αγοράζεται φθηνά και στη συνέχεια αναδεικνύεται. Δεν είναι ευκαιρία όταν προσπαθείς να τον αγοράσεις καταξιωμένο.

Σ' αυτό το σημείο θ' αναρωτηθεί ο αναγνώστης για το αν θα υπάρχει η δυνατότητα οι παράγοντες να δεσμεύονται με ιδιωτικά συμφωνητικά με στόχο να παρακάμψουν το νόμο. Αυτό είναι αδύνατο για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι το οποιοδήποτε συμφωνητικό θα δεσμεύει τον παράγοντα και όχι το σωματείο. Ο παίκτης είναι περιουσία του σωματείου. Ο δεύτερος είναι η οργή των οπαδών. Αν ο παράγοντας εξαιτίας προσωπικής δέσμευσης επιστρέψει έναν παίκτη που οι οπαδοί αγαπούν, σύντομα θα πάψει να είναι παράγοντας. Σήμερα οι "δανεικοί" μετακινούνται χωρίς αντιδράσεις, γιατί οι νόμοι το επιβάλλουν και οι νόμοι είναι υπεράνω των πόθων των οπαδών. Οι μεγάλες ομάδες στο μέλλον δεν θα έχουν συμφέρον ν' αγοράζουν τους πάντες, γιατί δεν θα μπορούν να ελπίζουν σε όφελος. Είναι παράλογο και άρα αδύνατο να διατηρούν ένα δυναμικό πενήντα παικτών από τους οποίους θα παίζουν έντεκα και οι υπόλοιποι θα είναι στην εξέδρα. Η έλλειψη αγωνιστικής δραστηριότητας είναι θέμα χρόνου να αχρηστεύσει ακόμα κι έναν ταλαντούχο. Αν σ' αυτό προσθέσουμε και τον νέο εθνικό σχεδιασμό, που θα γεννά ταλέντα και θα ενισχύει τις επαρχιακές ομάδες, βλέπουμε ότι τα πράγματα θ' αλλάξουν ριζικά. Θα πάψει να υπάρχει τεράστια διαφορά δυναμικού μεταξύ των ομάδων. Θα πάψει να υπάρχει το φαινόμενο, όπου οι λίγοι αμείβονται με αστρονομικά ποσά και οι πολλοί "ψωμοζούν", ελπίζοντας να έλθει κάποτε η σειρά τους.

Αν συμβούν όλα αυτά όμως θίγεται το σύστημα, γιατί οι άνθρωποί του χάνουν τη δυνατότητα ν' αποσπούν τη λατρεία των οπαδών. Δε θα χρειάζεται ο πλούσιος πρόεδρος. Οι ομάδες εύκολα θα μπορούν να γίνουν αυτοσυντηρούμενες. Το θέαμα φέρνει κόσμο στα γήπεδα και αυτό σημαίνει έσοδα. Δεν θα έχουν ισχύ οι κρατικοί λειτουργοί και άρα οι κριτές τους πολιτικοί. Δεν μπορεί κάποιος να λύσει προβλήματα όταν αυτά δεν υπάρχουν.

Τελευταίο αφήσαμε ίσως τον πιο σημαντικό λόγο που σήμερα το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν γεννά ταλέντα. Σ' άλλο σημείο αναφέραμε ότι ο τρόπος που αντιλαμβάνεται η ελληνική κοινωνία ορισμένα πράγματα είναι καθοριστικός για το ποδόσφαιρο. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι το ποδόσφαιρο, όπως είδαμε, είναι ένα άθλημα όπου ο καθοριστικός παράγοντας που δίνει τη νίκη και άρα οδηγεί στην επιτυχία είναι η ομάδα. Μια πολυπληθής ομάδα όμως, για να λειτουργήσει αποτελεσματικά, απαιτεί από τα μέλη της να λάβουν κάποιους ρόλους. Οι ρόλοι αυτοί δεν αφορούν μόνο τον παίκτη στο προσωπικό επίπεδο, αλλά αφορούν και τις υποομάδες που υπάρχουν μέσα στην ίδια ομάδα. Τέτοιες υποομάδες είναι οι αμυντικοί, οι επιθετικοί και οι μέσοι. Απαιτείται δηλαδή ο κάθε παίκτης να γνωρίζει περισσότερα πράγματα από την τεχνική. Θα πρέπει να συνεργάζεται με διάφορους τρόπους, που θα του υποδεικνύει ο προπονητής με τους ομοίους του και θα πρέπει να συνεργάζεται και με τους υπολοίπους. Η κοινή προπόνηση των ποδοσφαιριστών αυτό το νόημα έχει. Πρέπει να μάθει μια ομάδα να αυτοματοποιεί ορισμένες λειτουργίες και θα πρέπει ο παίκτης να μάθει να λειτουργεί ως άτομο μέσα σ' ένα σύνολο που λειτουργεί με αυτοματισμούς κι επιτρέπει παράλληλα στον παίκτη ν' αυτοσχεδιάζει στο επίπεδο που αυτό είναι δυνατό. Όλες αυτές οι απαιτήσεις κάνουν το ποδόσφαιρο ένα δύσκολο άθλημα. Πάντα πρέπει ν' αναζητείται η ισορροπία ανάμεσα στην ομάδα-μηχανή των απρόσωπων παικτών και στην ομάδα-θέαμα των απείθαρχων ταλέντων, που την καθιστούν αναποτελεσματική. Η επίτευξη των τέλειων ισορροπιών απαιτεί εξυπνάδα. Απαιτείται έξυπνος προπονητής για τον σχεδιασμό και έξυπνοι παίκτες για την εφαρμογή. Το ποδόσφαιρο απαιτεί έξυπνους ανθρώπους για να προσφέρει τα όσα υπόσχεται στους οπαδούς.

Πού όμως θα βρεθούν οι έξυπνοι άνθρωποι; Η ελληνική οικογένεια είναι αρκετά ισχυρή, ώστε να επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τα μέλη της σ' ό,τι αφορά τις επιλογές τους. Ο γονέας, που αντιλαμβάνεται ότι το παιδί του είναι έξυπνο και έχει δυνατότητες, προσπαθεί να το στρέψει προς τον τομέα της παιδείας. Ο γονέας αυτός μπορεί να είναι οπαδός μιας ομάδας, να λατρεύει τους ποδοσφαιριστές, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν παραιτείται από τον αγώνα του να πείσει το παιδί του να μην ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Η ελληνική οικογένεια φοβάται το ποδόσφαιρο και το ευρύτερο ποδοσφαιρικό περιβάλλον. Είτε εξαιτίας της γνώσης των όσων συμβαίνουν
και άρα λόγω εμπειρίας είτε από ένστικτο, αποτρέπουν οι Έλληνες τα παιδιά τους από την ποδοσφαιρική επιλογή. Δεν βλέπουν και πολύ ορθά τις μερικές δεκάδες των επιτυχημένων ποδοσφαιριστών, παρά βλέπουν τις χιλιάδες των περιπτώσεων που οδηγήθηκαν στην καταστροφή. Δεν θέλουν ούτε να το σκέφτονται ότι ο πολλά υποσχόμενος γιος τους θα έρθει η στιγμή που θα είναι εξαρτώμενος από έναν ανυπόληπτο μεθύστακα παράγοντα. Δεν θέλουν να δουν το παιδί τους να το φτύνουν να το κτυπούν και να το βρίζουν μέσα στα "γήπεδα" των ερασιτεχνικών κατηγοριών. Δεν θέλουν να δουν το παιδί τους επαγγελματία να περιφέρεται σ' όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας χωρίς σπίτι, χωρίς φίλους, χωρίς μελλοντικές προοπτικές. Φοβούνται και δικαίως, εφόσον αυτό είναι το σύνηθες φαινόμενο, ότι ο γιος τους θα εγκαταλείψει τα πάντα στο όνομα μιας αμφίβολης καριέρας. Φοβούνται τις συναναστροφές με τους ποδοσφαιριστές, που τις περισσότερες φορές έχουν εγκαταλείψει το σχολείο και το σύνολο των οποιωνδήποτε φιλοδοξιών μπορεί να έχει ένας άνθρωπος.

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι το ποδόσφαιρο να εμφανίζεται σαν ένας από τους πιο σημαντικούς εχθρούς της ελληνικής οικογένειας. Ένας εχθρός που απειλεί σοβαρά την οικογενειακή γαλήνη και τις σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας. Δεν υπάρχει Έλληνας που να ανακοίνωσε στην οικογένειά του την πρόθεσή του ν' ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο, χωρίς να έρθει σε αντίθεση μ' αυτήν. Αυτοί που ασχολούνται σήμερα με το ποδόσφαιρο είναι, είτε παιδιά πολύ φτωχών οικογενειών, όπου η μόρφωση και οι φιλοδοξίες είναι ανέφικτες, είτε παιδιά ανθρώπων που γνωρίζουν τι συμβαίνει στο ποδόσφαιρο και, έχοντας κάποιες διασυνδέσεις, δίνουν την ευκαιρία στο παιδί τους να δοκιμάσει την τύχη του. Οι μεν πρώτοι ασχολούνται, γιατί δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος στην κατάστασή τους και την ηλικία τους να εξασφαλίσουν πλούτο και επωνυμία, ενώ οι δεύτεροι, επειδή αισθάνονται κάποια ασφάλεια δραστηριοποιημένοι σε χώρο που έχουν κάποια ισχύ.

Εξαίρεση σ' αυτόν τον κανόνα αποτελούν οι νέοι που κατοικούν στα χωριά. Εξαιτίας του χρόνου που καθημερινά έχουν στη διάθεσή τους
και είναι περισσότερος απ' αυτόν που διαθέτουν τα παιδιά της πόλης, μπορούν ν' ασχοληθούν με το ποδόσφαιρο, χωρίς να επιβαρύνουν τις υπόλοιπες δραστηριότητές τους. Το περιορισμένο κοινωνικό περιβάλλον τού χωριού, σε συνδυασμό με την ύπαρξη τοπικής οργανωμένης ομάδας, δεν απαιτεί από πλευράς τους αλλαγή συναναστροφών. Με τους ίδιους φίλους παίζουν καί στις αυλές των σπιτιών τους καί στο ποδοσφαιρικό γήπεδο. Μόνο γι' αυτούς είναι ακίνδυνο το ποδοσφαιρικό κύκλωμα, εφόσον δεν απαιτεί αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζωή τους και άρα την όλη πορεία τους. Το πρόβλημα μ' αυτούς είναι ότι σε κάποια στιγμή θα εγκαταλείψουν το ποδόσφαιρο και θα συνεχίσουν τις σπουδές τους, εξαιτίας της αδυναμίας τους ν' αποβάλλουν από την ομάδα τους άξεστους και βάρβαρους συγχωριανούς τους. Αν δεν αποβληθούν αυτοί από την ομάδα, είναι αδύνατον η ομάδα και άρα οι παίκτες να διακριθούν. Ο νέος, που είναι έξυπνος και ταλαντούχος, γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι θα πρέπει ν' αλλάξει πορεία, αν δεν θέλει να καταντήσει και ο ίδιος βάρβαρος. Δεν έχει κανέναν λόγο να θυσιάσει τις σπουδές του στο όνομα της βρισιάς και της κλοτσιάς.

Ο νέος σχεδιασμός που προτείνουμε είναι δυνατόν ν' αλλάξει την αντίληψη της ελληνικής οικογένειας και να προσφέρει πραγματικά έξυπνους ανθρώπους στο ποδόσφαιρο για δύο λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με τις συνθήκες ελευθερίας που προσφέρονται στους παίκτες, ενώ ο δεύτερος με την απαιτούμενη παιδεία των παικτών. Ο γονέας δεν θα φοβάται να επιτρέψει στο γιο του ν' ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο, βλέποντας ότι υπάρχει ελευθερία στο να εκμεταλλευτεί τις όποιες ευκαιρίες που θα παρουσιαστούν και επιπλέον οι συναναστροφές του δεν θα τον παρασέρνουν μακριά από το σχολείο. Αν αυτά συνδυαστούν με το γεγονός ότι θα υπάρχει κι ένα ανώτατο όριο ηλικίας στις ερασιτεχνικές κατηγορίες, τότε τα πάντα είναι ασφαλή. Το παιδί πολύ νωρίς θα καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να επενδύει το μέλλον του στο ποδόσφαιρο, εγκαταλείποντας τα πάντα. Σήμερα το κάνει αυτό, γιατί, ελπίζοντας, αφήνει τον χρόνο να κυλά, εναποθέτοντας τις ελπίδες του στους ψεύτες που δίνουν μεγάλες υποσχέσεις.

Η εξυγίανση του ποδοσφαίρου μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με εξυγίανση της βάσης του, που είναι το επίπεδο των ερασιτεχνών. Το υγιές ερασιτεχνικό φέρνει τον κόσμο στα γήπεδα και γεννά τους μεγάλους παίκτες. Η ελληνική κοινωνία έχει σήμερα περισσότερο από ποτέ την ανάγκη να εξυγιανθεί το ποδόσφαιρο, γιατί κινδυνεύει, όχι από το άσχημο θέαμα, αλλά απ' αυτούς που αναλαμβάνουν να "σώσουν" πρώτα το ποδόσφαιρο και μετά την Ελλάδα.



ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Δημιουργός της θεωρίας του ΥΔΡΟΧΟΟΥ

Back to content | Back to main menu