Κορυφή σελίδας
Το Μέγα μυστήριο της τρίτης Ρώμης - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Το Μέγα μυστήριο της τρίτης Ρώμης - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Το Μέγα μυστήριο της τρίτης Ρώμης

9 Ιουλίου 2013

Όπως αντιλαμβανόμαστε, η μεγάλη ζημιά για τους Ρωμιούς έγινε στον προηγούμενο αιώνα και όχι με την Άλωση της Πόλης πριν από πεντακόσια χρόνια ...Το 1922 καταστράφηκε η ρωμιοσύνη της Ανατολής και όχι με την Άλωση της Πόλης. Η εμφάνιση του Ισλάμ στους χώρους της Ανατολής ήταν κάτι το σημαντικό για τους Ρωμιούς, αλλά όχι τραγικό. Το Ισλάμ φαινομενικά τούς έκανε ζημιά στην Ανατολή, ενώ πρακτικά αυτό δεν συνέβη στο βαθμό που εκ πρώτης όψεως φαίνεται. Δεν τους κατέστρεψε, αλλά τους δίχασε για πρώτη φορά. Ήταν η πρώτη φορά που οι Ρωμιοί δεν ακολούθησαν όλοι μαζί μια νέα και για κοινή για όλους επιλογή. Τους δίχασε ως νέα επιλογή, γιατί δεν ήταν αποτέλεσμα δικής τους απόφασης, αλλά επιλογή ανάγκης.

Δεν διάλεξαν δηλαδή οι Ρωμιοί μόνοι τους μια νέα θρησκεία, όπως συνέβη με τον χριστιανισμό. Βρέθηκαν ξαφνικά υπό την απειλή νέων κυριάρχων με διαφορετική θρησκεία και οι ίδιοι έπρεπε απλά να επιλέξουν τι θα έκαναν. Όπου υπάρχει δίλημμα και επιλογή, υπάρχει διχασμός. Τότε διχάστηκαν για πρώτη φορά οι Ρωμιοί. Κάποιοι εξισλαμίσθηκαν και χάθηκαν τα "ίχνη" τους πίσω από ονόματα "νεοφώτιστων" μωαμεθανών. Κάποιοι άλλοι συνέχισαν να είναι χριστιανοί Ρωμιοί, είτε εντός είτε εκτός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και κάποιοι άλλοι επέλεξαν να φύγουν προς τη Δύση.

Η αλλαγή θρησκείας, που σήμερα φαίνεται παράξενη —και συνήθως δεν είναι προαπαιτούμενο για τίποτε— κάποτε είχε διαφορετική σημασία. Με μια αλλαγή θρησκείας μπορεί να έφευγες από τη σειρά που σε έστελναν στα σκλαβοπάζαρα και να πας κατ’ ευθείαν στα παλάτια. Όμως, δεν ήταν μόνον κάποιοι Ρωμιοί, που εξισλαμίσθηκαν. Ακόμα κι αυτοί, οι οποίοι τους εξισλάμισαν, αναγκάστηκαν σε κάποια στιγμή να αλλάξουν το δόγμα τους, παρασέρνοντας τους Ρωμιούς σε νέα αλλαγή. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Οθωμανοί ξεκίνησαν ως οπαδοί του δόγματος του Μπεκτασισμού και για λόγους πολιτικής υιοθέτησαν τον Σουνιτισμό ...Από "αιρετικοί" έγιναν "ορθόδοξοι" και άρα μαζί με αυτούς "ορθόδοξοι" έγιναν και οι πολύτιμοι συνεργάτες τους.

Ο Φατίχ στην πραγματικότητα έγινε κατακτητής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τη στιγμή που εξασφάλισε τη βοήθεια των Ρωμιών ...Εκείνων των Ρωμιών, οι οποίοι για νέα προνόμια και νέα αξιώματα σε μια νέα αυτοκρατορία δέχονταν να "ξαναλλάξουν" τη θρησκεία τους ...Εκείνων, οι οποίοι από δωδεκαθεϊστές έγιναν χριστιανοί και στη συνέχεια μωαμεθανοί. Όπως αντιλαμβανόμαστε, η "άλωση" της Κωνσταντινούπολης δεν ήταν αυτή, η οποία έδινε στον Φατίχ την ιδιότητα του Κατακτητή ...Συμβολική πράξη ήταν.

Η Κωνσταντινούπολη, όταν "έπεσε", ήταν μια πόλη μικρότερη των 60000 κατοίκων ...Μια πόλη αμετανόητων, απελπισμένων, τρομοκρατημένων, θρησκόληπτων, αλλά και γενναίων μαχητών, η οποία όμως δεν έλεγχε τίποτε έξω από τα τείχη της ...Η αυτοκρατορία ήταν ήδη οθωμανική. Ακόμα κι αν δεν την κατακτούσε ο Πορθητής, η Πόλη θα "έπεφτε" μόνη της από την αδυναμία της να συντηρηθεί ...Η πραγματική "άλωση" της Πόλης είχε γίνει πολλά χρόνια πριν ...Είχε γίνει, όταν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε αρχίσει να κλονίζει τη βεβαιότητα των Ρωμιών για την επιβίωσή της ...Είχε γίνει, όταν κάποιοι Ρωμιοί έψαχναν ήδη νέα αφεντικά να υπηρετήσουν.

Όταν οι Οθωμανοί εξασφάλισαν τη λειτουργία της δικής τους αυτοκρατορίας και άρα όταν είχαν έρθει σε συμφωνία με τους εξισλαμισθέντες Ρωμιούς, η Πόλη είχε "πέσει", χωρίς καν οι Τούρκοι να την πλησιάσουν. Η Κωνσταντινούπολη απλά με την "πτώση" της θα άλλαζε και τυπικά τη "σελίδα" στην ιστορία της περιοχής. Γι' αυτούς, οι οποίοι γνωρίζουν πώς λειτουργούν τα σύμβολα και οι τίτλοι, απλά θα πούμε ότι ο ίδιος ο Μωάμεθ ο Πορθητής στη Δύση "αυτοσυστηνόταν" ως "Καίσαρας των Ρωμαίων". Θεωρούσε τον εαυτό του διάδοχο των βυζαντινών αυτοκρατόρων. Θεωρούσε τον εαυτό του τρίτο οικιστή της Κωνσταντινούπολης μετά τον Μέγα Κωνσταντίνο και τον Ιουστινιανό.

Δεν άλλαξε καν το όνομά της, όπως είχε κάθε δικαίωμα να κάνει. Όπως ο Κωνσταντίνος "εξαφάνισε" το Βυζάντιο, έτσι κι αυτός θα μπορούσε να "εξαφανίσει" την Κωνσταντινούπολη. Δεν το έκανε όμως, σε εποχές που θα μπορούσε να το κάνει πολύ εύκολα και απολύτως επιτυχώς. Δεν το έκαναν ούτε οι διάδοχοί του, παρ' όλο που είχαν πέντε αιώνες καιρό να το κάνουν. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η πρωτεύουσά της ονομαζόταν Κωνσταντινούπολη ...Κωνσαντινίγιε ...
قسطنطينيه ...Konstantiniyye ...Οι κεμαλιστές στις 28 Μαρτίου του 1930 την μετονόμασαν σε Ινσταμπούλ.

Δεν αποτελεί επίσης έκπληξη, που ο ίδιος ο Πορθητής επέλεξε να φτιάξει το Φατίχ Τζαμί —το οποίο στην πραγματικότητα είναι το Μαυσωλείο του— πάνω στον παλιό ναό των Αγίων Αποστόλων ...Στο ναό όπου βρίσκονταν οι τάφοι των βυζαντινών αυτοκρατόρων. Κάτι, το οποίο δεν το ξέρει ο πολύς ο κόσμος, είναι ότι το Φατίχ Τζαμί και ο Ναός των Αγίων Αποστόλων μοιράζονται το ίδιο "πάτωμα" ...Τα ίδια θεμέλια. Μόνον η ανωδομή του Ναού των Αγίων Αποστόλων είχε γκρεμιστεί από τον Φατίχ και όχι η βάση του Ναού, η οποία φιλοξενούσε τους "προκατόχους" του. Ο Μωάμεθ, δηλαδή, είναι θαμμένος ακριβώς στον ίδιο χώρο με τους "συναδέλφους" του ...Κάτω από τις ίδιες πέτρες και μέσα στο ίδιο χώμα.

Αποτελεί —ακόμα και σήμερα— "ταμπού" για τους Τούρκους να ανοίξουν τον τάφο του. Δεν δίνουν άδεια σε κανέναν να τον πειράξει. Ούτε καν οι Κεμαλιστές, οι οποίοι παρίσταναν τους άθεους. Αδιανόητο και μόνον να σκεφτεί κάποιος μια τέτοια αντιεπιστημονική συμπεριφορά για τον αιώνα της γνώσης. Υπάρχει διάσημος αυτοκράτορας του μακρινού παρελθόντος θαμμένος σε έναν προστατευμένο και ασύλητο τάφο και δεν ενδιαφέρεται η επιστημονική κοινότητα να τον μελετήσει; Υπάρχει ο πιο διάσημος αυτοκράτορας και στην πραγματικότητα ο ιδρυτής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε γνωστό τάφο και κανένας δεν θέλησε να μελετήσει τα "εφόδια" που πήρε μαζί του στο μακρινό "ταξίδι" του; ...Να μελετήσει τα ρούχα που του φόρεσαν ...Να μελετήσει τα κτερίσματα που του αφιέρωσαν ...Να μελετήσει τα σύμβολα εξουσίας που φέρει. Γιατί δεν το κάνουν; ...Γιατί φοβούνται ...Φοβούνται αυτό το οποίο θα δουν ...Φοβούνται ότι θα δουν πραγματικά έναν "Καίσαρα των Ρωμαίων" θαμμένο ανάμεσα σε άλλους "Καίσαρες".

Θα βρουν αυτό, το οποίο γνώριζαν πάντα οι Ρωμιοί ...Αυτοί, οι οποίοι ήταν πάντα υπεράνω των θρησκευτικών αντιπαλοτήτων και των φανατισμών ...Υπεράνω των αντιπαλοτήτων και των μισών, που ταλαιπωρούσαν τους φτωχούς και τους αγράμματους ...Αυτοί, τους οποίους η εξουσία "μάντρωνε" στις διάφορες θρησκευτικές "στάνες". Στην κορυφή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τα πράγματα ήταν διαφορετικά ...Άλλη "γλώσσα" μιλούσαν μεταξύ τους οι άρχοντες. Η Νέα Ρώμη ή Κωνσταντινούπολη εξακολουθούσε να είναι η πρωτεύουσα της Ανατολικής Αυτοκρατορίας. Απλά, εκείνη η αυτοκρατορία είχε δύο μεγάλες θρησκείες και όχι μία, όπως ίσχυε πριν την εμφάνιση των Οθωμανών.

Η αυτοκρατορία ονομαζόταν οθωμανική, γιατί αυτό αποφάσισαν από κοινού Κατακτητές και Διαχειριστές. Οι κατακτητές είχαν τους λόγους τους και οι διαχειριστές δεν είχαν λόγους να διαφωνήσουν ...Απλή μοιρασιά έγινε μεταξύ συνεταίρων. Ο Μωάμεθ έδωσε το όνομά του στην αυτοκρατορία και οι Ρωμιοί κράτησαν το όνομα της Πρωτεύουσας. Ο αρχηγός των Τούρκων θα έδινε το όνομά του στην αυτοκρατορία και ο αρχηγός των Ρωμιών θα διατηρούσε το όνομα της πρωτεύουσάς της. Ο Μωάμεθ ήταν ο ιδρυτής της δυναστείας των Οσμανλίδων ή Οθωμανών και η Πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας τους ήταν η Κωνσταντινούπολη ή Κωνσταντίγιε.

Σήμερα ο φόβος στην Τουρκία είναι γενικός για τον τάφο του Πορθητή. Γιατί; Γιατί, αν ισχύουν αυτά, τα οποία ισχυριζόμαστε στο κείμενο αυτό, τότε όλα αυτά θα είναι "αποτυπωμένα" μέσα στον τάφο του Φατίχ. Αν ισχύουν όλα αυτά που λέμε, θα έχουν πρόβλημα όλοι τους. Οι κεμαλιστές θα έχουν πρόβλημα, γιατί θα αποδειχθούν οι απόλυτοι προδότες των Τούρκων ...Οι προδότες, οι οποίοι διέλυσαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία των Τούρκων και των Ρωμιών, συνεργαζόμενοι με ξένες δυνάμεις ...Αυτοί, οι οποίοι ανέτρεψαν τους Τούρκους Σπαχήδες εξουσιαστές και "ξερίζωσαν" τους συνεργαζόμενους Ρωμιούς αστούς από τις προαιώνιες "εστίες" τους.

Το ίδιο πρόβλημα με το άνοιγμα του τάφου θα έχουν και οι ισλαμιστές τύπου Ερντογάν. Γιατί; Γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα καταρρεύσει το "παραμύθι", το οποίο πουλάνε σε αφελείς θρησκόληπτους ...Το "παραμύθι" να παρουσιάσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία σαν μια αυτοκρατορία του φανατικού Ισλάμ ...πράγμα το οποίο δεν ισχύει. Οι σημερινές σουνιτικές απόψεις των "φανατικών" Τούρκων ισλαμιστών δεν ίσχυαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι σημερινές ανθελληνικές υστερίες των "φανατικών" δεν ίσχυαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ...ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΡΩΜΙΟΥΣ ...Τζάμπα οι αγράμματοι ποδοσφαιριστές και οι νάνοι ονειρεύονται ανασύστασή της χωρίς τη διαχειριστική παρουσία των Ρωμιών.

Γι' αυτόν τον λόγο αυτοί, οι οποίοι μισούνται σε όλα μεταξύ τους, συμφωνούν μόνον σε ένα πράγμα ...Να μην ανοιχθεί ποτέ ο Τάφος του Φατίχ ...Του Φατίχ, του οποίου η ίδια του η ύπαρξη τον καθιστούσε μια "γέφυρα" μεταξύ Σπαχήδων και Γενιτσάρων ...Σπαχής, λόγω του πατέρα του και Γενίτσαρος, λόγω της μάνας του.

Το ελληνικό "μικροκλίμα".

Από την εποχή του Αλεξάνδρου και των ελληνιστικών βασιλείων η παρουσία των Ελλήνων στην περιοχή είχε την "προβολή" της και στην ευημερία των λαών. Ανεξαρτήτως της ταυτότητας του εκάστοτε κυρίαρχου, οι λαοί της περιοχής απολάμβαναν κοινωνικές συνθήκες, που όμοιές τους δεν υπήρχαν πουθενά αλλού στον κόσμο. Η επιτυχία των Ελλήνων γινόταν εύκολα και επιτυχία των λαών που τους φιλοξενούσαν. Η ύπαρξή τους στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου δημιουργούσε ένα "μικροκλίμα" ελευθερίας ...Αναγκαστικά. Οι Έλληνες είχαν γνώση βασιλέων, αλλά ήταν πολλοί για να γίνουν βασιλείς. Ακόμα κι αν δεν διέθεταν κεφάλαιο, ως εξουσιαστής ήσουν υποχρεωμένος να τους σέβεσαι, γιατί, αν αντιδρούσαν, ήταν επικίνδυνοι.

...Σε σκλαβοπάζαρο να τους έστελνες, δεν θα τους ξεφορτωνόσουν ...Δεν θα "χάνονταν", εφόσον όλο και κάποιος πλούσιος θα ήθελε να αγοράσει σύμβουλο σε τιμή σκλάβου. Σύμβουλο με γνώσεις, που ακόμα και σήμερα θα μπορούσαν να σταθούν σε οποιαδήποτε διοικητική θέση. Ας ψάξει να βρει κάποιος τι διδάσκονται σήμερα στο Χάρβαρντ ή το Γουέστ Πόιντ και θα καταλάβει για τι είδους γνώσεις μιλάμε και σε ποιους μπορεί να είναι χρήσιμες. Αυτό ήταν το όλο μυστικό τους. Είχαν αντιληφθεί τη δύναμη της γνώσης και την καλλιεργούσαν στο έπακρο. Γνώριζαν ότι στους ισχυρούς πάντα θα χρειάζονταν αυτού του είδους οι γνώσεις και αυτό θα τους έκανε πολύτιμους για τους πάντες.

Ένα τέτοιο σύνολο όμως δεν μπορείς να το υποβιβάσεις στο επίπεδο των δούλων. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργούν οι Έλληνες κοινωνίες "χαλαρές", οι οποίες έδιναν "αναπνοές" ελευθερίας στους λαούς. Δημιουργούσαν ένα "κέλυφος", το οποίο προστάτευε τους λαούς. Επωφελούνταν οι πάντες εξαιτίας τους. Γι' αυτόν τον λόγο τούς παρομοιάσαμε με "νέφος", το οποίο απλώθηκε στην Ανατολή ...Ένα "νέφος", το οποίο "κάθισε" πάνω στις κοινωνίες της και τις προστάτευε ...Ένα "νέφος" υγρό και δροσερό, το οποίο έδινε ζωή ακόμα και στις έρημους της περιοχής.

Αυτά όλα δεν τα έκαναν επειδή ήταν "άγιοι" ή "ανώτεροι" από τους υπολοίπους, αλλά επειδή ακριβώς ήταν πολύ ισχυροί και τα συμφέροντά τους σε μεγάλο βαθμό ταυτίζονταν με αυτά των λαών. Μπορεί οι ίδιοι να "βολεύονταν" από τις εξουσίες, αλλά ποτέ δεν τις άφηναν να ξεπερνάνε τα "όρια", τα οποία οι ίδιοι θεωρούσαν ασφαλή ...Τα "όρια" τα οποία δεν θα τους απειλούσαν, αν για τον οποιονδήποτε λόγο βρίσκονταν σε αυτόν τον κόσμο χωρίς κεφάλαιο και περιουσία. Αυτό ήταν ένα φαινόμενο, το οποίο διαιωνιζόταν μέσα στον χρόνο. Ο χώρος όπου βρίσκονταν οι Ρωμιοί ποτέ δεν έχανε κάποια από τα "ελάχιστά" του...

...Το minimum της ελευθερίας ...Το minimum της ελευθερίας έκφρασης ...Το minimum της θρησκευτικής αυτοδιάθεσης κλπ.. Αυτό, σε συνδυασμό με την πολυτιμότητά τους για τον κάθε νέο κατακτητή, σήμαινε συγκεκριμένα πράγματα. Όσο κάφρος και να ήταν ένας νέος κατακτητής, οι Ρωμιοί συνεργάτες του θα φρόντιζαν να "φιλτράρουν" την "καφρίλα" του πριν αυτή "πέσει" πάνω στους ίδιους και άρα και στους υπόλοιπους. Όσο αιμοβόρος κι αν ήταν ο κάθε νέος εισβολέας της περιοχής, οι Ρωμιοί θα φρόντιζαν να "αμβλύνουν" την βαρβαρότητα των αποφάσεών του πολύ πριν αυτές φτάσουν στο σημείο "εφαρμογής" και άρα στην κοινωνία.

...Απλά πράγματα. Όποιος κι αν ήταν ο κατακτητής της περιοχής, γνώριζε ότι μια τέτοια "εξελιγμένη" κοινωνία δεν μπορούσε να λειτουργήσει χωρίς σεβασμό των παραμέτρων της και μια τέτοια παράμετρος ήταν και το ελληνικό στοιχείο ...Δεν μπορούσε να λειτουργήσει και άρα να τον υπηρετήσει και τον ίδιο. Είναι σαν να μπαίνεις σε ένα αεροπλάνο, θέλοντας να ταξιδεύσεις γρήγορα και με άνεση και ταυτόχρονα να μην σέβεσαι τους όρους λειτουργίας του. Ακόμα και ο πιο σκληρός δολοφόνος να είσαι, θα πρέπει να περιορίσεις τις "ορέξεις" σου μέσα στο αεροπλάνο ...για το δικό σου συμφέρον. Όσο και να αντιπαθείς ή ακόμα και να μισείς τους πιλότους, αυτοί θα είναι οι τελευταίοι που θα σκοτώσεις. Είναι οι μόνοι που γνωρίζουν να πιλοτάρουν το σκάφος ...και αυτό το γνωρίζουν. Γνωρίζεις κι εσύ πως, αν τους πειράξεις, όχι απλά δεν θα εξυπηρετηθείς, αλλά θα σκοτωθείς. Οι "πιλότοι" του συστήματος της Ανατολής ήταν οι Ρωμιοί ...και το γνώριζαν.

Αυτό βέβαια εξυπηρετούσε και τους λαούς της περιοχής. Τους εξυπηρετούσε, γιατί εξαιτίας τους ποτέ και καμιά εξουσία δεν έφτανε στα άκρα. Οι Ρωμιοί λειτουργούσαν σαν ένα "αμορτισέρ", το οποίο προστάτευε τους λαούς από τις όποιες σκληρές εξουσίες μπορούσαν να προκύψουν μέσα στον χρόνο. Ενεργούσαν για τους εαυτούς τους, αλλά επωφελούνταν οι πάντες. Επί αιώνες εκείνοι οι χώροι ήταν "οάσεις" για την ανθρωπότητα. Ήταν οι "υπερχειλιστές" του πολιτισμικού "φορτίου" της ανθρωπότητας. Ποτέ και κανένας βάρβαρος δεν μπορούσε να "σβήσει" στην περιοχή τις προηγούμενες προσπάθειες. Κανένας δεν μπορούσε να αδειάσει τη "δεξαμενή" της και να την γυρίσει "πίσω" αιώνες. Τα πάντα είχαν "κλειδώσει" από την εμφάνιση των Ρωμιών και μετά. Ο κάθε νέος κατακτητής προσέφερε νέο "φορτίο" ακόμα και παρά τη θέλησή του. Οι Ρωμιοί φρόντιζαν να "φιλτράρουν" τα πάντα και να κρατούν μόνον τα θετικά.

Στους αιώνες του σκότους το "νέφος" προστάτευε τις χώρες των Ρωμιών. Όταν στην Κίνα υπήρχε ο "Μεσαίωνας" των Χαν, στην Ινδία ο "Μεσαίωνας" των Μογγόλων και στη Δύση ο Μεσαίωνας της Ιεράς Εξέτασης, η Ανατολή των Ρωμιών "ανέπνεε". Επί αιώνες ο χώρος της Ανατολικής Αυτοκρατορίας ήταν με διαφορά ο πιο "πολιτισμένος" του κόσμου. Χάρη στους Έλληνες και στο ζωογόνο "νέφος" τους η βαρβαρότητα δεν μπορούσε να "πυρπολήσει" τη γη της. Η Ανατολική Αυτοκρατορία με την πρωτεύουσά της Κωνσταντινούπολη ήταν επί αιώνες το πιο "δροσερό" μέρος σε έναν Πλανήτη, ο οποίος "φλεγόταν" από τα θρησκευτικά του πάθη και τις μισαλλοδοξίες ...Σε έναν Πλανήτη, ο οποίος δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες των πληθυσμών του και να αποφύγει τις καταστροφές των βαρβάρων.

Γιατί όμως αναφερόμαστε σε όλα αυτά; Γιατί αυτήν τη στιγμή στους ιστορικούς χώρους της Μέσης Ανατολής οι κοινωνίες "φλέγονται". "Φλέγονται" από τα προβλήματα, αλλά και τα πάθη τους. Μιλάμε για πραγματικό Μεσαίωνα. Έχουν αδειάσει οι "δεξαμενές" της Μέσης Ανατολής. Έχουν γυρίσει στα χρόνια του Βαάλ και της Βαβυλώνας. Μιλάμε για καινοφανείς όρους, όπως "Ισλαμοφασίστες" ...Άνθρωποι αλαλάζουν "ο Αλλάχ είναι μεγάλος" και είναι έτοιμοι να σκοτώσουν όποιον "διαφορετικό" δουν μπροστά τους. Πρόσφατα έσφαξαν δύο κοριτσάκια σαν τα αρνιά, επειδή χόρευαν στην αυλή του σπιτιού τους. Απειλούν γυναίκες με ακρωτηριασμούς, επειδή θέλησαν να οδηγήσουν αυτοκίνητα ...Βιάζουν, ακρωτηριάζουν, παραμορφώνουν όποια θεωρούν ότι "προκαλεί" την ηθική τους.

...Όλα αυτά δεν είναι Ισλάμ ...Ποτέ δεν ήταν Ισλάμ. Το Ισλάμ ήταν "γλυκό" και "όμορφο", όταν για όλους τους υπόλοιπους Δυτικούς βασίλευε ο Μεσαίωνας. Όταν οι Ευρωπαίοι ζούσαν υπό τον φόβο της "πυράς" των Ιερών Εξετάσεων, η ισλαμική Μέση Ανατολή ήταν όμορφη και "δροσερή". Λογικό είναι αυτό, εφόσον, ως "νεότερη" θρησκεία, έπρεπε να "πλειοδοτήσει" σε συνθήκες διαβίωσης των πιστών της, προκειμένου να επιβιώσει και να επεκταθεί. Σε εκείνους τους χρόνους ήταν μια πραγματική "όαση" μέσα στην άπειρη βαρβαρότητα ...Προχωρημένη όχι μόνον στον πολιτισμό, αλλά και στην τεχνολογία. Στις εποχές που οι Δυτικοί φορούσαν προβιές ή μάλλινες φλοκάτες στο "χρώμα" της βρόμας, οι Ανατολίτες φορούσαν υπέροχα μεταξένια και λινά υφάσματα σε μια πανδαισία χρωμάτων. Στις εποχές που οι Δυτικοί πέθαιναν, χωρίς να έχουν γνωρίσει την επαφή με το νερό, οι Ανατολίτες "μούλιαζαν" σε αρωματικά έλαια ...Ο χώρος, όπου αιώνες πριν η Κλεοπάτρα έκανε το μπάνιο της μέσα στο γάλα, ευωδίαζε, όταν στη Δύση έπρεπε να ψαχουλέψεις καλά μια γυναίκα, για να είσαι σίγουρος πως είναι τέτοια.

Πόλεις, όπως η Αλεξάνδρεια, η Αντιόχεια, η Δαμασκός, η Βαγδάτη κλπ., "έλαμπαν" από τον πολιτισμό τους ..."Έλαμπαν" από τη βιοτεχνική παραγωγή τους ..."Έλαμπαν" από την ευγένειά τους ...Ζηλευτές σε ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο ...Εξωτικοί προορισμοί, που μάγευαν τους περιηγητές. Και όμως. Αυτές οι πόλεις σήμερα είναι βυθισμένες μέσα στη θρησκοληψία, την αμορφωσιά, τη μισαλλοδοξία και το "σκότος". Δεν παράγουν τίποτε και καταναλώνουν ό,τι σκουπίδι περισσεύει στη Δύση. Ακόμα και την αισθητική τους έχασαν, βυθισμένες μέσα στην ασχήμια και την παραμόρφωση.

Κάτι συνέβη στο Ισλάμ και "αρρώστησε" τόσο πολύ. Κάποιοι είναι υπεύθυνοι γι' αυτήν την κατάντια και αυτούς θα προσπαθήσουμε να αναζητήσουμε στο κείμενό μας. Αυτό, που πρώτο σκεφτόμαστε με βάση τα όσα είπαμε πιο πάνω, έχει σχέση με τους Ρωμιούς. Για να "αρρωστήσει" το Ισλάμ τόσο πολύ και να χάσει τη δύναμη αντίστασης, θα πρέπει να υπήρξε πρόβλημα με τους Ρωμιούς. Οι Ρωμιοί για κάποιους λόγους, είτε ως χριστιανοί είτε ως εξισλαμισμένοι πρώην Γενίτσαροι, δεν μπόρεσαν να "ανασχέσουν" αυτήν την "οπισθοδρόμηση" προς ένα βαρβαρικό παρελθόν, το οποίο η περιοχή είχε να δει από την εποχή της Περσικής Αυτοκρατορίας ...Από την εποχή πριν της παρουσίας των Ρωμιών στην περιοχή. Αιώνες ολόκληρους οι λαοί εκείνης της περιοχής είχαν "ξεπεράσει" τη βαρβαρότητα και σήμερα φαίνεται να έχουν βυθιστεί ξανά μέσα σε αυτήν. Εδώ τίθεται πλέον το κύριο ερώτημα: ...Υπήρχαν οι Ρωμιοί, για να αντισταθούν;

Η μεγάλη ήττα.

Όταν μια κατάσταση αλλάζει τόσο δραματικά, αυτό, το οποίο πάντα αναζητάμε, είναι τα αίτια. Αναζητάμε εκείνη την παράμετρο που "εξαλείφθηκε" και εξαιτίας της οποίας άλλαξε ολόκληρη η "χημεία" της περιοχής. Αυτό, το οποίο —όπως είδαμε μέχρι τώρα— άλλαξε τον τελευταίο αιώνα στην περιοχή, ήταν η παρουσία των Ρωμιών. Οι Ρωμιοί, οι οποίοι είχαν παρουσία αιώνων στην περιοχή, "εξαλείφθηκαν". Ένας παράγοντας με τρομερή συμμετοχή στη λειτουργία της περιοχής "ξηλώθηκε" μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Από εκεί και πέρα φυσικό ήταν να υπάρξουν αλυσιδωτές αντιδράσεις και να φτάσουμε στο αποτέλεσμα το οποίο βλέπουμε σήμερα. Αυτό, το οποίο πρέπει να δούμε λοιπόν, είναι το πώς "ξηλώθηκαν" οι Ρωμιοί σε μια περιοχή όπου ήταν πανίσχυροι.

Η μόνη ήττα, που γεύτηκαν οι Ρωμιοί στη μακραίωνη παρουσία τους στην περιοχή, ήταν στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Πραγματικά πιάστηκαν στον "ύπνο", γιατί δεν κατάλαβαν ποιοι ήταν πραγματικά οι εχθροί τους και ποιους έβλεπαν σαν εχθρούς. Λίγες ημέρες πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή η Κωνσταντινούπολη στην κυριολεξία γιόρταζε. Τόσο οι χριστιανοί Ρωμιοί όσο και οι μουσουλμάνοι Οθωμανοί ήταν σίγουροι ότι με τη συνεργασία τους θα διαιώνιζαν την κυριαρχία τους. Θεωρούσαν ότι τους είχαν όλους τού "χεριού" τους και δεν ανησυχούσαν για τίποτε ...Θα νομιμοποιούσαν έναν ήδη ισχύοντα "συνεταιρισμό". Ακόμα κι αν εξαιτίας των εξελίξεων άλλαζαν "θέσεις", τίποτε άλλο δεν θα άλλαζε. Το επέτρεπε η εποχή και αυτοί "διάβαζαν" τις εποχές όπως κανένας άλλος.

Η βιομηχανική περίοδος υπόσχονταν τα πάντα και δεν υπήρχε λόγος να φοβούνται ανατροπές. Στην εποχή της βιομηχανίας γνώριζαν πολύ καλά το βιομηχανικό κεφάλαιο και ήταν βέβαιοι για την κυριαρχία τους. Ακόμα δηλαδή κι αν άλλαζε ριζικά το θρησκευτικό καθεστώς της καταρρέουσας αυτοκρατορίας, δεν θα είχαν πρόβλημα ...Οθωμανοί ήταν όλοι τους. Όπως οι Μωαμεθανοί Οθωμανοί συνεργάστηκαν με τους Ρωμιούς Οθωμανούς και σεβάστηκαν τις περιουσίες τους, έτσι περίμεναν να τους φερθούν και οι Ρωμιοί στην ακραία εκείνη περίπτωση, που θα χρειαζόταν να αλλάξει εκ νέου "θρήσκευμα" η αυτοκρατορία. Στην πραγματικότητα οι Οθωμανοί και οι Ρωμιοί ήταν σίγουροι ότι αυτοί μόνοι τους θα γύριζαν τη "σελίδα" της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Θεωρούσαν σίγουρο ότι θα γίνονταν βιομήχανοι και θα διαιώνιζαν τη συνεργασία τους ...Οι βιομηχανίες δεν είναι πεπερασμένα φέουδα, για να μαλώνουν μεταξύ τους ...Οι βιομηχανίες στήνονται η μία δίπλα στην άλλη, καλύπτοντας τις άπειρες διαφορετικές ανάγκες των ανθρώπων.

Αν ψάξει κάποιος να δει την ατμόσφαιρα, η οποία επικρατούσε στην Κωνσταντινούπολη την εποχή της "πτώσης" της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, θα διαπιστώσει ότι εκεί είχαν γιορτή. Η αυτοκρατορία κατέρρεε και οι ισχυρότεροι παράγοντές της ήταν ευτυχισμένοι ...σαν να ήταν μεθυσμένοι. Οθωμανοί και Ρωμιοί γιόρταζαν μια νέα κατάσταση, την οποία κανένας άλλος δεν "έβλεπε" ...Μια κατάσταση, την οποία ήταν βέβαιοι ότι θα την έλεγχαν απόλυτα. Ονειρεύονταν μια αυτοκρατορία χωρίς καν επίσημη θρησκεία, όπως συνέβαινε με την ανερχόμενη δύναμη του Πλανήτη, που ήταν οι ΗΠΑ. Δεν κατάλαβαν ότι καί οι δύο θα προδίδονταν από τους δικούς τους ανθρώπους ...Μωαμεθανοί και χριστιανοί θα τους πρόδιδαν αντίστοιχα ...Τούρκοι και Έλληνες θα τους πρόδιδαν ...Κεμαλιστές και βενιζελικοί ήταν συνεννοημένοι και τους πρόλαβαν στην κυριολεξία πάνω στο "νήμα" ...Οι φτωχοαστοί της αυτοκρατορίας είχαν ξένες "πλάτες".

Οι "πλάτες" ήταν αυτών, που ποτέ μέχρι τότε δεν χρησιμοποίησαν Ρωμιούς ...Τους αντέγραψαν σε μεγάλο βαθμό, αλλά δεν τους χρησιμοποίησαν ...Αυτοί ήταν οι Προτεστάντες. Οι Ρωμιοί τις χώρες τους δεν τις γνώριζαν ...Ούτε καν ως εξορία δεν πήγαιναν σε εκείνες. Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα αυτοί οι άγνωστοι στους Ρωμιούς Προτεστάντες επιχείρησαν για πρώτη φορά το δικό τους colpo grosso ...Οι σκληροί Προτεστάντες του Ευρωπαϊκού Βορά και όχι η ρωμαϊκής καταγωγής Βρετανία. Η Βρετανία μπορεί θεωρητικά να ανήκε στον προτεσταντικό κόσμο, αλλά στην πραγματικότητα ποτέ δεν ξέφυγε από τη "σφαίρα" επιρροής της Ρώμης ...Ήταν προτεσταντική για ένα "καπρίτσιο" ενός βασιλιά της και όχι εξαιτίας μιας προτεσταντικής κοσμοαντίληψης. Ο σκληρός πυρήνας του προτεσταντισμού βρισκόταν στη Γερμανία, στις Κάτω Χώρες, στην Σκανδιναβία και στις ΗΠΑ ...Στις χώρες που για αιώνες σφάζονταν με τους καθολικούς.

Αυτοί οι Προτεστάντες παγίδευσαν και τελικά "ξήλωσαν" τον ελληνισμό από πατρίδες αιώνων ...Το σχέδιό τους ήταν εξαρχής "δολοφονικό" ...Το "ξήλωμα" των Ελλήνων, δηλαδή, δεν προέκυψε ως παρενέργεια άσχετων πολιτικών ...Εξ’ αρχής στόχος ήταν αυτό το "ξήλωμα". Όπως συνέβαινε πάντα, έτσι συνέβη και σε αυτήν την περίπτωση. Οι νέοι και φιλόδοξοι "κατακτητές" της περιοχής έπρεπε να συνεργαστούν με Ρωμιούς και πάλι. Εφόσον αυτοί οι νέοι και φιλόδοξοι "κατακτητές" ήταν χριστιανοί, σε ποιους θα απευθύνονταν; ...Στους εξισλαμισμένους Γενίτσαρους; ...Όχι βέβαια ...Θα απευθύνονταν στους χριστιανούς Ρωμιούς ...Στους φτωχούς χριστιανούς συγκεκριμένα, εφόσον οι πλούσιοι Ρωμιοί ήταν βολεμένοι απόλυτα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Αναζητούσαν φτωχούς χριστιανούς Ρωμιούς, για να δρομολογήσουν τα σχέδιά τους ...Φτωχοί Ρωμιοί, οι οποίοι βολεύονταν και με λίγα χωραφάκια ή καμιά δημόσια θέση σε ένα νέο κρατίδιο. Η μόνη ιδιομορφία στην νέα κατάσταση ήταν ότι οι νέοι "κατακτητές" της αυτοκρατορίας ήταν κατακτητές από απόσταση. Δεν εισέβαλαν στην αυτοκρατορία, όπως έκαναν επί αιώνες άλλοι κατακτητές. Δεν ξεχώρισαν φανερά τους συνεργάτες τους, προκειμένου να τους ευνοήσουν ...Αυτοί ήταν κατακτητές από απόσταση ...Ήταν κατακτητές, που είχαν μυστικούς συνεργάτες ...Συνεργάτες, οι οποίοι εκτελούσαν τις εντολές τους, αλλά τις "απέδιδαν" σε θρησκείες, πατριωτισμούς, ελευθερίες κλπ.. ...Όλα κρυφά και συνομωτικά, εφόσον οι "κατακτητές" δεν είχαν σκοπό να εγκατασταθούν στους χώρους των κατακτήσεών τους. Μοναδικός τους στόχος ήταν να "εκκενωθεί" η περιοχή από παράγοντες, οι οποίοι θα μείωναν τη δική τους δυνατότητα ελέγχου ...Να "εκκενωθεί" η περιοχή, ώστε να ξαναμοιραστεί με νέους όρους.

Αυτό ακριβώς ήταν το πρωτοφανές της υπόθεσης. Το πρωτοφανές, δηλαδή, δεν ήταν που οι Προτεστάντες βρήκαν Ρωμιούς συνεργάτες. Όλοι —και πάντα— έβρισκαν Ρωμιούς συνεργάτες ...ό,τι κι αν έκαναν. Το πρωτοφανές ήταν που βρήκαν Ρωμιούς πρόθυμους να καταστρέψουν όλους τους υπόλοιπους Ρωμιούς. Από τη στιγμή που το κατάφεραν αυτό, ήταν εύκολη η δρομολόγηση των σχεδίων τους. Με ανθρώπους σαν τον Βενιζέλο γνώριζαν ότι μπορούσαν να προκαλέσουν τα ένστικτα επιβίωσης των λαών και να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των Ρωμιών ...Όλων των Ρωμιών ...σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της αυτοκρατορίας.

Ο κίνδυνος, στον οποίο υπέβαλαν τη ρωμιοσύνη, ήταν τόσο μεγάλος, που διέλυσε ολόκληρος ο ρωμαίικος "μηχανισμός". Οι χριστιανοί Ρωμιοί αναγκάστηκαν να φύγουν από πατρίδες αιώνων και οι εξισλαμισμένοι πρώην Γενίτσαροι αναγκάστηκαν να αρνηθούν την καταγωγή τους, προκειμένου να παραμείνουν στις πατρίδες τους. Η ρωμιοσύνη είχε "νικηθεί" με συνοπτικές διαδικασίες. Με όπλα, βιαιότητες και προβοκάτσιες δημιούργησαν στους λαούς τις εντυπώσεις που ήθελαν. Οι ίδιοι λαοί, οι οποίοι λίγα χρόνια πριν έβλεπαν τους Έλληνες ως τους ζωογόνους παράγοντες της περιοχής τους, ξαφνικά, εξαιτίας των δολοφόνων, τους έβλεπαν σαν θανατηφόρους παράγοντες. Οι άλλοτε "δικοί" τους Ρωμιοί έγιναν "ξένοι" ...και, εξαιτίας της Ελλάδας, "εισβολείς".

Όλα αυτά γίνονταν μόνον με προδοσία των Ρωμιών. Αυτό, γιατί η περίπτωση των Ελλήνων ήταν τόσο ιδιόμορφη, που κανένας —όσο ισχυρός κι αν ήταν— δεν μπορούσε να περάσει σε απευθείας γενοκτονία εις βάρος τους. Δεν μπορούσε, δηλαδή, να εκδηλώσει μια επιχείρηση εθνοκάθαρσης εναντίον τους. Ήταν ισχυροί και έπρεπε να τους χειριστούν με τον κατάλληλο τρόπο. Ως κυνηγοί οι Προτεστάντες, γνώριζαν αυτό, το οποίο γνωρίζουν όλοι αυτοί που κυνηγάνε. Όταν ένα θηρίο, που δεν μπορείς να το σκοτώσεις, είσαι υποχρεωμένος να το πληγώσεις, πρέπει να το προσέχεις, γιατί είναι επικίνδυνο. Τα πληγωμένα θηρία είναι θανατηφόρα. Γι' αυτόν τον λόγο το "πληγωμένο" αυτό θηρίο έπρεπε να του δώσουν "διέξοδο" διαφυγής...

...Να μην το αναγκάσουν, δηλαδή, να δώσει τον υπέρ πάντων αγώνα και προκύψει πρόβλημα, το οποίο θα υπήρχε πιθανότητα να ξεφύγει από τον έλεγχο και να γίνει επικίνδυνο ..."Διέξοδος" διαφυγής για τους χριστιανούς Ρωμιούς ήταν το "ελληνικό κράτος" ...Το μισό κράτος ήδη πλήρες από Έλληνες και το άλλο μισό "εκκενωμένο" και έτοιμο να δεχθεί πρόσφυγες. Γι' αυτόν τον λόγο τότε σκέφτηκαν την πρωτόγνωρη και μοναδική στο είδος της ανταλλαγή πληθυσμών και κεφαλαίων. Σε μια εποχή που πραγματικά γενοκτονούσαν όποιους τους ενοχλούσαν, είτε μιλάμε για Αρμένιους είτε μιλάμε για Ασσύριους κλπ., για τους χριστιανούς Ρωμιούς σκέφτηκαν την "ανταλλαγή". Γιατί; ...Γιατί δεν έπρεπε να τους φέρουν σε αδιέξοδο, το οποίο δεν θα τους επέτρεπε να κάνουν οτιδήποτε άλλο πέρα από το να αγωνιστούν μέχρι θανάτου ...Μια "ανταλλαγή", η οποία —εκτός όλων των άλλων— αποδεικνύει με τον πιο απόλυτο τρόπο ότι πράγματι οι Ρωμιοί ήταν συνέταιροι των Τούρκων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Από αυτόν τον "συνεταιρισμό" προέκυψε η "ανταλλαγή". Οι λαοί πήραν αυτό που τους αντιστοιχούσε με βάση τα μερίδιά τους. Οι κυρίαρχοι Τούρκοι πήραν τη Μικρά Ασία και οι χριστιανοί Ρωμιοί πήραν το νότιο μέρος της βαλκανικής χερσονήσου. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία "διέλυσε" στα εξ’ ον συνετέθη. Σε αυτό το έγκλημα πρωταγωνιστές ήταν οι προδότες των δύο λαών ...Οι κεμαλιστές προδότες των Τούρκων και οι βενιζελικοί προδότες των Ρωμιών ...Οι κεμαλικοί προδότες των Σπαχήδων και οι βενιζελικοί προδότες και των χριστιανών Ρωμιών και των Γενιτσάρων ...Αυτούς "κινούσαν" σαν "πιόνια" οι Προτεστάντες και με αυτούς έλεγξαν ολόκληρη την κατάσταση.

Τώρα μπορεί να καταλάβει ο αναγνώστης από πότε ξεκίνησαν τα σχέδιά τους ...Μπορεί να καταλάβει τον λόγο που έδιναν δάνεια οι διάφοροι Ρικάρντο και στρατιωτικές βοήθειες για την "εθνεγερσία" των Ελλήνων ...Να καταλάβει τον λόγο που περιφέρονταν στην Ελλάδα οι διάφοροι "φιλέλληνες" Λόρδοι ...Να καταλάβει γιατί ο ταγματάρχης Κολοκοτρώνης με τη βρετανική περικεφαλαία έκανε τη θρησκευτική "επιλογή" κυρίαρχη και όχι την επιλογή τού αίματος. Η επιλογή του αίματος ήταν ανεπιθύμητη από τους Προτεστάντες, γιατί σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα μπορούσαν να "ξηλώσουν" τους Ρωμιούς από την αυτοκρατορία. Με την επιλογή της θρησκείας θα τους δίχαζαν και θα τους χειρίζονταν ανάλογα. Από το 1821 μέχρι το 1922 αυτό το "ξήλωμα" μεθοδευόταν από τους Προτεστάντες. Μέσα σε έναν αιώνα η πιο παλιά και πλούσια αυτοκρατορία του κόσμου έγινε μια "γειτονιά" από μικρά εθνικά "μπακάλικα", τα οποία αλληλομισούνταν ..."Μπακάλικα", των οποίων οι Προτεστάντες διόριζαν τις κυβερνήσεις και "δούλευαν" τους λαούς.

Με αυτόν τον τρόπο διέλυσε η αυτοκρατορία και "εξαφανίστηκε" από τους χώρους όπου μέχρι τότε εδραζόταν. Όμως, η φύση, όπως γνωρίζουμε, "μισεί" το κενό ..."Μισεί" το κενό και "τρέχει" να το αναπληρώσει. Στους χώρους όπου κάποτε κυριαρχούσαν οι Οθωμανοί μέσα σε λίγα χρόνια κυριαρχούσαν οι Προτεστάντες ...Τους Γενίτσαρους των Οθωμανών όλοι τούς "βλέπουν" ...Τους Γενίτσαρους των προτεσταντών όχι. "Τρελαίνονται" οι σύγχρονοι Έλληνες, εάν κάποιος ισχυριστεί ότι Ρωμιοί συνειδητά εξισλαμίζονταν και συνεργάζονταν με τους Οθωμανούς ..."Τρελαίνονται", αλλά τα αντίστοιχα, που τους αφορούν σήμερα, δεν τα βλέπουν ...Δεν βλέπουν ότι και τώρα τα ίδια συμβαίνουν ...απλά με άλλα αφεντικά...

...Τώρα δεν είναι "αφεντικά" οι Οθωμανοί, αλλά είναι οι Προτεστάντες ...Τώρα τους έχει πιάσει "τυφλαμάρα" ...Τώρα, επειδή συμφέρει τα νέα αφεντικά, έχουμε αποκαλύψεις μόνον για τα παλιά ...Τώρα όλοι "δείχνουν" τους Οθωμανούς και όλοι τούς "βλέπουν" ...Αρκεί να μην βλέπουν τους καινούργιους. Βασική αρχή του ιμπεριαλισμού είναι αυτή. Πάντα "κλωτσάμε" τα "πτώματα" των προηγούμενων κυρίων και όχι τα "σώματα" των νέων. Γι' αυτόν τον λόγο ό,τι αρνητικό αφορά την Οθωμανική Αυτοκρατορία, το γνωρίζουν "νεράκι" οι σύγχρονοι Έλληνες ...Γνωρίζουν άριστα όλες τις μεθόδους των Οθωμανών ...απλά οι μέθοδοι των προτεσταντών είναι ακόμα κρυφές.

Back to content | Back to main menu