Κορυφή σελίδας
Το Μέγα μυστήριο της τρίτης Ρώμης - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Το Μέγα μυστήριο της τρίτης Ρώμης - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Το Μέγα μυστήριο της τρίτης Ρώμης

9 Ιουλίου 2013

Η άγνωστη Τρίτη Ρώμη.

Αν σκεφτεί κανείς ότι τα βασικά χριστιανικά δόγματα είναι τρία, τότε αρχίζει κι αναρωτιέται για μερικά πράγματα. Ο χριστιανισμός εδώ και αιώνες έχει την κοσμοκρατορία, αλλά αυτή η κοσμοκρατορία δεν είναι κοινό επίτευγμα για όλους τους χριστιανούς. Τα δόγματα του χριστιανισμού έχουν εναλλαχθεί στην κορυφή του. Το κάθε δόγμα έχει βιώσει τη δική του ακμή και τη δική του παρακμή. Το κάθε δόγμα, το οποίο έχει τεθεί επικεφαλής της χριστιανικής αυτοκρατορίας, για να το καταφέρει αυτό, έχει νικήσει τους ομόθρησκούς του αντιπάλους ...Έχει ηγηθεί του ιμπεριαλισμού της ...εις βάρος όχι μόνον των αλλόθρησκων, αλλά και των αλλόδοξων ...εις βάρος και των ανταγωνιστικών δογμάτων ...Ειδικά εις βάρος αυτών ...Με περισσότερο μίσος εις βάρος αυτών, αν σκεφτεί κάποιος ότι τα μεγαλύτερα χριστιανικά εγκλήματα έγιναν εις βάρος χριστιανών.

Η πρώτη χιλιετία του χριστιανισμού ήταν αναμφισβήτητα η χιλιετία της ορθοδοξίας ...Η χιλιετία της Νέας Ρώμης. Μετά την άλωσή της —το 1204— άρχισε να "ανατέλλει" και πάλι η Ρώμη και η Καθολική Εκκλησία, φτάνοντας στο απόγειο της με την ανακάλυψη του Νέου Κόσμου και τη θεαματική αύξηση του πλούτου του ποιμνίου, αλλά και της επικράτειάς της. Όλα αυτά μέχρι την εμφάνιση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ...Της πρώτης προτεσταντικής δύναμης, που το 1805 "ανέβηκε" στο επίπεδο αυτό. Εξαιτίας λοιπόν της Βρετανίας, τρίτο δόγμα —που κυριάρχησε— υπήρξε, αλλά την τελευταία Ρώμη δεν την είδαμε ...Δεν είδαμε την Τρίτη Ρώμη ...Δεν είδαμε ποιος κατάφερε το άπιαστο "όνειρο" της Μόσχας. Στον αιώνα της προτεσταντικής κυριαρχίας η τελευταία Ρώμη αναγκαστικά θα είναι στην προτεσταντική επικράτεια ...Θα είναι στο μέρος όπου κυριαρχούσαν οι "Ψευδορωμιοί" της ...Εκεί όπου παίρνονταν οι αποφάσεις ...Εκεί όπου γινόταν οι "συντονισμός" των προτεσταντών.

Όμως, κάτι τόσο μεγάλο δεν θα έπρεπε να το βλέπουμε όλοι; Γιατί στην περίπτωση τού προτεσταντισμού θα έπρεπε αυτό να γίνει κρυφά; Γιατί ο προτεσταντισμός να μην επεδίωκε να "στολίσει" κι αυτός μια δική του περίλαμπρη "Ρώμη"; ...Γιατί απλούστατα ο προτεσταντισμός δεν μπορούσε να διεκδικήσει απ’ ευθείας την κοσμοκρατορία ...Δεν είχε τις προδιαγραφές, που αναγνώριζαν τα υπόλοιπα δόγματα ...Δεν διέθετε κεντρική εκκλησιαστική εξουσία, ώστε να μπορεί να επιχειρεί να επιβάλει το δόγμα της εις βάρος των ανταγωνιστών της ...Δεν διέθετε κεντρική θρησκευτική ηγεσία, ώστε η έδρα της να είναι ταυτόχρονα και έδρα του δόγματος.

Οι Προτεστάντες για τους "παλιούς" χριστιανούς θα ήταν πάντα "αιρετικοί" και οποιαδήποτε αξίωσή τους σε αυτό το επίπεδο θα οδηγούσε στη συσπείρωση των υπολοίπων δογμάτων εναντίον τους ...Δεν ήταν "φωτισμένοι" από το Άγιο Πνεύμα και η λογιστική τους θεολογική σκέψη τούς εξαγρίωνε όλους. Μια "αξίωση" των προτεσταντών θα ένωνε για πάντα τη Ρώμη και τη Νέα Ρώμη. Γι' αυτόν τον λόγο έπρεπε πάντα να προστατεύεται από το "βλέμμα" της Ρώμης. Γι' αυτόν τον λόγο "ανδρώθηκε" κάτω από τη "σκιά" της υποταγμένης στη Ρώμη Βρετανίας. Για να μην εμφανίζεται ως απειλή των "αλάθητων", παρίστανε τη "συνέχεια" της Βρετανικής Τάξης Πραγμάτων ...Παρίστανε τις "Δυτικές Επαρχίες της Ρώμης" ...Τις Επαρχίες, οι οποίες από την αρχαιότητα δικαιολογούσαν θέση Καίσαρα, αλλά δεν αμφισβητούσαν την πρωτοκαθεδρία του Αυτοκράτορα της Ρώμης.

Εκεί κάπου στις "Δυτικές Επαρχίες" αναζητούμε τη μυστική Τρίτη Ρώμη. Με βάση τη λογική και την ιστορική μας γνώση, μόνον μία πόλη του Δυτικού Προτεσταντικού Κόσμου είχε τέτοιου είδους προδιαγραφές ...Μόνον η γνωστή New York είχε τις προδιαγραφές να συγκριθεί ως Τρίτη Ρώμη με τους προκατόχους της. Η δύναμή της και η επιρροή της στον κόσμο τον τελευταίο αιώνα μόνον με τη δύναμη και την επιρροή μιας "Ρώμης" θα μπορούσαν να συγκριθούν. Το Λονδίνο, για παράδειγμα, δεν είχε την ίδια δύναμη, γιατί, ακόμα και στην απόλυτη ισχύ του φρόντιζε να δείχνει την υποταγή του στη Ρώμη. Πώς όμως συνδέεται αυτή η μεγαλούπολη του Νέου Κόσμου με ένα ολόκληρο χριστιανικό δόγμα και άρα και την ίδια τη Ρώμη; Υπάρχει "γέφυρα" μεταξύ του Παλαιού και του Νέου Κόσμου; ...Και όμως, υπάρχει.

Αν διαβάσει κάποιος την ιστορία της Νέας Υόρκης, θα δει ότι το όνομά της η Νέα Υόρκη το πήρε προς τιμήν κάποιου Ιακώβου του Β’ Δούκα της Υόρκης ...Παραμύθια της Χαλιμάς είναι αυτά ...Η εξήγηση της προέλευσης του ονόματός της είναι απολύτως ψέμα. Η ίδια η αλλαγή του πρώτου ονόματος κρύβει μυστικές προθέσεις και ανομολόγητους στόχους. Το πρώτο όνομά της ήταν Νέο Άμστερνταμ. Αυτό το όνομα θέλουν κάποιοι να μας πείσουν ότι το άλλαξε, για να "τιμήσει" έναν παγκοσμίως άγνωστο Δούκα του Γιορκ. Το όνομά της η Νέα Υόρκη το πήρε πράγματι από το βρετανικό Γιορκ, αλλά για παντελώς άλλους λόγους. Γιατί έκανε αυτήν την επιλογή; ...Γιατί ήθελε να γίνει η τρίτη Ρώμη ...Γιατί μόνον με αυτήν την επιλογή υπήρχε δυνατότητα να πάρει "ευγενή" καταγωγή.

Το Γιόρκ μόνον μπορούσε να την συνδέσει απόλυτα τόσο με τη Ρώμη όσο και τη Νέα Ρώμη. Η πόλη του Γιόρκ είναι ο μυστικός "κρίκος", τον οποίον κανένας αμύητος δεν γνωρίζει. Γιατί; Γιατί το Γιορκ της νόμιμης Βρετανίας μπορούσε να δημιουργήσει επίσης νόμιμο "είδωλο". Όπως η νόμιμη Ρώμη μπορούσε να δημιουργήσει μια επίσης νόμιμη Νέα Ρώμη, έτσι μπορούσε να κάνει και το Γιορκ με ένα Νέο Γιόρκ. Το δύσκολο είναι να ανακαλύψουμε τον λόγο που είναι τόσο σημαντικό το Γιόρκ. Το Γιόρκ το ίδρυσαν οι Ρωμαίοι και άρα συνδέεται με τη Ρώμη απευθείας. Τον 4ο αιώνα το Γιορκ ήταν πρωτεύουσα της "Britania", όπως ονόμαζαν τη Βρετανία οι Ρωμαίοι ...Της "νόμιμης" Βρετανίας με βάση τη λογική της Ρώμης. Στο Γιορκ ήταν η έδρα του Καίσαρα των Δυτικών Ρωμαϊκών Επαρχιών, όπως προβλεπόταν από τον διοικητικό σχεδιασμό του Αυτοκράτορα Διοκλητιανού.

Αυτός ο σχεδιασμός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν το ύψιστο επίπεδο του αμυντικού σχεδιασμού της. Στο απόλυτο μιμούνταν τα ελληνιστικά βασίλεια τής Αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου. Η Ρώμη, δηλαδή, είχε επιλέξει ως αμυντικό της σύστημα την αυτοδιάσπασή της. Αν —και εφόσον— θα βρισκόταν ποτέ μπροστά σε κίνδυνο ολικής κατάρρευσής της, θα διασπώταν σε όμοια τμήματα. Με αυτόν τον τρόπο μιμούνταν την αμυντική μέθοδο τής Αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου ...Τη μέθοδο της "διάσπασης", ώστε με εσωτερικές συγκρούσεις να μετακινείται το "φορτίο" της αμφισβήτησης των λαών μακριά από τις κεντρικές εξουσίες. Αυτό το νόημα είχε η "Τετραρχία". Έφευγε το "βάρος" από τον αυτοκρατορικό "θόλο" και πήγαινε στους "πυλώνες".

"Τετραρχία" σήμαινε ότι η Ρώμη θα μπορούσε να λειτουργεί, ακόμα κι αν είχε διασπαστεί σε τέσσερα κομμάτια ...Μάξιμουμ τέσσερα κομμάτια. Ιδανικό γι' αυτήν ήταν το να είναι ενιαία αυτοκρατορία με πρωτεύουσα τη Ρώμη. Το ακίνδυνο θα ήταν η διαρχία και από εκεί και πέρα, ανάλογα με τις ανάγκες, θα προσαρμοζόταν με απώτατο όριο την τετραρχία. Αυτός ήταν ο σχεδιασμός του Διοκλητιανού ...Να φτιάξει μια αυτοκρατορία, η οποία να μπορεί να διασπαστεί μόνη της, χωρίς να διαλύει ...Να επιβιώνει με τη "διάσπαση", έχοντας προετοιμαστεί να απορροφήσει τους "κραδασμούς" της "διάσπασής" της ...Τέσσερα "κομμάτια", τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τέσσερα πανομοιότυπα συστήματα ...Συστήματα με όμοια θρησκεία, όμοια διαχείριση, αλλά διαφορετικές επικράτειες με διαφορετικές ηγεσίες και διαφορετικές πρωτεύουσες. Στην πραγματικότητα ήταν ένας πολλαπλασιασμός "ειδώλων".

...Δύο Αύγουστοι "προϊστάμενοι" και δύο Καίσαρες "υφιστάμενοι" για κάθε πλευρά. Οι πρώτοι "τετράρχες" ήταν: Διοκλητιανός, Αύγουστος της Ανατολής (Ανατολή). Γαλέριος, Καίσαρας της Ανατολής (Ιλλυρικό). Μαξιμιανός, Αύγουστος της Δύσης (Ιταλία). Κωνστάντιος Χλωρός, Καίσαρας της Δύσης (Γαλατία, Βρετανία). Ο Διοκλητιανός, ως προϊστάμενος Αύγουστος των παλαιών ελληνιστικών βασιλείων της Ασίας, γνώριζε ακριβώς τι έκανε. Είχε Έλληνες συμβούλους, οι οποίοι γνώριζαν την πρακτική της δημιουργίας των "ειδώλων". Στην πραγματικότητα με αυτήν τη μυστηριώδη πρακτική είχαμε τα πάντα τετραπλά ...Τέσσερις Καίσαρες ...Τέσσερις Ρώμες ...Τέσσερις μικρές πανομοιότυπες αυτοκρατορίες.

Εδώ ακριβώς εμφανίζεται το Γιόρκ. Το Γιόρκ ήταν έδρα Καίσαρα. Από την ίδρυσή της κιόλας ήταν μια μικρή αλλά αυθεντική Ρώμη ...Η "Ρώμη" των Δυτικών Επαρχιών ...Η έδρα του Κωνστάντιου του Χλωρού. Όμως, το Γιόρκ δεν συνδέεται μόνον με τη Ρώμη ...Συνδέεται και με τη Νέα Ρώμη. Γιατί; ...Γιατί στο Γιόρκ πέθανε ο Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός το 306 μ.Χ. Ποιος ήταν αυτός ο κατά τα φαινόμενα άγνωστος και άρα "τυχαίος" Αυτοκράτορας; Ποιος ήταν αυτός ο Αυτοκράτορας, τον οποίον δεν γνωρίζει σχεδόν κανένας και άρα δεν ενδιαφέρει κανέναν να μάθει πότε και πού πέθανε; Ο Κωνστάντιος ήταν ο σύζυγος της Αγίας Ελένης ...Ο πατέρας του Μέγα Κωνσταντίνου. Με τον θάνατο του Κωνστάντιου στο Γιόρκ ανακηρύχθηκε στην ίδια πόλη ο Κωνσταντίνος Αύγουστος.

"Αύγουστος" —και άρα προϊστάμενος Καίσαρας— σημαίνει ότι εκείνη τη στιγμή το Γιόρκ ήταν η Ρώμη στον απόλυτο βαθμό ...Δεν ήταν ούτε καν άλλη μια Ρώμη ...Ήταν η ΡΩΜΗ της Δύσης, εφόσον εκεί βρισκόταν εκείνη τη στιγμή η έδρα του Αυγούστου. Η θέση της ορκωμοσίας του ακόμα διατηρείται στον καθεδρικό ναό της πόλης ...Στο Γιορκ ορκίστηκε Αυτοκράτορας της Ρώμης ο γιος του Καίσαρα των δυτικών επαρχιών της Ρώμης και μετέπειτα ιδρυτής της Νέας Ρώμης. Το Γιορκ, δηλαδή, είχε "δικαίωμα" Ρώμης, εφόσον εκεί "γεννήθηκε" ο γιος του Καίσαρα των Δυτικών Επαρχιών, ο οποίος έγινε Αύγουστος της Ρώμης και ιδρυτής της Νέας Ρώμης ...Αυτός, που, ελέω Θεού και με την εξουσία της Ρώμης, "γεννά" κατά βούληση νέες Ρώμες.

...Απλά πράγματα. Ο Κωνσταντίνος, ως Αυτοκράτορας, είχε το δικαίωμα να ιδρύσει μια Νέα Ρώμη, για να διαδεχθεί τη Ρώμη ή μια Νέα Υόρκη, για να κάνει το ίδιο για το "αναβαθμισμένο" Γιόρκ. Από το 306 μ.Χ. θα μπορούσε να γίνει αυτό. Θεωρητικά, θα μπορούσαμε να μην είχαμε, για παράδειγμα, την ίδρυση της Νέας Ρώμης στη θέση του αρχαίου Βυζαντίου, αλλά την ίδρυση του Novum Eboracum, όπως είναι το πραγματικό όνομα της Νέας Υόρκης. Χίλια και πλέον χρόνια πριν την ανακάλυψη της Αμερικής θα μπορούσε να υπάρξει κάπου στον κόσμο μια Νέα Υόρκη με αυτοκρατορικό "δικαίωμα".

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; ...Μόνον μέσω Γιορκ μπορούσε η Νέα Υόρκη να πάρει "δικαίωμα" από τη Ρώμη ...Μόνον μέσω Γιόρκ μπορούσε να αποκτήσει ο προτεσταντισμός νόμιμο αυτοκρατορικό κέντρο. Στο Γιόρκ βρισκόταν το αυτοκρατορικό "κάτοπτρο", το οποίο έστελνε "είδωλα" όπου ήθελε στον κόσμο ...Μόνον μέσω Γιόρκ μπορούσε η Νέα Υόρκη να πάρει τη "σκυτάλη" της χριστιανικής εξουσίας, χωρίς να διαταραχθεί ο σχεδιασμός της ...Μόνον μέσω Γιόρκ η Νέα Υόρκη θα μπορούσε να ασκεί την κοσμοκρατορία του χριστιανισμού, χωρίς να έχει πρόβλημα "νομιμότητας". Δεν είναι τυχαίο που το μικρό και "ασήμαντο" Γιόρκ έχει τον μεγαλύτερο Καθεδρικό Ναό της Βόρειας Ευρώπης. Αν η Ρώμη έχει τον Άγιο Πέτρο και η Νέα Ρώμη την Αγιά Σοφιά, το Γιόρκ δεν υπολείπεται πολύ. Περίεργο δεν είναι για μια πόλη, η οποία δεν ξεπερνά τις διακόσιες χιλιάδες κατοίκων;

Μόνον με ένα "είδωλο" μπορούσε να περάσει η Ρώμη στην απέναντι "όχθη" του ωκεανού και αυτό έγινε. Κατά τα πρότυπα της Ρώμης και της Νέας Ρώμης η ρωμαϊκή Υόρκη δημιούργησε και πάλι "ελέω" Μεγάλου Κωνσταντίνου το "είδωλό" της. Το "είδωλό" της ήταν η Νέα Υόρκη. Αν δηλαδή με τη Ρώμη της Καθολικής Εκκλησίας και τη Νέα Ρώμη ή Κωνσταντινούπολη της Ορθόδοξης Εκκλησίας είχαμε επί αιώνες τη "διαρχία" στη Χριστιανική Αυτοκρατορία, αυτό άλλαξε κάπου στα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα. Τότε εμφανίστηκε η Τρίτη Ρώμη ...Η "Ρώμη" της Προτεσταντικής Εκκλησίας ...Μια θέση, την οποία ποτέ δεν διεκδίκησε η Βρετανία. Ενώ όμως δεν την διεκδίκησε ποτέ η Βρετανία, το βρετανικό "είδωλο" πέρασε τον ωκεανό και μια αυθεντική "Ρώμη" βρέθηκε στον Νέο Κόσμο.

...Η Τρίτη Ρώμη είναι η Νέα Υόρκη. Αυτή η πόλη εκφράζει την Τριαρχία στον χριστιανικό κόσμο. Γι' αυτόν τον λόγο άλλαξε το πρώτο της όνομα. Το πρώτο της όνομα ήταν πολύ ταπεινό για τους στόχους της. Ήταν ένα όνομα, το οποίο δεν μπορούσε να "στηρίξει" τις φιλοδοξίες της. Αυτή είναι η άγνωστη New York των Εβραίων, οι οποίοι παρίσταναν τους Ρωμιούς ...Η άγνωστη Jew York. Η Νέα Υόρκη δεν έγινε ποτέ πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών, γιατί απλούστατα ο ρόλος της ήταν υπεράνω του έθνους ...Σχεδιάστηκε εξ’ αρχής για αυτοκρατορικό κέντρο. Είχε παγκόσμιους στόχους και δεν μπορούσε να συνδεθεί με την τύχη ενός έθνους ...Ήταν ένα τεράστιο "Βατικανό" εξουσίας, το οποίο λειτουργούσε παντελώς ανεξάρτητα από την αμερικανική εθνική πολιτική, την οποία εξέφραζε η Ουάσιγκτον.

Η Νέα Υόρκη ήταν η έδρα της Προτεσταντικής κυριαρχίας και γι' αυτόν τον λόγο διεκδίκησε και πήρε όλους τους διεθνείς οργανισμούς που είχε ανάγκη για την παγκόσμια κυριαρχία της, αφήνοντας την Ουάσιγκτον στο επίπεδο της "επαρχιακής" πόλης. Τα πάντα βρίσκονται στη Νέα Υόρκη. Ό,τι χρειάζεται, για να ασκεί κάποιος παγκόσμια πολιτική, βρίσκεται στη Νέα Υόρκη ...Οργανισμός "Καπελωμένων" Εθνών ...Συμβούλιο Ασφαλείας ...Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ...Παγκόσμια Τράπεζα ...Οίκοι αξιολόγησης ...Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου ...Χρηματιστήριο Νέας Υόρκης ...FED.

Ως πολιτικοθρησκευτικό κέντρο των Προτεσταντών η Νέα Υόρκη, αφορούσε εξίσου τους Αμερικανούς, τους Ολλανδούς, τους Σκανδιναβούς ή τους Γερμανούς. Όλα τα καλά "παιδιά", τα οποία ίδρυσαν τα ευαγή ιδρύματα και τις Λέσχες της Νέας Τάξης. Η Νέα Υόρκη ήταν η μητροπολιτική και πολυεθνική έδρα των κυρίαρχων WASP και των "Εβραιορωμιών" και δεν μπορούσε να "περιοριστεί" σε εθνικά πλαίσια. Γι' αυτόν τον λόγο το τραπεζικό της σύστημα είναι ανηλεές πρώτα απέναντι στην αμερικανική κοινωνία και μετά σε όλες τις υπόλοιπες. Δεν έχει καμία σχέση με την αμερικανική κοινωνία.

Η Νέα Υόρκη με τον τρόπο αυτόν έγινε η τρίτη Ρώμη των Δυτικών Επαρχιών, που πήρε τη "σκυτάλη" από τις προκατόχους τους. Σεβάστηκε απόλυτα τον κανόνα που θέλει μια "Ρώμη" ανά δόγμα και γι' αυτό δεν διατάραξε την ισορροπία του χριστιανικού σχεδιασμού. Ήταν η τρίτη Ρώμη σε έναν σχεδιασμό, ο οποίος είχε ακόμα περιθώρια, εφόσον μέχρι την Τετραρχία άντεχε τις τεχνητές διασπάσεις. Οι παγκόσμιες φιλοδοξίες της αποτυπώθηκαν και στο σύμβολό της ...στη σφραγίδα της πόλης. Η σφραγίδα της είναι η "ταυτότητά" της και είναι αδύνατον στην ταυτότητα να μην αποτυπωθούν τα πραγματικά της στοιχεία.

Πρώτο —και κύριο στοιχείο— που αποκαλύπτεται σε αυτήν την "ταυτότητα", είναι το πραγματικό της όνομα ...Novum Eboracum είναι το πραγματικό όνομα της Νέας Υόρκης ...Το αυθεντικό ρωμαϊκό όνομα του Γιόρκ και όχι το αγγλοσαξονικό. Sigillvm Civitatis Novi Eboraci γράφει η σφραγίδα της πόλης της Νέας Υόρκης. Επιπλέον, θα ήταν αδύνατον μια εκδοχή της Ρώμης να μην έχει ως σύμβολό της τον μεγάλο Αετό του Διός. Μετά τον αετό της Ρώμης και τον δικέφαλο της Νέας Ρώμης, είδαμε και τον αετό της Νέας Υόρκης. Δισεκατομμύρια άνθρωποι γνωρίζουν τη Νέα Υόρκη και ελάχιστοι γνωρίζουν το πραγματικό της όνομα ...Ούτε καν οι περισσότεροι από τους κατοίκους της.

Αυτή η Τρίτη Ρώμη ήταν η πραγματική "έδρα" των προτεσταντών. Από εκεί ξεκινούσαν οι συνομωσίες εναντίον των υπολοίπων δογμάτων. Από εκεί ξεκινούσαν τα "χτυπήματα" εναντίον τόσο της Ρώμης όσο και της Νέας Ρώμης. Από εκεί ξεκινούσαν οι σχεδιασμοί, οι οποίοι θα άλλαζαν τον "χάρτη" της εξουσίας. Από αυτήν την "Jew" York έφευγαν τα χρήματα, τα οποία χρηματοδοτούσαν όλες τις κινήσεις, που οδήγησαν στην κοσμοκρατορία των Εβραίων και των προτεσταντών. Από εκεί έφυγαν τα χρήματα, για να εκδηλωθεί η δήθεν Προλεταριακή Επανάσταση. Εκείνη η επανάσταση τρόμαξε τόσο τη Ρώμη όσο και τη Νέα Ρώμη και τις οδήγησε στα σφάλματα. Δεν κατάλαβαν τι γινόταν και συνεργάστηκαν με αυτούς που δεν έπρεπε.

...Το ίδιο λάθος ταυτόχρονα. Φοβούμενα τα κυρίαρχα δόγματα τους άθεους προλετάριους, δεν έβλεπαν τους Προτεστάντες ...Τους σταλινικούς φοβούνταν και με τους Προτεστάντες Γερμανούς συνεργάζονταν ...Τόσο ο καθολικός κόσμος της Ρώμης όσο και ο οθωμανικός, υπό τον οποίον βρισκόταν η Νέα Ρώμη. Οι Γερμανοί τους "υπνώτισαν" με το δήθεν αντισοβιετικό τους μένος, ενώ στην πραγματικότητα εργάζονταν εναντίον τους. Με χρήματα των ίδιων χρηματοδοτών ανέλαβε ο Χίτλερ δήθεν να σταματήσει τους προλετάριους, ενώ ο πραγματικός του στόχος ήταν να ισοπεδώσει την Ευρώπη. Όταν κατάλαβαν οι καθολικοί ότι οι Γερμανοί αποτελούν κίνδυνο, είχαν ήδη παραδοθεί στους Αμερικανούς. Παρέσυραν τη Ρώμη στο λάθος της συνεργασίας με τους Ναζί και την κατέστρεψαν. Την έβαλαν ανάμεσα στους ηττημένους, που έπρεπε να "σωθούν" και τη λεηλάτησαν.

Ό,τι ήταν το 1204 για την Νέα Ρώμη έγινε το 1945 για τη Ρώμη. Αυτό, το οποίο η Ρώμη είχε κάνει στην Κωνσταντινούπολη, το υπέστη και η ίδια. Ισοπεδώθηκε και αναγκάστηκε να ζητήσει "σωτηρία" από τους φονείς της. Όπως περίμενε η Κωνσταντινούπολη τη "σωτηρία" από εκείνους, οι οποίοι την είχαν λεηλατήσει και τη μισούσαν, έτσι έπαθε και η Ρώμη πολλούς αιώνες μετά. Την τσάκισαν οι Ναζί και την "έσωσαν" οι χρηματοδότες των Ναζί. Χωρίς να υπάρξει καμία αντίδραση παρέλασε ο αμερικανικός στρατός μέσα στην Αιώνια Πόλη. Λεηλατήθηκε από την "αδερφή" ανταγωνίστριά της και καθηλώθηκε στη "σκιά" ...Δευτέρας διαλογής πρωτεύουσα εθνικού κράτους έγινε ...Η "σκιά" του εαυτού της.

Όλα έγιναν βάση σχεδίου. Ο προτεσταντισμός, αφού κυριάρχησε στη σύγκρουσή του με την Καθολική Εκκλησία, ρύθμισε την εσωτερική λειτουργία τού χριστιανισμού με βάση τις ανάγκες του δικού του ιμπεριαλιστικού του σχεδιασμού. Σε αυτό το θέμα επωφελήθηκαν οι Αμερικανοί σε σχέση με τους ομόδοξους Βρετανούς. Οι Βρετανοί ποτέ δεν κατάφεραν να κυριαρχήσουν εις βάρος των υπολοίπων δογμάτων. Οι Αμερικανοί το κατάφεραν, έστω και ερήμην τους. Αυτοί βόλευαν τους Εβραίους "Ψευδορωμιούς" στις αυτοκρατορικές θέσεις και οι Εβραίοι ανταπέδωσαν, θέτοντάς τους επικεφαλής του προτεσταντισμού. Αυτοί οι Εβραίοι επέτρεψαν στους πανάσχετους Αμερικανούς να παραστήσουν τους "Αυτοκράτορες" και οι ίδιοι απλά θα αντέγραφαν τον ρόλο που είχαν επιλέξει να αντιγράψουν και ήταν αυτός των Ρωμιών ...Μιλάμε για απλά κόλπα του πεζοδρομίου.

Σε αυτό το αμερικανοεβραϊκό κόλπο πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε η Γερμανία. ΟΠΟΙΟΣ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΥΠΗΡΞΕ ΕΧΘΡΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΙΔΕΑ ΑΠΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ. Η Γερμανία είναι ο απόλυτος "ρολίστας" της ανθρώπινης ιστορίας ...Ο "ηθοποιός", ο οποίος έπαιξε με τον απόλυτο τρόπο τον ρόλο που του ανέθεσαν. Η Γερμανία, απλά, ήταν ο βίαιος "μπράβος" τής προτεσταντικής "συμμορίας". Αυτός, ο οποίος θα έκανε τη "βρόμικη" δουλειά, για να επωφελείται —χωρίς να αποκαλύπτεται— ο "τίμιος" Αμερικανός ...Το παιχνίδι του "καλού" και του "κακού" προτεστάντη μπάτσου. Ο Αμερικανός πάντα ο "καλός" και απέναντί του ο Γερμανός πάντα "κακός" στις κατά παραγγελία "φασαρίες".

Αμολούσαν τον "κακό" και έτρεχαν μετά οι "καλοί" να σώσουν τον κόσμο. Ένας "καταστροφέας" υποδομών ήταν η Γερμανία, που, κάθε φορά που ενεργούσε, έφερνε τα "δάνεια" και άρα τις ΗΠΑ πιο κοντά στην Ευρώπη. Με ρίσκο μόνον τη δική του καταστροφή, κάθε φορά που ισοπέδωνε τις πολλές καθολικές ή ορθόδοξες χώρες, έφερνε τον "καλό" δανειστή από την Αμερική ...Ο προδότης της Ευρώπης, εφόσον με τον τρόπο αυτόν η εξουσία του χριστιανισμού θα περνούσε στην απέναντι "όχθη" του Ατλαντικού. Προδότης ελαφρά τη καρδία, αν σκεφτεί κάποιος ότι οι Προτεστάντες είναι μια μειονότητα στην Ευρώπη και τους συνέφερε να γίνουν "παρελκόμενα" της μεγάλης προτεσταντικής δύναμης των ΗΠΑ ...Μια μισαλλόδοξη μειονότητα, η οποία μισούσε τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, ο οποίος μεθόδευσε ολόκληρο τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν ο Ρούσβελτ ...Πρόεδρος των ΗΠΑ από το 1933 μέχρι το 1945 ...Πρόεδρος "δημοκρατικά" εκλεγμένος για πάνω από δώδεκα χρόνια. Ο θάνατος τον "απέλυσε" και έκτοτε οι Αμερικανοί άλλαξαν τον νόμο, για να μην επαναληφθεί το ίδιο φαινόμενο. Τι ήταν αυτός, πριν γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ; ...Κυβερνήτης της Πολιτείας της Νέας Υόρκης ...Κυβερνήτης του "Λατίου" της Τρίτης Ρώμης ...Κυβερνήτης της Πολιτείας —με σύμβολο τον αετό, που πατάει τη Γη— από το 1928 μέχρι να γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ ...Κυβερνήτης της Πολιτείας όπου είχαν έδρα όλοι οι Τοκογλύφοι της προτεσταντικής αυτοκρατορίας ...Κυβερνήτης της Πολιτείας της τοκογλυφίας και ένας από τους εμπνευστές της FED των δανειστών και του παγκοσμίου δολαρίου.

Αυτοί οι δανειστές δεν ήταν μόνον χρηματοδότες του Χίτλερ και του Λένιν ...Ήταν χρηματοδότες όλων των φασιστών ...Όργανο των προτεσταντών ήταν ο καραγκιόζης ο Ντούτσε ...Ο Ντούτσε της Ρώμης. Οι Προτεστάντες έβαλαν την καθολική Ρώμη να επιτεθεί στους Έλληνες, για να εμπλέξει τα δύο δόγματα σε μια μεταξύ τους σύγκρουση, ώστε να μην παρακολουθούν τα παιχνίδια τους. Το παιχνίδι των προστριβών μεταξύ των δύο μεγάλων δογμάτων ξεκίνησε πολύ πριν ο Ντούτσε κηρύξει επίσημα τον πόλεμο στην Ελλάδα. Ο καραγκιόζης ο Ντούτσε στα πρώτα χρόνια της εξουσίας του "ξερίζωσε" τον αιώνιο ελληνισμό της "Μεγάλης Ελλάδας". Αυτός "κυνήγησε" με τον πιο σκληρό τρόπο όλες τις ελληνόφωνες κοινότητες της Νότιας Ιταλίας.

Από εκεί και πέρα το σενάριο έφτασε στην κορύφωσή του με την επίθεση στην Ελλάδα. Ρωμαίοι επιτέθηκαν σε Ρωμαίους ...και οι πραγματικοί ένοχοι στο "απυρόβλητο". Οι Προτεστάντες και οι Εβραίοι ήταν ευτυχείς. Θα πρέπει να ξεκαρδίζονταν, όταν η Ιταλία επιτέθηκε στην Ελλάδα. Κανένας δεν κατάλαβε το κόλπο τους. Ισοπέδωσαν την Ευρώπη και όλοι ήταν πολύ απασχολημένοι, "γλείφοντας" τις πληγές τους, προκειμένου να δουν τι είχε συμβεί. Στη συνέχεια χρηματοδότησαν τον σοβιετικό "μπαμπούλα" και δημιούργησαν για τους εαυτούς τους θέση "προστάτη". Αυτός ο πατερναλιστικός ρόλος είναι πάντα το ζητούμενο για έναν ιμπεριαλιστή, ο οποίος σέβεται τον εαυτό του και αναζητά τη μακροημέρευσή του.

Αυτόν τον ρόλο τον είχαν βρει οι Προτεστάντες και αυτόν θα "πουλούσαν" στα θύματά τους. Αν η Ρώμη "πουλούσε" προστασία από τη βαρβαρότητα, η Νέα Ρώμη από το Ισλάμ, τότε η Τρίτη Ρώμη θα ήταν ο προστάτης της χριστιανοσύνης από τους άθεους προλετάριους ...Ο καθένας με την "ειδικότητά" του και με βάση τις ανάγκες των εποχών ...Την πάτησαν οι πρώην κυρίαρχοι από τους σφετεριστές. Την ώρα που η Ρώμη "μάλωνε" με την Νέα Ρώμη για το ποιος έχει το "δικαίωμα" από το Άγιο Πνεύμα να κυβερνά τον Κόσμο, οι Προτεστάντες το πήραν το δικαίωμα μόνοι τους.

...Ούτε Filioque ούτε τίποτε ...Άδεια από τη "σημαία" ...που λένε και οι φαντάροι. Πήραν το δικαίωμα ως Excelsior, που αναγράφεται στο σήμα της Τρίτης Ρώμης ...Στο σήμα της Νέας Υόρκης. "Excelsior" σημαίνει ανώτερος και αυτοί —σαν "ανώτεροι"— θεώρησαν ότι είχαν το νόμιμο δικαίωμα να κυβερνάνε τον Κόσμο. Από εκεί και πέρα δεν χρειαζόταν πολύ μυαλό. Τα πάντα ίδια σε ένα ίδιο "πατρόν". Οι Προτεστάντες, προκαλώντας μόνοι τους πολέμους, γκρέμισαν ολόκληρη την Ευρώπη, για να τη χτίσουν με τα δάνειά τους. "Κατέστρεψαν" την Ευρώπη για να την "σώσουν" και κανένας δεν κατάλαβε προς τα πού "πήγαιναν". Το αποτέλεσμα τους δικαίωσε πλήρως, εφόσον ήταν προμελετημένο.

Συνεχείς "προκάτ" πόλεμοι μέχρι να επιβληθεί ο σχεδιασμός τους. Τόσο ο Πρώτος όσο και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος έγινε, για να "φύγει" η κοσμοκρατορία από την Ευρώπη και να περάσει τον Ατλαντικό. Εκατοντάδες εκατομμύρια νεκροί, γιατί κάποιοι ήθελαν να γίνουν "κοσμοκράτορες" ...Τέτοιο είναι πάντα το κόστος, για να χάσει την εξουσία μια Ρώμη υπέρ μιας νέας διαδόχου της. Σε ένα τέτοιο "έργο" υπάρχουν πάντα "ρολίστες". Η Γερμανία ήταν ο βασικότερος. Πάντα με ένα όπλο στο "χέρι" ...μέχρι να ηττηθεί ...Μετά στο "ψυγείο" ...Στο "απυρόβλητο" της μετάνοιας, μέχρι να την ξαναχρησιμοποιήσουν. Η Ευρώπη μόνιμα σε κρίση χρέους και επίσης μόνιμοι οι ίδιοι δανειστές και "προστάτες" της. Το σημερινό "έργο" δηλαδή των χρεών είναι το γνωστό παλιό "έργο", το οποίο έδωσε στους Προτεστάντες την πρωτοκαθεδρία.

Πήγε ο καθολικός Κένεντυ στο Βατικανό και —για να μην ερεθίσει τα αφεντικά του— δεν ασπάστηκε το χέρι του Ποντίφικα. Ο απλός υπάλληλος των προτεσταντών, έδειξε με τη συμπεριφορά του τις προθέσεις των αφεντικών του. Στο όνομα της εξουσίας τους έδρασε εις βάρος και της ίδιας της δικής του πίστης ...Καθολικός χαιρέτησε με απλή χειραψία τον Ποντίφικα. Σε άλλους χρόνους με μια τέτοια προσβλητική συμπεριφορά θα του έβαζαν φωτιά, για να φωτίζει την Πλατεία του Αγίου Πέτρου. Με αυτήν την ενέργεια σηματοδότησε την απόλυτη κυριαρχία της Τρίτης Ρώμης πάνω στη Ρώμη ...και βέβαια στην έτσι κι αλλιώς ανύπαρκτη Νέα Ρώμη.

Υπό αυτό το πρίσμα βλέπουμε ότι το Ολοκαύτωμα δεν ήταν μια τυχαία προτεσταντική εγκληματική ενέργεια ...Το Ολοκαύτωμα ήταν απαραίτητο κυρίως για τους Εβραίους ...Ήταν απαραίτητο, για να μπορέσουν να αλλάξουν τον ρόλο τους ...Ήταν απαραίτητο για την "επιτυχία" των Ψευδορωμιών της Σιών. Όπως οι Έλληνες σκορπίστηκαν σαν "σύννεφο" πάνω από την αυτοκρατορία, το ίδιο έκαναν και οι Εβραίοι ως "κάπνα". Αν στους Ρωμιούς άρεσε να τους βλέπουν με θαυμασμό οι λαοί, στους Εβραίους αρκούσε να τους βλέπουν και με οίκτο ...Χρήματα ζητούσαν αυτοί και όχι δόξες. Αν οι Ρωμιοί "δρόσιζαν" τους λαούς, τους Εβραίους λίγο τους απασχολούσε αν τους "έπνιγαν" ως "κάπνα" ...Αρκεί να μην τους βαρούσαν και τους κλωτσούσαν, όπως συνέβαινε επί αιώνες. Οι Εβραίοι με την κάκιστη φήμη και την απέχθεια που προκαλούσαν στους λαούς, μόνον με την αυτοθυματοποίησή τους θα μπορούσαν να "ανέβουν" τις κοινωνικές κλίμακες...

...Μόνο ως θύματα θα μπορούσαν να κερδίσουν συμπάθεια και βεβαίως ανοχή από τους λαούς, οι οποίοι τους αποστρέφονταν επί αιώνες ...Τους σιχαίνονταν στην κυριολεξία, εφόσον οι ίδιοι τούς είχαν μετατρέψει σε κοινωνικές "τουαλέτες" των χριστιανικών κοινωνιών και οι Εβραίοι το είχαν αποδεχθεί με σκοπό το κέρδος. Τις συνοικίες των Εβραίων τις ανακάλυπτες ψάχνοντας τα πορνεία. Στην Κωνσταντινούπολη, για παράδειγμα, Συναγωγές και πορνεία σχεδόν συστεγάζονταν. Έβλεπες στον δρόμο μαζεμένο κόσμο και δεν ήξερες αν ήταν Εβραίοι που περίμεναν να εκκλησιαστούν ή πελάτες των πορνείων που περίμεναν τη σειρά τους. Αν έπιανες λάθος πόμολο, αντί για πόρνη έβρισκες μπροστά σου Ραβίνο.

Όλα αυτά "ξεχάστηκαν" με το τεχνητό "Ολοκαύτωμα", που, για να είναι πειστικό, ήταν ταυτόχρονα και αληθινό. Αληθινό όμως για τους φουκαράδες της Σιών και όχι για τα αρπακτικά της. Τα "τρωκτικά" του χριστιανικού κόσμου με αυτόν τον τρόπο έγιναν τα "θύματα", τα οποία μέσω νόμων θα μετατρέπονταν σε "ιερές αγελάδες" του. Ακόμα δηλαδή και τη "συμπάθεια", την οποία θα απολάμβαναν οι Εβραίοι ως θύματα, θα έπρεπε να την επιβάλουν με νόμο, γιατί ούτε γι' αυτήν ήταν σίγουροι ...Με νόμους προστατεύουν τη "στεγανότητα", η οποία αφορά τη μεγαλύτερη συνομωσία όλων των εποχών ...Με νόμους και τρομοκρατία προστατεύουν το Ολοκαύτωμα από την επιστημονική μελέτη.

Από τη στιγμή που κατάφεραν οι Εβραίοι και "ξεπλύθηκαν" σε μια μυστηριώδη "Κολυμπήθρα του Σιλωάμ" ήταν εύκολο να παίξουν τον ρόλο τους. Διατηρούσαν μεγάλη διασπορά σε ολόκληρο τον Δυτικό Κόσμο και εύκολα θα μπορούσαν να μιμηθούν τον ρόλο των Ρωμιών ...Τον ρόλο των υπεράνω θρησκειών αλλά και ιδεολογιών "εκλεκτών" της εξουσίας. Η εποχή ήταν διαφορετική και άρα διαφορετικές και οι ανάγκες. Κάποτε όλα περιστρέφονταν γύρω από τις θρησκείες, ενώ στην Προτεσταντική Τάξη Πραγμάτων τον κυρίαρχο ρόλο τον έπαιζαν οι ιδεολογίες ...Οι "ιδιόκτητες" ιδεολογίες των Εβραίων. Με αυτές τις ιδεολογίες έδωσαν τη νίκη στους Προτεστάντες και με τις ίδιες τούς έδωσαν τον απόλυτο έλεγχο των ηττημένων κρατών.

Ελέγχοντας τις πολιτικές ηγεσίες των κρατών, έλεγχαν τα πάντα μέσα σε αυτά ...Εβραϊκής εμπνεύσεως προτεσταντική "πατέντα" είναι ο διαχωρισμός του πολιτικού σκηνικού σε "Αριστερά" και "Δεξιά" ...Δικές τους πατέντες ήταν ο ναζισμός και ο σταλινισμός. Αυτές οι "πατέντες" σηματοδοτούν την απόλυτη συνεργασία μεταξύ Εβραίων και Προτεσταντών ...Τη συνεργασία εκείνη, η οποία θέλει τους Εβραίους να "σχεδιάζουν" και οι Προτεστάντες να εφαρμόζουν. Ο δικομματισμός, δηλαδή, ο οποίος χαρακτηρίζει όλα τα πολιτικά σκηνικά στην Ευρώπη, είναι στημένος πάνω σε αυτές τις "βάσεις" συνεργασίας ...Δικό τους το μαχαίρι και δικό τους και το καρπούζι ...Μόνοι τους δημιούργησαν τον κομμουνισμό και οι ίδιοι δημιούργησαν τον αντικομμουνισμό των Ναζί ...Μόνοι τους δημιούργησαν την Άκρα Αριστερά και μόνοι τους το "αντίβαρο" της Άκρας Δεξιάς.

Μέσα σε αυτό το "μαντρωμένο" πλαίσιο κάνουν ό,τι θέλουν. Όταν ελέγχεις το hardcore, ελέγχεις και τις soft εκδοχές του. Οι προτεσταντικές πρεσβείες αποφασίζουν μόνες τους ποιος θα κυβερνήσει την κάθε χώρα. Στην Ελλάδα αυτές αποφασίζουν ποιοι είναι "καλοί" Δεξιοί και ποιοι "καλοί" Αριστεροί ...Ποιοι δηλαδή θα είναι κυρίαρχοι στις soft εκδοχές των ακραίων ιδιοκτησιών τους ...Όλα απολύτως "στημένα" από τους χαφιέδες και τους προδότες των κρατών. Ένα μονοπώλιο εξουσίας, το οποίο αποφασίζει ποιος Κολεγιόπαιδας Γενίτσαρος θα γίνει Πρωθυπουργός στη χώρα ...Ένα μονοπώλιο εξουσίας, το οποίο κανένας δεν μπορεί να "σπάσει" όσο χαρισματικός πολιτικός κι αν είναι ...Ένα μονοπώλιο, που, αν επιχειρήσεις αυθαίρετα να το σπάσεις, μπορεί να βρεθείς "καρφωμένος" σε καμιά βιτρίνα στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης.

...Ελέγχουν τα πάντα ...Από τη μία πλευρά του πολιτικού φάσματος μέχρι την άλλη ...Το Προτεσταντικό Παλάτι επικεφαλής της "Δεξιάς" και οι Γενίτσαροι —των Βενιζελοναζί του Προτεσταντικού Κολεγίου— επικεφαλής της "Σοσιαλαριστεράς" ...Μονά-ζυγά δικά τους ...Το θέατρο του Καραγκιόζη ...Καμία διέξοδος για τον πολίτη ...Η Δημοκρατία στο απόλυτο αδιέξοδο. Από εκεί και πέρα αυτή η κατάσταση είχε άμυνες. Κάθε φορά που ο κόσμος τείνει να σιχαθεί τους Γενίτσαρους τύπου Παπανδρέου, Μητσοτάκη και Σαμαρά, υπάρχει αυτόματη "βαλβίδα" εκτόνωσης. Κάθε φορά που πάει να χαθεί ο έλεγχος από τους "δημοκράτες", επιστρατεύουν τους φασίστες ...Τους δικούς τους φασίστες ...Τα βλίτα. Ανασύρουν κάποιο από τα "οπλισμένα" άκρα να προκαλέσει τον "απέναντι". Όταν δηλαδή πάει να χαθεί ο έλεγχος του κράτους, αυτοί θα "απειλούν" με "κομμουνιστικές" επαναστάσεις ή με "αναζωπύρωση" του ναζισμού.

Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Οι κοινωνίες τρομοκρατούνται από τα δικά τους φασιστικά άκρα και μετά οι ίδιοι εμφανίζονται σαν "πυροσβέστες" της δημοκρατίας ...Οι "εμπρηστές", δηλαδή, θα εμφανίζονται σαν "πυροσβέστες". Αυτό είναι το παιχνίδι. Αυτοί χρηματοδοτούν στην Ελλάδα τόσο το ΚΚΕ όσο και τη Χρυσή Αυγή. Από τις γνωστές προτεσταντικές πρεσβείες παίρνουν γραμμή όλοι τους. Το γεγονός, δηλαδή, ότι τώρα η Χρυσή Αυγή εμφανίζεται ισχυρή και προκλητική, δεν αποδεικνύει ότι οι Έλληνες έγιναν φασίστες, αλλά αποδεικνύει σίγουρα ότι έχει αρχίσει να υπάρχει πρόβλημα ελέγχου και οι Προτεστάντες αναγκάζονται να παίξουν τα δύσκολα "χαρτιά" τους.

Αυτό το κράτος ονειρεύονταν οι ήρωες της Επανάστασης, όταν έπαιρναν τα χρήματα των Προτεσταντών; Πώς θα ξέφευγαν από τις υποχρεώσεις τους; Πώς θα απέφευγαν να γίνουν οι καταχρεωμένοι "Ινδιάνοι" των Βαλκανίων; Από τότε μέχρι σήμερα με εκείνα τα δάνεια μάς κυβερνάνε οι Προτεστάντες δανειστές μας ...Χρήματα, τα οποία στην πραγματικότητα δεν έφτασαν ποτέ στην Ελλάδα ...και ό,τι έφτασε, το "τσέπωσαν" οι Κωλέτηδες. Αυτά δεν τα είχαν προβλέψει οι επαναστάτες; Πώς ήταν σίγουροι ότι θα απαλλάσσονταν από τους Προτεστάντες; Ποιος ήταν αυτός, ο οποίος τους διαβεβαίωνε ότι τα κίνητρά τους ήταν "φιλελληνικά"; Υπάρχει φιλελληνισμός, όταν υπάρχουν συμφέροντα; Αυτοί οι αφελείς επαναστάτες κατέστρεψαν την παγκόσμια ρωμιοσύνη. Αυτοί έφτιαχναν το μοιραίο ελληνικό "λυχνάρι", το οποίο σε ανύποπτο χρόνο είχαν καταστρέψει οι αρχαίοι Έλληνες.

Back to content | Back to main menu