Κορυφή σελίδας
Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος

3 Νοεμβρίου 2008

Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος.
Ο πρώτος ιδιωτικός πόλεμος της ιστορίας.

Αυτοί που κέρδισαν όλες τις μάχες
θα χάσουν τον πόλεμο.

Η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ
και τα εγκλήματα της κατά της ανθρωπότητας.



Όταν το 1991 ο Τζώρτζ Μπους ο πρεσβύτερος επιτέθηκε στο Ιράκ και προσπάθησε να θεμελιώσει τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, στην πραγματικότητα προκάλεσε έναν Παγκόσμιο Πόλεμο. Έναν πόλεμο πρωτοφανή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Έναν παγκόσμιο πόλεμο, ο οποίος μπορεί να μην είχε το προκλητικό αίμα των προηγούμενων πολέμων, αλλά οι συνέπειές του ήταν εξίσου άσχημες για όλους τους λαούς. Έναν παγκόσμιο πόλεμο οικονομικό, του οποίου οι συνέπειες μπορεί να μην άφησαν πίσω τους νεκρούς, ακρωτηριασμένους και ερείπια, αλλά σε κάθε περίπτωση ήταν εξίσου ολέθριες τόσο για τους λαούς όσο και για το ίδιο το περιβάλλον.
Εξαιτίας εκείνου του πολέμου φτάσαμε στο σημερινό σημείο. Φτάσαμε στο σημείο να έχουμε πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπων να λιμοκτονεί καθημερινά. Φτάσαμε στο σημείο να πεθαίνουν κάθε λίγα δευτερόλεπτα ανθρώπινα βρέφη από την πείνα και από αρρώστιες, τις οποίες η ανθρωπότητα θεωρεί ότι τις έχει νικήσει. Φτάσαμε στο σημείο ένα μεγάλο μέρος του ανθρώπινου πληθυσμού να προσπαθεί να επιβιώσει με ένα δολάριο την ημέρα. Φτάσαμε στο σημείο να υπάρχουν χιλιάδες συνάνθρωποί μας, που, για να επιβιώσουν, φτάνουν στο σημείο να γίνονται ζωντανά πειραματόζωα των φαρμακευτικών εταιρειών. Φτάσαμε στο σημείο να μπορούν κάποιοι ιδιώτες να αποφασίζουν στα γραφεία τους να κάνουν στρατιωτικές επεμβάσεις εναντίον ολόκληρων λαών.


Αν αυτά τα τραγικά συμβαίνουν στον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο και νομίζουμε ότι δεν μας αφορούν, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι συμβαίνουν εξίσου άσχημα πράγμα και στον υποτιθέμενο ανεπτυγμένο κόσμο. Στον δικό μας κόσμο. Τα εργοστάσια έχουν κλείσει και οι λαοί έχουν βυθιστεί στην ανεργία και τη φτώχεια. Οι αρρώστιες της σύγχρονης εποχής
και οι οποίες συνδέονται άμεσα με το άγχος των χρεών και την αγωνία για την επιβίωση "θερίζουν" στην κυριολεξία τους πληθυσμούς. Ο πόλεμος αυτός, δηλαδή, όχι απλά μας αφορά, αλλά είχε τις απόλυτες συνέπειές του στην ανεπτυγμένη Δύση.

Απλά, επειδή αυτές οι συνέπειες δεν είναι τόσο θεαματικές όσο είναι μετά από έναν συμβατικό πόλεμο, πολλές φορές δεν αξιολογούνται στον βαθμό που πρέπει και ως εκ τούτου περνάνε απαρατήρητες. Αν δηλαδή σε έναν συμβατικό πόλεμο το θέαμα του διαμελισμένου νεκρού είναι θεαματικό, αυτό δεν τον κάνει περισσότερο θύμα από κάποιον που "σβήνει" από παθολογικά αίτια σε ένα νοσοκομείο. Αν σε έναν συμβατικό πόλεμο το εργοστάσιο βομβαρδίζεται και είναι ορατό απ' όλους το αποτρόπαιο φαινόμενο, δεν έχουμε μικρότερο κακό όταν το ίδιο εργοστάσιο βάζει "λουκέτο" και μετατρέπεται σε ένα σωρό από παλιοσίδερα, τα οποία απλά δεν διαλύθηκαν.


Οι συνέπειες του πολέμου δηλαδή ήταν άμεσες και τρομακτικές, άσχετα αν δεν ήταν θεαματικές. Το ίδιο συνέβη και σε όλες τις υπόλοιπες κλίμακες. Κάποτε οι κοινωνικές καταστροφές, που ακολουθούσαν τους πολέμους, ήταν τόσο ορατές, που ακόμα και οι πιο αδύναμοι πολίτες αντιλαμβάνονταν ότι τα περιθώρια των κρατών για κοινωνική πολιτική ήταν απειροελάχιστα. Αντιλαμβάνονταν οι συνταξιούχοι ότι οι συνέπειες του πολέμου θα έκαναν επισφαλή και τη δική τους επιβίωση, εφόσον δεν υπήρχαν ταμεία να δώσουν συντάξεις. Αντιλαμβάνονταν οι εργαζόμενοι ότι οι συνέπειες του πολέμου θα έκαναν επισφαλή και τη δική τους επιβίωση, εφόσον δεν υπήρχαν εργοστάσια, για να πάνε να εργαστούν.


Σήμερα συμβαίνει το ακριβώς ανάλογο και κανένας δεν το αξιολογεί όπως πρέπει. Έχει πραγματοποιηθεί ένας καταστροφικός πόλεμος και κανένας δεν κατόρθωσε να μείνει έξω από τις συνέπειες αυτού του τρομερού πολέμου. Κάποιοι "εισβολείς" με πονηρούς τρόπους "βομβάρδισαν" τα εργοστάσια και κατέστρεψαν τη σημερινή γενιά εργαζομένων, βυθίζοντάς την στην ανεργία. Οι ίδιοι άνθρωποι με τους ίδιους πονηρούς τρόπους κατάφεραν και "έφαγαν" και τα χρήματα της προηγούμενης γενιάς των εργαζομένων. Σήμερα στη Δύση οι συνταξιούχοι στην κυριολεξία είναι αντιμέτωποι με ένα παντελώς αβέβαιο μέλλον. Τα ασφαλιστικά τους ταμεία είναι παντελώς άδεια. Μερικούς μήνες περιθώρια έχουν να δώσουν συντάξεις. Μετά ακολουθεί πείνα. Πραγματική πείνα. Αν σκεφτεί κάποιος ότι ήδη τρία εκατομμύρια πολιτών στη μοναδική υποτίθεται "υπερδύναμη" του κόσμου συντηρούνται με συσσίτια, μπορεί να φανταστεί σε τι κατάσταση είναι οι υπόλοιποι.


Όλος ο Πλανήτης σε πλήρη ισοπέδωση. Μια απόλυτη και πρωτοφανής ομοιογένεια για το σύνολο της ανθρωπότητας. Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος της ιστορίας, ο οποίος ισοπέδωσε τους πάντες. Πλούσιους και φτωχούς. Ανεπτυγμένους και υπανάπτυκτους. Η Δύση χωρίς εργοστάσια και με τεράστια κοινωνική καταστροφή. Η ενεργή γενιά της άνεργη και οι συνταξιούχοι της χωρίς ασφαλιστική και συνταξιοδοτική κάλυψη. Ο υπόλοιπος κόσμος απλά στα απώτατα όρια της εξαθλίωσης. Βυθισμένος σε έναν νέο Μεσαίωνα με κράτη υπερχρεωμένα, διεφθαρμένα και "μολυσματικά" σε όλες τους τις δραστηριότητες. Κράτη ισοπεδωμένα, τα οποία ξεπουλάνε ό,τι έχει απομείνει με αξία πάνω τους. Δεσμευμένα σε τεράστιες υποχρεώσεις, εξαιτίας αποικιοκρατικών δανείων, "σέρνονται" σε ένα απίστευτο ξεπούλημα. Οι πάντες στην ομηρία συγκεκριμένων κέντρων οικονομικής εξουσίας.


Ο πόλεμος, όπως αντιλαμβανόμαστε, έχει φτάσει στο τέλος του. Έφτασε στο τέλος του, όχι επειδή εκλογικεύτηκαν αυτοί οι οποίοι τον προκάλεσαν, αλλά επειδή δεν υπάρχει τίποτε άλλο ν' αρπάξουν ή να καταστρέψουν. Ό,τι ήταν όρθιο έπεσε και ό,τι λειτουργούσε σταμάτησε να λειτουργεί. Η απόλυτη καταστροφή. Μια καταστροφή, η οποία εκτός των άλλων απειλεί με μόλυνση και το φυσικό περιβάλλον. Το ανθρώπινο είδος είναι πλέον αναγκασμένο να δώσει τη μάχη επιβίωσης, χωρίς να γνωρίζει κανένας τι μπορεί να σημαίνει μια τέτοια μάχη τη δεδομένη στιγμή. Χωρίς να γνωρίζει κανένας αν υπάρχει αυτήν τη στιγμή γνώση, για να επανέλθουν τα πράγματα σε μια φυσιολογική κατάσταση ή αν επέλθει το χάος της αυτοσυντήρησης και καταστραφούμε πλήρως.


Από τη στιγμή που έχουμε πόλεμο με τέτοια καταστροφή, ευνόητα είναι μερικά πράγματα. "Αόρατος" ήταν ο πόλεμος και άρα "αόρατοι" ήταν αυτοί που τον προκάλεσαν και τον διεξήγαγαν. Αυτούς τους "αόρατους" λοιπόν πρέπει να βρούμε, για να τους καταλογίσουμε τις ευθύνες. Αυτούς πρέπει να εντοπίσουμε και να τους καταδικάσουμε ως εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας. Άρα πρέπει να ξεκινήσουμε από τα βασικά. Ποιοι ήταν αυτοί οι οποίοι μπορούσαν να προκαλέσουν αυτόν τον "Παγκόσμιο Πόλεμο" και ποιοι ήταν αυτοί που τον διεξήγαγαν; Με ποιες συγκεκριμένες πράξεις τους εγκλημάτησαν κατά της ανθρωπότητας;


Τα πάντα ξεκινάνε από την επομένη της λήξης του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η αναζήτησή μας από εκεί ξεκινά. Γιατί; Διότι μόνον οι τελικοί νικητές εκείνου του πολέμου
και άρα οι σημερινοί κυρίαρχοι είχαν τη δυνατότητα να προκαλέσουν πόλεμο αυτής της κλίμακας. Εκεί αναζητούμε τους "αόρατους", που κατεύθυναν τις κυβερνήσεις και ενέπλεξαν τους λαούς σ' αυτόν τον καταστροφικό πόλεμο. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο κυρίαρχες θεωρητικά ήταν ΗΠΑ. Ποιες ΗΠΑ όμως; Ο εργαζόμενος από το Ντιτρόιτ, ο αγρότης από την Αλαμπάμα ή ο βιοτέχνης από το Άρκανσο; Αυτοί δεν παίζουν ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής των ΗΠΑ. Στην πολιτική, η οποία επηρεάζει τον Πλανήτη.

Αναζητώντας λοιπόν τους υπεύθυνους, φτάνουμε σ' αυτούς, οι οποίοι διαμορφώνουν την πολιτική των ΗΠΑ. Εκεί εύκολα φτάνεις σε "μυστηριώδεις" οργανώσεις τύπου Λέσχη Μπίλντεμπεργκ, Τριμερής Επιτροπή, Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων κλπ.. Αυτές οι οργανώσεις είναι αυτές οι οποίες διαμορφώνουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και "επηρεάζουν" τα υπόλοιπα κράτη, προκειμένου να εφαρμόζουν με θρησκευτική ευλάβεια τα "θέσφατα" της πολιτικής τους. Αυτές οι οργανώσεις δίνουν "πιστοποιητικά" ποιότητας στους ηγέτες που θα τα κυβερνούν. Οι αποφάσεις τους δηλαδή "μεταφέρονται" με τον πιο απόλυτο τρόπο μεταξύ αυτών που τις λαμβάνουν και αυτών που τις εφαρμόζουν.


Αν ψάξει κάποιος ανάμεσα στα ιδρυτικά στελέχη αυτών των οργανώσεων, θα διαπιστώσει ότι στην πραγματικότητα γίνεται μια ανακύκλωση των ίδιων προσώπων. Τα ίδια πρόσωπα πρωταγωνιστούν σε όλες τις οργανώσεις. Κυρίαρχα πρόσωπα είναι άνθρωποι όπως οι Ροκφέλερ, Ρότσιτλντ, Βάρμπουργκ, Σιφ, Λέμπ, Γκόλντμαν, Σακς κλπ.. Αυτοί "ίδρυσαν" αυτά τα ιδρύματα με στόχο να ελέγχουν κυβερνήσεις και πρόσωπα. Σ' αυτά τα ιδρύματα περιφέρονται μονίμως άνθρωποι όπως οι Γκρίνσπαν, Φρίντμαν Κίσινγκερ, Βούλφοβιτς, Πέρλ, Ολμπράιτ κλπ..


Αυτοί όμως είναι Εβραίοι. Μπορούσαν αυτοί μόνοι τους να ιδρύσουν οργανώσεις, οι οποίες ελέγχουν τον κόσμο; Μπορούσαν οι "κατατρεγμένοι", "βασανισμένοι" και "κατεστραμμένοι" Εβραίοι της εποχής να "σκαρφαλώσουν" στην κορυφή του κόσμου; Όχι βέβαια. Άρα προσπαθούμε να βρούμε το "μείγμα", που επέτρεψε σ' αυτούς τους Εβραίους να ελέγξουν τον κόσμο. Για να βρούμε την άκρη του νήματος, θα πρέπει να βρούμε την "αφετηρία" όλων αυτών των καταστάσεων. Τα πάντα ξεκινούν στην ισοπεδωμένη Ευρώπη της επομένης του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι νικητές Αμερικανοί έβλεπαν την ευκαιρία της ζωής τους απέναντι στην ισοπεδωμένη Ευρώπη. Την Ευρώπη, η οποία επί αιώνες τους πρόσβαλε και τους υποτιμούσε. Την Ευρώπη, η οποία στην ουσία τους είχε "δημιουργήσει", διώχνοντάς τους με τις θρησκευτικές "κλωτσιές" από τα εδάφη της. Αιρετικοί και πεινασμένοι Ευρωπαίοι ήταν οι "πατέρες" των ΗΠΑ. Ευρωπαϊκή πεινασμένη "πλέμπα" κουβαλούσε το περίφημο Μέι Φλάουερ. Ένας συρφετός πουριτανών βρομιάρηδων, που δεν πλένονταν, αλλά ξεφλουδίζονταν.


Όλοι αυτοί βρέθηκαν στην Ευρώπη μετά τη λήξη του πολέμου. Μπροστά στα ερείπιά της είχαν την ευκαιρία να την εκδικηθούν. Να την ταπεινώσουν και να πάρουν το αίμα τους πίσω. Με ποια δεδομένα όμως θα μπορούσαν να το κάνουν; Αν οι Ευρωπαίοι ξαναστέκονταν στα "πόδια" τους, θα τους έδιωχναν κλοτσηδόν. Τότε αποφάσισαν να συνεταιριστούν με τον "υπόκοσμο" της Ευρώπης. Αυτοί ήταν τα "εργαλεία" τους. Πολύτιμα εργαλεία, γιατί θα μπορούσαν να προδώσουν τους λαούς τους σε όλα τα κράτη. Ποιοι ήταν αυτοί; Οι συνεργάτες των ναζιστών και οι Εβραίοι. Αυτοί, δηλαδή, οι οποίοι κινδύνευαν την επομένη μέρα του πολέμου και υπήρχαν ή συνδέονταν με όλα τα ευρωπαϊκά κράτη. Οι πρώτοι κινδύνευαν να εκτελεστούν από τους λαούς ως προδότες. Οι δεύτεροι κινδύνευαν να μην τους επιτραπεί η επιστροφή στις "πατρίδες" τους. Οι υποτιθέμενοι "θύτες" και τα "θύματα" της προηγούμενης κατάστασης. Αυτούς προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν οι Αμερικανοί, γιατί μόνον αυτοί μπορούσαν να τους είναι χρήσιμοι εις βάρος των Ευρωπαίων.

Στην πραγματικότητα δηλαδή οι Αμερικανοί αποφάσισαν να κάνουν ό,τι προσπάθησαν να κάνουν οι ναζιστές και απέτυχαν. Να κατακτήσουν την Ευρώπη. Απλά θα το έκαναν με διαφορετικό τρόπο και όχι με στρατηγούς και όπλα. Θα το έκαναν με προδότες και χρήματα. Μάλιστα η πρακτική τους δεν θα ήταν απλά η ίδια, αλλά θα δρομολογούνταν ακριβώς με τους ίδιους ανθρώπους. Φασίστες Αμερικανοί θαυμαστές των ναζιστικών θεωριών και πρακτικών θα συνεργάζονταν με αυθεντικούς ναζιστές στην Ευρώπη. Η κεφαλαιοκρατία των ΗΠΑ θα συνεργάζονταν με ναζιστές μεγαλοαστούς. Γιατί μεγαλοαστούς; Γιατί η κεφαλαιοκρατία των ΗΠΑ ήθελε να επεκτείνει τα συμφέροντά της στην Ευρώπη και άρα είχε συγκρουόμενα συμφέροντα με την κεφαλαιοκρατία της. Άρα δεν μπορούσε να συνεργαστεί μ' εκείνους. Οι μόνοι που απέμεναν ήταν οι αστοί, οι οποίοι δεν είχαν αντίρρηση σ' αυτήν τους τη φιλοδοξία. Δεν είχαν κεφάλαιο, το οποίο να απειλείται από το αμερικανικό κεφάλαιο, ώστε να έχουν συγκρουόμενα συμφέροντα μ' αυτούς. Επιπλέον, όλοι αυτοί ήταν τρομοκρατημένοι και άρα εκβιάσιμοι, επειδή ακριβώς είχαν συνεργαστεί με τους ναζιστές.

Αυτά όλα ήταν χρήσιμα δεδομένα και θα μπορούσαν να τους εξυπηρετήσουν. Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα. Μεγάλο πρόβλημα. Οι Αμερικανοί ήταν παντελώς άσχετοι μ' αυτού του είδους τους σχεδιασμούς και οι ναζιστές πολύ ορατοί, για να χειριστούν την κατάσταση ως οι μοναδικοί σύμμαχοί τους. Άρα έπρεπε, εκτός από το know how των εκβιαζομένων ναζιστών, να βρουν και ανθρώπους να τους προστατεύουν. Ανθρώπους υπεράνω πάσης ναζιστικής υποψίας, ώστε με τη "μαρτυρία" τους να "νομιμοποιούν" τους ναζιστές. Αυτό θα ήταν το "κλειδί", αν ήθελαν να επιτύχουν τους στόχους τους. Να μπορέσουν να συνεργαστούν ταυτόχρονα τόσο με τους εγκληματίες όσο και μ' αυτούς που θα μπορούσαν να δίνουν πιστοποιητικά "αθωότητας".

Σ' αυτό το σημείο μπαίνουν οι Εβραίοι στο παιχνίδι. Γι' αυτόν τον λόγο τούς ήταν χρήσιμοι. Οι Εβραίοι ήταν αυτοί οι οποίοι εκείνη την εποχή "έδειχναν" τους εγκληματίες και άρα μπορούσαν να συμφωνήσουν για το ποιους δεν θα "δείξουν". Ήταν υπερπολύτιμοι όχι γι' αυτούς που θα "έδειχναν", αλλά γι' αυτούς που δεν θα "έδειχναν". Με τον τρόπο αυτόν οι Εβραίοι θα γίνονταν οι ιερές "αγελάδες", που θα εξέδιδαν "πιστοποιητικά" αθωότητας σε όποιους ναζιστές βόλευε και συνεργάζονταν με τους Αμερικανούς. Από εκεί και πέρα τα πράγματα θα ήταν πολύ εύκολα για τους σχεδιαστές της νέας κατάστασης. Οι κεφαλαιοκράτες των ΗΠΑ θα "κατακτούσαν" την Ευρώπη και οι συνεργάτες τους, είτε ναζιστές είτε Εβραίοι, θα συντηρούσαν την "κατάκτηση".

Είναι δυνατόν όμως να υπήρχε τέτοια ανίερη συμμαχία ανθρώπων, οι οποίοι υποτίθεται μισούνταν μεταξύ τους και βρίσκονταν σε σύγκρουση; Οι "δημοκράτες" Αμερικανοί σε συνεργασία με τους ναζιστές; Οι "βασανισμένοι" Εβραίοι σε συνεργασία με τους "βασανιστές" ναζιστές; Οι τρεις μαζί συνέταιροι; Πότε πρόλαβαν και συνεννοήθηκαν πάνω στα ερείπια; Ήπιαν έναν καφέ και πρόλαβαν και τα βρήκαν μεταξύ τους; Η αλήθεια είναι ότι δεν χρειαζόταν να συνεννοηθούν. Γνώριζαν τι έπρεπε να κάνουν πολύ πριν το επιχειρήσουν. Γνωρίζονταν από πριν και συνεργάζονταν από πριν καί τα τρία μέρη. Ο παππούς του σημερινού Μπους, ο Πρέσκοτ, ήταν φίλος και συνέταιρος με τον ναζιστή μεγιστάνα Φριτς Θάισεν, ο οποίος ήταν ο μεγαλύτερος προμηθευτής στρατιωτικού υλικού του Χίτλερ.

Ο "δημοκράτης" Πρέσκοτ Μπους, στις παραμονές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, είχε εξασφαλίσει δάνειο πολλών εκατομμυρίων αμερικανικών δολαρίων στον Χίτλερ, προκειμένου αυτός να αγοράζει πετρέλαιο από την Στάνταρ Όιλ του "ολοκαυτωμένου" Εβραίου Ροκφέλερ. Τα γερμανικά υποβρύχια του Ατλαντικού χρησιμοποιούσαν εβραϊκό πετρέλαιο, αγορασμένο με αμερικανικά δολάρια. Πιθανόν και πολλοί "φούρνοι" στα στρατόπεδα συγκέντρωσης να ζεσταίνονταν με εβραϊκό πετρέλαιο. Χωρίς εκείνα τα αμερικανικά δολάρια και το εβραϊκό πετρέλαιο ίσως ο Χίτλερ να μην μπορούσε να κάνει ούτε πόλεμο ούτε "ολοκαυτώματα". Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Όταν η Ευρώπη ισοπεδωνόταν και εκατομμύρια Ευρωπαίοι πέθαιναν, η "τριμερής" αυτή συμμορία τα κονομούσε. Άρα υπήρχε ένα παρελθόν συνεργασίας μεταξύ τους.

Όταν λοιπόν αυτοί βρέθηκαν μπροστά στα ερείπια της Ευρώπης, δεν είχαν και μεγάλα διλήμματα ν' αντιμετωπίσουν. Θα εκμεταλλεύονταν την κατάσταση και άρα τους βόλευε να συνεχίσουν το "όραμα" του Χίτλερ. Το "όραμα" της κατάκτησης της Ευρώπης. Το "όραμα", το οποίο αποδεδειγμένα τους εξασφάλιζε κέρδη. Ο ιδεολογικός "συνοδοιπόρος" και οικονομικός "συνέταιρος" Χίτλερ ήταν αυτός που είχε πεθάνει και όχι ο μηχανισμός του. Αυτός ο μηχανισμός παρέμενε μάχιμος και τέλεια "δικτυωμένος" σε όλη την Ευρώπη. Άρα τι έπρεπε να κάνουν; Να συνεχίσουν να κάνουν αυτό το οποίο ήδη έκαναν επιτυχώς κάποιοι ως πρόσωπα και απλά να μεγιστοποιήσουν την απόδοσή του. Με μια απλή αλλαγή κλίμακας μπορούσαν αυτό να το καταφέρουν. Θα συνέχιζαν τις ίδιες συμπεριφορές σε διαφορετική κλίμακα. Οι αναλογίες θα άλλαζαν και τίποτε άλλο.

"Μπους" θα γινόταν ολόκληρη η αμερικανική κεφαλαιοκρατία και στην ίδια αλλαγή κλίμακας θα ακολουθούσαν οι ναζιστές ως "Θάισεν" και οι Εβραίοι ως "Ροκφέλερ". Η "συμμορία" των τριών φυσικών προσώπων θα γινόταν "συμμορία" τριών ομάδων ανθρώπων. Δεν άλλαζαν δηλαδή δραματικά τα πράγματα. Αυτά τα οποία έκαναν εις βάρος της Ευρώπης υπέρ του Χίτλερ θα τα έκαναν αυτήν τη φορά υπέρ των εαυτών τους. Θα διεκδικούσαν το σύνολο του κέρδους και όχι μόνον ένα μικρό μερίδιο. Στην έννοια "Μπους" θα συμπεριλαμβανόταν και η έννοια "Χίτλερ". Οι "Μπους" θα έκαναν ό,τι έκαναν πάντα κι απλά θα διεκδικούσαν και το μερίδιο του Χίτλερ. Δεν θα ήταν τα εργοστάσια των ναζιστών αυτά που θα μονοπωλούσαν την ευρωπαϊκή αγορά, αλλά τα εργοστάσια των Αμερικανών. Όλα τα υπόλοιπα θα έμεναν ίδια. Είτε μιλάμε για πρόσωπα είτε για συμπεριφορές.

Τότε αποφάσισαν να δημιουργήσουν τις οργανώσεις, που θα τους επέτρεπαν να συντονίζουν αυτά τα ανθρώπινα σύνολα "κατακτητών" και "διαχειριστών" στην επιθυμητή λειτουργία. Τις οργανώσεις, που θα τους επέτρεπαν να ελέγχουν την Ευρώπη και κατ
επέκταση τον κόσμο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εκείνη η εποχή ήταν η εποχή όπου βασίλευε στον Πλανήτη η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία. Όποιος έλεγχε την Ευρώπη, θα έλεγχε και την "προίκα" της και άρα όλον τον υπόλοιπο κόσμο. Η βασική οργάνωση, η οποία τους επέτρεπε να ελέγχουν την Ευρώπη και τις ηγεσίες της, ήταν η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ. Η Λέσχη αυτή είναι η "συντονίστρια" όλων των υπολοίπων οργανώσεων, οι οποίες προϋπήρχαν και απλά έπρεπε να βρεθεί μια νέα "πλατφόρμα", για να συνυπάρχουν υπό τα νέα δεδομένα.

Τα μέλη της δηλαδή δεν εμφανίστηκαν από το "πουθενά". Τα μέλη της ήταν ήδη μέλη παρόμοιων οργανώσεων, οι οποίες προϋπήρχαν και στην προηγούμενη κατάσταση. Οργανώσεων μασονικών, σιωνιστικών, ναζιστικών κλπ.. Οργανώσεων, οι οποίες έπρεπε να "συντονιστούν", για ν' αντιμετωπιστούν τα νέα δεδομένα. Αυτήν τη Λέσχη ίδρυσαν και οργάνωσαν από κοινού οι συνεργάτες των Αμερικανών. Ο Εβραίος Τζόζεφ Ρέτιγκερ και ο ναζιστής και ενεργό μέλος των Ες Ες πρίγκιπας Μπέρνχαρντ της Ολλανδίας. Υποτίθεται ακόμα έκλαιγαν οι Εβραίοι γύρω από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ες Ες και ένας Πολωνοεβραίος δημιουργούσε πολιτική οργάνωση με συνέταιρο έναν διαβόητο "γαλαζοαίματο" Ες Ες. Χρηματοδότες αυτής της οργάνωσης ήταν όλος ο "καλός" κόσμος. Εβραίοι και ναζιστές. Ρότσιλντ, Ρόκφελερ, Schiff, Kuhn, Loeb, Ουόλεμπεργκ κλπ..

Το άλλοθι αυτής της οργάνωσης ήταν η αντιμετώπιση του σοβιετικού κινδύνου. Το τέλειο άλλοθι. Γιατί; Διότι με τον τρόπο αυτόν οι ναζιστές, με τον υποτιθέμενο αντικομμουνισμό τους, συγκαταλέγονταν πλέον στους προστάτες της ελευθερίας και της δημοκρατίας στον Δυτικό Κόσμο. Δεν ήταν πλέον οι εχθροί της δημοκρατίας, αλλά οι μεγάλοι προστάτες της. Επιπλέον με τον εχθρό αυτόν αποκτούσαν δυνατότητα παρέμβασης στο σύνολο των κρατών της Δύσης. Το μέγεθος και η ιδεολογική "ιδιορρυθμία" αυτού του εχθρού δικαιολογούσε απευθείας παρεμβάσεις σε όλα τα κράτη. Αυτή η οργάνωση ανέλαβε να δημιουργήσει όλα τα διεθνή όργανα, που υπηρετούσαν την παγκόσμια ειρήνη.

Για παράδειγμα τον ΟΗΕ. Σε οικόπεδο των Ροκφέλερ χτίστηκε το κτίριο του οργανισμού. Ο μακροβιότερος γραμματέας του ήταν ο διαβόητος Κουρτ Βαλτχάιμ. Αυτός, που στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι ήταν ένας σκληρός ναζιστής με κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Καριέρα μεγάλη στον οργανισμό έκανε και ο επίσης διαβόητος Κόφι Ανάν. Άλλη μεγάλη προσωπικότητα με "ευαισθησίες". Το κουμάσι από το Κουμάσι της Αφρικής, διέπρεψε κι αυτό με την αξία του. Μάλλον σύμπτωση θα ήταν το γεγονός ότι ήταν σύζυγος της ανιψιάς του Ουόλεμπεργκ. Ενός δηλαδή από τους ιδρυτές και κύριους χρηματοδότες της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.

Οι ίδιοι άνθρωποι για τους ίδιους λόγους και με το ίδιο αντικομμουνιστικό "άλλοθι" δημιούργησαν όλες τις διεθνείς οργανώσεις, οι οποίες ελέγχουν τον Πλανήτη. Η πρόσφατη περίπτωση της Σερβίας είναι η ιδανική, για να καταλάβει κάποιος το πώς ελέγχεται ο κόσμος από αυτές τις οργανώσεις. Αυτοί δημιούργησαν το ΝΑΤΟ, το οποίο επιτέθηκε στη Σερβία. Αυτοί δημιούργησαν και την Παγκόσμια Τράπεζα με πρώτο πρόεδρο τον Εβραίο Ευγένιο Μάγιερ. Τον πατέρα της Κάθριν Γκράχαμ, η οποία είναι ηγετικό στέλεχος της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Την τράπεζα, που θα "βοηθούσε" τη Σερβία να "σωθεί" μετά την ισοπεδωτική επίθεση του ΝΑΤΟ. Αυτοί δημιούργησαν και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, στο οποίο προεδρεύει η "Βρετανίδα" Ρόζαλιν Χίγγινς, η οποία δεν είναι άλλη παρά η Εβραία Ρόζαλιν Κοέν. Το δικαστήριο, το οποίο ίδρυσαν οι Αμερικανοί και το οποίο έχει δικαιοδοσία πάνω σε όλα τα κράτη εκτός από τις ΗΠΑ. Το δικαστήριο, το οποίο δεν έχει αρμοδιότητα πάνω σ' αυτούς
που αποδεδειγμένα με ψέματα οδηγούν το ΝΑΤΟ σε ανθρωποσφαγές και θα δίκαζε "δίκαια" τους Σέρβους ηγέτες τους οποίους στοχοποίησε το ΝΑΤΟ.

Αυτές οι "μυστικές" ιδιωτικές Λέσχες
οι οποίες λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία, ελέγχοντας οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ, η Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Δικαστήριο κλπ., είχαν τη δυνατότητα να ελέγχουν το σύνολο της μεταπολεμικής τάξης. Όποιος δεν τους βόλευε, απλά αποβαλλόταν από την ιδιωτική τους διεθνή "νομιμότητα". Όποιος τους ενοχλούσε, απλά καταστρεφόταν, εφόσον, έχοντας πρόσβαση στα αρχεία όλων των μυστικών υπηρεσιών Δύσης και Ανατολής, μπορούσαν να τον καταστρέψουν με τα στοιχεία που διέθεταν. Όποιο κράτος τους αμφισβητούσε, καταδικαζόταν με κάποιο "ψήφισμα" του ευαγούς ιδρύματος με τον πομπώδη τίτλο ΟΗΕ. Όποιο κράτος επέμενε να τους ενοχλεί, απειλούταν με οικονομική καταστροφή. Μόνον όποιος λειτουργούσε υπέρ των συμφερόντων τους μπορούσε να κάνει ό,τι έγκλημα ήθελε, χωρίς ποτέ να τιμωρηθεί, εφόσον έλεγχαν το Διεθνές Δικαστήριο. Δικό τους το "καρπούζι", δικό τους και το "μαχαίρι". Κύπριοι, Ταμίλ, Βιετναμέζοι, Κορεάτες, Ιρακινοί, Σέρβοι, Σομαλοί κλπ., γνωρίζουν ακριβώς αυτό το οποίο θέλουμε να πούμε. Μάτωσαν για να το μάθουν.

Για σχεδόν σαράντα χρόνια τα πάντα λειτουργούσαν τέλεια γι' αυτούς. Η Ευρώπη είχε γίνει "οικόπεδό" τους και αυτοί έχτισαν την αυτοκρατορία τους πάνω σ' αυτήν. Πάνω στα "χαλάσματα" που άφησε ο Χίτλερ "έχτισαν" το αμερικανικό "παλάτι". Δεν άφησαν την ευρωπαϊκή κεφαλαιοκρατία ν' αναπτυχθεί και έλεγχαν απόλυτα την αγορά της. Από εκεί και πέρα ήταν όλα εύκολα για εκείνους. Ήταν στην κυριολεξία "καταδικασμένοι" σε μια μόνιμη επιτυχία. Αμερικανοί, ναζιστές και Εβραίοι, βαθύπλουτοι και "δοξασμένοι" προστάτες της ελευθερίας και της δημοκρατίας στον Πλανήτη. Εκ του ασφαλούς υψηλόβαθμοι καριερίστες και "δαιμόνιοι" επιχειρηματίες.

Μέσα από τους "διαδρόμους" της Λέσχης έκαναν καριέρες και περιουσίες. Μέσα από αυτήν τη χρυσή "μήτρα" παράχθηκαν όλα τα γνωστά σήμερα σε όλους Golden Boys. Άνθρωποι, οι οποίοι από την πρώτη στιγμή που εντάσσονταν στο "στεγανό" σύστημα ιδιωτικής εκπαίδευσης
το οποίο έλεγχε απόλυτα η Λέσχη "ταξίδευαν" εκ του ασφαλούς μέχρι τις ύπατες θέσεις στις ηγεσίες των κρατών και των πολυεθνικών εταιρειών. Ξαφνικά όμως απειλήθηκαν με καταστροφή. Το πρόβλημα ξεκίνησε, όταν κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση. Όταν δηλαδή κατέρρευσε το βασικό "συστατικό" του σχεδιασμού τους. Η βασική δικαιολογία για το "άλλοθί" τους. Ο μέγας εχθρός κατέρρευσε και τα κράτη δεν είχαν λόγο να υποτάσσονται σ' αυτούς.

Ξαφνικά, δηλαδή, βρέθηκαν σε μια κατάσταση, η οποία τους απειλούσε. Το ιδεολογικό δίπολο, που εγκλώβιζε τα κράτη και τους λαούς στη "μάντρα" τους, δεν υπήρχε. Τα εθνικά κράτη απειλούσαν με "επιστροφή" στο προσκήνιο και αυτό σήμαινε ότι οι Αμερικανοί και οι συνεργάτες τους κινδύνευαν με "αποπομπή" από την Ευρώπη και βέβαια από την αγορά της. Τα νέα κράτη, το οποία θα αναδύονταν από την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ, θα έκαναν την κατάσταση ακόμα πιο επικίνδυνη. Μυστικές υπηρεσίες θα κατέρρεαν και τα αρχεία τους θα δίνονταν στη δημοσιότητα. Αυτό από μόνο του έκανε πολλούς να χάσουν τον ύπνο τους.

Τι θα γινόταν, αν αποκαλυπτόταν ο ρόλος τους; Τι θα γινόταν, αν οι λαοί μάθαιναν την αλήθεια; Την αλήθεια για τη "βοήθεια" των Αμερικανών στον πόλεμο; Την αλήθεια για το ναζιστικό παρελθόν των "μεγάλων" Ευρωπαίων πολιτικών της μεταπολεμικής περιόδου; Την αλήθεια για το σταλινικό καθεστώς; Την αλήθεια για το "Ολοκαύτωμα" των συνεταίρων των ναζιστών; Η "παράσταση" απειλούνταν να κλείσει με βία για κάποιους. Είναι βέβαιον ότι θα υπήρχε βία, γιατί υπήρχε μια άνευ προηγουμένου κοροϊδία των λαών. Αν ψάξει κάποιος σε όλα τα κράτη, θα διαπιστώσει εύκολα ότι όλοι οι συνεργάτες των ναζιστών, δοσίλογοι και χαφιέδες έγιναν ως δια μαγείας οι προστάτες της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Δεν είχε μόνον η Ελλάδα αυτό το "προνόμιο". Όλα τα κράτη της Ευρώπης ήταν εξίσου "προνομιακά".

Τότε αποφάσισαν να κάνουν αυτό το οποίο θα εξετάσουμε παρακάτω και το ονομάζουμε Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Άρχισαν να μεθοδεύουν τα πράγματα, προκειμένου να "επιτεθούν" σε όλον τον κόσμο. Τότε αποφάσισαν ότι τους συμφέρει ,για να σταματήσουν την "ανάδυση" των εθνικών κρατών
και άρα την εκδήλωση των ειδικών συμφερόντων τους να ιδρύσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τους ήταν πιο εύκολο να την ελέγχουν ως σύνολο και αυτοί την δημιούργησαν σύμφωνα με μαρτυρία του Τζώρτζ Μακ Γκι, επιφανούς μέλους της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Τότε αποφάσισαν να δώσουν σ' αυτό το ενιαίο υπερκράτος και το ενιαίο νόμισμα, σύμφωνα με μαρτυρία του τραπεζίτη Τζακ Σάινκμαν, επίσης μέλους της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.

Με αυτήν την προετοιμασία φτάσαμε στις αρχές της δεκαετίας του ενενήντα. Ο "κύβος" είχε ριφθεί, όταν ο αυτοκράτορας της Μόσχας έγινε πιτσαδόρος. Έπρεπε πλέον να δράσουν, αν ήθελαν να επιβιώσουν ως κυρίαρχοι του Πλανήτη. Τότε αποφασίστηκε να κηρυχθεί ο "βουβός" Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Η μόνη ιδιομορφία του είχε σχέση με την οικονομική του φύση. Σε όλα τα άλλα ήταν ένας πραγματικός Παγκόσμιος Πόλεμος. Στόχος του ήταν η εκ νέου ισοπέδωση του κόσμου, ώστε να μπορέσουν να διατηρήσουν τα κεκτημένα και να τα επεκτείνουν. Ήταν μονόδρομος γι' αυτούς η επέκταση. Ό,τι επιχείρησε να κάνει ο Χίτλερ στην Ευρώπη και το εκμεταλλεύτηκαν οι ίδιοι, θα το επιχειρούσαν στο σύνολο του Πλανήτη. Θα κατέστρεφαν τα παραγωγικά κεφάλαια των λαών, ώστε να μπορούν στη συνέχεια να επιβάλλουν μόνον τα δικά τους στην αγορά. Θα έβαζαν "λουκέτο" στα εργοστάσια και δεν θα τα βομβάρδιζαν. Σ' αυτόν τον σχεδιασμό υπήρχαν ρόλοι. Κάποιοι θα αναλάμβαναν τον ρόλο του Χίτλερ και κάποιοι άλλοι τον ρόλο του Πρέσκοτ Μπους.

Με τον Μπους τον πρεσβύτερο και τον Κλίντον
οι οποίοι ήταν μέλη αυτής της Λέσχης να εναλλάσσονται στον ρόλο του "Χίτλερ", ξεκίνησε ο πόλεμος. Ο πρώτος ιδιωτικός πόλεμος στην ιστορία των ανθρώπων. Το γεγονός ότι στο Ιράκ επιτέθηκαν οι ΗΠΑ ή στη Σερβία το ΝΑΤΟ, δεν σημαίνει τίποτε απολύτως. Ο πόλεμος στο Ιράκ δεν ήταν πόλεμος των ΗΠΑ. Ήταν πόλεμος αυτών που τον πραγματοποιούσαν για τα προσωπικά τους κέρδη και οι οποίοι απλά έλεγχαν τον στρατό των ΗΠΑ. Ο πόλεμος στη Σερβία δεν ήταν πόλεμος των συμμάχων, που συνθέτουν το ΝΑΤΟ. Ήταν πόλεμος των ίδιων ανθρώπων, που τον πραγματοποιούσαν για τους ίδιους λόγους και απλά έλεγχαν τον στρατό της συμμαχίας. Ήταν ο πόλεμος των μελών της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ και όλων των "δοχείων" γύρω από αυτήν.

Γύρω από τον μεταβλητό "Χίτλερ" της ναζιστικής Νέας Τάξης υπάρχουν οι μόνιμες "σταθερές". Οι Εβραίοι, που δρομολογούν τις συμπεριφορές και τις επιχειρηματολογίες τους. Άσχετα δηλαδή με το γεγονός ότι στη θέση του "Χίτλερ" εναλλάσσονται οι Μπους, οι Κλίντον κλπ., γύρω τους υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι είναι μόνιμα οι ίδιοι. Άνθρωποι επίσης της λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Εβραίοι στην πλειοψηφία τους. Άνθρωποι όπως οι Κίσινγκερ, Βούλφοβιτς, Ολντμπράιτ, Ράμσφελντ, Πέρλ, Χόλμπρουκ κλπ.. Γύρω από αυτούς κινούνται σταθερά άνθρωποι της Λέσχης όπως ο Πάουελ, η Ράις κλπ..

Αυτοί ξεκίνησαν τον πόλεμο και πάντα για έναν πόλεμο απαιτείται η επιχειρηματολογία. Έπρεπε να βρεθεί ένας εχθρός, που θα "δικαιολογούσε" την αναγκαιότητά του. Κανένα πρόβλημα. Μόνοι τους χρηματοδότησαν την ισλαμική τρομοκρατία και μόνοι τους την πρόβαλαν στα δικά τους διεθνή ΜΜΕ. Στην αρχή ο Σαντάμ και μετά ο Μπιν Λάντεν, τούς έδωσαν το "άλλοθι" που χρειάζονταν. Πάνω σ' αυτό το "άλλοθι" έχτισαν την επιχειρηματολογία τους οι "θεωρητικοί" της Νέας Τάξης. Οι Εβραίοι Χάντιγκτον, Τσόμσκι και ένας "στρατός" ολόκληρος από Εβραίους των μίντια με επικεφαλής ένα από τα πλέον επιφανή στελέχη της Λέσχης τη διαβόητη Κάθριν Γκράχαμ της Ουάσιγκτον Ποστ. Ό,τι ήταν ο "αντικομμουνισμός" για τον Χίτλερ, έγινε η "αντιτρομοκρατία" για τον νέο "Χίτλερ" με τα πολλά πρόσωπα και την ίδια "ιερή" αποστολή. Την αποστολή να "σώσει" τον κόσμο.

Από εκεί και πέρα ήταν έτοιμοι να διεξάγουν τον πόλεμο που τους εξυπηρετούσε. Τον πόλεμο, που εξυπηρετούσε τα ιδιωτικά συμφέροντα των μελών της Λέσχης. Τα συμφέροντα των συνεταίρων. Τα συμφέροντα της τρόικας. Των Αμερικανών κεφαλαιοκρατών, των ναζιστών Ευρωπαίων μεγαλοαστών και βέβαια των Εβραίων. Απλά, επειδή ο "πόλεμος" αυτός απαιτούσε πολύ μεγάλη προσοχή στον χειρισμό του, τη διεξαγωγή του ανέλαβαν κατ
αποκλειστικότητα οι Εβραίοι. Οι "Μωϋσήδες", που θα μας οδηγούσαν τον "παράδεισο" της Νέας Τάξης. Οι "Μωϋσήδες", που θα έπαιρναν τη "μαγκούρα" των διεθνών οργανισμών, για να οδηγήσουν τους λαούς στη "Γη της Επαγγελίας". Θα περνούσαν "ερήμους", θα έσχιζαν "θάλασσες" και θα μας οδηγούσαν.

Back to content | Back to main menu