Κορυφή σελίδας
Ιωάννου Αποκάλυψη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Ιωάννου Αποκάλυψη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Ιωάννου Αποκάλυψη

Η όρασις των θηρίων

Στο το χωρίο (Αποκ. Ιωάν. 13.1-13.18) ο Ιωάννης περιγράφει αυτό που βλέπει ο ίδιος στη Γη ως Ιουδαίος. Αυτό σημαίνει ότι όταν ο Χριστός παρέδωσε τη γνώση Του, αυτοί που δούλεψαν πάνω σ’ αυτήν, ήταν οι άνθρωποι της θάλασσας. Το σύνολο των σοφών εκείνης της εποχής εργάστηκε κι αποτέλεσμα του συνόλου των διαφορετικών τάσεων που υπηρετούσε ο καθένας, ήταν ο χριστιανισμός. Ο Ιωάννης ήταν μαθητής του Χριστού, αλλά σ’ αυτήν τη φάση δεν πήρε μέρος. Έβλεπε κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Λόγος του φίλου του να δημιουργεί σύστημα, που ολοένα και μεγάλωνε. Εξαιτίας της άγνοιάς του δεν μπήκε μέσα στη θάλασσα, αλλά παρέμεινε στη στεριά, απ’ όπου είχε τη δυνατότητα να δει τι συμβαίνει, αλλά χωρίς να κατανοεί. Βλέπει ένα θηρίον που είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, αλλά δε γνωρίζει τίποτε γι’ αυτό. Αγνοεί ότι κι ο ίδιος είναι μέσα σ’ αυτό, εφόσον και το έργο του συνεισέφερε στη γέννησή του. Το θηρίο βγαίνει από τη θάλασσα, γιατί το δημιούργησαν οι εθνικοί και όχι οι Ιουδαίοι. Θηρίον = Εθνικοί = Ιησούς = Χοίροι = 42.


Ο Ιωάννης δεν είχε την παραμικρή ιδέα για την κατάληξη του χριστιανισμού. Βλέπει το θηρίον γιατί του δίνεται η δυνατότητα να δει το μέλλον. Αυτό το θηρίον είναι όμοιο με “πάρδαλιν” κι είναι στην πραγματικότητα ο θρόνος που είδαμε στον ουρανό, όπως φαίνεται από τη γη. Πάρδαλις = Θρόνος = Πιστοί = 41. Τα πόδια του που μας δίνουν τη δυνατότητα να δούμε πού στηρίζεται η εξουσία του, παρομοιάζονται με πόδες άρκτου. Πόδες άρκτου = Λεγεώνα αγγέλων = Θησαυρός = Μαργαρίτης = Ιματισμός = Όνομα του Θεού = 50. Αυτή η γνώση είναι το άσβεστο πυρ, που έχει τη δυνατότητα να υπηρετεί τις εξουσίες οποιασδήποτε μορφής και ν’ αλλάζει τα χαρακτηριστικά της. Εξουσίες = 50 = Οστέα νεκρών = Μοναί πολλαί = Υποκριτής = Πνεύμα ζωής = Σεισμός = Ναζωραίος = Κοσμοκράτωρ = Κεφαλαί λεόντων. Το στόμα του είναι όμοιο με στόμα λέοντος, λόγω της ισχύος του Λόγου του Ιησού. Στόμα λέοντος = Στόμα ίππων = Πόρνη μεγάλη  = Οδός Κυρίου = Βασανισμός = Αίμα του Αρνίου = Ήλιος μέλας = 53.


Αυτό το θηρίον, όταν άρχισε να πολλαπλασιάζει τη δύναμή του, διαπραγματεύθηκε τη θέση του με το δράκοντα. Με τη λογική που λειτουργεί αυτό το θηρίον σημαίνει ότι είναι τεράστιο και μέσα στη θάλασσα. Ένας άνθρωπος που είναι έξω από το θηρίον, μπορεί να το πολεμήσει μόνον από τη θάλασσα, κι αυτό δεν αποφέρει θετικά αποτελέσματα λόγω της ισχύος  του θηρίου με τα πανίσχυρα πόδια και το πανίσχυρο στόμα. Επειδή έχει την τάση να εξιουδαΐζει τους λαούς, όταν τους καταπίνει, επιβιώνει. Αυτό συμβαίνει επειδή η σάρκα του δομείται από τους εθνικούς. Αυτοί το προστατεύουν από το νερό της θάλασσας. Η προστασία οφείλεται στο γεγονός ότι οι εθνικοί δεν είναι οι κλασικοί θρησκόληπτοι Ιουδαίοι,  αλλά άνθρωποι με τεράστιες γνώσεις που οι  επιλογές τους είναι προϊόντα συμφέροντος και όχι άγνοιας. Οι απλοί χριστιανοί όμως που είναι εξιουδαϊσμένοι απόλυτα, ζουν μέσα στη θάλασσα, αλλά καθώς ζουν μέσα στο θηρίον, ζουν σε σύστημα ξηράς. Το ιουδαϊκό σύστημα είναι αυτό, που δίνει διαστάσεις στο θηρίον ανάλογες με τον αριθμό των πιστών που το ακολουθούν . Το ίδιο σύστημα είναι επίσης αυτό που είναι υπεύθυνο για την ισχύ του σκελετού του θυρίου που του δίνει την δυνατότητα άσκησης απόλυτης εξουσίας πάνω στους πιστούς του.


Αυτό το θηρίον ήταν αδύνατο να επιβιώσει επί μακρόν, αν δεν υπήρχε ο δράκων. Ήταν αδύνατον ο χριστιανισμός με τ’ απόλυτα ιουδαϊκά χαρακτηριστικά, να επεκταθεί στην Ευρώπη. Ο Θεός δημιούργησε το δράκοντα, ώστε να επεκτείνεται στο χώρο και κατόπιν δημιούργησε το θηρίον, ώστε να σταθεροποιεί τα χαρακτηριστικά του δράκοντα. Αυτό σημαίνει ότι όσο εύκολα επεκτείνεται ο δράκοντας, τόσο εύκολα διαλύεται. Η Ρώμη μπορεί να κατακτήσει τη Γαλατία, αλλά να τη χάσει το ίδιο εύκολα. Ο Θεός με το συνδυασμό των θηρίων καταφέρνει να κατακτήσει η Ρώμη τη Γαλατία και ταυτόχρονα να μη φθείρεται δίνοντας γνώση για να την διατηρήσει. Το θηρίον ακολουθεί και σ’ εκείνον το χώρο ταυτίζεται με το δράκοντα, ώστε αυτός να συνεχίσει την επέκτασή του. Όπου εγκαθίσταται το θηρίον, είναι αδύνατο ν’ ανατραπεί. Κανένα από τα δύο θηρία δεν είναι δυνατό να επιζήσει μόνο του για μεγάλο χρονικό διάστημα.


Αυτό το γνώριζε ο δράκων, και γι’ αυτό έδωσε στο θηρίον τα πάντα. Δύναμις = Σύστημα = 32, Θρόνος = Πιστοί = 41, και, Εξουσία μεγάλη = Κλεις του θανάτου = 58 ήταν αυτά, που του παραδόθηκαν. Από τη στιγμή που το θηρίον ταυτίζεται με το δράκοντα κι εμείς έχουμε τη γνώση για το σατανά και το διάβολο, θα πρέπει κατ’ αρχήν να δούμε πώς γίνεται αυτή η ταύτιση. Ο δράκων βγαίνει από τη θάλασσα κι είναι πανίσχυρος στη στεριά, εφόσον πάνω σ’ αυτή μπορεί να καταστρέψει τους ανθρώπους εξαιτίας της γνώσης της θαλάσσης, που του δίνει τη δυνατότητα να δημιουργεί κατακλυσμούς. Ο δράκων εξαιτίας αυτών των κατακλυσμών που δημιουργεί  κινδυνεύει και ο ίδιος, γιατί σε περίπτωση που δημιουργήσει θάλασσα, είναι τρωτός, εφόσον δεν πατάει στη Γη. Το σύστημα του Αλεξάνδρου στη Γη γι’ αυτόν το λόγο κατέρρευσε. Ο δράκοντας έχει το απαραίτητο για το Σχέδιο πλεονέκτημα της δυνατότητας να κινείται μέσα στη θάλασσα, εφόσον η σάρκα του είναι δομημένη από ανθρώπους της θάλασσας. Στη θάλασσα κινδυνεύει απλά να διαλυθεί και όχι να χάσει η σάρκα του τα χαρακτηριστικά της. Το θηρίον αντίθετα έχει τη δύναμη να συνθέτει ακατάλυτους μηχανισμούς, αλλά δεν μπορεί να επιβιώσει μέσα στη θάλασσα για μεγάλο διάστημα, γιατί τα κύτταρα αυτών των μηχανισμών χάνουν τα χαρακτηριστικά τους. Η ταύτιση αυτών των δύο τεράτων δίνει στο υπερτέρας δυνατότητα επιβίωσης σε κάθε είδος περιβάλλοντος. Όταν ο Κωνσταντίνος υιοθέτησε το χριστιανισμό χρησιμοποίησε την ασθενική σάρκα του δράκοντα για να στεγανοποιήσει την ισχυρή δομή του θηρίου. Μ’ αυτόν τον τρόπο στο εσωτερικό του υπερτέρατος δημιουργήθηκε στεριά. Αυτό έγινε επειδή οι πατέρες της εκκλησίας, που ήταν εθνικοί και γνώστες της φιλοσοφίας, μέσα στο περιβάλλον της θάλασσας αγωνίστηκαν με την ελληνική γνώση. Με την εξουσία της αυτοκρατορίας σιγά-σιγά εξόντωσαν τα στοιχεία, που απειλούσαν από τη θάλασσα το τέρας και σ’ αυτό το διάστημα επιβίωσε στο χώρο, όπου είχε γνώση. Επειδή ήταν άθλιοι κι υποκριτές, κράτησαν τον πλούτο της ελληνικής φιλοσοφίας τους για ν’ αμύνονται από τα εξωτερικά στοιχεία. Όμως μέσα στις χριστιανικές κοινωνίες επέβαλαν τη λογοκρισία και τον έλεγχο της γνώσης. Μέσω αυτού του ελέγχου οι χριστιανοί δεν είχαν δυνατότητα επαφής με τη γνώση και άρα το σύστημα ήταν απόλυτα ιουδαϊκό. Είχε φωστήρα τον Ήλιο κι οι άνθρωποι έπαιρναν είτε αίμα είτε άκρατο οίνο, που τους μετέτρεπε είτε σε θρησκόληπτους είτε σε εθνικούς κι επομένως μέλη της εξωτερικής σάρκας του θηρίου. Το σύστημα μ’ αυτόν τον τρόπο απώθησε τα νερά της θάλασσας και στη συνέχεια τ’ απέκρυψε, επειδή δεν υπήρχαν άνθρωποι μέσα σ’ αυτήν.


Αυτή η πορεία διήρκεσε μέχρι το 800 μ.Χ. κι ο διάβολος είναι επικεφαλής του υπερτέρατος .. αυτό σημαίνει ότι έχει διπλή φύση κι απ’ έξω φαίνεται σαν δράκοντας, ενώ από μέσα σαν θηρίον. Το 800 μ.Χ. είχε εξαφανιστεί το σύνολο της θάλασσας και η άμμος της θαλάσσης είχε γίνει στην πραγματικότητα άμμος της ερήμου. Ενώ το τέρας στεκόταν μέσα στη θάλασσα, με τη σταδιακή εξαφάνισή της βρέθηκε στην ξηρά. Άμμος της θαλάσσης = Δράκων πυρρός μέγας = 85. Η στεριά αυτή ήταν έρημος, γιατί τα δέντρα, είτε της γνώσης είτε της ζωής, είχαν εισαχθεί μέσα στο θηρίον, ώστε να διαπράττεται το αμάρτημα μέσα στο χριστιανικό κόσμο. Αυτή η κατάσταση είναι επικίνδυνη για το σύστημα του τέρατος, γιατί ο δράκων στην έρημο απειλείται από τον Ήλιο και τα κύτταρά του δεν είναι δυνατό να συντηρηθούν. Όταν όλοι αυτοί οι εθνικοί που κατέχουν τη γνώση, τη μονοπωλούν παγκόσμια και δε βρίσκουν αντιπάλους, ώστε όταν αγωνίζονται, να παγιδεύονται, στρέφονται προς τον Ήλιο κι αυτό τους καταστρέφει. Το σύστημα του θηρίου που βρίσκεται επίσης μέσα στο δράκοντα κινδυνεύει κι αυτό με τη σταδιακή εξαφάνιση της θάλασσας.


Όταν οι χριστιανοί εξαφάνισαν τη γνώση κι  άρχισαν να δημιουργούνται υπεράριθμοι εκλεκτοί, το θηρίον κινδύνευε, εφόσον όλοι αυτοί παρήγαγαν εκ νέου τη θάλασσα μέσα στο θηρίον αυτή τη φορά. Κατ΄αυτόν τον τρόπο απειλούσαν εκ των έσω τη δομή του. Η τρομερή θεϊκή ευφυΐα σ’ αυτό το σημείο έκανε το εξής εκπληκτικό: με την ενθρόνιση του Καρλομάγνου και με τον τρόπο με τον οποίο έγινε, περνά την εξωτερική σάρκα του δράκοντα στο εσωτερικό και τη σάρκα του θηρίου στο εξωτερικό. Το υπερτέρας από τότε αποκτά εξωτερικό σκελετό. Αυτό γίνεται ως εξής: μέχρι το 800 μ.Χ. ο χριστιανισμός κινείται πάνω στη Γη σαν δράκοντας, απειλωντας κατά κύριο λόγο τους Έλληνες και ο σκελετός του, που έχει σχέση με τον ιουδαϊσμό, δεν φαίνεται από έξω..  μετά το 800 μ.Χ. σταθεροποιείται στη Δύση και η προσπάθειά του έχει στόχο τη συντήρηση και όχι την επέκταση. Η ανάγκη της συντήρησης και η απουσία των Ελλήνων αντιπάλων από την εξωτερική πλευρά κάνουν δυνατή την ύπαρξη εξωτερικού σκελετού. Ο σκελετός κινδυνεύει από τα ύδατα και άρα εκείνη τη στιγμή μόνον από την εσωτερική πλευρά του θηρίου. Αυτό ξαναπαγιδεύει τους ανθρώπους, γιατί, ενώ μέχρι τότε οι ακρίδες ήταν στραμμένες προς τον έξω μη χριστιανικό κόσμο, στρέφονται τώρα προς αυτόν. Όταν οι βασιλιάδες έγιναν ελέω Θεού, Δυτικού τύπου, συνέθεσαν ίππους, που ήταν κι αυτοί στραμμένοι προς το εσωτερικό. Οι εθνικοί δηλαδή πολεμούσαν μετά τον παγκόσμιο εκχριστιανισμό εναντίον χριστιανών, εφόσον η θάλασσα ήταν μέσα σ’ αυτόν. Προστάτευαν πλέον το τέρας από την εσωτερική απειλή και τα ύδατα δεν άγγιζαν το σκελετό τού θηρίου.


Το θηρίον δεν απειλείται από τον Ήλιο, εφόσον απ’ αυτόν παίρνει δικαιώματα κι εξουσίες. Στη Γη ορατό είναι πλέον το θηρίον και όχι ο δράκοντας, ενώ μέσα στο χριστιανισμό συμβαίνει το αντίθετο. Η άμμος της θάλασσας μ’ αυτόν τον τρόπο έγινε άμμος της ερήμου. Άμμος της ερήμου = Πνευματικά δικαιώματα = 70 = Οικοδεσπότης = Χάραγμα του θηρίου = Θηρίο κόκκινον. Οι μη χριστιανοί κινδύνευαν πλέον απ’ αυτό το θηρίον, που χαράσσει και όχι από το δράκοντα, που δημιουργούσε κατακλυσμούς.  Ενώ ο Βασιλεύς οδηγούσε στη Γη το δράκοντα κατακυριεύοντάς την, μ’ αυτήν την αλλαγή ο Βασιλεύς γίνεται σατανάς κι εξολοθρεύει  αυτούς που βρίσκονται μέσα στο θηρίον. Συμβαίνει λοιπόν αυτό, που έβλεπε ο Ιωάννης από τον ουρανό με τους ίππους της Αποκάλυψης, με τη διαφορά ότι οι ίπποι είναι τέσσερις λόγω των τέλειων κι ατελών χαρακτηριστικών των μαρτύρων, ενώ τα θηρία είναι δύο γιατί αντιπροσωπεύουν τα συνολικά χαρακτηριστικά των δύο μαρτύρων.


Αυτή η εναλλαγή των ρόλων ήταν άκρως απαραίτητη, ώστε να εξασφαλιστεί η μακροβιότητα του συστήματος. Ο “δράκων ο μέγας”, ο Αλέξανδρος, παρέδωσε το θρόνο του στον Ιησού, το θηρίον, όπως και τη δύναμή του. Εξαιτίας αυτής της ιδιομορφίας στη λειτουργία και των διπλών ιδιοτήτων του Μεσσία, ό,τι ανήκει στο δράκοντα ανήκει και στο θηρίον και τ’ αντίστροφο. Αυτό είναι το τραγικό για τους ανθρώπους, γιατί ο συνδυασμός είναι ανίκητος. Μπορεί κάποιος να πολεμήσει το θηρίον, αλλά θα νικηθεί από το δράκοντα και τ’ αντίστροφο. Αυτός είναι κι ο λόγος για τον οποίο οι αριθμοί ταυτίζονται, σ’ ό,τι αφορά τα χαρακτηριστικά των θηρίων. Θρόνος του δράκοντος = Θρόνος του θηρίου = Κύριος των ανθρώπων = Βασιλεύς της Βαβυλώνος = Ανθρωποκτόνο σύστημα = 90 = Δένδρον της γνώσης, ενώ, Δύναμις του θηρίου = Δύναμις του δράκοντος = Κύριος της Ασίας =  Χριστιανισμός = Ιουδαϊκός κόσμος = Αιώνιος Κόλασις = 81 = Εξουσία των ίππων = Χάραγμα επί του μετώπου. Αυτή η ταύτιση δίνει στο θηρίον ανίκητα χαρακτηριστικά, είτε αφορά τους ευρισκόμενους μέσα είτε έξω από τη δομή του.


Οι άνθρωποι από τη στιγμή που προσκύνησαν  τη Ρώμη, επειδή έδωσε τη δύναμη της στο θηρίον, δεν παύουν να βασανίζονται ημέρα και νύχτα. Σ’ αυτό το σημείο κι επειδή γνωρίζουμε την ιδιόμορφη συνύπαρξη των θηρίων, προσπαθούμε από τη μορφή τους ν’ αντιληφθούμε, αν είναι δυνατή αυτή η εναλλαγή των ρόλων κι αν υπάρχει περίπτωση να εναλλάσσονται οι σάρκες και τα πρόσωπα των θηρίων με τέτοιον τρόπο, ώστε να μην είναι ορατή η φύση τους και η διαφορετικότητα τους. Μπορεί ένα δικέφαλο τέρας με κεφαλές όμοιες ταύρων, να εναλλάσσεται, χωρίς να παρατηρείται διαφορά  μ’ ένα επτακέφαλο τέρας με κεφαλές όφεων; Το Αρνίον, όπως είδαμε, έχει μία κεφαλή, επτά κέρατα κι επτά οφθαλμούς. Το θηρίον έχει επτά κεφαλές, δέκα κέρατα και διαδήματα πάνω σ’ αυτά. Από τη στιγμή που τα κεφάλια δεν ταυτίζονται, είναι αδύνατον το θηρίον να εναλλάσσεται με το Αρνίον σε θρόνο, χωρίς να είναι ορατή η διαφορά. Το θηρίον είναι δυνατό να λειτουργήσει μόνο με το δράκοντα, και θα δούμε πως.


Οι κεφαλές των θηρίων, με βάση τη λογική είναι αυτές, που σκέφτονται και παράγουν γνώση για την επιβίωσή τους. Τα θηρία δεν είναι ανεγκέφαλα, αλλά σκέφτονται και παράγουν λόγο, που τα ευνοεί. Όταν εμείς γνωρίζουμε ότι ευνοούνται από τη γνώση του Θεού, πάνω στην οποία στηρίζουν τη δομή τους, εννοείται ότι αυτές οι κεφαλές δίνουν την παιδεία, που ευνοεί τα θηρία και δημιουργεί τους δύο διαφορετικούς τύπους ανθρώπων. Οι κεφαλές δίνουν την παιδεία, που συντηρεί τη δομή και τα χαρακτηριστικά του σώματος του θηρίου που υπηρετούν. Οι κεφαλές του δράκοντα δίνουν παιδεία, που προστατεύει τη ζωή του, όπως και οι κεφαλές του θηρίου πράττουν ανάλογα. Εφόσον τα θηρία είναι τέλεια και η γνώση που δίνουν είναι τέλεια, επειδή είναι του Θεού. Επτά κεφαλαί = 36 = Παιδεία = Ουρανός.


Η διαφορά τους βρίσκεται στη φύση των ανθρώπων που επιδιώκουν να παράγουν. Ο δράκων δημιουργεί κατακλυσμό, ενώ το θηρίον χάλαζα μεγάλη. Κι οι δύο μαζί δημιουργούν “ύδωρ ζων”, εφόσον ύδωρ είναι η γνώση, που δίνεται στους ανθρώπους. Κατακλυσμός = Χάλαζα μεγάλη = Ύδωρ ζων = 36. Τα κέρατα που έχουν στις κεφαλές τα θηρία, είναι το έτοιμο κεφάλαιο, που τους έχει δοθεί από το Θεό. Ο εγκέφαλός τους σκέφτεται, ό,τι συμφέρει το θηρίον, ώστε να μην απειλείται. Το στόμα τους προκαλεί άσχημα φαινόμενα κι οι κεφαλές τους στηρίζονται σε συγκεκριμένη παιδεία.


Όλα αυτά όμως έχουν νόημα, μόνον όταν γνωρίζουν τι κάνουν και τι πρέπει να συμβεί την ίδια ώρα που η ανθρωπότητα έχει πλήρη άγνοια. Αν για κάποιο λόγο τα Έπη και η Παλαιά Διαθήκη νικηθούν από τους ανθρώπους, το θηρίον θα είναι ευάλωτο. Αν το κεφάλαιό του ήταν μόνο η φιλοσοφία και η παιδεία που έδινε ήταν τα Έπη και η Παλαιά Διαθήκη, θα είχε νικηθεί προ πολλού. Αυτοί που γνώριζαν φιλοσοφία, αν για τον οποιονδήποτε λόγο τα πολεμούσαν, θα τα νικούσαν, εφόσον το κοινωνικό μοντέλο που θα πρότειναν θα ήταν ανώτερο. Το κεφάλαιο τους είναι ανίκητο, και τέτοιο κεφάλαιο είναι μόνον του Θεού, δηλαδή η σοφία. Κεφάλαιο = Σοφία = Λέοντας = Άμωμος = Δέκα μναι = Δέκα κέρατα = 28.


Τα τέρατα έχουν τη σοφία ν’ αντιλαμβάνονται πάντα την πραγματική κατάσταση και όχι αυτή που αντιλαμβάνεται ο απλός άνθρωπος. Έτσι ακόμα κι αν ο άνθρωπος επιβιώσει από την επίθεση των κεφαλών και των στομάτων αυτών, είναι δυνατό λόγω κατοχής γνώσης να μπει στις κεφαλές, αλλά όχι στο σύνολο αυτών. Μπορεί ένας εκλεκτός να μπει μέσα στην κεφαλή, να γνωρίσει τα Έπη και τη φιλοσοφία, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να νικήσει τα θηρία. Αυτό δεν είναι δυνατό να συμβεί, γιατί στο κέρας, όπου υπάρχει η σοφία, είναι αδύνατη η πρόσβαση. Τέτοια δυνατότητα έχουν μόνον οι πρεσβύτεροι δούλοι, που διατηρούν τα πνευματικά δικαιώματα και δρουν εναντίον των ανθρώπων. Κέρας = Ρώμη = 24. Ο μόνος νέος που μπορεί να μπει μέσα σ’ αυτά, είναι το βρέφος.


Ο Δίας, που είδαμε τι σχέση έχει με τον Υιό του Ανθρώπου, σύμφωνα με τους μύθους, τρεφόταν στην Κρήτη από τη γίδα Αμάλθεια, μέχρι να γίνει Θεός ισχυρός και ν’ ανατρέψει τον πατέρα του. Κέρας = Κρήτη = 24, Αμάλθεια = Θάνατος = Εκλεκτός = 30, ενώ, Κέρας της Αμαλθείας = Βασιλεία των Ουρανών = 80. Το σύστημα διατηρώντας το άβατο για τους ανθρώπους μέσα στα κέρατα, προστατεύεται κι εξασφαλίζει τη μακροζωία του.  Τα διαδήματα των θηρίων υπάρχουν, για να πιστοποιούν την ταυτότητα αυτού που φέρει τη γνώση και την προέλευσή της. Επειδή είναι όμοια κι εναλλάσσονται, τα διαδήματα είναι αυτά, που επιτρέπουν στον άνθρωπο να γνωρίζει εναντίον ποιου πολεμά. Επτά διαδήματα = Μέγας δράκων = Αλέξανδρος = 45, ενώ, Δέκα διαδήματα = Θηρίον = Ιησούς = 42.


Ένας άλλος λόγος ύπαρξης των διαδημάτων είναι κι ο προσδιορισμός της συνολικής γνώσης αυτού που τα φέρει. Η ανώτατη γνώση ως κεφάλαιο είναι αυτή των δέκα κεράτων. “Δέκα διαδήματα” σημαίνει ότι αυτός που τα φέρει είναι ο απόλυτος γνώστης της σοφίας του Θεού. Δέκα διαδήματα που σημαίνουν δικαίωμα στο σύνολο των κεράτων, έχει μόνον ο Χριστός, εφόσον μόνον Αυτός έχει τη Σοφία του Θεού. Επειδή εκτελεί αποστολή ως Ιησούς, φέρει τα διαδήματα, αλλά δεν παραδίδει κεφάλαιο. Διάδημα = 29 = Γνώση = Άγγελος = Θυσία.


Από την άλλη πλευρά ο δράκων, δηλαδή ο Αλέξανδρος, δε φέρει το σύνολο των διαδημάτων, γιατί δεν του παραδόθηκε το σύνολο του κεφαλαίου. Τα διαδήματα του Αλεξάνδρου προσδιορίζουν τη γνώση του, που είναι η γνώση της Αλεξάνδρειας. Παραδόθηκαν δε σ’ αυτόν, ώστε  η Ρώμη που ταυτίζεται με το δράκοντα, να διαθέτει αυτήν τη γνώση και να την παραδίδει στον εκλεκτό της. Το Αρνίον το εσφαγμένον, που ενσαρκώνεται είτε από αυτοκράτορες είτε από Πάπες, έχει τα κέρατα, που μέσω τω διαδημάτων του Αλεξάνδρου τού παραδόθηκαν. Εφόσον παίρνει τα δικαιώματα αυτού που μπορεί να εμφανίζεται ως Μεσσίας, παίρνει τη γνώση αυτού, που είναι 7 μέρη επί συνόλου 10 μερών. Αυτό σημαίνει ότι, είτε ο Αλέξανδρος ζούσε και βασίλευε είτε βασιλεύει, ο οποιοσδήποτε που παίρνει τη γνώση των επτά κεράτων, αγνοεί το Μυστικό Σχέδιο στο σύνολό του. Αυτή η άγνοια απαγορεύει την επέμβαση. Κανένας απ’ αυτούς δε μπορεί ούτε να ωθήσει το Μυστικό Σχέδιο, αλλά και ούτε να το απειλήσει.


Το Αρνίον το εσφαγμένον, σ’ αντίθεση με τα θηρία, δεν έχει διαδήματα, γιατί δεν έχει συγκεκριμένο όνομα. Αρνίον εσφαγμένον = 75 = Πάπας της Ρώμης = Βατικανό της αμαρτίας. Αυτό το Αρνίον, εφόσον εναλλάσσονται άνθρωποι σε θρόνο, δεν είναι δυνατό να φέρει διαδήματα. Ο θρόνος και τ’ αξίωμα διαθέτουν τη γνώση των επτά κεράτων, αλλά οι δούλοι που φέρουν το αξίωμα, είναι, όσοι κι οι πάπες και δεν παίζουν κανέναν απολύτως ρόλο. Ενώ ο Πάπας έχει τη γνώση και την ισχύ του Αλεξάνδρου, δεν είναι ο Αλέξανδρος, γιατί είναι δούλος που πήρε τη θέση απ’ άλλο δούλο και θα την ξαναπαραδώσει. Ο μόνος που μπορεί να φέρει το σύνολο των διαδημάτων, είναι το Αρνίον το ζων, που είναι ο Υιός του Θεού που αναμένουν οι χριστιανοί. Αυτός θα φέρει τα διαδήματα, γιατί θα έχει συγκεκριμένο όνομα κι Αυτός θα είναι, που θα καλύψει τη διαφορά των γνώσεων των τριών κεράτων. Αυτός θα παραδώσει στους ανθρώπους το αθροιστικό σύνολο του κεφαλαίου  που διαχειρίζεται ο Πάπας, της αποκάλυψης  του Σχεδίου και της παιδείας, που οδηγεί στη Θέωση. Τρία κέρατα = Παιδεία = 36.


Ο Πάπας με το κεφάλαιο που διαθέτει, δεν μπορεί να προκαλέσει ούτε κατακλυσμό ούτε χάλαζα μεγάλη. Αυτά είναι χαρακτηριστικά που δίνονται σ’ αυτούς που φέρουν τα διαδήματα. Το μόνο που μπορεί να κάνει, είναι να διατηρεί τον κατακλυσμό που προκάλεσε ο δράκοντας, και τη χάλαζα που προκάλεσε το θηρίον. Δεν έχει γνώση να κάνει οτιδήποτε διαφορετικό, εφόσον ο Θεός δίνει το κεφάλαιο, όταν πρέπει και σ’ αυτόν που πρέπει. Σ’ αντίθεση με το Αρνίον το εσφαγμένον, το Αρνίον το ζων έχει διαδήματα πολλά κι αυτό υποδηλώνει τη διαφορά τους, που έχει σχέση με το έργο τους. Το Αρνίον το ζων κινείται στο σύνολο του κεφαλαίου κι οριακά είναι δυνατό να εμφανιστεί και με τα δέκα κέρατα, όπως και μ’ οποιονδήποτε άλλο αριθμό.


Επιστρέφουμε στα θηρία, που ταυτίζονται και βλέπουμε ότι το θηρίον είναι τραυματισμένο σε μία από τις κεφαλές του κι αυτή η πληγή είναι θανάσιμη. Ενώ συμβαίνει αυτό, καταφέρνει και θεραπεύεται. Αυτό με βάση το Μυστικό Σχέδιο αναφέρεται στο χριστιανισμό, που επικράτησε στο χώρο, όπου ήταν αδύνατο να επιβληθεί ο ιουδαϊσμός, επειδή οι Έλληνες κατείχαν τη φιλοσοφία. Παρ’ όλ’ αυτά όμως, όπως διδάσκει η ιστορία, όχι μόνον επικράτησε, αλλά και χρησιμοποίησε και τη φιλοσοφία εναντίον των ανθρώπων. Η πληγή ήταν θανάσιμη κι οφειλόταν σε χτύπημα της μάχαιρας. Οι αριθμοί δείχνουν ότι: Μάχαιρα μεγάλη = Φιλοσοφία = Παρθένοι = 48. Πληγή του θανάτου = Ομήρου Ιλιάδα = Ιουδαϊσμός = Παλαιά Διαθήκη = 58.


Το λεπτό σημείο εδώ βρίσκεται στο γεγονός  ότι η πληγή του θανάτου αφορά, είτε τα θηρία είτε τους ανθρώπους. Εφόσον το θηρίον ευνοείται από τον ιουδαϊσμό, η πληγή που το αφορά, έχει σχέση με τα Έπη. Αντίθετα για τους ανθρώπους η πληγή έχει σχέση με τον ιουδαϊσμό. Όταν από τις δέκα κεφαλές η μία είναι τραυματισμένη, τηρουμένων των αναλογιών, αφορά τους πιο ολιγάριθμους Έλληνες, που έχουν τη γνώση της μάχαιρας κι είναι δυνατό να στραφούν εναντίον του θηρίου. Όλοι αυτοί και μόνον που υπάρχουν αποτελούν πληγή για το θηρίον. Πληγή της μάχαιρας = Δυνάμεις των ουρανών = Ελληνικός κόσμος = Μυστήριον του Θεού = Βιβλίον της ζωής = 79. Το θηρίον όμως, θεραπεύτηκε και το προσκύνησαν όλοι οι άνθρωποι με θαυμασμό. Αυτή η θεραπεία δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η παράδοση της εξουσίας στους Έλληνες εκλεκτούς, που εισέπρατταν υπεραξία. Θεραπεία = Καθήμενος = 44, όταν, 79 = Μικρόν ποίμνιον = Αλιείς ανθρώπων = Δούλοι της αμαρτίας = Χαλινοί των ίππων.


Αυτό το θηρίον ήταν ανίκητο και του επιτράπηκε να κάνει πόλεμο εναντίον όλων των αγίων και να βλασφημήσει κατά του Θεού. Αυτό πήρε την εξουσία πάνω σε όλες τις φυλές, τους λαούς, τις γλώσσες και τα έθνη. Αυτή η παντοκρατορία του θηρίου είναι το διάστημα μεταξύ του 800 και 1789 μ.Χ. Η Ανατολική εκκλησία δεν μπόρεσε ποτέ να θεραπευθεί από την πληγή της μάχαιρας. Μόνον η Δυτική διατήρησε την πληγή σε περιορισμένες διαστάσεις κι αυτό το κατάφερνε μέσω του ελέγχου των γλωσσών των λαών. Αυτός είναι κι ο λόγος για τον οποίο ο Ιωάννης αναφέρει και την εξουσία επάνω στις γλώσσες, που σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση θα ήταν χωρίς νόημα.


Σ’ αυτήν τη φάση το θηρίον είχε στόμα λαλούν μεγάλα, και πηγαίνοντας πίσω στην Αποκάλυψη βλέπουμε ποιοι ήταν οι φορείς των αθλιοτήτων. Ακρίδα = Ρώμη = 24, Ακρίδες = Αμαρτωλοί = Μοιχοί = 37, ενώ, Στόμα λαλούν μεγάλα = Εωσφόρος = Τρίχαι λευκαί = Έριον λευκόν = 52, και, Πρεσβύτεροι = Τρίχαι γυναικών = 62. Είναι δε τόσο αναλυτική η προφητεία, ώστε αυτές οι τρίχες των γυναικών περιγράφουν τις περούκες που φορούσαν οι τρισάθλιοι ευγενείς της Δύσης. Όσον αφορά αυτούς, που θα το προσκυνήσουν, είναι το σύνολο των εκλεκτών της Δύσης που εντάχθηκαν κατά τη διάρκεια των αιώνων στο βιβλίον της ζωής του Αρνίου, που είναι ο ελληνικός κόσμος της Δύσης. Όλοι αυτοί ήταν υπεύθυνοι για το βασανισμό των ανθρώπων και πέραν του υπαινιγμού, που παραπέμπει στον άθλιο Πέτρο, όταν μιλά για μάχαιρα κι αιχμαλωσία εννοεί ότι όλοι αυτοί που σκοτώνουν τους ανθρώπους μέσω της φιλοσοφίας, σκοτώνονται  απ’ αυτή με το χειρότερο τρόπο. Φιλόσοφοι = Ιμάτιον λευκόν = Χρυσή ζώνη = Πουριτανοί = 53. Όσον αφορά την αιχμαλωσία, έχει σχέση με την παγίδευση των ανθρώπων μέσα στα πλαίσια που επιτρέπει η γνώση της Αλεξάνδρειας. Το Άγιον Πνεύμα για τους εκλεκτούς γίνεται χάλαζα ταλαντιαία, ενώ οι απλοί άνθρωποι προστατεύονται από την άγνοιά τους. Αιχμαλωσία = Επτά διαδήματα = Άγιον Πνεύμα = Χάλαζα ταλαντιαία = 45.


Αν παρατηρήσει ο αναγνώστης σ’ αυτό το σημείο, θα διαπιστώσει ότι δεν υπάρχει σφράγισμα των ανθρώπων. Είναι όμως δυνατό να υπάρχει θηρίον και να μην υπάρχει σφραγίς; Σφραγίς = Θηρίον = 42. Αυτό που συμβαίνει είναι το ότι εκείνη η εποχή είναι το διάστημα κατά το οποίο οι άνθρωποι αναζητούν το θάνατο, αλλά δεν τους δίνεται. Σφραγισμένοι είναι ελάχιστοι κι αυτοί είναι οι ακρίδες και οι πρεσβύτεροι. Είναι όλοι αυτοί, που κατοικούν μέσα στην Κόλαση κι έχουν πνευματικά δικαιώματα. Οι απλοί άνθρωποι απέχουν κι ενώ θεωρητικά είναι σφραγισμένοι, πρακτικά έχουν  δυνατότητα, έστω και μέσα στη φτώχεια, να ζήσουν μία ανεκτή ζωή.


Το 1789 είναι μία οριακή χρονιά και η εκδήλωση  της Γαλλικής Επανάστασης έχει ως αποτέλεσμα τη γέννηση του θηρίου, που έχει κοινά στοιχεία και με το θηρίον και με το δράκοντα, αλλά είναι πολύ κατώτερο όσον αφορά τα κέρατά του. Αυτό το θηρίον είναι το σύνολο των πολιτικών κι εθνικών συστημάτων εξουσίας των χριστιανικών κρατών. Είναι ένα θηρίον που λειτουργεί με τη λογική των πνευματικών δικαιωμάτων, αλλά δεν έχει την ισχύ ν’ ασκήσει εξουσίες χωρίς την υποστήριξη των δύο μεγάλων θηρίων. Μιλά σαν δράκοντας, γιατί δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τη δωρεά γνώσης. Δεν ήταν δυνατό μετά τη Γαλλική Επανάσταση να μη δομηθούν συστήματα παιδείας, που θα έδιναν γνώση στους ανθρώπους. Ποιος ο λόγος ν’ ακολουθήσουν οι άνθρωποι συστήματα πανομοιότυπα μ’ αυτά των εκκλησιών, που επιπλέον δε συνδέονται με το Θεό;


Αυτό το θηρίον γεννήθηκε στη Γη και όχι στη θάλασσα, εφόσον δεν υπήρχε θάλασσα εκείνη την εποχή. Γεννήθηκε μέσα στο θηρίου και κάτω από την καθοδήγησή του, φερόταν σαν δράκων δίνοντας ελεγχόμενη γνώση και προκαλώντας ελεγχόμενο κατακλυσμό. Η εκκλησία παρακολουθεί συστηματικά τα πολιτικά συστήματα, σ’ ότι αφορά τη δωρεά γνώσης. Τα δημοκρατικά τους χαρακτηριστικά υπάρχουν μόνο για να τυφλώνουν τους ανθρώπους, εφόσον πρακτικά λειτουργούν σαν θηρία. Ποιος πολιτικός θα τολμούσε να μιλήσει για ευαίσθητα θέματα, όπως ο γάμος ή οι αμβλώσεις, τη στιγμή που το θηρίον έχει τη δύναμη να τον εξοντώσει; Δημοκρατία ελεγχόμενη και γνώση ελεγχόμενη. Αυτό το μεικτό θηρίον στηρίζει στην πραγματικότητα το μεγάλο θηρίον κι αυτό γίνεται ως εξής: μετά την επανάσταση το υπερτέρας εσωτερικά είχε τη σάρκα του μεγάλου δράκοντα, κι εξωτερικά τη σάρκα του θηρίου. Το μικρό θηρίον είχε ακριβώς αντίθετα χαρακτηριστικά. Εξωτερικά έμοιαζε με δράκοντα κι εσωτερικά με θηρίον. Αν το μεγάλο θηρίον δεν πραγματοποιούσε αυτήν την αλλαγή, ο μικρός δράκων θα το διέλυε, εφόσον θα προκαλούσε κατακλυσμούς. Όμως μ’ αυτήν την αλλαγή, το μικρό θηρίον πολεμά σαν δράκος το δράκοντα το μέγα, που είναι ανώτερος σε γνώση και δεν τον θίγει.


Όταν δεν υπάρχει οικονομική κρίση, οι άνθρωποι μέσα στο μικρό θηρίον δέχονται τα πνευματικά δικαιώματα και η συνύπαρξη των θηρίων είναι αρμονική. Όταν όμως τα οικονομικά προβλήματα είναι μεγάλα, οι άνθρωποι αμφισβητούν τα δικαιώματα του μικρού θηρίου και τείνουν να το καταστρέψουν. Εκείνη τη στιγμή προκαλείται πόλεμος με τη βοήθεια των θηρίων και μετά την καταστροφή ξαναδομείται το μικρό θηρίον. Η εκκλησία δηλαδή σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις με τη γνώση του δράκοντα του μέγα προκαλεί πόλεμο και μετά το πανίσχυρο σύστημα του θηρίου απωθεί τα νερά και τα ξανασυγκεντρώνει. Το μικρόν θηρίον προβάλλει την πληγή της μάχαιρας, που θεραπεύθηκε, εκ του πονηρού. Αυτό συμβαίνει, γιατί οι Ευρωπαίοι μετά το Μεσαίωνα στράφηκαν προς την ελληνική φιλοσοφία. Επειδή αυτή είναι δυνατό να προκαλέσει προβλήματα στα θηρία, το σύνολο της φιλοσοφίας, που δίνεται, είναι αυτό, που έχει ελεγχθεί από την εκκλησία, συν την ψευδοφιλοσοφία των πατέρων της εκκλησίας, που δημιουργήθηκε κατά τη μεγάλη μάχη των αλεξανδρινών χρόνων.


Ο Αριστοτέλης, για παράδειγμα, είναι ο πιο αγαπητός φιλόσοφος στη Δύση. Αυτό συμβαίνει, γιατί ο Αριστοτέλης υπηρετεί το σύστημα κι είναι Έλληνας. Οι πραγματικά μεγάλοι Έλληνες έχουν υποτιμηθεί και τις περισσότερες φορές παρέμειναν άγνωστοι. Προβάλλεται ο άθλιος Αριστοτέλης, που ήταν ένας δούλος. Ένας προδότης της Ελλάδας, της Αθήνας και της δημοκρατίας. Δεν είναι δυνατόν ν’ αγαπά κάποιος τη δημοκρατία και να μην αγαπά τον άνθρωπο. Δεν είναι δυνατόν ο Αριστοτέλης να λατρεύει τον Ήλιο και το φως και να συμβουλεύει τον Αλέξανδρο να φέρεται στους Ασιάτες όμοια με φυτά. Αν δεν μπορεί ένας φιλόσοφος να προσφέρει καλύτερες συνθήκες στους ανθρώπους, ν’ αλλάζει χώρο και να γίνεται αγωγιάτης. Ο Αριστοτέλης είναι υπεύθυνος για τη θεωρία της υποκρισίας των ελληνιστικών βασιλείων κι αυτός είναι υπεύθυνος για την παγίωση με ψευδοφιλοσοφικά επιχειρήματα της άποψης ότι η εξουσία πρέπει ν’ ασκείται από πρεσβύτερους. Αυτός με την ψευδογνώση του έδωσε όπλα στη Δύση να σκορπίσει το σκοτάδι μέσω της ελληνικής φιλοσοφίας καλύπτοντας με τη μικρότητά του, μεγιστάνες που πνεύματος. Η φεουδαρχία και το μίσος ενάντια στο εμπόριο, που γεννά τη δημοκρατία μέσω της επαφής των ανθρωπίνων πολιτισμών, είναι προϊόντα της αθλιότητάς του.


Η Ρώμη ποτέ δεν έπαψε να φέρεται στους χριστιανούς σαν να είναι φυτά. Εκατομμύρια τέτοια φυτά σκοτώθηκαν κατά τους πολέμους των ηλιθίων κι ακόμα και σήμερα ακολουθείται η ίδια πρακτική. Από τη στιγμή που γεννήθηκε το μικρόν θηρίον, οι άνθρωποι προσκυνούν το μεγάλο, γιατί ο θάνατος άρχισε πλέον να σκορπίζεται οργανωμένα. Άρχισαν να εμφανίζονται εκλεκτοί, οι οποίοι είχαν κάθε λόγο να προσκυνούν και το θηρίον και την εικόνα του. Όλοι αυτοί ακολουθούν αυτήν την τακτική, γιατί εισπράττουν υπεραξίες. Ο ψευδοφιλόσοφος της Δύσης βλέπει την αθλιότητα της εκκλησίας, αλλά δε μιλά προκειμένου να πάρει μέρος στη μεγάλη κλοπή. Όλοι αυτοί στηρίζουν το θηρίον κι από τη στιγμή που άρχισε η βιομηχανική επανάσταση, είναι υποχρεωμένοι να προσκυνούν, εφόσον το κεφάλαιο έχει την ανάγκη του θηρίου.


Για ν’ αντιληφθούμε τη σφράγιση και ποιους αφορά, θα πρέπει να δούμε πρώτα τη σχέση θηρίων κι ανθρώπων κι αυτό γιατί υπάρχει ένα λεπτό σημείο, που πρέπει να γίνει κατανοητό. Η Αποκάλυψη δεν περιγράφει ανακρίβειες κι αυτό σημαίνει ότι αυτό που λέει: (Αποκ. Ιωάν. 13.16) "και ποιεί πάντας, τους μικρούς και τους μεγάλους, και τους πλουσίους και τους πτωχούς, και τους ελευθέρους και τους δούλους, ......" (Καί υπεχρέωσε όλους, μικρούς καί μεγάλους, πλούσιους καί πτωχούς, ελεύθερους καί δούλους,...), είναι ακριβές. Πώς είναι δυνατό να είναι σφραγισμένοι όλοι, τη στιγμή που εμείς θεωρούμε ως θηρίον τον Ιησού κι όταν το σύνολο του κόσμου δεν είναι χριστιανοί; Επομένως ή εμείς κάνουμε λάθος, ή η Αποκάλυψη είναι ανακριβής.


Για να γίνει αυτό αντιληπτό, θα πρέπει να δούμε τις σχέσεις ανθρώπων και θηρίων στον παγκόσμιο χώρο. Πλούσιοι και φτωχοί, ελεύθεροι και δούλοι δεν υπάρχουν μόνο στο χριστιανικό κόσμο, αλλά στο σύνολο του κόσμου. Εμείς πρέπει να δούμε πώς ένας φτωχός ή πλούσιος βουδιστής είναι σφραγισμένος από το θηρίον. Από τη στιγμή που άρχισε το χριστιανικό σύστημα ν’ αναπτύσσεται, πήρε χαρακτηριστικά θηρίου. Ήταν τεράστιο, πανίσχυρο και φαινομενικά αθάνατο. Οι χριστιανοί ήταν μέσα σ’ αυτό κι έβλεπαν το θηρίον, ενώ οι μη χριστιανοί ήταν έξω κι έβλεπαν το δράκοντα. Αυτό συνέβαινε καθ’ όλη τη διάρκεια του προσηλυτισμού των ανθρώπων.


Από τη στιγμή της γέννησης του μωαμεθανισμού, οι μη χριστιανοί που βρίσκονται κοντά στο θηρίον, χωρίζονται σε δύο ξεχωριστές κατηγορίες: οι άνθρωποι που βλέπουν το θηρίον από την ανατολή κι οι άνθρωποι που βλέπουν το θηρίον από τη δύση. Ο Θεός με το μωαμεθανισμό κατάφερε να εμποδίσει το θηρίον να περιφέρεται στην Ασία, αφού έδωσε σ’ αυτή χαρακτηριστικά ερήμου. Οι μωαμεθανοί έβλεπαν πάντα το χριστιανισμό ως θηρίον και τον μισούσαν. Αυτό το μίσος ήταν φυσικό, εφόσον ο χριστιανισμός ήταν μία μορφή κοινωνίας κατώτερης μ’ άγρια ένστικτα. Δεν έδινε ποτέ γνώση στους μωαμεθανούς, γιατί εξαιτίας της ιδιαιτερότητας της κοινωνίας τους, ήταν δυνατό να τ’ απειλήσουν. Οι Δυτικοί έβλεπαν πάντα το δράκοντα, επειδή στην προσπάθειά της η Ρώμη να τους προσηλυτίσει, πραγματοποιούσε δωρεά γνώσης και άρα κατακλυσμό.


Από το 800 μ.Χ. μέχρι το 1789 μ.Χ. ο δράκων κατορθώνει κι εντάσσει το σύνολο της Δύσης μέσα στη δομή του θηρίου. Όλοι αυτοί είναι χριστιανοί και μέσα στο θηρίον. Κοιλιά του θηρίου = 77 = Κοιλιά του δράκοντος = Βασιλεύς βασιλέων = Βασίλειον του Θεού = Σκηνή του μαρτυρίου = Βασιλεία των νεκρών. Η βασιλεία αυτή έχει ένα βασιλιά, όπου Βασιλεύς των νεκρών = Άνωθεν ερχόμενος = Επτά λυχνίαι χρυσαί = 78 = Νεκρός Μεσσίας = Δούλοι του δράκοντος = Δούλοι του θηρίου. Μέσα στην κοιλιά των θηρίων οι δούλοι τους έχουν την εξουσία ελέω δικαιωμάτων.


Με την εδραίωση του χριστιανισμού στο χώρο που αυτή ήταν δυνατή, παύουν να υπάρχουν άνθρωποι που τον βλέπουν ως δράκοντα. Όσοι δεν ήταν δυνατό να γίνουν χριστιανοί λόγων των θρησκειών τους, τον βλέπουν σταθερά ως θηρίον. Εξαιτίας αυτής της οριακής κατάστασης, οι χριστιανοί μέσα στη δομή του βλέπουν πλέον το δράκοντα και σφάζονται μεταξύ τους. Αυτή η κατάσταση θεωρητικά δεν ενδιαφέρει τους μη χριστιανούς, εφόσον βλέπουν ένα θηρίον και μέσα σ’ αυτό ανθρώπους να βασανίζονται. Πρακτικά όμως υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα. Ενώ ο χριστιανισμός έχει επεκταθεί οριακά ανάμεσα στους ανθρώπους, η εξουσία του έχει τη δυνατότητα να ξεπεράσει αυτά τα όρια. Η ισχύς του χριστιανισμού επεκτείνεται και σε χώρους, που δεν είναι χριστιανικοί.


Ενώ δεν έχει τη δυνατότητα να εκχριστιανίσει, είτε τους μωαμεθανούς είτε τους βουδιστές, λόγω της ισχύος του εντάσσει μέσα στην ακτίνα εξουσίας του και χώρους, που κατοικούνται από μη χριστιανούς. Αναφερόμαστε στην εποχή της αποικιοκρατίας, κατά την οποία η βόρεια Αφρική, η μέση Ανατολή, η Ινδία, βρίσκονται κάτω από χριστιανική εξουσία. Όπου υπάρχει εξουσία, υπάρχουν και δούλοι και το σύστημα, εφόσον ωφελείται απ’ αυτό, τους παράγει. Εξαιτίας αυτής της εξουσίας άρχισαν Οθωμανοί, Άραβες, Ινδοί, να δημιουργούν μία τάξη εκλεκτών μέσα σε κοινωνίες, που δεν ήταν δυνατό να τους παράγουν από μόνες τους.


Επειδή οι Άγγλοι χρειάζονταν δούλους στην Ινδία, άρχισαν να δίνουν γνώση σ’ Ινδούς, ώστε να τους εκμεταλλεύονται. Η γνώση όμως που δίνουν οι χριστιανοί, είναι πάντα δηλητηριασμένη και γεννά άθλιους, εφόσον δίνεται πάντα με την προοπτική να μετατρέψει τον άνθρωπο σε δούλο εντάσσοντάς τον μέσα στο χώρο της υπεραξίας. Ενώ ο μωαμεθανός ή ο βουδιστής, παρέμενε θεωρητικά στη θρησκεία του, παρ’ όλ’ αυτά εξαιτίας αυτής της γνώσης, υιοθετούσε άθλιες πρακτικές των υποκριτών του χριστιανισμού. Λάτρευε το Βούδα, αλλά λόγω της δηλητηριασμένης γνώσης ακολουθούσε χριστιανικές πρακτικές.


Με την πάροδο του χρόνου και τον πολλαπλασιασμό αυτών των εκλεκτών, άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα στην είσπραξη της υπεραξίας. Όσο η αγγλική κατοχή στην Ινδία έδινε δυνατότητα σ’ άθλιους Ινδούς να ζουν σε βάρος των φτωχών αδερφών τους, δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Όταν όμως αυτή η δυνατότητα έπαψε να υπάρχει, άρχισαν όλοι αυτοί να σκέφτονται ως άθλιοι υποκριτές. Αυτό σημαίνει ότι άρχισαν να γεννιούνται μέσω της γνώσης, που είχε δοθεί από το σύστημα, άνθρωποι που παρέσυραν τους υπόλοιπους σ’ αγώνες για την ανεξαρτησία των Ινδιών για την ίδρυση ενός Ινδικού κράτους, στα πρότυπα της Δύσης. Είναι δυνατόν όμως ένας άνθρωπος, που μιλά για ελευθερία και δικαίωμα αυτοδιάθεσης, να είναι άθλιος; Έπρεπε οι Ινδοί να παραμείνουν για πάντα κάτω από την αγγλική εξουσία; Είναι δυνατόν από τη στιγμή που κάποιος μιλά για ελευθερία και δανείζεται γνώση από τη Δύση. Είναι δυνατόν, όταν ο βουδιστής είναι άπιστος.


Ο Θεός έδωσε στους βουδιστές τη δυνατότητα να ζήσουν σε μία ανώτερη κοινωνία κι από εκείνο το σημείο ξεκινά ο άνθρωπος τον αγώνα του. Η εξουσία των Άγγλων έπρεπε να ευνουχιστεί, μέσω της βουδιστικής κοσμοθεωρίας και ν’ αποτελέσει τον οδηγό για τους υπόλοιπους. Οι άθλιοι εκλεκτοί αγωνίστηκαν για την αλλαγή των φορέων της εξουσίας. Αγωνίστηκαν για την κατάληψη της εξουσίας. Η έννοια του “κράτους” με τα χαρακτηριστικά που εμείς γνωρίζουμε, είναι αποτέλεσμα της ιουδαϊκής και της ελληνικής φιλοσοφίας. Δομείται δηλαδή, επειδή οι άθλιοι χρησιμοποιούν την έννοια του “Θεού” κατά τα ιουδαϊκά πρότυπα, τα οποία υποβοηθούνται από την ελληνική γνώση. Ο Θεός των χριστιανών, ενώ είναι κοινός Θεός για όλους, χρησιμοποιείται από τους άθλιους, ανάλογα με τα συμφέροντά τους. Είναι δηλαδή ο Θεός που προστατεύει τους Γερμανούς, τους Γάλλους, εναντίον των άλλων. Πολεμούν και σκοτώνονται μεταξύ τους, έχοντας την πεποίθηση ότι τυχαίνουν ιδιαίτερης μεταχείρισης. Αυτά είναι προϊόντα  του ιουδαϊσμού, όπου ο Θεός παρουσιάζεται  ως Θεός ενός έθνους.


Οι μωαμεθανοί όμως, όπως κι οι υπόλοιποι, λατρεύουν ένα Θεό, που μεριμνά για τους πιστούς του ως σύνολο. Δεν είναι ο Κύριος, ο οποίος εξαιτίας της φύσης Του έχει συγκεκριμένα όρια δράσης. Αυτό σημαίνει ότι είναι έγκλημα κι απιστία, ο Ινδός ή ο Ιρακινός να υιοθετεί Δυτική γνώση, που στηρίζει την εξουσία του. Είναι απιστία απέναντι στον Αλλάχ ή το Βούδα, να χωρίζονται οι πιστοί μέσα σε πλαίσια. Είναι τόσο τρομερή η απιστία, ώστε τα κράτη αυτά στην πραγματικότητα, δεν αντιπροσωπεύουν ούτε καν έθνη, παρά μόνον ανθρώπους, που για τον οποιονδήποτε λόγο βρέθηκαν σ’ ένα συγκεκριμένο χώρο. Τα κράτη δηλαδή αυτά προέκυψαν από τα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια των χριστιανών, και λόγω μίας κοινής άσχημης μνήμης, την οποία οι άθλιοι εκμεταλλεύτηκαν.

Back to content | Back to main menu