Κορυφή σελίδας
Ιωάννου Αποκάλυψη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Ιωάννου Αποκάλυψη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Ιωάννου Αποκάλυψη

Η όρασις της Πόρνης και του Θηρίου

Ο Ιωάννης από το (Αποκ. Ιωάν. 17.1-17.18), βλέπει αυτό, που είναι δυνατό να δει ο κάθε άνθρωπος, αλλά που για διάφορους λόγους, δε θέλει να καταλάβει. Η μεγάλη πόρνη είναι το σύστημα, που έχει την κοσμοκρατορία κι αυτό είναι το χριστιανικό. Έχει χαρακτηριστικά πόρνης, γιατί εκπορνεύεται. Δεν ενδιαφέρεται, αν ο βασιλιάς που φέρει την εξουσία, είναι Γάλλος, Άγγλος ή οτιδήποτε άλλο. Το μόνο που την ενδιαφέρει, είναι αυτός ο βασιλιάς να δέχεται το χάραγμα του θηρίου και να της επιτρέπει ν’ απολαμβάνει την πορνεία της. Δεν εξετάζει σε καμία περίπτωση, αν ο Χίτλερ είναι καλός ή κακός άνθρωπος. Αυτό που την ενδιαφέρει είναι η δύναμή της και στους ανθρώπους φέρεται όμοια με ζώα. Εκατομμύρια άνθρωποι σκοτώθηκαν εξαιτίας των εκκλησιών και πολύ περισσότεροι βασανίστηκαν, κι έχουν τα κτήνη το θράσος να μιλούν για ειρήνη κι αγάπη. Πόρνη η μεγάλη = Γενεά άπιστος = Χριστιανοί = Κοσμοκρατορία = 60 = Κρανίου τόπος = Καρδιά της γης.


Τα πολλά νερά, στα οποία βλέπει ο Ιωάννης να κάθεται η πόρνη, είναι η συγκεντρωμένη ανθρώπινη και θεϊκή γνώση, μέσω της οποίας συντηρείται. Ο αναγνώστης θα παρατηρήσει σ’ αυτό το σημείο κάτι περίεργο: ενώ βλέπει ο Ιωάννης ότι η πόρνη κάθεται σε πολλά νερά, για να πάρει ο ίδιος τη γενική εικόνα, πρέπει να πάει στην έρημο. Αυτό συμβαίνει γιατί, όταν ο άνθρωπος που τη βλέπει είναι χριστιανός, βρίσκεται μέσα στο θηρίον και βλέπει την πόρνη πάνω στα ύδατα. Όταν για οποιονδήποτε λόγο βγει από τη λογική του χριστιανισμού, τότε βλέπει ότι αυτή η πόρνη κάθεται επάνω σ’ ένα θηρίον κι έχει εξαφανίσει το σύνολο των υδάτων της γης. Το σύνολο των ανθρώπων που γεύτηκαν την οργή της εκκλησίας, αλλά και το σύνολο των αλλόθρησκων, που προσπάθησαν ν’ αμυνθούν απέναντι στις αθλιότητες, οι οποίες τους επηρέασαν, γνώρισαν αυτόν το συνδυασμό. Έβλεπαν μία γυναίκα, που χειριζόταν την ισχύ ενός θηρίου κι είχε στη διάθεσή της όλα τα μέσα. Γνώση δεν υπήρχε για να την πολεμήσει κάποιος. Οι χριστιανοί που τη μισούσαν, έβγαιναν κατευθείαν στην έρημο —όπου υπήρχαν κι οι μωαμεθανοί— κι έπεφταν θύματα των κατακλυσμών της. Είναι ενδεδυμένη μ’ ενδύματα πορφυρά και κόκκινα, γιατί η πόρνη είναι το συνολικό χριστιανικό σύστημα, που όμως έχει δύο κέντρα εξουσίας: πορφυρό είναι το χρώμα της Κωνσταντινούπολης, ενώ κόκκινο το χρώμα της Ρώμης.


Αυτό που πρέπει να προσέξει ο αναγνώστης είναι ότι, όταν εμείς μελετούσαμε τα θηρία, αναφέραμε ότι τα διαδήματα είναι αυτά που μας αποκαλύπτουν την ταυτότητά τους. Τα κεφάλια, όπως και τα κέρατα, σ’ αυτό το σημείο βλέπουμε ότι είναι κοινά. Όλα τα θηρία έχουν την ίδια μορφή κι αυτό που πρέπει να δούμε, είναι η ταυτότητα του τελευταίου. Η ιστορία μας λέει ότι ο Αλέξανδρος υπήρξε ο δράκων κι έκφραση αυτής της κολοσσιαίας δύναμης ήταν η Ρώμη. Για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα αυτή η δομή λειτουργεί αυτόνομα και ατελώς, όπως θα ήταν καταδικασμένος να λειτουργήσει κι ο Αλέξανδρος, αν ζούσε. Ερχόμενος στον κόσμο ο Ιησούς διαθέτει τρομερή γνώση και άρα δύναμη και η Ρώμη δέχεται να πάρει αυτήν τη δύναμη και να παραχωρήσει το θρόνο της στον Ιησού. Ο Ιησούς είναι το θηρίον, γιατί λειτουργεί με τη λογική των πνευματικών δικαιωμάτων. Μία τρομερή ισχύς μεταβιβάζεται σε εκλεκτούς κι αυτό είναι το χάραγμά Του. Ο Ιησούς σε αντίθεση με τον Αλέξανδρο, δε δρα ούτε στιγμιαία ζωντανός, με τον τρόπο που έδρασε ο Αλέξανδρος καθήμενος στο θρόνο. Ο Ιησούς σταυρώθηκε ως φτωχός άνθρωπος κι οι άνθρωποι δε γεύτηκαν την εξουσία Του. Είναι δηλαδή ένα πρόσωπο, που θεωρητικά μόνον έχει την εξουσία, επειδή την έχει μεταβιβάσει σε δούλους. Οι δούλοι Του διαχειρίζονται την ισχύ του θρόνου κι επειδή παίρνουν απ’ Αυτόν τα δικαιώματα και Τον δέχονται ως Κύριο, Τον τοποθετούν στο θρόνο.


Από τη στιγμή που συμβαίνει αυτό, ευνόητο είναι ότι, όταν ο δράκων παραχωρεί το θρόνο στο θηρίον πρακτικά παραχωρεί το θρόνο στους δούλους Του, δηλαδή στο σύστημά Του, συνεπώς στην πόρνη.. ναι μεν το θηρίον λειτουργεί με τον τρόπο που είδαμε, αλλά αυτό είναι αποτέλεσμα της επιλογής της πόρνης. Επομένως το θηρίον στο οποίο κάθεται η πόρνη, είναι η σύνθεση των δύο θηρίων, συνεπώς η σύνθεση των γνώσεών τους, αλλά χωρίς να είναι κάποιο απ’ αυτά τα δύο. Δεν είναι δηλαδή ο δράκων, ώστε να φέρει τ’ αναγνωριστικά διαδήματα ούτε το θηρίον, εφόσον οι πρακτικές τις οποίες ακολουθεί, είναι αποτέλεσμα της σύνθεσης. Ο Χριστός ήρθε στη Γη για να εκτελέσει την αποστολή Του, που είναι η ενθρόνισή Του. Δεν ήρθε ως Χριστός, αλλά ως Ιησούς. Όπως ο Αλέξανδρος, έτσι κι Αυτός είχε συγκεκριμένο όνομα. Με δεδομένο όμως ότι παραχωρεί αυτήν την κοσμοκρατορία μέσω δικαιωμάτων σε δούλους, λογικό είναι να είναι συγκεκριμένοι οι δούλοι. Δεν άφησε τα δικαιώματά Του γενικά κι αόριστα. Δεν είπε να πάρουν τα δικαιώματα ούτε οι καλύτεροι ούτε οι χειρότεροι. Είπε ότι αφήνει τα δικαιώματά Του στους Αποστόλους τους οποίους Αυτός διάλεξε από τον κόσμο. Επομένως, η κοσμοκρατορία από τα χέρια των κοσμοκρατόρων, μεταβιβάζεται σε συγκεκριμένα χέρια, που είναι αυτά των Αποστόλων. Ο καθήμενος έχει πάντα όνομα και δεν είναι κάτι το αφηρημένο. Απλά σ’ αυτήν την περίπτωση ο καθήμενος δεν είναι ο Υιός του Θεού, αλλά ένα συλλογικό όργανο εξουσίας.


Το θηρίον σ’ αυτήν την περίπτωση δεν έχει διαδήματα, εξαιτίας αυτής της ιδιαιτερότητας. Διαδήματα φέρει μόνον ο Υιός, εφόσον είναι Βασιλεύς κι απ’ αυτά αναγνωρίζουμε την ταυτότητά Του. Επειδή το συλλογικό όργανο είναι συγκεκριμένο, φέρει ονόματα, αλλά όχι διαδήματα, αφού αυτοί που το συνθέτουν είναι δούλοι. Ο Πέτρος έγινε κοσμοκράτορας, αλλά ελέω δικαιωμάτων. Δεν ήταν ο ίδιος θηρίον, εφόσον τίποτε δε δημιούργησε ο ίδιος. Έφερε όμως συγκεκριμένο όνομα, επειδή του παραδόθηκε η διαχείριση. Από τ’ αρχικά δηλαδή θηρία, μέσω των δικαιωμάτων, καταλήγουμε στο θηρίον, που είναι η καθήμενη πόρνη, η οποία δε φέρει διαδήματα, αλλά πολλά ονόματα βλασφημίας. Είναι το ίδιο στη μορφή με το θηρίον το κόκκινο, γιατί λειτουργεί με βάση τα πνευματικά δικαιώματα κι όπως ο Ιησούς παραδίδει δικαιώματα, έτσι κι οι Απόστολοί Του. Θηρίο κόκκινον = 70 = Καθολική εκκλησία = Κωνσταντινούπολη. Ονόματα βλασφημίας = Δώδεκα Απόστολοι = Ψευδόχριστοι = Μωυσέως καθέδρα = 68 = Επτά πνεύματα του Θεού = Σιδηρά ράβδος = Πόρνη καθήμενη. Οι αριθμοί βλέπουμε ότι αποκαλύπτουν απόλυτα το τι συμβαίνει. Αποκαλύπτουν τους πραγματικούς διαχειριστές της εξουσίας, επομένως την τελική κατάληξη της σύνθεσης των θηρίων. Είναι ονόματα βλασφημίας, γιατί Βλασφημία = Εξουσία = Ασύνετοι =  Αμαρτωλοί = 37 = Ακρίδες, ενώ, Ρώμη = Ακρίδα = Αμαρτία = 24. Ο Χριστός έχοντας απλά γνώση γι’ αυτό που ακολουθεί εξαιτίας Του, μιλά γι’ άρχοντα του κόσμου, όπως μιλά και για τον Παράκλητο. Άρχων του κόσμου = Εσταυρωμένος = Δώδεκα αστέρες = Δούλοι του Θεού = 59 = Κλήματα της αμπέλου, ενώ, Παράκλητος = Κάτω κόσμος = Άγγελοι επτά = Επτά πληγαί = Δώδεκα ονόματα = Κληρικοί = 43 = Αντίθεος.


Τα ενδύματα, όπως γνωρίζουμε από την Αποκάλυψη, χρησιμοποιούνται για να καλύψουν την αισχύνη και από την ποιότητά τους αντιλαμβανόμαστε τη γνώση που έχει υπό την κατοχή του αυτός που τα φορά. Η πόρνη βλέπουμε ότι είναι στολισμένη με τίμιους λίθους και μαργαριτάρια. Οι τίμιοι λίθοι είναι οι λόγοι των Αποστόλων, που αποτελούν ξεχωριστή γνώση, ενώ τα μαργαριτάρια είναι η γνώση των ανθρώπων, που καλλιέργησαν τα δώρα του Θεού. Μαργαρίτης = 50 = Θησαυρός, ενώ, Τίμιοι λίθοι = ποταποί λίθοι = Πέτραι των ορέων = Ημέρα κρίσεως = Σεισμός μέγας = 71 = Αχρείοι δούλοι = Σπόγγος όξους = Δούλοι του Ιησού = Μέθυσοι δούλοι. Σ’ αυτό το σημείο θα πει κάποιος αν είναι δυνατόν ο τίμιος λίθος να είναι οι αχρείοι δούλοι. Είναι δυνατόν, γιατί υπάρχει όπως θα δούμε παρακάτω, ο τιμιότατος λίθος, που είναι η Βασιλεία των Ουρανών. Λίθος τιμιότατος = Βασιλεία των Ουρανών = Δώδεκα λεγεώναι αγγέλων = 80. Η γυναίκα αυτή μ’ αυτόν τον τρόπο, εξωτερικά και μόνο, μοιάζει με τη γυναίκα που γεννά τον Παντοκράτορα, εφόσον είναι κι αυτή περιβεβλημένη τον Ήλιο. Λίθος τίμιος = Ήλιος χρυσός = 71.


Για να συνδεθούμε με το Μυστικό Σχέδιο, όπως το αναλύσαμε, σ’ αυτό το σημείο πρέπει να δούμε το σφάλμα του συστήματος. Η Καθολική εκκλησία πέτυχε τότε να εξαφανίσει τη γυναίκα και να επιτρέψει μόνον την ύπαρξη της πόρνης. Οι Ιουδαίοι, που είναι παιδιά της γυναίκας με χαρακτηριστικά μοιχαλίδας, δεν μπορούν ν’ απειλήσουν την πόρνη, γιατί το σύστημά τους είναι πανομοιότυπο. Αν δηλαδή ξαναγεννιόταν ο Χριστός από τ’ αυθεντικό ιουδαϊκό σύστημα, οι Ιουδαίοι θα τον ξανασταύρωναν και η πόρνη θα εξόντωνε το σύνολο των ανθρώπων, που τον ακολουθούσαν. Δε θα μπορούσε να δράσει με κανέναν τρόπο, εφόσον Λύτρωση των Ιουδαίων μέσα σ’ έναν άθλιο χριστιανικό κόσμο, θα τους μετέτρεπε σε αρνιά προς σφαγή.. σ’ ό,τι αφορά τους χριστιανούς, η εκκλησία ήταν τόσο δυνατή, που το μοναδικό πρόβλημα που θ’ αντιμετώπιζε, θα ήταν αυτό της εξεύρεσης ξύλων για την πυρά.


Απ’ αυτά αντιλαμβανόμαστε ότι η ελπίδα της ανθρωπότητας είναι δυνατό να συντηρηθεί, μόνον από την ύπαρξη της γυναίκας και σ’ αυτό το σημείο βρίσκεται το σφάλμα του συστήματος: δεν έπρεπε να επιτρέψει για κανένα λόγο τη συντήρηση λαού με μητρική την ελληνική γλώσσα, καθώς και την ίδρυση κράτους μ’ αυτό το χαρακτηριστικό. Το ελληνικό κράτος έχει χαρακτηριστικά πόρνης και λειτουργεί όπως όλα τα κράτη στον κόσμο. Είναι όμως το μοναδικό κράτος, που μπορεί να πάρει χαρακτηριστικά γυναίκας, η οποία αναζητά τον έρωτα. Είναι αδύνατον ένα σύστημα να δίνει την ίδια γνώση μ’ αυτήν των αρχαίων Αθηνών και να ελπίζει σε διαρκή έλεγχο των πολιτών. Κάποιος Έλληνας θα μοιάζει περισσότερο απ’ όσο πρέπει με το Σωκράτη, όπως κάποιος άλλος με το Διογένη. Όταν υπάρχουν όμως τέτοιοι, είναι θέμα χρόνου να γεννηθεί αυτός, που θα γκρεμίσει την πόρνη και θα την τοποθετήσει στον Τάρταρο.


Το πρόβλημα για τους ανθρώπους βρίσκεται  στο γεγονός ότι η γυναίκα για μεγάλο χρονικό διάστημα είναι εξαιρετικά ευάλωτη κι αδύναμη, εξαιτίας των ηλίθιων ψευδοελλήνων, που κυβερνούν το ελληνικό κράτος κι είναι γνήσια τέκνα της πόρνης, εφόσον η παιδεία τους είναι η παιδεία, που ευνοεί τη δουλεία. Βλέπουμε δηλαδή ότι η κατάληξη είναι προϊόν κάποιας δωρεάς, που ευθυγραμμίζει το σύνολο των δεδομένων στο χριστιανικό κόσμο .. αφού η κατάληξη είναι καταδικαστική, ευνόητο είναι ότι εμείς πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον τρόπο και το μέσον, με τα οποία επιτυγχάνεται αυτή η καταδίκη. Ο Θεός έδωσε τον οίνο στη γυναίκα και την καταδίκασε. Επειδή η γυναίκα διαθέτει αυτόν τον οίνο κι είναι πόρνη, μεταφέρει την κατάρα του Θεού ανάμεσα στους ανθρώπους. Αυτός ο οίνος είναι ο οίνος της πορνείας της και μέσω αυτού συντηρείται το θηρίον και διαιωνίζεται η καταδίκη. Επειδή ο Ιωάννης βλέπει την πόρνη δύο φορές κι από διαφορετική γωνία, αυτό που περιγράφει είναι το ίδιο, αλλά με διαφορετική μορφή. Όταν βρίσκεται μέσα στο θηρίον, βλέπει την πόρνη πάνω στα νερά, τους βασιλείς της γης κι όλους όσους μέθυσαν από τον οίνο της πορνείας της. Σ’ αυτό το σημείο υπάρχει μόνον οίνος πορνείας, αφού ο οίνος του πάθους είναι κοινός για όλους τους ανθρώπους, από τη στιγμή που η πατριαρχία είναι η παγκόσμια κατάσταση. Η πόρνη μ’ αυτόν τον οίνο μεθά τους ανθρώπους κι απ’ αυτούς δημιουργεί τους βασιλείς της γης. Οι βασιλιάδες αυτοί δεν είναι αυθύπαρκτοι, αλλά δημιουργήματα της πόρνης.. τους γεννά κι εκπορνεύεται με τα γεννήματά της. Εξαιτίας του οίνου όλοι είναι μέθυσοι, κι έτσι επιβεβαιώνεται ο Λόγος του Χριστού για τους διαχειριστές, αλλά και για την ταυτότητα αυτών στους οποίους θα παραδοθεί. Μέθυσοι = Άπιστοι = Εθνικοί = 42 = Κατήγοροι = Στολή λευκή = Θηρίον.


Απ’ αυτήν τη βάση ξεχωρίζει αυτούς, που παίρνουν βασιλικές εξουσίες κι είναι οι Βασιλείς της γης = Νεκροί άνθρωποι = Αίμα νεκρού ανθρώπου = Πεπωρωμένη καρδία = 82 = Συντέλεια του αιώνος. Επειδή όλοι αυτοί είναι δημιουργήματα της πόρνης, με βάση τη λογική —όπως συμβαίνει στον κόσμο των αριθμών— αυτοί οι ίδιοι είναι η δωρεά της πόρνης στον κόσμο. Δωρεά της πόρνης = 82. Αυτά βλέπει ο Ιωάννης μέσα στο χριστιανισμό και το θηρίον. Όταν βγαίνει απ’ αυτήν τη δομή, βλέπει την πόρνη καθήμενη στο θηρίον. Στην πρώτη περίπτωση βλέπει τον οίνο, που μεθά τους ανθρώπους, ενώ στη δεύτερη βλέπει το μέσον με το οποίο το καταφέρνει, εναντίον όσων δεν τον έχουν γευθεί. Ενώ ο χριστιανός βλέπει τον οίνο, ο οποιοσδήποτε άλλος βλέπει την πόρνη μ’ ένα ποτήρι γεμάτο βδελύγματα, που είναι έτοιμο να παραδοθεί στους ανθρώπους. Ο οίνος δηλαδή και το ποτήρι ταυτίζονται, επειδή αυτά δίνονται από την πόρνη. Οίνος πορνείας = Χρυσούν ποτήριον = Υιός της απωλείας = 83 = Βασίλειον της γης = Θρόνος του Ιησού = Διδαχή των Νικολαϊτών =  Τεσσαράκοντα δύο μήναι = Κύριος της αβύσσου = Θεός του βασανισμού. Ο Υιός της απωλείας,  που είναι ο οίνος της πορνείας, δεν είναι άλλος από το θείο βρέφος, που είναι ο άκρατος οίνος, δηλαδή ο αντίχριστος.


Η αρνητική επίδρασή του στους ανθρώπους οφείλεται στην πορνεία της εκκλησίας. Η εκκλησία δεν επιτρέπει στο Χριστό να λυτρώσει τους ανθρώπους, αλλά χρησιμοποιεί το Λόγο Του για να τους μεθύσει. Οι χριστιανοί νομίζουν ότι λατρεύουν το Θεό και τον Υιό Του, ενώ στην πραγματικότητα λατρεύουν τους ηλιθίους. Όταν κάποιος τηρεί αυτά, που λέει ο Πέτρος, δηλαδή η εκκλησία, δε λατρεύει το Θεό, αλλά αυτούς στους οποίους υπακούει. Η πόρνη είναι χαραγμένη στο μέτωπο, γιατί έχει ήδη τιμωρηθεί από το Θεό, επειδή προσκυνά το θηρίον. Το Μυστικό Σχέδιο απαιτούσε απλά την κοσμοκρατορία της στον κάτω κόσμο κι αυτό δε σημαίνει εύνοια σε καμία περίπτωση. Χάραγμα του μετώπου = Κοσμοκρατορία = Χριστιανοί = 60, ενώ, Χάραγμα επί του μετώπου = Χριστιανισμός = 81 = Βασιλεία των αμαρτολών = Αιώνιος Κόλασις, ενώ, Αμαρτία = Ρώμη = 24. Αυτό που αναγράφεται στο μέτωπο της είναι Βαβυλών η μεγάλη = Πληγή μεγάλη = 47 = Βασίλειον = Απόστολοι. Μήτηρ των βδελυγμάτων = 70 = Καθολική εκκλησία = Κωνσταντινούπολη, ενώ, Μήτηρ των πορνών = Επτά φιάλαι χρυσαί = Καρπός σαπρός = Τυφλοί άνθρωποι = 72. Είναι δηλαδή με βάση τα παραπάνω, το βασίλειο, όπου πραγματοποιείται το προπατορικό αμάρτημα όλους αυτούς τους αιώνες. Βαβυλών η μεγάλη = Μέγα δένδρον = 47, Μήτηρ των βδελυγμάτων = Σαπρόν δένδρον = 70, και, Μήτηρ των πορνών = Καρπός σαπρός = 72.


Η Ρώμη είναι η αμαρτία, που μετατρέπει τους ανθρώπους σ’ αμαρτωλούς. Είναι η “μήτηρ των πορνών”, που γεννά τυφλούς ανθρώπους και τους δίνει εξουσία. Που όμως μπορούν να οδηγήσουν τους ανθρώπους τυφλοί άνθρωποι; Ο Χριστός μας λέει στο βόθυνο, όπως και συμβαίνει. Βόθυνος = Αμαρτωλοί = 37 = Ακρίδες = Βλασφημία = Τιμωρία. Μόνο με τη γνώση αυτών είναι δυνατό να γίνει αντιληπτή η αποστολή κι ο Λόγος του Χριστού. (Ιωάν. 9.39-9.41) "και είπεν ο Ιησούς. εις κρίμα εγώ εις τον κόσμον τούτον ήλθον, ίνα οι μη βλέποντες βλέπωσι και οι βλέποντες τυφλοί γένωνται. και ήκουσαν εκ των Φαρισαίων ταύτα οι όντες μετ' αυτού, και είπον αυτώ. μη και ημείς τυφλοί εσμέν; είπεν αυτοίς ο Ιησούς. ει τυφλοί ήτε, ουκ αν είχετε αμαρτίαν. νυν δε λέγετε ότι βλέπομεν. η ουν αμαρτία υμών μένει.", (Ο Ιησούς είπε, "Διά κρίσιν εγώ ήλθα εις τόν κόσμον τούτον, διά νά αποκτήσουν τό φώς εκείνοι πού δέν βλέπουν καί νά γίνουν τυφλοί εκείνοι πού βλέπουν". Άκουσαν αυτά όσοι από τούς Φαρισαίους ήσαν μαζί του καί τού είπαν, "Μήπως καί εμείς είμεθα τυφλοί;". Είπεν εις αυτούς ο Ιησούς, "Εάν ήσαστε τυφλοί, δέν θά είχατε αμαρτίαν, αλλά λέτε, "Βλέπομεν"  .. η αμαρτία σας λοιπόν μένει".) . Με βάση τα παραπάνω ο αναγνώστης, αντιλαμβάνεται τα όσα λέει ο Χριστός, εντελώς διαφορετικά απ’ αυτά, που αντιλαμβάνονται οι συνομιλητές Του. Κρίμα = 22 = Αετός = Λυχνία = Αβαδδών = Βδέλυγμα = Γάμος = Ραββί. Είναι εύκολο πια να καταλάβουμε τι εννοεί ο Χριστός, όταν λέει ότι, αν δεν ερχόταν δε θα είχαν αμαρτία, αλλά επειδή ακριβώς ήρθε, δεν έχουν καμία πρόφαση γι’ αυτήν. Αν δεν ερχόταν ο Χριστός, η Ρώμη θα εξαφανιζόταν σταδιακά και θα χανόταν. Ήρθε όμως και της έδωσε άπειρη δύναμη..  αυτοί που τη χειρίζονται δεν έχουν καμία πρόφαση για τις αμαρτίες τους, εφόσον η Ρώμη καταδυναστεύει τους ανθρώπους που αγαπά  ο Χριστός. Κρίμα της πόρνης = 80.


Επιστρέφουμε στην Αποκάλυψη και βλέπουμε ότι αυτή η πόρνη είναι μεθυσμένη. Όπως μεθούν οι άνθρωποι από τον οίνο της πορνείας της, έτσι κι αυτή μεθά, διατηρώντας τον εαυτό της και τους άλλους στην Κόλαση. Η μέθη της πόρνης είναι πιο σύνθετη απ’ αυτήν των ανθρώπων, γιατί αυτή συγκεντρώνει τις εξουσίες πάνω της. Ο άνθρωπος αρκεί να πιει τον άκρατο οίνο κι ακολουθεί εύκολα το δρόμο που του δείχνουν. Η πόρνη όμως αφού είναι αυτή, που διατηρεί την αθλιότητα και θεωρητικά έχει  τη δυνατότητα να αυτοκαταργηθεί, δρα με τον επιθυμητό για το Σχέδιο τρόπο, εξαιτίας του αίματος των αγίων και των μαρτύρων. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η εκκλησία όλους αυτούς τους αιώνες γνώριζε το Λόγο του Χριστού. Δεν είναι δυνατό να μην αντιλήφθηκε ούτε ένας στην κορυφή της τι ακριβώς σημαίνει το “δωρεάν λάβατε δωρεάν δώσατε” ή τη συμβουλή του Χριστού προς το νεανίσκο. Όλα αυτά είναι εύκολο να τ’ αντιληφθεί κι ο πιο κουτός άνθρωπος. Αν όμως εφαρμοστούν από την πλευρά της, η κατάρρευση επέρχεται στιγμιαία. Το ανθρώπινο δυναμικό που έχει συγκεντρώσει η εκκλησία μέσα της, είναι ότι χειρότερο υπάρχει πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη. Αυτό δεν είναι αυθαίρετο, αλλά προκύπτει μέσω της λογικής. Για να λειτουργήσει η εκκλησία ως μηχανισμός απαιτεί από τους ανθρώπους να φέρονται ακριβώς αντίθετα, απ’ αυτά που περιγράφει ο Χριστός. Αν ο Χριστός δηλαδή μιλά για τον άνθρωπο, που αγγίζει τη Θέωση, η εκκλησία μέσω των πρακτικών της δημιουργεί  ανθρώπους, που δε δικαιούνται να ονομάζονται άνθρωποι. Ακριβώς επειδή αυτό είναι δύσκολο κι οι άνθρωποι, είτε μέσα σ’ αυτήν είτε έξω απ’ αυτή, θα το αντιλαμβάνονταν, χρησιμοποιεί τη φιλοσοφία για να καλύψει την αθλιότητά της.


Ο Χριστός απαγορεύει την κριτική, ενώ η εκκλησία πάνω σ’ αυτή στηρίζει τη δύναμή της. Καλύπτει με ικανοποιητικό τρόπο, μέσω της φιλοσοφίας, αυτήν την οφθαλμοφανή παράβαση. Το τραγικό όμως γι’ αυτήν και τους ανθρώπους της, που ζουν στην απόλυτη Κόλαση, είναι ότι με την αθλιότητα και την υποκρισία τους καταφέρνουν να τυφλώσουν τους ανθρώπους,  αλλά βγάζουν και τα ίδια τους τα μάτια. Λέει ο ιερέας ψευδοφιλοσοφίες για την ανάγκη της κριτικής και στο τέλος πέφτει ο ίδιος θύμα των λόγων του. Κρίνει τους ανθρώπους κι επειδή το κάνει αυτό, αποδέχεται την κριτική ανθρώπων ακόμα χειρότερων. Αν ο απλός ο άνθρωπος βασανίζεται μία φορά από την κριτική των αθλίων, οι ίδιοι βασανίζονται χίλιες, γιατί αυτή είναι η μόνιμη απασχόληση των ανωτέρων τους. Ο απλός ο άνθρωπος ελάχιστες φορές στο σύνολο της ζωής του θα βρεθεί κρινόμενος, ενώ ο ιερέας κρίνεται μέρα και νύχτα. Αν δεν υπήρχε η φιλοσοφία και η έτοιμη γνώση του Θεού, αυτό ήταν αδύνατο να προκύψει. Διαβάζουν οι άθλιοι τη γνώση, που παγιδεύει και προσδιορίζουν στόχους, που ήδη έχει ελέγξει ο Θεός κι οδηγούν στον κάτω κόσμο. Μέσω της φιλοσοφίας παγιδεύουν και παγιδεύονται κι έτσι διαιωνίζεται η κατάσταση. Αίμα των μαρτύρων = Πληγή του θανάτου = Παλαιά Διαθήκη = Επτά εκκλησίαι = Ληνός του θυμού = Θυμός του Θεού = 58 = Αρχιερείς = Τυφλοί οδηγοί = Κλεις του θανάτου, ενώ, Αίμα των αγίων = Φιλοσοφία = 48 = Ύδωρ ζωής = Προσευχή. Μάρτυρας = 33, ενώ, Άγιος =  28. Επειδή είναι πονηροί βασανίζονται μέχρι θανάτου και η ζωή τους είναι μία τραγωδία. Αγωνίζονται ως δούλοι για την εξουσία και πέφτουν θύματα της Παλαιάς Διαθήκης. Δε χρησιμοποιούν τη φιλοσοφία για ν’ αντιληφθούν το Λόγο του Χριστού, αλλά για να ενισχύσουν τις εξουσίες τους και να εμποδίσουν και τους υπόλοιπους να λυτρωθούν. Αίμα των μαρτύρων Ιησού = 91 = Βασιλεύς των Ιουδαίων = Σφραγίς του θηρίου = Σκορπιοί της Γης. Μόνοι τους σφραγίζονται, βασανίζονται κι επειδή ακριβώς υπάρχουν, γίνονται το αίτιο της δυστυχίας των ανθρώπων.


Τις απορίες που προέκυψαν στο Ιωάννη, αναλαμβάνει ο άγγελος να τού τις εξηγήσει κι είναι εύκολο πια ο αναγνώστης ν’ αντιληφθεί τι συμβαίνει. Το θηρίον υπήρχε, γιατί ο Υιός προϋπήρξε εκείνης της στιγμής. Ο Άψινθος έχει πέσει στη Γη, αλλά τη στιγμή που ο Ιωάννης παίρνει την Αποκάλυψη, όσον αφορά τις σάλπιγγες, δεν έχει σαλπίσει η πέμπτη κι επομένως ο Ιησούς δεν έχει πάρει τις τελικές δυνάμεις Του. Ο δράκων δεν έχει παραδώσει το θρόνο του στο θηρίον. Άρα είναι λογικό να υπήρχε και να μην υπάρχει, αλλά όσον αφορά το μέλλον του Ιωάννη να υπάρξει. Ο Ιησούς λειτουργεί κι ως ζωντανός κι ως νεκρός. Βαδίζει προς την απώλεια, εφόσον αυτός είναι ο Υιός της απωλείας, εξαιτίας της αγάπης Του προς τον Πατέρα και τους ανθρώπους. Οι μόνοι που μπορούν ν’ αντιληφθούν, συνεπώς να μην εκπλαγούν απ’ αυτήν τη μυστηριώδη κατάσταση, είναι αυτοί, που έχουν γνώση, δηλαδή ο ελληνικός κόσμος. Οι χριστιανοί που δεν είχαν σχέση με τον ελληνικό κόσμο, βρέθηκαν μπροστά σε μία μυστήρια κι ανεξήγητη κατάσταση. Ως εξιουδαϊσμένοι διδάσκονταν από την Παλαιά  Διαθήκη για το Θεό-Κύριο με τη μορφή του πνεύματος, δηλαδή του απείρου. Ο Υιός με την ανθρώπινη μορφή δεν ήταν δυνατό να γίνει κατανοητός, τη στιγμή που ο ίδιος μ’ αυτήν την μορφή ήταν η βάση της κοσμοαντίληψης του χριστιανισμού. Η έκπληξη σ’ αυτό το σημείο γεννιέται. Μαθαίνουν πρώτα για τον Υιό-άνθρωπο και μετά πιστεύουν. Η πίστη τους στη συνέχεια τους εξιουδαϊζει κι έρχονται στην ίδια φάση με τους αυθεντικούς Ιουδαίους, οι οποίοι δεν μπορούσαν ν’ αντιληφθούν πώς ένας άνθρωπος είναι Υιός του Θεού.


Όλα αυτά είναι κατανοητά μόνον από τους Έλληνες. Αυτό συμβαίνει, γιατί έχουν την κατάλληλη γνώση. Η δημοκρατία κι ο ανθρωποκεντρισμός της ενισχύουν τον άνθρωπο και τον αποθεώνουν οριακά. Αυτήν ήταν η απαραίτητη προετοιμασία για την εμφάνιση του Αλεξάνδρου. Οι Έλληνες πιστεύοντας στην αξία του ανθρώπου, κατανοούν την περίπτωση ύπαρξης κάποιου ιδιαίτερα προικισμένου ανθρώπου, που είναι δυνατό να φέρει θείες ιδιότητες. Αν δεχτεί κάποιος τον Αλέξανδρο ως φορέα της θείας γνώσης, δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο, όταν οι συνθήκες το απαιτούν, ν’ αποδώσει στον Ιησού το ρόλο Του και την ιδιότητά Του. Όλοι οι υπόλοιποι εκπλήσσονται, όταν βλέπουν ανθρώπους με τρομερές δυνάμεις να δρουν ανεξέλεγκτα. Το θηρίον υπήρχε, γιατί ο νεκρός Αλέξανδρος δρούσε αρνητικά για τους ανθρώπους. Δεν υπάρχει στην εποχή του Ιωάννη γιατί ο διδάσκαλος Του που επηρεάζει τη ζωή του, αλλά και τη ζωή αυτών, που έχουν τα ίδια δεδομένα μ’ αυτόν, αγωνίζεται ως άνθρωπος εναντίον του θηρίου. Θα υπάρξει μετά τον Ιωάννη, γιατί απ’ ένα σημείο και πέρα θα γίνει η εναλλαγή των προσώπων. Ο Ιωάννης όταν γράφει την Αποκάλυψη, χωρίζει το χρόνο σε δύο μέρη. Πίσω του υπάρχει ένας τρομερός φορέας εξουσίας, εξαιτίας του Αλεξάνδρου κι ο Ιησούς, που ήδη έχει γεννηθεί. Μπροστά του υπάρχει η πάλη για τη διαδοχή και η τελική κατάσταση.


Όλα αυτά τ’ αντιλαμβάνονται, μόνον όσοι είναι γραμμένοι στο βιβλίο της ζωής. Βιβλίον = Έλληνες = 34, ενώ, Βιβλίον της ζωής = Ελληνικός κόσμος = 79. Όσον αφορά τους λόφους πάνω στους οποίους κάθεται η πόρνη, αυτό είναι το πιο προφανές. Και τα δύο κέντρα της εξουσίας του χριστιανισμού είναι χτισμένα πάνω σ’ επτά λόφους. Η Ρώμη και η Νέα Ρώμη ποτέ δεν απέκρυψαν αυτό το γεγονός και μάλιστα πολλές φορές αναγκάστηκαν να δώσουν εξηγήσεις, για την ομοιότητα που περιγράφει η Αποκάλυψη. Οι αριθμοί αποκαλύπτουν τα πάντα εφόσον, Πόρνη καθήμενη = 68 = Δώδεκα Απόστολοι = Ονόματα βλασφημίας, ενώ, Επτά όρη = Εκκλησία = Ευρώπη = 35 =  Όλυμπος. Οι επτά βασιλείς τους οποίους παριστάνουν αυτοί οι λόφοι, είναι το σύνολο των βημάτων, που έχει διανύσει η ανθρωπότητα. Η ταύτηση των βημάτων με τους βασιλείς γίνεται εξαιτίας της έννοιας της ευεργεσίας.  Τα βήματα απαιτούν δωρεά γνώσης για την δημιουργία τους και η δωρέα είναι βασιλική ιδιότητα. Η εξέλιξη του σχεδίου που απαιτεί εξουσία πάνω στη γνώση συνδέει τους βασιλείς αυτούς με την ένοια της κομοκρατορίας από τη στιγμή που η δωρεα είναι Θεία Δωρεά. Επτά βασιλείς = Κοσμοκρατορία = 60 = Χρυσός του ναού = Χριστιανοί. Οι πέντε έπεσαν, γιατί η ανθρωπότητα έχει βαδίσει από το πέμπτο βήμα της γνώσης στο έκτο της κοσμοκρατορίας. Έχει γνωρίσει το Βασιλέα των βασιλέων κι αυτός είναι που έχει την εξουσία, την εποχή που πήρε ο Ιωάννης την Αποκάλυψη. Ο κόσμος δεν είχε ξεπεράσει τότε τον Αλέξανδρο και η Ρώμη διαχειριζόταν τη δύναμη και τη γνώση του μεγάλου Μακεδόνα. Ο Ιησούς ήρθε ως Κύριος των κυρίων κι αυτός έβαλε οριστικά την ανθρωπότητα στο έβδομο βήμα, εφόσον το σύστημα που δημιούργησε, είχε την μορφή οίκου όπου οικοδεσπότης ήταν ο Ίδιος αλλά και το ίδιο το σύστημα είχε ισχύ οικοδεσπότη στο σύνολο του πλανήτη. Οικοδεσπότης = 70, ενώ, Μέγας Βασιλεύς = 60.


Σε σχέση με το σύνολο του χρόνου κατά τον οποίο εξελίσσεται το Σχέδιο, ο οικοδεσπότης μένει για μικρό χρονικό διάστημα, που είναι το ίδιο μ’ αυτό κατά τη διάρκεια του οποίου ο διάβολος πέφτει με θυμό στη Γη και μ’ αυτό των τεσσαράκοντα δύο μηνών. Το θηρίον όπως μας περιγράφει ο άγγελος είναι ο όγδοος βασιλεύς, που όμως έχει την ιδιομορφία ν’ ανήκει στους επτά βασιλείς. Αυτό σημαίνει ότι, ο Χριστός για να ωθήσει την ανθρωπότητα στο έβδομο βήμα έπρεπε να δώσει γνώση που να την παρασύρει. Αυτή η γνώση είναι του όγδοου βήματος όπου ανήκει η Βασιλεία των Ουρανών. Ο Χριστός έδωσε την ευκαιρία στους ανθρώπους να τη γνωρίσουν και να εισαχθούν μέσα σ’ αυτήν. Η πονηρία των ανθρώπων είναι αυτή, που δεν τους το επιτρέπει.


Σ’ αυτήν την αδυναμία στηρίζεται το Μυστικό Σχέδιο. Από τη στιγμή όμως που ο Χριστός δίνει τη δυνατότητα Θέωσης και παράλληλα εκτελεί την αποστολή Του, συμβαίνει αυτό που περιγράφει ο άγγελος. Είναι ο όγδοος, γιατί η Θέωση —που πάντα αφορά τον άνθρωπο και τα σταθερά στο χρόνο χαρακτηριστικά του— είναι προσιτή. Η Βασιλεία των Ουρανών δε μεταβάλλεται, επομένως η ανθρωπότητα όταν ξεπεράσει το έβδομο βήμα, πάλι θα δεχτεί την ίδια γνώση, που είναι αυτή του Χριστού. Βασιλεία των Ουρανών = 80. Από τη στιγμή όμως που είναι απαραίτητη η θυσία, ανεξάρτητα από το αν έδωσε ο Χριστός στους ανθρώπους τη δυνατότητα να εισαχθούν στη βασιλεία κι επομένως στον Εαυτό Του τη δυνατότητα να λειτουργήσει ως όγδοος, αυτό που έμεινε στη Γη ήταν ο οικοδεσπότης, δηλαδή ο έβδομος των βασιλέων. Τα δέκα κέρατα είναι δέκα βασιλείς που —όπως θα δούμε— δεν έχουν καμία σχέση με τους μεγάλους επτά βασιλείς. Το θηρίον είναι ένας από τους επτά βασιλείς, που έχουν εξουσία πάνω στην ανθρωπότητα στο σύνολό της. Οι δέκα βασιλείς είναι βασιλείς, που αφορούν αυτούς, οι οποίοι ελέγχονται από το θηρίον. Αν δεν υπάρξει δηλαδή ο έβδομος βασιλεύς είναι αδύνατο να δοθεί εξουσία σ’ αυτούς, ώστε να ενώσουν τις δυνάμεις τους με το θηρίον.


Για ν’ αντιληφθεί ο αναγνώστης τι συμβαίνει, θα πρέπει να θυμηθεί τους παρθένους, που σφραγίστηκαν από το Θεό κι ακολουθούν το Αρνίον. Το Αρνίον είναι ο έβδομος βασιλεύς και οι παρθένοι δημιουργούν τις συνθήκες, που οριακά οδηγούν στην τιμωρία. Η τιμωρία είναι αυτή που έχει σχέση με τον άκρατο οίνο και συμβαίνει μπροστά στο Αρνίον και τους αγίους αγγέλους. Άμωμος παρθένος όμως κι εξουσία είναι έννοιες ασυμβίβαστες.


Αυτό που συμβαίνει είναι ότι μετά τη Σταύρωση του Χριστού πλήθος παρθένων ανέλαβαν  το έργο της υπεράσπισης του Λόγου του Χριστού. Επειδή αυτό έγινε χωρίς παράλληλη αμφισβήτηση της ιουδαϊκής νοοτροπίας των Αποστόλων, έμμεσα σημαίνει λήψη εξουσίας. Δεν πήραν άμεσα την εξουσία, αλλά επειδή δεν την αμφισβήτησαν και ταυτόχρονα παρέδωσαν  το έργο τους σ’ αυτούς, που την ασκούσαν, έγιναν κι οι ίδιοι αμαρτωλοί. Αυτό συνέβη για μία ώρα κι όπως την περίπτωση του εξιουδαϊσμού, αποκαλύπτει το στόχο αυτής της εξουσίας. Μία ώρα = Σοφία = Σιών = 28 = Άμωμος = Δέκα κέρατα, ενώ, Δέκα βασιλείς = Άγιοι άγγελοι = Όρος Σιών = 57 = Άγιος τόπος = Ένοχος θανάτου = Ωδή Μωυσέως. Αυτό έγινε, γιατί ήταν απαραίτητο για την εξέλιξη του Σχεδίου.


Το θηρίον είναι μία μορφή του Αρνίου και η σύγκρουση μεταξύ τους απαιτεί δυνάμεις που μόνον οι παρθένοι είναι δυνατό να εξασφαλίσουν. Ο Θεός έδωσε το έργο των παρθένων στην εκκλησία, ώστε να έχει τη δυνατότητα να πολεμήσει τους Έλληνες, αλλά εξαιτίας της λειτουργίας της, που είναι ιουδαϊκής λογικής, ήταν αδύνατο από ένα σημείο κι έπειτα αυτό το έργο να μη στρέφεται εναντίον της. Το θηρίον πήρε τη δύναμη των βασιλέων και πολέμησε το Αρνίον το ζων. Όσο το Αρνίον φέρεται ως εσφαγμένον το θηρίον είναι αυτό, που νικά και οι άνθρωποι βασανίζονται μπροστά σ’ αυτό και στους αγίους αγγέλους. Η ελπίδα της ανθρωπότητας είναι η μελλοντική νίκη του Αρνίου του ζώντος, που είναι Βασιλεύς των βασιλέων και Κύριος των κυρίων.


Όταν παρακάτω λέει ο άγγελος ότι ο Θεός έβαλε στην καρδιά τους την ιδέα να πραγματοποιήσουν το Σχέδιο Του, εννοεί αυτήν τη διπλή χρήση του έργου τους. Ο Χριστός μιλά για την καρδιά και το περιεχόμενό της. Οι άμωμοι έδρασαν όμοια με το Χριστό και παρήγαγαν αίμα. Παρήγαγαν γνώση κλειδωμένη, που προστέθηκε στον άκρατο οίνο κι έχει διπλή χρήση. Με το έργο τους έδωσαν στο θηρίον τη δύναμη να δράσει, αλλά το ίδιο έργο είναι που στα χέρια του Αρνίου του ζώντος τιμωρεί τους εθνικούς, που είναι άπιστοι. Εξαιτίας αυτής τη δράσης αυτό που ακολουθεί, είναι η ερήμωση και η γύμνια της πόρνης. Το θηρίον και οι βασιλείς μίσησαν την πόρνη και της στέρησαν κάθε πλούτο.


Από τη στιγμή που η Ρώμη πήρε την εξουσία του Ιησού και των αγγέλων Του, η ιουδαϊκή νοοτροπία της δεν επέτρεπε την καλλιέργεια του πνεύματος. Η Ρώμη έπαψε να είναι πνευματικό κέντρο και έγινε ένα κέντρο εξουσίας. Δεν ξαναγεννήθηκαν απ’ αυτή φιλόσοφοι, ποιητές κλπ. Άθλια ανθρωπάκια συνέρεαν σ’ αυτή για να πάρουν εξουσίες και κατόπιν σκορπίζονταν στον κόσμο.


Όλη αυτή η δραστηριότητα είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση των βασιλέων της Γης που η Ρώμη πάντα είχε κάτω από την εξουσία της. Οι βασιλείς της Γης είναι οι βασιλείς των εθνών, των λαών, των όχλων και των γλωσσών. Τα νερά επάνω στα οποία κάθεται η πόρνη κι είναι τα παραπάνω, είναι απαραίτητο να εξουσιάζονται  για να μη γίνονται απειλητικά και η Ρώμη ελέγχει αυτήν την εξουσία μέσω των βασιλέων που η ίδια δημιουργεί. Μέσω της εξουσία της επεμβαίνει στο χώρο και ομαδοποιεί τους όχλους και τους λαούς μέσω της γνώσης της. Με την εξουσία της παίρνει την κυρίαρχη διάλεκτο κι αφού την εμπλουτίζει μέχρι το σημείο που την ευνοεί, δημιουργεί δομές αιώνιες και πανίσχυρες. Οι Γερμανοί εξαιτίας της άθλιας Ρώμης σέρνονται στους πολέμους με την ψευδαίσθηση της ανωτερότητας, όπως κι οι Βρετανοί νομίζουν ότι κυβερνούν τα κύματα. Οι Γάλλοι καμαρώνουν για τη γλώσσα τους και δε βλέπουν ότι αυτή η γλώσσα είναι κάτω από την εξουσία της Ρώμης. Δε βλέπουν ότι, για να προστεθούν λέξεις σ’ αυτήν τη γλώσσα, έπρεπε να γίνουν επαναστάσεις και να χυθεί ανθρώπινο αίμα.


Όλα αυτά συμβαίνουν, γιατί ο Θεός εξελίσσει ένα Σχέδιο, που οδηγεί στη Θέωση μέσω της θυσίας. Η γνώμη Του ήταν να πάρει το θηρίον, την εξουσία κι επομένως η γνώμη αυτή είναι η αιτία της δημιουργίας της μεγάλης πόρνης και του βασανισμού, που είναι η μοναδική οδός προς τη Θέωση. Γνώμη του Θεού = 53 = Βασανισμός = Μεγάλη πόρνη = Οδός Κυρίου = Πνεύμα ακάθαρτον = Ύδωρ και πνεύμα = Είκοσι οκτώ. Όταν ο Χριστός συνομιλεί με το Νικόδημο αποκαλύπτει τη γνώση Του, αλλά με τέτοιο τρόπο, ώστε να μη  γίνεται κατανοητή. Για τη Θέωση απαιτείται η βασιλεία του Θεού που απόντος του Υιού Του διαχειρίστρια είναι η πόρνη η καθήμενη, που είναι δημιούργημα των δώδεκα Αποστόλων. Για να τη δει όμως κάποιος απαιτείται, όπως μας λέει ο Χριστός, να έχει γεννηθεί Άνωθεν. Άνωθεν = 28 = Σοφία = Άμωμος. Αυτός είναι μόνον ο  Χριστός κι είναι ο μόνος, που έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει τις εξελίξεις. (Ιωάν. 3.3) "αμήν αμήν λέγω σοι, εάν μή τις γεννηθή άνωθεν, ου δύναται ιδείν την βασιλείαν τού Θεού" (αλήθεια αλήθεια σου λέγω, εάν δέν γεννηθή κανείς άνωθεν, δέν μπορεί νά ιδή τήν βασιλείαν τού Θεού).


Όσον αφορά τους υπόλοιπους, για να μπουν μέσα σ’ αυτήν τη βασιλεία απαιτείται να είναι γεννημένοι από ύδωρ και πνεύμα. Στόχος του Χριστού ήταν να δημιουργήσει αυτές τις συνθήκες για όλους τους ανθρώπους, ώστε οριακά αυτό το ύδωρ και πνεύμα να γεννά όμοιους Του και άρα Θεούς ανθρώπους. Όσο το Μυστικό Σχέδιο εξελίσσεται, οι άνθρωποι μπαίνουν στη βασιλεία του Θεού, αλλά δε λυτρώνονται εξαιτίας της απουσίας του Υιού. Ύδωρ και πνεύμα = 53 = Είκοσι οκτώ, όταν, Άνωθεν = 28. Αν δεν υπάρξει η πόρνη, ώστε η δομή της να καλύψει τη Γη, είναι αδύνατο να δημιουργηθούν κοινές συνθήκες για όλους τους ανθρώπους. Η εξουσία δίνεται στην πόρνη, ώστε μέσω αυτής να δημιουργηθούν οι βασιλείς της Γης, που υπακούοντας σ’ αυτή δημιουργούν με τη σειρά τους κοινές συνθήκες στο σύνολο του πλανήτη. Ο Χριστός θυσιάστηκε για τους ανθρώπους ως τέλειος Κύριος που παίρνει το μερίδιο της θυσίας, που του αντιστοιχεί, προσπαθώντας ταυτόχρονα μέσω του Λόγου Του  να βοηθήσει αυτούς, που πραγματικά αναζητούν τη Λύτρωση στο Λόγο Του.

Back to content | Back to main menu