Κορυφή σελίδας
Ιωάννου Αποκάλυψη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Ιωάννου Αποκάλυψη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Ιωάννου Αποκάλυψη

Η τρίτη και τελευταία κρίση θα δικαιώσει οριστικά τους ανθρώπους και θα στείλει στο θάνατο οριστικά τους νεκρούς. Οι φιλόσοφοι θα πάρουν άπειρη κι άφθαρτη δόξα και τα σκουπίδια της εκκλησίας θα εξαφανιστούν από την παιδεία των ανθρώπων για πάντα. Όπως αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης το πρόβλημα για τους ανθρώπους δημιουργείται, από τη στιγμή που η γνώση για τον οποιονδήποτε λόγο μπαίνει στη λογική της ιδιοκτησίας. Αυτή η ιδιοκτησία δηλητηριάζει τα ύδατα και δημιουργεί νεκρούς  εκεί, όπου θα έπρεπε να υπάρχουν ζώντες. Αν η θάλασσα δεν ήταν μολυσμένη η Βασιλεία των Ουρανών θα ήταν προσιτή στους ανθρώπους αιώνες πριν. Δεν πρέπει ποτέ και για κανένα λόγο να υπάρχει γνώση, είτε σωστή είτε λανθασμένη, με τη μορφή ιδιοκτησίας. Πνευματική ιδιοκτησία = 96 = Βιβλίον ελισσόμενον = Πονηροί άνθρωποι = Νεκροί της θαλάσσης = Υιοί της μοιχαλίδος.

Από το (Αποκ. Ιωάν. 21.1-22.5) ο Ιωάννης περιγράφει τις συνθήκες μέσα στις οποίες ζει και θα ζήσει ο άνθρωπος ως μέλος μίας οργανωμένης κοινωνίας, που δίνει δυνατότητα Θέωσης. Ενώ μέχρι αυτό το σημείο περιγράφει τους μηχανισμούς και τους παντοκράτορες σε πλήρη δράση, στη συνέχεια περιγράφει αυτό, που προκύπτει εξαιτίας αυτής της δράσης. Η δράση του δράκοντα και του θηρίου είχαν ως συνέπεια τη δημιουργία της πόρνης και μίας νέας μορφής παιδείας, που είναι ο καινός ουρανός. Από τη στιγμή που οι μεγάλες μάχες έγιναν στον ουρανό κι αυτός πήρε την οριστική του μορφή, εμείς παίρνουμε γνώση για το περιβάλλον, όπου γεννιέται και ζει ο απλός άνθρωπος και δεν έχει δυνατότητα ν’ αλλάξει κανένα δεδομένο.


Το Μυστικό Σχέδιο του Θεού έχει ως στόχο τη δημιουργία του θηλυκού συστήματος που καθώς θα συμπεριφέρεται ως πόρνη, θα πολλαπλασιάζει τη δύναμή του, ώστε την ημέρα του γάμου να έχει τη δυνατότητα μεγάλης προσφοράς στους ανθρώπους. Αυτό το πολύ γενικό δεν είναι δυνατό να περιγράψει την κατάσταση, που είναι δυνατό ν’ αντιληφθεί ο άνθρωπος. Επειδή ο γάμος έγινε και θα ξαναγίνει, η γυναίκα δεν έχει τέλεια χαρακτηριστικά. Ενώ έχουν ξεκαθαρίσει τα πάντα στο χώρο της γνώσης οι άνθρωποι δε γεύονται τη Λύτρωση. Αυτό σημαίνει ότι η κοινωνία στην οποία γεννιέται ο άνθρωπος έχει προβλήματα που μόνον οριακά θα ξεπεραστούν. Η νύμφη έχει όλα τα στοιχεία που επιτρέπουν τη Λύτρωση, αλλά από τη στιγμή που υπάρχει ο δεύτερος θάνατος, υπάρχει καταδίκη.

Ο νέος Ουρανός και η νέα Γη

Ο Ιωάννης από το (Αποκ. Ιωάν. 21.1-21.8) περιγράφει την κοινωνία των χριστιανών στην οποία η γνώση έχει πάρει τα οριστικά χαρακτηριστικά.  Ο άνθρωπος μέσα σ’ αυτήν την κοινωνία ως ον και όχι ο καθένας ξεχωριστά γνωρίζει τα πάντα. Είναι δυνατό ν’ αντιληφθεί τη διαφορά, που υπάρχει ανάμεσα στο Χριστό και τους φιλοσόφους, όπως και στους δούλους. Αυτή η κοινωνία θεωρητικά είναι τέλεια, αλλά πρακτικά βρίσκεται σ’ αναμονή, επειδή πρέπει να γονιμοποιηθεί από τον Υιό του Θεού. Το κύριο γνώρισμά της είναι η μορφή της, που είναι αυτή της νύμφης της κεκοσμημένης. Μετά από αιώνες ο Θεός κατόρθωσε να δημιουργήσει το θηλυκό σύστημα μ’ εκείνα τα χαρακτηριστικά, που είναι δυνατό να γίνει “σάρκα μία” με  το Βασιλέα των βασιλέων και τον Κύριο των κυρίων.


Το πρόβλημα των ανθρώπων που οδηγεί στην καταδίκη είναι ότι δε σέβονται τη θνητή τους φύση και παίρνουν γνώση, που τους παγιδεύει σε αιώνιες καταστάσεις. Γεννιέται ο άνθρωπος τέλειος κι ενώ υπάρχει ο Λόγος του Χριστού, που οδηγεί στη Θέωση, ο ίδιος προτιμά να πάρει όπλα και να πολεμήσει εκεί, όπου κυριαρχούν οι αθάνατοι. Όταν υπάρχει ο Λόγος του Χριστού, γιατί να προσπαθεί ο άνθρωπος να δημιουργήσει γνώση μέσα από το άπειρο; Είναι δυνατό να φτάσει κάποιος στην τέλεια γνώση μέσω της ατελούς; Είναι δυνατό να επιχειρεί κάποιος ν’ αλλάξει τον κόσμο και τη ζωή του υποτιμώντας το έργο του Χριστού; Αν υπήρχε λύση τέλεια και πανανθρώπινη θα την έδινε ο Υιός του Θεού και δε θα εγκατέλειπε τους ανθρώπους στο έλεος των δούλων. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει τέτοια λύση, η υπόθεση Θέωση αφορά το καθαρά προσωπικό επίπεδο κι αυτή έχει δοθεί από τον Υιό. Δεν υπάρχει σοφός, που να προσέγγισε καλύτερα τα προβλήματα του ανθρώπου από το Χριστό. Ο Θεός έδωσε αυτήν τη γνώση, ώστε να μη χρειαστεί ο άνθρωπος να βυθιστεί στη φιλοσοφία, για να αντιληφθεί στα 70 του χρόνια την αξία της φιλίας ή του έρωτα. Όλα αυτά τ’ αναφέρουμε, γιατί  υπάρχουν ως γνώση και δε χρειάζεται να εφευρεθούν εκ νέου.


Η εκκλησία επεμβαίνει στη γνώση και δημιουργεί μία σύνθετη κατάσταση, που παγιδεύει. Δημιουργεί —με τη διατήρηση των πνευματικών δικαιωμάτων— μία παιδεία, που αποτελεί τον ουρανό των ανθρώπων. Ο άνθρωπος γεννιέται και βλέπει έναν ουρανό, όπου υπάρχουν όλοι οι φωστήρες, αλλά με τέτοιον τρόπο που δεν κατανοεί. Ποιος χριστιανός δε γνωρίζει σήμερα το Λόγο του Χριστού; Ποιος δε γνωρίζει για την Αθήνα; Ποιος δε γνωρίζει τον Πλάτωνα ή το Δημοσθένη; Όλοι αυτοί είναι γνωστοί, αλλά αυτό που συμβαίνει είναι περίεργο. Η εκκλησία μέσω των δικαιωμάτων διατηρεί πάντα το κοινωνικό μοντέλο, που την ευνοεί κι αδιαφορεί για τους ανθρώπους. Στηρίζεται αποκλειστικά στην υποκρισία των ανθρώπων, που αγγίζουν τη γνώση. Ο άνθρωπος μπορεί να λατρεύει το Χριστό ή να θαυμάζει την αρχαία Αθήνα αλλά δεν μπορεί να προτείνει κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που πρεσβεύει η εκκλησία.


Στη δύση και με την καλλιέργεια των εθνικών γλωσσών αυτό είναι εύκολο, γιατί ο εκλεκτός, όταν διαβάσει φιλοσοφία θα είναι σε ηλικία, που δεν τον συμφέρει η δημοκρατία και η ελευθερία. Μ’ αυτόν τον τρόπο το Δυτικό σύστημα συντηρείται κι αυτοτροφοδοτείται. Ο  ουρανός ταυτίζεται σαν γνώση με τη λίμνη του πυρός και για να τον αγγίξει κάποιος, θα πρέπει να βουτηχτεί στη λίμνη που υπάρχει στη Γη κι έπειτα να ενταχθεί κι ο ίδιος σ’ αυτόν σαν φωστήρας. Ο Δυτικός βλέπει τον ουρανό, αλλά δεν μπορεί να τον φτάσει στη διάρκεια της νεότητάς του λόγω γλώσσας και δικαιωμάτων. Υπάρχουν δούλοι, που ελέγχουν αυτήν την οδό και δεν επιτρέπουν την επαφή. Όταν εισάγεται κάποιος στο Δυτικό σύστημα παιδείας, βασανίζεται και χρονοτριβεί. Το έργο του θα τον ανεβάσει στο ουράνιο στερέωμα, αλλά ο βασανισμός του θα τον κάνει δούλο όμοιο μ’ αυτούς, που δεν του επέτρεπαν την επαφή στη νιότη του.


Μετά το Χριστό εμφανίστηκε λόγω δικαιωμάτων των ιερέων ο καινός ουρανός, αλλά μετά την Γαλλική Επανάσταση αυτός ο ουρανός δε μεταβάλλεται εξαιτίας των αξιώσεων αυτών, που βασανίστηκαν μέσα στο χώρο της παιδείας. Ουρανός καινός = 66 = Λίμνη του πυρός = Βιβλίον του θανάτου = Λίθος μυλικός = Δούλοι του Κυρίου, ενώ, Γη καινή = 32 = Σκάνδαλον = Σύστημα = Πόρνη.  Όταν ο Χριστός μιλούσε για το σκάνδαλο και το λίθο, αυτό ακριβώς εννοούσε. Γνώριζε ότι ο άνθρωπος μετά τη Σταύρωσή Του θα ζούσε μέσα σε σύστημα. Γνώριζε ότι η γνώση του συστήματος θ’ αποτελούσε το μύλο το μυλικό για όσους υπηρετούσαν αυτό το σύστημα. Επειδή βασανίζεται με στόχο ν’ απολαύσει, δεν απειλεί την έννοια της παράδοσης που δίνει αυτήν τη δυνατότητα. Η παράδοση απειλείται από στοιχεία άλλων πολιτισμών.


Σημαντικό σ’ αυτό το σημείο είναι ότι η Γη η καινή δε διαθέτει θάλασσα. Αυτό συμβαίνει, γιατί το ιουδαϊκό σύστημα είναι σύστημα ξηράς. Δεν υπάρχει γνώση διάσπαρτη στο χώρο στον οποίο ο κάθε άνθρωπος διαλέγει και παίρνει αυτό, που χρειάζεται. Οι Έλληνες που κινούνται στη θάλασσα, παίρνουν από παντού ό,τι χρήσιμο υπάρχει. Ένα έθιμο ή μία συνήθεια της Ανατολής ή της Δύσης δεν είναι δύσκολο να εφαρμοστεί στην κοινωνία τους, όταν έχει ευεργετικά αποτελέσματα. Αντίθετα ο ιουδαϊσμός και κατ’ επέκταση ο χριστιανισμός απορρίπτουν ό,τι δεν ανήκει στην παράδοσή τους. Μπορεί σήμερα μία χριστιανική χώρα να δανειστεί στοιχεία από τους ινδιάνους της Αμερικής; Η εκκλησία έχει οικειοποιηθεί την παγκόσμια γνώση, που είναι η θάλασσα και μέσω των δικαιωμάτων την έχει μετατρέψει σε κλειστή λίμνη. Για να μάθει ο χριστιανός τι συνήθιζαν οι ινδιάνοι ή οι Έλληνες θα πρέπει να σπουδάσει σε συνθήκες που επιβάλλει το σύστημα. Εξαιτίας αυτών των συνθηκών απορίπτει το σύνολο των όσων είναι δυνατόν να απειλήσουν τα κεκτημμένα δικαιώματα.


Αυτό που προέκυψε μετά τον έλεγχο της γνώσης, είναι αυτό, που περιγράφει ο Ιωάννης. Είναι η Αγία Ιερουσαλήμ, καινή πλέον. Είναι ο ουρανός ο καινός, που κατεβαίνει στη Γη ως νύμφη κεκοσμημένη. Αγία Ιερουσαλήμ = 66 = Ουρανός  καινός. Καινή Αγία Ιερουσαλήμ = Ληνός του θυμού του Θεού = 88 = Επτά εκκλησίαι του Θεού = Ιησούς Χριστός = Όνομα του Αγίου Πνεύματος. Αυτή η δομή κατεβαίνει από τον ουρανό έχοντας μέσα της τη γνώση Του. Ο Θεός την προετοίμασε να φέρει το σύνολο της γνώσης, ώστε να εμφανιστεί ως νύμφη. Το τραγικό για τους ανθρώπους είναι ότι η νύμφη αυτή εκτελεί πορνεία λόγω του Μυστικού Σχεδίου. Ενώ αναμένει τον Υιό του Θεού, ακολουθεί τους δούλους. Νύμφη κεκοσμημένη = 70 = Καθολική εκκλησία = Κωνσταντινούπολη.


Ο Θεός είναι η Σοφία και άρα από τη στιγμή που ο Χριστός έδωσε γνώση για τη Θέωση, αυτή η Σοφία βρίσκεται ανάμεσα στους ανθρώπους. Το λεπτό σημείο βρίσκεται στο Λόγο του Χριστού στον οποίο αναφέρει ρητά ότι το φως ήρθε στη Γη, αλλά η άνθρωποι προτιμούν το σκότος εξαιτίας των έργων τους, που είναι πονηρά. Η φωνή η μεγάλη που ακούγεται από τον ουρανό, λέει την αλήθεια, εφόσον οι άνθρωποι μέσα στην νύμφη την κεκοσμημένη έχουν γνώση για το Θεό κι επομένως για τη Σοφία, που είναι η Σκηνή του Θεού. Θεός = Σοφία = 28 = Σκηνή = Ληνός, όταν, Καινή Αγία Ιερουσαλήμ = Ληνός του θυμού του Θεού = 88.


Πώς όμως είναι δυνατόν όταν υπάρχει η σοφία του Θεού ανάμεσα στους ανθρώπους να μην υπάρχει Θέωση; Το Μυστικό Σχέδιο στηρίζεται ακριβώς εδώ. Η Αγία Σοφία ταυτίζεται με τον Ιησού, που λειτουργεί με τη λογική των πνευματικών δικαιωμάτων. Ο Θεός δημιούργησε  τέτοιες συνθήκες, ώστε το Μυστικό Σχέδιο να εξελίσσεται και ταυτόχρονα ο άνθρωπος να έχει πρόσβαση στη γνώση. Δεν υπάρχει άνθρωπος, που να ζήτησε γνώση και να μην πήρε την τέλεια γνώση του Χριστού.


Η εκκλησία δεν μπόρεσε ποτέ, όσο κι αν προσπάθησε, να εξαφανίσει το Λόγο του Χριστού. Είχε να διαλέξει πάντα ανάμεσα στο φανερό λόγο και την εξουσία και τον κρυφό και την αυτοκατάργησή της. Η θέση του ανθρώπου ήταν δυσμενής, μόνον όταν επιδίωκε μέσω της γνώσης του Χριστού να πάρει δόξα και να πολεμήσει το σύστημα. Σε προσωπικό επίπεδο δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα κι ο Θεός έδινε απλόχερα στον άνθρωπο παραπάνω από ό,τι ζητούσε. Δωρεάν έδινε και δίνει στους ανθρώπους το ύδωρ ζωής που αυτόματα μετατρέπει τον κάθε άνθρωπο σε υιό Του.


Όποιος παίρνει γνώση απευθείας από το Λόγο του Χριστού και πιστεύει σ’ αυτόν γίνεται όμοιός Του και φίλος Του. Ύδωρ ζωής = Φιλοσοφία = 48 = Φιλόθεος = Παρθένος = Φρόνιμος = Παντοδύναμος. Ο άνθρωπος που δε γίνεται δούλος καμίας ψευδοφιλοσοφίας και καμίας εξουσίας σ’ ό,τι αφορά τη ζωή του, δεν έχει να φοβάται τίποτε. Ο Ίδιος ο Θεός τον προστατεύει, όπως προστατεύει τον Υιό Του. Αυτός αποκτά τα χαρακτηριστικά του Υιού και θα κληρονομήσει, όταν το Μυστικό Σχέδιο ολοκληρωθεί. Όλοι οι υπόλοιποι ψεύτες και δειλοί, οι άπιστοι, οι φονιάδες κι οι πόρνοι εντάσσονται μέσα στη λίμνη του πυρός. Αυτό είναι αναπόφευκτο και δεν οφείλεται σε προσωπικό μίσος του Θεού, αλλά σε προσωπική επιλογή των παραπάνω.


Η Σοφία του Θεού έθεσε σ’ εφαρμογή ένα Σχέδιο, που μακροπρόθεσμα θα ωφελούσε τον άνθρωπο. Απ’ αυτό το σημείο κι έπειτα είναι καθαρά θέμα επιλογής του καθενός. Όταν ο Χριστός σταυρώνεται πιο φτωχός από τον τελευταίο φτωχό του κόσμου, όταν ο Χριστός εξαιτίας της αγάπης Του για τους ανθρώπους σκορπά τη δυστυχία ανάμεσα στους ανθρώπους που αγαπά, τι μπορούν να περιμένουν οι άθλιοι; Τι μπορεί να περιμένει ο δούλος Αυτού του Κυρίου, όταν κάθεται σε λαμπρό θρόνο και δε διστάζει να κατασφάξει τους ανθρώπους, για να διατηρηθεί σ’ αυτόν; Τι μπορεί να περιμένει ο Πάπας της Ρώμης ή ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης; Πώς μπορεί ν’ αγνοήσει ο Θεός τα παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα, ενώ βλέπει τους δούλους μέσα στη χλιδή;


Η Αγία Σοφία δημιούργησε το θηρίον κι αυτό τον οίκο του Θεού. Όποιος μπαίνει σ’ αυτόν τον οίκο και δεν είναι παρθένος γεύεται θάνατο του οποίου χειρότερος δεν είναι δυνατό να υπάρξει. Η Σκηνή του Θεού υπάρχει στη Γη, αλλά είναι τρομερά επικίνδυνη για τους άθλιους. Σκηνή του Θεού = Εξουσία μεγάλη = Ιουδαϊσμός = Ληνός του θυμού = 58. Η εκκλησία και οι οκνηροί της δούλοι φροντίζουν, ώστε το σύνολο των ανθρώπων που θέλουν να γευθούν την εξουσία, να γεύονται το δεύτερο θάνατο. Υπηρετούν εν αγνοία τους το Μυστικό Σχέδιο του Θεού, που απαιτεί αυτό το μεσοδιάστημα της θυσίας. Όλοι αυτοί εισάγονται στη λίμνη, που καίγεται εν πυρί και θείω. Βασανίζονται μέρα και νύχτα χωρίς την παραμικρή ελπίδα, αφού οι ίδιοι καταστρέφουν το μέσον, που οδηγεί στη Λύτρωση. Πυρ και θείον = Χριστιανοί = 60 = Χιτών άρραφος = Κοσμοκρατορία, ενώ, Λίμνη πυρός και θείου = Ποτήριον της οργής = 98 = Ιησούς ο Ναζωραίος.


Ο αναγνώστης βλέπει ότι οι αριθμοί αποκαλύπτουν τι ακριβώς συμβαίνει στο εσωτερικό  του χριστιανικού συστήματος, όπου τίποτε  δεν είναι ορατό σαν μηχανισμός που δρα μ’ οποιονδήποτε τρόπο, ώστε να είναι δυνατό ν’ αποκαλυφθεί. Ο Ιωάννης όπως κι εμείς στη θεωρία μας έπρεπε να βγούμε από το σύστημα κι από το χρόνο ώστε να δούμε την πόρνη, που κρατά το ποτήριον. Όταν επανερχόμαστε στα κοινά για όλους δεδομένα, βλέπουμε ότι τα πάντα αλλάζουν μορφή και γίνονται πολλαπλάσια επικίνδυνα, αφού παρ’ όλη τη γνώση υπάρχει η καταδίκη.

Η ουράνιος Ιερουσαλήμ

Από το (Αποκ. Ιωάν. 21.9-22.13) ο Ιωάννης βλέπει καθαρά τη Βασιλεία των Ουρανών. Βλέπει την υπόσχεση του Θεού, όπως αυτή δόθηκε από το στόμα του Υιού. Είναι το τελικό σύστημα στο οποίο δε θα υπάρχει τίποτε άσχημο και τίποτε ρυπαρό. Είναι το σύστημα όπου ο κάθε άνθρωπος θα παίρνει τέλεια γνώση και θα είναι Υιός του Θεού, Θεός. Μέσα σ’ αυτό το σύστημα η γνώση παραμένει η ίδια, αλλά δεν υπάρχει η κατάσταση που ο άνθρωπος πρέπει να επιλέξει και άρα το ενδεχόμενο να καταδικαστεί. Όπως αναλύσαμε και στην περιγραφή του Σχεδίου είναι η μετάλλαξη του πιο αμαρτωλού συστήματος σε θεϊκό, ώστε να μπορέσουν όλοι οι άνθρωποι και στο άπειρο του χρόνου, που ακολουθεί, να γευθούν τη Θέωση.


Ο Χριστός δημιούργησε με τη διδασκαλία Του και τη Σταύρωσή Του το αρχικό σύστημα, που άρχισε να επεκτείνεται στη Γη. Ο χριστιανισμός είναι βασισμένος στις επιλογές του Χριστού και στα θεμέλια που Εκείνος έθεσε. Έδωσε την ισχύ στον Πέτρο, ώστε ν’ αποτελέσει με τους άλλους Αποστόλους τους θεμέλιους λίθους μίας ανίκητης κοινωνίας στους αιώνες των αιώνων. Με την απουσία του οι δούλοι αποτέλεσαν τα θεμέλια μίας εξαιρετικά άθλιας κοινωνίας, που κατά το Μεσαίωνα άγγιξε τα όρια αυτής της αθλιότητας. Δημιουργήθηκε η νύμφη η κεκοσμημένη, για μικρό χρόνο, όπως υποσχέθηκε ο Χριστός, ώστε το τελικό σύστημα στη συνέχεια να πάρει τη δόξα του Θεού και να λάμψει σαν λίθος τιμιότατος, που δε θα έχει ποτέ και για κανένα λόγο την ανάγκη φωστήρα.


Είναι μικρός χρόνος τα 2000 χρόνια στη διάρκεια των οποίων ο άνθρωπος βρίσκεται στο έλεος των δούλων; Είναι στην πραγματικότητα ελάχιστος σε σχέση με το χρόνο, που ακολουθεί. Για να μπορέσει ο άνθρωπος να ζήσει, έπρεπε ν’ αγωνιστεί και να παλέψει, όπως ο ίδιος σήμερα μπορεί να καταλάβει. Τι μπορούσε να πει ο Χριστός στους ανθρώπους εκείνη την εποχή; Να τους πει για τους δορυφόρους, για τ’ αεροπλάνα, για τους υπολογιστές και τα συστήματα κλιματισμού; Ο Θεός και ο Υιός Του γνώριζαν τις δυνατότητες του ανθρώπου, αλλά δεν ήταν δυνατό να περιγράψουν τίποτε, επειδή ο κόσμος που βλέπουμε είναι προϊόν συλλογικής εργασίας κι απείρων θυσιών. Τι μπορούσε να πει σ’ έναν ψαρά; Ότι έχει τις δυνατότητες να περπατήσει στο φεγγάρι; Αυτό θα ήταν ψέμα κι υποκρισία. Ο άνθρωπος ως ον περπάτησε στο φεγγάρι. Τα παιδιά των ψαράδων, των εργατών και των υπολοίπων εργαζομένων κοπίασαν και τα κατάφεραν.


Ο Θεός δεν ήταν άδικος απέναντι σε κανέναν. Ο Ίδιος εργάζεται μέρα και νύχτα, όπως κι ο  Υιός Του. Στον πολυαγαπημένο του Υιό έδωσε τη χαρά της ανθρώπινης παρουσίας, αλλά η αγάπη Του για τ’ ανθρώπινο γένος Τον οδήγησε στην επιλογή της Θυσίας. Ο άνθρωπος έπρεπε να σκαρφαλώσει και να ματώσει, για να καταφέρει αυτό που σήμερα βλέπουμε. Το όρος το μέγα που βλέπει ο Ιωάννης, έπρεπε να κατακτηθεί. Ο Θεός έδωσε τη γνώση Του και προσδιόρισε το στόχο. Σήμερα ποιος θα τολμούσε με τη γνώση της τεχνολογίας να προτείνει την επιστροφή στα σπήλαια; Ποιος δεν εκτιμά, όσα προσφέρει η τεχνολογία στον άνθρωπο; Η διαφορά μεταξύ Θεού κι ανθρώπου βρίσκεται σ’ αυτό το σημείο. Ο Θεός γνώριζε από την εποχή των σπηλαίων αυτό, που ο άνθρωπος μόνο σήμερα απόκτησε τη δυνατότητα να δει. Ο Θεός θέλησε να κτίσει ένα θρόνο, για να τον παραδώσει στον άνθρωπο και όχι για να ικανοποιήσει τη ματαιοδοξία, που δεν Τον αφορά. Θρόνος = Όρος μέγα = Τεχνολογία = Σωτηρία = 41 = Φωνή μεγάλη.


Όταν ο Χριστός έλεγε ότι η Σωτηρία έρχεται μέσω των Ιουδαίων γνώριζε τι έλεγε, γιατί χωρίς την ιουδαϊκή φιλοσοφία είναι αδύνατο να δομηθεί σύστημα ισχυρό, όσο απαιτείται για την ανάπτυξη της τεχνολογίας. Αν δεν υπήρχε ο χριστιανισμός τίποτε απ’ αυτά, που σήμερα θεωρούνται ευνόητα, δε θα υπήρχαν. Αν ο αναγνώστης μελετήσει τα τεχνολογικά επιτεύγματα των μωαμεθανών, των βουδιστών ή άλλων θρησκειών, θ’ αντιληφθεί του λόγου το αληθές. Ο Θεός έδωσε μέσω του Υιού Του γνώση για τη Βασιλεία των Ουρανών, ώστε να προϊδεάσει τον άνθρωπο για το ό,τι πρόκειται ν’ ακολουθήσει. Στο χρόνο στον οποίο το Σχέδιο βρίσκεται σ’ εξέλιξη, αυτή η βασιλεία κατακτάται δύσκολα και με αμέτρητο κόπο. Βασιλεία των Ουρανών = 80 = Όρος μέγα καιόμενον.


Ο Ιωάννης σ’ αυτό το σημείο βλέπει τη Βασιλεία των Ουρανών, αλλά όταν τα δεδομένα αλλάζουν. Όταν δηλαδή ο Υιός του Θεού επανεμφανίζεται με τη δόξα και την ισχύ να οδηγήσει εκ του ασφαλούς το σύνολο των ανθρώπων στην κορυφή αυτού του όρους.. όταν η  Αγία Ιερουσαλήμ κατεβαίνει από τον ουρανό έχοντας τη δόξα του Θεού και φωστήρα όμοιο με λίθο τιμιότατο. Αυτά πρακτικά σημαίνουν ότι ο Χριστός άφησε ένα Λόγο, που στις μέρες μας είναι ουσιαστικά αχρησιμοποίητος. Το σύστημα βασίζεται στο λόγο των δούλων και γι’ αυτό μοιάζει με νύμφη κεκοσμημένη κι έχει μέσα του το δεύτερο θάνατο.


Όταν το σύστημα βασιστεί απόλυτα στο Λόγο  του Χριστού τότε είναι αδύνατο να μη λάμψει σαν λίθος τιμιότατος. Όταν ο Χριστός γίνει ηγέτης του συστήματος και γίνει “σάρκα μία” μ’ αυτό, είναι αδύνατο να μην ακολουθήσει η Λύτρωση. Δόξα του Θεού = Χριστός = 46 = Αιώνια δόξα. Ο Χριστός είναι ο ποιμένας κι ο Ίδιος είναι ο φωστήρας του κόσμου. Ποιμένας = Φωστήρας = Καθήμενος = 44 = Παντοκράτωρ = Θεός ζων. Όταν Αυτός είναι ο φωστήρας, τότε και μόνον παρουσιάζεται η λάμψη του λίθου του τιμιότατου. Λίθος τιμιότατος = Βασιλεία των Ουρανών = 80  = Δώδεκα λεγεώναι αγγέλων = Βασιλεύς των Ελλήνων. Από τη νύμφη την κεκοσμημένη που αντιπροσωπεύει το πιο επικίνδυνο βήμα, που είναι το έβδομο, ο άνθρωπος μέσω του λίθου του τιμιότατου εντάσσεται στο όγδοο βήμα, που είναι ο προθάλαμος της Θέωσης. Αυτό που μας ενδιαφέρει, είναι να δούμε πώς συμβαίνει κι ενώ υπάρχει η Βασιλεία των Ουρανών όλους αυτούς τους αιώνες, δεν είναι δυνατό να γίνει προσιτή απ’ όλους. Αυτή η πόλη όπως μας περιγράφει ο Ιωάννης, είναι χτισμένη με συγκεκριμένο τρόπο κι επιπλέον προστατεύεται  με τείχη. Ο κάθε άνθρωπος που θέλει να δει τη δόξα του Θεού είναι υποχρεωμένος ν’ ακολουθήσει ένα συγκεκριμένο δρόμο για να μπει μέσα σ’ αυτήν. Για να γίνει αυτό αντιληπτό,  θα πρέπει να δούμε πώς είναι δομημένα αυτά τα τείχη, ώστε να διαπιστώσουμε το λόγο ύπαρξής τους και την αναγκαιότητά τους. Ο Ιησούς πριν σταυρωθεί άφησε πνευματικά δικαιώματα στους Αποστόλους και τους ενημερώνει ταυτόχρονα για τη θεμελίωση της νέας κατάστασης. Ενώ ο Ιησούς εγκαταλείπει τον κόσμο, αφήνει δώδεκα Αποστόλους που ο Ίδιος ονομάζει καθαρούς κι επιπλέον αφήνει γνώση για την επερχόμενη βασιλεία του Θεού.


Μετά τη Σταύρωση δηλαδή έχουμε τα εξής δεδομένα: Λίθος = Καθαρός = 34, και, Δώδεκα θεμέλιοι = 68 = Δώδεκα Απόστολοι = Βασιλεία του Θεού. Αυτοί οι Απόστολοι πήραν εντολές να σκορπιστούν στον κόσμο και να διδάξουν. Ο χώρος στον οποίο έφτασε ο Λόγος του Χριστού, είναι ο χώρος, όπου εδράζεται η Ιερουσαλήμ. Εξαιτίας την ιουδαϊκής φιλοσοφίας των Αποστόλων αρχίζει και δομείται τείχος πάνω στους θεμέλιους λίθους λόγω των δικαιωμάτων στο Λόγο του Χριστού. Είναι δυνατόν όμως να μπει κάποιος στη Βασιλεία των Ουρανών παρακάμπτοντας το Λόγο του Χριστού; Ο άπιστος απέναντι στο Χριστό βρίσκει μπροστά του ένα ανίκητο τείχος, που είναι ο Ίδιος ο Χριστός κι ο Λόγος Του. Πάνω στους θεμέλιους είναι χτισμένο ένα σύστημα, που ελέγχει τα πάντα μέσω του Λόγου του Χριστού. Τείχος μέγα = 46 = Χριστός = Ιουδαίοι = Διδάσκαλοι.


Αυτό το μέγα τείχος λόγω της ισχύος του Λόγου του Χριστού άρχισε να υψώνεται αμέσως μετά τη Σταύρωση του Χριστού. Πήρε το οριακό ύψος όταν οι Ιουδαίοι σκόρπισαν τη γνώση του Χριστού μέσα στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και πήραν την κοσμοκρατορία. Από ένα σημείο και πέρα εξαιτίας των εξουσιών, που άρχισαν να εμπλέκονται, πρόσβαση στη βασιλεία είχαν μόνον οι χριστιανοί κι όσοι δέχονταν να πάρουν γνώση με τους όρους της εκκλησίας και άρα του Σίμωνα. Το τείχος το μέγα έγινε λοιπόν και τείχος υψηλόν. Τείχος υψηλόν = 60 = Χριστιανοί = Σίμων Ιωνάς = Κοσμοκρατορία.


Από τη στιγμή που υπάρχουν αυτά τα δεδομένα υπάρχουν τρεις δυνατές επιλογές για τους ανθρώπους που γεννιούνται ανά τους αιώνες. Η πρώτη επιλογή είναι να μην επιχειρήσει κάποιος να πάρει γνώση και να παραμείνει στην άγνοια. Η δεύτερη περίπτωση είναι να πάρει δικαιώματα πάνω στη γνώση..  άρα να γίνει διδάσκαλος και ν’ αποτελέσει λίθο του τείχους. Η τρίτη και τέλεια είναι να πάρει γνώση, και να μην πάρει δικαιώματα και να εισαχθεί μέσα στη βασιλεία ως υιός του Θεού. Οι περιπτώσεις που μας ενδιαφέρουν είναι οι δύο τελευταίες. Οι ιερείς του χριστιανισμού συνθέτουν το τείχος. Είναι ταυτόχρονα θύτες και θύματα. Είναι θύματα, γιατί εξαιτίας της γνώσης του Χριστού θυσιάζουν τη ζωή τους κι είναι επίσης θύτες, γιατί, όπως προείπε ο Χριστός, οι υποκριτές όχι μόνο δεν εισέρχονται στη Βασιλεία των Ουρανών, αλλά εμποδίζουν και τους υπόλοιπους. Η ιεραρχία της εκκλησίας σ’ ό,τι αφορά την τοποθέτησή της στο τείχος, έχει τη μορφή αντεστραμμένης πυραμίδας. Όσο πιο ψηλά βρίσκεται μέσα σ’ αυτήν ένας δούλος, τόσο πιο βαθιά στον κάτω κόσμο των θεμελίων βυθίζεται.


Ο Ιησούς έδωσε στους θεμέλιους χαρακτηριστικά εθνικών και μέθυσων, ώστε να μην είναι δυνατή η πτώση του τείχους. Εθνικός = Μέθυσος = 42 = Γρανίτης. Όλοι οι χριστιανοί που είναι ενταγμένοι στο σύστημα της υπεραξίας από τον Πάπα ως τον τελευταίο θρησκόληπτο αποτελούν το τείχος. Όταν ο άνθρωπος γεννιέται κι είναι μικρό παιδί βρίσκεται μέσα στη βασιλεία. Οι άθλιοι μέσω της δηλητηριασμένης παιδείας τον αποβάλλουν απ’ αυτή και του δίνουν γνώση, ώστε να δοκιμάσει να μπει εκεί, όπου βρισκόταν και δεν το γνώριζε. Έξω από τα τείχη γίνεται η μεγάλη μάχη του πνεύματος. Οι σοφοί αυτού του κόσμου είναι έξω από τη βασιλεία, γιατί προσπαθούν να νικήσουν τ’ ανίκητο. Προσπαθούν να νικήσουν με ατελή γνώση τους δούλους, που έχουν δικαιώματα στην τέλεια γνώση.


Αυτό το τείχος όμως έχει ανοίγματα, που είναι οι πυλώνες, απ’ όπου μπορεί να εισαχθεί ο άνθρωπος. Στους πυλώνες δε δίνεται μάχη, αλλά υπάρχουν άγγελοι, που τους φυλάνε. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος γνωρίζει και πιστεύει στο Χριστό, είναι προφανές ότι γνωρίζει κι από πού είναι δυνατό να εισέλθει στη Βασιλεία. Δώδεκα πυλώναι = Ιερουσαλήμ = Κληρονόμος = Πνεύμα του Θεού = 52. Ο Χριστός μίλησε για την ισχύ των δώδεκα λεγεώνων Αγγέλων κι είναι ευνόητο ότι αυτοί οι άγγελοι, εφόσον δε χρησιμοποιήθηκαν τότε, χρησιμοποιούνται  για να προστατεύσουν το Σχέδιο του Θεού. Η Ιερουσαλήμ και το μυστήριό της προστατεύεται όλους αυτούς τους αιώνες απ’ αυτές τις δυνάμεις. Οι πυλώνες είναι 12 και προστατεύονται από δώδεκα αγγέλους, από τον καθένα ξεχωριστά, αλλά κι όλους μαζί. Αυτό συμβαίνει, γιατί, αν ένα πυλώνας δεχτεί μία επίθεση, θα πρέπει ο επιτιθέμενος να νικήσει την απόλυτη ισχύ κι επειδή αυτό δε συμβαίνει, αρκούν συνολικά και δώδεκα άγγελοι.


Η ένταξη στη βασιλεία είναι προσωπική υπόθεση του καθενός και η προστασία των πυλώνων έχει σχέση μ’ αυτούς, που προσπαθούν να διαταράξουν αυτήν την ισορροπία. Δεν είναι δυνατό να επιτραπεί ακόμα και στο Μαρξ ν’ ανοίξει τους πυλώνες, πριν συμπληρωθεί ο χρόνος. Μιλάμε για το Μαρξ, γιατί αυτός αντιμετώπισε τις δώδεκα λεγεώνες αγγέλων και όχι δώδεκα αγγέλους, όπως οι συνηθισμένοι φιλόσοφοι. Δώδεκα άγγελοι = Θησαυρός = Λεγεώνα αγγέλων = Άσβεστο πυρ = 50 = Ακρατοποσία, ενώ, Δώδεκα λεγεώναι αγγέλων = 80 = Βασιλεία των Ουρανών. 12χ12 = 144. Μέχρι αυτό το σημείο τα μεγέθη αφορούν αυτούς, που απειλούν το Σχέδιο κι όχι τους συνηθισμένους ανθρώπους. Ο απλός άνθρωπος ανάλογα με το χώρο στον οποίο γεννιέται και παίρνει γνώση, θα επιχειρήσει να μπει από συγκεκριμένη κατεύθυνση.. είτε από την ανατολή είτε από τη δύση κλπ. Επειδή δεν έχει στην κατοχή του την απόλυτη γνώση δεν προσπαθεί να νικήσει την Ιερουσαλήμ, αλλά να διαπεράσει τους πυλώνες που έχει εμπρός του. Αν το κατορθώσει έχει κερδίσει την Αιώνιο Ζωή κι αυτό είναι δυνατόν, επειδή ο άνθρωπος παίρνει γνώση για το Θεό. Τρεις πυλώναι = Αλήθεια του Θεού = Ιερός Λόγος = 63 = Δείπνον του γάμου.


Στον πυλώνα ο άνθρωπος παίρνει γνώση και κρίνεται. Κάθε πλευρά που οδηγεί στη Βασιλεία των Ουρανών, τη φυλάγουν τρεις άγγελοι. Ο απλός άνθρωπος δεν είναι δυνατό να ξεπεράσει τους δώδεκα αγγέλους, που φυλάγουν τα τείχη από τα οποία επιχειρεί να εισέλθει, αλλά είναι δυνατό να ξεπεράσει τους τρεις. Ο Λόγος του Χριστού είναι δοσμένος με τη μορφή άκρατου οίνου. Ο άνθρωπος παίρνει αυτόν τον οίνο από τους τρεις αγγέλους. Τρεις άγγελοι = Άκρατος οίνος = 61 = Θείο βρέφος. Αν είναι φρόνιμος και δεν επιδιώκει την εξουσία και την εκμετάλλευση, δεν υπάρχει πιο εύκολο πράγμα από το να ενταχθεί στη Βασιλεία των Ουρανών. Φρόνιμος = Παρθένος = 48 = Ακρατοπότης = Νεανίσκος = Λαός του Θεού. Αν είναι όμως ψεύτης, κλέφτης, πόρνος κι οτιδήποτε άλλο, μεθά από τον οίνο και γίνεται μέθυσος. Όλοι αυτοί οι μέθυσοι μέσω των δικαιωμάτων της πόρνης χρησιμοποιούνται στη δομή που απαιτεί το τείχος.


Η εκκλησία προσπαθεί πάντα στην αρχή να εξιουδαΐσει τους ανθρώπους, ώστε να είναι εύκολο να γίνουν μέθυσοι. Αν κάποιος δεν είναι εξιουδαϊσμένος και πάρει απευθείας τη γνώση του Χριστού είναι επικίνδυνος για τους δούλους. Το σύστημα κατορθώνει με τον εξιουδαϊσμό κι επιβιώνει συντηρώντας παράλληλα και το τείχος. Ξαναγυρνάμε στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πόλης και βλέπουμε ότι αυτή η πόλη είναι τετράγωνη κι όλες της οι διαστάσεις είναι ίσες με δώδεκα χιλιάδες στάδια. Όταν εξετάσαμε την περίπτωση των δύο μαρτύρων, αναφέραμε ότι η μέτρηση του ναού και του θυσιαστηρίου έγιναν με κάλαμο. Εξαιτίας του Μυστικού Σχεδίου και των δικαιωμάτων των Αποστόλων εκείνη η κάλαμος  έγινε στα χέρια της εξουσίας ράβδος. Πάντα οι μετρήσεις γίνονται με κάλαμο κι ο ιδανικός κάλαμος είναι ο χρυσός, που είναι η αλήθεια του Θεού. Χρυσούς κάλαμος = 63 = Αλήθεια του Θεού = Ιερός Λόγος. Χρυσός κάλαμος = 61. Μόνον ο Θεός γνωρίζει τι πραγματικά συμβαίνει στον κόσμο κι αυτή η γνώση μεταφέρεται μέσω της Αποκάλυψης.


Ο Ιησούς μετά τη Σταύρωσή Του έχτισε τα τείχη σε μία επιφάνεια, που ήδη είχε πάρει τα χαρακτηριστικά του βασιλείου του Θεού. Είχε προηγηθεί ο Αλέξανδρος κι αποτέλεσμα εκείνης της παρουσίας ήταν μία κατάσταση όμοια με τη σημερινή. Υπήρχε ένα κέντρο εξουσίας και μία περιφέρεια, που ήταν δυνατό ν’ αυξηθεί ή να μειωθεί αλλά, χωρίς ν’ αλλάξει τα χαρακτηριστικά του πυρήνα. Η πόλις υπήρχε, αλλά ήταν ανοχύρωτη κι ευάλωτη. Τετράγωνος πόλις = Βασίλειον του Θεού = Σκηνή του Μαρτυρίου = 77 = Υιός του Ανθρώπου = Βασιλεύς βασιλέων. Ο Χριστός μετά θάνατον κήρυξε την έναρξη της βασιλείας του Θεού στο βασίλειό Του. Με την εμφάνισή Του έθεσε του θεμέλιους του τείχους που δίνουν σταθερότητα στη δομή του βασιλείου. Το βασίλειον του Θεού γίνεται βασίλειον του Ιησού κι είναι αυτήν τη στιγμή απόλυτα ανεπτυγμένο, αφού καλύπτει το σύνολο σχεδόν του πλανήτη. Αυτό αφορά όχι τόσο το επίπεδο των πιστών και το αριθμό τους, αλλά τις πρακτικές που εφαρμόζονται παγκόσμια κι έχουν σχέση με τη γνώση.


Αυτό συμβαίνει, γιατί ανεξάρτητα από τις διάφορες θρησκείες που υπάρχουν, η διεθνής κοινωνία των εθνών λειτουργεί με βάση τη λογική του Ιησού και των πνευματικών δικαιωμάτων. Δώδεκα χιλιάδες στάδια = Εχθροί άνθρωποι = Απόστολοι του Ιησού = Θεμέλιοι του Ιησού = Βασίλειον του Ιησού = Έλκος κακόν και πονηρόν = 89. Αυτό επιδιώχθηκε από το Θεό, ώστε να είναι δυνατή η παγκόσμια Λύτρωση. Ανεξάρτητα το χριστιανικό χώρο, θα έπρεπε η ζωή της παγκόσμιας κοινωνίας να επηρεάζεται από  τις χριστιανικές πρακτικές, ώστε, όταν αυτές εξαλειφθούν, να υπάρξει γενικό αποτέλεσμα. Αυτή η διαφορά παρουσιάζεται και στο ότι, ενώ εξαιτίας του θηρίου και του δράκοντα οι άνθρωποι βασανίζονται σ’ ακτίνα χιλίων εξακοσίων σταδίων, η Βασιλεία των Ουρανών αφορά πολλαπλάσια έκταση. Οι χριστιανοί βασανίζονται περισσότερο από τους υπόλοιπους, αλλά η Λύτρωση θ’ αφορά και τους υπόλοιπους. Χίλια εξακόσια στάδια = Βασιλεία του θηρίου = Κύριος των Ιουδαίων = 87 = Θρόνος μέγας λευκός.


Όσον αφορά το τείχος της πόλης, αυτό αφορά αυτούς, που για τον οποιονδήποτε λόγο φέρουν γνώση κι επομένως δικαιώματα κι εμποδίζουν τους ανθρώπους να μπουν ως σύνολο μέσα στη Βασιλεία των Ουρανών. Η ιδιαιτερότητα του τείχους βρίσκεται στο γεγονός ότι ο χριστιανικός κόσμος είναι ένας μεικτός κόσμος, που αποτελείται από Έλληνες κι Ιουδαίους. Ο Χριστός άφησε δικαιώματα σ’ Ιουδαίους και δημιούργησε τα θεμέλια αυτού του κόσμου. Οι Έλληνες που υπήρξαν κατά την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, μετατράπηκαν για λόγους συμφέροντος σ’ εθνικούς και συνέβαλαν στη θεμελίωση του τείχους. Μέχρι την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης Έλληνες δεν υπήρχαν, ώστε ν’ απειλούνται τα καθαρά ιουδαϊκά τείχη. Όμως μετά απ’ αυτήν άρχισε ν’ απειλείται η δομή και το Μυστικό Σχέδιο. Το σύστημα δημιουργώντας συνθήκες σφραγίσματος πάνω στους Έλληνες κατόρθωσε όχι μόνο να μην απειλείται, αλλά και να προστατεύεται απ’ αυτούς. Ο σημερινός Έλληνας φιλόσοφος οποιασδήποτε εθνικότητας, όχι μόνο δεν το απειλεί, αλλά αντίθετα και το προστατεύει. Δέχεται το Λόγο του Χριστού, αλλά εκ του πονηρού συμβιβάζεται με τις πρακτικές της εκκλησίας. Το τείχος πήρε τα τελικά λειτουργικά χαρακτηριστικά του μετά τη Γαλλική Επανάσταση και στην εποχή μας είναι ορατό. Απλά οι Έλληνες συνθέτουν την άνω δομή κι οι εθνικοί τα θεμέλια. Όλοι όμως συμβιβάζονται με την ιουδαϊκή φιλοσοφία. Εθνικοί = Γρανίτης = 42, Ιουδαίοι = Τείχος μέγα = 46, ενώ, Έλληνες = Τείχος = Λίθος = 34.

Back to content | Back to main menu