Κορυφή σελίδας
Ιωάννου Αποκάλυψη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Ιωάννου Αποκάλυψη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Ιωάννου Αποκάλυψη

Οι εθνικοί κι ο άγγελός τους κατοικούν πάντα εκεί, όπου βρίσκεται ο θρόνος του σατανά. Τα δικαιώματα του Ιησού δόθηκαν σε συγκεκριμένο πρόσωπο κι απ αυτό το πρόσωπο, στη συνέχεια, παραδόθηκε ο Λόγος στους εθνικούς. Θρόνος του σατανά = 67 = Διαθήκη του Θεού = Σίμων Πέτρος = Εκλεκτός του Κυρίου = Καταραμένη εκκλησία. Εθνικοί = Πέργαμος = 42 = Ιησούς. Ο Κύριος-Ιησούς δεν κατηγορεί τον άγγελο αυτό, για το αν κρατά τ όνομά Του και την πίστη Του, αλλά για την ανοχή απέναντι στους Νικολαΐτες. Οι εθνικοί δεν κατηγορήθηκαν ποτέ ότι αγνόησαν τ όνομα  του Χριστού. Οι χριστιανοί κι ο Πέτρος, ακόμα και τις αθλιότητές τους τις κάνουν “εν ονόματι του Χριστού”. Αυτό για το οποίο κατηγορεί ο Υιός του Ανθρώπου, είναι η διδαχή των Νικολαϊτών. Αυτή η διδαχή είναι η ψευδοφιλοσοφία, που αναπτύχθηκε από τους Αποστόλους, αποτέλεσμα της οποίας ήταν αυτό που βλέπουμε ως θρόνο του Ιησού. Η διδαχή αυτή είναι ανεκτή από τον άγγελο της Περγάμου. Αυτό, όπως θα δούμε μέσα στην Αποκάλυψη, συμβαίνει για σαράντα δύο μήνες, που είναι ο απαιτούμενος για το Σχέδιο χρόνος. Διδαχή των Νικολαϊτών = Τεσσαράκοντα δύο μήναι = Υιός της απωλείας = Πιστοί του Ιησού = Θεός του βασανισμού = Θρόνος του Ιησού. Ο άγγελος αυτός είναι αδύνατο να μετανοήσει, εφόσον στηρίζει την ισχύ του σ αυτήν τη διδαχή. Ο Κύριος-Ιησούς επιτέθηκε όπως είναι φυσικό στην έδρα του κι αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης, ήταν η αθλιότητα που χαρακτηρίζει τη ζωή των ιερέων του χριστιανισμού.

Η φιλοσοφία του Θεού, που είναι η δίστομος ρομφαία, δημιούργησε τέτοιες συνθήκες, που δεν είναι δυνατό να επιτρέψουν τη Λύτρωση σε κανέναν από τους εθνικούς. Η νίκη στην οποία αναφέρεται παρακάτω είναι παγίδα,  γιατί η επιβίωση στον κόσμο των νεκρών είναι η δυσμενέστερη δυνατή κατάσταση. Ο ιερέας που αποδέχεται το βασανισμό είναι νικηφόρος, αλλά όχι άνθρωπος της θείας κοινωνίας. Νικηφόρος = 53 = Οδός Κυρίου = Βασανισμός = Ιμάτιον λευκόν = Αίμα του Αρνίου. Αυτός που νικά σ αυτήν τη μάχη, παίρνει “το μάννα το κεκρυμμένον” και “την ψήφο τη λευκή” που είναι οι κατάρες, που καθηλώνουν τον άνθρωπο στον κάτω κόσμο. Μάννα κεκρυμμένον = Λαός του Κυρίου = Αγέλη χοίρων = Αμαρτωλός λαός = Πάσα εξουσία = Σημείον μέγα = 55, ενώ, Ψήφος λευκή = Πληγή μεγάλη = Νικολαΐτες = Προφητεία = 47 = Φόβος μέγας. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο Υιός του Ανθρώπου, εκμεταλλευόμενος τη φιλοσοφία, δημιουργεί εξαιρετικά άσχημες συνθήκες γι αυτούς που ακολουθούν  τους Αποστόλους. Αυτοί που επιβιώνουν μέσα στην αθλιότητα, γίνονται οι ίδιοι Απόστολοι και η κατάσταση διαιωνίζεται μέσω της δωρεάς της προφητείας. Το “όνομα το καινόν” είναι επίσης παγίδα, γιατί μέσω της προφητείας είναι δυνατό να γίνει κάποιος Μεσσίας, αλλά αυτό είναι κάτω από τον απόλυτο έλεγχο του Ιησού, επομένως αδύνατο να συμβεί, όταν είναι ανεπιθύμητο. Όνομα καινόν = Μεσσίας = 45 = Άγιον Πνεύμα. Αυτός είναι κι ο λόγος, που το όνομα αυτό το γνωρίζει μόνον αυτός, που το παίρνει.

Τέταρτος άγγελος είναι ο άγγελος της εκκλησίας των Θυατείρων. Ο άγγελος αυτός, είναι η μορφή του Χριστού που αποθεώθηκε. Ελέγχει το πνεύμα στο σύνολό του κι εξαιτίας αυτού την εκκλησία που γεννήθηκε από το πνεύμα του Υιού. Για ν αντιληφθεί ο αναγνώστης αυτόν τον άγγελο, θα πρέπει να σκεφτεί την εικόνα του Χριστού που έχει δημιουργήσει η εκκλησία για το Χριστό, στο χώρο του πνεύματος. Για ν  αποθεωθεί ο Χριστός, θα πρέπει να νικήσει στο χώρο το σύνολο των δυνάμεων. Για την εκκλησία αυτό συμβαίνει από τη στιγμή της ίδρυσής της, ενώ για τον κόσμο από τη στιγμή που ο Χριστός αναγνωρίστηκε ως Υιός του Θεού, στο σύνολο του χώρου της αυτοκρατορίας. Απ αυτήν τη χρονική διαφορά προκύπτει αυτό, που ο Κύριος Ιησούς λέει για τη διαφορά, σ ό,τι αφορά την ποσότητα των τελευταίων έργων. Ο άγγελος αυτός είναι παραγωγικότερος, όταν αυτό που αντιλαμβάνονται οι λίγοι, γίνεται κοινώς αντιληπτό. Ο δρόμος όμως για την αποθέωση του Χριστού, προϋποθέτει μάχες κι επί του συνόλου των δυνάμεων του πνεύματος. Η μεγαλύτερη πνευματική δύναμη, που υπήρξε ποτέ στον κόσμο ανεξάρτητα από τον Υιό, ήταν ο ελληνικός κόσμος. Ο Χριστός έπρεπε να νικήσει εκείνες τις δυνάμεις, ώστε η αποθέωσή Του να δώσει ώθηση στο Σχέδιο και άρα να επεκταθεί ο ιουδαϊσμός. Ήταν απαραίτητο ν αγγίξει και να ταυτιστεί με την εικόνα που απέδωσαν οι άνθρωποι στον ιδανικότερο Βασιλέα, που ήταν ο Αλέξανδρος. Η εξιδανικευμένη αυτή βασιλική μορφή, είναι ο άγγελος των Θυατείρων κι είναι η μορφή που διατηρεί την εκκλησία στη ζωή, ανεξάρτητα από την αθλιότητα των δούλων της.

Οι λαοί έχοντας αυτήν την εικόνα μέσα στο μυαλό τους, ανέχονται τους δούλους, και συντηρούν τις δομές, που υποτίθεται ότι υπηρετούν αυτήν τη μορφή. Η μορφή αυτή ταυτίστηκε με τον ιδανικό βασιλιά μετά την αναγνώριση του χριστιανισμού από τον Κωνσταντίνο. Απ αυτό το σημείο όμως, μέχρι την απόλυτη κυριαρχία της εκκλησίας, υπήρχε ένας εχθρός, που έπρεπε με κάθε θυσία να νικηθεί. Ο εχθρός ήταν οι Έλληνες, που αντιστέκονταν στις ιουδαϊκές πρακτικές της εκκλησίας, χωρίς όμως να παράγουν και τίποτε ουσιαστικό για τον άνθρωπο. Μετά τον Αλέξανδρο δημιουργήθηκε, εξαιτίας της ελληνικής  γνώσης, ένα παγκόσμιο σύστημα το οποίο εκτελούσε πορνεία. Το σύστημα αυτό εκμεταλλεύτηκε τη μορφή τού Αλεξάνδρου κι υπήρχε, όταν ο Χριστός βάδιζε προς τη Θέωσή Του. Ο Υιός του Ανθρώπου έδωσε σ αυτήν την πόρνη, χρόνο να μετανοήσει, αλλά αυτή δεν το έκανε. Το ελληνικό σύστημα είχε το χρόνο, κατά την Αλεξανδρινή περίοδο, να εκμεταλλευτεί το σύνολο της γνώσης, επομένως και του Χριστού, ώστε να εξιδανικευτεί παύοντας την πορνεία. Δεν το έκανε όμως και προτίμησε την πορνεία, ακολουθώντας τον κάθε αυτοκράτορα. Από εκείνη τη στιγμή αρχίζει να φθείρεται και τα παιδιά της χτυπιούνται με θάνατο.

Η ελληνική κοσμοθεωρία ποτέ δε χάθηκε, αλλά η εξασθένισή της είχε ως αποτέλεσμα να βρίσκονται τα παιδιά της στο χώρο των νεκρών. Οι Έλληνες μετατρέπονταν σ  εκλεκτούς, χάνοντας στην πραγματικότητα  τη δυνατότητα να παραμείνουν στη ζωή. Άγγελος των Θυατείρων = 84 = Εξουσία του πνεύματος  = Θεϊκός Χριστός = Ποταμός ύδατος ζωής = Βασιλεύς Αλέξανδρος = Υιός της Παρθένου. Αυτός ανέχεται την Ιεζαβέλ, που λέει ότι είναι προφήτις ενώ δεν είναι. Προφήτις Ιεζαβέλ = 80 = Βασιλεία των Ουρανών = Βασιλεύς των Ελλήνων = Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Και σ αυτήν  την περίπτωση το πρόβλημα βρίσκεται στο φύλο αυτού, που φέρει τη γνώση. Όπως η Αλεξάνδρεια δεν λειτουργεί ως Μεσσίας, έτσι και το σύστημα, που φέρει τη γνώση Του, δεν μπορεί να δράσει. Οι δούλοι το αναγκάζουν σε πορνεία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αρρώστια και την αδυναμία. Η μεγάλη θλίψη με την οποία απειλεί ο άγγελος την Ιεζαβέλ, είναι η κατάσταση που είδε η ανθρωπότητα κατά το Μεσαίωνα. Η ελληνική γνώση και το μοντέλο της δημοκρατίας έπαψαν να είναι ορατά, μ αποτέλεσμα να βασανιστούν πρώτοι αυτοί που δεν αντέχουν τον ιουδαϊσμό, δηλαδή οι Έλληνες. Η δημοκρατία, που ταυτίζεται ως κοινωνικό μοντέλο με τη Βασιλεία των Ουρανών, ακολούθησε τη θεία κοινωνία που πρότεινε ο Χριστός κι ήταν για αιώνες απαγορευμένη. Θεία κοινωνία = Μεγάλη θλίψις = 63 = Απόλυτη εξουσία = Οργή του Αρνίου. Από το συνδυασμό της ελληνικής γνώσης και της απόλυτης εξουσίας του Αρνίου, που είναι οργισμένο, προκύπτει η εξουσία πάνω στα έθνη. Όταν τιμωρείται η Ιεζαβέλ με μεγάλη θλίψη, αυτό σημαίνει ότι η ελληνική γνώση υπηρετεί την εξουσία και τότε μόνον είναι δυνατό να υπάρξει έλεγχος των εθνών.

Ο Χριστός πήρε την εξουσία από τον Πατέρα Του και την άσκησε, μέσω της εξουσίας των δούλων Του των Αποστόλων. Ο Ίδιος ποίμανε τα έθνη μ αυτούς και την ίδια ισχύ δίνει και στους διαδόχους τους. Ράβδος σιδηρά = Δώδεκα Απόστολοι = Ψευδόχριστοι = 68 = Λαός της αμαρτίας. Η ανταμοιβή είναι και πάλι της ίδιας φιλοσοφίας. Δίνεται για τη διατήρηση των επιθυμητών συνθηκών. Εφόσον απαιτούνται η εκκλησία κι οι Γίγαντες της εθνικιστικής φιλοσοφίας, είναι απαραίτητο να  υπάρξουν. Θυάτειρα = Εκκλησία = Ευρώπη = 35 = Κύριοι = Γίγαντες = Τάρταρος, ενώ, Πρωινός αστήρ = 75 =  Αποκάλυψις Ιωάννου = Βρυγμός των οδόντων, και, Πρωινός αστέρας = Διδαχή των Νικολαϊτών = 83. Η ανταμοιβή βλέπουμε ότι επιβεβαιώνει τη θεωρία. Η εκκλησία γεννιέται από την Αποκάλυψη.. επειδή υπάρχει η εκκλησία, δίνεται η Αποκάλυψη στους ανθρώπους, ώστε ν αυτοτροφοδοτείται σ έμψυχο υλικό. Η εκκλησία κι οι άνθρωποί της παίρνουν εξουσίες και κατά συνέπεια ελέγχονται από τη μορφή του Χριστού, που έχει αποθεωθεί, όχι εξαιτίας της γνώσης Του, αλλά εξαιτίας της εικόνας Του. Αυτός είναι κι ο λόγος για τον οποίο ο Κύριος-Ιησούς παρουσιάζεται ως Υιός του Θεού και χωρίς σύμβολα στα χέρια Του, αλλά χαλκόπους.

Πέμπτος κατά σειρά άγγελος, είναι ο άγγελος της εκκλησίας των Σάρδεων. Ο  άγγελος αυτός είναι ο απόλυτα όμοιος με τον Κύριο-Ιησού. Ο Ιησούς απευθυνόμενος στους αγγέλους, απευθύνεται στους χαρακτήρες  που ενσάρκωσε. Στην περίπτωση του αγγέλου  των Σάρδεων, απευθύνεται στον Εαυτό Του, που εκείνη ακριβώς τη στιγμή ενεργεί ως Κύριος-Ιησούς. Ενεργεί σαν τον αθλητή, που γνωρίζει πώς πρέπει ν αγωνιστεί και  ωθεί τον εαυτό του, μέσω παροτρύνσεων, να ξεπεράσει τα όριά του. Όταν είδαμε στην αρχή τον ΚύριοΙησού, μάς έδωσε ο Ίδιος την πληροφορία ότι ήταν νεκρός κι επέστρεψε στη ζωή. Στον άγγελο της Σμύρνης λέει επίσης το ίδιο. Στο σύνολο των αιώνων ο μόνος, που έχει όνομα ότι ζει κάτω απ όλες τις συνθήκες είναι ο Ιησούς, άρα ή μορφή Του, που είναι δυνατό να τ αποδείξει. Η μορφή αυτή είναι του Κυρίου-Ιησού, που ζει στους αιώνες, εφόσον Αυτός επέστρεψε μετά το θάνατο κι έδωσε την Αποκάλυψη. Κύριος Ιησούς = 77 = Άγγελος των Σάρδεων = Υιός του Ανθρώπου = Εξακόσια εξήκοντα έξ = Προφήτης Ιωνάς = Αρχή της κτίσεως. Στον Εαυτό Του λέει να ξυπνήσει και να στηρίξει, ό,τι έχει μείνει. Ο ΚύριοςΙησούς ξύπνησε κι αυτό που είχε μείνει ήταν οι Απόστολοί Του και τα δικαιώματά τους. Αυτούς έπρεπε να στηρίξει και να ωθήσει το Σχέδιο στην εξέλιξή του.

Στο Λόγο Του ο ζωντανός Χριστός δεν έπαψε ποτέ να λέει ότι παρέλαβε τα πάντα από τον Πατέρα Του και ότι είναι Κύριος. Δεν έπαψε ποτέ να προειδοποιεί τους δούλους Του ότι η επιστροφή Του θα γίνει κατά τρόπο μυστικό, συνεπώς απρόβλεπτο. Εκείνος, ο Υιός του Ανθρώπου, παρέλαβε τα πάντα κι αποτέλεσμα του έργου Του ήταν ο οίκος με τους δούλους. Ο Ίδιος επιστέφοντας, απειλεί το έργο του Εαυτού Του και τους δούλους. Είναι αυτό που αναφέραμε σ άλλο σημείο, όταν λέγαμε ότι είναι στη βούληση του Υιού του Ανθρώπου να επιστρέψει και να καταστρέψει το σχεδιασμό, που στηρίζεται στη Θυσία Του. Ο άγγελος αυτός είναι εγκατεστημένος στις Σάρδεις και σύμφωνα με τη λογική, εφόσον είναι ο Κύριος-Ιησούς, ο Ιωάννης βρίσκεται εκείνη την ώρα στις Σάρδεις, αλλά το αγνοεί. Όταν ο  Ιωάννης άκουγε τη φωνή στην Πάτμο, που τον καλούσε να γράψει τις επιστολές, το πρώτο πράγμα που είδε ήταν οι επτά λυχνίες. Ο χώρος ήταν αυτός που φιλοξενούσε τις λυχνίες κι απλά ο Υιός του Ανθρώπου περιφερόταν ανάμεσα σ αυτές. Σάρδεις = Επτά λυχνίαι = Άνω κόσμος = 45 = Άγιον Πνεύμα = Μεσσίας. Ο άγγελος των Σάρδεων απειλείται από τις εξουσίες, που προκύπτουν από τη γνώση Του και μόνον. Επειδή παρέλαβε τα πάντα από τον Πατέρα, δεν είναι δυνατό ν απειληθεί από  οποιαδήποτε άλλη γνώση πέραν της δικής Του, όπως, για παράδειγμα, ο άγγελος της Εφέσου.  Ο Υιός του Ανθρώπου, ως γνώση, που στηρίζει την εξουσία, απειλείται μόνον από τον Εαυτό Του, όταν ο Ίδιος εν ζωή φέρει την εξουσία. Για να γίνει αυτό αντιληπτό, θα πρέπει να δούμε πώς είναι δυνατό να καταστραφεί ο σχεδιασμός του Υιού του Ανθρώπου.

Ο Κύριος-Ιησούς έχει γνώση κι επειδή είναι πνεύμα, το σύνολο της εξουσίας το φέρει το δημιούργημά Του, που είναι η εκκλησία που ίδρυσαν οι Απόστολοί Του. Καμία γνώση δεν απειλεί την εκκλησία.. αυτό αποδείχθηκε στους αιώνες. Η εκκλησία υπηρετεί το σχεδιασμό, μ ένα συγκεκριμένο τρόπο, που είναι προϊόν του ιουδαϊσμού κι είναι ενσωματωμένος στη φιλοσοφία της. Αν επιστρέψει ο Υιός του Ανθρώπου και προφανώς ως κλέφτης, εφόσον ως άνθρωπος είναι εκτός εξουσίας αυτό που θ ακολουθήσει είναι ότι  θ αποδείξει την ταυτότητά Του και άρα θα πάρει το σύνολο των εξουσιών. Η φιλοσοφία Του επειδή ακριβώς είναι διαφορετική απ αυτήν της εκκλησίας θα έχει ως αποτέλεσμα την αλλαγή της συμπεριφοράς της, που κατά την απουσία Του όμως, είναι η επιθυμητή για το Σχέδιο. Αυτός είναι ο λόγος που στον άγγελο μιλά Αυτός, που έχει τα επτά πνεύματα του Θεού και τους επτά αστέρες. Επτά πνεύματα του Θεού = 68 = Αετός πετώμενος = Βασιλεία του Θεού = Μάχαιρα του πυρός = Δώδεκα Απόστολοι, ενώ, Επτά αστέρες = Κληρονόμος = 52 = Υιός άρρεν = Πνεύμα του Θεού = Εωσφόρος. Η ανταμοιβή γι αυτούς, που ακολουθούν τον Κύριο-Ιησού, είναι η κοινή πορεία μ Αυτόν και η ένδυσή τους με ιμάτια λευκά. Ιμάτια λευκά = Εκκλησία = Ερίφια = 35 = Οδηγοί = Συναγωγή. Το λεπτό σημείο εδώ είναι ότι ο Κύριος υπόσχεται σ αυτούς να μην εξαλείψει τ  όνομά τους όχι από το βιβλίον της ζωής που είναι η ύψιστη αμοιβή για τους δούλους αλλά από τη βίβλο της ζωής. Βίβλος της ζωής = 75 = Αποκάλυψις Ιωάννου = Νεκρός Ιησούς = Διάβολος Πέτρος, ενώ, Βιβλίον της ζωής = 79 = Ελληνικός κόσμος = Δυνάμεις των ουρανών = Μικρόν ποίμνιον. Ο Κύριος Ιησούς πραγματοποίησε την υπόσχεσή Του, αφού αυτοί, που τον ακολούθησαν, είναι οι πρωταγωνιστές της Αποκάλυψης.

Ο έκτος άγγελος είναι ο άγγελος  της εκκλησίας της Φιλαδέλφειας και είναι η πραγματική ελπίδα της ανθρωπότητας. Είναι ο άγγελος του οποίου το σύνολο της ισχύος υπηρετεί τον άνθρωπο. Είναι αυτός, που θα πάρει όταν ολοκληρωθεί το Σχέδιο το όνομα το καινόν του Υιού του Ανθρώπου. Για ν αντιληφθεί ο αναγνώστης τι ακριβώς αντιπροσωπεύει αυτός ο άγγελος, θα πρέπει και πάλι να σκεφτεί τα σχετικά με το σχεδιασμό. Υπάρχει ένα τρομερό Σχέδιο, που είναι έτσι φτιαγμένο, ώστε ο Υιός να μπορεί να επιστρέψει. Όποιο σύστημα κι αν δημιουργείται, εξαιτίας της γνώσης του, όποια κι αν είναι η ισχύς του, πάντα  υπάρχει η αχίλλειος πτέρνα του, που είναι γνωστή σ Αυτόν, που το σχεδίασε. Με βάση τη λογική, το ισχυρότερο σύστημα που υπάρχει στον κόσμο, είναι αυτό του χριστιανισμού. Αυτό το σύστημα έχει την κοσμοκρατορία κι είναι δημιούργημα του Χριστού.

Ο Χριστός ελέγχει το σύστημα, εφόσον Αυτός το σχεδίασε. Ο Ιησούς είναι μέρος της φύσης του Χριστού κι ο αριθμός Του αποκαλύπτει τον τρόπο λειτουργίας Του. Αυτό σημαίνει ότι από τη στιγμή που ο Χριστός ταυτίστηκε με τον Πατέρα εν ζωή και άρα πήρε το σύνολο της γνώσης σαν ζωντανός άνθρωπος, ήταν δυνατό να μη δράσει ως Ιησούς, αν δεν το επιθυμούσε. Ο Χριστός επέλεξε να δράσει ως Ιησούς υπηρετώντας τον Πατέρα Του. Όλα αυτά τ αναφέρουμε, γιατί πρέπει να γίνει αντιληπτή η ταυτότητα Αυτού, που δεν επιτρέπει στον άγγελο της Φιλαδέλφειας να δράσει. Ο άγγελος αυτός είναι ο Μεσσίας ο ζων με το  σύνολο της γνώσης και της εξουσίας. Ο Υιός του Ανθρώπου όταν βρίσκεται εν ζωή ανάμεσα στους ανθρώπους, είναι πάντα ο άγγελος της Φιλαδέλφειας. Άγγελος της Φιλαδέλφειας = 99 =  Μεσσίας Παντοκράτορας = Υιός του Θεού του Υψίστου = Μαινόμενος Διόνυσος = Λόγος της προφητείας = Λόγος του Θεού του Υψίστου.

Όπως αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης, δεν είναι δυνατόν ο άγγελος αυτός να δράσει για το σύνολο του διαστήματος κατά το οποίο το σύστημα κι οι εξουσίες του είναι απαραίτητες. Ενώ ο Λόγος και ο Υιός υπάρχουν πάντα ζωντανοί, παρ όλ αυτά δε δρουν εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο δόθηκαν. Αυτό συμβαίνει εξαιτίας του Χριστού, που, επειδή ταυτίστηκε με τον Πατέρα, επέλεξε το δρόμο της Θυσίας, που οδηγεί στην κοσμοκρατορία. Με βάση τα παραπάνω είναι εύκολο ν αντιληφθεί κάποιος, γιατί μιλά σ αυτόν τον άγγελο ο Άγιος κι ο Αληθινός. Άγιος = 28 = Θεός = Άμωμος, ενώ, Αληθινός = 46 = Χριστός = Δόξα του Θεού. Ο Χριστός που έγινε Θεός δεν επιτρέπει την καταστροφή του Σχεδίου. Αυτός είναι που κρατά το κλειδί του Δαυείδ. Κλεις του Δαυείδ = 60 = Κοσμοκρατορία = Μέγας Βασιλεύς = Χιτών άρραφος = Άχραντα  μυστήρια.

Ο Χριστός που γνωρίζει τα πάντα και τη λογική της κοσμοκρατορίας, μπορεί μόνο να υποσχεθεί ότι σε κάποια στιγμή θα παραδώσει τη γνώση. Το σκάνδαλο ήταν αδύνατο να μην έρθει.. το μόνο που μπορούσε να κάνει ο Χριστός, ήταν να τιμωρήσει σκληρά εκείνους μέσω των οποίων ερχόταν. Μέσα στο Λόγο Του δίνει το σύνολο της γνώσης, που είναι δυνατό να δοθεί στον άνθρωπο για να θεωθεί. Από εκείνο το σημείο και πέρα, είναι αδύνατο να προχωρήσει σε περαιτέρω δωρεά, γιατί κινδυνεύει το Σχέδιο. Η κοσμοκρατορία στηρίζει τη δομή της σε παρανόηση ορθής γνώσης.. επομένως, αν γίνει αντιληπτό το παραμικρό, αυτή καταρρέει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο λέει στον άγγελο ότι σ αυτόν θ ανοίξει θύραν, που αν ανοίξει, κανένας δε θα μπορεί να κλείσει και το αντίστροφο. Ο Χριστός μετά τη Σταύρωσή Του έκλεισε τη θύρα κι είναι αδύνατον κάποιος να την ανοίξει. Όταν επιστρέψει και πραγματοποιήσει δωρεά εκ νέου, θα είναι επίσης αδύνατο για κάποιον, που έχει όφελος, να συντηρήσει την προηγούμενη κατάσταση.

Ο Χριστός έκανε γνωστή τη Βασιλεία των Ουρανών με τον κλειδωμένο Λόγο Του, αλλά εξαιτίας της λειτουργίας Του, την έκανε κι απαγορευτική για τους βαρβάρους. Κλειδωμένος Λόγος = Βασιλεία των Ουρανών = 80 = Θρόνος του Αρνίου. Αυτό συνέβη, γιατί ο Λόγος Του δόθηκε με μορφή άκρατου οίνου. Είναι αδύνατο να ερμηνεύσει κάποιος το Λόγο, χωρίς να του επιτραπεί. Ο Υιός δίνει, μέσω του σχεδιασμού, στον Εαυτό Του τη δυνατότητα να επιστρέψει, επειδή είναι ο μόνος που μπορεί να χειριστεί το Λόγο. Ο Χριστός έδωσε τον άκρατο οίνο κι εξαιτίας αυτού του γεγονότος το σύστημα είναι πανίσχυρο, αλλά έχει τη θύρα πάντα ανοιγμένη για τον Υιό, που θα πάρει τη μορφή του αγγέλου της Φιλαδέλφειας. Θύρα ανοιγμένη = Υπέρτατος νους = 61 = Άκρατος οίνος = Οίκος του Θεού = Αντίχριστος = Συναγωγή του σατανά. Ο Χριστός θυσιάστηκε κι έθεσε τα θεμέλια της παγκόσμιας Λύτρωσης. Με την ιδιομορφία του Λόγου Του έκτισε έναν οίκο, που υπηρετεί απόλυτα τη βούλησή Του.

Το πρόβλημα για τους ανθρώπους εντοπίζεται σ αυτό το σημείο. Η βούληση του Χριστού δεν είναι πάντα ευεργετική για τους ανθρώπους από τη στιγμή που απαιτείται καρπός. Για όσο διάστημα συμβαίνει αυτό, είναι αδύνατο να δράσει ο Μεσσίας ο Παντοκράτορας ως πρόσωπο, αλλά είναι επίσης αδύνατο και να μην προστατευθεί. Αυτή η προστασία είναι άκρως απαραίτητη γιατί κι αυτή υπηρετεί την ίδια βούληση. Ο Άγιος = 28 = Θεός, παραδίδει τη γνώση του Χριστού και άρα τον άκρατο οίνο στον Υιό Του, ώστε να είναι δυνατό να συντηρηθεί και να επιστρέψει, ενώ ταυτόχρονα Τον φυλάγει από την ώρα της δοκιμασίας. Δημιουργεί μία μορφή, που έγινε ορατή για ελάχιστο διάστημα κι υπόσχεται την επιστροφή της. Ο ζωντανός Αλέξανδρος κι ο επίσης ζωντανός Χριστός, κατά τη στιγμή που πραγματοποιούν δωρεά, είναι μορφές που ταυτίζονται και τις οποίες είδε ο κόσμος.

Η επιστροφή είναι η υπόσχεση για το μέλλον. Αν ο κόσμος δεν είχε αυτήν τη γνώση, δε  θα ήλπιζε.. έτσι η απογοήτευση θα ερχόταν γρήγορα. Αυτή η μορφή δεν ταυτίζεται με τον Ιησού των εντολών και του Μυστικού δείπνου. Είναι αδύναμη, γιατί, υπηρετώντας το Σχέδιο, είναι αδύνατο να δράσει με πλήρη ισχύ. Ο όμορφος Χριστός, που μοιράζει τα πάντα, είναι αδύναμος μπροστά στον πανίσχυρο Ιησού των εντολών. Η ομορφιά Του όμως είναι αυτή, που δίνει την ισχύ στα δικαιώματα των δούλων. Η ομορφιά αυτή, που είναι ο Λόγος του Υιού του Υψίστου, προστατεύεται από την ώρα της δοκιμασίας.

Ο Λόγος δε χάθηκε ποτέ, έστω κι αν υπήρχαν εποχές κατά τις οποίες οι άθλιοι παραμόρφωναν την εικόνα του Χριστού. Άσκησαν εξουσίες εξαιτίας των δικαιωμάτων κι όποτε ήταν εφικτό παρουσίαζαν τον Ιησού σαν ένα τέρας που διψά για πόνο και τιμωρία. Ο Θεός δεν επέτρεψε να χαθεί η ομορφιά του Υιού εξαιτίας των αθλίων κατά τη διάρκεια του πειρασμού. Ώρα του πειρασμού = 74 = Βασιλεία του κόσμου = Σπήλαιον ληστών = Υποχρεωτική αγαμία = Κάμινος του πυρός = Ίπποι της Γης = Κλεις της αβύσσου = Μυστικόν Δείπνον = Διδάσκαλος αγαθός. Κατά τη διάρκεια του Σχεδίου πάντα δρα ο διδάσκαλος ο αγαθός που είναι σκληρός κι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Χριστός εν ζωή αρνείται αυτόν τον τίτλο. Είχε τη γνώση να εμφανιστεί ως Μεσσίας Παντοκράτορας, αλλά παρέδωσε την ισχύ στην εξουσία, ώστε να θυσιαστεί. Ήταν Αληθινός = Χριστός = Διδάσκαλος = 46, όπως ήταν και Άγιος = Θεός = Αγαθός = 28. Γνώριζε όμως ότι δεν είχε έρθει η ώρα Του και δεν ήθελε να ταυτιστεί με τον Αγαθό(ς) διδάσκαλο(ς) = 74 = Αληθινό(ς) άγιο(ς),  που είναι αυτός, που κρατά το κλειδί του Δαυείδ και την κοσμοκρατορία.

Το σύνολο των ανθρώπων για όσο διάστημα εξελίσσεται το Σχέδιο που δεν αντιλαμβάνονται τη διαφορά μεταξύ του Χριστού, που έδρασε υπέρ των ανθρώπων και του Χριστού, που έχει την κοσμοκρατορία, ακολουθεί μία πολύ άσχημη πορεία. Όταν αντιλαμβάνεται κάποιος το Χριστό ως Θεό και δεν παίρνει τη δωρεά Του, αλλά ακολουθεί την εξουσία Του, τιμωρείται και γίνεται ένας από τους στύλους του ναού του Θεού, που εντάσσεται σφραγισμένος στην καινή Ιερουσαλήμ. Στύλοι του ναού του Θεού = Χριστιανισμός = Βασιλεία των αμαρτωλών = Ακάνθινος στέφανος = Χάραγμα επί του μετώπου = Αιώνιος Κόλασις = 81 = Ιουδαϊκός κόσμος, ενώ, Καινή Ιερουσαλήμ = Ώρα του πειρασμού = Υποχρεωτική αγαμία = 74.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι ο άνθρωπος που ακολουθεί το Θεό-Χριστό της κοσμοκρατορίας και όχι το φτωχό Χριστό, που ήταν Θεός, εντάσσεται στον ιουδαϊκό κόσμο, που είναι η αιώνια Κόλαση και παίρνει χάραγμα και στέφανο. Το τραγικό είναι ότι ο στέφανος είναι ακάνθινος και το χάραγμα είναι του θηρίου. Αυτός ο άνθρωπος αποτελεί το στύλο του ναού, αλλά δεν ξεφεύγει από την καινή Ιερουσαλήμ που είναι η ώρα της δοκιμασίας και η εικόνα του Θηρίου που έχει τη δυνατότητα να χαράζει. Εικών του θηρίου = Καινή Ιερουσαλήμ = 74 = Θηρίον κόκκινον. Το όνομα το καινόν είναι και σ αυτό το σημείο παγίδα, εφόσον και πάλι αφορά τον Υιό που θα επιστρέψει. Ο Υιός θα γεννηθεί μέσα στο χριστιανικό κόσμο και με τα ίδια δεδομένα με τους υπόλοιπους. Η παγίδα δεν οφείλεται σε ψεύδος, αλλά στην αλήθεια. Οι χριστιανοί γνωρίζουν ότι ο Μεσσίας είναι εκλεκτός και ότι δεν πρέπει να προσπαθούν να Τον μιμηθούν. Ενώ το γνωρίζουν αυτό, χρησιμοποιούν τη γνώση Του για να εξουσιάζουν τους ανθρώπους και τιμωρούνται. Όλοι αυτοί βρίσκονται στη Φιλαδέλφεια, που είναι το κέντρο που ασκεί την εξουσία μέσα στο χριστιανισμό. Φιλαδέλφεια = 44 = Καθήμενος = Ποντίφιξ = Λελουμένος = Αιώνιος = Ποιμένας  = Δικέρατος = Θεός ζων = Γαζοφυλάκιον = Εκκλησίαι.

Έβδομος και τελευταίος άγγελος είναι ο άγγελος της εκκλησίας της Λαοδικείας. Αυτός ο άγγελος είναι το ακριβώς αντίθετο του αγγέλου της Φιλαδέλφειας. Το σύνολο της ισχύος του έχει ως στόχο τη στήριξη του συστήματος αγνοώντας παντελώς τον άνθρωπο. Για το σύνολο του χρόνου, για το οποίο απαιτείται εξουσία κι επομένως σύστημα, ο άγγελος αυτός είναι ανίκητος. Η ισχύς του οφείλεται στο γεγονός ότι είναι ταυτόχρονα ορατός κι αόρατος. Οι άνθρωποι τον αντιλαμβάνονται, αλλά αδυνατούν να τον συλλάβουν ως εικόνα. Όταν αναφερθήκαμε στον άγγελο της Εφέσου, είπαμε ότι είναι ο πιο ισχυρός σ  ό,τι αφορά την αντίληψη του ανθρώπου. Ο άγγελος της Εφέσου δημιουργεί τάσεις τεράστιες και τα φαινόμενα που προκαλούνται είναι αντιληπτά. Ο χριστιανισμός ως τάση είναι δημιούργημα του Χριστού. Ο κομμουνισμός αντίστοιχα του Μαρξ. Τα πάντα είναι ορατά και στο πραγματικό τους μέγεθος. Αντίθετα ο άγγελος της Λαοδικείας δε γίνεται αντιληπτός, χωρίς ταυτόχρονα να ξεφεύγει από την αντίληψη του ανθρώπου. Αυτό το αντιφατικό εκ πρώτης όψεως σημαίνει ότι ο άνθρωπος, ενώ αγωνίζεται να ξεφύγει από την εξουσία των βαρβάρων, η κάθε νίκη του εναντίον τους, αντί να τον λυτρώνει, τον κάνει βάρβαρο.

Έστω, για παράδειγμα, ότι ένας Μαρξιστής, που αγωνίστηκε κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση, έβλεπε τους βαρβάρους του χριστιανισμού να τον καταπιέζουν. Μίσησε τους άθλιους της εκκλησίας κι αγωνίστηκε να ξεφύγει. Εγκαταλείπει τον άγγελο της Εφέσου με τη μορφή του Χριστού κι ακολουθεί τη μορφή του Μαρξ. Μετά από χρόνια διαπιστώνει ότι είναι στο έλεος ενός άθλιου, όπως ο Στάλιν. Ενώ βλέπει τους ειρηνοποιούς, δεν μπορεί να καταλάβει πώς ξεφεύγοντας από την εξουσία  του ηλίθιου ιερέα πέφτει στην εξουσία του  επίσης ηλίθιου Στάλιν. Ενώ αντιλαμβάνεται τον εχθρό που είναι η εξουσία, δεν μπορεί ν αντιληφθεί την ταυτότητα του υπεύθυνου. Αυτό σημαίνει εκείνο που αναφέραμε παραπάνω. Ο άγγελος αυτός δεν ξεφεύγει από την αντίληψη του ανθρώπου, αλλά δε γίνεται κι αντιληπτός. Ο άνθρωπος δεν μπορεί ν αντιληφθεί ότι οι ειρηνοποιοί δρουν αποκλειστικά σ ένα χώρο, που έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά κι είναι  ο χώρος του χριστιανισμού. Η νοοτροπία των ανθρώπων που εξιουδαΐζονται, δίνει τ άσχημα χαρακτηριστικά στο κάθε σύστημα που ορθώνεται σ αυτόν το χώρο. Οι κομμουνιστές ήταν χριστιανοί που ακολούθησαν, χωρίς ν αλλάζουν νοοτροπία, άλλον Κύριο. Ο ηλίθιος Στάλιν σπούδασε θεολογία, πριν γίνει κομμουνιστής. Ο κοινωνία που τον γέννησε κι ήταν εξιουδαϊσμένη, του έδωσε χαρακτηριστικά δούλου. Ήταν δούλος, όταν επέλεξε να υπηρετήσει την εκκλησία και παρέμεινε δούλος, όταν αποφάσισε να υπηρετήσει τον κομμουνισμό. Ο δούλος αποφασίζει πάντα με γνώμονα το συμφέρον του. Ο Στάλιν είχε επιλέξει τη δουλεία κι απλά είδε ότι ωφελείται περισσότερο από το Μαρξ. Η αναρρίχηση στην πυραμίδα της εξουσίας ήταν εύκολη, εφόσον με τις σπουδές του είχε τέλεια χαρακτηριστικά δούλου.

Ο χριστιανισμός όπως κι ο κομμουνισμός λειτουργούν με βάση την εξουσία που προκύπτει από τη γνώση. Αυτή η εξουσία είναι προϊόν της ιουδαϊκής παράδοσης. Ο Μωυσής δίνει τα δικαιώματα πάνω στη γνώση σ  όποιον θέλει κι αποτέλεσμα είναι το ιουδαϊκό σύστημα. Ο Χριστός κάνει το ίδιο και γεννιέται ο χριστιανισμός. Οι κομμουνιστές που ήταν πρώην χριστιανοί δέχονται αυτήν τη λογική. Έτσι ο Στάλιν γίνεται ο Μωυσής τους με κύριο το Μαρξ. Ο άγγελος της Λαοδικείας, όπως καταλαβαίνει ο αναγνώστης, ενδιαφέρεται μόνο για το σύστημα και όχι γι  αυτούς, που φαίνονται ως κύριοί του, εφόσον Κύριος είναι πάντα το Αρνίον. Αρνίον = Σύστημα = Πόρνη = 32 = Κλαυθμός = Σκάνδαλον = Δύναμις.

Ο Δυτικός κόσμος που έχει στα χέρια του την παντοκρατορία, δεν ξεφεύγει ποτέ από τον άγγελο της Λαοδικείας, όποιοι κι αν εμφανιστούν ως ειρηνοποιοί. Ακόμα και άθεοι να πάρουν την εξουσία πάνω σ άπειρους άθεους, τα ίδια θα κάνουν. Η καταγωγή τους που είναι ιουδαϊκή, θα τους διατηρεί στο έλεος του Αρνίου. Με την ίδια παιδεία οι χριστιανοί ακολουθούν το Θεό και με την ίδια παιδεία οι άθεοι θ ακολουθούν  Αυτόν, που υποτίθεται ότι αμφισβητούν. Άγγελος της Λαοδικείας = Υιός Δαυείδ Ιησούς = Παντοκρατορία του Αρνίου = Ιουδαϊκή παράδοσις = Βασιλεύς Παντοκράτορας = Διάβολος Παντοκράτορας = Κορυφή της πυραμίδος = 93.Το τέλειο Μυστικό Σχέδιο επιτρέπει στους χριστιανούς να γεννούν όποια κοσμοθεωρία επιθυμούν, χωρίς να τους επιτρέπει να ξεφύγουν από την προκαθορισμένη πορεία.

Αν δεν νικηθεί ο ιουδαϊσμός του χριστιανισμού, που δίνει τα χαρακτηριστικά στην κοινωνία, είναι αδύνατο να επέλθει η Λύτρωση. Ποιος μπορεί να νικήσει τον ιουδαϊσμό; Αυτός που απέδειξε ότι μπορεί να το κάνει στο παρελθόν κι είναι ο Χριστός. Χριστός = Ιουδαίος = Λύτρωσις = 46 = Δόξα του Θεού. Ο ιουδαϊσμός γεννιέται από τις Εντολές που έδωσε ο Θεός στο Μωυσή κι από την εξουσία, που προκύπτει εξαιτίας αυτών. Ο Ιουδαϊσμός γεννά την πληγή του θανάτου, γιατί εντάσσει τον άνθρωπο στη λογική της δουλείας. Μαθαίνει στον άνθρωπο να δέχεται εντολές, χωρίς να τις ελέγχει. Ο Θεός έδωσε τέλειες Εντολές κι ο άνθρωπος παγιδεύεται από τις ατελείς των δούλων.

Ο ιουδαϊσμός δε νικιέται με φιλοσοφία, αλλά με γνώση. Ο φιλόσοφος δεν μπορεί να τον νικήσει, γιατί παγιδεύεται. Αυτό συμβαίνει, γιατί οι ατελείς εντολές στηρίζονται στις τέλειες. Ο κάθε φιλόσοφος θα ξεκινήσει αμφισβητώντας τις ατελείς και θα προχωρήσει σύμφωνα με τις δυνατότητές του. Ο τέλειος παρθένος φιλόσοφος θα φτάσει μέχρι τις τέλειες Εντολές και θα σταματήσει, επειδή η αλήθεια δε νικιέται. Τι συμβαίνει όμως σ εκείνο το επίπεδο; Ο φιλόσοφος ταυτίζεται με το Μωυσή κι επειδή γνωρίζει την αλήθεια, προσπαθεί να την προστατεύσει .. ακολουθεί την αντίστροφή πορεία και παγιδεύεται. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο πρωτότοκος των νεκρών κρατά δύο κλειδιά, που είναι του Άδη και του θανάτου. Τα κλειδιά του Άδη δεν μπορούν να νικήσουν τον ιουδαϊσμό, Κλεις του Άδου = 48 = Φιλοσοφία.

Ο ιουδαϊσμός νικιέται μόνο με την ειδική γνώση, που επιτρέπει σε κάποιον να ταυτιστεί μ Αυτόν, που δίνει τις Εντολές. Κλεις του θανάτου = Ιουδαϊσμός = 58 = Εντολαί του Θεού = Εξουσία μεγάλη. Ο Υιός του Ανθρώπου απειλεί αυτόν τον άγγελο, γιατί Αυτός έχει το κλειδί του θανάτου. Ο μάρτυς ο πιστός = 77 = Κύριος Ιησούς = Αρχή της κτίσεως, παρουσιάζεται σ αυτό το σημείο με το όνομα “Αμήν” για το λόγο ότι ο ιουδαϊσμός, που  είναι υπεύθυνος για τα δεινά της ανθρωπότητας, οφείλεται στη δραστηριότητα των Αποστόλων. Ο Ιησούς επέτρεψε στους Ιουδαίους μαθητές Του να εξιουδαΐσουν τον κόσμο κι αυτό σημαίνει ότι σκόρπισε τη φιλοσοφία του Μωυσή. Ο Πέτρος λαμβάνει το σύνολο των δικαιωμάτων και δεν αλλοιώνει το παραμικρό σ ό,τι αφορά τον ιουδαϊσμό. Αμήν = 15 = Χάλαζα, όταν, Χάλαζα μεγάλη = Μωυσής = Πέτρος = 36 = Σταυρός.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι η πανίσχυρη πατριαρχία διατηρείται στον ύψιστο βαθμό της μέσω του ιουδαϊσμού. Ο Χριστός δεν την κατέλυσε, παρά την ισχυροποίησε δίνοντάς της κοινά χαρακτηριστικά σ όλο σχεδόν τον κόσμο. Αυτό το πέτυχε μέσω της Αποκάλυψης και της δράσης των επτά αγγέλων, που ο ένας προστατεύει τον άλλο. Ο άγγελος της Λαοδικείας που είναι ανίκητος, κινδυνεύει απ Αυτόν που ελέγχει τη χάλαζα την ταλαντιαία και άρα από το Μεσσία. Ο Αμήν είναι αυτός που μπορεί να κάνει τη χάλαζα να χάσει τα ολέθρια χαρακτηριστικά, με συνέπεια ν αχρηστευθεί. Αυτά που του λέειπερί ψυχρού και ζεστού σημαίνουν ότι, όταν ο Ιωάννης πήρε την Αποκάλυψη, ο κόσμος δεν είχε πάρει την τελική του μορφή. Βρισκόταν ακόμα στην περίοδο της δωρεάς. Υπήρχε δηλαδή μία αχανής Δύση και δύο τύποι γνώσεων εξουσίας, που έδιναν τα επιθυμητά χαρακτηριστικά και είναι είτε τα ελληνικά είτε τα ιουδαϊκά.

Η παντοκρατορία του Αρνίου υφίσταται, όταν ο κόσμος είναι δομημένος κατά τον τέλειο τρόπο από πλευράς εξουσίας..  όταν το Αρνίον είναι ορατό κι οι ανθρώπινες κοινωνίες παράγουν τους επιθυμητούς τύπους ανθρώπων. Αυτό σε παγκόσμια κλίμακα συνέβη μετά τη Γαλλική Επανάσταση, όταν εμφανίστηκαν όλες οι γνώσεις και το Αρνίον ήταν ο αδιαμφισβήτητος Παντοκράτορας. Πριν την επανάσταση αυτό δεν ήταν ορατό, επειδή δεν υπήρχαν οι Έλληνες που φαινομενικά απειλούσαν αυτήν την παντοκρατορία. Από τη στιγμή που συνέβη κι αυτό, τα πάντα άρχισαν να λειτουργούν στον ύψιστο βαθμό. Οι λαοί ακολουθούσαν, είτε το Μωυσή σαν Ιουδαίοι είτε τους Έλληνες, που άρχισαν να γεννιούνται. Ζεστός = Μωυσής = Πέτρος = 36 = Παιδεία, ενώ, Ψυχρός  = Έλληνες = 34.

Όταν ο Αμήν λέει ότι θα ξεράσει από το στόμα Του τον άγγελο, επειδή είναι χλιαρός, περιγράφει αυτό που έκανε. Ο Πέτρος και οι Απόστολοι ήταν χλιαροί. Μιλούσαν με μεικτή γλώσσα για να εκχριστιανίσουν τον κόσμο. Χρησιμοποιούσαν και τη γνώση του Μωυσή και τη γνώση των Ελλήνων. Ως Έλληνες κατηγορούσαν τους Ιουδαίους για τη Θυσία του Χριστού, ενώ ως Ιουδαίοι μισούσαν τους Έλληνες και προσπαθούσαν να τους εξιουδαΐσουν. Χλιαρός = Βασιλεύς = 39 = Διάβολος, όταν, Χλιαρός Πέτρος = Διάβολος Πέτρος = Αποκάλυψις Ιωάννου = 75 = Ιερείς του Θεού. Από τη στιγμή που ο Ιησούς δίνει εντολή να μη σφραγιστεί η προφητεία, στην πραγματικότητα ξερνά τον Πέτρο στον κόσμο και γεννά τα πλήθη των μακαρίων. Η Αποκάλυψη στηρίζει την εξουσία του Πέτρου. Αιώνες μετά φτάνουμε στην επιθυμητή κατάσταση  της μεικτής κοινωνίας.

Ο Υιός του Ανθρώπου υπηρετείται τέλεια από τον άγγελο της Λαοδικείας, εφόσον αυτός δρα κατά τον ιδανικότερο τρόπο, είτε ως Μωυσής είτε ως Έλληνας. Η έδρα του είναι το σύνολο των ανθρώπων που γεννά η Αποκάλυψη, δηλαδή οι μακάριοι. Μακάριος = Λαοδίκεια = Άβυσσος = Απόκρυφον = 38 = Επτά πνεύματα. Όσο υπάρχουν μακάριοι στον κόσμο, είναι αδύνατο να νικηθεί ο άγγελος της Λαοδικείας κι αυτοί θα υπάρχουν για όσο διάστημα επιθυμεί ο Κύριος. Αυτός ο άγγελος μπορεί να γίνει πλούσιος, μόνον αν ακούσει τη συμβουλή του Κυρίου κι εγκαταλείψει την εξουσία. Ο άγγελος της Λαοδικείας μπορεί να το κάνει αυτό, μόνον αν αγοράσει από τον Κύριο χρυσίον πεπυρωμένον και μεταλλαχθεί σε άγγελο της Φιλαδέλφειας, όταν ο Υιός Δαυείδ Ιησούς = Μεσσίας παντοδύναμος = 93, μετατραπεί σε Μεσσία Παντοκράτορα. Μεσσίας Παντοκράτορας = Χρυσίον πεπυρωμένον = 99.

Για το διάστημα που νομίζει ότι είναι πλούσιος κι ασκεί εξουσίες, αυτός και όσοι τον ακολουθούν είναι φτωχοί και ταλαίπωροι. Αυτοί πρέπει να φορέσουν ιμάτια λευκά, για να μη φαίνεται η αισχύνη της γυμνότητάς τους. Ιμάτια λευκά = 35 = Εκκλησία = Κύριος, όταν,  Ιμάτιον λευκόν = 53 = Αίμα του Αρνίου = Βασανισμός = Οδός Κυρίου. Αυτό σημαίνει ότι οι δούλοι θα πρέπει να κρύβονται διαρκώς πίσω από τον Κύριο και τη γνώση Του, για να μη φαίνεται η ασχήμια τους.

Όσον αφορά τους μακάριους, που είναι οι οφθαλμοί του αγγέλου, αυτοί πήραν το κολλούριον, αλλά παρέμειναν τυφλοί. Μακάριοι = Οφθαλμός = Απόκρυφον = 38, και, Κολλούριον = 46 = Αιώνια δόξα = Χριστός = Εριννύες = Ευμενίδες = Λύτρωσις. Γνώρισαν το Χριστό και το Λόγο Του, αλλά αντί να λυτρωθούν βρέθηκαν καταδιωκόμενοι εξαιτίας της αθλιότητάς τους. Όλοι αυτοί δείχνουν υπερβολικό ζήλο κι ανοίγουν την πόρτα σ έναν Κύριο Του οποίου τη θέληση δε γνωρίζουν. Αυτός ο επικίνδυνος Κύριος είναι το Αρνίον, που τους καλεί στο δείπνο Του και τους επιτρέπει να μοιράζονται το θρόνο μαζί Του. Δείπνον του Αρνίου = 78 = Φόβος των Ιουδαίων = Βασιλεύς των νεκρών = Νεκρός Μεσσίας = Λίθος ίασπις =  Ρομφαία δίστομος. Αυτός ο Κύριος ελέγχει και παιδαγωγεί κατά τον τρόπο που ευνοεί το Σχέδιο. Η ελεγχόμενη παιδεία γεννά τους ψυχρούς και τους ζεστούς, που είναι αδύνατο να μην ανοίξουν την πόρτα στην εξουσία.

Back to content | Back to main menu