Κορυφή σελίδας
Ιωάννου Αποκάλυψη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Ιωάννου Αποκάλυψη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Ιωάννου Αποκάλυψη

Το άνοιγμα των σφραγίδων

Όταν στο (Αποκ. Ιωάν. 6.1-6.17) το Αρνίον ανοίγει τις σφραγίδες, αυτές είναι ο άκρατος οίνος. Όμως το Αρνίον δεν παραδίδει αυτόν τον άκρατο οίνο νερωμένο, αλλά στη μορφή στην οποία βρίσκεται. Το άνοιγμα των σφραγίδων αποκαλύπτει μόνον όσα είναι δυνατό ν  αποκαλυφθούν χωρίς να απειληθεί το σχέδιο.. αυτό σημαίνει ότι δε βοηθά τον άνθρωπο. Όταν ο Ιωάννης βλέπει το Αρνίον, ο χρόνος χάνει τα χαρακτηριστικά του και στην πραγματικότητα ο Ιωάννης βλέπει το Αρνίον να λειτουργεί στο σύνολο του χρόνου, συνεπώς αυτό που βλέπει κατ αρχήν είναι το παρελθόν. Όταν το Αρνίον ανοίγει τη σφραγίδα, ο χρόνος αφορά την περίοδο εμφάνισης του Αλεξάνδρου.

Το ζωντανό ον που δίνει την εντολή να εμφανιστεί ο ίππος, είναι ο αετός ο πετώμενος, εφόσον ο Ιωάννης βρίσκεται στην περίοδο της παντοκρατορίας του. Τι είναι όμως αυτοί οι ίπποι που οι καθήμενοί τους κυβερνούν; Ποιος άνθρωπος μπορεί να τους δει και ποιος όχι; Ο Ιωάννης έχει τη δυνατότητα να τους δει στο σύνολό τους, γιατί βρίσκεται στον ουρανό κι επιπλέον το Αρνίον το επιτρέπει. Ο ίππος είναι ένα σύστημα κοινωνικό το οποίο στηρίζεται στη γνώση του Θεού, ώστε να δίνει δυνατότητα παντοκράτορα στον αναβάτη του. Γνώση αυτής της μορφής έχει μόνον η άβυσσος, που είναι η Αίγυπτος. Άβυσσος = Αίγυπτος =  38. Ο καθήμενος θα πρέπει να δαμάσει τη γνώση της και το σύνολο των όσων δημιουργεί η γνώση αυτή στο κοινωνικό μοντέλο, που δέχεται την εξουσία του, αποτελεί τον ίππο.

Ο πρώτος ίππος που κινήθηκε στη Γη ήταν αυτός του οποίου ο καθήμενος ήταν ο Αλέξανδρος εν ζωή. Αυτός ο ίππος είναι ο λευκός και δίνει στον καθήμενο του την εικόνα του Μεσσία. Ίππος = Άβυσσος = 38, ενώ, Ίππος λευκός = Ιερός Λόγος = Θεία κοινωνία = 63 = Αλήθεια του Θεού. Ο καθήμενος είναι ο Αλέξανδρος = Μεσσίας = 45 και  άρα το ον που ενεργεί, ο λέοντας. Σ  αυτόν δόθηκε η δυνατότητα να νικήσει και να παραμείνει αήττητος. Αυτόν τον ίππο όμως ο αναβάτης του τον εγκαταλείπει . Ο Θεός παίρνει κοντά του τον Αλέξανδρο κι αναβάτης γίνεται πλέον ο μόσχος, που είναι αυτοί που πήραν την κοσμοκρατορία του Αλεξάνδρου. Ο λευκός ίππος κινείται από τη Δύση προς την Ανατολή κι εκεί παίρνει το τελικό μέγεθός του. Ο Αλέξανδρος, ο βασιλιάς της Μακεδονίας, οριακά γίνεται βασιλιάς της Ασίας και πεθαίνει. Ο ίππος στη μέγιστη μορφή του από πλευράς ισχύος είναι αυτός της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας. Ο δεύτερος ίππος είναι ο ίδιος ίππος και κινείται μ αντίθετη φορά. Ξεκινά από την Ανατολή και βαδίζει προς τη Δύση.

Αν παρατηρήσει κάποιος, θα δει ότι οι αναβάτες των δύο αυτών ίππων είναι διαφορετικά οπλισμένοι. Ο πρώτος αναβάτης φέρει τόξο, ενώ ο δεύτερος τη μάχαιρα τη μεγάλη. Αυτό συμβαίνει, γιατί ο πρώτος είναι ολιγόζωος και στόχο έχει να δηλητηριάσει τους ανθρώπους και να φύγει, πριν γίνει αντιληπτός. Ο Αλέξανδρος πέθανε νεότατος, αήττητος και η λαμπρή βασιλεία του ήταν αυτή, που παγίδευσε τους λαούς. Τόξον = Πνεύμα = 22, ενώ, Βέλος = Αμαρτία = Ρώμη = Δράκων = 24. Αντίθετα ο αναβάτης του πυρρού ίππου δεν ήταν ολιγόζωος κι έπρεπε να πολεμήσει. Αναβάτης υπήρξε, επειδή ο ίππος του παραδόθηκε από τον Αλέξανδρο. Αυτό το λέμε, γιατί η μάχαιρα η μεγάλη είναι η φιλοσοφία και καθήμενος που να υπηρετείται απ αυτήν, δεν ήταν δυνατό να υπάρξει χωρίς να έχει προηγηθεί η εμφάνιση του Αλεξάνδρου. Μάχαιρα μεγάλη = Φιλοσοφία = 48. Αυτός ο καθήμενος πήρε την άδεια ν  αφαιρέσει την ειρήνη κι οι άνθρωποι να σφάξουν ο ένας τον άλλο.

Αυτούς τους δύο ίππους τους είδαν όλοι οι άνθρωποι, που είδαν το ελληνικό σύστημα να λειτουργεί, χωρίς να συμμετέχουν σ αυτό. Οι Έλληνες δεν τους είδαν, εφόσον βρίσκονταν στην κοιλιά αυτών των ίππων. Οι λαοί της γης είδαν τον ελληνικό, λευκό ίππο να καλπάζει και να πολλαπλασιάζει τη δύναμη του. Όταν όμως έγινε πυρρός, έπαψαν να τον βλέπουν οι λαοί που εισήχθησαν μέσα σ αυτόν. Ένας Βαβυλώνιος έβλεπε το λευκό ίππο, αλλά όχι και τον πυρρό, επειδή βρισκόταν μέσα του. Οι Ιουδαίοι που άντεξαν αυτήν την επίθεση, είδαν και τους δύο ίππους και διατήρησαν το σύστημά τους, επειδή αρνήθηκαν να εισαχθούν σ αυτούς. Ίππος πυρρός = Βασιλεύς των νεκρών = Αχειροποίητος = 78 = Αχιλλεύς παντοκράτωρ.

Με το άνοιγμα της τρίτης σφραγίδας εμφανίζεται ο μέλας ίππος, που είναι ο μικρότερος όλων. Αναβάτης του είναι ο Χριστός ως άνθρωπος, που δίνει τα πάντα στους ανθρώπους κι εκφράζει το θυμό του Θεού: Ίππος μέλας =  Ιησούς ζων = Εξουσία μεγάλη = 58 = Ιουδαϊσμός = Σκηνή του Θεού. Το χαρακτηριστικό αυτού του ίππου είναι ότι γεννιέται μέσα στο ιουδαϊκό σύστημα και για να επιτύχει τη γέννησή του το μάχεται. Ο Ιησούς εν ζωή και με βάση τα όσα γνωρίζουμε για τους Ιουδαίους, έθεσε τον Εαυτό Του αλλά και στην ομάδα Του έξω από το ιουδαϊκό σύστημα. Η μικρή αυτή ομάδα ήταν ο μέλας ίππος του οποίου η γνώση είναι η Σοφία του Θεού. Ο Ιωάννης βλέπει αυτόν τον ίππο, μόνον επειδή είναι στον ουρανό, γιατί όταν βρισκόταν στη Γη, ήταν μέσα στην κοιλιά του. Ο αναβάτης αυτού του ίππου σ αντίθεση με τους προηγούμενους, δε διαθέτει όπλα, αλλά ένα ζυγό. Δεν πολεμά, αλλά κρίνει. Ζυγός = Λόγος = Κλεις = 26. Αυτός ο αναβάτης είναι εκείνος που κατέχει τα κλειδιά της γνώσης. Σ αυτόν δίνεται εντολή να εμπορευθεί το σίτο και την κριθή, και να μην αδικήσει τον οίνο και το έλαιον. Ο μέλας ίππος έχει το χαρακτηριστικό ότι είναι εξαιρετικά μικρός, αλλά οι εξουσίες μέσα του, που στηρίζουν τη δομή του, είναι πανίσχυρες. Αυτός ο ίππος μετά τη Σταύρωση του Χριστού ήταν αδύνατο να επιβιώσει. Η θεία σοφία σ αυτή την περίπτωση έκανε κάτι τρομερό. Έδωσε σ αυτόν ίππο αυξητική τάση, ώστε η ισχυρή εξουσία μέσα του να μπορεί να επιβιώσει.

Σ αντίθεση με τον αυθεντικό ιουδαϊσμό, ο μέλας ίππος είχε παγκόσμιο προσανατολισμό. Επειδή το σύνολο του τότε πολιτισμένου κόσμου ήταν ο πυρρός ίππος κι επειδή ο νέος ίππος αποβλήθηκε από το μοναδικό σύστημα, που βρισκόταν έξω από τον προηγούμενο ίππο, αυτός ο ίππος άρχισε να πολλαπλασιάζει το μέγεθός του μέσα στον πυρρό. Ο Χριστός, όπως κι ο Αλέξανδρος, αποτραβήχτηκε πολύ νωρίς κι ο ίππος με τις πανίσχυρες εξουσίες και την ακατάλυτη γνώση έμεινε στα χέρια των Αποστόλων. Καθήμενος του ίππου τώρα παύει να είναι το τρίτο ον, ο άνθρωπος κι είναι ο αετός ο πετώμενος, δηλαδή οι δώδεκα Απόστολοι. Αυτός ο ίππος είναι ο οίκος του Ιησού, επειδή Αυτός είναι ο οικοδεσπότης. Είναι ο ίππος στην κοιλιά του οποίου ζουν οι χριστιανοί από την εποχή που καθιερώθηκε ο χριστιανισμός ως σήμερα. Ίππος χλωρός = Οίκος του Ιησού = Θυσιαστήριον = Πηγαί υδάτων ζωής = Φρέαρ της αβύσσου = 73.

Αυτός είναι ο μοναδικός ίππος που είχαν τη δυνατότητα να δουν οι Έλληνες και τον πολέμησαν με μίσος. Αν ο άνθρωπος ενταχθεί μέσα σ αυτόν τον ίππο, είναι αδύνατο να επιβιώσει. Το Μυστικό Σχέδιο του Θεού επιδίωξε αυτήν τη σειρά, ώστε οι Έλληνες να θυσιαστούν οικειοθελώς για τη δημιουργία του πυρρού ίππου και σε χρόνο ανύποπτο ο ίππος αυτός να δώσει την ισχύ του στο χλωρό της απόλυτης εξουσίας. Ήταν αδύνατο να γεννηθεί ο χλωρός ίππος, που είναι το θυσιαστήριον της απόλυτης εξουσίας, χωρίς να προηγηθούν τα στάδια που περιγράψαμε. Ήταν αδύνατο να δεχτούν οι άνθρωποι ν ακολουθήσουν το θάνατο και τον Άδη σε καταστάσεις όμοιες μ αυτές του Μεσαίωνα. Ο Ιωάννης και οι Απόστολοι ήταν θύτες και μαζί θύματα, όσον αφορά στο Σχέδιο. Βρίσκονταν μέσα στην κοιλιά του μέλανα ίππου και την απόλυτη εξουσία είχε ο τέλειος άνθρωπος. Μέσω των δικαιωμάτων οι ίδιοι γεύτηκαν το θάνατο κι έγιναν οι ίδιοι ο θάνατος. Οι ίδιοι είναι οι καθήμενοι του χλωρού ίππου και συνθέτουν το θάνατο. Θάνατος = Εκλεκτοί = Άξιοι = 30.

Ο Ιωάννης όλα αυτά δεν τα έβλεπε στη Γη και του δόθηκε η ευκαιρία να τα δει όταν βρισκόταν στον ουρανό. Ο χρόνος που ήταν το παρόν του Ιωάννη, είναι ο χρόνος της εμφάνισης του τέταρτου ίππου Όσα ακολουθούν είναι το μέλλον κι έχουν νόημα ως προφητεία. Ο Ιωάννης βλέπει τον αναβάτη, αλλά αγνοεί τη θέση του, όπως και τη θέση των υπολοίπων Αποστόλων στον κόσμο, που μόλις γεννιέται και δημιουργεί τις συνθήκες εξέλιξης του Μυστικού Σχεδίου. Ο ίππος ο χλωρός βρίσκεται μέσα στον πυρρό, που είναι τεράστιος και πανίσχυρος. Όταν εγκαταλείπει το ιουδαϊκό σύστημα αρχίζει και πολλαπλασιάζεται στα πλαίσια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι Ιουδαίοι βλέπουν αυτόν τον ίππο ν απομακρύνεται απ αυτούς, αλλά τελικά να επιστρέφει σ αυτούς. Αυτό γίνεται επειδή ο ίππος ο χλωρός κι ο ίππος ο πυρρός ταυτίζονται σε μέγεθος και ισχύ, όταν ο Κωνσταντίνος αποφασίζει να κάνει το χριστιανισμό επίσημη θρησκεία του κράτους του. Ο ίππος έφυγε από το ιουδαϊκό σύστημα με τη μορφή ιουδαϊκής αίρεσης κι αιώνες μετά κατέλαβε τον όγκο του πυρρού ίππου μέσα στον οποίο βρισκόταν και το ανεξάρτητο ιουδαϊκό σύστημα.

Μετά την εξαφάνιση των Ελλήνων από τον πλανήτη, ο ίππος ο χλωρός ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος του κόσμου. Το σύστημα διατηρεί αυτόν τον ίππο και τον δυναμώνει ως εξής: όσοι βρίσκονται μέσα σ αυτόν δεν τον βλέπουν, δεν τον αμφισβητούν κι όταν αυτό συμβαίνει, τους εξοντώνει. Όμως οι άνθρωποι έξω απ αυτό το σύστημα τον βλέπουν.. όλοι οι μη χριστιανοί τον βλέπουν. Το πρόβλημα για τους ανθρώπους βρίσκεται στο γεγονός ότι ο ίππος αυτός έχει μεταβλητά χαρακτηριστικά. Οι λαοί έξω από το χριστιανισμό τον βλέπουν ανάλογα με τις γνώσεις τους. Οι λαοί της Δύσης τον βλέπουν ως πυρρό, ενώ οι λαοί της Ανατολής ως μέλανα ή χλωρό. Αυτό συμβαίνει, γιατί το πονηρό σύστημα δίνει στον ίππο χαρακτηριστικά, που το ευνοούν. Στη Δύση εμφανίζεται ως πυρρός, ώστε με τη φιλοσοφία να προσηλυτίσει τους ανθρώπους και να τους εντάξει μέσα του. Όλοι οι λαοί της Δύσης γοητεύτηκαν από τη γνώση του πυρρού ίππου. Αυτό που δεν αντιλήφθηκαν, ήταν ότι έμπαιναν μέσα στον ίππο το χλωρό. Σ αντίθεση με τους Δυτικούς, οι άνθρωποι της Ανατολής, οποιαδήποτε θρησκεία κι αν ασπάζονται εκτός του χριστιανισμού, βλέπουν τ άσχημα χαρακτηριστικά του ίππου και δεν εντάσσονται μέσα σ αυτόν. Ο ίππος γι  αυτόν τον λόγο κινείται από την Ανατολή προς τη Δύση.

Ο καθήμενος αυτού του ίππου είναι ο θάνατος κι από πίσω ακολουθεί ο Άδης. Αυτό δείχνει τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η εξουσία και τους διαχειριστές κι αποκαλύπτει  την ταυτότητα αυτού, που έχει την απόλυτη εξουσία. Αυτός ο ίππος κυβερνάται από εκλεκτούς. Εκλεκτοί = Άξιοι = 30. Ο Άδης ακολουθεί, ώστε να βοηθά την εξουσία. Ο Άδης δεν είναι καθήμενος κι εξοντώνει όσους αμφισβητούν το θάνατο. Άδης = Αθήνα = 21. Όσοι έχουν γνώση κι είναι δυνατό ν απομακρυνθούν από τον ίππο βρίσκουν μπροστά τους τον Άδη και πεθαίνουν από τις υπεραξίες. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα ο Άδης ήταν μέσα στο θάνατο και δεν ακολουθούσε. Όταν ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση, εξαιτίας της δημιουργίας εκλεκτών εκτός ελέγχου της εκκλησίας, ο Άδης διαχωρίστηκε από το θάνατο κι ανέλαβε την εξόντωσή τους.

Η υποκρισία των μορφωμένων της Δύσης, σ αυτό το σημείο βρίσκεται. Βλέπουν τον ίππο που δεν μπορούν να δουν οι χριστιανοί, αλλά εγκαταλείπουν τους ανθρώπους στο έλεος του θανάτου συμπράττοντας με τον Άδη. Όλοι αυτοί κινδυνεύουν μόνον απ Αυτόν, που κρατάει τα κλειδιά της γνώσης, επομένως απ Αυτόν, που είναι στην πραγματικότητα παντοκράτορας. Κλεις του θανάτου = 58 = Επτά εκκλησίαι = Πληγή του θανάτου = Ιησούς ζων = Εξουσία μεγάλη, ενώ, Κλεις του Άδου = Δεσπότης = Αρνίον ζων = Παντοδύναμος = Παρθένος = 48 = Φιλοσοφία. Αυτόν εμείς τον γνωρίζουμε κι είναι το πνεύμα, που δίνει στον Ιωάννη την Αποκάλυψη, συνεπώς την εξουσία.

Όταν ανοίγει πλέον η πέμπτη σφραγίδα, ο Ιωάννης, από τον ουρανό όπου βρίσκεται, έχει στην κατοχή του γνώση που αφορά τους ίππους και όχι το εσωτερικό τους. Ο Ιωάννης βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας και ταυτόχρονα στην κοιλιά του μέλανα ίππου, επομένως ο ουρανός μόνο γι αυτόν βρίσκεται μέσα στην κοιλιά του ίππου. Βλέπει τα προηγούμενα, γιατί η κοιλιά του ίππου, μέσα στην οποία βρίσκεται, υπερκαλύπτει τα προηγούμενα. Βλέπει τους ίππους από μία κορυφή, που του δίνει τη δυνατότητα να δει ολόκληρο τον κόσμο. Σε κάποια στιγμή αυτή η κορυφή θα είναι το υψηλότερο σημείο της κοιλιάς ενός από τους ίππους. Η Αποκάλυψη είναι η γνώση, που δίνει ισχύ στον ιερό ίππο να εκτελέσει την αποστολή του. Ιερός ίππος = Αποκάλυψις Ιωάννου = Οικία του ισχυρού = Οικίαι των χηρών = 75.

Μετά την τέταρτη σφραγίδα ο Ιωάννης παύει να βλέπει τον εξωτερικό κόσμο και βλέπει μόνο μέσα στην κοιλιά του ίππου, άρα μέσα στη βασιλεία του Θεού. Κοιλιά του ίππου = Βασιλεία του Θεού = 68 = Τάφος του Χριστού = Πόρνη καθήμενη. Ο Ιωάννης είδε το μέλλον του χριστιανισμού ως σύστημα κατά το άνοιγμα της τέταρτης σφραγίδας, αλλά μετά την πέμπτη βλέπει μέσα στο χριστιανισμό. Περιγράφει ό,τι βλέπει κάτω από το θυσιαστήριο, όπου αυτός βρίσκεται. Θυσιαστήριον = Ίππος χλωρός = 73.

Οι ψυχές που διαμαρτύρονται, είναι οι Έλληνες φιλόσοφοι, που αγάπησαν και το Θεό και τους ανθρώπους. Είναι οι φωνές του Πλάτωνα, του Σωκράτη και των άλλων σημαντικών κι ασήμαντων. Αυτοί βρέθηκαν κάτω από τον ίππο και τον πολέμησαν με μίσος. Αυτοί θέλησαν τη βοήθεια του Θεού και την κρίση εναντίον των εκλεκτών της εκκλησίας. Επειδή υπήρχε το Μυστικό Σχέδιο, η κρίση αυτή θα είναι και δικαίωση τους, μόνον όταν ο χρόνος θα είναι ο κατάλληλος. Σ όλους αυτούς δόθηκε λευκή στολή και τους είπαν ν  αναπαυτούν για λίγο χρόνο. Στο Μυστικό Σχέδιο είδαμε ότι εντελώς αυθαίρετα όλοι οι Έλληνες φιλόσοφοι ταυτίστηκαν με τους εθνικούς, για το σύνολο του χρόνου, που απαιτείται για το Μυστικό Σχέδιο. Έτσι, σύμφωνα με τα όσα είδαμε στην Αποκάλυψη, σημαίνει, για το σύνολο του χρόνου που απαιτείται, ο χλωρός ίππος να γίνει πανίσχυρος. Οι αριθμοί δείχνουν ότι: Στολή λευκή = Εθνικοί = 42, ενώ, Χρόνος μικρός = Θυσιαστήριον = Ίππος χλωρός = 73.

Όταν ανοίγει η έκτη σφραγίδα, αυτό που συμβαίνει, είναι η μεγάλη τραγωδία για τους ανθρώπους. Οι Έλληνες έγιναν ήδη εθνικοί και το σύστημα έχει τη δυνατότητα να ελέγξει τη γνώση. Ο Ήλιος παύει να φωτίζει τη γη κι αυτό γίνεται με τη μετατροπή του σε τρίχινο σάκκο. Τρίχινος σάκκος = 77 = Υιός του Ανθρώπου = Ο μάρτυς ο πιστός = Ο όφις ο αρχαίος = Φωστήρας Ήλιος. Η Σελήνη = Έλληνες = Κιβωτός = 34 έγινε σαν αίμα. Αυτό σημαίνει ότι η γνώση της κλειδώθηκε και μπήκε στο χώρο των πνευματικών δικαιωμάτων, ενώ τ άστρα τ ουρανού έπεσαν στη Γη κι έπαψαν να φωτίζουν τον κόσμο. Αστέρες του ουρανού = Ειρηνοποιοί = Χρυσοί στέφανοι = Τέσσαρες άγγελοι = Σπήλαια των ορέων = 76.

Ο ουρανός, δηλαδή η παιδεία που είχαν μπροστά στα μάτια τους οι άνθρωποι μετά την εμφάνιση των παντοκρατόρων, εξαφανίστηκε και τ απόλυτο σκοτάδι σκέπασε  τη Γη. Αυτός ο ουρανός περιείχε το σύνολο των φωστήρων κατά την Αλεξανδρινή περίοδο κι αυτήν ήταν η μοναδική φορά στην ιστορία του κόσμου κατά την οποία οι άνθρωποι έβλεπαν τον άνω κόσμο. Άνω κόσμος = Αλεξάνδρεια = Επτά λυχνίαι = 45. Αυτός ο ουρανός εξαφανίστηκε  σαν “βιβλίον ελισσόμενον” κι έπεσε στα χέρια των αθλίων, που είχαν συμφέροντα από την κατοχή της γνώσης. Βιβλίον ελισσόμενον = Πνευματική ιδιοκτησία = Νεκροί της θαλάσσης = Πονηροί άνθρωποι = Υιοί της μοιχαλίδος = 96. Αυτοί είναι τα ζώα που έκαψαν τη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, αφού πρώτα τη λεηλάτησαν. Είναι τα ζώα που δεν επέτρεψαν στη διάρκεια των αιώνων τους ανθρώπους ν  αγγίζουν τη γνώση. Άνθρωποι άθλιοι που απέκτησαν, χωρίς καθόλου κόπο μία γνώση, που ήταν ο καρπός της ανθρώπινης ευφυΐας. Βλάκες και ηλίθιοι που επί αιώνες παρίσταναν τους σοφούς με την ασφάλεια της έτοιμης γνώσης.

Από εκείνη την ώρα άρχισε να εκδηλώνεται η οργή του Αρνίου κι ο θάνατος να σκορπίζεται στη Γη. Δεν υπάρχει άθλιος, που να μη γεύτηκε την οργή του Αρνίου. Αυτοί που έκλεψαν τη γνώση, στην πραγματικότητα έδεσαν γύρω από το λαιμό τους το λίθο το μυλικό και βούτηξαν στη θάλασσα. Επιβεβαιώθηκαν οι Λόγοι του Χριστού, που έλεγε ότι το σκάνδαλο είναι αδύνατο να μην έρθει, αλλά αλίμονο σ αυτούς μέσω των οποίων έρχεται. Αυτό που πρέπει να προσέξουμε σ αυτό το σημείο είναι ότι η οργή του Αρνίου εκδηλώνεται μετά την απόκρυψη της γνώσης. Η έκτη σφραγίδα περιγράφει αυτήν την απόκρυψη,  που οδηγεί στην κοσμοκρατορία, μέσα στην οποία εκδηλώνεται η οργή.

Χρονικά βρισκόμαστε στη μεγάλη μάχη του χριστιανισμού να επιβληθεί στο χώρο της Ανατολής, επομένως βρισκόμαστε στο χρόνο των πατέρων της εκκλησίας. Εκείνον το χρόνο ο Θεός προχωρά στη σφράγιση των 144 χιλιάδων. Δεν είναι μία ξεχωριστή σφραγίδα, αλλά η ωρίμανση των συνθηκών, που οδηγούν από το βήμα έξι στο βήμα επτά. Ενώ οι σφραγίδες δεν αντιπροσωπεύουν βήματα, στον αριθμό επτά ταυτίζονται μ αυτά. Η έβδομη σφραγίδα είναι το έβδομο βήμα, ενώ οι υπόλοιπες σφραγίδες αντιπροσωπεύουν τις κινήσεις των κοσμοκρατόρων, που οδηγούν στην παντοκρατορία.

Η σφράγισις των 144 χιλιάδων

Από το (Αποκ. Ιωάν. 7.1-7.8), περιγράφεται όλη η δραστηριότητα της σφράγισης των παρθένων. Αυτό ήταν άκρως απαραίτητο, γιατί δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να χαθεί η γνώση, που οδηγεί στη Θέωση. Ο κόσμος ήταν κατασκότεινος και μπορούσε ο κάθε ηλίθιος δεισιδαίμονας να καταστρέψει τα πάντα. Ό,τι βρήκαν οι άνθρωποι μετά τη Γαλλική Επανάσταση ως γνώση, οφείλεται σ αυτούς, που τότε εργάστηκαν. Το μεσοδιάστημα εκείνο, ήταν το μεσοδιάστημα της Αλεξανδρινής εποχής, κατά το οποίο η γνώση ταξινομήθηκε και χωρίς να καταστραφεί πήρε εκείνα τα χαρακτηριστικά που δεν απειλούν το σύστημα και ταυτόχρονα του δίνουν τη δυνατότητα να ισχυροποιείται. Τα Ομηρικά Έπη, για παράδειγμα, θα μπορούσαν να εξαφανιστούν, αλλά αυτό δε συνέβη.

Όταν οι αστέρες του ουρανού έπεσαν στη Γη, έπαψαν να φωτίζουν τους ανθρώπους, αλλά δημιούργησαν τις βάσεις για τη Θέωση. Οι παρθένοι φιλόσοφοι δεν έγιναν ρήτορες ή πολιτικοί, αλλά εργάστηκαν για τη διάσωση της γνώσης στην Αλεξάνδρεια. Αστέρες του ουρανού = Ειρηνοποιοί = Τέσσαρες άγγελοι. Αυτοί οι άγγελοι συγκράτησαν τους τέσσαρες ανέμους, ώστε να μη βλάψουν τη γη και τη θάλασσα, πριν οι δούλοι του Θεού σφραγιστούν στα μέτωπά τους. Τέσσαρες άνεμοι = Αποκάλυψις Ιωάννου = 75. Αυτοί οι άγγελοι που συγκρατούσαν τους ανέμους, πήραν κατόπιν την εντολή να βλάψουν τη γη και τη θάλασσα μέσω της Αποκάλυψης, δηλαδή των ανέμων. Αυτοί που σφραγίστηκαν ήταν οι Απόστολοι του Χριστού = Σφραγίς Θεού ζώντος = Πολύτιμος μαργαρίτης = Βασίλειον του Χριστού = Δόξα του Υιού του Ανθρώπου =  95. Ο άγγελος που τους σφράγισε, ανέβαινε από την ανατολή του Ηλίου κι αυτός έδωσε τα χαρακτηριστικά που έπρεπε. Ανατολή Ηλίου = Φιλοσοφία = Παρθένοι = 48 = Ευχή του Θεού.

Από εκείνη τη στιγμή άρχισαν να συρρέουν μπροστά στο θρόνο του Αρνίου άνθρωποι απ όλες τις φυλές του κόσμου. Από εκείνη τη στιγμή αρχίζει ο παγκόσμιος εκχριστιανισμός και εξιουδαϊσμός της ανθρωπότητας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο όλοι φορούν λευκές στολές και κρατούν φοίνικες στα χέρια τους. Στολή λευκή = Εθνικοί = Σφραγίς = Φοίνικας = 42. Ενώ, Φοίνικες = Ιουδαίοι = 46 = Δόξα του Θεού. Όταν ο πρεσβύτερος ρωτά τον Ιωάννη την ταυτότητα όλων αυτών, ο Ιωάννης δε γνωρίζει ν απαντήσει, γιατί βλέπει πράγματα που δεν κατανοεί, αλλά και δεν έχουν συμβεί ακόμα. Ο πρεσβύτερος του περιγράφει όσα ο ίδιος γνωρίζει, κι αυτό σημαίνει, όχι το σύνολο της αλήθειας. Αυτοί οι λαοί περιμένουν πράγματι τη Σωτηρία από το Αρνίον και το Θεό, αλλά μέχρι αυτή να δοθεί, βασανίζονται. Αίμα του Αρνίου = Ιμάτιον λευκόν = Βασανισμός = Χρυσή ζώνη = Πόρνη μεγάλη = 53 = Οδός Κυρίου. Λατρεύουν το Αρνίον κι Αυτός πράγματι κάθεται μαζί τους. Αυτό που δε βλέπουν είναι ότι το Αρνίον είναι εσφαγμένον και ότι το αίμα Του είναι υπεύθυνο για το βασανισμό. Αυτός είναι ο ποιμένας τους, αλλά τους οδηγεί εκεί που δεν πρέπει. Πηγαί υδάτων ζωής = Ίππος χλωρός = θυσιαστήριον. Ήταν προτιμότερο για τους ανθρώπους να χτυπηθούν από τον Ήλιο ή από καύμα, γιατί θα ήλπιζαν τουλάχιστον για τα παιδιά τους.

Το σάλπισμα των επτά σαλπίγγων

Μετά το μεγάλο προσηλυτισμό των λαών και την είσοδο τους στο θυσιαστήριο, είναι έτοιμο το Αρνίον ν ανοίξει την έβδομη και τελευταία σφραγίδα. Σ  αυτήν τη σφραγίδα περιγράφεται το σύνολο  των γεγονότων, που συνέβησαν στο χριστιανικό κόσμο, από τη στιγμή που ο Ιησούς έγινε παντοκράτορας και η γνώση εξαφανίστηκε. Η παγίδα στη μελέτη αυτής της σφραγίδας βρίσκεται στο γεγονός ότι, επειδή περιγράφει το έβδομο βήμα που είναι το πιο σημαντικό της ανθρωπότητας δεν ξεκινά από το χρόνο επιβολής του, αλλά από το χρόνο κατά τον οποίο τέθηκαν οι βάσεις του. Αν ξεκινούσε κανονικά, θα έπρεπε να ξεκινά από το σάλπισμα του πέμπτου αγγέλου.

Όταν ο Χριστός βρήκε τους Ιουδαίους, είπε ότι είναι παιδιά του κάτω κόσμου. Όταν η χριστιανική κοινωνία είναι ιουδαϊκού τύπου, αντλεί τη γνώση της από την ίδια πηγή με τους Ιουδαίους. Η έβδομη σφραγίδα που αφορά τους χριστιανούς, στην πραγματικότητα είχε ανοιχθεί αιώνες πριν την εμφάνιση του Χριστού. Η διαφορά βρίσκεται στο γεγονός ότι ο κάτω κόσμος που είναι ο ίδιος από τότε που δημιουργήθηκε μέσα από ορισμένες μόνο συνθήκες, ήταν δυνατό να επεκταθεί στον πλανήτη. Από το (Αποκ. Ιωάν. 8.1-8.13) περιγράφεται η δημιουργία του κάτω κόσμου, που είναι δυνατό να δεχτεί την ανθρωπότητα σαν σύνολο. Από το (Αποκ. Ιωάν. 8.1-8.5) περιγράφεται η κατάσταση, που  κυριαρχεί στον ουρανό και δεν αφορά τη Γη.

Το ημιώριον, κατά το οποίο επικρατεί απόλυτη σιγή, είναι το διάστημα από την εποχή της Βαβυλώνας ως και τη λήψη των Εντολών από το Μωυσή, προϊόν των οποίων είναι η ιουδαϊκή φιλοσοφία και άρα η Ιερουσαλήμ. Ημιώριον = Δημιουργία = Εωσφόρος = Υιός άρρεν = Άγιον όρος = Όρος Σινά = 52 = Στόμα λαλούν μεγάλα = Ιερουσαλήμ. Σ αυτό το διάστημα υπάρχει στον ουρανό όλη η γνώση, που θα δοθεί σ Ιουδαίους κι Έλληνες. Οι επτά άγγελοι όσο στέκονται μπροστά στο Θεό είναι εντελώς ακίνδυνοι για τους ανθρώπους. Όμως από τη στιγμή που παίρνουν τις σάλπιγγες, είναι θέμα χρόνου να οδηγήσουν τους ανθρώπους στον κάτω κόσμο, όπως απαιτεί το Σχέδιο. Άγγελοι επτά = 43 = Κάτω κόσμος. Αυτές οι επτά σάλπιγγες, είναι η γνώση, που κοινοποιείται στους ανθρώπους κι εξαιτίας αυτής της γνώσης δημιουργούνται τα δύο κυρίαρχα συστήματα,  που είναι το ελληνικό και το ιουδαϊκό .. αυτά είναι, που θα πάρουν την παγκόσμια εξουσία. Επτά σάλπιγγαι = Εξουσία μεγάλη = Ναός του ουρανού = 58 = Παλαιά Διαθήκη = Ομήρου Ιλιάδα = Κιθάρα του Θεού, ενώ, Επτά σάλπιγγες = Φόρος αίματος = Νεκροί άγγελοι = Πρεσβύτεροι = 62.

Πριν σαλπίσουν οι άγγελοι, ένας άγγελος πλησιάζει το θυσιαστήριο και παίρνει θυμιάματα πολλά, ώστε να τα προσφέρει στο θυσιαστήριο, που είναι μπροστά στο θρόνο. Η διαφορά των θυσιαστηρίων είναι η διαφορά του θυσιαστηρίου της Βαβυλώνας, που δημιουργήθηκε για την εδραίωση των αναγκαίων για την εξέλιξη συνθηκών, μ αυτό του χριστιανισμού, που δημιουργήθηκε για τη Θέωση κι είναι Χρυσούν = Ευρώπη = Ίρις = Εκκλησία = Συναγωγή = 35. Το χρυσούν θυμιατήριον που κρατά στο χέρι του, είναι το σύνολο της γνώσης του βήματος επτά. Λιβανωτόν χρυσούν = 70 = Πνευματικά δικαιώματα = Οικοδεσπότης = Δίκαια κρίσις. Σ αυτό το λιβανωτόν που δεν είναι ορατό εκείνη τη στιγμή από τη Γη, βάζουν πυρ από το θυσιαστήριο και το ρίχνουν στη Γη. Πυρ του θυσιαστηρίου = Βασίλειον της αμαρτίας = 97 = Καπνός της πυρώσεως = Πονηρός θησαυρός = Κιβωτός της διαθήκης. Στη Γη πέφτει αυτός ο θησαυρός και γίνεται μεγάλη σύγχυση.

Στον ουρανό μέσα στο λιβανωτόν της απόλυτης εξουσίας μπαίνουν θυμιάματα πολλά, τα οποία μαζί με τις προσευχές των αγίων προσφέρονται στο θυσιαστήριο. Θυμιάματα πολλά = Βασίλειον = Τέσσαρα ζώα = Προφητεία = Φόβος μέγας = 47 = Δένδρον μέγα, ενώ, Προσευχαί των αγίων = Βασίλειον του ουρανού = 85. Οι βροντές και οι αστραπές όταν έγιναν αντιληπτές στη Γη, ήταν οι αιτίες της δημιουργίας των διαφόρων θρησκειών και των διαφόρων πολιτισμών  της τότε νεαρής πατριαρχικής κοινωνίας. Όταν οι άγγελοι άρχισαν να σαλπίζουν, όλα αυτά υπήρχαν ήδη.

Όταν ο πρώτος άγγελος άρχισε να σαλπίζει, έπεσε χάλαζα και πυρ στη Γη ανακατωμένα μ αίμα. Χάλαζα και πυρ = 43 = Κάτω κόσμος = Αποκάλυψις. Ο κάτω κόσμος ήταν εκείνος στον οποίο έζησαν οι Ιουδαίοι και προετοιμάστηκε για να δεχτεί τους χριστιανούς. Το αίμα δηλώνει την κλειδωμένη γνώση για το Θεό και τα πνευματικά δικαιώματα, που προκύπτουν. Από το σάλπισμα του πρώτου μέχρι αυτό του δεύτερου μεσολαβεί ένα χρονικό διάστημα, μέσα στο οποίο οι Ιουδαίοι δημιουργούν το πανίσχυρο σύστημά τους κι οι Έλληνες τη φιλοσοφία τους. Οι Έλληνες δεν αντιπροσωπεύουν ξεχωριστό σάλπισμα, γιατί το θυμιατήριον, όπως κι οι άγγελοι, έχουν σχέση απόλυτα με τον κάτω κόσμο. Ο κάτω κόσμος είναι σύστημα ξηράς και γι αυτό οι καταστροφές αφορούν τη Γη και ό,τι βρίσκεται πάνω σ αυτήν. Η χάλαζα δεν επηρεάζει τη θάλασσα κι είδαμε γιατί. Τη θάλασσα την επηρέασε ο Αλέξανδρος κι αυτό έγινε μετατρέποντας τα ύδατά της σ αίμα. Εκεί που δέσποζαν οι Έλληνες, που μάχονταν τα πνευματικά δικαιώματα, αυτά εμφανίστηκαν μέσω του Αλεξάνδρου. Όταν σαλπίζει ο δεύτερος άγγελος, πέφτει ο Αλέξανδρος από τον ουρανό στη θάλασσα και τη μολύνει. Όρος μέγα καιόμενον = Βασιλεύς των Ελλήνων = 80.

Όταν σαλπίζει ο τρίτος άγγελος η θάλασσα είναι ήδη μολυσμένη κι ο θάνατος υπάρχει μέσα της. Με το σάλπισμα του πέφτει από τον ουρανό ο Ιησούς. Η ιδιομορφία του Ιησού βρίσκεται στο γεγονός ότι, ενώ είναι φωστήρας κι αφορά τα συστήματα ξηράς, παρ  όλ αυτά δίνει και γνώση, δηλαδή “ύδωρ ζων”. Δεν πέφτει ούτε στη γη ούτε στη  θάλασσα, αλλά στις πηγές και τους ποταμούς. Πέφτει σ ότι απέμεινε υγιές για να παράγει. Αστήρ μέγας καιόμενος = Βασιλεύς των Ιουδαίων = 91, ενώ το όνομα Άψινθος = 42 = Ιησούς.

Το ιουδαϊκό σύστημα είναι ένα σύστημα απολύτου ξηράς. Η διπλή φύση του Ιησού σημαίνει ότι καθώς πέφτει στην ξηρά, με το Λόγο Του δημιουργεί ο Ίδιος πηγές υδάτων κι αλλάζει τα βασικά χαρακτηριστικά του Ιουδαικού συστήματος. Αυτή η αλλαγή ήταν απαραίτητη γιατί έπρεπε το Ιουδαϊκό σύστημα να αποκτήσει δυνατότητα επέκτασης. Ύδωρ ζων = Παιδεία = 36 = Χάλαζα μεγάλη. Ο ίδιος είναι ο Χριστός, δηλαδή ύδωρ ποταμού, όπου ποταμός = 33. Χριστός = Ύδωρ ποταμού. Με τη διδασκαλία Του δημιουργεί πηγές, όπου Πηγαί των υδάτων = Διδακτοί Θεού = Θάλασσα υάλινη = 56 = Λόγος του Θεού. Η Σταύρωση του είχε ως αποτέλεσμα όλες αυτές οι πηγές να δηλητηριαστούν από τους εθνικούς, στους οποίους ο Ίδιος παραδόθηκε. Άψινθος = Εθνικός. Αυτές οι πηγές έγιναν Πηγαί υδάτων ζωής = Θυσιαστήριον = 73. Η μεικτή φύση του Χριστού είχε ως αποτέλεσμα μετά τη Σταύρωση Του οι Απόστολοι να παραμείνουν οι μοναδικές πηγές ύδατος ζώντος στον κόσμο. Μόνον αυτοί έδιναν δωρεάν γνώση, σ αντίθεση με τους Έλληνες που είχαν γίνει πόρνοι. Οι λαοί παγιδεύτηκαν, γιατί το ύδωρ εκείνο ήταν τέλειο, αλλά δηλητηριασμένο, επειδή από πίσω του ακολούθησε η ιουδαϊκή φιλοσοφία των Αποστόλων. Αυτή η παγίδευση κράτησε μέχρι την εδραίωση του χριστιανισμού στα πλαίσια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Όταν ο τέταρτος άγγελος σάλπισε, συνέβη αυτό που είδαμε στην έκτη σφραγίδα. Η παγίδα της Αποκάλυψης σ αυτό το σημείο εμφανίζεται και πάλι. Ο Ιησούς ήταν ο Άψινθος, που δηλητηρίασε τα ύδατα κι οδήγησε στη συσκότιση. Και ο Ίδιος με τη μορφή του αετού τού πετώμενου, ήταν Αυτός που φώναζε “ουαί”, εφόσον έδωσε την Αποκάλυψη, που είναι μία εξαιρετικά δυσοίωνη προφητεία.

Όταν ο πέμπτος άγγελος σαλπίζει, τότε βρισκόμαστε στην εποχή στην οποία ο χριστιανισμός σπρώχνει την ανθρωπότητα στο έβδομο βήμα. Το άστρο που έπεσε στη Γη, ο Ιησούς  = Άψινθος = 42 εμφανίζεται με το κλειδί του φρέατος της αβύσσου. Άβυσσος = Αίγυπτος = 38. Έτσι επιβεβαιώνονται κατ αρχήν οι Γραφές, που λένε ότι ο Θεός κάλεσε τον Υιό Του από την Αίγυπτο. Φρέαρ της αβύσσου = Θυσιαστήριον = Κάτω κόσμος του Θεού = Οίκος του Ιησού = 73 =  Υιός μονογενής. Το κλειδί αυτό είναι η βασιλεία του Θεού, που δόθηκε σ Αυτόν. Από εκείνη την στιγμή παντοκράτορας είναι ο αετός ο πετώμενος. Οι αριθμοί συμφωνούν, αφού Βασιλεία του Θεού = Κλεις του φρέατος = Αετός πετώμενος = 68 = Επτά πνεύματα του Θεού. Το κλειδί μίας βασιλείας μπορεί να το κατέχει μόνον ο Βασιλεύς. Αυτός ο Βασιλεύς είναι και το κλειδί του Παραδείσου, που εξαιτίας της θυσίας δεν είναι ορατός. Βασιλεύς της αβύσσου = Ζων εις τους αιώνας = Κύριος των Ιουδαίων = Κύριος του αμπελώνος = 87 = Κλεις του Παραδείσου. Ο καπνός καμίνου που βγαίνει από την άβυσσο, είναι όλη η γνώση που σκοτεινιάζει τον ορίζοντα των χριστιανών και κρύβει τον Ήλιο. Η απόκρυψη του Ηλίου γίνεται μέσω του καπνού, που τον μετατρέπει σε μέλα. Στον κόσμο από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα όλοι βλέπουν τον Ήλιο, εφόσον γνωρίζουν περί του Υιού του Ανθρώπου, αλλά ταυτόχρονα αδυνατούν να κατανοήσουν το Λόγο Του και άρα την αλήθεια. Εξαιτίας αυτής της αδυναμίας στρέφονται στις αρχικές γνώσεις, που φωτίζουν με τον πλέον επικίνδυνο τρόπο. Αυτό συμφωνεί απόλυτα με το Μυστικό Σχέδιο, όπως το περιγράψαμε, όταν μιλούσαμε για τα αίτια της κακοδαιμονίας, είτε Ιουδαίων είτε των Ελλήνων. Καπνός καμίνου = Επτά μυστήρια = Φως του κόσμου = 54 = Ομηρικά Έπη = Παράδοσις. Εξαιτίας αυτού οι χριστιανοί δε βλέπουν πλέον το φως του Ηλίου, αλλά τηρούν τις παραδόσεις των πρεσβυτέρων, που τόσο μίσησε ο Χριστός. Καπνός καμίνου μεγάλης = Βλασφημία πνεύματος = καθήμενος του ίππου = 84. Καπνός = Σοφία = 28 = Θεός, ενώ, Κάμινος = Άμπελος = 33.

Από τη στιγμή που ο Χριστός δεν είναι ζωντανός, ώστε να ελέγξει τους δούλους Του, αρχίζουν και παράγονται λόγω των δικαιωμάτων οι τρισάθλιοι μοιχοί κι αμαρτωλοί, που πάντα παράγονται μέσα στα συστήματα. Αμαρτωλοί = Μοιχοί = Βάρβαροι = Ακρίδες = 37, οπού, Ακρίδα = Αμαρτία = Ρώμη. Εξαιτίας αυτής της άθλιας  ακρίδας αρχίζουν και γεννιούνται οι ακρίδες, που ρημάζουν τη Γη. Όταν στις Γραφές είδαμε ότι ο Θεριστής συγκέντρωσε το σίτο, είδαμε ότι τον φύλαξε στην αποθήκη. Αποθήκη έγιναν αυτές οι ακρίδες, που ρήμαζαν τον κόπο των Ελλήνων. Αποθήκη = Ακρίδες = 37. Η εξουσία τους είναι η εξουσία που άφησε πίσω του ο Βασιλεύς των Ιουδαίων. Βασιλεύς των Ιουδαίων = Σκορπιοί της γης = Σφραγίς του θηρίου.

Πριν δούμε τι ακριβώς είναι ο βασανισμός αυτός, θα πρέπει να δούμε τι ακριβώς συνέβη και σε ποιον χώρο έλαβε χώρο αυτή η κατάσταση. Ο Θεός επιδίωκε να μοιραστεί το βάρος της θυσίας ανάμεσα στους ανθρώπους, κι αυτό σημαίνει κατ αρχήν ότι αυτές οι πηγές των υδάτων ζωής έπρεπε να βρίσκονται έξω από το χώρο της Ασίας. Στην πραγματικότητα συνέβη αυτό, που περιγράφεται στον ουρανό μπροστά στον θρόνο του Θεού και πρωταγωνιστής είναι ένας άγνωστος άγγελος. Ο Θεός δημιούργησε το θυσιαστήριον στη Γη κι από το πρώτο θυσιαστήριο της Ασίας ο άγγελος της εκκλησίας, ο Βασιλεύς της Βαβυλώνας, τοποθέτησε το λιβανωτό στο νέο θυσιαστήριο της Ευρώπης. Ό,τι περιγράφει η έβδομη σφραγίδα στην αρχή μετά την εμφάνιση των κοσμοκρατόρων, που είναι οι άγγελοι της εκκλησίας, συμβαίνει πλέον στη Γη. Το χρυσούν λυβανωτόν είναι πλέον ορατό και στη Γη και είναι η Κωνσταντινούπολη και η Καθολική εκκλησία. Λιβανωτόν χρυσούν = Βιβλική καταστροφή = Κωνσταντινούπολη = Καθολική εκκλησία = 70  = Πνευματικά δικαιώματα = Δίκαια κρίσις. Για να προϊδεαστεί ο αναγνώστης για τα όσα ακολουθούν, αυτός ο αριθμός είναι ίσος με τις έννοιες: Νύμφη κεκοσμημένη = Καπνός του φρέατος = Χάραγμα του θηρίου = 70. Αυτό σημαίνει ότι ο άγγελος έριξε το λιβανωτόν από τον ουρανό στη Γη.

Απ αυτό το λιβανωτόν που είναι οι κυρίαρχες χριστιανικές δομές που  προστατεύουν την άβυσσο, βγαίνουν οι ακρίδες, που καταστρέφουν τα πάντα. Αυτές οι ακρίδες βλάπτουν τους ανθρώπους, που δεν έχουν τη σφραγίδα του Θεού, και δεν αγγίζουν τίποτε επάνω στη Γη. Αυτό το διάστημα είναι το διάστημα του αναγκαστικού προσηλυτισμού των λαών μέσω της δύναμης των χριστιανών. Αυτές οι ακρίδες βασανίζουν μόνον τους μη χριστιανούς και δεν αγγίζουν καθόλου τη γνώση, ώστε να τη βλάψουν. Ο βασανισμός των μη χριστιανών γίνεται εξαιτίας της εισαγωγής τους στον ιουδαϊσμό. Οι χριστιανοί καταστρέφουν τις γνώσεις των λαών που ναι μεν τους διατηρούν στην φάση της πατριαρχίας, αλλά είναι τρομερά ελαστικές κι ανώδυνες σε σχέση με την ιουδαϊκή παράδοση. Σφραγίς του Θεού = Καιρός των καρπών = Άρχων των βασιλέων = Καρπός σαπρός = 72. Δίνουν το σαπρό καρπό, στο σύνολο των ανθρώπων του Δυτικού κόσμου. Οι ακρίδες είναι οι κυρίαρχες της περιόδου του Μεσαίωνα, κατά την διάρκεια του οποίου γίνεται γνωστό το σύνολο σχεδόν του πλανήτη. Ακρίδες = Αμαρτωλοί = Μεσαίων = Τιμωρία = Κόλασις = 37 = Βόθυνος. Αυτοί πήραν την άδεια να βασανίσουν τους ανθρώπους αυτούς για πέντε μήνες, που είναι ο απαραίτητος χρόνος για τον εξιουδαϊσμό των ανθρώπων. Ιουδαίοι = Πέντε μήναι = 46.

Ο αναγνώστης εύλογα θ αναρωτηθεί για το πόσο δίκαιος είναι ο Θεός, ώστε να επιτρέψει σ  ανθρώπους να βασανίσουν ανθρώπους. Δε γνωρίζει ότι οι ακρίδες που βασανίζουν τους ανθρώπους, βασανίζονται πολλαπλάσια από το Θεό. Οι ακρίδες δε δέχονται πάνω τους τη σφραγίδα του Θεού, γιατί είναι ήδη σφραγισμένες από το θηρίον και ναι μεν ωθούν τους άλλους στον κάτω κόσμο, αλλά οι ίδιες ζουν στην Κόλαση. Κόλασις = Ακρίδες = 37 =Τιμωρία. Αιώνιος Κόλασις = Χριστιανισμός = 81 = Βασιλεία των βαρβάρων = Βασιλεία των αμαρτολών. Ακρίδες = Βάρβαροι = Αμαρτωλοί = 37. Ο βασανισμός των ανθρώπων ήταν ο δηλητηριασμός τους από τους σκορπιούς. Σκορπιός = 55 = Διάβολος ζων = Πατριάρχης = Αγέλη χοίρων = Αμαρτωλός λαός = Κεφαλαί ίππων = Πεπρωμένον.

Back to content | Back to main menu