Κορυφή σελίδας
Μυστικό Σχέδιο - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Μυστικό Σχέδιο - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Μυστικό Σχέδιο

Σήμερα οι Έλληνες βρίσκονται στον ουρανό, επομένως στην παιδεία κι ανάμεσα σ  αυτούς και τους υπόλοιπους υπάρχουν τα στεγανά των πνευματικών δικαιωμάτων. Για να γίνει κάποιος Έλληνας πρέπει να ακολουθήσει την πορεία, που υποδεικνύει το σύστημα και παίρνει τέτοια χαρακτηριστικά, ώστε, αν θελήσουν τα παιδιά του να ενταχθούν στην ίδια κοινωνία, να είναι αναγκασμένα ν ακολουθήσουν την ίδια πορεία. Ο μορφωμένος Γάλλος είναι Έλληνας, το παιδί του όμως αν παραμείνει αμόρφωτο, είναι αδύνατο ν ακολουθήσει. Ο Γίγαντας δηλαδή έχει ένα τεράστιο σώμα και ο άνθρωπος που θέλει ν απολαύσει υπεραξία και δόξα, θα πρέπει ν ακολουθήσει μία συγκεκριμένη πορεία. Από τα πόδια που αγγίζουν τη Γη ως το κεφάλι, όπου υπάρχουν τα πλούτη και η δόξα, είναι μία μεγάλη πορεία, για την οποία το σύστημα φροντίζει να είναι πορεία ζωής.

Αυτοί οι Γίγαντες στηρίζουν τη δομή τους αποκλειστικά στα πνευματικά δικαιώματα της γνώσης, που δίνουν σταθερότητα στο σύστημά τους και στον εθνικισμό. Όταν τα οικονομικά προβλήματα τείνουν να τους διαλύσουν, μέσω συγκεκριμένων διαδικασιών πολεμούν μεταξύ τους και δημιουργούν εκ νέου συνθήκες επιθυμητές γι αυτούς. Ο  Γίγαντας Γαλλία πολέμησε πολλές φορές το  γίγαντα Γερμανία και άπειροι άνθρωποι σκοτώθηκαν, χωρίς να γνωρίζουν τι κάνουν. Οι Γίγαντες όμως επιβιώνουν κι επαναλαμβάνουν συνεχώς τις ίδιες πρακτικές. Η διπλή φύση της κάθε κοινωνίας επιτρέπει την επ  άπειρον επανάληψη των ιδίων πρακτικών. Αυτή η κοινωνία των Γιγάντων δεν καταρρέει ποτέ χωρίς εξωτερική επέμβαση. Οι άνθρωποι χωρίς γνώση θ ακολουθήσουν επειδή είναι Ιουδαίοι τον Χ Έλληνα σωτήρα σήμερα, ενώ αύριο τον Ψ σωτήρα. Οι Χ και Ψ σωτήρες θα ζουν σαν βασιλιάδες κι ο λαός δε θα πάψει ποτέ να πεινάει και να θρηνεί. Ακολουθεί κάποιος σήμερα το Χίτλερ, τον λατρεύει και αύριο κάνει το ίδιο ακριβώς, μ αυτόν που νικά το Χίτλερ.

Είναι δυνατόν όμως ο Θεός να δημιουργεί καταστάσεις, που ωφελούν συνεχώς τους δούλους; Είναι δυνατό να επιτρέψει τη διαιώνιση του μαρτυρίου; Ο Θεός επιδιώκει την τεχνολογία κι αυτό ήταν δυνατό μόνο με τη γέννηση των Γιγάντων. Ο Θεός κάθε φορά που δημιουργεί μία κατάσταση, που ωφελεί το σύστημα, για να μη δημιουργηθεί ανίκητη κατάσταση, το οδηγεί σε σφάλματα. Το σύστημα της παγκόσμιας εξουσίας που αφορά το σύνολο των ανθρώπων, οδηγείται σε εσφαλμένες ενέργειες, ώστε να διατηρεί τα θνητά χαρακτηριστικά του. Οι Γίγαντες θεωρητικά έχουν τη δυνατότητα να επαναλαμβάνουν “επ άπειρον” τις πρακτικές τους. Όμως πρακτικά το σύστημα έσφαλε και το “επ άπειρον” στην πραγματικότητα δεν είναι ούτε ένας αιώνας.

Πριν δούμε αυτό καθαυτό το σφάλμα, χρήσιμο είναι να δούμε πρώτα πώς γεννιέται τεχνολογία μέσω των Γιγάντων. Στο χριστιανικό κόσμο κυρίαρχος είναι ο διάβολος και οι εκλεκτοί του. Η Ρώμη κι οι δούλοι της για αιώνες είχαν την απόλυτη εξουσία κι έκλεβαν τους ανθρώπους. Ο χριστιανισμός δηλαδή σ αυτήν τη φάση είναι ένας χώρος με κοινά χαρακτηριστικά. Με τον πολλαπλασιασμό  των εκλεκτών γεννήθηκαν οι Έλληνες, που απαίτησαν κι αυτοί μερίδιο από την κλοπή απειλώντας το σύστημα. Για να γίνει κατορθωτό αυτό όμως, έπρεπε ο ενιαίος χώρος του χριστιανισμού να χωριστεί σε διάφορους υποχώρους, που είναι τα κράτη. Ο κάθε υποχώρος δίνει την εξουσία σ ένα υποσύστημα όμοιο μ αυτό της Ρώμης. Αυτό το υποσύστημα που το συνθέτουν δούλοι, δίνει υπεραξίες μόνο στους δούλους του και η κλοπή διαπράττεται μόνο στο συγκεκριμένο χώρο.  Οι Γάλλοι εκλεκτοί κλέβουν αποκλειστικά Γάλλους, οι Γερμανοί Γερμανούς. Επειδή όμως οι Έλληνες πολλαπλασιάζονται μέσω της παιδείας με ταχύ ρυθμό κι επειδή η γη, όπως και η εξουσία, είναι αδύνατο να εξασφαλίσουν τις αναγκαίες υπεραξίες, έπρεπε να βρεθεί μία λύση.

Δεν είναι δυνατό να γίνουν όλοι φεουδάρχες, ούτε μπορούν να γίνουν όλοι πολιτικοί. Για να κλέβουν τον κόπο των ανθρώπων, χρησιμοποιώντας τα πνευματικά δικαιώματα μετάλλαξαν το κεφάλαιο και από την αρχική του μορφή, που ήταν το φέουδο, προέκυψε εργοστάσιο. Οι πλούσιοι θα μπορούσαν από φεουδάρχες να γίνουν βιομήχανοι κι οι Έλληνες από εχθροί του συστήματος διευθυντές, επιστήμονες. Παραδόθηκε η Γη στους φτωχούς και μέσω των συνθηκών λειτουργίας του κάθε κράτους, οι άλλοτε δούλοι θύματα έγιναν πελάτες θύματα. Για να υπάρξει όμως βιομηχανία, θα πρέπει να υπάρξει προϊόν. Ο βιομήχανος είχε χρήματα, για να παράγει άμαξες. Ποιος όμως θα τις κατασκεύαζε; Ο φιλόσοφος; Ο δούλος; Ο  γεωργός; Όχι βέβαια. Θα τις κατασκεύαζε ο εξειδικευμένος εργάτης ή τεχνίτης. Με τα χρήματά του πήγε κι εξαγόρασε τις υπηρεσίες του τεχνίτη της αρεσκείας του και πληρώνοντάς τον υπεραξία, επέβλεπε κατώτερους τεχνίτες.

Το πονηρό σύστημα σ αυτό το σημείο επεμβαίνει και με ευφυΐα συγκεντρώνει τις γνώσεις των τεχνιτών και τις εντάσσει μέσα στην παιδεία. Μέσω αυτού κατορθώνει να κάνει τον τεχνίτη επιστήμονα κι αυτό δημιουργεί νέα δεδομένα. Όλοι οι τεχνίτες που ήταν εκτός παιδείας, αποβάλλονται από τον κόσμο της υπεραξίας και την υπεραξία τη μοιράζονται Έλληνες με εξειδικευμένη γνώση. Ο γιος του γεωργού που δε θα εισέπραττε ποτέ υπεραξία κατασκευάζοντας άμαξες εφόσον δεν είχε τη γνώση  πηγαίνει στο πανεπιστήμιο, γίνεται Έλληνας κι αποβάλλει από την υπεραξία το γιο του τεχνίτη. Άνθρωποι άσχετοι, επάνω σ  ένα αντικείμενο, μέσω της παιδείας γίνονται σχετικοί. Όλα αυτά γίνονται σε βάρος των φτωχών κι αγράμματων και υπέρ των ανθρώπων που θυσιάζονται για να εξελληνιστούν. Το σύστημα σε όλους αυτούς δίνει γνώση αρκετή, για ν αμύνονται υπέρ της υπεραξίας τους, αλλά τους δίνει και γνώση, ώστε να μπουν στην παραγωγή. Είναι δυνατόν αυτοί που έχουν γνώση ν απειλήσουν το σύστημα και να κινηθούν εναντίον του; Είναι δυνατόν ο διευθυντής του εργοστασίου ν αμφισβητήσει την υπεραξία του πολιτικού ή του ιερέα;

Αυτές είναι οι βάσεις της δημιουργίας της τεχνολογίας. Οι εκλεκτοί συγκεντρώνουν τις γνώσεις των ανθρώπων, που είναι προικισμένοι με ταλέντα και τις δίνουν για εκμετάλλευση στους δούλους τους. Ο ευφυής τεχνίτης σκέφτηκε το σύστημα ανάρτησης μίας άμαξας κι ο βλάκας δούλος, ακόμα και σήμερα, βγάζει χρήματα απ αυτό. Ο Θεός επιδίωκε να συγκεντρωθεί η γνώση των ανθρώπων και η συγκεντρωμένη πλέον γνώση να αποτελεί τη βάση για την κάθε νέα γενιά. Ποιος θα γνώριζε τι είδους άμαξες κατασκεύαζε ένας ευφυής τεχνίτης λίγα χιλιόμετρα έξω από το Παρίσι, όταν αυτός πέθαινε; Συλλέγοντας το σύστημα τη γνώση αυτού του τεχνίτη, τον διατηρούσε στη ζωή, ώσπου να ξεπεραστεί.

Η επιτάχυνση αυτών των φαινομένων είναι δυνατή μέσω των πνευματικών δικαιωμάτων. Γνωρίζει ο ευφυής άνθρωπος ότι σε περίπτωση που θ ανακαλύψει οτιδήποτε, γίνεται αυτόματα πλούσιος. Οι μετριότητες απλά ζουν καλά μέσω της παιδείας τους, ενώ οι ευφυείς ελπίζουν στον πλούτο και τη δόξα. Επιπλέον, εξαιτίας πάλι αυτών των δικαιωμάτων, δημιουργούνται συνθήκες ανταγωνισμού. Δεν αρκεί να κατασκευάζεις άμαξα, αλλά την καλύτερη άμαξα. Δεν αρκεί να έχεις χαμηλό κόστος παραγωγής, αλλά το χαμηλότερο. Μ αυτόν τον τρόπο η αναζήτηση επεκτείνεται στο σύνολο των επιμέρους παραγόντων, που επηρεάζουν την παραγωγή. Είναι απαραίτητο να βελτιωθεί η ποιότητα του προϊόντος, είναι αναγκαίο να βελτιωθεί η ικανότητα παραγωγής. Όμως όλα αυτά το σύστημα τα παρακολουθεί και συνεχώς συλλέγει. Συγκεντρώνει άπειρη γνώση κι αυτό δημιουργεί  νέες ανάγκες. Από το πολυτεχνείο δε βγαίνεις απλά μηχανικός, αλλά πολιτικός, μηχανολόγος, χημικός. Όσο αναπτύσσεται η τεχνολογία, αναπτύσσονται και οι κλάδοι. Αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι η άμαξα που κατασκεύαζε ο ευφυής τεχνίτης και τη γνώριζαν ελάχιστα άτομα, να γίνεται η άμαξα του κατασκευάζει ο Γίγαντας Γαλλία. Όλα αυτά συμβαίνουν στο σύνολο των Γιγάντων κι εύκολα καταλαβαίνει κάποιος τι συμβαίνει.

Εμείς όμως γνωρίζουμε πώς λειτουργεί το κεφάλαιο και πώς απειλείται. Σ  άλλο σημείο της θεωρίας το περιγράψαμε επαρκώς. Όταν λοιπόν ο Γίγαντας Γαλλία κατασκευάζει όμοια άμαξα με το γίγαντα Γερμανία, αρχίζουν και κλονίζονται. Το σύστημα επινόησε τον πόλεμο, στον οποίο οι Γίγαντες πολεμούν μεταξύ τους, αλλά δεν εξαφανίζονται. Ο Γίγαντας Γερμανία έχασε δύο μεγάλους πολέμους και δεν έχει εξαφανιστεί. Όταν από την αρχή της θεωρίας ισχυριζόμαστε ότι ο Θεός προκάλεσε το προπατορικό αμάρτημα για την ανάπτυξη της τεχνολογίας, σημαίνει ότι το Μυστικό Σχέδιο αποδίδει καρπούς στον αιώνα που ζούμε. Χιλιάδες χρόνια πριν στη Βαβυλώνα οι άνθρωποι εντάχθηκαν στο σύστημα, για να γεννηθούν αυτοί οι Γίγαντες που βλέπουμε σήμερα. Ο Θεός δημιούργησε τις συνθήκες, που θα τους επέτρεπαν να επιβιώσουν και μ αυτό κατάφερε οι Γίγαντες,  ελάχιστες ημέρες πριν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, να φτάσουν στα όρια της τεχνολογίας, που είναι δυνατό να δημιουργηθεί από την επιμέρους γνώση του κάθε έθνους. Συγκρούονται αλύπητα κι ο Γίγαντας Γερμανία καταρρέει, όπως είχε προσχεδιαστεί. Το σύνολο της παγκόσμιας γνώσης για πρώτη φορά στην ιστορία των ανθρώπων, συγκεντρώνεται στα χέρια συγκεκριμένων Γιγάντων, που είναι οι νικητές.

Ο Θεός μ αυτόν τον τρόπο υψώνει τον πήχη της τεχνολογίας σε ύψος δυσθεώρητο και η πρόκληση για τους ανθρώπους είναι μεγάλη. Οι ηττημένοι πρέπει να ξαναδημιουργήσουν γνώση και να στύψουν στην κυριολεξία τους εγκεφάλους τους. Οι νικητές μπαίνουν κι αυτοί στην ίδια λογική, εφόσον πρέπει να διατηρήσουν τη σχετική διαφορά, που διατηρεί την αξία του κεφαλαίου. Οι άμαξες γίνονται υπερπολυτελή αυτοκίνητα και  η φωνή του ανθρώπου ακούγεται μέσω καλωδίων χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Μέσα από τις συνθήκες ανταγωνισμού η πρόοδος είναι εμφανής και τεράστια σε όλους τους τομείς κι έτσι φτάνουμε στις παραμονές του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου. Ο Γίγαντας Γερμανία έχει ήδη αναστηθεί και τα προϊόντα είναι εφάμιλλα των παλαιών νικητών. Δεύτερη και τρομερότατη σύγκρουση των Γιγάντων. Οι νικητές και πάλι τα παίρνουν όλα μέσω των πνευματικών δικαιωμάτων. Ο πήχης της τεχνολογίας αγγίζει πλέον τον ουρανό. Μέσα σε λιγότερο από τριάντα χρόνια που χωρίζουν τους δύο αυτούς πολέμους, οι άνθρωποι είδαν ό,τι δεν μπορούσε να περιγράψει η τολμηρότερη φαντασία. Από τις άμαξες των ίππων στα υπερασφαλή αεροπλάνα. Από το γραμμόφωνο στην τηλεόραση. Από τις χειρόγραφες επιστολές στο τηλέφωνο. Ήταν όμως αρκετά; Όχι..  ούτε για το Θεό ούτε για τον υιό Του τον άνθρωπο.

Ο άνθρωπος είχε αρκετά ακόμα περιθώρια κι ο Θεός επέλεξε να τα εξαντλήσει. Τον ώθησε σε επανάληψη των συνθηκών, που οδηγούν σε πόλεμο, ώστε ο αγώνας να είναι αδιάκοπος. Άπειρη τεχνολογική γνώση στα χέρια των ανθρώπων. Πού πάει ο άνθρωπος; Έφτιαξε διαστημόπλοια. Μερικές δεκαετίες πριν ζούσε όμοια με τους Βαβυλώνιους και έφτασε η στιγμή που θα έβγαινε από τον πλανήτη. Τρόμος και κατάρες από τους δεισιδαίμονες. Προκαλείτε το Θεό, φώναζαν. Ο άνθρωπος ξέφυγε από τον πλανήτη του κι άγγιξε το σύμπαν. Χαρά μεγάλη στους ουρανούς. Ο Θεός καμάρωνε το δημιούργημά Του, τον άνθρωπο. Πάτησε το πόδι του ο υιός Του στη Σελήνη κι ο Θεός καμάρωνε, όπως ένας πραγματικός πατέρας. Είναι τόσο ισχυρή η μοίρα και τόσο ακριβές το Σχέδιο, ώστε στη μεγαλύτερη στιγμή που έζησε ο άνθρωπος από την εποχή που προσπάθησε να φτιάξει με τα χέρια του εργαλεία, μέχρι την εκτόξευσή του στο διάστημα, τίποτε δεν είναι τυχαίο. Δεν είναι τυχαίο που το επίσημο πρόσωπο του γίγαντα Η.Π.Α. εκείνη τη στιγμή ήταν ένας άθλιος ψεύτης και κλέφτης Έλληνας. Γεύτηκε δόξα μοναδική, που ήταν αποτέλεσμα του κόπου και των θυσιών απείρων ανθρώπων. Ο άθλιος που είχε δηλώσει ότι όποιοι αρνούνται να πολεμήσουν στο Βιετνάμ είναι αλήτες ή τοξικομανείς. Δεν είναι τυχαίο επίσης, που ο στόχος Σελήνη επιτεύχθηκε με τη βοήθεια ενός διαστημοπλοίου με το όνομα Απόλλων, που πήρε την ώθηση από έναν πύραυλο με τ όνομα Κρόνος. Πύραυλος = Αποθήκη = Εξουσία = 37, Κρόνος = Έλληνες = Σίτος = 34, Απόλλων = Άλευρον = Άμωμος = Άγιος = Θεός = 28. Ο αναγνώστης μπορεί να συνδυάσει τις παραπάνω έννοιες. Αν δε γινόταν ο Θερισμός, οι Έλληνες δε θα έμπαιναν ως σίτος στην αποθήκη. Αν δε γινόταν η Γαλλική Επανάσταση, δε θα υπήρχαν Έλληνες να οδηγήσουν αυτήν την τεράστια δύναμη, που θα έστελνε το Άλευρον στον ουρανό. Ο άνθρωπος ανέπτυξε τεράστια τεχνολογία και βίωσε για άλλη μία φορά την κατάσταση ανταγωνισμού των Γιγάντων. Οι Γίγαντες στην εποχή μας είναι έτοιμοι να επαναλάβουν τις πρακτικές τους και να οδηγήσουν τους ανθρώπους στον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Θ αφεθούν όμως  από το Θεό; Οι άνθρωποι που άγγιξαν το θαύμα της τεχνολογίας, σήμερα περισσότερο απ οποιαδήποτε άλλη φορά, έχουν στραμμένα τα βλέμματα προς τον ουρανό. Ο Θεός είναι αδύνατο ν αφήσει τους Γίγαντες και τους δούλους τους να πραγματοποιήσουν αυτόν τον πόλεμο, γιατί είναι χωρίς ουσία. Όλες οι θυσίες έγιναν για το κέρδος των ανθρώπων και όχι για την καταστροφή τους. Ο άνθρωπος έχει πλέον τεχνολογία σε ικανοποιητικό επίπεδο και δεν υπάρχει λόγος να πολεμήσει. Αν αφεθεί να το κάνει αυτό, θα καταστραφεί. Έχει όπλα ικανά να καταστρέψουν τη ζωή στον πλανήτη και δεν υπάρχει λόγος ν αναπτύσσεται η τεχνολογία με τις μέχρι σήμερα εφαρμοσμένες μεθόδους.

Με τη γνώση όλων αυτών για την τεχνολογία, γίνεται κατανοητή και η Θυσία του Χριστού. Αν ο Χριστός δε θυσιαζόταν, τίποτε απ όλα αυτά δε θα είχε συμβεί. Αν δε δημιουργούσε το διάβολο, δε θα γεννιούνταν οι Γίγαντες και χωρίς αυτούς η τεχνολογία. Η Σωτηρία του κόσμου πράγματι ήρθε από τους Ιουδαίους και οι αριθμοί αποδεικνύουν πλέον το προφανές. Σωτηρία = 41 = Τεχνολογία, ενώ, Σωτήρας του κόσμου = Υιός του Ανθρώπου = 77 = Κύριος Ιησούς. Ένας φτωχός άνθρωπος σ αυτό το σημείο θ αναρωτηθεί αν η επιλογή αυτή βρίσκει σύμφωνους του Γίγαντες και τους δούλους. Η απάντηση είναι ότι αυτοί οι άθλιοι ούτε καν θα ερωτηθούν. Είναι θέλημα Θεού κι αυτό αρκεί. Οι δούλοι όχι μόνο θ αναγκαστούν να συμφωνήσουν, αλλά και να προσκυνήσουν όλους τους ανθρώπους όλων των φυλών αν θέλουν να σώσουν έστω τη ζωή τους. Αυτή η κατάσταση είναι εφικτή εξαιτίας των θνητών χαρακτηριστικών που  έδωσε ο Θεός στους Γίγαντες. Δεν τους έκανε αθάνατους, για να υπάρχει δυνατότητα να νικηθούν, όταν αυτό είναι επιθυμητό.

Αυτό το χαρακτηριστικό, όπως αναφέραμε, είναι αποτέλεσμα των εσφαλμένων επιλογών των αθλίων, που ήταν αναπόφευκτες. Η Γαλλική Επανάσταση ήταν η αιτία γέννησης των Γιγάντων. Οι Γίγαντες, όπως είπαμε, είναι πανίσχυροι, όταν το κεφάλι τους αγγίζει τον ουρανό και τα πόδια τους βρίσκονται στη Γη. Κινδυνεύουν, δηλαδή άμεσα, όταν περνούν στον ουρανό στο σύνολό τους. Η εκκλησία αυτό το γνωρίζει και με τις δυνάμεις της σταθεροποίησε αυτά τα χαρακτηριστικά. Από την πλευρά τ Ουρανού, είδαμε ότι ο Κρόνος είναι εξαιρετικά επικίνδυνος για τους ανθρώπους, όταν βρίσκεται στον ουρανό .. εκεί συνεταιρίζεται με τον Πατέρα του και δεν κατεβαίνει στη Γη. Ο Κρόνος δίνει δύναμη στους Γίγαντες, αλλά είναι αδύνατο να μη συγκρουστεί μαζί τους, σε περίπτωση που αυτοί ανεβούν στον ουρανό ή αυτός κατέβει στη Γη. Το πρώτο είναι αδύνατο, γιατί ο Γίγαντας το αντιλαμβάνεται και δεν υπάρχει αυτή η περίπτωση. Οι εκλεκτοί όλων των λαών δε σκορπούν παιδεία στο σύνολο των τάξεων, γιατί θίγονται τα συμφέροντά τους. Συνεπώς το πιθανό είναι να συμβεί το δεύτερο.

Το σφάλμα του συστήματος είναι σ αυτό το σημείο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο σφάλμα στο σύνολο των αιώνων, που να πραγματοποιήθηκε από δούλους, όσο αυτό που αφορά την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Το σφάλμα αυτό ήταν προϊόν λανθασμένων επιλογών, που φαίνονταν ορθές και στη διάπραξη του συνέβαλε τα μέγιστα ο ανταγωνισμός των δούλων. Το σύστημα των δούλων αν απέφευγε αυτό το κολοσσιαίο λάθος, θα μπορούσε μέχρι το τέλος του κόσμου να κυβερνά τον πλανήτη και να εξουσιάζει τους ανθρώπους. Ο Κρόνος δεν έπρεπε ν αγγίζει τη Γη, γιατί είναι αδύνατο να μην τη γονιμοποιήσει. Είναι αδύνατο να συμβεί αυτή η επαφή και να μη γεννηθούν εκ νέου οι Υιοί του και μεταξύ αυτών ο Δίας.

Η μυθολογία μας πληροφορεί ότι ο Ουρανός κι ο Κρόνος ήταν αθάνατοι. Ο αγώνας τους ήταν αγώνας εξουσίας. Το πρόβλημα λοιπόν και των δύο βρίσκεται στο γεγονός ότι κινδυνεύουν από τα ίδια τους τα παιδιά. Η εξουσία τους αμφισβητείται, απ αυτούς  που γεννά η γυναίκα τους. Αυτό σημαίνει ότι αυτοί οι Θεοί, έχουν πρόβλημα με τη γνώση. Τους δόθηκε γνώση και μαζί μ αυτήν εξουσία. Η εξουσία τους όμως αφορά τους ανθρώπους κι οι άνθρωποι είναι παιδιά της Γης. Για να εξουσιάσει ο Ουρανός, θα πρέπει να δώσει γνώση κι αυτή δίνεται στους ανθρώπους. Η γυναίκα του γεννά αυτούς, που έχουν τη γνώση κι είναι άνθρωποι εκλεκτοί. Όταν όμως αυτή η γνώση έχει μέσα της την εξουσία και δεν είναι η απόλυτη γνώση του Θεού, είναι θέμα χρόνου ν αμφισβητηθεί από τον  άνθρωπο που είναι “κατ εικόνα  και καθ ομοίωσιν” του Θεού. Ο Ουρανός κάποτε γέννησε τον Κρόνο και έχασε την εξουσία απ αυτόν. Ο Κρόνος επίσης γέννησε το Δία κι ακολούθησε τη μοίρα του. Ήρθε όμως ο Χριστός και ξαναγύρισε τους ανθρώπους στην αρχική κατάσταση στην οποία την εξουσία έχει ο Κύριος. Ξαναδημιούργησε τον ουρανό κι αυτός είχε την εξουσία, μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση. Η γέννηση του Κρόνου ήταν αναπόφευκτη, γιατί κινδύνευε το σύνολο της εξουσίας.

Το πρόβλημα τότε λύθηκε με τον καλύτερο τρόπο, αφού λόγω εμπειρίας του συστήματος από τις προηγούμενες καταστάσεις, επήλθε συμφωνία μεταξύ Κρόνου κι Ουρανού. Γνώριζαν κι οι δύο ότι δεν έπρεπε να γεννηθεί ο Δίας. Γνώριζαν κι οι δύο ότι ο Δίας νικά και τους ίδιους και τα παιδιά τους. Ο Δίας και τ αδέρφια του έχουν αποδείξει ότι νικούν και τους Τιτάνες και τους Γίγαντες. Εφόσον αυτό είναι γνωστό, απαραίτητη προϋπόθεση για τη διαιώνιση της κατάστασης, που τους ωφελεί, είναι να μην τεκνοποιήσει ο Κρόνος. Ο Κρόνος δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να κατέβει από τον ουρανό και να γονιμοποιήσει τη Γη. Ο Κρόνος έπρεπε να παραμένει στο ύψος της κεφαλής των Γιγάντων, ώστε οι άνθρωποι που τον άγγιζαν να μην είναι παιδιά του, αλλά Τιτάνες ή Γίγαντες. Αυτό σημαίνει απλά ότι τη γνώση του έπρεπε να την έχουν πάντα εκλεκτοί κι εφόσον υπάρχει σύστημα, που ελέγχει αυτήν τη διαδικασία, πάντα πρεσβύτεροι μ εξουσίες κι όχι απλοί άνθρωποι. Ο Κρόνος και ο Ουρανός έχουν την ίδια γυναίκα κι αυτή η γυναίκα γεννά παιδιά, ανάλογα με το σπέρμα που δέχεται. Γαία = Ρέα = Αίμα = 14. Εφόσον υπάρχει συμφωνία μεταξύ Κρόνου  κι Ουρανού, η γυναίκα που είναι το θηλυκό σύστημα, δεν μπορεί να γεννήσει τον υιό, που είναι ανεπιθύμητος κι επικίνδυνος. Όταν εξαιτίας αυτής της συμφωνίας και η γνώση του Πέτρου και η φιλοσοφία του Κρόνου δίνονται με τέτοιον τρόπο, ώστε να γεννιούνται εκλεκτοί, δεν υπάρχει περίπτωση γυναίκα να γεννήσει Θεό-άνθρωπο.

Το σφάλμα από μέρους του συστήματος έγινε σ αυτό το σημείο. Γνωρίζει ότι η γυναίκα γεννά ανάλογα με το σπέρμα γιους και παρ όλ αυτά  επιτρέπει στον Κρόνο να τη γονιμοποιήσει,  εφόσον κατέβηκε στη Γη. Ο Κρόνος που βρίσκεται στη Γη δεν είναι άλλος από τους Έλληνες, που ζουν μέσα στο ελληνικό κράτος. Όχι οι Έλληνες τις διασποράς, αλλά αυτοί και μόνο, που κατοικούν σε χώρο με αμιγή ελληνικά χαρακτηριστικά. Με καινούριο δεδομένο την πτώση του Κρόνου στη Γη, βλέπουμε ότι αλλάζουν συνολικά οι συμμαχίες και οι αντιπαλότητες και στον ουρανό και στη Γη. Ο Κρόνος, από τη στιγμή που βρίσκεται στη Γη, είναι υποχρεωμένος να πολεμά τον Ουρανό, τους γιους του, τους Τιτάνες και τους Γίγαντες, που γεννήθηκαν εξαιτίας της ουράνιας νίκης του. Η συμφωνία για τη συμμαχία είναι δυνατό να τηρηθεί μόνον, όταν βρίσκονται κι οι δύο στον ουρανό.

Αυτό συμβαίνει για το λόγο ότι ο Κρόνος, από τη στιγμή που αγγίζει τη γη, αρχίζει και γεννά γιους. Αν δεν πολεμήσει τον ουρανό και τους Τιτάνες, κινδυνεύει ο ίδιος. Με τον πόλεμο εναντίον όλων αυτών, κερδίζει χρόνο κι επιβιώνει. Αυτή η ιδιομορφία οφείλεται στο γεγονός ότι ο Κρόνος αγγίζει τη γη. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, που ο Κρόνος βρίσκεται στον ουρανό, το σύνολο των ανθρώπων με γνώση, πολεμούν τους φτωχούς ανθρώπους. Στην Ελλάδα που ο Κρόνος βρίσκεται στη Γη, πολεμούν οι άνθρωποι με τα συμφέροντα τους φτωχούς, αλλά στον τομέα της γνώσης τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Ο γιος του Έλληνα εργάτη ή αγρότη στη βασική του παιδεία έχει και τα Έπη.

Το σύστημα προσπαθεί να τους κάνει δούλους μέσω της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά είναι υποχρεωμένο να δίνει και τα Έπη. Αν μ αυτά τα δεδομένα ο Κρόνος δεν πολεμήσει τον Ουρανό και τους εκλεκτούς, αργά ή γρήγορα θα γεννηθεί Έλληνας που θα τους αμφισβητήσει και τους δύο. Αν οι Έλληνες με την ελληνική παιδεία δεν πολεμήσουν τον αυταρχισμό της εκκλησίας και την άποψη του Πέτρου, θα γεννηθούν άνθρωποι, που θα πολεμήσουν και την εκκλησία και την πολιτική εξουσία. Το εύκολο διαζύγιο, η ανοχή στις προγαμιαίες σχέσεις, η γενική αμφισβήτηση των δικαιωμάτων των ανθρώπων της εκκλησίας, είναι νίκες του Κρόνου εναντίον τ Ουρανού. Αν όμως ο Κρόνος δεν τις σημείωνε σε βάρος του, οι άνθρωποι αυτής της παιδείας θ αμφισβητούσαν το σύνολο του συστήματος. Ο Έλληνας που έχει τη βασική παιδεία και ζει ως φτωχός, είναι επικίνδυνος. Δε βλέπει με δέος ούτε τους κληρικούς ούτε τους επιστήμονες ούτε τους πολιτικούς. Δε γνωρίζει τι πρέπει να κάνει, ώστε να πιέσει για να βελτιώσει τη ζωή του και γι αυτό δεν αντιδρά. Αν όμως για τον οποιονδήποτε λόγο, πάρει γνώση, τότε είναι πραγματικά επικίνδυνος.

Εξαιτίας αυτής της ιδιομορφίας που αφορά τη γνώση, δημιουργείται ένα ασθενές σώμα. Από τη στιγμή που τα κράτη είναι Γίγαντες και μ αυτόν τον τρόπο επιβιώνουν, η Ελλάδα θα πρέπει να πάρει χαρακτηριστικά Γίγαντα. Είναι δυνατόν όμως να συνεχιστεί “επ άπειρον” αυτή η κατάσταση; Ο Κρόνος είναι Τιτάνας και όχι Γίγαντας. Η διαφορά βρίσκεται στο γεγονός ότι ως Τιτάνας έχει την τάση ν ανέβει στον ουρανό, αλλά από τη στιγμή που είναι υποχρεωμένος να φέρεται ως Γίγαντας για να επιβιώσει, αυτό είναι επικίνδυνο.

Όταν εξετάζαμε τους Γίγαντες, αναφέραμε ότι δεν τους συμφέρει ν ανέβουν στον ουρανό, γιατί εκεί είναι αναγκασμένοι να πολεμήσουν. Η φιλοσοφία που έχει δημιουργήσει το γερμανικό τρόπο ζωής και είναι υπεύθυνη για την εκμετάλλευση των Γερμανών από Γερμανούς, θα πρέπει να πολεμήσει με τη φιλοσοφία της Αθήνας κι αυτό είναι ικανό να διαλύσει το Γίγαντα. Οι Έλληνες ως μέλη του σώματος που είναι ο Γίγαντας Ελλάδα, δεν ακολουθούν τη χρονοβόρα πορεία, που οδηγεί από τη Γη στον ουρανό. Εννοείται ότι ο Γίγαντας έχει την τάση ν ανεβεί στον ουρανό. Επειδή όμως η Ελλάδα είναι και Γίγαντας και Τιτάνας, η κατάσταση είναι πιο σύνθετη. Στο προηγούμενο παράδειγμα το γερμανικό σύστημα δεν ανεβαίνει στον ουρανό, γιατί φοβάται τον εξελληνισμό, που απειλεί την εξουσία.

Στην περίπτωση των Ελλήνων, επειδή η γνώση είναι κοινή, το ελληνικό σύστημα δε φοβάται να κάνει το ίδιο πράγμα. Όταν όμως με τον καιρό συμβεί ν ανεβεί ο Γίγαντας στο σύνολό του, είναι βέβαιο ότι θα γεννηθεί ο Δίας. Αν όμως συμβεί αυτό κι αρχίσουν να γεννιούνται οι Θεοί, το σύνολο των Γιγάντων κινδυνεύει. Αν αρχίσουν οι Έλληνες της Ελλάδας ν αμφισβητούν το σύστημα και τείνουν προς τη δημοκρατία, πόσο μπορούν ν αντέξουν τα συστήματα  της Δύσης; Η αδυναμία του Κρόνου γεννιέται από το γεγονός ότι είναι υποχρεωμένος να πολεμά τον Ουρανό για να επιβιώνει. Αγγίζει δηλαδή ο Κρόνος τη Γη και γεννιούνται οι γιοι του.. για να μη χάσει την εξουσία, αρχίζει και τείνει προς τον ουρανό. Οι υιοί του όμως τον ακολουθούν. Όταν το σύνολο αυτό ανεβεί στον ουρανό, ο Κρόνος δεν έχει διεξόδους. Πρέπει οπωσδήποτε να νικήσει τον Ουρανό-πατέρα του γιατί απειλείται συνεχώς. Ο Κρόνος όμως δεν είναι αυθύπαρκτος Θεός. Η εξουσία του είναι εξουσία που πήρε από τον Πατέρα του. Ο Κύριος έδωσε την εξουσία στον Ουρανό και όχι στον Κρόνο. Ο Κρόνος παίρνει αυτήν την εξουσία και όχι το σύνολο της εξουσίας του Κυρίου. Καταδιωκόμενος από τους υιούς του, μπαίνει στον Τάρταρο κι εκεί κλείνει ο κύκλος, εφόσον ο Δίας με την ανθρώπινη μορφή είναι ο Υιός του Κυρίου, επομένως ο ΘεόςΚύριος.

Αυτήν τη στιγμή εξελίσσεται μάχη στον ουρανό, που δεν είναι ορατή από τους ανθρώπους στη Γη. Ο Κρόνος καταδιώκεται από τους γιους του και φθείρει συνεχώς τον ουρανό. Οι Έλληνες αμφισβητούν συνεχώς και με μεγάλη ένταση τους δούλους του συστήματος κι αυτοί, αναγκαζόμενοι να περιορίσουν τα δικαιώματά τους, περιορίζουν κι αυτά της εκκλησίας.

Οι Έλληνες αναζητούν διαρκώς καλύτερη ζωή κι αυτό σημαίνει ότι απειλούν τα κεκτημένα των δούλων. Παραχωρούν δικαιώματα  οι πολιτικοί, για να επιβιώσουν, αλλά είναι αναγκασμένοι να στερήσουν και ορισμένα δικαιώματα από την εκκλησία. Για παράδειγμα θ αναφέρουμε ότι σήμερα στην  Ελλάδα υπάρχει μία έντονη αμφισβήτηση του θεσμού του γάμου. Οι πολιτικοί δεν μπορούν να επιτεθούν εναντίον αυτών, που απειλούν το θεσμό, γιατί θ αμφισβητηθούν. Αντίθετα υπάρχει πιθανότητα να πάρουν θέση αμφισβήτησης. Όταν όμως η δύναμη του συστήματος είναι ο γάμος, η εκκλησία κλονίζεται από την αμφισβήτηση. Οι πολιτικοί παίρνουν δύναμη από την εκκλησία, αλλά λόγω αυτής της ιδιομορφίας είναι αναγκασμένοι να  την πολεμήσουν. Ο πολιτικός ορκίζεται για  να πάρει εξουσία, αλλά θίγει αυτόν που του δίνει δύναμη, εφόσον αμφισβητεί τον Πέτρο. Στις χώρες της Δύσης αυτό δε συμβαίνει. Αυτοί που αμφισβητούν, είναι αυτοί, που έχουν κέρδος αν σωπάσουν. Στην Ελλάδα, αυτοί που αμφισβητούν, είναι το σύνολο των ανθρώπων, επομένως κι οι φτωχοί που δεν έχουν κανένα συμφέρον να σωπάσουν.

Δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση το σύστημα, αν ήθελε να επιβιώσει, να επιτρέψει την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Δεν έπρεπε στην ίδια κοινωνία να έχουν δυνατότητα άντλησης γνώσης και πλούσιοι και φτωχοί. Η ελληνική γλώσσα είναι το μέσον αυτής της άντλησης και έπρεπε πάντα να δίνεται με χρονοβόρα διαδικασία. Δεν έπρεπε να υπάρχει κοινωνία στην οποία οι έφηβοι και γενικά οι νέοι που έχουν δύναμη  ν αγωνιστούν, να έχουν ταυτόχρονα και γνώση. Η φιλοσοφία της αρχαίας Ελλάδας είναι γνώση, που δίνει διαφορετικά χαρακτηριστικά στους ανθρώπους, ανάλογα με την ηλικία τους. Ο Πάπας μ αυτήν τη γνώση διατηρεί την εξουσία του και οι νέοι με την ίδια την αμφισβητούν.

Αυτό όμως που πρέπει να εξετάσουμε είναι το πώς ακριβώς, το σύστημα διέπραξε αυτό το ολέθριο για την επιβίωσή του σφάλμα. Ήταν γνωστό από την εποχή της καθιέρωσης του χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας της  Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ότι εχθροί του ήταν οι Έλληνες. Κατόρθωσαν οι δούλοι, εκμεταλλευόμενοι τη φτώχεια και τη δυστυχία των λαών, να τους εξαφανίσουν. Η επιτυχής ταύτισή του με τους εθνικούς είχε ως αποτέλεσμα τον αποπροσανατολισμό των ανθρώπων κι αυτή ήταν η αιτία που οι Έλληνες έπαψαν ν αναπαράγονται. Ο Έλληνας δεν μπορούσε να γεννήσει Έλληνα, εφόσον επέλεγε εκ του πονηρού να γίνει εθνικός. Όταν αυτός που γνωρίζει φιλοσοφία και ζει ως μεγιστάνας γεννά γιο, είναι αδύνατο αυτός ο γιος να γίνει Έλληνας. Θα δώσει ο πατέρας γνώση στο γιο για να στραφεί εναντίον του; Η εκκλησία κατάφερε το σχεδόν αδύνατο κι εξαφάνισε τους Έλληνες από τη Γη. Το σφάλμα ξεκινά από το γεγονός ότι ο χριστιανισμός είχε δύο μεγάλα κέντρα εξουσίας, που δεν εννοούσαν να συμπλεύσουν. Με την κατάρρευση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το ένα απ αυτά τα κέντρα εξουσίας, η Κωνσταντινούπολη, έχασε κάθε εξουσία. Οι δούλοι της Ορθόδοξης εκκλησίας, δρώντας εντελώς λανθασμένα, αγνόησαν τον υπ αριθμό ένα εχθρό του χριστιανισμού και του ιουδαϊκού συστήματος. Ξέχασαν ότι οι εχθροί του συστήματος είναι οι Έλληνες και όχι οι μωαμεθανοί, που είναι κι αυτοί ενταγμένοι στο σύστημα.

Το σφάλμα τους είναι αποτέλεσμα της υποτίμησης του μωαμεθανικού συστήματος. Ο  Θεός έφτιαξε το μωαμεθανισμό με μερική γνώση, αλλά η δύναμή του βρίσκεται στην κοινωνία. Οι δούλοι της εκκλησίας νόμισαν ότι η ανώτερη γνώση τους είναι δυνατό να υποτάξει αυτήν την κοινωνία. Πίστευαν δηλαδή ότι οι Τούρκοι, όταν θα ολοκλήρωναν την κατακτητική τους δραστηριότητα, θα έπεφταν στα χέρια τους. Όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία θα έπαιρνε την τελική της μορφή και θα είχε ανάγκη από σύστημα για να κυβερνηθεί, τότε θα ήταν δυνατό ν αλλάξουν τα δεδομένα. Η εκκλησία, γνωρίζοντας πώς σκέφτονται οι ηγέτες των λαών, έλπιζε ότι ο Τούρκος ηγέτης θα δρούσε όμοια με το μέγα Κωνσταντίνο και τους άλλους βασιλιάδες των εθνών της Δύσης. Υποτίμησε δηλαδή αυτό που ο Θεός ήθελε να υποτιμήσει. Ο Θεός έδωσε στο Ισλάμ χαρακτηριστικά, που δεν επιτρέπουν τον εκχριστιανισμό. Η εκκλησία στηρίχτηκε σ  αυτήν την ελπίδα και δε δίστασε μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης να επιτρέπει στους ΈλληνεςΙουδαίους να μιλούν την ελληνική γλώσσα.. δε φοβόταν ανθρώπους με γνώση της ελληνικής γλώσσας, γιατί έλπιζε ότι σε κάποια στιγμή όλοι αυτοί θα γίνονταν δούλοι.. διατηρούσε σχολές και πνευματικά ιδρύματα, που γεννούσαν πραγματικούς Έλληνες και παράλληλα μετέτρεψε τους φτωχούς σε Ιουδαίους με μητρική γλώσσα την ελληνική. Η Ρώμη την παρακολουθούσε και τη μισούσε γι  αυτήν τη δραστηριότητα. Η Κωνσταντινούπολη παρεξήγησε αυτό το μίσος και το εξέλαβε σαν φθόνο για τη μελλοντική ανάκαμψή της. Ποτέ δεν έπαψε η Κωνσταντινούπολη, ακόμα και στις μέρες μας να ελπίζει ότι θα ξαναχτίσει τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Το μεγάλο σφάλμα ήταν αποτέλεσμα αυτού του μίσους και της γεροντικής εμμονής των δούλων, στους οποίους δεν επέτρεπε να καθίσουν σ ένα κοινό τραπέζι για  να βρουν τη λύση. Η λύση για το σύστημα θα ήταν τότε η Ένωση των εκκλησιών και η διασπορά στο σύνολο του χριστιανικού κόσμου των ανθρώπων, που μιλούσαν ελληνικά. Δεν έπρεπε να μείνει ούτε ένας άνθρωπος με μητρική γλώσσα την ελληνική πάνω στο χώρο που γεννά Έλληνες. Έπρεπε η ηγεσίες των εκκλησιών να έρθουν σε συμφωνία με τους Οθωμανούς κι ο χώρος στο σύνολό του να είναι αμιγώς οθωμανικός. Τα όρια του Ισλάμ θα έπρεπε να ξεκινούν από το Δούναβη και να καταλήγουν στον Ινδό. Οι Έλληνες της διασποράς, από τη στιγμή που θα γινόταν η ένωση την εκκλησιών, θα ήταν ακίνδυνοι, εφόσον θα έμπαιναν στο χώρο των εκλεκτών και θα εισέπρατταν υπεραξία. Η μόνη διαφορά στην ιστορική πορεία της ανθρωπότητας θα ήταν η επίσπευση της Γαλλικής Επανάστασης για αρκετούς αιώνες. Ο κόσμος θα είχε μορφή περίπου όμοια με τη σημερινή, με τη διαφορά ότι δε θα υπήρχε το ελληνικό κράτος. Οι δούλοι όμως ποτέ δε διακρίνονται για την ευφυΐα τους κι αυτά όλα δεν τα αντιλήφθηκαν. Είναι άθλιοι και ζητιάνοι της δόξας και χωρίς αξιώματα αισθάνονται γυμνοί. Επειδή οι δούλοι είναι και υποκριτές, μισεί ο ένας τον άλλο.

Η Ορθόδοξη εκκλησία είχε δημιουργήσει ήδη κοινή κατάσταση μ αυτήν  της Δυτικής εκκλησίας στο χώρο των Σλάβων.  Έπρεπε τότε η ηγεσία της χριστιανικής Ανατολής να εγκαταλείψει οριστικά την Κωνσταντινούπολη και να μεταφέρει το κέντρο της στη Ρωσία. Όμως πώς να γίνει αυτό, όταν οι δούλοι μισούνται μεταξύ τους; Οι δούλοι της Κωνσταντινούπολης πόσες και ποιες εξουσίες  θα ελάμβαναν μέσα σ εκείνο το σύστημα; Ο οικουμενικός Πατριάρχης ποιο θρόνο θα έπαιρνε; Αν γίνονταν όλα αυτά, οι Έλληνες, που θα έπαιρναν πλέον τις υπεραξίες, θ αμύνονταν εναντίον του εξισλαμισμού, υπέρ των συμφερόντων τους κι εναντίον των φτωχών. Η Δυτική εκκλησία, η οποία θα κινδύνευε, δε θα είχε πρόβλημα εφόσον κι αυτή θα επιτάχυνε τις κοινωνικές εξελίξεις με τη γέννηση των εκλεκτών Ελλήνων. Όλα αυτά όμως δεν έγιναν, γιατί ο Θεός επιθυμούσε να μη γίνουν. Η Κωνσταντινούπολη επέτρεψε τη διαιώνιση του ελληνικού στοιχείου, έστω και σε λανθάνουσα μορφή, κι οι Έλληνες διατηρήθηκαν ως τον προηγούμενο αιώνα.

Λέμε επέτρεψε και όχι διατήρησε, γιατί υπάρχει μία τεράστια διαφορά. Ο σύγχρονοι Έλληνες έχουν την εσφαλμένη εντύπωση ότι η εκκλησία τους διατήρησε στη ζωή ως έθνος κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Αυτό είναι λάθος για το λόγο ότι οποιοσδήποτε άνθρωπος γνωρίζει την ελληνική γλώσσα κι έχει επαφή με τη φιλοσοφία και τα Έπη δε χάνει τα χαρακτηριστικά του. Αν η Κωνσταντινούπολη έδινε επί τουρκοκρατίας τη φιλοσοφία και τα Έπη ως βασική παιδεία στους ανθρώπους, τότε θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι διατηρεί τους Έλληνες και βοηθά στη γέννησή τους. Αντίθετα η Κωνσταντινούπολη στέρησε τη δύναμη από τους Έλληνες κι αυτό που πραγματικά διαιώνισε, ήταν ένας λαός με μητρική γλώσσα την ελληνική και ιουδαϊκά χαρακτηριστικά. Επειδή όμως αυτός ο λαός δεν έχει άμυνες, θα μπορούσε να εξαφανιστεί και γι αυτόν το λόγο λέμε επέτρεψε. Η γλώσσα, χωρίς να συνοδεύεται από γνώση, δεν είναι ισχυρό μέσο άμυνας. Οι λαοί χωρίς γνώση χάνονται κι αλλάζουν χαρακτηριστικά. Πού βρίσκονται οι Έλληνες που μετανάστευσαν στις χώρες της Δύσης και της Ανατολής κατά το Μεσαίωνα; Πού βρίσκονται όλοι εκείνοι οι Έλληνες, που κάποτε δέσποζαν στην Ανατολή; Χάθηκαν; Έχασαν τις υπεραξίες, έχασαν την επαφή με τη γνώση και ξέχασαν τη γλώσσα τους. Παιδιά της δεύτερης γενιάς σύγχρονων μεταναστών και αγνοούν την ελληνική  γλώσσα. Αν δηλαδή για κάποιο λόγο κινδύνεψαν οι Έλληνες, ήταν εξαιτίας της εκκλησίας. Η εκκλησία τους διατήρησε καθ  όλο αυτό το διάστημα, γιατί ήθελε να τους εκμεταλλευτεί. Ονειρευόταν φρέσκο και σε μεγάλη ποσότητα κρέας, έτοιμο για θυσία. Οι επαναστάσεις των Ελλήνων δεν ήταν ελληνικές επαναστάσεις, αλλά επαναστάσεις ιουδαϊκής φιλοσοφίας.

Η ελληνική επανάσταση είναι πνευματική επανάσταση, που έχει στόχο να βοηθήσει τον άνθρωπο, ανεξάρτητα από θρησκεία, τάξη και φυλή. Επανάσταση στην οποία ο ένας γδέρνει τον άλλο “εν ονόματι της ελευθερίας”, έχει θέση μόνο στη Βαβυλώνα. Αν η εκκλησία αγαπούσε πραγματικά τους Έλληνες, θα τους έδινε φιλοσοφία κι αυτό θα είχε ως συνέπεια τον αγώνα υπέρ των ανθρώπων. Οι μωαμεθανοί εκείνους τους Έλληνες δε θα τους άγγιζαν, γιατί δεν τους επιτρέπεται να τους αγγίζουν. Επειδή οι Έλληνες δε γίνονται μωαμεθανοί, το σύνολο της δύναμής τους θα στρεφόταν εναντίον της Δυτικής εκκλησίας, των αιμοβόρων αποικιοκρατών και της Ιεράς Εξέτασης. Δεν το έκανε όμως αυτό η εκκλησία, γιατί θίγεται η εξουσία της. Διεκδικεί για τον εαυτό της το μεγαλύτερο μερίδιο της επιβίωσης των Ελλήνων στο χρόνο, αποκρύπτοντας ότι αυτή η ίδια έκανε προβληματική την υπόθεση της επιβίωσης.

Back to content | Back to main menu