Κορυφή σελίδας
Μυστικό Σχέδιο - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Μυστικό Σχέδιο - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Μυστικό Σχέδιο

Το πρόβλημα είναι καθαρά φιλοσοφικό κι είναι εύκολο ν αποδειχθεί η γελοιότητα της βάσης του. Οι Έλληνες μισούν τους Τούρκους, επειδή ο κατακτητής είναι ταυτόχρονα και καταπιεστής. Επιβάλλει φόρους, ασκεί εξουσίες και το εγκληματικό για τον ελληνικό λαό, εφαρμόζει το μέτρο του παιδομαζώματος. Όλα αυτά είναι κατ αρχήν κατανοητά απ όλους και δικαιολογούν την ανάπτυξη μίσους μεταξύ κατακτητών και κατακτημένων. Ο άνθρωπος είναι τις περισσότερες φορές θύμα, γιατί δεν μπορεί να δει παραπέρα από εκεί που του επιτρέπουν. Οι Έλληνες δεν μπορούν ν αντιληφθούν τι ακριβώς είναι αποτέλεσμα της λειτουργίας του συστήματος που είναι ο εχθρός και τι είναι αποτέλεσμα που προκύπτει, αν υπάρχει ενδεχομένως μίσος τού Τούρκου απέναντι στον Έλληνα. Υπήρχε ένα σύστημα του οποίου την εξουσία είχαν Τούρκοι. Τι περίμεναν οι Έλληνες; Να μην τους πνίξουν στο αίμα σε περίπτωση επανάστασης; Αυτοί τι θα έκαναν δηλαδή; Οι Έλληνες αυτό το βλέπουν ως ικανό λόγο για την ανάπτυξη μίσους εναντίον των Τούρκων. Δε βλέπουν ότι παγιδεύονται. Πώς εξηγούν τη σφαγή των Γάλλων από Γάλλους, όταν το γαλλικό σύστημα κινδύνευε; Υπήρχαν κι εκεί Τούρκοι; Ποιος να μισήσει ποιον; Οι Έλληνες ελάχιστα χρόνια πριν τη σημερινή εποχή πολέμησαν μεταξύ τους. Σφάχτηκαν σαν τα ζώα. Υπήρχαν περιστατικά, που ήταν έξω απ οποιαδήποτε λογική. Ποιοι τους έσφαζαν και ποιοι τους έστελναν εξορία; Οι Τούρκοι; Ο γείτονας έκοβε το κεφάλι του γείτονα. Γιατί; Χριστιανοί δεν ήταν όλοι; Έλληνες δεν ήταν όλοι; Ποιος έφταιγε για τα εγκλήματα; Η εκκλησία πού βρισκόταν; Τι έκανε; Αν πήρε το μέρος κάποιας πλευράς, δεν είναι εξίσου ένοχη; Ποιος έχει δικαίωμα να παριστάνει τον άνθρωπο του Θεού και να συμμετέχει σ εγκλήματα; Το ελληνικό σύστημα δεν έσφαζε αυτούς τους ανθρώπους; Το ελληνικό σύστημα δεν είναι υπεύθυνο για τη σημερινή φτώχεια;

Οι Έλληνες έχουν την εντύπωση, που είναι λανθασμένη και προέρχεται από την εκκλησία,  ότι το σύνολο της συμπεριφοράς του τουρκικού συστήματος είχε στόχο αυτούς αποκλειστικά. Αποκρύπτουν ότι αυτή η συμπεριφορά είναι αποτέλεσμα της θρησκείας τους κι αφορά το σύνολο των αλλοθρήσκων. Αισθάνονται αδικημένοι κι αναπολούν τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Γνωρίζει μήπως κανένας τον αριθμό των ευνοημένων Τούρκων κατακτητών, που έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της άθλιας Οθωμανικής αυτοκρατορίας; Φαντάζεται κανένας, πόσο τουρκικό αίμα απαίτησε αυτός ο τεράστιος βρικόλακας; Αν η ζωή είναι το πολυτιμότερο αγαθό, έχει σημασία αν τη χάνει κάποιος ως κατακτητής ή ως κατακτημένος; Πιο πολύ θρηνεί η μητέρα που της παίρνουν το παιδί στο παιδομάζωμα από τη μητέρα της οποίας ο γιος σκοτώνεται υπερασπιζόμενος το σύστημα; Όλες οι αθλιότητες στρέφονται εναντίον των φτωχών. Τούρκοι φτωχοί έσφαζαν Έλληνες φτωχούς, για ν
απολαμβάνουν τα κοπρόσκυλα.

Μήπως γνωρίζουν οι Έλληνες, από τότε που απέκτησαν την πολυπόθητη ελευθερία, πόσους  τάφους έχουν ανοίξει για τα παιδιά τους; Τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς δεν είχαν τόσα θύματα, όσα είχε η ελευθερία του τελευταίου αιώνα. Αν οι Έλληνες μισούν τους Τούρκους, οι Γάλλοι ποιον πρέπει να μισήσουν; Ο άθλιος Ναπολέων που σήμερα απολαμβάνει τιμές ήρωα, για πόσους θανάτους είναι υπεύθυνος; Εκεί δεν υπήρχε χαράτσι, ούτε παιδομάζωμα. Όμως οι δούλοι ήταν στο έλεος των ευγενών κι οι πόλεμοι ασταμάτητοι. Ακόμα και σήμερα άθλιοι Έλληνες μισούν τους Τούρκους και τους φορτώνουν το σύνολο των όσων προκαλεί η αθλιότητα του συστήματος. Θαυμάζουν τα παλάτια της Δύσης και καταριούνται τους Τούρκους, επειδή δεν υπάρχουν παρόμοια παλάτια στην Ελλάδα. Τρισάθλιοι βλάκες
..  γνωρίζουν άραγε πόσα κορμιά μάτωσαν για να χτιστεί το κάθε παλάτι, ώστε να κατοικηθεί από έναν άλλο βρωμιάρη; Άθλιοι βλάκες, που, όταν πρόκειται για κληρονομιά σπεύδουν να διεκδικήσουν κι όταν οφείλουν να προσφέρουν οτιδήποτε, εξαφανίζονται. Ζηλεύουν τα παλάτια, αλλά για τους εαυτούς τους σκέφτονται σαν Έλληνες. Θέλουν παλάτια, αλλά να τα χτίσουν οι φτωχοί κι όχι αυτοί. Ζηλεύουν τον πλούτο της Δύσης, αλλά δε μας εξηγούν γιατί απαραίτητα θα πρέπει να ήταν οι ίδιοι από την πλευρά των ευγενών και όχι των δούλων. Εξαιτίας αυτών των ηλιθίων, που εξακολουθούν να έχουν στα χέρια τους την εξουσία της Ελλάδας, καθυστερεί η υπόθεση της πανανθρώπινης Λύτρωσης. Εξαιτίας αυτών, που γεύτηκαν τη φιλοσοφία σε μικρή ηλικία και προτίμησαν να γίνουν κλέφτες και άθλιοι όμοιοι με τους εκλεκτούς Έλληνες της Δύσης.

Γιατί είναι τόσο βαρύ το χρέος των Ελλήνων απέναντι στην ανθρωπότητα; Το χρέος είναι αποτέλεσμα της δωρεάς του Θεού προς αυτούς. Σ
αυτούς δόθηκε η γνώση κι απ αυτούς αναμένεται η ανταπόδοση. Αυτή η πολυπόθητη ανταπόδοση είναι η αχίλλειος πτέρνα του συστήματος. Η Κωνσταντινούπολη έκανε το σφάλμα να επιτρέψει την ύπαρξη συνθηκών λήψης της δωρεάς. Η Ρώμη αντίθετα προσπάθησε να εξαλείψει αυτό το σφάλμα ανεπιτυχώς, αφού επρόκειτο για θέλημα Θεού. Αν παρατηρήσει κάποιος τη συμπεριφορά των δυνάμεων που αυτή ελέγχει, θα διαπιστώσει ορισμένες αλλαγές στη συμπεριφορά τους,  οι οποίες δεν είναι λογικές στην περίπτωση στην οποία θεωρούμε ότι το σύστημα έχει γνώση.

Η ελληνική επανάσταση ήταν στην αρχή ανεπιθύμητη στη Δύση. Όμως μετά το γενικό ξεσηκωμό της νοτίου Ελλάδας, παρατηρείται μία αλλαγή στη στάση της Δύσης, που συμμετείχε ενεργά στην υπόθεση της ελευθερίας των Ελλήνων. Τι συνέβη και προέκυψε αυτή η αλλαγή; Η Δύση στην αρχή ήλπιζε ότι οι Τούρκοι θα κατορθώσουν να ελέγξουν την κατάσταση πνίγοντας στο αίμα όχι τους Έλληνες γενικά, αλλά εκείνους, που είχαν τη γνώση των Ελλήνων. Όταν όμως οι Τούρκοι έχασαν τον αρχικό έλεγχο και η επανάσταση άρχισε να παίρνει μεγάλες διαστάσεις, φοβήθηκε. Αυτός ο φόβος την οδήγησε στην επιλογή να παγιδεύσει τους Έλληνες, εφόσον ήταν αδύνατο να σφαγούν. Ήταν πιο επικίνδυνο για τη Δύση να κρατηθεί η Ελλάδα κάτω από την οθωμανική κυριαρχία, παρά ν
απελευθερωθεί. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της γενικής αναταραχής στα Βαλκάνια, που προέκυψε λόγω επανάστασης. Η Δύση φοβόταν πλέον ότι κινδύνευε περισσότερο από τη γνώση, που είχε μεταδοθεί στους χριστιανούς της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, παρά από ένα μικρό κι ασήμαντο ελληνικό κράτος. Αυτός ο κίνδυνος προερχόταν από την έλλειψη συστήματος παιδείας στα πλαίσια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, που σήμαινε αδυναμία ελέγχου της ροής της γνώσης.

Αν η ελληνική φιλοσοφία μεταφερόταν από στόμα σε στόμα μεταξύ φτωχών χριστιανών, αργά ή γρήγορα θα παρουσιάζονταν φιλόσοφοι. Θα εμφανίζονταν άνθρωποι, που θα προσπαθούσαν να λύσουν τα κοινωνικά προβλήματα μέσα στην Οθωμανική αυτοκρατορία αγνοώντας  την εκκλησία κι αρνούμενοι τη θυσία. Αυτό ήταν πιθανό κι επειδή η ισλαμική κοινωνία στη βάση της ήταν ανώτερη, θα δημιουργούσε προβλήματα στον περίγυρο. Όταν η Ρώμη επέτρεψε την ίδρυση του ελληνικού κράτους παγίδευσε τους Έλληνες, επειδή δημιούργησε ένα χώρο με προβλήματα, του οποίου αν κατόρθωνε να αποκτήσει τον έλεγχο, τα πάντα θα λειτουργούσαν αρνητικά. Πρώτος στόχος ήταν να μην προχωρήσει ο εξελληνισμός, είτε μέσα  είτε έξω από την Ελλάδα. Αυτό έγινε χάρη στη δυνατότητα της Δύσης να ελέγχει τους Τούρκους. Κάθε φορά που η Ελλάδα δε συμμορφωνόταν στις επιλογές της Δύσης, οι Τούρκοι βρίσκονταν προ των πυλών. Αυτός ο φόβος ανάγκασε τους ίδιους τους Έλληνες, ακόμα κι αυτούς, που δεν είχαν άσχημες προθέσεις να σκορπίσουν το σκοτάδι στην Ελλάδα. Ποιος μπορεί να μοιράσει φιλοσοφία που χαλαρώνει το σύστημα, όταν σε απόσταση αναπνοής βρίσκεται ο εχθρός; Οι αρχαίοι Έλληνες πολέμησαν εναντίον αυτοκρατορίας, αλλά είχαν υψηλή παιδεία. Πώς ήταν δυνατόν το ελληνικό σύστημα να κάνει το ίδιο, όταν υπήρχαν ελάχιστοι άνθρωποι με γνώση και οι μεγάλες μάζες βρίσκονταν μέσα στο σκοτάδι; Όταν η Δύση σε παρακολουθεί δεν μπορείς να επέμβεις δραστικά  στον τομέα της παιδείας.


Η άθλια και πονηρή εκκλησία αμέσως προσπάθησε να εκμεταλλευτεί αυτήν την αδυναμία και συνδέθηκε με τον τομέα της παιδείας. Ποιος μπορούσε να πάρει θετική απόφαση υπέρ των ανθρώπων, τη στιγμή που θ
αναγκαζόταν να πολεμήσει την εκκλησία και οι άνθρωποι ήταν ανίκανοι να εκτιμήσουν την αξία αυτής της απόφασης, επειδή ελέγχονταν απ αυτήν; Επιπλέον η εκκλησία κάθε τέτοια απόφαση που έθιγε την εξουσία της, την έπαιρνε ως αντιχριστιανική ενέργεια κι εξασφάλιζε το άλλοθι της για την ανθελληνική ενέργεια της ν αποκαλύπτει τα συμβαίνοντα στη Ρώμη. Κάθε φορά που ήταν δυνατό να συμβεί κάτι αρνητικό για την εκκλησία, ειδοποιούνταν η Ρώμη κι αυτή με τη σειρά της επηρέαζε τη συμπεριφορά των Τούρκων.

Παράλληλα μ
αυτά η δημιουργία του ελληνικού κράτους στα πρότυπα της Δύσης είχε κι ένα άλλο αποτέλεσμα. Ενώ η ιδιότητα του Έλληνα έχει σχέση με την παιδεία κι είναι τύπος ανθρώπου, με την ίδρυση του ελληνικού κράτους αυτό άλλαξε κι έγινε εθνικός τύπος. Αυτό είναι εντελώς εκτός λογικής .. θα δούμε γιατί επιλέχθηκε και πού οδηγεί. Οι Έλληνες γεννιούνται μέσω της παιδείας. Οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει Έλληνας, αν πάρει την παιδεία και τη γνώση, που τον διαφοροποιεί από τους Ιουδαίους. Η ιδιομορφία στην περίπτωση των Ελλήνων βρίσκεται στη μεταφορά της ιδιότητας στα παιδιά τους. Ο Ιωσήφ ήταν Ιουδαίος, επειδή ήταν γιος του Ηλί, που ήταν επίσης Ιουδαίος. Αρκεί στην κοινωνία των Ιουδαίων να είναι κάποιος γιος Ιουδαίου κι είναι Ιουδαίος. Δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ των ανθρώπων, που να δημιουργείται εξαιτίας της γνώσης. Ιουδαίος ήταν ο Χριστός, Ιουδαίος ήταν επίσης ο Πέτρος. Μεταξύ τους υπήρχε το χάος, όσον αφορά τη γνώση, αλλά, επειδή ήταν παιδιά Ιουδαίων, ήταν επίσης Ιουδαίοι.

Στην περίπτωση των Ελλήνων συμβαίνει κάτι διαφορετικό. Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει γεννηθεί οπουδήποτε στον κόσμο και να έχει πάρει οποιαδήποτε γνώση. Επειδή το σύνολο των γνώσεων στην πατριαρχία είναι κατώτερο από την ελληνική, αυτός είναι οπωσδήποτε βάρβαρος. Αν αυτός ο άνθρωπος
για τον οποιονδήποτε λόγο υιοθετήσει την ελληνική γνώση, γίνεται Έλληνας. Μπορεί να είναι Ινδιάνος ή Ιουδαίος λόγω αίματος, αλλά γίνεται Έλληνας. Τα παιδιά αυτού του ανθρώπου γεννιούνται Έλληνες, γιατί ο άνθρωπος δίνει πάντα στα παιδιά του το καλύτερο. Ο γιος του Ιουδαίου που έγινε Έλληνας, είναι Έλληνας, γιατί παίρνει τη γνώση του πατέρα του.. δεν είναι βάρβαρος, είναι Έλληνας, έστω κι αν το αίμα του είναι ιουδαϊκό.

Η ελληνική ιδιότητα δεν ακολουθεί το αίμα  αλλά τη γνώση. Από τη στιγμή που συμβεί αυτό, αίμα και γνώση ταυτίζονται. Από τη στιγμή που ο πατέρας είναι Έλληνας, είναι κι ο γιος με την ίδια ισχύ, που χαρακτηρίζει τη συγγένεια του αίματος. Αν ο Περικλής καταγόταν από την Περσία και ήταν αρχικά βάρβαρος, ο γιος του τι θα ήταν; Ο ίδιος αγωνίστηκε για να νικήσει τη βαρβαρότητα κι έγινε Έλληνας. Θα επέτρεπε σε καμία περίπτωση ο γιος του να γύριζε πίσω στις συνθήκες τις οποίες εκείνος νίκησε; Αν όμως για τον οποιονδήποτε λόγο ο γιος του ακολουθούσε τρόπο ζωής ανάλογο μ
αυτόν των Περσών, ακόμα κι αν είχε γεννηθεί στην Αθήνα κι ήταν γιος του Περικλή, δε θα ήταν Έλληνας, αλλά βάρβαρος. Αυτό βέβαια είναι δύσκολο να συμβεί, γιατί ο άνθρωπος δύσκολα αρνείται την ελευθερία, όταν την έχει γευθεί. Αυτό που πρέπει να κατανοήσει ο αναγνώστης είναι ότι, η μεν ιουδαϊκή ιδιότητα μεταφέρεται από το αίμα κι ακολουθεί τον άνθρωπο ανεξάρτητα από τις επιλογές του, η δε ελληνική ιδιότητα μεταφέρεται μέσω της γνώσης κι επηρεάζεται άμεσα από τις επιλογές του ανθρώπου που τη φέρει.

Αυτά τ
αναφέρουμε, γιατί πρέπει ν αντιληφθούμε τι ακριβώς επιδιώκει η εκκλησία μέσω της δημιουργίας του γίγαντα Ελλάς. Η Ελλάδα όταν επαναστάτησε, είχε μεικτή κοινωνία. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, που την κατοικούσαν, ήταν Ιουδαίοι λόγω της χριστιανικής θρησκείας, που είδαμε πώς εξουσιάζει τους ανθρώπους. Η διαφορά αυτής της κοινωνίας σε σχέση με την παγκόσμια κοινωνία ήταν ότι υπήρχαν κι Έλληνες. Μόνο σ αυτήν τη γωνιά του κόσμου υπήρχαν αυθεντικοί Έλληνες, όχι εξαιτίας της εκκλησίας, αλλά των φιλελλήνων που τους γέννησαν. Εφόσον όμως η κοινωνία ήταν στην πλειοψηφία της χριστιανική  και η ισχύς και ο πλούτος βρίσκονταν σε χέρια Ιουδαίων χριστιανών, όταν γεννήθηκε ο Γίγαντας Ελλάδα, ακολούθησε τις πρακτικές  των Γιγάντων της Δύσης.

Η Δύση επέτρεψε εκ του πονηρού εκείνοι οι άνθρωποι να ονομάζονται Έλληνες και να φέρονται σαν κληρονόμοι του ελληνικού πολιτισμού. Αυτό το έκανε επειδή γνώριζε ότι οι χριστιανοί έχουν ιουδαϊκά χαρακτηριστικά και κατόρθωσε κι επιβράδυνε τους ρυθμούς γέννησης πραγματικών Ελλήνων. Κατόρθωσε ν
αποσυνδέσει την ελληνική ιδιότητα από τη γνώση και να τη συνδέσει με το αίμα. Έλληνας πλέον ήταν εκείνος, που γεννιόταν από αίμα Έλληνα κι αυτή η ιδιότητα δεν είχε σχέση με τη γνώση. Έδωσε το δικαίωμα στον κάθε μισότρελο, άθλιο δούλο να φέρει την ιδιότητα του Έλληνα. Έτσι παίρνουν το δικαίωμα οι ιερείς της μοιχείας να βγαίνουν και να ξεκινούν το λόγο τους με τη φράση: “εμείς οι Έλληνες”. Ποιοι “εμείς”, βρε ηλίθιοι; Που, αν ήταν δυνατό να μεταφερθούν στην αρχαία Αθήνα, το μόνο που θα κατάφερναν θα ήταν να διασκεδάζουν τα πλήθη με την ηλιθιότητά τους. Είναι δυνατόν ένας ιερέας του χριστιανισμού να είναι Έλληνας; Είναι δυνατόν ένας θρησκόληπτος πουριτανός πολύτεκνος να είναι Έλληνας; Όταν η Δύση παρέδωσε την ελληνική ιδιότητα σ Ιουδαίους, δημιούργησε την επιθυμητή γι αυτήν κατάσταση.

Κατ
αρχήν σταμάτησε τον εξελληνισμό των Βαλκανίων. Από τη στιγμή που υπάρχει κράτος με το όνομα Ελλάς, όλοι όσοι έχουν την ελληνική παιδεία συνδέονται αυτόματα μ αυτό κι έτσι δημιουργείται  πρόβλημα. Ο Σλάβος γνωρίζει την καταγωγή του και το αίμα του. Όμως είναι αδύνατο να εξελληνιστεί, εφόσον η ελληνική ιδιότητα συνδέεται με το αίμα. Για τους υποτιθέμενους Έλληνες που πήραν την ιδιότητα λόγω αίματος, δεν είναι Έλληνας και συνεπώς ανεπιθύμητος. Ο ίδιος επίσης, επειδή έχει γνώση της καταγωγής του κι είναι περήφανος γι  αυτήν, αρνείται τον εξελληνισμό. Ήταν θέμα χρόνου τη γέννηση του ελληνικού γίγαντα να την ακολουθήσουν κι άλλες γεννήσεις Γιγάντων, που είναι τα κράτη της Βαλκανικής. Ο Σλάβος που είχε τη γνώση των Ελλήνων και που ήταν γνησιότερος Έλληνας από έναν Έλληνα της Ελλάδας χωρίς γνώση, στράφηκε προς την κοινωνία, που τον γέννησε. Έπαψε να επικοινωνεί με τους όμοιους του Έλληνες στο σύνολο της Βαλκανικής και η προσπάθειά του ήταν η δημιουργία εθνικής φιλοσοφίας. Συνδύασε την ελληνική του γνώση με τα ήθη και τα έθιμα του λαού του και διαμόρφωσε μία εθνική φιλοσοφία που ήταν η αλβανική, η σερβική κλπ.

Από τη στιγμή που η Ελλάδα είχε γίνει σύστημα στα χέρια Ιουδαίων υποκριτών, ήταν θέμα χρόνου τα διάφορα υποσυστήματα της Βαλκανικής να έρθουν σε ρήξη. Η εκκλησία όλα αυτά τα γνώριζε και τα ενίσχυε. Η κάθε εκκλησία των Γιγάντων της Βαλκανικής πήρε εντολές να ενισχύει την επιμέρους εθνική φιλοσοφία και να δηλητηριάζει τους λαούς. Οι Έλληνες μισούσαν τους Τούρκους, τους Σέρβους ή τους Βούλγαρους, επειδή έτσι ήθελαν οι άθλιοι. Τα ίδια αισθήματα ανέπτυσσαν κι οι υπόλοιποι κι επειδή ο ένας συνέδεε την ιστορία του με τον άλλο, από τις διαφορές των συστημάτων δημιουργήθηκε και η κάθε εθνική ιστορία. Η ανθρωπότητα υποφέρει εξαιτίας της ιστορίας των αθλίων.


Σ
άλλο μέρος της θεωρίας είδαμε πώς η ιστορία λειτουργεί υπέρ του συστήματος και γι αυτό δίνεται στη βασική εκπαίδευση. Οι άθλιοι δηλητηριάζουν τα παιδιά των ανθρώπων από πολύ μικρή ηλικία κι έτσι γεννιέται ο εθνικισμός. Οι Γάλλοι μαθαίνουν πόσο ανώτεροι είναι και πόσο κατώτεροι οι υπόλοιποι. Η ιστορία πάντα αποδίδει το δίκιο σ αυτόν που επιλέγει ο συγγραφέας της κι αιώνες τώρα οι άνθρωποι σφάζονται και δεν υπάρχει ένας, που να πιστεύει ότι είχε άδικο. Η εκκλησία ισχυροποίησε τον εθνικισμό στο χώρο της Βαλκανικής, όπου υπήρχαν Έλληνες και μ  αυτόν τον τρόπο δημιούργησε τις επιθυμητές συνθήκες. Αυτό όμως που παρέβλεψε και το οποίο είναι αυτό που θα τη νικήσει, είναι ότι η ελληνική γνώση γίνεται μπούμερανγκ για το σύστημα, όταν δίνεται για την ανάπτυξη του εθνικισμού. Ενώ όλες οι άλλες γνώσεις έχουν δημιουργηθεί γι αυτόν το λόγο, η ελληνική γνώση έχει την τάση ν  ανατρέψει το σύστημα. Οι λαοί έχουν την τάση να ζητούν γνώση κι αυτό γίνεται συνεχώς, εφόσον μέσω της γνώσης επέρχεται η Λύτρωση. Οι λαοί λόγω των εθνικών τους γλωσσών, έχουν περιορισμένα όρια. Η ανώτατη γνώση προϋποθέτει θυσία κι αυτό καθηλώνει τους λαούς. Αντίθετα στην Ελλάδα ο λαός διψά, αλλά δεν υπάρχουν αυτά τα όρια. Δεν μπορεί το σύστημα, όσο κι αν το επιθυμεί, να σταματήσει την άντληση. Δεν μπορεί να προκαλεί εθνικισμό εξαιτίας της Αθήνας και ν αρνείται να δώσει τη βασική παιδεία της.

Ο Γίγαντας Ελλάδα άρχισε σιγά-σιγά να υποχωρεί και να εξασθενεί. Επειδή χτίστηκε με ιουδαϊκή φιλοσοφία, στην αρχή απέκρυπτε τη γνώση κι ο λαός ήταν όμοιος με το σύνολο των βαλκανικών λαών. Οι Έλληνες στη βασική τους παιδεία μάθαιναν για την επανάσταση κατά των Τούρκων και για τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, όπου ήταν κυρίαρχη η εκκλησία. Μόνον οι Έλληνες της ανώτατης παιδείας γνώριζαν για τη φιλοσοφία. Από την αρχαιότητα αρκούσε η ακμή της Αθήνας, όσον αφορά την ισχύ, αλλά το μεγαλύτερο βάρος δινόταν στους αμυντικούς Περσικούς πολέμους. Κατά τη διδασκαλία τους οι Ιουδαίοι εκμεταλλεύονται εκ  του πονηρού το πάθος για ελευθερία των αρχαίων
.. επίσης δινόταν μεγάλο βάρος στην ιστορία του Αλεξάνδρου, που κι αυτήν αφορούσε τον πόλεμο.

Αυτή η παιδεία είναι ικανή να δημιουργήσει τον εθνικισμό κι αυτό αποδεικνύεται από την ιστορία. Μέσω αυτής της παιδείας ένας ηλίθιος μιλά όμοια με τον Περικλή. Προκαλεί το άθλιο ελληνικό σύστημα έναν πόλεμο, επειδή έτσι συμφέρει τους δούλους κι έχει τη δυνατότητα ο ιερέας να μιλά όμοια με τον Περικλή. Η διαφορά που δεν αποκαλύπτεται, είναι ότι στην περίπτωση του Περικλή, οι ελεύθεροι αγωνίζονται για τη δημοκρατία, ενώ στην περίπτωση του ιερέως τα θύματα αγωνίζονται εναντίον θυμάτων και υπέρ των συμφερόντων των δούλων. Ο λόγος είναι απόλυτα όμοιος, αλλά τ
αποτελέσματα εντελώς  διαφορετικά. Η ιδιαιτερότητα όμως του ελληνικού γίγαντα είναι ότι δεν επιτρέπει την ύπαρξη άκαμπτης παιδείας μέσω της άκαμπτης γνώσης. Όσο κι αν επιμένουν οι Ισραηλίτες, για παράδειγμα, δεν μπορούν να πάρουν γνώση πέρα απ αυτήν της Καινής Διαθήκης. Τα Ομηρικά Έπη είναι γνώση, που δεν έχει σχέση με το έθνος και κανένας δεν μπορεί να επιμένει, χωρίς να κατηγορηθεί από τους δούλους γι αντεθνική δραστηριότητα. Γιατί να γνωρίζουν οι Ισραηλίτες την παιδεία που γέννησε τον Πλάτωνα; Εκείνος ήταν Έλληνας, κι επομένως αυτό ενδιαφέρει τους Έλληνες, άσχετα αν οι εκλεκτοί Ιουδαίοι ασκούν εξουσίες μέσω της γνώσης των Ελλήνων. Μέσα στον ελληνικό γίγαντα αυτό είναι αδύνατο να συμβεί. Η εκκλησία είναι εξαιρετικά αδύναμη να ελέγξει αυτές τις καταστάσεις. Δεν μπορεί κανένας να σφάζει τους Έλληνες μέσω του εθνικισμού και ν  αρνείται την ελληνική γνώση. Μπορεί κάποιος να χαρακτηρίσει ανθέλληνα κάποιον, που προτείνει τη φιλοσοφία ή τα Έπη να εισαχθούν μέσα στο ελληνικό σύστημα παιδείας; Απ αυτό γεννιέται η ιδιομορφία του Κρόνου. Δεν είναι Γίγαντας, αλλά είναι Τιτάνας, που τείνει προς τον ουρανό.

Οι Έλληνες συσσωρεύουν γνώση κι είναι αδύνατο να εμποδιστούν. Η απόσταση από τα πόδια του Γίγαντα μέχρι το κεφάλι του είναι απειροελάχιστη. Ποιος θα προκαλέσει τον εθνικισμό, όταν ο λαός θα έχει μετατραπεί σε ελληνικό στο σύνολο του; Πώς θα παρασύρει ο πολιτικός τους απλούς ανθρώπους, όταν αυτοί καταλάβουν ποιος έχει συμφέρον από τη θυσία; Δε θα έρθει μία στιγμή που ο πολιτικός ή ο ιερέας θα μιλά εναντίον των Βουλγάρων ή των Τούρκων κι ο λαός θα τον μισεί περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο; Όταν ο λαός συνειδητοποιήσει ότι κινδυνεύουν τα παιδιά του, ενώ ο ηλίθιος θα εξακολουθεί να υπάρχει και να κλέβει, ποιος θα εμποδίσει την αρνητική εξέλιξη;


Ό,τι κατάφερε το σύστημα μέσα στους αιώνες, οι φιλέλληνες το κατέστρεψαν. Ενώ οι Έλληνες είχαν ταυτιστεί με τους εθνικούς και η γνώση τους είχε κρυφτεί από τα μάτια των ανθρώπων, η γέννηση Ελλήνων σε σύστημα, που προκαλεί ελληνικό εθνικισμό απειλεί το παγκόσμιο σύστημα. Η εκκλησία προσπάθησε να κρύψει τη γνώση και να λειτουργήσει στην Ελλάδα με τρόπο ανάλογο με τα ελληνιστικά βασίλεια. Αυτό όμως ήταν αδύνατο, γιατί οι πραγματικοί Έλληνες που είχαν γεννηθεί, ήταν στην πλειοψηφία τους φτωχοί. Οι πρώτοι μπορεί να βολεύτηκαν μέσα στο σύστημα, τα παιδιά τους όμως; Αυτοί οι Έλληνες είναι η απειλή του συστήματος οι οποίοι προκαλούν την αιμορραγία του. Απ
αυτούς γεννιούνται Έλληνες με τον πραγματικό τρόπο, που είναι η γνώση και όχι το αίμα. Από τους απειροελάχιστους κατά την επανάσταση άρχισε ο πολλαπλασιασμός. Επειδή η γέννηση των Ελλήνων οφείλεται στη γνώση, γίνεται σε βάρος των Ιουδαίων. Μέσα σε μία ιουδαϊκή κοινωνία όπως η χριστιανική, όταν αφήνεται ελεύθερη η γνώση τα παιδιά των Ελλήνων παραμένουν Έλληνες, ενώ αυτά των Ιουδαίων εξελληνίζονται. Ο Γίγαντας Ελλάδα με τα χαρακτηριστικά που πήρε από το σύστημα είχε ως συνέπεια το θάνατο του φιλελληνισμού και της παγκόσμιας τάσης για εξελληνισμό. Αυτό έγινε εξαιτίας της απόδοσης της ιδιότητας και της κληρονομιάς των Ελλήνων σε Ιουδαίους.

Οι Έλληνες εκλεκτοί της Δύσης μισούσαν παράφορα τους Έλληνες της Ελλάδας, γιατί οι δεύτεροι έφταναν χωρίς κόπο και θυσία στη γνώση κι επιπλέον, επειδή ήταν Ιουδαίοι, τη θεωρούσαν κτήμα τους. Όσον αφορά τους αυθεντικούς Έλληνες της Δύσης, μέλη των οποίων ήταν οι φιλέλληνες, αυτοί μισούσαν επίσης τους Έλληνες της Ελλάδας, γιατί έβλεπαν ότι είναι Ιουδαίοι. Έβλεπαν ότι είναι ανάξιοι κληρονόμοι της ελληνικής γνώσης, από τη στιγμή που φέρονταν απόλυτα όμοια με τους Έλληνες εκλεκτούς της Δύσης. Η ελληνική φιλοσοφία ήταν η ελπίδα των λαών εναντίον του συστήματος. Όταν ο αγνός Έλληνας της Δύσης βλέπει ότι οι Έλληνες της Ελλάδας αγωνίζονται να χτίσουν συστήματα, παύει να έρχεται σ
επαφή μ αυτούς. Από  τη στιγμή που δεν υπάρχει αυτή η επαφή, το σύνολο του κέρδους της επαφής με τη γνώση των νέων εξαφανίζεται.

Αυτό συμβαίνει, γιατί η εκκλησία που ελέγχει τις Δυτικές κοινωνίες δεν επιτρέπει να επηρεάζονται από Έλληνες της Ελλάδας. Έχει τη δυνατότητα να προβάλλει και ν
 απορρίπτει ό,τι αυτή επιλέγει με βάση το συμφέρον της. Πόσοι Έλληνες φιλόσοφοι γεννήθηκαν από την επανάσταση μέχρι σήμερα και μέσα σε ικανοποιητικές συνθήκες λόγω γλώσσας και περιβάλλοντος; Ποιος έγινε γνωστός; Κανένας, γιατί δεν το επιτρέπει η εκκλησία. Για να γίνει κάποιος φιλόσοφος θα πρέπει κατ αρχήν να πολεμήσει τους Ιουδαίους της Ελλάδας, επομένως όσο η ελληνική κοινωνία είναι καθυστερημένη δεν προβάλλεται. Αυτή η έλλειψη προβολής σε συνδυασμό με τον έλεγχο που επιβάλλει η εκκλησία στη Δύση, κάνει αδύνατη την επαφή με τους λαούς της Ευρώπης. Ένας άσημος Έλληνας στην Ελλάδα τι μπορεί να πει στην Ευρώπη των διασήμων; Οι εκκλησίες μ αυτόν τον τρόπο ευνούχισαν τα παιδιά της φιλοσοφίας.  Δημιούργησαν αυθαίρετα ένα λαό χωρίς γνώση και τον ανάγκασαν λόγω αυτής της γνώσης να φέρεται δουλικά υπακούοντας στις βουλές των αθλίων. Δεν υπάρχει πόλεμος και σφαγή που να μην συμμετείχαν Έλληνες της Ελλάδας και το τραγικό είναι ότι ανάμεσα τους βρίσκονταν και νεαροί αυθεντικοί Έλληνες.

Το πρόβλημα για το σύστημα βρίσκεται στο γεγονός ότι η κοινωνία, που χρησιμοποιεί την ελληνική γλώσσα, συσσωρεύει γνώση κι ο εξελληνισμός της προχωρά. Δεν έχει σημασία ο ρυθμός του εξελληνισμού, αλλά το γεγονός ότι δεν είναι δυνατό να εμποδιστεί. Από τα δεδομένα δηλαδή είχε αρχίσει μία αντίστροφη μέτρηση για το σύστημα. Τα κράτη της Ευρώπης θα μπορούσαν να παρομοιαστούν με άγρια θηρία, που το σύστημα τα τρέφει για ν
 αγωνίζονται μεταξύ τους. Το θηρίο της Γερμανίας συντηρείται από το σύστημα μέσω δηλητηριασμένης τροφής, όσον αφορά τη γνώση και την κατάλληλη στιγμή υπακούει στους άθλιους κι ορμά εναντίον των άλλων θηρίων. Αυτό έκανε στους παγκόσμιους πολέμους κι αυτό θα έκανε και σήμερα, αν το σύστημα δεν έκανε σφάλματα.

Σ
αυτήν την κοινωνία των θηρίων ανήκει και το θηρίο, που ακούει στο όνομα Ελλάς. Η διαφορά του είναι αυτό που περιγράψαμε παραπάνω. Συσσωρεύει γνώση και η συμπεριφορά του εξαρτάται από το ποσοστό των Ελλήνων, που βρίσκονται μέσα του. Δίνεται και σ αυτό τροφή, αλλά δεν είναι δυνατό να είναι δηλητηριασμένη στο σύνολό της. Κάθε φορά που το χρησιμοποιούν, στους υγιείς προστίθενται κι άλλοι και το ποσοστό αυξάνει. Σε μία κοινωνία στην οποία δεν υπάρχουν φτωχοί Έλληνες, αλλά μόνο εκλεκτοί Έλληνες, κανένας δεν μπορεί ν αντισταθεί στις επιλογές του συστήματος. Θα κλάψουν, θα θρηνήσουν, αλλά όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν, θα επαναλάβουν τα ίδια, γιατί δεν υπάρχουν Έλληνες, που να έχουν τη γνώση, ώστε να καταλάβουν ότι μόνο ο θάνατος και η θυσία είναι το μερίδιο τους από την επανάληψη της πρακτικής. Σ έναν πόλεμο οι φτωχοί αντιλαμβάνονται αυτά που η γνώση τούς επιτρέπει. Ο φτωχός Έλληνας, λόγω των Επών, είναι δυνατό να καταλάβει ότι, αν επιζήσει, ανεξάρτητα από την έκβαση του πολέμου, οι πλούσιοι θα γίνουν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Θα σκεφτεί όμοια με τον Αχιλλέα, βλέποντας το βάρος του πολέμου να πέφτει στους ώμους του και τους εκλεκτούς ν απολαμβάνουν όπως ο Αγαμέμνονας.

Ένας άνθρωπος που έχει γνώση της φιλοσοφίας, μπορεί να συμβιβαστεί με τη φτώχεια και ν
απολαμβάνει τη ζωή. Είναι αδύνατον όμως να συμβιβαστεί με το θάνατο κι αυτό είναι επικίνδυνο για τους άθλιους. Το θηρίο που τρέφει η εκκλησία της Ανατολής, όσο περνά ο χρόνος αντί να βελτιώνει τα χαρακτηριστικά της εξουσίας, αντίθετα τα φθείρει. Η ελληνική γνώση που του δίνεται, του αναπτύσσει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Είναι σαν την περίπτωση εκείνη στην οποία κάποιος προσπαθεί να εκπαιδεύσει ένα φίδι. Του δίνει τροφή και θέλει αυτό να φέρεται σαν σκύλος. Είναι αδύνατον το φίδι ν  αποκτήσει χαρακτηριστικά σκύλου κι είναι αδύνατον αυτό το φίδι να μη τον δαγκώσει, όταν οι συνθήκες τού το επιτρέψουν. Δεν είναι αχάριστο, είναι απλά φίδι. Μπορεί να το ταΐζει αιώνες κι αυτό να τον σκοτώσει, όταν δεν το περιμένει. Αυτής της υφής είναι και η ελληνική κοινωνία. Πιστεύει μέσω των ψευδών γνώσεων ότι η εκκλησία την προστατεύει ανά τους αιώνες και ότι είναι υπεύθυνη για την επιβίωση της, αλλά σε μία στιγμή που η εκκλησία θα προκαλέσει μία αρνητική για την κοινωνία κατάσταση θα μισηθεί θανάσιμα.

Στη Δύση δε συμβαίνει αυτό. Ο Πάπας είναι αλάθητος. Διαφορετικές συνθήκες απαιτούν διαφορετικές αποφάσεις κι επειδή δεν είναι  δυνατό να ελεγχθεί, τα πάντα εξελίσσονται  τέλεια. Δε συσσωρεύεται γνώση στην κοινωνία εξαιτίας του ελέγχου. Δεν υπάρχουν Έλληνες, που να παρακολουθούν τον Πάπα στους αιώνες. Η Ιερά Εξέταση, το δουλεμπόριο, η αποικιοκρατία ήταν φαινόμενα αρνητικά, που δεν επηρέασαν την εικόνα του Πάπα, εφόσον δεν ανήκουν στην εποχή κατά την οποία αυτός κρίνεται. Οι Έλληνες αντίθετα κρίνουν τη συμπεριφορά στο σύνολό της κι αυτό φθείρει το σύστημα. Ο Πάπας εφόσον ήταν υπεύθυνος για την Ιερά Εξέταση τότε, είναι υπεύθυνος και για κάτι εξίσου αρνητικό τώρα, εφόσον δε λυτρώνεται ο άνθρωπος. Το ζητούμενο είναι να βρεθεί η απάντηση και τα υπόλοιπα είναι πράγματα, που δε θα αρέσουν σίγουρα στους δούλους.


Αν ο Γαλιλαίος είχε εξοντωθεί με τον τρόπο με τον οποίο εξοντώθηκε στη Δύση στην ελληνική κοινωνία, οι Έλληνες θα τον λάτρευαν την επόμενη μέρα φθείροντας την εκκλησία. Αν αναγνωριζόταν το έργο του μετά από αιώνες κατά τον τρόπο που έπραξε ο Πάπας, οι Έλληνες που κρίνουν επί του συνόλου των δεδομένων, θα έθεταν θέμα διαφορετικής φύσης. Γιατί θα έπρεπε να υπάρχει άνθρωπος με ισχύ του οποίου τα λάθη να οδηγούν σ
αυτές τις άσχημες καταστάσεις; Ποιος είναι ο σύγχρονος Γαλιλαίος; Πότε θα αποδοθεί εκ των υστέρων η δικαιοσύνη; Η Ορθόδοξη εκκλησία δεν πράττει κατ αυτόν τον τρόπο, γιατί προτείνει τις απαντήσεις κι αυτό είναι επικίνδυνο. Η ελληνική γνώση δίνει δυναμικά χαρακτηριστικά στην κοινωνία και τ αρχικό σφάλμα γεννά διάδοχα  τα οποία είναι αδύνατο να μην οδηγήσουν στο τελικό αδιέξοδο. Η Δύση κατόρθωσε τότε κι απομόνωσε τους Έλληνες με την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Μπορούσε να τους ελέγχει και να τους σφάζει κατά βούληση.

Όλα αυτά θα ήταν ιδανικά αν η ελληνική κοινωνία ήταν στατική. Επειδή όμως δεν είναι, αλλά κατευθύνεται από νόμους δυναμικής φύσης, οδηγεί τους δούλους σε νέα σφάλματα. Το ελληνικό κράτος ήταν ιδανικό για το σχεδιασμό της Δύσης μόνο στην αρχική του μορφή κι έκταση. Το φτωχό ελληνικό άκρο ήταν ο χώρος, όπου υπήρχαν οι ιδανικές συνθήκες. Η φτώχεια έδωσε δύναμη για επανάσταση, η φτώχεια θα έδινε πάλι τη δυνατότητα ελέγχου. Όπως για τετρακόσια χρόνια εκείνοι οι άνθρωποι διατήρησαν ελληνικά χαρακτηριστικά χωρίς γνώση, έτσι για άλλα τόσα θα διατηρούνταν αυτά τα δεδομένα.


Μεγάλο σφάλμα για το σύστημα ήταν να επιτρέψει στο ελληνικό κράτος να επεκταθεί στο χώρο της πλούσιας Μακεδονίας. Οι δούλοι δε διδάσκονται από την ιστορία και το μόνο που γνωρίζουν, είναι να χρησιμοποιούν το έργο των ευφυών ανθρώπων. Δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν τότε ότι η Μακεδονία είναι επικίνδυνη λόγω του πλούτου της. Δεν μπόρεσαν ν
αντιληφθούν ότι ο εξελληνισμός των Μακεδόνων σημαίνει θάνατο για το σύστημα. Ο πλούτος της Μακεδονίας ήταν αυτός που γέννησε τον Αλέξανδρο κι ο πλούτος ήταν αυτός, που έδινε τη δύναμη στους Μακεδόνες ν αρνούνται να τον προσκυνήσουν. Ο γιος του γεωργού έβλεπε τον κοσμοκράτορα στα μάτια χωρίς φόβο κι είχε τη δυνατότητα να ασκεί έλεγχο. Αυτά τα χαρακτηριστικά των Μακεδόνων είναι χαρακτηριστικά, που τους δίνονται από τη μητέρα τους τη Μακεδονία.

Ο Μακεδόνας αντίθετα από το νότιο Έλληνα δε φοβάται τη ζωή. Η μακεδονική γη είναι πλούσια κι αυτό ευνοεί το ελεύθερο πνεύμα. Όταν ο άνθρωπος για την επιβίωση του στηρίζεται στα χέρια του και το περιβάλλον μπορεί κάθε στιγμή να του προσφέρει εργασία, είναι αδύνατο να μετατραπεί σε δούλο. Ο νότιος Έλληνας με κοινή με το Μακεδόνα γνώση έχει ελάχιστες επιλογές. Τι μπορεί να κάνει ένας νέος, όταν απειλείται και η επιβίωση γύρω του είναι δύσκολη; Όταν η γη είναι φτωχή κι ανήκει σε ανθρώπους με κοινά συμφέροντα; Η μόνη επιλογή του είναι η μετανάστευση. Ποιος όμως παίρνει αυτόν το δρόμο μ
ελαφριά καρδιά; Ο χώρος που γεννά τον άνθρωπο είναι ο ιδανικός γι αυτόν. Εκεί βρίσκονται οι γονείς του, οι φίλοι του, ο ερωτάς του. Πού να πάει; Όταν ειδικά η παγκόσμια οικονομία στηρίζεται στη γεωργία, το μόνο που του απομένει, είναι να γίνει κι επίσημα δούλος ξένων. Αυτοί που τον πιέζουν να συμμορφωθεί στις επιλογές τους, που είναι επιλογές του συστήματος, γνωρίζουν την αδυναμία του.

Στη Μακεδονία αυτό είναι αδύνατο να συμβεί. Δεν υπάρχουν αυτά τ
αδιέξοδα. Η γη είναι πλούσια και η δουλειά το μόνο εύκολο να βρεθεί. Οι Μακεδόνες δε φεύγουν πιο εύκολα από τα σπίτια τους λόγω αυτών των δεδομένων, αλλά εξαιτίας τους καταπιέζονται λιγότερο. Ο νότιος Έλληνας καταπιέζει τα παιδιά του επειδή γνωρίζει τ αδιέξοδα. Ο βόρειος Έλληνας δεν καταπιέζει, γιατί γνωρίζει ότι δεν υπάρχουν αυτά τ  αδιέξοδα. Όταν η καταπίεση στην οικογένεια, που είναι ο πυρήνας της πατριαρχικής κοινωνίας, ελαττώνεται, αρχίζουν να διαφοροποιούνται τα δεδομένα. Δεν υπάρχει η κυριαρχούσα μοιχεία που δημιουργείται από τους  γάμους συμφέροντος. Δεν υπάρχουν τ  αξεπέραστα αδιέξοδα εξαιτίας της υποκρισίας των αθλίων σε περίπτωση διαζυγίου. Η εκκλησία δεν μπορεί να κυνηγήσει το Μακεδόνα μέσα στη Μακεδονία. Μπορεί να τον τρομάζει ή να του προκαλεί άγχος, αλλά, αν ξεπεράσει τα όρια, αποκτά ισχυρότατο εχθρό ειδικά, όταν ο Μακεδόνας είναι Έλληνας λόγω γνώσης.

Σ
αυτό το σημείο θ αναρωτηθεί κάποιος και θα πει: “Το σύστημα κινδυνεύει από το αν είναι ή δεν είναι οι Μακεδόνες μοιχοί; Από το αν έχουν εργασία ή όχι;”. Το πρόβλημα δεν είναι σ αυτό το σημείο. Το πρόβλημα βρίσκεται στο γεγονός ότι ο εξελληνισμός των Μακεδόνων σε συνδυασμό με την επαναλαμβανόμενη πρακτική της εκκλησίας, θέτει σε κίνδυνο το σύστημα. Όσο προχωρά ο εξελληνισμός προς τη βάση της μακεδονικής κοινωνίας, τόσο μεγαλύτερη αδράνεια παρουσιάζεται. Στην οριακή στιγμή που το σύστημα θα επιθυμεί τον πόλεμο εξαιτίας οικονομικών λόγων, οι Μακεδόνες θα είναι αυτοί που θα δουν την αλήθεια. Οι Μακεδόνες θα είναι αυτοί που θα παγιδευτούν δύσκολα, γιατί η ζωή τους δε θα έχει τα ανυπέρβλητα αδιέξοδα, ώστε να ρισκάρουν το θάνατο. Ο φτωχός Μακεδόνας που είναι κι Έλληνας, σε κάποια στιγμή θα ξεχωρίσει ανάμεσα στους ανθρώπους τους άθλιους να λένε και να κάνουν πράγματα, που είναι εκτός λογικής κι επιπλέον τα έχουν ξανακάνει.

Ο αναγνώστης μπορεί εύκολα πλέον να καταλάβει τι επιδίωκε ο Θεός από τη Μακεδονία. Όταν σύμφωνα με τις Γραφές αναμένεται ο Οικοδεσπότης να γεννηθεί φτωχός ανάμεσα σε φτωχούς, οι συνθήκες λήψης γνώσης κι οι συνθήκες ανάλογης διαβίωσης είναι δυνατό να υπάρξουν μόνο στη Μακεδονία. Μόνο στη Μακεδονία μπορεί να γεννηθεί φτωχός κι ικανοποιημένος Έλληνας κι αυτό είναι η βάση, που θεωρείται απαραίτητη για δωρεά. Αν γεννηθεί πλούσιος, είναι αδύνατο να καταλάβει τους φτωχούς. Αν γεννηθεί φτωχός σε μία κοινωνία με αδιέξοδα, θα εξοντωθεί. Αν γεννηθεί Έλληνας σε κοινωνία χωρίς παιδεία, θα μπει στην υπεραξία.


Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Μακεδονία προικίστηκε κατά τρόπο μοναδικό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Αθήνα = Μήνη = 21, ενώ είναι ακίνδυνη για το σύστημα στο χώρο, όπου ιδρύθηκε, είναι τρομερή όταν ενταχθεί μέσα της η Μακεδονία. Μακεδονία = Σελήνη = Έλληνες = 34 = Μακεδόνας. Ο Μεσσίας, ο Παντοκράτορας, είναι δυνατό να γεννηθεί μόνο ως Βασιλεύς της Μακεδονίας, γιατί μόνο αυτή η κοινωνία ακολουθεί βασιλιά κι επομένως ευεργέτη, απαιτώντας δωρεά για το σύνολο των ανθρώπων. Για να έχει ο βασιλιάς της Μακεδονίας δυνατότητα επιβίωσης, θα πρέπει να ευεργετεί φτωχούς, που γνωρίζουν την αξία της δημοκρατίας. Δεν είναι όμοιος με τους βασιλιάδες της Δύσης, στην οποία η ευεργεσία περιορίζεται στη δωρεά μέσω των συστημάτων παιδείας της γνώσης που γεννά εκλεκτούς και στην αλλαγή της στάσεως των κυρίων. Όταν οι φτωχοί έχουν τη δυνατότητα ελέγχου σε μία κοινωνία, ο βασιλιάς κι ευεργέτης αυτών των φτωχών τι άλλο από Μεσσίας μπορεί να είναι; Τι μπορεί όμως να κάνει ένας μικρός λαός, όταν υποφέρουν κι ανέχονται το σύστημα δισεκατομμύρια ανθρώπων
.. όταν και μόνο οι εκλεκτοί του συστήματος είναι κατά πολύ περισσότεροι απ αυτόν το λαό στο σύνολό του; Πώς μπορεί ν αντιδράσει όταν το σύστημα  που ελέγχει τους Γίγαντες, έχει τη δυνατότητα ν αφανίσει τον οποιονδήποτε.. όταν τα όπλα που υπάρχουν στη Γη μπορούν να εξαφανίσουν τη Μακεδονία από το πρόσωπό της; Αν συνέβαιναν μόνο αυτά, το τέλειο θεϊκό Σχέδιο θα ήταν εξαιρετικά αδύναμο, γιατί πριν προλάβουν να υπάρξουν συνθήκες αντίδρασης, η Μακεδονία θα είχε εμπλακεί σε πόλεμο που δεν προκάλεσε και βέβαια θα ήταν αδύνατο να μην αντιδράσει. Ήταν απαραίτητο να δημιουργήσει ο Θεός τέτοιες συνθήκες, ώστε το ίδιο σύστημα να φτάσει σ αδιέξοδο κι από την αδυναμία του να βρει λύση, ν αποκαλυφθεί η αθλιότητά του και να δοθεί η ευκαιρία στη μεν Μακεδονία να παράγει στο δε κόσμο ν απολαύσει.

Back to content | Back to main menu