Κορυφή σελίδας
Ομηρικά Έπη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Ομηρικά Έπη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Ομηρικά Έπη

Ο άνθρωπος, που αναζητά τη Λύτρωση, αν αναζητήσει απαντήσεις από την εκκλησία, θα εκπλαγεί από την ευγένειά της και την προσφορά της. Η προσφορά αυτή δεν την απειλεί, γιατί δίνει πάντα άκρατο οίνο και οίνο πορνείας. Δίνει γνώση, που μεθά τον άνθρωπο και τον παγιδεύει. Άκρατος οίνος = Μάγισσα Κίρκη = 61. Οίνος πορνείας = Οίκος της Κίρκης = 83. Εκείνη ακριβώς την ώρα η Κίρκη παίρνει την ευκαιρία και χτυπά τον άνθρωπο με τη μαγική ράβδο, κάνοντάς τον χοίρο. Μόλις η εκκλησία δηλαδή δώσει στον άνθρωπο γνώση, ανάλογα με το ποιόν του, τον κάνει είτε δεισιδαίμονα μέσω της παράδοσης είτε ήρωα της Ιλιάδας, που έχει τραγική εξέλιξη για τους Αχαιούς στο συγκεκριμένο  χρονικό διάστημα. Μαγική ράβδος = Ομηρικά Έπη = Παράδοσις = 54. Ο άνθρωπος μ αυτόν τον τρόπο, είτε μένει χοίρος, παγιδευμένος μέσα στον οίκο, είτε αναλαμβάνει να προστατεύσει και ο ίδιος τον οίκο και άρα γίνεται λύκος άρπαγας. Οι εθνικοί δεν ξεφεύγουν ποτέ από τον ιουδαϊσμό, έστω κι αν η γνώση τους κατά καιρούς τούς κάνει να κλαίνε και να οδύρονται για τη ζωή που κατανάλωσαν για πράγματα ασήμαντα. Αντίθετα οι λύκοι είναι αμετανόητοι άθλιοι των οποίων η ψυχική αρρώστια παραβλέπει τα πάντα, αρκεί να βασανίζουν τους ανθρώπους. Χοίροι = Εθνικοί = Μέθυσοι = Μαρτύριον = Στολή λευκή = Άπιστοι = 42.

Η πρώτη ομάδα, που μπήκε στον οίκο της Κίρκης, ήταν οι Έλληνες, που έχασαν τον ορίζοντά τους ακολουθώντας τον Αλέξανδρο. Ο Αλέξανδρος πέθανε κι αυτοί δε γνώριζαν τι έπρεπε να κάνουν. Να παραμείνουν δούλοι μέσα στο κολοσσιαίο και πανίσχυρο σύστημα ή να επιστρέψουν στη δημοκρατία της Αθήνας; Αυτό, που ακολούθησε κι είναι γνωστό από την ιστορία, είναι η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και η μετατροπή των ανθρώπων της γνώσης σε χοίρους. Χοίροι = Ρωμαίοι = Εθνικοί = 42.

Όταν εμφανίστηκε ο Χριστός ως ιστορικό πρόσωπο, οι πρώτοι σύντροφοι του Υιού ήταν ήδη χοίροι και το μόνο, που είχε απομείνει, ήταν ο Ευρύλοχος και η μαρτυρία του. Και σ αυτήν την περίπτωση το εκπληκτικό Σχέδιο του Θεού αποδεικνύεται τέλειο. Αν δεν υπήρχε ο Ευρύλοχος και η μαρτυρία του, αυτό δεν ήταν δυνατό να εξελιχθεί. Αυτό συμβαίνει, γιατί ο Χριστός θα ήταν αδύνατο να δράσει χωρίς την εικόνα του Αλεξάνδρου. Ο Αλέξανδρος άφησε την ιδανική εικόνα του βασιλιά και παρέσυρε τους ανθρώπους στη θυσία. Επειδή συμφέρει στο σύστημα αυτή η εικόνα του βασιλιά, διατήρησε την εικόνα προς όφελός του. Από τη διαφορά, που υπάρχει όμως μεταξύ αυτής της εικόνας και της κατάστασης, που προέκυψε, είναι δυνατή η δράση του Χριστού. Ο όμορφος, λαμπρός Αλέξανδρος και η άσχημη, άθλια Ρώμη δημιούργησαν τα δεδομένα, ώστε να είναι δυνατή η επέμβαση του Χριστού. Όταν ο κόσμος πιστεύει στο βασιλιά κι αμφισβητεί την κατάσταση που βιώνει, είναι έτοιμος να δεχτεί νέο βασιλιά, με την ελπίδα ν αλλάξει το επίπεδο, που τον αφορά. Ο Ευρύλοχος δηλαδή δεν είναι τίποτε άλλο πάρα η εξιδανικευμένη εικόνα του Αλεξάνδρου,  που αγωνίστηκε εναντίον του συστήματος και τελικά έχασε τους συντρόφους του. Ευρύλοχος = Θεός ζων = Λελουμένος = Δικέρατος = 44 = Ποιμένας = Φωστήρας = Καθήμενος.

Από τη στιγμή που το σύστημα έχει άνθρωπο επικεφαλή, είναι αδύναμο ως προς το να προετοιμάζει τη διάδοχη κατάσταση γιατί δεν έχει τη γνώση να ελέγχει το σύνολο των όσων είναι δυνατόν να συμβούν. Αν, για παράδειγμα, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία λειτουργούσε απρόσωπα μέσω ενός πολύπλοκου συστήματος  εξουσίας, ο Χριστός δε θα ήταν δυνατό να επέμβει. Λειτουργώντας όμως με καθήμενο αυτοκράτορα, διαιωνίζει την ατέλειά του, αφού ο αυτοκράτορας στηρίζεται σε συγκεκριμένη γνώση.

Μέσω της δωρεάς ο Χριστός διεκδικεί το θρόνο τού αυτοκράτορα κι αυτό παρασύρει και τη δεύτερη ομάδα. Αν δεν υπήρχε ο Ευρύλοχος, οι Ιουδαίοι θα παρέμεναν στατικοί κι ασήμαντοι ως μέγεθος μέσα στην τεράστια αυτοκρατορία. Δε θα υπήρχε περίπτωση να επιστρατευτούν αυτοί στη δόμηση εσωτερικού συστήματος μέσα στο σύστημα. Ποιος όμως είναι κατ αρχήν ο υπεύθυνος της καταστροφής; Ο πιο αγαπητός φίλος του Οδυσσέα, ο Πολίτης. Ο Υιός του Θεού είτε ως Αχιλλέας  είτε ως Χριστός έχει πάντα τον ίδιο φίλο, που ανάλογα με το χώρο στον οποίο αγωνίζεται, έχει διαφορετικό όνομα. Πολίτης = Πάτροκλος = Πιστοί = 41. Από υπερβάλλοντα ζήλο κι αγάπη προς το έργο του Αλεξάνδρου οι Έλληνες σοφοί δε δίστασαν να μπουν στο σύστημα της Βαβυλώνας ως δούλοι κι αυτό ήταν τραγικό για την ανθρωπότητα. Αυτούς αγάπησε ο Χριστός, αφού αυτοί μένουν κοντά του. Θεωρητικά, για να σώσει τους πιστούς, κινείται προς αυτούς και παρασύρει τους υπόλοιπους. Λέμε θεωρητικά, γιατί η Θυσία Του κάνει απαγορευτική τη διάσωσή τους. Μόνον ο αιώνιος Χριστός μπορεί να τους σώσει, αλλά αυτό αφορά όχι το θνητό άνθρωπο, αλλά τον αθάνατο.

Στην πορεία του Οδυσσέα προς τον οίκο της Κίρκης εμφανίζεται ο Ερμής και του δίνει πρόσθετη γνώση. Όπως αναφέραμε σ  άλλο σημείο για τους Θεούς, ο Ερμής πάντα μεταφέρει τη θεία βούληση. Ήταν θέλημα Θεού να μην παγιδευτεί ο Οδυσσέας από την Κίρκη κι αυτό είναι δυνατό μόνο με δωρεά γνώσης. Ο Χριστός γνώριζε ακριβώς τι έπρεπε να κάνει και δε βάδιζε σαν τυφλός. Απλά, σ  ό,τι αφορά τη γνώση, η απόσταση που χωρίζει τις δύο φύσεις του θεανθρώπου, περιγράφεται με την εμφάνιση του Ερμή. Ερμής = Αρνίον = 32 = Γαβριήλ = Ωκεανός = Καρπός. Ο Ερμής έδωσε στον Οδυσσέα ένα πανίσχυρο βοτάνι και του επέστησε την προσοχή σ ό,τι αφορά την προστασία της ανδρείας του. Το “μώλυ” όπως ονομάζεται το βοτάνι έχει την ικανότητα να μην επιτρέπει στην Κίρκη να δρα με το γνωστό τρόπο. Για ν αντιληφθούμε τι ακριβώς είναι το “μώλυ” θα πρέπει να δούμε τον τρόπο με τον οποίο προστατεύεται ο Λόγος του Χριστού, άρα κι ο Ίδιος.

Η Καινή Διαθήκη, που μέσα της υπάρχει ο Λόγος του Χριστού, προστατεύεται από τα δικαιώματα των Αποστόλων και στην πραγματικότητα οι λόγοι τους λειτουργούν ως αποσβεστήρες. Αυτό σημαίνει ότι ενώ υπάρχει ο Λόγος του Χριστού, η εκκλησία δεν απειλείται απ αυτόν και τον διατηρεί, όπως δόθηκε, γιατί στηρίζεται στο λόγο των Αποστόλων. Αν δεν υπήρχαν οι Απόστολοι, που να ευνοούνται από τα δικαιώματα και να εξασφαλίζουν την άμυνά τους από το Λόγο του Χριστού, το σύστημα θα εξαφάνιζε ή θα παραποιούσε αυτόν το Λόγο. Αυτό όμως δε συνέβη κι ο Λόγος μεταφέρεται μέσα στους αιώνες ατόφιος. Το “μώλυ” δηλαδή είναι το βότανο, που συνδέεται με τη δραστηριότητα των Αποστόλων. Ο Χριστός μιλώντας στους Αποστόλους τους παρομοιάζει με άλας. Η παρομοίωση αυτή αποκαλύπτει το σκοπό της επιλογής τους και το ρόλο τους στο Μυστικό Σχέδιο. Μώλυ = Άλας = 13 = Κατάρα = Μάννα. Το “μώλυ” είναι το βότανο, που προστατεύει το Χριστό από το σατανά, αλλά μόνον από τους Θεούς μπορεί να ξεριζωθεί μ  ευκολία. Βότανον = Ρώμη = 24 = Αμαρτία = Λωτός, και,  Βότανον μώλυ = 37 = Βάρβαροι = Αμαρτωλοί = Αποθήκη = Λωτοφάγοι = Εξουσία.

Για να παραμείνει ζωντανός όλους αυτούς τους αιώνες, ο Χριστός έπρεπε να παραδώσει το Λόγο Του με δικαιώματα, ώστε η εξουσία να τον προστατεύει. Όσο δηλαδή υπάρχει εξουσία, άρα δούλοι, που έχουν συμφέροντα, είναι αδύνατο να μην πολεμήσουν υπέρ του Λόγου, που τους την προσφέρει. Ένα άλλο όνομα, που περιγράφει το ίδιο βότανο, είναι το “σφλόμο” και μέσα από τους αριθμούς επιβεβαιώνεται η πρακτική του Χριστού. Σφλόμο = 29 = Δούλοι = Φίλοι. Η Κίρκη δεν μπορεί να νικήσει τον Οδυσσέα, γιατί αυτοί, που μετά το θάνατο του Χριστού χτίζουν την εκκλησία, στηρίζονται στο Λόγο, που την απειλεί. Με τα δικαιώματα δηλαδή χτίζουν την εκκλησία, που απειλείται από τον ίδιο το Λόγο. Η δεύτερη εμφάνιση του Υιού την ισχυροποιεί, αλλά ταυτόχρονα ο Λόγος Του, που δεν είναι δυνατό να καταστραφεί, την εμποδίζει να μετατρέψει το Χριστό σε δούλο της.

Η δεύτερη συμβουλή του Ερμή έχει να κάνει με τη φύση του Οδυσσέα, που πρέπει να παραμείνει αντρική και να μην ευνουχιστεί. Αυτός είναι κι ο λόγος για τον οποίο ο Ερμής λέει να επιτεθεί ο Οδυσσέας στην Κίρκη για να την τρομάξει κι αφού γίνει αυτό, να μην αρνηθεί την κλίνη της, αλλά να τη βάλει να ορκιστεί ότι δε θ απειλήσει την αντρεία του. Ο Χριστός στο Λόγο Του επιτίθεται εναντίον του συστήματος και των παραδόσεων,  που στηρίζουν τις εξουσίες του. Αυτή η ελεγχόμενη επιθετικότητα έχει ως αποτέλεσμα  να φοβάται η εκκλησία να πειράξει το Λόγο του Χριστού, γιατί αν προσφέρει ένα Λόγο αλλοιωμένο, κινδυνεύει από τον αυθεντικό. Αν δηλαδή δώσει στους ανθρώπους έναν ψευδολόγο, που είναι δημιούργημά της, ο οποιοσδήποτε μπορεί να της επιτεθεί με τον αυθεντικό. Η ιουδαϊκή φιλοσοφία της εκκλησίας κινδυνεύει πάντα από τον αντιιουδαϊκό Λόγο του Χριστού. Απ αυτόν το φόβο η εκκλησία, ακόμα κι όταν είναι πανίσχυρη, μοιράζεται την κλίνη της με το Χριστό, χωρίς ν απειλεί την αντρική του φύση. Η αντρική φύση του Χριστού είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη Θέωση, γιατί όπως είπαμε και σ άλλο σημείο αναφερόμενοι στην Αλεξάνδρεια μόνον ο άντρας με γνώση μπορεί να γίνει ο Μεσσίας και όχι το ισοδύναμο θηλυκό σύστημα. Η γυναικεία φύση της εκκλησίας και η φυσική εξουσία αυτής της φύσης είναι αδύνατο να επιτρέψει τη Λύτρωση. Ο έρωτας Οδυσσέα και Κίρκης, για όσο διάστημα εξελίσσεται, κάνει δυνατή την εξέλιξη του Σχεδίου χωρίς προβλήματα. Όταν η γνώση του συστήματος και η θέληση του Υιού ευθυγραμμίζονται σ ό,τι αφορά το στόχο, είναι αδύνατη κάθε απειλή.

Απ αυτόν τον έρωτα είναι δυνατό ν αντιληφθούμε και τι συμβαίνει στους συντρόφους του Οδυσσέα. Αυτοί είδαν τους παγιδευμένους συντρόφους να  ξαναγίνονται άνθρωποι, αλλά η παντοδυναμία της Κίρκης όλα αυτά τα κάνει πολύ σχετικά. Πάντα οι άνθρωποι βλέπουν αυτά που επιθυμεί το σύστημα να βλέπουν και όχι αυτά που υπάρχουν πραγματικά. Το σύστημα μπορεί να παρουσιάσει έναν ηλίθιο ως άγιο και τ  αντίθετο. Ο Ευρύλοχος είδε τους ανθρώπους να μετατρέπονται σε χοίρους, γιατί είχε γνώση. Ποια γνώση όμως είναι δυνατό να προστατεύσει τον άνθρωπο, όταν υπάρχει μία νέα κι άγνωστη κατάσταση; Πώς μπορεί ο χριστιανός να δει τους ανθρώπους, χωρίς να έχει κριτήρια; Ο Ιουλιανός ο παραβάτης παρουσιάζεται ως άθλιος ειδωλολάτρης κι ένας αγράμματος και μοιχός παπάς ως άγιος. Ποιος είναι χοίρος και ποιος άνθρωπος;

Από τη στιγμή που ο Οδυσσέας μοιράζεται την κλίνη της θεάς Κίρκης, συμβαίνουν σημαντικά πράγματα, που αφορούν το σύνολο της προφητείας των Επών. Η Οδύσσεια δηλαδή μπαίνει σε μία νέα φάση και η παράλληλα εξελισσόμενη Ιλιάδα εμπλουτίζεται με στοιχεία. Θ αναφερθούμε πρώτα σύντομα στην Ιλιάδα, ώστε να συνεχίσουμε την ανάλυση της Οδύσσειας χωρίς διακοπές. Όταν αναφερθήκαμε στον τρόπο με τον οποίο το ένα Έπος βοηθάει στην εξέλιξη του άλλου, ώστε να πραγματοποιηθεί το Σχέδιο, είπαμε ότι η Οδύσσεια είναι απαραίτητη, ώστε οι δυνάμεις της θάλασσας, επομένως οι Έλληνες, να εξουδετερωθούν. Η ανάγκη ξεκινά από το γεγονός ότι, αν η ελληνική φιλοσοφία παραχθεί και δοθεί στους ανθρώπους, είναι δυνατόν οι άνθρωποι να στραφούν λόγω γνώσης με τρομερή δύναμη εναντίον του συστήματος. Βασικός στόχος είναι να πάψει ο Ποσειδώνας να βοηθά τους Αχαιούς και να ενισχυθεί η Τροία. Ένας αντίπαλος, που έχει νικηθεί, όσο ισχυρός κι αν είναι, δεν παύει να είναι ευάλωτος από τη στιγμή που υπάρχει γνώση.

Οι Έλληνες νίκησαν κάποτε τον Άδη, άρα τον Έκτορα. Υπάρχει δηλαδή η γνώση, που νικά τον ήρωα των Τρώων, συνεπώς είναι επικίνδυνο για το σύστημα να στηρίζεται αποκλειστικά σ αυτόν. Μπορεί ένας άνθρωπος με γνώση να δει τι ακριβώς συνέβη στην αρχαία Ελλάδα και ν αγωνιστεί για την επαναφορά της δημοκρατίας τύπου Αθήνας. Οποιαδήποτε πρόταση γι αυτό, είναι επικίνδυνη και θανατηφόρα για τον Έκτορα, αφού αυτός που την κάνει, ενσαρκώνει τον Αχιλλέα. Το σύστημα γνωρίζει αυτήν την αδυναμία του κι εμποδίζει τη γέννηση του Αχιλλέα, ενώ ταυτόχρονα απειλεί με νέους ήρωες, που δεν ανήκουν στο λαό της Τροίας, αλλά είναι σύμμαχοί της. Είναι ήρωες, που δεν υπήρχαν από την αρχή του πολέμου, αλλά προσέφεραν τη σημαντικότατη βοήθειά τους κατά τη διάρκειά του.

Από τη στιγμή που ο Χριστός δίνει τα δικαιώματα στους Αποστόλους, ώστε να χτιστεί η εκκλησία, προστίθενται δύο νέοι ήρωες, που αγωνίζονται υπέρ της Τροίας. Αυτοί είναι οι φοβεροί αρχηγοί των Λυκίων, ο Γλαύκος κι ο ισόθεος Σαρπηδόνας. Για να γίνει αυτό αντιληπτό, θα πρέπει ο αναγνώστης να γνωρίζει το Μυστικό Σχέδιο. Να γνωρίζει πώς οι δύο εμφανίσεις του Υιού ενίσχυσαν την Τροία, η οποία υπήρχε και κινδύνευε. Αυτή η ενίσχυση έρχεται για το σύστημα, από τη στιγμή που το έργο του Υιού χρησιμοποιείται για το καλό του συστήματος. Η ισχύς του Σαρπηδόνα είναι ο Λόγος του Χριστού, αλλά τα δικαιώματα τον φέρνουν στο στρατόπεδο της Τροίας. Η ισχύς του Γλαύκου είναι η φιλοσοφία των Ελλήνων, με τον τρόπο όμως που υπηρέτησε τα ελληνιστικά βασίλεια. Οι Λύκιοι είναι όμοιοι με τους Τρώες, δηλαδή δούλοι, αλλά δεν είναι παιδιά της Τροίας. Είναι δούλοι, που δημιουργεί ο Ίδιος ο Υιός με τη δική Του ανεξάρτητη γνώση, άσχετα αν στο τέλος η ίδια γνώση γίνεται γνώση της Τροίας. Ο Πέτρος, για παράδειγμα, είναι Λύκιος από τη στιγμή που ακολουθεί το Χριστό για το διάστημα κατά το οποίο η γνώση του Χριστού δεν είναι γνώση του κυρίου συστήματος. Όταν ο Χριστός γίνεται κυρίαρχος του παγκοσμίου συστήματος, ο Λύκιος Πέτρος γίνεται Τρώας.

Η διαφορά, που είναι σημαντική σ αυτό το σημείο, είναι ότι πάντα υπάρχει η ανεξάρτητη γνώση του Υιού, ο οποίος υπερασπίζεται το σύστημα, όταν αυτό κινδυνεύει, άσχετα αν η γνώση αυτή είναι κοινή. Υπάρχει, για παράδειγμα, η κοσμοκρατορία της εκκλησίας, στην οποία Κοσμοκράτορας είναι ο Παράκλητος = Πρίαμος = 43. Ο Πέτρος δρα για το σύστημα ως Έκτορας κι εξοντώνει τους Αχαιούς. Αυτή η κατάσταση είναι ισχυρή, αλλά όχι ανίκητη. Μπορεί κάποιος ν απορρίψει το σύνολο της θεωρίας της εκκλησίας και ν αγωνιστεί εναντίον του συστήματος, αγνοώντας την. Σ αυτό το σημείο έρχεται κι επεμβαίνει ο Σαρπηδόνας κι ο Γλαύκος με τους Λυκίους. Πώς μπορεί να πολεμήσει κάποιος το σύστημα χωρίς τις ισχυρότερες γνώσεις; Θα πρέπει ο άνθρωπος να χρησιμοποιήσει είτε την ελληνική γνώση είτε την ιουδαϊκή. Οποιοσδήποτε όμως προσπαθήσει  να το κάνει αυτό, έρχεται σε σύγκρουση με τους εκφραστές αυτών των γνώσεων, που είναι ο Αλέξανδρος κι ο Χριστός. Ο άνθρωπος, από τη στιγμή που ζει μέσα στο σύστημα, παγιδεύεται και ξεκινά τον προβληματισμό του, δεχόμενος την ύπαρξή του και στρέφοντας την προσοχή του προς ένα ιδανικό πρότυπο. Ό,τι και να σκεφτεί ο άνθρωπος, θα πρέπει να έχει τη μορφή συστήματος, επειδή ακριβώς το σύστημα, που εκείνη τη στιγμή εξουσιάζει, έχει ισχύ και είναι απειλητικό, οπότε και η παγίδα είναι αναπόφευκτη. Αυτός είναι κι ο λόγος που ο Σαρπηδόνας θυσιάζεται, ενώ ο Γλαύκος όχι.

Μετά τη Γαλλική Επανάσταση, ο Χριστός ως Κύριος Βασιλεύς δεν μπορούσε ν  αντέξει στην κοινωνία, εφόσον οι δούλοι ήταν άθλιοι κι ορατοί εχθροί..  όταν άλλαξε η κοινωνία, ο Γλαύκος ο επικεφαλής των Λυκίων επιβίωσε, δημιουργώντας και πάλι ελεγχόμενη κατάσταση. Σαρπηδών = Χριστός = 46 = Ιουδαίος, ενώ, Γλαύκος = Ρώμη = 24 = Μακεδών. Ο Σαρπηδόνας ως Ιουδαίος, όπως κι αν λειτουργεί, θα πρέπει να θυσιαστεί, γιατί τα πνευματικά δικαιώματα είναι μέρος της φύσης του Κυρίου. Ο Σαρπηδόνας, είτε λειτουργεί ως Χριστός είτε ως θηρίον, πάντα αφήνει δικαιώματα και δεν μεταλλάσσεται. Αντίθετα ο Γλαύκος μεταλλάσσεται, γιατί ξεκινά ως Μακεδόνας = Έλληνες = 34, και η ρευστότητα της φιλοσοφίας παράγει τη Ρώμη. Μακεδών = Ρώμη = 24. Ο Αλέξανδρος ως Έλληνας δεν μπορούσε ν  αφήσει δικαιώματα, γιατί δε θα γίνονταν δεκτά από κανέναν. Τα συμφέροντα όμως σε συνδυασμό με την ισχύ της εξουσίας δημιούργησαν μία κατάσταση ξένη προς της ελληνική λογική, που έγινε τελικά αποδεκτή. Αυτή ήταν η φιλοσοφία της εξουσίας της Ρώμης. Η λογική αυτή πρακτικά εφαρμόζεται μέσω της γνώσης, όταν η κατάσταση είναι ελεγχόμενη και μέσω του βούρδουλα, όταν δε συμβαίνει αυτό. Λύκιοι = Δούλοι = 29 = Φίλοι = Άγγελοι = Τρώες. Μητέρα  του Σαρπηδόνα που είναι οι Ιουδαίοι δεν είναι πάρα η ίδια η Ιουδαία ή Λαοδάμεια = 32 = Ιουδαία = Βηθλεέμ = Σύστημα.

Επιστρέφοντας στην Οδύσσεια βλέπουμε ότι ο έρωτας Κίρκης κι Οδυσσέα έχει ως αποτέλεσμα η γνώση του Χριστού και της εκκλησίας να συνυπάρχουν, κάνοντας έτσι αδύνατη οποιαδήποτε εξωτερική παρέμβαση, που έχει ως στόχο την απειλή του Μυστικό Σχέδιο. Ο ανδρισμός του Οδυσσέα είναι η υπόσχεση του Θεού για Λύτρωση, εφόσον μόνον έτσι είναι δυνατή η επιστροφή του Υιού. Ο Θεός καταφέρνει, με τον έλεγχο της γνώσης και την πορεία αυτού, που την κατέχει, να δημιουργεί τ απαραίτητα δεδομένα για την εξέλιξη του Σχεδίου. Αυτά τα δεδομένα που θεωρούμε απαραίτητα είναι η ενίσχυση του συνόλου των παραγόντων που είναι δυνατόν να απειληθούν από τη γνώση. Ο Θεός περιέφερε την τέλεια γνώση πάνω στη Γη και μπροστά στα μάτια των ανθρώπων όταν αυτοί ήταν αδύνατον να αντιδράσουν. Αυτή η ενέργεια θα κατέστρεφε το Σχέδιο, αν αυτό δεν ήταν τέλειο. Επειδή όμως αυτό δε συμβαίνει, ενισχύεται. Ο Θεός παρέδωσε εικονικά την Τροία στους Αχαιούς και τους παγίδευσε, εντάσσοντάς τους στο σύστημα. Με την ένταξη αυτή παγώνει την Ιλιάδα κι εξαφανίζει κάθε απειλή από μέρους των ανθρώπων, που έχουν γνώση, αφού δεν υπάρχουν συνθήκες μάχης. Η Ιλιάδα εξελίσσεται μόνον όταν υπάρχει Τροία ορατή και Τρώες. Σε χρόνο ανύποπτο ο Θεός εμφανίζει τον Υιό Του με τη μορφή του Χριστού και δίνει την τέλεια γνώση. Μ αυτόν τον τρόπο όχι μόνον παρασέρνει τους Αχαιούς στις συνθήκες της Οδύσσειας, αλλά ενισχύει και την αόρατη Τροία, για το χρόνο που θα έχει αυτήν την ανάγκη.

Οι ιδιότητες του Χριστού και το έργο Του, όχι μόνον έβαλαν την ανθρωπότητα σε νέα φάση, αλλά προετοίμασαν τις κατάλληλες συνθήκες, που ήταν δυνατό ν αντέξουν την έκρηξη της Γαλλικής Επανάστασης, η οποία θα συνέβαινε μετά από αιώνες. Όπως βλέπει ο αναγνώστης, ο επιδιωκόμενος στόχος ήταν να κλείσει ένας τεράστιος κύκλος και η ανθρωπότητα να ξαναμπεί σε φάσεις, που είχε θεωρητικά νικήσει. Από την τρομερή Βαβυλώνα του αμαρτήματος οι άνθρωποι μπήκαν μέσα στη δομή της τρομερής Ρώμης του Μεσαίωνα. Ενώ είχαν αναπτύξει το σύνολο της γνώσης, που είναι δυνατό να βοηθήσει τον άνθρωπο και να τον θωρακίσει, παρ όλ αυτά λειτούργησαν ως πρωτόγονοι και παγιδεύτηκαν.

Ο κύκλος κλείνει από τη στιγμή που ο Οδυσσέας μοιράζεται την κλίνη της Κίρκης. Εξαιτίας των πνευματικών δικαιωμάτων του Ιησού και της εξουσίας των δούλων, το σύνολο της γνώσης στεγανοποιείται. Οι δούλοι ασκούν εξουσίες και κάνουν απαγορευτική την προσέγγιση της γνώσης, της οποίας το σύνολο αποδίδεται στο Χριστό. Απ αυτό το σημείο κι έπειτα η ανθρωπότητα ελπίζει μόνο στη νίκη αυτού, που έχει τη γνώση κι επιθυμεί να γυρίσει στον οίκο Του. Πού όμως βρίσκεται αυτός; Ο Οδυσσέας βρίσκεται στο Νησί της Κίρκης = 81 = Χριστιανισμός = Βασιλεία των αμαρτωλών, και το τραγικό για τους ανθρώπους είναι ότι όχι μόνο βρίσκεται μέσα στον οίκο της, αλλά μοιράζεται μ αυτήν και την κλίνη της. Αυτή η κατάσταση είναι ανίκητη για τον άνθρωπο κι είναι η κατάσταση, για την οποία ο Χριστός αναφέρθηκε στο Λόγο Του.

Ο Υιός του Ανθρώπου έπρεπε να παραδοθεί στους πρεσβύτερους και τους εθνικούς, ώστε να υπάρξει η πολυπόθητη Σωτηρία. Οίκος της Κίρκης = 83 = Υιός της απωλείας = Κύριος του αβύσσου = Τεσσαράκοντα δύο μήναι, όταν, Κλίνη της Κίρκης = Αποκάλυψις Ιωάννου = 75 = Βρυγμός των οδόντων = Νεκρός Ιησούς. Ο Ιησούς κατέλαβε το θρόνο Του μέσα στο χριστιανισμό, αλλά λειτουργεί ως νεκρός. Θρόνος του Ιησού = 83 = Οίκος της Κίρκης, ενώ, Νεκρός Ιησούς = 75 = Κλίνη της Κίρκης. Αυτή η κατάσταση είναι μία σφραγισμένη κατάσταση, που είναι αδύνατο ν  αλλάξει τα χαρακτηριστικά της. Αυτή ήταν η κυρίαρχη στον ουρανό, όταν μέρος της γνώσης δόθηκε στη Βαβυλώνα κι αυτή η ίδια έγινε πια κυρίαρχη στη Γη μετά την τρομερή δωρεά του Υιού. Εξαιτίας αυτών των χαρακτηριστικών της είναι δυνατή η εκμετάλλευση από το Θεό αυτού, που αναφέραμε ως αφηρημένου χρόνου. Αυτό είναι δυνατό, γιατί η ισχύς αυτής της κατάστασης βρίσκεται στη γνώση και όχι στις εξουσίες, που απορρέουν απ  αυτήν.

Η εξουσία είναι δυνατό να ευνουχιστεί από τη στιγμή που το σύνολό της στηρίζεται σε μία γνώση, η οποία είναι δυνατό να παραδοθεί στον Υιό. Σ αυτό το σημείο φαίνεται η επιδίωξη του Θεού. Δεν υπάρχουν πολλές και διαφόρων τύπων γνώσεις, επομένως εξουσίες. Αντίθετα υπάρχει μία γνώση, που στηρίζει το σύνολο της εξουσίας. Οι δούλοι δεν ακολουθούν πολλούς κυρίους, ώστε να υπάρχει η προβληματική κατάσταση της πολυφωνίας των κυρίων. Οι δούλοι είναι δούλοι ενός συγκεκριμένου κυρίου και για το σύνολο του διαστήματος, για το οποίο απαιτείται η ύπαρξη συστήματος, θυσιάζονται και μαζί μ αυτούς θυσιάζεται και το σύνολο των μνηστήρων.

Οι δούλοι εκ των δεδομένων θυσιάζονται εφόσων είναι δούλοι ενός κυρίου ο οποίος θυσιάστηκε. Σ αυτό το σημείο μας ενδιαφέρει τι συμβαίνει στους μνηστήρες και γιατί. Οι άνθρωποι μέσα στο κλειστό χριστιανικό σύστημα παίρνουν πάντα τη γνώση που δίνεται. Η κύρια γνώση είναι και η τελειώτερη, που είναι ο Λόγος του Χριστού. Οι χριστιανοί πάντα ξεκινούν την πορεία τους ως σύντροφοι του Οδυσσέα. Εξαιτίας της γνώσης Του γοητεύονται από την ισχύ του οίκου Του και την ομορφιά της γυναίκας Του με αποτέλεσμα να αλλιώνουν τα χαρακτηριστικά τους.  Από εκείνο το σημείο κι έπειτα είναι θέμα χρόνου η εξόντωσή τους, εφόσων προσπαθούν το αδύνατο που είναι να πάρουν τη θέση του Οδυσσέα, δηλαδή του Κυρίου. Σύντροφοι = 48 =Παρθένοι. Μνηστήρες = Οδός Κυρίου = 53 = Βασανισμός. Οίκος της Ιθάκης = Οίκος της Κίρκης = 83.

Ο Ένας και Μοναδικός Αυτός Κύριος είναι η αποθεωμένη μορφή του Υιού, που είναι Κύριος των πάντων. Ο Κύριος Αυτός είναι πανίσχυρος, μόνον όταν δεν αγγίζεται και μ αυτόν τον τρόπο δεν απειλείται. Είναι ο Κύριος, που σχετίζεται με τον Ήλιο κι είναι ο ίδιος ο Υπερίωνας Ήλιος. Υπερίωνας Ήλιος = 84 = Υιός της παρθένου = Θεϊκός Χριστός, ενώ, Υπερίων Ήλιος = 74 = Αληθινός άγιος = Αρχάγγελος Γαβριήλ = Βασιλεία του κόσμου, όταν, Φωστήρας Ήλιος = 77 = Υιός του Ανθρώπου, Θεός Ήλιος = Αντίχριστος = 61, και, Ήλιος = 33 = Εμμανουήλ. Αυτή η κατάσταση είναι η πιο ισχυρή και μόνον από τον Υιό μπορεί να νικηθεί. Το κυρίαρχο φαινόμενο σ αυτήν είναι ο θάνατος και με τη γνώση αυτή, εμείς θα πρέπει να δούμε τι έχει συμβεί στο παρελθόν και τι συμβαίνει σήμερα. Αυτό είναι απαραίτητο, γιατί η εμφάνιση του Υιού δημιούργησε φαινόμενα, τα οποία είναι ιδιαίτερα σημαντικά. Υπήρχε παλαιότερα μία κατάσταση, που σήμερα είναι και πάλι κυρίαρχη. Αυτή η κατάσταση είχε νικηθεί και ξαναεμφανίστηκε μετά από αιώνες. Πρέπει τώρα να δούμε πώς αυτή νικήθηκε και πώς η νίκη είχε ως τελικό αποτέλεσμα την ισχυροποίησή της.

Το σημείο, από το οποίο πρέπει να ξεκινά η σκέψη μας, είναι το νησί της Κίρκης και η  έλλειψη δυνατότητας προσανατολισμού. Ο Θεός χώρισε τον κόσμο σ Ανατολή και Δύση. Εκμεταλλεύτηκε πλήρως τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων, του περιβάλλοντος και της γνώσης που ο Ίδιος έδωσε και δημιούργησε μία ανίκητη κατάσταση. Αυτό συνέβη, γιατί η κάθε γνώση που έδωσε συνδυαζόμενη με τις παραπάνω ιδιαιτερότητες, έχει το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα. Όταν στόχος του Θεού είναι η Λύτρωση του λατρεμένου Του ανθρώπου, όλες οι συνθήκες οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα. Η θεοκρατία της Ασίας γεννά τον Υιό, που λυτρώνει τους ανθρώπους κι ο ανθρωποκεντρισμός της δημοκρατίας έχει επίσης τον ίδιο στόχο. Ο Θεός θέλει να φωτίσει τον κόσμο οριστικά κι αυτό είναι δυνατό να γίνει με την εμφάνιση του Ηλίου. Εξαιτίας όμως των δύο άκρων, που αναφέραμε και της ύπαρξης του Σχεδίου, ο Ήλιος εμφανίζεται, αλλά αυτό δε λυτρώνει τους ανθρώπους. Ο Αλέξανδρος φώτισε τον κόσμο, έχοντας γεννηθεί στη Δύση και η εμφάνισή του ήταν η ανατολή του Ηλίου. Λόγω των συνθηκών, που έκαναν τότε αδύνατη τη Λύτρωση σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Ήλιος εμφανίστηκε ξανά, αλλά αυτήν τη φορά μ  άμεσο αποτέλεσμα το σκότος. Η λογική λέει ότι ο Ήλιος από τη στιγμή που δε μεσουρανεί, αλλά ακολουθεί μία πορεία στον ορίζοντα, είναι δυνατό να εμφανιστεί κι είτε ανατέλλει είτε δύει, να δίνει το ίδιο φως.

Σ αυτό το σημείο είναι η παγίδα και η έλλειψη δυνατότητας προσανατολισμού. Ο Αλέξανδρος προσπάθησε να μεσουρανήσει, αλλά ήταν αδύνατον. Ο Χριστός είχε τη δύναμη αυτήν, αλλά ακολούθησε το δρόμο της Θυσίας. Ο ένας έδωσε φως σ ένα σκοτεινό περιβάλλον και δημιούργησε μία ημιφωτιζόμενη κατάσταση κι ο άλλος με τη λάμψη Του ανάγκασε τους ανθρώπους να Τον ακολουθήσουν. Εξαιτίας της Θυσίας Του, οι άνθρωποι δεν μπόρεσαν ν αντισταθούν στο σκότος. Αυτός είναι κι ο λόγος, για τον οποίο στον κόσμο των αριθμών η ανατολή ταυτίζεται με τη δύση. Ανατολή Ηλίου = 48 = Δύση Ηλίου = Φιλοσοφία.

Ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει προς ποια κατεύθυνση θα πρέπει να πάει, γιατί, ενώ υπάρχει ο ίδιος καρπός, υπάρχει διαφορετική πορεία. Βασικός συντελεστής στην άσχημη εξέλιξη ήταν και η χρονικά πιο πρόσφατη εμφάνιση του Υιού, που γεννά η Ασία. Αυτό που έχει σημασία, είναι ότι από τη στιγμή που εμφανίζεται ο Ήλιος, αυτός είναι κυρίαρχος κι είναι ο Υπερίων. Η Κίρκη είναι κόρη του Ηλίου και προσδιορίζει το ένα άκρο της τροχιάς του Ήλιου, που είναι αυτό της δύσης, ενώ το άλλο άκρο είναι αυτό της ανατολής, δηλαδή ο αδερφός της Αιήτης. Είναι τόσο περίπλοκη η κατάσταση, ώστε τα σημεία του ορίζοντα έχουν τη δυνατότητα, ενώ ταυτίζονται να βρίσκονται ταυτόχρονα σε διαφορετικά σημεία. Εξαιτίας αυτού του φαινομένου αλλάζουν θέσεις  κι έτσι είναι δυνατόν η δύση να γίνει ανατολή και το αντίστροφο.

Για να τ αντιληφθεί αυτό ο αναγνώστης, θα δούμε την περίπτωση του Αλεξάνδρου. Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στη δύση κι ανέτειλε παράδοξα απ αυτήν. Μπήκε στην ανατολή ως Ήλιος και τη φώτισε. Όπως βλέπουμε ο Ήλιος για την ανατολή ανατέλλει από τη δύση. Ως Ήλιος φώτισε την Ασία, αλλά δεν ήταν αυτός ο στόχος του. Στόχος ήταν να φωτίσει τον κόσμο στο σύνολό του. Με την αποθέωσή του στην Ασία, χρησιμοποιεί το σύνολο της ισχύος τού κράτους του και γίνεται ο Ήλιος, που επηρεάζει τη δύση. Μετά την αποθέωσή του παίρνει την πραγματική ισχύ του Ηλίου κι ανατέλλει τελικά από την ανατολή για όλον τον κόσμο. Το ακριβώς αντίθετο συνέβη με το Χριστό. Αποθεώθηκε στη Ρώμη της Δύσης, που ήταν στο σκότος και με το φως του που είναι ελεγχόμενο βύθισε την Ανατολή, που είχε φως, στο σκοτάδι.

Ο Αιήτης και η Κίρκη είναι τα δύο αδέρφια, που εναλλάσσονται σ αυτά τ άκρα κι ελέγχουν το φως. Κίρκη = Υιός = 26  = Νεφέλη, ενώ, Αιήτης = 34 = Έλληνες. Η διαφορά αυτών των αδερφών προκύπτει από το φύλο τους. Η Κίρκη έχει το σύνολο της γνώσης, αλλά είναι θηλυκή, ενώ ο Αιήτης έχει γνώση, αλλά αρνείται να δράσει ως Μεσσίας. Η Κίρκη είναι πάντα μάγισσα, ενώ ο αδερφός της κακόβουλος. Μάγισσα = Εκκλησία = Συναγωγή = 35, ενώ, Κακόβουλος = 36 = Παιδεία = Σταυρός. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η ίδια γνώση, που είναι αυτή του Υιού, στα θηλυκά χέρια της Κίρκης δημιουργεί την εκκλησία, ενώ στ αρσενικά χέρια του Αιήτη, τον τύπο της παιδείας που χρησιμοποιεί την ελληνική γνώση, όχι για να λυτρώσει, αλλά για να εξουσιάσει. Μάγισσα Κίρκη = 61 = Αντίχριστος = Οίκοι του Θεού, ενώ, Κακόβουλος Αιήτης = 70 = Ψευδοπροφήτης = Οικοδεσπότης.Το φύλο όμως του Αιήτη και η ελληνική γνώση είναι απειλή για τη μάγισσα και τους στόχους της. Οι άνθρωποι χάνουν τον ορίζοντά τους, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι κουτοί. Αργά ή γρήγορα θα έβρισκαν λύσεις από την ελληνική γνώση, η οποία δε θα επέτρεπε τη διαιώνιση της αθλιότητας.

Από τη στιγμή που υπάρχει αυτή η ατέλεια μέσα σ αυτόν το χώρο της απόλυτης κι ελεγχόμενης γνώσης, το πιο λογικό είναι να έχουμε μία δραστηριότητα η οποία την εξαλείφει. Η δραστηριότητα αυτή δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η περίφημη αργοναυτική εκστρατεία. Ίσως σ άλλο βιβλίο ν αναφερθούμε εκτενέστερα σ αυτήν την εκστρατεία. Σ αυτό το σημείο μας ενδιαφέρει να καταλάβουμε σε γενικές γραμμές πως αυτή υπηρετεί το Σχέδιο. Σύμφωνα με το Μυστικό Σχέδιο, όπως το έχουμε αναλύσει οι κυρίαρχες δυνάμεις, που στο τέλος γεννούν την αλήθεια, είναι οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες. Αλήθεια = 33 = Ήλιος. Το δύσκολο είναι να δεχτεί ο άνθρωπος να παίρνει αυτήν την αλήθεια από την εκκλησία, η οποία έχει την ίδια φιλοσοφία με τη συναγωγή των Ιουδαίων. Για να επιτευχθεί αυτό, απαιτήθηκε η βοήθεια του ελληνικού πνεύματος, που στη συνέχεια έγινε απόλυτα εχθρικό κι ανεπιθύμητο. Η Κίρκη μισεί τον αδερφό της, γιατί απειλεί την κοσμοκρατορία της. Ο Αιήτης είναι ανεκτός από την αδερφή του, μόνον όταν είναι κακόβουλος κι αυτό κάτω απ  ορισμένες συνθήκες. Η επιτυχία της αργοναυτικής εκστρατείας είναι, ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί για τον άνθρωπο. Οι αργοναύτες έχουν ως στόχο να εξαφανίσουν τον Αιήτη ακόμα και στη χειρότερή του μορφή. Ιστορικά η αργοναυτική εκστρατεία ξεκίνησε, όταν ο Κωνσταντίνος αναγνώρισε το χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία και τελείωσε, όταν ο Καρλομάγνος έγινε αυτοκράτορας της Δύσης.

Μέσα στην Ανατολική Αυτοκρατορία και στην πρωτεύουσά της την Κωνσταντινούπολη υπήρχαν τα δύο αδέρφια στην ισχυρότερη μορφή τους. Η εκκλησία ως θηλυκό σύστημα και οι Έλληνες ως άνθρωποι του πνεύματος σχεδόν ανεξέλεγκτοι. Η αντιπαλότητά τους είναι γνωστή, όπως και η συγγένεια, αφού έχουν τον ίδιο πατέρα. Οι Έλληνες εκείνη την εποχή ήταν κακόβουλοι, γιατί εκμεταλλευόμενοι  τη γενική αμάθεια, υπηρέτησαν το σύστημα και εισέπρατταν υπεραξίες. Ακόμα όμως και σ αυτήν τη μορφή ήταν μισητοί από την εκκλησία, η οποία επιδίωκε να τους εξαφανίσει. Η εκστρατεία εναντίον των Ελλήνων έγινε από το σύνολο των δυνάμεων του πνεύματος και στόχο είχε το χρυσόμαλλο δέρας, που έδινε τη δύναμη στους Έλληνες, εφόσον διατηρούσε τις συνθήκες, που τους κάνουν ν αγωνίζονται για την επιβίωσή τους. Ο Αιήτης ήταν ο πιο όμορφος άντρας, που γεννήθηκε ποτέ στη Γη από σύστημα και η επιβίωσή του ως φορέας εξουσίας επέβαλε την άθλια συμπεριφορά. Η αδυναμία σ ό,τι αφορά την επιβίωσή του ήταν αποτέλεσμα της θυσίας τού Αλεξάνδρου. Ο Αιήτης συνδέεται πάντα με τον Αλέξανδρο και όχι με το Χριστό.

Μετά τη θυσία του Αλεξάνδρου οι Έλληνες της φιλοσοφίας και της δημοκρατίας βρέθηκαν σ εξαιρετικά δύσκολη θέση. Το σύστημα της Ανατολής είχε εκτός από την τρομερή ισχύ, η οποία πάντα το χαρακτήριζε και τη βοήθεια της ελληνικής γνώσης. Η οικονομική παρακμή της Αθήνας και η αδυναμία της να συντηρηθεί ως σύστημα, είχε ως αποτέλεσμα την αφαίμαξη της. Οι Έλληνες της δημοκρατίας βρέθηκαν να φυλάνε το Σαπρόν δένδρον της Ανατολής και το χρυσόμαλλο δέρας, χωρίς καν να το καταλάβουν. Έχοντας νικήσει σχεδόν το σύνολο των προλήψεων και των δεισιδαιμονιών της Ανατολής, που ήταν προϊόντα των προφητειών, βρέθηκαν οι ίδιοι φύλακες και θύματά τους. Ακολούθησαν τον Αλέξανδρο, χωρίς να γνωρίζουν την αποστολή του. Ο Αλέξανδρος ο Βασιλεύς των βασιλέων ήταν ο ίδιος ο μέγας δράκων, που φύλαγε το έργο του, παρασέρνοντας σ αυτό το ρόλο και τους υπόλοιπους Έλληνες. Σαπρόν δένδρον = Πνευματικά δικαιώματα = 70 = Κακόβουλος Αιήτης = Χρυσόμαλλο δέρας, όταν, Βασιλεύς βασιλέων = Βασιλεύς των εθνών = Υιός του Ανθρώπου = Ο όφις ο αρχαίος = 77, και Δράκων μέγας = Αλέξανδρος = 45.

Όλα αυτά δείχνουν την πλάνη των Ελλήνων, που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατό τους. Ο Αιήτης ήταν λαμπρός, όταν ήταν ελεύθερος. Ακολούθησε το δράκοντα και προστάτευε το δέρας, που κάτω από ορισμένες συνθήκες τον θανατώνει. Οι Έλληνες πήραν πλούτο από τα πνευματικά δικαιώματα, που είναι αντίθετα με τη φιλοσοφία τους. Αυτό που δεν αντιλήφθηκαν ήταν ότι, αν χάσουν για τον οποιονδήποτε λόγο αυτά τα δικαιώματα, τότε πεθαίνουν.

Αυτή η παράδοξη κατάσταση επικρατούσε, όταν άρχισε η εκστρατεία. Η κατάσταση αυτή ήταν δημιούργημα της ενέργειας του Φρίξου, που συνέφερε στους ανθρώπους να πεθάνει. Ο Φρίξος = 40 = Πόρνοι = Καταραμένοι, ήταν το σύνολο των Ελλήνων, που ακολούθησαν τον Αλέξανδρο στην Ανατολή με κύριο κι αποκλειστικό στόχο να γίνουν δούλοι. Η επιβίωσή τους στην Ελλάδα ήταν προβληματική και κινδύνευαν σε συνθήκες δημοκρατίας. Το Αρνίον που εξελίσσει το Σχέδιο στους αιώνες, έδωσε σ αυτούς τη δυνατότητα να επιβιώσουν και να κατευθυνθούν προς την Ανατολή. Αρνίον = Ερμής = 32 = Σύστημα. Ο χρυσόμαλλος κριός ήταν ο Αλέξανδρος, που εκτελούσε την αποστολή του. Χρυσόμαλλος κριός = 85 = Βασιλεύς της Ασίας = Δράκων πυρρός μέγας = Μόσχος ο σιτευτός = Μόσχος εσφαγμένος. Μέσω του κριού πέρασε το Αρνίον τους πόρνους στην Ασία και κατόπιν θυσίασε τον Αλέξανδρο, δημιουργώντας τις παραπάνω συνθήκες. Μ αυτόν τον τρόπο οι Έλληνες βρέθηκαν να φυλάνε τα όπλα, που είναι δυνατό να τους καταστρέψουν, συνυπάρχοντας με τους πόρνους της ελληνικής γνώσης.

Μετά την αποθέωση του Ιουδαίου Χριστού ξεκινά η αργοναυτική εκστρατεία, που στόχο έχει να πάρει τα πνευματικά δικαιώματα της παγκόσμιας γνώσης από τα χέρια των Ελλήνων. Εμφανίζονται λοιπόν οι πόρνοι, που αυτήν τη φορά είναι της ιουδαϊκής γνώσης και ζητούν τα πνευματικά δικαιώματα. Αργοναύτες = 40 = Καταραμένοι, Αργοναύτης = 42 = Θηρίον = Εθνικοί. Σ αυτήν την εκστρατεία μετέχουν οι ισχυρότεροι από  τους ήρωες κι ανάμεσα σ αυτούς  ο τρομερός Ηρακλής. Το περίεργο είναι πως την αρχηγία της αποστολής έχει ο Ιάσων και όχι ο υιός του Δία. Αυτό συμβαίνει, γιατί ο Ηρακλής, που αντιπροσωπεύει την ιδιότητα του Κυρίου, δεν μπορεί να πολεμήσει τον Αιήτη. Ο Αιήτης και οι Έλληνες αναγνωρίζουν τον Κύριο και τα δικαιώματά Του, αλλά δε γίνονται δούλοι. Ο Ηρακλής βοηθά την αποστολή, αλλά ο Αιήτης βλέπει τον Ιάσονα. Ο Ιάσονας είναι η βασιλική ιδιότητα του Υιού κι αυτή παγιδεύει τους Έλληνες. Ιάσονας = 39 = Βασιλεύς = Διάβολος.

Back to content | Back to main menu