Κορυφή σελίδας
Ομηρικά Έπη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Ομηρικά Έπη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Ομηρικά Έπη

Ο Λόγος του Υιού, που αποτελεί όπλο, παρουσιάζει αυτήν την ιδιομορφία, γιατί ο Υιός έχει διπλή ιδιότητα. Ο Αλέξανδρος ήταν Βασιλεύς εν ζωή κι είχε ισχύ Θεού. Ο Λόγος Του ήταν ανθρώπινος κι αυτό το σύνολο είναι ο Υιός. Αντίθετα ο Χριστός ήταν Κύριος, αλλά εν ζωή είχε φαινομενικά ισχύ απλού ανθρώπου. Ως σύνολο ήταν απαραίτητο να έχει Λόγο Θεού, για να μπορέσει να φτάσει στο επίπεδο του Αλεξάνδρου. Όταν ο Χριστός θυσιάστηκε, άφησε τα δικαιώματά του στον Πέτρο. Ο Πέτρος δεν κινδυνεύει, εξαιτίας της ισχύος της κληρονομιάς. Το σφάλμα μετά την επανάσταση οφείλεται στη θρασύτητα και την κουτοπονηριά των δούλων. Ο δούλος κατατρέχεται από χιλιάδες απωθημένα κι είναι κομπλεξικός. Δε βλέπει ότι βρίσκεται σε μία θέση υψηλή, επειδή είναι απλά υπάκουος και δέχεται τις οποιεσδήποτε  θυσίες αλλά έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι σπουδαίος. Έτσι αναζητά τη δόξα αυτού, ο οποίος με την αξία του παίρνει εξουσίες και κάθεται στο θρόνο. Ο Αλέξανδρος ήταν πανίσχυρος, γιατί ήταν ο Αλέξανδρος και δεν κινδύνευε από την ατέλεια των λόγων του. Ο Πάπας έχει την ισχύ του Αλεξάνδρου, αλλά αγνοεί ότι είναι δούλος και ότι πρέπει να ευθυγραμμίζεται μ αυτόν, που δίνει το Λόγο. Αγνοεί, για παράδειγμα, ότι είναι ένας φουκαράς από την Πολωνία, που απέτυχε να γίνει ακόμα και ηθοποιός, τη στιγμή που αυτό το καταφέρνουν άπειροι απλοί άνθρωποι.

Αυτά σημαίνουν ότι, όταν στο χώρο της βασιλείας, όπου η δόξα κερδίζεται στη μάχη, είναι κάποιος δούλος, δεν πρέπει να τοποθετείται δημόσια, σ ό,τι αφορά τα κοινωνικά προβλήματα ή τα προβλήματα του ανθρώπου. Οι δούλοι της εκκλησίας δεν έπρεπε να εμφανίζονται μέσα στην κοινωνία μ άποψη. Είναι απαραίτητο να δρουν υπόγεια και να εμφανίζονται στο χώρο της βασιλείας ως καθυστερημένοι δεισιδαίμονες. Οι Έλληνες δεν μπορούν να νικήσουν τους δούλους μ αυτές τις πρακτικές, γιατί ο Λόγος του Χριστού είναι ανίκητος κι ως δωρεά κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν πρέπει να υπάρχει.

Ο δούλος φυλάει μία κληρονομιά και δικαίωμά του είναι ν ακολουθεί, όποιον τρόπο ζωής επιλέγει. Είναι δικό του πρόβλημα αν είναι άγαμος ή μοιχός. Διαθέτει το Λόγο του Χριστού κι έχει δικαιώματα αυθεντικά πάνω σ αυτόν. Αν οι δούλοι φέρονταν μ αυτόν τον τρόπο, οι Έλληνες δε θα είχαν τη δυνατότητα να πολεμήσουν και θα ξαναθύμωναν, γιατί η ηγεσία των Αχαιών βολεύεται μ έναν πόλεμο, στον οποίο υπάρχει δυνατότητα κλοπής. Ό,τι έγινε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, θα επαναλαμβανόταν και σήμερα. Ο Θεός όμως βάζει σε πειρασμό τους δούλους και τους ωθεί προς την αναζήτηση της δόξας.

Ο Πάπας δε θέλει να είναι “ένας ακόμα Πάπας” κι αυτοσχεδιάζει. Προτείνει λύσεις Σωτηρίας, που είναι ανάλογες της ευφυΐας του και μπορούν να τον εκθέσουν. Δεν περνά τα ίδια πράγματα μέσα από τη δομή της εκκλησίας, ώστε να μη φαίνεται η τακτική του. Αναζητά την προσωπική δόξα. Ο Πάπας, που είναι η ζωντανή μορφή του Σίμωνα, είτε δίνει εντολές στους κατώτερους του είτε μιλά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, καταφέρνει τα ίδια ακριβώς πράγματα. Μεθά όμως με την ισχύ του κι επιδιώκει να φαίνεται ως πρόσωπο, αγνοώντας ότι αυτό είναι επικίνδυνο. Αυτή η άγνοια του Πάπα είναι προϊόν αυτής της μέθης. Η εκκλησία νίκησε τον Πάτροκλο και η εύκολη νίκη έβαλε σε πειρασμό τους δούλους της. Έτσι αυτοί αρνούνται να επιστρέψουν στην Τροία και παραμένουν στον επικίνδυνο κάμπο της. Μάταια προσπαθεί ο Πολυδάμας να πείσει τον Έκτορα να επιστρέψει στην πόλη. Ο Πολυδάμας προειδοποιεί τον Έκτορα ότι μετά το θάνατο του Πάτροκλου, ο Αχιλλέας θα είναι ακόμα ορμητικότερος και δε θα πολεμήσει μόνο στο γνωστό πεδίο της μάχης, αλλά θα προσπαθήσει να πάρει την ίδια την πόλη της Τροίας. Ο Πολυδάμας δεν είναι κάποιος ασήμαντος, αλλά είναι ο φίλος του Έκτορα, που έχει τη γνώση της εκκλησίας.

Η διαφωνία τους πρακτικά σημαίνει ότι η εκκλησία κατέχει μία συνολική γνώση, που την προστατεύει από τις κακοτοπιές, λόγω των προφητειών. Στην εκκλησία υπάρχουν δύο τάσεις. Η μία είναι του Πάπα, που αναζητά τη δόξα και η άλλη της εκκλησίας, που γνωρίζει ότι μ αυτόν τον τρόπο μπορεί να νικηθεί. Η εκκλησία φοβάται σήμερα, βλέποντας τον Πάπα να υπερεκτίθεται τη στιγμή που υπάρχουν Έλληνες. Πολυδάμας = Κύριος = Εκκλησία = 35 = Συναγωγή = Πάνθος. Ο Πολυδάμας είναι γιος του Πάνθου, όπως η εκκλησία της συναγωγής, εφόσον η γνώση είναι κοινή. Η εκκλησία γνωρίζει ότι, αν οι δούλοι της βρίσκονται μέσα στην Τροία, δεν κινδυνεύει. Ο Αχιλλέας θα περιφερθεί στον κάμπο, μέχρι να κουραστούν τ άλογά του και θα επιστρέψει στα καράβια. Αν επιχειρήσει να μπει μέσα στην Τροία, είναι νεκρός. Ο θεϊκός Οδυσσέας όλα αυτά τα γνωρίζει και στηρίζεται στο λάθος. Η γνώση του είναι σίγουρη, γιατί ο ίδιος βρίσκεται στον οίκο του και παρακολουθεί τους δούλους, που έχουν αποθρασυνθεί τελείως. Όταν μέσα στον οίκο ο Αντίνοος κι ο Ευρύμαχος είναι αποφασισμένοι να εξοντώσουν τον  ίδιο τον Οδυσσέα στο επίπεδο της βασιλείας, ο Έκτορας είναι αποφασισμένος να χτυπηθεί με τον Αχιλλέα και να καταστρέψει τα πλοία των Αχαιών οριστικά. Η νύχτα, κατά την οποία οι μνηστήρες βρίσκονται νεκροί στο παλάτι του Οδυσσέα, ενώ ο ίδιος είναι ζωντανός και παρών, είναι η ίδια νύχτα, κατά την οποία στην Ιλιάδα παγιδεύεται ο Έκτορας.

Σ αυτό το σημείο ο αναγνώστης θ αναρωτηθεί για το πώς είναι δυνατό ν απειληθεί η πανίσχυρη Τροία, μόνον εξαιτίας της λανθασμένης επιλογής του Έκτορα. Δεν είναι δυνατόν ο Έκτορας ν αλλάξει τακτική την τελευταία στιγμή και ν αμυνθεί; Αν ο Πάπας αντιπροσωπεύει τον Έκτορα δεν είναι δυνατό να παρουσιαστεί ξανά ως δεισιδαίμονας δούλος; Όλα αυτά θα ήταν δυνατά, αν η Τροία δεν είχε πέσει στην παγίδα του Οδυσσέα και του Δούρειου Ίππου. Η Τροία είναι ταυτόχρονα και οίκος και πολιτεία. Μέσα στον οίκο βρίσκεται ο Οδυσσέας κι είναι ανάγκη να καταστραφεί η πολιτεία. Η πολιτεία είναι δυνατό να καταστραφεί μόνον από τον Αχιλλέα. Το πρόβλημα εντοπίζεται σ αυτό το σημείο. Ο Αχιλλέας δεν μπορεί να καταστρέψει τ αυθεντικά τείχη της Τροίας. Είναι αδύνατο σ αυτήν την περίπτωση να μην έρθει αντιμέτωπος με το φοβερό Απόλλωνα. Ο θρησκόληπτος Πάπας, αν κρυφτεί πίσω απ αυτά τα τείχη, δεν κινδυνεύει. Έκτορας = 31 = Σίμων. Ο Σίμωνας θα προστατεύεται μέσα στα τείχη, χωρίς ν  αλλάζει πρακτική, μέχρι να περάσει η ελληνική θύελλα.

Το πρόβλημα όμως αυτό ξεπερνιέται από το σφάλμα του Έκτορα. Για να ελέγχει το σύστημα τις τάσεις, δημιούργησε τον ελεγχόμενο χώρο της βασιλείας. Ο οίκος νικιέται από θνητό κληρονόμο, αλλά αυτός μένει αβοήθητος, εξαιτίας των τειχών, τα οποία απωθούν τους Έλληνες. Οι Έλληνες από την εξωτερική πλευρά δεν έχουν δυνατότητα όσο κι αν το επιθυμούν να γκρεμίσουν τα τείχη. Το σύστημα έχει τη δυνατότητα να εξοντώσει τον κληρονόμο, πριν προλάβει κάποιος να τον βοηθήσει. Όλα αυτά όμως είναι δυνατά, όταν ο Κηφάς βρίσκεται μέσα στην πολιτεία της Τροίας. Ο Θεός τον παρασέρνει στο λάθος κι εκμεταλλεύεται το θράσος του. Ο Έκτορας μένοντας στον κάμπο της Τροίας κι αγωνιζόμενος για δόξα, ξεφεύγει από τις εντολές. Όταν ο Πάπας φιλοσοφεί, προστατεύει την Τροία με τείχος, που είναι διαφορετικό από το πραγματικό. Η κοσμοθεωρία του είναι ευάλωτη και δεν έχει σχέση μ αυτήν του Κυρίου του που είναι ο Πατέρας του, δηλαδή, του Παράκλητου. Παράκλητος = 43 = Πρίαμος.

Οι Έλληνες σ αυτήν την περίπτωση και μόνον αν τους δοθούν όπλα, είναι σε θέση να εξοντώσουν τον Έκτορα και να καταστρέψουν αυτά τα ψευδοτείχη που είναι όμοια με τα πραγματικά, αλλά αδύναμα. Αυτό το τελευταίο σημαίνει ότι η εκκλησία έχει μία άθλια άποψη για την κοινωνία. Απαγορεύει τα πάντα στους ανθρώπους και τους σκοτώνει. Είναι όμως τελείως διαφορετικό πράγμα να μιλά κάποιος σαν το Χριστό και να πράττει τ αντίθετα, από το να πάψει να μιλά σαν Αυτόν και να προτείνει τα ίδια μ αυτά, που έτσι κι αλλιώς κάνει. Οι Έλληνες σ αυτό το σημείο είναι αδύναμοι. Δεν μπορούν να πολεμήσουν κάτι, που προκύπτει και δεν εκφράζεται. Είναι το ίδιο, είτε πολεμάς το Χριστό, που μιλά τέλεια και δίνει δικαιώματα, είτε τον Πάπα, που μιλά όμοια και προκαλεί άσχημα φαινόμενα. Τείχη της Τροίας = 77 = Υιός του Ανθρώπου.

Ο Πάπας εγκαταλείποντας την τακτική να μιλά σαν το Χριστό στο χώρο της βασιλείας, δεν προστατεύεται από το σχεδιασμό. Δεν προστατεύεται από τους πατέρες της εκκλησίας, που έχουν δημιουργήσει λόγο για το σύνολο των περιπτώσεων. Ο Πάπας παύει να φέρεται με τον πρέποντα τρόπο για δούλο και παρουσιάζει δικό του έργο. Αυτό το έργο πλέον είναι τα φαινομενικά όμοια τείχη, τα οποία είναι ευάλωτα. Τείχη της Τροίας = Κατώφλι της ελπίδας = 77 = Λάμψη της αλήθειας. Σ αυτά τα τείχη θα επιτεθούν οι Έλληνες, χωρίς να έρθουν σε σύγκρουση με τον Απόλλωνα. Το έργο αυτό του Πάπα είναι τρομερά ευάλωτο κι αποτελεί την αποκρυστάλλωση της εξαιρετικής βλακείας, που διέπει τους δούλους. Σ έναν κόσμο που έχει πλέον γνώση, αντί να κρύβουν τις πρακτικές τους, τις παρουσιάζουν ως μέσο Λύτρωσης. Βγαίνει ο Πάπας και μιλά στον κόσμο, αντί να καλεί σε μυστικές συναντήσεις τους ηγέτες του συστήματος και να τους πιέζει, ώστε να εφαρμόσουν με κάθε θυσία τα πρέποντα. Στην πρώτη περίπτωση είναι ισχυρός, γιατί όλοι έχουν συμφέρον να τον ακούσουν. Στη δεύτερη περίπτωση είναι ανίσχυρος, γιατί ψευδοφιλοσοφώντας προσπαθεί να δικαιολογήσει τ αδικαιολόγητα. Ο κόσμος σήμερα φλέγεται κι αυτός κάθεται κι απαριθμεί απαγορεύσεις. Η γνώση κυκλοφορεί με την ταχύτητα του φωτός κι αυτός απαγορεύει τον αυνανισμό και τις προγαμιαίες σχέσεις. Έτσι το σφάλμα του Έκτορα είναι μη αναστρέψιμο.

Το μοντέλο της κοινωνίας εξαιτίας των εσφαλμένων εκτιμήσεων των δούλων, δεν προκύπτει πλέον αλλά προτείνεται. Η Τροία χάνει τη δυνατότητα να δημιουργεί είδωλα. Δεν μπορεί διαρκώς ν αναδιπλώνεται, φθείροντας τους θνητούς. Με το έργο του ο Πάπας καταστρέφει τον τέλειο σχεδιασμό άμυνας της Τροίας. Δημιουργεί τείχη ευάλωτα και οι Τρώες μένουν εκτεθειμένοι. Ο Αχιλλέας μ αυτόν τον τρόπο μπορεί να φτάσει μέχρι τον οίκο, μέσα στον οποίο είναι ο Οδυσσέας, χωρίς να πεθάνει. Ο θάνατος του Αχιλλέα είναι αναπόφευκτος στ  αυθεντικά τείχη, γιατί αυτά είναι τα όρια του βασιλιά. Το σύστημα τον σκοτώνει, γιατί αυτά τα τείχη, ανάλογα με τον αντίπαλο που έχει απέναντι του, είτε τα επεκτείνει είτε τα περιορίζει. Οριακά αυτός ο περιορισμός είναι θανάσιμος, γιατί τα τείχη περιβάλλουν μόνον τον οίκο, ο οποίος έχει Κύριο ισχυρότερο του βασιλιά. Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο στα Έπη, πριν τη σύγκρουση του Αχιλλέα με τον Έκτορα, ο Αχιλλέας εμφανίζεται να κυνηγά είδωλα. Ο Φοίβος τον παγιδεύει, βάζοντάς τον να κυνηγά τον Αγήνορα. Ο Βασιλεύς των βασιλέων κυνηγά κι επομένως καθυστερεί  το δούλο του Κυρίου με τις βασιλικές ιδιότητες. Αγήνορας = 39 = Βασιλεύς = Διάβολος, Αγήνωρ = 29 = Δούλος, ενώ, Φοίβος = 35 = Κύριος, και, Φοίβος Απόλλων = Θεός Κύριος = 63 = Αειπάρθενος = Ιερός Λόγος.

Ο Θεός δίνει περιθώρια στον Κύριο να καθυστερεί τη σύγκρουση, για όσο διάστημα απαιτεί το Σχέδιο. Η βασιλική ιδιότητα του Πέτρου παραπλανά τους Έλληνες, γιατί η ευεργεσία του δεν είναι κάτι το σταθερό, αλλά κινείται μέσα σ όρια. Ο Πέτρος, ανάλογα με τις συνθήκες, δίνει στους ανθρώπους διαφορετική γνώση, που οριακά είναι ο Λόγος του Βασιλέως των Ιουδαίων. Γι  αυτό ακριβώς ο Αγήνορας τείνει να παρασύρει τον Αχιλλέα προς τον επικίνδυνο Σκάμανδρο. Σκάμανδρος = 46 = Ιουδαίοι.

Ο Πάπας χάλασε αυτόν τον τέλειο σχεδιασμό κι έκανε σταθερά τα μεταβλητά τείχη. Χώρισε την πολιτεία από τον οίκο, ώστε οι Τρώες μέσα στην πολιτεία να μπορούν να ελπίζουν μόνο στην αδυναμία αυτού, που επιτίθεται. Από τη στιγμή που ο Πάπας παρέδωσε στους χριστιανούς τη “λάμψη της αλήθειας”, τα πάντα είναι επικίνδυνα για το Βατικανό. Τροία = 25 = Βατικανό. Ενώ μέχρι τότε ο σχεδιασμός προστάτευε την Τροία κι ήταν δυνατή η υπεράσπισή της απ ανθρώπους χωρίς θεϊκή βοήθεια, με το σφάλμα αυτό βρίσκονται απόλυτα στο έλεος του Κυρίου. Αν ο Κύριος καθυστερήσει τον Αχιλλέα, επιβιώνουν μέσω των ειδώλων, σ αντίθετη όμως περίπτωση δεν έχουν καμία ελπίδα. Πώς όμως μπορούν να ελπίζουν στον Κύριο, όταν αυτός έχει πρόθεση να ενισχύσει τον Αχιλλέα και να διεκδικήσει τον οίκο του;

Βλέπουμε ότι μία τρομερά σύνθετη κατάσταση που μέσα της αγωνίζονται άπειρες γνώσεις και δισεκατομμύρια ανθρώπων, γίνεται απόλυτα ελεγχόμενη απ έναν  άνθρωπο. Ο άνθρωπος αυτός είναι ο Υιός του Κυρίου κι είναι ο θνητός Οδυσσέας. Ο Οδυσσέας, που με την πονηριά του έκανε τον οίκο του παγκόσμιο, με την ίδια πονηριά διεκδικεί τον οίκο του ως θνητός. Οι Έλληνες σήμερα μπορούν ν αγωνιστούν με ιουδαϊκά όπλα, που είναι τα ιδανικότερα κι είναι όπλα Κυρίου. Ο πιο ισχυρός ήρωας που γνώρισε η ανθρωπότητα είναι ανίκητος, όταν έχει ως όπλο του την αλήθεια του Θεού. Η Θέτιδα, όπως υποσχέθηκε στον Υιό της, πήγε στον Όλυμπο κι έφερε τα όπλα που είναι ανάλογα της ισχύος του Υιού της. Ο Αχιλλέας δεν αγωνίζεται πλέον με τα όπλα τού πατέρα του, αλλά με όπλα που φτιάχτηκαν ειδικά γι αυτόν κι αποτελούν την αλήθεια του Θεού. Όπλα του Αχιλλέως = Αλήθεια του Θεού = 63 = Αιώνιος ζωή = Υιός του  Κυρίου = Υιός του Διός = Ιερός Λόγος = Φοίβος Απόλλων.

Μ αυτά τα όπλα οι Έλληνες δεν κινδυνεύουν από καμία δύναμη στον κόσμο. Αυτό που απομένει, είναι ν αναζητήσουν τον Έκτορα και να κερδίσουν άπειρη δόξα από τη θανάτωσή του. Σ αυτήν την περίπτωση δεν υπάρχει ο θάνατος στις Σκαιές πύλες, γιατί ο Κύριος δίνει τα όπλα στο βασιλιά και δεν εξελίσσεται Σχέδιο, που απαιτεί θυσία βασιλιά. Τα τείχη της Τροίας είναι απροστάτευτα, γιατί οι Σκαιές Πύλες ανοίγουν διάπλατα εμπρός στο βασιλιά από τον Ίδιο τον Κύριο. Σκαιές πύλες = 59 = Άρχων του κόσμου = Εσταυρωμένος = Καινή Διαθήκη, όταν, Φοίβος = 35 = Κύριος, και, Πάρης = Αρνίον = 32.

Ο Έκτορας όταν αντιλαμβάνεται το σφάλμα του, είναι πια πολύ αργά. Έτσι παρομοιάζεται με φίδι, γιατί προσπαθεί να λειτουργήσει, όπως ο όφις ο αρχαίος, απέναντι στον υιό της γυναίκας. Ευελπιστεί να καταφέρει αυτό, που μόνον ο Υιός του Ανθρώπου κατάφερε. Τρέμει μπρος στη θέα του φοβερού Αχιλλέα και σκέφτεται ακόμα και να μοιραστεί το βασίλειό του με τον ήρωα. Αν για τον οποιονδήποτε λόγο αποκαλυφθεί η αλήθεια στους Έλληνες, καμία δομή δεν μπορεί να τους αντισταθεί. Αυτή η κατάσταση είναι οριακή και συμβαίνει, μόνον όταν ο Θεός αποφασίζει την παράδοση της Τροίας.

Οι Έλληνες στο ύψιστο σημείο της πορείας τους και χωρίς Άνωθεν επέμβαση γεννούν το βασιλιά. Η Άνωθεν επέμβαση έχει ως στόχο τη μετατροπή του βασιλιά σ αυτοκράτορα. Ο βασιλιάς στο χώρο της βασιλείας, όταν έχει τη γνώση του Κυρίου, παύει να είναι βασιλιάς και μεταλλάσσεται σ  αυτοκράτορα. Ο Υιός του Θεού, ακολουθώντας τη μακραίωνη και βασανιστική πορεία που περιγράφουν τα Έπη, κατόρθωσε και δημιούργησε τις ιδανικές συνθήκες για την επανεμφάνισή Του. Εμφανίστηκε ως Βασιλεύς κι ως Κύριος, ώστε να θυσιαστεί και προετοίμασε την επανεμφάνισή Του ως εμφάνιση Βασιλιά και Κύριου ταυτόχρονα. Η Βασιλεία των Ουρανών, που απαιτεί την ισχύ των δώδεκα λεγεώνων, απαιτεί στην πραγματικότητα τη σύμπραξη Ιουδαίων κι Ελλήνων.

Τα πιο ισχυρά όπλα απαιτείται να παραδοθούν στο ισχυρότερο σώμα, καθώς και να εμφανιστεί ο Υιός με μεικτή γνώση και μεικτά χαρακτηριστικά. Να εμφανιστεί όχι σαν Ιουδαίος ούτε σαν Μακεδόνας εκφραστής των Ελλήνων, αλλά ως Μακεδόνας Ιουδαίος. Μακεδόνας Ιουδαίος = 80 = Βασιλεία των Ουρανών = Έλληνες Ιουδαίοι = Στρατηγός αυτοκράτωρ = Άμωμος κληρονόμος. Η κατάσταση είναι ιδανική, όταν ο Βασιλεύς των βασιλέων είναι ελεύθερος κι όχι δούλος, έχοντας ταυτόχρονα τη γνώση, που ισχυροποιεί τους δούλους. Ένας τέτοιος Βασιλεύς είναι ο Μεσσίας, που γνωρίζει πώς ν αγωνίζεται, χωρίς να καταστρέφει τους ανθρώπους. Μεσσίας = 45 = Αυτοκράτορας = Στρατηγός. Αυτό όμως είναι αδύνατο, για όσο διάστημα ο Κύριος δε δίνει τη γνώση και στο χώρο της βασιλείας κυρίαρχοι είναι οι δούλοι με βασιλικές ιδιότητες. Κύριος = Αυτοκράτωρ = 35 = Εκκλησία.

Η μεικτή φύση της Τροίας αυτό το νόημα έχει. Ο Κύριος και Παντογνώστης είναι Αυτοκράτωρ, αλλά στο επίπεδο της βασιλείας την ισχύ έχουν οι δούλοι. Αν η γνώση παραδοθεί σε βασιλιά γεννιέται ο Μεσσίας κι αυτός είναι ο ευεργέτης. Η γνώση αυτή είναι η αλήθεια του Θεού κι είναι λυτρωτική μόνο στα χέρια βασιλιά, εφόσον καθ όλη τη διάρκεια των αιώνων η αλεήθεια υπάρχει μέσα στον οίκο. Η αλήθεια αυτή είναι τα τέλεια όπλα του Αχιλλέα, που τον εμφανίζουν στη μάχη ως αυτοκράτορα. Αλήθεια του Θεού = 63 = Όπλα του Αχιλλέως.

Αυτό που πρέπει να δούμε τώρα, είναι τι ακριβώς είναι αυτά τα όπλα και τι ακριβώς ακολουθεί μετά τη λήψη τους. Αυτό το δεύτερο είναι πολύ σημαντικό για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος, που είναι και προφανής, είναι ότι, όταν οι Έλληνες πάρουν τα όπλα και κατευθυνθούν εναντίον συγκεκριμένων ηρώων, θα πρέπει να νικήσουν. Δεν αρκεί να πάρουν τα όπλα για να τελειώσει ο πόλεμος. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι ο Θεός για την προστασία του Σχεδίου τοποθετεί συγκεκριμένους αντιπάλους απέναντι στον Αχιλλέα. Σ αυτό το σημείο φαίνεται κι ο λόγος της προστασίας του Αινεία. Αν ο Αινείας δεν εμφανιστεί μπροστά στον Αχιλλέα, κινδυνεύει το Σχέδιο. Αυτός ο κίνδυνος έχει σχέση με την ακριβή πορεία. Αν για τον οποιονδήποτε λόγο βρεθεί Έλληνας με ισχυρή θεωρία, δεν πρέπει ν απειλεί το Σχέδιο. Θα πρέπει πάντα να περάσει τον Αινεία, δηλαδή να ξεκλειδώσει τις απόκρυφες γνώσεις.

Τι είναι όμως τα όπλα του Αχιλλέα; Τι είδους γνώση δίνουν στον ήρωα; Τι σχέση έχουν με την αλήθεια του Θεού; Για να πολεμήσει ο Αχιλλέας απαιτείται να έχει την τέλεια γνώση. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γνωρίζει τι συνέβη στο παρελθόν και τι ακολουθεί στο μέλλον. Το σύνολο αυτών είναι ευνόητο ότι είναι η γνώση του Κυρίου, εφόσον ο Κύριος μόνο γνωρίζει το Μυστικό Σχέδιο. Η γνώση αυτή είναι, που προστατεύει τον Αχιλλέα κι αυτό είναι αποτυπωμένο στην ασπίδα του. Όποιος γνωρίζει τι ακριβώς είναι αποτυπωμένο πάνω  σ αυτήν, γνωρίζει το Σχέδιο, επομένως είναι κληρονόμος του Θεού. Είναι ακριβώς το ίδιο, όταν ο Αχιλλέας προστατεύεται απ αυτήν κι ο Οδυσσέας κοιμάται στην ίδια κλίνη με την Πηνελόπη. Αυτήν τη γνώση έχει πάντα αυτός, που μπορεί ν  αποδείξει την ταυτότητά του στην Πηνελόπη κι αυτός είναι ο Οδυσσέας. Ασπίς του Αχιλλέως = Κλίνη του Οδυσσέως = 82 = Κληρονόμος του Θεού = Ευλογημένον δένδρον.

Σ ό,τι αφορά την κλίνη του Οδυσσέα το μυστικό έχει σχέση με την τοποθέτησή της πάνω στο δέντρο, αλλά αυτή η γνώση δεν είναι αναλυτική στα Έπη, γιατί υπάρχει Κύριος και το δέντρο παίρνει όλες τις μορφές. Η περιγραφή είναι αναλυτική όμως στην περίπτωση της ασπίδας. Το σύνολο του Μυστικού Σχεδίου αποκαλύπτεται αναλυτικότατα. Η  πρώτη πόλη, που παρουσιάζεται, είναι η Ιερουσαλήμ και πρωταγωνιστές οι Ιουδαίοι. Κύριο γεγονός είναι η τέλεση ενός γάμου, στον οποίο η χαρά είναι μεγάλη. Μελανό σημείο είναι ο φόνος ενός ανθρώπου και η διαφωνία των ανθρώπων στο θέμα της αποζημίωσης. Ο Χριστός εμφανίστηκε στη Γη για να πραγματοποιήσει το γάμο Του κι εξοντώθηκε. Ημέρα του γάμου του Αρνίου = Κύριος των Ιουδαίων = Κύριος του αμπελώνος = 87 = Κύριος της Ιθάκης. Η χαρά οφείλεται στην εμφάνισή Του και η σύγκρουση στη Θυσία Του. Υπάρχει ο Χριστός, που ζητά αποζημίωση από τους Ιουδαίους κι ο νεκρός Εμμανουήλ. Συγκρούονται Ιουδαίοι μ  Ιουδαίους κι αυτός, που θα κάνει την καλύτερη κρίση, θα πάρει δύο τάλαντα χρυσού. Μέσα σ αυτόν το χώρο ο Κριτής = Κύριος = 35,  αγωνίζεται να γίνει Παντοκράτορας και Φως του κόσμου. Παντοκράτορας = Φως του κόσμου =  54 = Δύο τάλαντα χρυσού.

Η άλλη πολιτεία είναι η Τροία, όπου οι πολιορκητές αμφιταλαντεύονται ανάμεσα σε δύο γνώμες. Η γνώμη των Ελλήνων είναι να την καταστρέψουν πέρα για πέρα, ενώ των Ιουδαίων είναι να μοιραστούν τους θησαυρούς της. Η σύγκρουση ξεκινά από την προσπάθεια που καταβάλλει η κάθε πλευρά να ελέγξει τα ποίμνια. Το σύνολο των παραπάνω αφορά το χώρο της βασιλείας και περιγράφεται στα Έπη. Απ εκείνο το σημείο κι έπειτα η γνώση, που δίνεται είναι άγνωστη στους Έλληνες. Αυτή η γνώση συνδέεται απόλυτα με τη γνώση του Χριστού κι αφορά τον οίκο. Η έλλειψη αυτής της γνώσης εξοντώνει τον Αχιλλέα, όταν αυτός κινείται εναντίον της Τροίας χωρίς τη συγκατάθεση του Απόλλωνα. Είναι η γνώση των παραβολών, που δόθηκαν στους ανθρώπους με την Καινή Διαθήκη κι είναι ανίκητη. Καινή Διαθήκη = 59 = Εσταυρωμένος = Σκαιές πύλες = Φως αληθινόν. Το Φως το αληθινόν, που είναι το Φως του κόσμου, το γνωρίζει μόνον ο Κύριος. Όταν αποζημιωθεί στην πρώτη πολιτεία ο Κύριος, τότε μόνον καταστρέφεται πέρα για πέρα η δεύτερη πολιτεία. Τα κτήματα που περιγράφονται, είναι τα κτήματα, που διεκδίκησε ο κληρονόμος από τους δούλους, οι οποίοι τον εξόντωσαν. Ο νεκρός στην πρώτη πολιτεία είναι ο κληρονόμος κι αυτός, που ζητά αποζημίωση, ο Κύριος.

Το μυστήριο στα όσα περιγράφονται σ αυτό το σημείο είναι ότι τα χωράφια είναι κατ αρχήν δύο τύπων: το ένα είναι χωράφι σίτου κι αφορά την ελληνική γνώση, ενώ το άλλο είναι αμπελώνας κι αφορά την αντίστοιχη ιουδαϊκή. Αυτά τα δύο χωράφια είναι ανεξάρτητα από το πρώτο, όπου περιγράφεται το όργωμα. Το χωράφι, που οργώνεται, είναι το σύνολο του Δυτικού κόσμου, που προετοιμάζεται να δεχτεί είτε σπόρο σίτου είτε σπόρο αμπέλου. Το μυστήριο, που προαναφέραμε, έχει σχέση με τους ζευγολάτες. Για να εξασφαλίζει ο Κύριος την εργασία των δούλων, οι οποίοι σε άλλη περίπτωση θ  αρνούνταν, τους μεθά. Τους αναγκάζει να κάνουν πανομοιότυπες διαδρομές κι αυτό είναι δυνατό μόνο με άκρατο οίνο, που είναι ανακατεμένος με μέλι, άρα πανίσχυρος. Κάθε φορά που αγγίζουν τα όρια, τους προσφέρει οίνο και τους αναγκάζει να γυρίσουν πίσω. Ζευγολάτης = 42 = Μέθυσος = Εθνικός, Ζευγολάτες = 40 = Πόρνοι = Γεωργοί.

Το επόμενο θέμα, που έχει σχέση πάλι με τη γνώση του Χριστού, αφορά τα ποίμνια. Τα ποίμνια είναι πάντα δύο κι είναι είτε ποίμνια βοδιών είτε προβάτων. Το Μυστικό Σχέδιο απαιτεί την παγίδευση των βοδιών, η οποία επιτεύχθηκε χάρη στη διπλή εμφάνιση του Υιού. Η παγίδευση αυτή ήταν δυνατή μόνο με την εξόντωση του ταύρου. Ο Υιός πήρε τη μορφή του λέοντος και κατασπάραξε τον ταύρο. Οι λέοντες είναι δύο, γιατί κι ο Αλέξανδρος κι ο Χριστός, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τη σφαγή, αποθεώθηκαν. Θεός = 28 = Λέοντας, όταν, Ταυροκτόνος = 45 = Αλέξανδρος, και, Ταυροφόνος = 46 = Χριστός.

Οι Έλληνες με τη γνώση των Επών γνωρίζουν μόνο για τις πολιτείες. Γνωρίζουν επίσης για τον Τρωικό πόλεμο και για τον Οδυσσέα, που χρειάζεται θυσία για να γυρίσει στον οίκο του και στο βασίλειό του. Η γνώση τους είναι ελλιπής κι αυτό τους οδηγεί στο θάνατο. Από τη στιγμή όμως που παίρνουν τη συμπληρωματική γνώση των Ιουδαίων, κινούνται ενάντια στο σύνολο των ηρώων, των οποίων η παρουσία στη μάχη προστατεύει την Τροία. Οι πρώτοι που συναντούν είναι αυτοί, που μπορούν να επιβεβαιώσουν την ποιότητα των όπλων και άρα της γνώσης. Ο Φοίβος στέλνει πάντα τον Αινεία εναντίον του Αχιλλέα, για να προστατεύσει το Σχέδιο. Αν οι Έλληνες δεν έχουν την τέλεια γνώση, ο Αινείας δεν εξοντώνεται και η Τροία εξασφαλίζει την άμυνά της μέσω των ειδώλων. Το χαρακτηριστικό αυτής της μονομαχίας είναι ότι επιτίθεται πάντα πρώτος ο Αινείας. Οι ευνούχοι επιτίθενται πάντα πρώτοι στους Έλληνες και πάντα βρίσκουν το στόχο.

Η ασφάλεια των Ελλήνων είναι καθαρά θέμα αντοχής της ασπίδας. Ο Αλέξανδρος άντεξε σ αυτήν την επίθεση, επειδή επιβεβαίωσε τις προφητείες. Το σύστημα, που ακολούθησε, το οποίο ήταν η αιτία της θυσίας, οφείλεται στην αποτυχημένη προσπάθειά  του να σκοτώσει τον Αινεία. Ο Αλέξανδρος έπεσε θύμα της δικής του γνώσης. Προσπάθησε ν απαλλάξει την Ανατολή από τη δεισιδαιμονία και τον αποκρυφισμό, επιβεβαιώνοντας τις Γραφές. Ο Αινείας του επιτέθηκε πιστεύοντας στον τοξότη Απόλλωνα και  προστατεύτηκε από τον παραστάτη τού Αχιλλέα, τον Ποσειδώνα. Τοξότης = 35 = Φοίβος = Κύριος. Ο Ποσειδώνας προσπάθησε τότε να συμβιβάσει τ ασυμβίβαστα και παγιδεύτηκε. Προσπαθώντας να μην έρθει σε σύγκρουση με τον Αιγιόχο, τη μοναδική στιγμή που μπορούσε να νικήσει, άφησε τον Αινεία ζωντανό και τον Αχιλλέα στο έλεος του Απόλλωνα.

Αν οι Έλληνες κατέστρεφαν τις απόκρυφες γνώσεις, όταν μπορούσαν λόγω Αλεξάνδρου ο Χριστός δε θα τους νικούσε έξω από την Τροία. Ο Αινείας κινδυνεύει μόνον από τους Έλληνες και είναι τρομερός, μόνον όταν αυτοί απουσιάζουν από τις μάχες. Όταν οι Έλληνες εμφανίζονται στο πεδίο της μάχης με τα όπλα του Κυρίου, ο Αινείας δεν μπορεί να γλιτώσει τη ζωή του. Για να κατέχουν τα όπλα του Κυρίου, είναι δεδομένο πως θα έχουν τη συμπαράσταση του Αιγιόχου. Ο αμέσως επόμενος σημαντικός αντίπαλος, που είναι σε θέση ν απειλήσει τον Αχιλλέα είναι ο τρομερός Σκάμανδρος. Οι δυνάμεις της θάλασσας όταν προκαλούν κατακλυσμό μέσα σε σύστημα  ξηράς, αργά η γρήγορα θα έρθουν σε σύγκρουση με το κυρίαρχο των συστημάτων, που είναι το ιουδαϊκό. Για να προκαλέσει ο Αχιλλέας κατακλυσμό, θα πρέπει να νικήσει τον Αινεία, άσχετα αν η νίκη αυτή είναι το τέλος του ήρωα ή όχι. Απ εκείνο το σημείο κι έπειτα, είναι αναγκασμένος να πολεμά κοντά στο Σκάμανδρο ή Ξανθό.

Η δύναμη του Σκαμάνδρου είναι εξαιρετική, οπότε ο βαθυδίνης ποταμός είναι σε θέση να εξαφανίσει τον Αχιλλέα. Ο Σκάμανδρος είναι ο Ίδιος ο Χριστός και τα νερά του είναι η γνώση, που ρέει από την κοιλιά Του. Σκάμανδρος = 46 = Χριστός = Ιουδαίοι, 33 = Ξάνθος = Εμμανουήλ. Αυτά, που περιγράφουν τα Έπη, είναι ακριβή, αλλά ακολουθούν την εξέλιξη του Σχεδίου. Αυτό σημαίνει πως, όταν ο Αχιλλέας είναι ο Αλέξανδρος και τα όπλα του είναι ατελή, ο Σκάμανδρος είναι εχθρικός. Στην τελική φάση του Σχεδίου δε συμβαίνει αυτό, γιατί με τον Αχιλλέα συμπράττει κι ο Κύριος. Στην περίπτωση του Αλεξάνδρου η οργή του ποταμού προκαλείται από την εξόντωση του Λυκάονα και του Αστερόπαιου. Ο Αλέξανδρος είχε μία συγκεκριμένη αποστολή να εκτελέσει, η οποία ήταν να φτάσει στα τείχη της Τροίας, ώστε να θυσιαστεί. Ο Θεός απαιτούσε για τη συνέχιση του Σχεδίου να υπάρχει ο Λυκάονας και ο Αστερόπαιος.

Ο Αλέξανδρος στην Ασία έχοντας τη μορφή του Μεσσία, άρχισε ν απειλεί την έννοια του Υιού, που είναι απαραίτητη να υπάρχει για την εξέλιξη. Ως Πολυδεύκης απελευθέρωσε τους ταύρους και κινδύνευσε άμεσα ο Κάστορας, του οποίου η ισχύς στηρίζεται στο λόγο του Μωυσή. Λυκάονας = 26 = Κάστωρ = Υιός = Σατανάς, όταν, Κάστορας = Μωυσής = 36. Είναι θέμα χρόνου από εκείνο το σημείο και έπειτα να νικηθεί ο Αστερόπαιος. Αστερόπαιος = Νεκροί δούλοι = 62 = Πρεσβύτεροι = Σύστημα του Θεού. Ο Σκάμανδρος ήταν αδύνατο ν αφήσει τον Αχιλλέα να εξοντώσει αυτούς τους ήρωες, εφόσον είναι υπερπολύτιμοι για την εξέλιξη του Σχεδίου. Ο Υιός και οι πρεσβύτεροι εξελίσσουν το Σχέδιο. Στα Έπη εμφανίζεται ο Αχιλλέας να τους σκοτώνει, γιατί ως Αλέξανδρος το πέτυχε στιγμιαία χωρίς κέρδος για τους ανθρώπους. Αυτό συνέβη, γιατί κι αυτοί, όπως κι ο Έκτορας, αναστήθηκαν λόγω Πριάμου. Μόνο στην τελική φάση θα εξοντωθούν τελειωτικά. Τον Αχιλλέα καταδίωξε την πρώτη φορά ο Σκάμανδρος και θα τον εξόντωνε αν δεν τον προστάτευαν οι Θεοί και ο Ήφαιστος. Ο Χριστός είχε τη δύναμη να τον εξαφανίσει, αλλά δεν το έκανε, γιατί δεν Του το επέτρεπε ο μεσσιανικός Του ρόλος. Ο Ήφαιστος αναγκάζει το Σκάμανδρο να υποχωρήσει, όταν ο Θεός, συνεπώς η φάση στην οποία βρίσκεται το Σχέδιο, το επιτρέπει. Ο Χριστός απείλησε τους Έλληνες κι εμφανίζεται ο Ίδιος εκ νέου ως Ήφαιστος κι ελέγχει τον ποταμό σώζοντάς τους. Ποταμός μέγας = 54 = Δωρεά του Θεού = Παράδοσις = Ομηρικά Έπη.

Αν επιτρεπόταν στους Ιουδαίους μαθητές να συνεχίσουν το έργο του Σκαμάνδρου, χωρίς να λάβει ειδική μέριμνα ο Χριστός για τους Έλληνες, θα συνέβαινε αυτό, που λέει ο Σκάμανδρος: οι Έλληνες θα χάνονταν κάτω από ένα παχύ στρώμα λάσπης και δε θα τους έβρισκαν ποτέ οι Αχαιοί. Αυτοί, που συνέχισαν το έργο των Ιουδαίων με μέσο την παράδοση, δε θα επέτρεπαν ποτέ την επανεμφάνιση των Ελλήνων.

Όλα αυτά τα προβλήματα όμως παρακάμπτονται, όταν ο Αχιλλέας είναι αυτοκράτορας. Ο Κύριος τον βοηθά να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια χωρίς κίνδυνο, ώστε να φτάσει ταχύτατα έξω από την Τροία. Αν βρεθεί ζωντανός απέναντι στον Έκτορα, τα πάντα είναι θέμα χρόνου. Το δύσκολο είναι να επιβεβαιωθούν οι Γραφές κι όχι να νικηθούν οι δούλοι. Εξοντώνοντας τον Έκτορα, η Τροία είναι ανοχύρωτη πόλη και η όποια αντίδραση είναι εύκολο να καμφθεί. Η εκκλησία θ απομονωθεί από το ποίμνιο λόγω της ήττας του Κηφά και το μόνο, που θα της απομένει, θα είναι ν  αγωνιστεί με την πραγματική της φύση, που είναι θηλυκή. Ο θάνατος του Κηφά αφήνει ακέφαλη την εκκλησία κι αυτό μειώνει τη δυνατότητα αντίδρασής της.

Ο Αχιλλέας θα συναντήσει πλέον θηλυκούς υποστηρικτές της Τροίας κι αυτό είναι ασήμαντο πρόβλημα. Αμαζόνες = Εκκλησία = Ευρώπη = 35, όταν, Πενθεσίλεια = Μάγισσα Μήδεια = Γυναίκα μοιχαλίς = Ευρώπη της ΕΟΚ = 64. Η εκκλησία δεν μπορεί ν αγωνιστεί με επιτυχία, γιατί, παρ όλη την τεράστια γνώση της και τη σκληρότητα της δομής της, δεν μπορεί να νικήσει τη φύση της. Η Πενθεσίλεια ήταν απειλητική κάποτε για τον Αχιλλέα, γιατί μπορούσε να την ερωτευθεί. Ο Αλέξανδρος πολεμώντας το σύστημα της Βαβυλώνας που κατέρρεε εξαιτίας του το ερωτεύτηκε. Προτίμησε τη μεικτή κοινωνία, που συντηρεί την εξουσία κι αυτό αποτέλεσε το φαρμακερό βέλος, το οποίο καρφώθηκε στη φτέρνα του. Μόνον αν ο βασιλιάς ετοιμάζεται για θυσία, ερωτεύεται την Πενθεσίλεια την οποία παίρνει ως γυναίκα του στον κάτω κόσμο. Αμαζών = Άδης = 21 = Γυναίκα = Μήνη = Έκτωρ. Πενθεσίλεια = 64 = Φαρμακερόν βέλος = Ποταμοφόρητος. Η κόρη του Άρη στην τελική φάση είναι καταδικασμένη. Άρης = 25 = Βατικανό.

Τελευταία ελπίδα των Τρώων πριν από την καταστροφή είναι ο Μέμνων, ο βασιλιάς των Αιθιόπων. Ο Μέμνονας είναι ο Πάπας, που βρίσκεται στη ζωή κατά τη διάρκεια της μάχης. Δεν είναι γενικά ο Πάπας ως θεσμός, αλλά ο συγκεκριμένος άνθρωπος, που τον ενσαρκώνει. Ο Πάπας ως θεσμός είναι ο διάδοχος του Πέτρου, ο οποίος νικιέται, όταν πεθαίνει ο Έκτορας. Από τη στιγμή που οι Έλληνες επιτίθενται στον Πέτρο και τον νικούν, μόνον η εκκλησία κι ο Πάπας ως άνθρωπος, είναι δυνατό ν αντιδράσουν. Αν η εκκλησία αποτύχει να δελεάσει με την ομορφιά της τους Έλληνες, το βάρος του πολέμου θα πέσει στο Μέμνονα. Ο Μέμνονας έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι αγαπητός στο Θεό κι υποτιμά την καταγωγή του Αχιλλέα λόγω άγνοιας. Ο Πάπας δε γνωρίζει ότι η καταγωγή του μπορεί να έχει ουράνια προέλευση αλλά είναι καρπός μίας σχέσης, που εξοργίζει τους Θεούς.

Ο Τιθωνός είναι γιος του Λαομέδοντα κι είναι ο ίδιος ο Πρίαμος. Ο Ωρίωνας = 43 = Τιθωνός = Πρίαμος = Παράκλητος, ανάλογα με το σημείο που βρίσκεται, υπηρετεί το Μυστικό Σχέδιο με διαφορετικό τρόπο. Μέσα στον κάτω κόσμο δρα ως Ωρίωνας. Ως βασιλιάς είναι ο Πρίαμος. Όταν οριακά το σύστημα καταρρέει κι οι κόσμοι χάνουν τη δομή τους, είναι ο Τιθωνός. Ο Ωρίωνας λυτρώνεται, ο Πρίαμος νικιέται και πεθαίνει, ενώ ο Τιθωνός είναι αιώνια γέροντας. Η μορφή του γέροντα Τιθωνού διατηρεί την όψη του Μέμνονα στην ανάλογη κατάσταση. Ο Πάπας δεν είναι ποτέ νέος, γιατί ο Τιθωνός είναι καταραμένος. Ηώ = Κατάρα = Αυγή = 13. Ο Μέμνονας έχει ελάχιστες δυνατότητες και στην Ιλιάδα παρουσιάζεται δυνατός, μόνον επειδή  ο Αχιλλέας βαδίζει προς τη θυσία την πρώτη φορά. Ο Μέμνων = Πάπας = 25, κι οι Αιθίοπες = 54 = Καρδινάλιοι = Λύκοι άρπαγές = Λυκάνθρωποι. Ο Μέμνων είναι αδύνατο να μην προκαλέσει την οργή του Αχιλλέα, γιατί κάνει τ ολέθριο σφάλμα να σκοτώσει τον Αντίλοχο, το γιο του Νέστορα. Για να γίνει αυτό αντιληπτό, θα πρέπει ο αναγνώστης να γνωρίζει το Σχέδιο.

Το σύστημα είναι ευάλωτο, όταν εξαιτίας κάποιου σφάλματος αναγκάζεται σ επανασχεδιασμό των δυνάμεων, τη στιγμή που υπάρχει ελληνικό κράτος. Ο Πάπας σήμερα, για να εξαλείψει το σφάλμα των Αμερικανών, που έβαλαν στο σχεδιασμό τον ιαπωνικό γίγαντα, ευνοεί την ισχυροποίηση της ενιαίας Ευρώπης. Αν το καταφέρει αυτό, θα ωθήσει τις εξελίξεις προς την κατεύθυνση που τον ευνοεί κι επομένως θα προσπαθήσει ν αναστήσει νικημένους ήρωες, ώστε να τους συναντήσει εκ νέου ο Αχιλλέας. Μ αυτόν τον τρόπο αποφεύγει ο ίδιος τη σύγκρουση ως Μέμνονας, αλλά και παίρνει πίστωση χρόνου, ώστε να προσπαθήσει να εξαλείψει τα σφάλματα του παρελθόντος. Αν δεν αντιδράσουν οι Έλληνες ανασταίνεται η Πενθεσίλεια, που είναι η Ευρώπη της ΕΟΚ. Από εκείνο το σημείο κι ύστερα τα πράγματα γίνονται ελεγχόμενα, γιατί ο Σκάμανδρος μπορεί να καθυστερήσει τον Αχιλλέα.  Όλα αυτά σημαίνουν ότι το σύστημα έχει σήμερα πρόβλημα και η λύση του είναι η ενοποίηση της Ευρώπης. Αν αυτή γίνει κατορθωτή, είναι εύκολο λόγω χριστιανισμού ν  αναπτυχθεί μία νέα ψευδοφιλοσοφία, που θα παρασέρνει τους Ευρωπαίους γενικά κι όχι τα έθνη της Ευρώπης ξεχωριστά. Ο ιουδαϊσμός είναι πανίσχυρος κι εύκολα οι λαοί της Ευρώπης θα συσπειρωθούν εναντίον των νέων τεχνικών εχθρών.

Back to content | Back to main menu