Κορυφή σελίδας
Ομηρικά Έπη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Ομηρικά Έπη - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Go to content

Main menu

Ομηρικά Έπη

Όμως το πρόβλημα που είναι ανίκητο, είναι η ύπαρξη του ελληνικού κράτους. Οι Έλληνες είναι αδύνατο να ευθυγραμμιστούν σε τέτοιου είδους πρακτική και να εγκαταλείψουν την ψευδοεθνική φιλοσοφία, που τους έχει εμφυσηθεί από τους εθνικούς. Σ αυτό το σημείο αποκαλύπτεται και η τεράστια αξία του Νέστορα. Ο Νέστορας έχει τη γνώση του Παράκλητου από την πλευρά των Αχαιών. Επειδή είναι γέροντας, δεν μπορεί να εμφανιστεί στη μάχη με την αντίστοιχη ισχύ, αλλά είναι αυτός, που φέρνει το σύστημα σ αδιέξοδο, που οφείλεται στο γιο του Αντίλοχο.

Ο Παράκλητος γέννησε για τους ανθρώπους την πληγή, που είναι ο εθνικισμός. Όμως σ αυτήν την περίπτωση ο εθνικισμός των Ελλήνων δρα αρνητικά για το σύστημα, που αιώνες τώρα τον εκμεταλλεύεται. Οι παγκόσμιοι πόλεμοι έγιναν εξαιτίας του εθνικισμού κι ευνοούσαν το σύστημα, που τον καλλιεργούσε. Στις μέρες μας αυτός ο εθνικισμός αδρανοποιεί το σύστημα, αφού ανάμεσα στους χριστιανούς υπάρχουν άνθρωποι, που δεν ακολουθούν τον προτεινόμενο σχεδιασμό.

Ο Πάπας επιτίθεται στο χώρο της βασιλείας εναντίον αυτού, που στην ουσία τον γέννησε. Είναι αναγκασμένος να μιλά ενάντια στην ιουδαϊκή φιλοσοφία κι επομένως να κάνει προτάσεις για ένα υπερεθνικό μοντέλο. Αυτό ακριβώς σημαίνει η επίθεση εναντίον του Νέστορα, ο οποίος είναι ιππότης και που τελικό θύμα έχει τον Αντίλοχο. Νέστορας = Παράκλητος = 43. Ιππότης = 46 = Ιουδαίος, ενώ, Αντίλοχος = 42 = Εθνικός. Ο Νέστορας γέννησε το γιο, που έγινε μετά το θάνατο του Πάτροκλου ο καλύτερος φίλος του Αχιλλέα. Αυτός τον προφύλαξε μετά το θάνατο του Πάτροκλου κι αυτός με τη θυσία του τον στρέφει εναντίον του Μέμνονα. Αν ο Αχιλλέας νικήσει το Μέμνονα, φτάνει χωρίς κόπο στ αυθεντικά τείχη της  Τροίας.

Σ αυτό το σημείο έχουμε κορύφωση της πορείας του βασιλιά και η τύχη του είναι απόλυτα στα χέρια του Κυρίου. Ο βασιλιάς, αν δεν θέλει ο Κύριος να πέσουν τα τείχη, είναι αδύνατο να μην πεθάνει. Το Μυστικό Σχέδιο τελειώνει με το θάνατο του Μέμνονα κι αυτό, γιατί ο Θεός σ αυτό το σημείο εκμεταλλεύεται το σύνολο των δεδομένων και το σύνολο των ιδιοτήτων του Υιού. Το μυστήριο που περιγράφεται με το πτώμα του Μέμνονα, έχει σχέση με τη θυσία του βασιλιά. Όταν ο βασιλιάς δεν πεθαίνει, συμβαίνει κάτι διαφορετικό. Ο Υιός ως Βασιλεύς είτε με τη μορφή του Χριστού είτε με τη μορφή του Αλεξάνδρου πραγματοποίησε δωρεά. Αυτή η δωρεά είχε ως στόχο τη Λύτρωση από την καταδίκη, πράγμα που δε συνέβη. Σύμφωνα με το Χριστό οι άνθρωποι προτίμησαν το σκότος από το φως, επειδή τα έργα τους ήταν πονηρά. Ο Μέμνονας είναι αυτή η ίδια η καταδίκη.

Οι άνθρωποι εξαιτίας των βασιλιάδων γνωρίζουν το Λόγο του Θεού, αλλά δεν εγκαταλείπουν την εξουσία. Γνωρίζουν τον τέλειο Κύριο, αλλά ανέχονται έναν άνθρωπο σαν τον Πάπα, που παριστάνει τον Κύριο, ο οποίος τους εξοντώνει. Θεωρητικά ο βασιλιάς έχει νικήσει τον Πάπα, αλλά πρακτικά δεν έχει έρθει η Λύτρωση. Ο βασιλιάς νικιέται στη συνέχεια από το Φοίβο, ενώ ο Πάπας, έστω και νεκρός, υπάρχει. Οι Αιθίοπες ακολουθούν το πτώμα κι οι άνθρωποι τους Αιθίοπες. Η καταδίκη υπάρχει εξαιτίας του Κυρίου, που νίκησε το βασιλιά και διατηρεί τους νεκρούς με ισχύ στο χώρο της βασιλείας. Ο Κύριος προστατευόμενος από μία μαύρη νεφέλη χτύπησε το βασιλιά και μέσα στην ίδια νεφέλη προστατεύει το Μέμνονα, που σκορπά το ακάθαρτο αίμα του πάνω στη Γη. Αυτό το αίμα είναι, που διατηρεί στη ζωή τους Αιθίοπες, οι οποίοι στη συνέχεια αποτελούν τις αγέλες των λύκων, που ρημάζουν το ποίμνιο των προβάτων.

Από τη γνώση του νεκρού Πάπα μεταφέρεται στη Γη η παράδοση ή τα Έπη, που είναι τα αίτια της σφαγής. Για να συμβεί αυτό, έπρεπε ο Χριστός να έρθει στη Γη ως Απόστολος του Θεού και να δημιουργήσει Αποστόλους. 47 = Απόστολος = Μαύρη νεφέλη. Ο Δίας εμφανίστηκε Μαυρονέφελος και προστάτευσε το Σχέδιο. Μαυρονέφελος = 54 = Αιθίοπες = Δωρεά του Θεού = Θέλημα Κυρίου, όταν, Μαύρη νεφέλη = 47 = Θέλημα Θεού = Προφητεία. Ο Αχιλλέας γνώριζε ότι θα πεθάνει, αλλά αυτό δεν τον εμπόδιζε να έρθει σε σύγκρουση με τον Κύριο, όταν υπερεκτίμησε τις δυνάμεις του. Ο θάνατος του βασιλιά δίνει το δικαίωμα στον Κύριο να συντηρεί την καταδίκη στο επίπεδο της βασιλείας κι ακόμα, όταν οι συνθήκες γίνονται δύσκολες να μην την εξαφανίζει. Αυτό σημαίνει ότι ο Πάπας στο χώρο της βασιλείας υπάρχει, όσο υπάρχει Κύριος. Αν σε μία οριακή περίπτωση του επιτεθούν οι Έλληνες χωρίς τη συγκατάθεση του Κυρίου, δεν αλλάζει τίποτε, αφού ο Κύριος τον προστατεύει μέσα στη νεφέλη και στη συνέχεια εξοντώνει τους Έλληνες. Αν οι Έλληνες επιτίθονταν στον Πάπα μετά τη Γαλλική Επανάσταση, τίποτε δε θα άλλαζε, ακόμα κι αν αρνούνταν να γίνουν πόρνοι. Μέμνων = 25 = Πάπας = Βατικανό = Καταδίκη.

Τι συμβαίνει όμως, όταν ο Κύριος δεν επιθυμεί να προστατεύει το Μέμνονα, αλλά είναι επιθυμία Του να εξαλειφθεί η καταδίκη; Αυτό που συμβαίνει είναι ότι εμποδίζει τη μαύρη Νεφέλη να μετακινήσει το πτώμα κι αυτό πάλι σημαίνει ότι έρχεται σ επαφή με το βασιλιά την ίδια ημέρα του θανάτου κι όχι την επόμενη, κατά την οποία ο βασιλιάς είναι μεθυσμένος. Ο Φοίβος βρίσκει τον Αχιλλέα, τη στιγμή που επιτίθεται στο Μέμνονα, ώστε να τον βοηθήσει. Η Σοφία του Θεού σ αυτό το σημείο εκμεταλλεύεται το σύνολο των δεδομένων και το σύνολο των ιδιοτήτων. Ο Υιός Του είναι Βασιλεύς και Κύριος ταυτόχρονα, γιατί δεν πρέπει ο δούλος με τα βασιλικά χαρακτηριστικά να έχει τη δυνατότητα να ξεφύγει, είτε στο χώρο της βασιλείας είτε μέσα στον οίκο. Ο Θεός επιθυμεί ταυτόχρονη επίθεση εναντίον του Πάπα και από τον Κύριο και από το βασιλιά.

Όλα αυτά τα πετυχαίνει, καθώς γεννά το θνητό Υιό σε συνθήκες Ωγυγίας. Αυτός είναι Κύριος και Βασιλιάς. Η γνώση του, εξαιτίας των ιδιοτήτων του, τού δίνει τη δυνατότητα ν ακολουθεί πολλαπλές κατευθύνσεις. Ως Κύριος φτάνει στο νησί των Φαιάκων κι αναγνωρίζεται από τον Αλκίνοο. Ως βασιλιάς πολεμά την ίδια ώρα τον Αινεία. Αν αναγνωριστεί από τον Αλκίνοο, φτάνει ταχύτατα στην Ιθάκη, όπου κι αναγνωρίζεται από το γιο του Τηλέμαχο, που είναι ο πολύτιμος βοηθός του, κι αυτό σημαίνει ότι ήδη ο Αινείας είναι νεκρός. Αινείας = 38 = Τηλέμαχος = Αλκίνοος = Απόλλωνας = Θεϊκός. Ο Υιός καταφέρνει σ  αυτό το σημείο και χωρίς να είναι ορατός να ενσαρκώσει τον Απόλλωνα.

Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια σ αυτό το σημείο πρέπει να έρθουν σ  ένα κοινό επίπεδο, ώστε ο Αχιλλέας κι ο Οδυσσέας να λειτουργήσουν σαν ένα πρόσωπο. Οι μνηστήρες της Πηνελόπης είναι νεκροί, αλλά το πρόβλημα του θνητού Κυρίου είναι η έξοδός του στο βασίλειο της Ιθάκης, όπου απειλείται η ζωή του. Από την άλλη πλευρά στο χώρο της βασιλείας ο θνητός βασιλιάς είναι έτοιμος να επιτεθεί στο Μέμνονα, αλλά φοβάται την προστασία που απολαμβάνει η Τροία από το Φοίβο. Τα δεδομένα μας δηλαδή τώρα είναι ότι υπάρχει ένας άνθρωπος, βασιλιάς και Κύριος, κι ένας δούλος με βασιλικές ιδιότητες, που δεν εξοντώνεται, παρά μόνο με συντονισμένη επίθεση. Η τελική νίκη βρίσκεται στα χέρια του Υιού, γιατί ο οίκος που εξοντώνει τον Αχιλλέα, βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο του Οδυσσέα, ενώ η βασιλεία που τρομάζει τον Οδυσσέα, βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο του Αχιλλέα. Ο Οδυσσέας θ ανοίξει την πόρτα του οίκου του άφοβα, γιατί έξω απ αυτόν υπάρχει ο τρομερός Πηλείδης. Ο Αχιλλέας θα γκρεμίσει τα τείχη, γιατί ο Φοίβος είναι ο φίλος του, Οδυσσέας. Για να συμβούν όμως όλα αυτά πρέπει να υπάρχει κοινός τόπος.. αυτός που φοβίζει τον Οδυσσέα στη βασιλεία να μπορεί να εξοντωθεί από τον Αχιλλέα.

Ο Θεός λύνει αυτό το πρόβλημα μέσω του Πάπα. Του δίνει ιδιότητες, που μπορούν να οδηγήσουν στο συντονισμό κι εξασφαλίζουν την ομαλή εξέλιξη και κατάληξη του Σχεδίου. Ο Πάπας είναι δούλος με βασιλικές ιδιότητες και στο χώρο της βασιλείας προστατεύεται από τον Κύριο. Ο Πάπας μέσα στον οίκο δρα εντελώς διαφορετικά, αφού είναι διάδοχος των κληρονόμων κι επειδή ενεργεί ως κληρονόμος, δρα σαν πόρνος. Ο Οδυσσέας μέσα στον οίκο μπορεί να εξοντώσει τον πόρνο, αλλά αν καταδιώξει ως θνητός τους δούλους, αυτοί θα βγουν από τον οίκο κι εκεί θα παρασύρουν τους ανθρώπους εναντίον του Κυρίου σαν κληρονόμοι. Ο Αχιλλέας αντίστοιχα μπορεί να εξοντώσει τους δούλους, αλλά δεν μπορεί να επιτεθεί χωρίς την άδεια του κυρίου στους κληρονόμους, που είναι δούλοι. Αν εμφανιστεί θνητός, είτε ως βασιλιάς είτε ως Κύριος, δεν έχει την παραμικρή ελπίδα. Όταν όμως ο θνητός Υιός ολοκληρώνει την Οδύσσεια σ  ανύποπτο χρόνο και μακριά από τα μάτια την ανθρώπων, παρακάμπτει το σύνολο των προβλημάτων, εφόσον εισέρχεται στον οίκο κι ανοίγει τις πόρτες του οίκου στη βασιλεία.

Ο Πάπας μπαίνει αναγκαστικά στο κοινό σημείο μεταξύ των δύο χώρων κι αναγκάζεται να πολεμήσει τον Κύριο ως βασιλιάς, έχοντας από πίσω του το Βασιλέα των βασιλέων. Ταυτόχρονα ο Πάπας αναγκάζεται να πολεμήσει το βασιλιά ως κληρονόμος, έχοντας πίσω του τον Κύριο των κυρίων. Ως Πάπας πρέπει συνολικά να πολεμήσει ως δούλος τον Αχιλλέα κι ως κληρονόμος τον Οδυσσέα. Ο Αχιλλέας βλέπει το Μέμνονα, ενώ ο Οδυσσέας τον Ευπείθη. Μέμνων = Πάπας = 25 = Βατικανό, ενώ, Ευπείθης = Κληρονόμος = Ιερουσαλήμ = 52.

Αυτή η σύγκρουση είναι σύγκρουση Θεών κι έχει ξαναγίνει, αλλά εξαιτίας του Σχεδίου δεν απέφερε τη Λύτρωση. Η Αθηνά έχει απέναντι της τον Άρη και δίπλα σ αυτόν στέκεται η Αφροδίτη. Άρης = 25 = Μέμνων, Ρώμη = 24, Αφροδίτη = 39 = Διάβολος, Αίμα του Ουρανού = Ιερουσαλήμ = Εωσφόρος = 52, και, Αθηνά = 21 = Αθήνα. Σ αυτήν την περίπτωση ο Υιός του Θεού έχει βοηθό τη μεγάλη Αθηνά και στη διάθεσή Του τα όπλα των τρομερών Θεών που είναι ο Ποσειδώνας κι ο Απόλλωνας. Η Αθηνά όταν κάποτε πέταξε το λίθο στον Άρη δεν τον εξόντωσε, γιατί τον βοήθησε η Αφροδίτη. Οι Έλληνες επιτέθηκαν στην αμαρτία, αλλά η Ιερουσαλήμ τη συντήρησε, προστατεύοντας τον Άρη. Αυτήν τη φορά όμως τα πράγματα αλλάζουν ριζικά, γιατί η Αθηνά θα εξοντώσει τον Άρη με την τρίαινα, ενώ την Αφροδίτη με τον Ήλιο. Τρίαινα = 33 = Ήλιος = Νεκρός = Εμμανουήλ = Αχιλλέας.

Το μυστήριο στο επίπεδο των θνητών βρίσκεται σ αυτό το σημείο. Ο Αχιλλέας = 33 = Τρίαινα, μπορεί να εξοντώσει τη Ρώμη και το Βατικανό. Τι συμβαίνει όμως με τον Οδυσσέα; Οδυσσέας = 46. Ο Ευπείθης δεν είναι δυνατό να εξοντωθεί από τον Οδυσσέα. Τον Ευπείθη σκοτώνει με τη βοήθεια της Αθήνας ο Λαέρτης. Ο Λαέρτης, ο πατέρας του Οδυσσέα, είναι ισχυρός έξω από τον οίκο τού γιου του, γιατί αυτός δημιούργησε το βασίλειο, στο οποίο βρίσκεται ο οίκος. Εδώ αποκαλύπτεται και η ταυτότητα του Λαέρτη. Ο κόσμος γνώρισε το Χριστό μετά τη Θυσία Του. Αν δε θυσιαζόταν, δε θα  Τον λάτρευαν. Έπρεπε να υπάρξει ο Εμμανουήλ = Λαέρτης = 33, ώστε να γίνει ο Χριστός γνωστός και συνεπώς να γεννηθεί στον κόσμο.

Ο Υιός του Θεού του Υψίστου θα εμφανιστεί ως μαινόμενος Διόνυσος κι αυτό στο επίπεδο των Θεών σημαίνει, είτε ως σείστης Ποσειδών είτε ως οικουμενικός Απόλλωνας. Αντίθετα στο επίπεδο των θνητών και κατ απόλυτη αντιστοιχία, ανάλογα με την οπτική γωνία από την οποία βλέπει ο άνθρωπος τα πράγματα, σημαίνει, είτε ως μεγαλόκαρδος Πηλείδης είτε ως πολύτροπος Οδυσσέας. Οι άνθρωποι της θάλασσας θα δουν τον Ποσειδώνα κι οι Έλληνες τον Πηλείδη. Οι άνθρωποι των συστημάτων θα δουν τον Απόλλωνα κι οι Ιουδαίοι το Χριστό. Οι προβολές είναι απόλυτες και το σύνολο τους αποτελεί την εικόνα του Θεού Διόνυσου ή Υιού του Ανθρώπου. Υιός του Θεού του Υψίστου = 99 = Μαινόμενος Διόνυσος  = Λόγος της προφητείας = Μεσσίας Παντοκράτορας = Βασιλεύς της Μακεδονίας = Βασίλειον της Ιθάκης = Χάρις του Αγίου Πνεύματος = Σείστης Ποσειδών = Οικουμενικός Απόλλωνας = Πολύτροπος Οδυσσέας = Μεγαλόκαρδος Πηλείδης = Βασιλεύς των Μυρμιδόνων.

Μετά την εμφάνισή Του θ ακολουθηθεί απλά ένα τυπικό, που είναι απαραίτητο, για να ολοκληρωθεί η προφητεία. Θα θυσιαστεί ο κάπρος, ο ταύρος κι ο κριός. Ο Τειρεσίας προφήτευσε στον Οδυσσέα ότι, για να ζήσει και να γεράσει μαζί με την Πηνελόπη μακριά από τη θάλασσα και μαζί μ αυτόν να ευτυχίσουν οι άνθρωποι, θα πρέπει να θυσιάσει στον Ποσειδώνα. Αυτό είναι απαραίτητο να συμβεί, γιατί η θυσία θα έχει ως στόχο τη δωρεά του συνόλου της γνώσης, ώστε να προστατευτεί η ανθρωπότητα από μελλοντικές περιπέτειες.

Ο Κύριος του συστήματος θα πρέπει να παραδώσει στη θάλασσα και στο βασιλιά της το σύνολο της γνώσης, ώστε να μη μπορεί να δομηθεί ανίκητο σύστημα ξηράς. Η θυσία αυτή θα είναι η δωρεά του Μεσσία, που θα γνωστοποιήσει στους ανθρώπους τα πάντα. Θα επιβεβαιωθεί μ αυτόν τον τρόπο η γνώση της Σαμαρείτιδας και η αλήθεια του Χριστού, που την επιβεβαίωσε: (Ιωάν. 4.25-4.26) "έλθη εκείνος, αναγγελεί ημίν πάντα." (Όταν έλθη εκείνος, θά μάς τά γνωρίση όλα.). Χριστός = 46 = Οδυσσεύς, Μεσσίας = 45 = Οδυσσέας = Άγιον Πνεύμα, Αναγγελία = 29 = Γνώση, Αναγγελία του Χριστού = 77 = Υιός του Ανθρώπου = Θεός Διόνυσος = Θεός άνθρωπος, ενώ, Χάρις του Αγίου Πνεύματος = 99 = Μαινόμενος Διόνυσος.

Οι άνθρωποι με την εξαιρετική δωρεά γνώσης θα γίνουν Θεοί-άνθρωποι και θα πάψουν να υφίστανται τα ποίμνια. Από τη στιγμή που συμβαίνει αυτό, δεν υπάρχει λόγος να διατηρούνται στη ζωή οι φυσικοί ηγέτες τους, δηλαδή οι μορφές που μπορεί να πάρει ο Υιός. Ο Οδυσσέας θα ταξιδέψει σε τόπους, όπου οι άνθρωποι δε γνωρίζουν την έννοια των “κουπιών” και δε χρησιμοποιούν αλάτι. Όμως αυτό θα γίνει σε μία στιγμή, αφού η χριστιανική κοινωνία είναι μεικτή και συνυπάρχουν μέσα σ αυτή λαοί της θάλασσας και της ξηράς. Η θυσία των ηγετών των ποιμνίων θα είναι λυτρωτική για τους ανθρώπους και θα εξευμενίσει τους Θεούς. Ο Ποσειδώνας θα εξευμενιστεί γιατί θ αναγνωριστεί η ισχύς του. Ο Υπερίωνας θα λάβει αυτό, που του ανήκει, εφόσον αυτός δημιούργησε τα ποίμνια. Η ικανοποίηση του Υπερίωνα είναι ικανοποίηση όλων των Θεών της ξηράς. Ο Αιγιόχος κι ο Υιός του, Απόλλωνας, ικανοποιούνται μόνον όταν ο Ήλιος αποζημιωθεί.

Η μεικτή φύση του Υιού, που είναι και Θεός και άνθρωπος, κλείνει σ αυτό το σημείο τον τεράστιο κύκλο της, εφόσον στο πρόσωπο του Υιού ταυτίζονται οι ιδιότητες, οι οποίες μπορούν ν αποδώσουν τα πάντα με δικαιοσύνη εκεί όπου πρέπει. Ο θνητός σαν Οδυσσέας θ αποζημιώσει τον Υπερίωνα κι ο Θεός, που ενεργεί με τον ίδιο τρόπο και είναι το Αρνίον, θα επιστρέψει στον Απόλλωνα αυτά που είχε κλέψει. Αρνίον = 32 = Ερμής, ενώ, Απόλλων = Θεός = 28. Όταν ο Απόλλωνας είναι ικανοποιημένος  γίνεται από Υιός-Θεός Θεός-Πατέρας, οπότε ο κόσμος βλέπει το Θεό Διόνυσο. Από τη στιγμή που θα συμβεί αυτό, το μέλλον είναι ευοίωνο για τους ανθρώπους και η ειρήνη θα βασιλέψει στον κόσμο.



ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Δημιουργός της θεωρίας του ΥΔΡΟΧΟΟΥ

Back to content | Back to main menu